คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Happy Songkran [DAY6] | AnJae # Happy Songkran [DAY6] | AnJae #อั้นเจ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



b
e
r
l
i
n
?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 เม.ย. 62 / 23:30


Songkran Festival 2019 AU

AnJae

;

อากาศหน้าร้อนของประเทศไทยไม่ต่างอะไรกับซ้อมอยู่ในนรก โดยเฉพาะตอนบ่ายที่พระอาทิตย์จะขยันทำงานเป็นพิเศษ

เจ นักศึกษาชั้นปีที่สองที่เดินทางกลับบ้านเกิดในช่วงวันหยุดยาวนั่งมองผู้คนใส่เสื้อลายดอกหลากสีสันเดินผ่านไปผ่านมาพร้อมกับปืนฉีดน้ำคู่ใจอยู่ในร้านกาแฟ เขาอาจจะเป็นพวกที่ไม่ค่อยอินกับเทศกาลพวกนี้เท่าไหร่ส่วนหนึ่งก็เพราะไม่อยากเปียก อีกส่วนก็คือเขามีรีพอร์ตที่ต้องส่งทันทีที่กลับไป นิ้วเรียวดันแว่นสายตา จากนั้นจึงหยิบโกโก้ขึ้นมาดูดไปหนึ่งอึก

ในวันที่อากาศร้อนแบบนี้เขาควรอยู่แต่ในห้องแอร์ดีกว่า

บ้านของเจอยู่ในจังหวัดทางภาคเหนือทางผ่านไปเชียงใหม่ เขาเพิ่งลงเครื่องเมื่อวันก่อน กลับมาก็นอนชดเชยจนถูกที่บ้านไล่ให้ออกไปเที่ยวบ้าง

ครืด ครืด

เสียงโทรศัพท์ที่ว่างอยู่บนโต๊ะสั่นแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้า เจ้าของเครื่องหยิบขึ้นมาดูอย่างขี้เกียจ ถ้าเป็นเรื่องงานเขาก็จะโทรไปด่าไอ้คนที่ส่งมา และแน่นอนว่าใช่ แต่มันไม่ได้เกี่ยวกับรีพอร์ตเขาเนี่ยสิ

psj : เจ

psj : มีเรื่องให้ช่วย

เจ้าของชื่อไลน์พีเอสเจส่งมาสองข้อความแล้วก็หายไป เจกดเข้าไปดูเพื่อรอว่าอีกฝ่ายอาจจะส่งอะไรมาเพิ่มแต่ก็เงียบ จึงตัดสินใจพิมพ์ข้อความกลับไป

ว่า? : JJ

psj : ไปทำไวนิลให้หน่อย

psj : ขอด่วน

psj : เดี๋ยวส่งรายละเอียดให้

psj : sent a file

เจมองข้อความในโปรแกรมแชทด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายพลางคิดทบทวนว่าเขาไม่ควรบอกว่าจะช่วยงานนี้ตั้งแต่แรก คนในชุดเสื้อยืดกางเกงบอลลุกขึ้นถือแก้วโกโก้แล้วเดินออกจากร้าน ถือว่าโชคยังดีอยู่ที่ร้านกาแฟที่เขานั่งอยู่ในห้างใจกลางเมือง เจลังเจว่าจะไปเอารถที่จอดไว้หรือจะลองเสี่ยงเดินออกไปดูร้านไวนิลใกล้ๆดี แต่ดูจากสภาพการจราจรแล้วรถต้องติดแน่ๆ แถมยังหาที่จอดลำบากอีก

พอตกลงกับตัวเองได้ร่างโปร่งก็เดินออกจากห้างเลาะไปตามฟุตบาท เขาจำได้รางๆว่าแถวนี้มีร้านรับทำไวนิลอยู่แต่ก็ไม่แน่ใจว่าวันหยุดแบบนี้ร้านจะเปิดหรือเปล่า ทันทีที่พ้นเขตห้างเจก็รู้ตัวว่าการที่เดินมาเป็นความคิดที่ผิดมาก

ทั้งซุ้มเล่นน้ำ รถกระบะ และกลุ่มคนที่เต้นอยู่ตามถนน

เห็นแบบนี้เขาก็ถอนหายใจกับตัวเอง

ก่อนจะเดินผ่านไปมือเรียวก็หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงเพื่อเปิดไฟล์ที่ถูกส่งมาดูก่อน หลังจากดาวน์โหลดเสร็จหน้าจอก็แสดงผลว่าไม่สามารถเปิดไฟล์ที่แนบมาได้ เจลองกดอีกสองสามครั้งก็เหมือนเดิมจึงตัดสินใจโทรกลับไปถามพัตที่เป็นคนส่งไฟล์มา

