มนตรามุกจันทรา by ริญจน์ธร (สนพ.อรุณ)

ตอนที่ 1 : เธอคือใคร ใครคือเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ส.ค. 55

บทนำ

เธอคือใคร...ใครคือเธอ

 

ท่ามกลางความอ้างว้างมีเพียงความเงียบและมืดสงัด นัยน์ตาคู่สวยกวาดมองไปรอบกายด้วยความพรั่นพรึง รู้สึกหนาวลึกไปถึงหัวใจ สองเท้าก้าวตรงต่อไปเรื่อยๆและเรื่อยๆ ขณะรู้สึกร่างกายเบาโหวงราวจะลอยสูงขึ้นจากพื้นดิน ไม่นานเมื่อความมืดเริ่มจางหาย สิ่งต่างๆรายรอบจึงค่อยปรากฏชัดขึ้น

ที่นี่ที่ไหน...คำถามแรกผุดขึ้นในใจสิตางศุ์ เด็กหญิงหันซ้ายแลขวาอย่างจนใจ สงสัยว่าเหตุใดตัวเองจึงมายืนอยู่ตรงนี้ เบื้องหน้าคือถนนกว้างยามค่ำคืน แสงจากเสาไฟบนเกาะกลางส่องให้เห็นถนนโล่ง มีรถยนต์แล่นผ่านค่อนข้างบางตา บริเวณริมถนนบนฟุตปาธมีรถเข็นขายก๋วยเตี๋ยวตั้งอยู่ โดยมีโต๊ะเหล็กและเก้าอี้พลาสติกวางเรียงรายขนาบข้าง มีชายหญิงสามสี่คนนั่งอยู่

หลังจากยืนเคว้งอยู่นาน ในที่สุดเด็กหญิงก็ตัดสินใจเดินไปยังรถเข็นก๋วยเตี๋ยว ความรู้สึกเบาโหวงอย่างประหลาดยังไม่จางหาย แต่สิตางศุ์พยายามไม่ใส่ใจ แม่ค้าร่างท้วมกำลังลวกเส้นบะหมี่อยู่หน้าหม้อซุป ส่งควันสีขาวและไอร้อนลอยคลุ้ง ถัดไปไม่ไกลนักคือเด็กหญิงวัยประถมรุ่นราวคราวเดียวกับสิตางศุ์ สวมเสื้อนักเรียนสีขาว ใส่เอี๊ยมกระโปรงสีน้ำเงินเข้มคลุมเข่า กำลังยืนรอรับชามก๋วยเตี๋ยวจากผู้ที่น่าจะเป็นมารดา

นี่เธอ สิตางศุ์ตัดสินใจเอื้อมมือออกไปหวังสะกิดเด็กหญิงในชุดนักเรียน ทว่ากลับสัมผัสได้แต่เพียงอากาศธาตุ

สิตางศุ์ร้อนรน สองมือน้อยๆพยายามไขว่คว้าคนตรงหน้าอีกครั้ง และอีกครั้ง...

เธอ! ไม่ได้ยินเราเหรอสิตางศุ์ร้องถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น

ครั้งนี้ดูเหมือนจะได้ผลกว่าทีแรก เด็กหญิงในชุดนักเรียนหันกลับมาพร้อมกับชามก๋วยเตี๋ยวใบใหญ่ สิตางศุ์ยิ้มออกมาได้เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายคงได้ยินเสียงเรียกของเธอ

เราหลงทาง บอกหน่อยว่าที่นี่ที่ไหน เราจะได้หาทางกลับบ้านเธอถามอีกฝ่ายด้วยความหวัง

ทว่าเด็กหญิงในชุดนักเรียนกลับไม่ยอมตอบคำถาม นัยน์ตาสีดำขลับไม่ได้จดจ้องมายังสิตางศุ์เลย แต่กลับมองทะลุผ่านเธอไปยังโต๊ะด้านหลังซึ่งมีลูกค้านั่งรออยู่ ความหวาดกลัวแล่นผ่านเข้าสู่หัวใจโดยพลัน พร้อมกับความจริงบางอย่างกระแทกเข้าใส่ เมื่อร่างเล็กในชุดนักเรียนเดินตรงมาหา...และทะลุผ่านร่างเธอไป

ไม่จริง นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกันแน่ สิตางศุ์กรีดร้องด้วยความงุนงง สับสน และไม่ว่าเธอจะพยายามร้องเรียก พูดคุยกับผู้ใด ก็ไม่มีใครสักคนรับรู้ ในยามนี้เธอเป็นเพียงอากาศธาตุ...ไม่มีตัวตน!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น