รอบที่หนึ่ง ไม่มีใครรับสาย

รอบที่สอง สายถูกตัด

รอบที่สาม พัตปิดเครื่อง

เจรู้สึกหัวเสียกับการสั่งงานแบบนี้มากๆ สุดท้ายเขาก็ถอดใจที่จะติดต่อพัต ขายาวเดินผ่านซุ้มเล่นน้ำเพื่อไปยังร้านทำป้ายไวนิล และเขาพูดตลอดทางที่เดินว่า

“ไม่เล่นนะครับ”

โครม!

น้ำหนึ่งถังเล็กสาดเข้าที่กลางลำตัว

“พี่คือผมไม่—”

ยังพูดไม่จบแป้งสีๆก็ถูกโปะเข้าที่หน้าแบบเต็มๆ ไม่พอยังลามมาป้ายที่คอเขาด้วยจนเจต้องรีบเดินออกมา ไม่งั้นมีหวังโดนป้ายต่ำกว่านี้แน่ๆ เจพยายามเดินเลี่ยงๆถึงแม้ว่ามันจะมีเปอร์เซ็นต์ที่จะไม่โดยสาดน้ำเพียง 0.1 ก็ตาม เขาโดนสาดมาตลอดทางจนกระทั่งใกล้ถึงที่หมาย เจเห็นสระน้ำเป่าลมของเด็กตั้งอยู่ มีเด็กน้อยเล่นน้ำอยู่ประมาณสี่ห้าคน แล้วก็พวกผู้ใหญ่ที่ตั้งวงกินเบียร์กันอยู่ ใกล้ๆกันก็มีกลุ่มวัยรุ่นประมาณสามสี่คนยืนอยู่

และเหมือนเดิม

“ผมไม่เล่นนะครับ”

ดูเหมือนว่ารอบนี้เขาจะโชคดีที่เด็กน้อยไม่ยิงปืนฉีดน้ำใส่ แต่ยังเดินไม่ทันพ้นเขาก็โชคร้ายทันที

โครม!

ความเย็นจากน้ำแข็งก้อนใส่น้ำที่ราดลงมาบนหัวทำให้เจหลับตาพลางขบกรามแน่น เสียงผู้หญิงร้องวี๊ดว๊ายอยู่ใกล้ๆซึ่งเจเดาว่ามาจากกลุ่มวัยรุ่นด้านข้าง ก่อนที่เขาจะลืมตาขึ้นแล้วหันไปเห็นชายร่างสูงคนหนึ่งถือถังเปล่าอยู่ด้วยท่าทางงงๆ ข้างๆกันก็มีผู้หญิงสองสามคนที่พากันหลบหน้าหลบตาเมื่อเขาหันไปมอง

เจจ้องผู้ชายคนนั้นนิ่ง ค่อยๆเดินเข้าไปหา, เมื่อหยุดอยู่ตรงหน้า เขาก็เห็นร่างสูงชะงักไปหนึ่งวินาทีก่อนที่โกโก้ในแก้วของเจจะถูกเทราดบนหัวของอีกคน

น้ำแข็งก้อนค้างอยู่กลางหัว ผมสีเทาอ่อนของอีกฝ่ายถูกเคลือบไว้ด้วยสีน้ำตาลเข้มของโกโก้ เสียงรอบข้างเงียบลง เจรู้สึกว่าเขากำลังตกเป็นเป้าสายตาของคนที่เล่นน้ำอยู่แถวนั้น

คนที่ถูกเขาราดโกโก้ใส่ยิ่งนิ่ง ถึงแม้จะลืมตาอยู่แต่ก็ไม่มีคำพูดอะไรออกจากปากร่างสูง

ไม่มีแม้แต่คำขอโทษ

เจก็จะไม่ขอโทษ

เขาเดินไปโยนแก้วเปล่าทิ้งถังขยะแล้วเดินหันหลังเดินกลับไปเอารถที่ห้างทันทีโดยไม่สนว่าระหว่างทางจะมีใครมาสาดน้ำเขาอีกหรือไม่ ส่วนไวนิลนั่นก็ช่างมัน ถ้าพัตรีบมากก็ให้ไปทำที่เชียงใหม่ตอนเขากลับไปก็แล้วกัน

 

 

 

สงกรานต์วันสุดท้ายเจถูกเพื่อนมัธยมลากออกมาข้างนอกพร้อมกับยื่นปืนฉีดน้ำให้กระบอกหนึ่งแต่เขาปฏิเสธ สุดท้ายเจก็เลือกที่จะนั่งอยู่ในซุ้มกับลังเบียร์อีกสองสามลัง เวลาเที่ยงตรงแต่ดูเหมือนคนส่วนใหญ่ที่กำลังสนุกกับการเล่นน้ำจะยังไม่หิว ร่างโปร่งลุกขึ้นบอกเพื่อนต่างห้องตอนมัธยมที่กำลังถือแก้วเบียร์อยู่ว่าจะกลับแล้ว จากนั้นเขาก็เดินออกมาจากซุ้มไปเอารถ ที่จริงเจก็ยังไม่หิวข้าวเท่าไหร่และเขาก็จะไม่กินถ้าตอนนี้เจไม่ได้เป็นโรคกระเพาะอยู่ คุณหมอที่โรงพยาบาลก็ย้ำว่าให้กินข้าวให้ตรงเวลา ก็แน่สิ ตอนอยู่หอที่เขียงใหม่เขากินข้าวเช้าตอนเที่ยงวัน ข้าวเย็นตอนเที่ยงคืน บางวันโดนพี่รหัสลากไปกินเหล้าก็ไม่ได้กินข้าวเย็น ใช้ชีวิตแบบนั้นประมาณเกือบเดือนอาการปวดท้องก็ถามหาจนได้สาเหตุมา

พอขับออกมาจากถนนที่คนเล่นน้ำกันเจก็วนหาร้านอาหารใกล้ๆเพื่อจะแวะกินเขาจะได้ไม่ต้องไปห้าง แต่ไม่ว่าจะขับรถผ่านกี่ร้านก็ปิด ตั้งแต่ร้านใกล้ๆโรงเรียนเก่าไปจนถึงพวกคาเฟ่ต่างๆ

เสียงท้องร้องดังลั่นรถ โชคดีหน่อยที่เขาขับมาคนเดียว ไม่งั้นเจคงจะอายเพื่อน

และสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจเลี้ยวไปห้างเดิม

 

 

 

ชีวิตนักศึกษาที่สงบสุขกำลังจะกลับมาอีกครั้ง(หมายถึงหลังจากที่ส่งรีพอร์ตอาจารย์เรียบร้อยแล้ว) เจเดินเข้าไปที่ห้องพักอาจารย์ ส่งรีพอร์ตพร้อมกับฟังอาจารย์บ่นอีกนิดหน่อยแล้วเดินออกมาด้วยความโล่งใจ เขาแทบจะตะโกนดังๆถ้าไม่ติดว่าตัวเองกำลังยืนอยู่หน้าลิฟต์ที่มีเพื่อนร่วมสถาบันอยู่ด้วย เมื่อคืนตอนกลับมาถึงเขาได้รับข้อความจากพัตว่าทำไวนิลวันสัมภาษณ์รับนักศึกษาใหม่เสร็จแล้วเรียบร้อย พร้อมกับคำขอโทษที่ทำเจเสียเวลา

เจลงลิฟต์มายังชั้นหนึ่ง เตรียมตัวจะเดินไปโรงอาหาร ตั้งใจว่าจะแวะกินข้าวก่อนจะกลับไปนอนที่หอ ระหว่างทางเดินเจอคนรู้จักก็ทักทายตามปกติจนได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง

“พี่ครับ”

ร่างโปร่งในชุดนักศึกษาหันกลับไปมอง รู้สึกคุ้นๆหน้าคนที่เรียกชอบกล ไอ้หน้าหล่อผมสีเทานี่..

“ผมซื้อโกโก้มาคืนครับ วันนั้นที่พี่เทใส่ผม”

นั่นไง

ใช่จริงๆด้วย

ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าโลกกลม พรหมลิขิต หรือกรรมลิขิตแน่ที่ชายหนุ่มคนที่เจราดโกโก้ใส่เมื่อตอนสงกรานต์ดันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เขาพยายามคิดว่ามันคงบังเอิญผ่านเข้ามาเฉยๆ แต่เนคไทสีม่วงกับเข็มที่อีกฝ่ายใส่อยู่ก็ดึงเจให้กลับมาสู่ความจริง

เจกอดอก มองอีกคนที่ยื่นแก้วโกโก้เย็นจากร้านดังมาให้ ยังไม่ยื่นมือไปรับ

“ไม่รับของจากคนแปลกหน้าครับ”

พูดจบก็เตรียมจะหันหลังกลับ

“ผมชื่ออั้น คณะวิทยาศาสตร์ปีหนึ่งครับ”

คนที่เพิ่งแนะนำตัวพูดด้วยเสียงดังฟังชัดจนคนแถวนั้นหันมามอง

“ผมขอโทษที่สาดน้ำใส่พี่ครับ แต่ตอนนั้นผมเขินมาก”

เดี๋ยว เจว่ามันแปลกๆ มันต้องไม่ใช่แบบที่เขาคิด เจแอบกำมือแน่น ไอ้หน้าหล่อนี่มันจะพูดอะไรกันแน่

“ผมชอบพี่เจครับ”



END

 

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Mind K. จากทั้งหมด 19 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 Brifernnn (@WuFernkissKris) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 12:03
    งุ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เปนเขินๆๆๆๆๆๆๆ
    #6
    0
  2. วันที่ 19 เมษายน 2562 / 20:44
    เดี๋ยวนะนาย อุแง คือเขินมากสาดซะเรย 5555555555 เป็นไงล่ะ อาบโกโก้ไปเลยนาย คนที่ชอบเค้าอุส่าราดให้ 5555555555555 แต่คือเจเหมือนโมโหมาตั้งแต่ติดต่อเพื่อนไม่ได้แล้ว ก็คือลงที่ไบรอั้นไปเลยนะฮะ 55555555555 แต่สุดท้ายก็คือมาเปิดตัวแล้ว แอบมองเทออยู่นะจ๊ะ กี๊ดๆ ;—;
    #5
    0
  3. #4 ppraelz (@ppraelz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 16:34
    แงงงง บ้าจิง เขิน ;//////;
    #4
    0
  4. #3 นุเองค่าาาาา
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 00:35

    กิ๊ดดดดดดด ขอขอบคุณก่อนเป็นอันดับแรกเลยค่ะ ฮือ มันแบบ ฮรุก ใจบางเปงทิชชู่ ว่าแต่คนเราเขินคนที่ชอบแล้วต้องสาดน้ำใส่น้ำแข็งใส่ด้วยเหรอคะ เข้าใจว่าทำตัวไม่ถูกแต่มันก็แบบ ใจเย็นพ่อหนุ่มพี่เขาไม่พอใจหมดแล้ว555555555

    #3
    0
  5. วันที่ 16 เมษายน 2562 / 00:00

    อุแงงงงงงงงงงงงง อะไรอ่ะนายยยยยยยย แต่ประเด็นคือ ได้เหรอออออออ สาดน้ำใส่คนที่ชอบแก้เขินอ่อ 5555555555555555555 โหยแล้วแบบจังหวะดีมากเว้ย สาดตอนเจปรี๊ดแตกพอดี โกโก้อร่อยป่ะจ๊ะ 5555555555555555 แง แต่เอาจริงตอนแรกนึกว่าเป็นเพราะเพื่อนแบบดันๆมาอะ แล้วเหมือนพวกเพื่อนผู้หญิงไรงี้อาจจะบอกให้มาสาด แบบพี่เขาอยากเล่นไรงี้อะ คือหลอกมา สรุปไม่ อยากมาเองแต่เผลอสาดอ่อ แต่แบบ สาดแรงไปป่าววะ 55555555555555555 น้องเจแบบปรี๊ดแตกของแท้ แล้วแบบ เออ กล้าที่จะซื้อมาคืน ตอนแรกเราแบบกลัวตามมาทะเลาะกันมากเว่อ เพราะน้องเจคือคว่ำแก้วใส่หัวเลยอะ ยังดีเป็นวันสงกรานต์ ไม่งั้นโดนโกโก้ราดหัวมันไม่บันเทิงอะ อันนี้ยังเอาน้ำราดล้างได้เลยไง ทีนี้คุนเจว่าไงค้าาาาา เขาบอกว่าชอบอ้ะะะ เทอว่าไงงงง

    #2
    0
  6. วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:52

    ฮืออออ ใจฟูมากๆเลยค่ะไรท์ ><

    #1
    0