[ end ] ชั ญ ค น เ ดี ย ว { yaoi } [สนพ. 2U Publishing]

ตอนที่ 9 : อ ง ศ า ชั ญ ญ า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52,340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,226 ครั้ง
    6 เม.ย. 62




เหมือนเธอนั้นเป็นเช่นดอกไม้ สวยงามเกินกว่าใครคนไหน
ขอเดินจูงมือจะได้ไหม หัวใจฉันคง ไม่หยุดยิ้ม

09





       เเสงเเดดลอดผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบกับเปลือกตาหนา องศาหรี่ตาก่อนจะหันหน้าไปอีกฝั่งเขาพบกับใบหน้าหวานของใครบางคนซึ่งอยู่ใกล้เพียงคืบ 
       ร่างสูงขยับใบหน้าไปกดจูบลงบนขมับสวยเบาๆ เมื่อคืนเขาพาน้องมานอนที่คอนโดตัวเอง จับน้องเเปรงฟันเเถมยังเช็ดตัวให้เพราะกลัวว่าน้องจะนอนไม่สบาย ความลำบากเลยมาตกอยู่เขาตอนเห็นผิวขาวๆนั่น 
       บอกเลยว่าเขาน่ะเเทบบ้า เผลอจูบหัวไหล่น้องไปตั้งหลายครั้งดีที่ไม่ได้ทำรอยเอาไว้ เขาน่ะไม่ใช่สุภาพบุรุษขนาดนั้นหรอกองศาก็คนใจหมาคนหนึ่งนั่นเเหละ 
       "หนู" องศาปลุกคนขี้เซาตอนเเรกว่าจะไม่ปลุกหรอก เเต่มันเลยเวลาอาหารเช้าไปหลายชั่วโมงเเล้ว เขากลัวน้องปวดท้อง 
       "หนู ตื่นเร็วคนเก่ง" 
       "...." ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก อยากตีให้ก้นเเดงจังเลยน้าเด็กคนนี้เนี้ย 
       "หนูครับ" องศากระซิบชิดใบหูก่อนจะขบเม้มเบาๆเป็นเชิงหยอกล้อ เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำบาปมากๆน้องดูขาวใสสะอาดเกินไป ตอนเเรกเเค่อยากกอดอยากหอมเฉยๆ เเต่พอได้จูบเเล้วองศาน่ะอยากจะทำมากกว่านั้น 
       "อือ" เสียงครางในลำคออย่างขัดใจ คนตัวเล็กกำลังจะพลิกตัวหนีเเต่องศาคว้าเอวบางไว้ทันก่อน 
       "ตื่นครับ" 
       "...." 
       "ไม่ตื่น พี่จะตีเเล้วนะ" ขู่ไปงั้นเเหละเขาไม่กล้าตีน้องหรอกองศาน่ะถนอมน้องจะตาย
        "ขอ 5 นาทีนะครับ" ไอ้คำต่อรองเดิมๆที่ออกมาจากริมฝีปากบวมเจ่อนี่มันโคตรน่ามันเขี้ยว องศากัดฟันตัวเองจนเกินเสียงกรอด คันฟันชิปหาย 
       "ห้ามต่อรองครับ" องศาลูบหัวน้องเบาๆใจจริงอยากจะหอมหัวนั่นเเหละเเต่กลัวน้องตกใจ ถ้าน้องหนีเขาขึ้นมาใครจะรับผิดชอบวะ 
       "...." 
       "ตื่น..." 
       "...." 
       "เดี๋ยวนี้ครับ" องศาเปลี่ยนมาใช้น้ำเสียงดุดื้อได้เเต่ก็ใช่ว่าเขาจะตามใจทุกเรื่อง องศาไม่อยากให้น้องเคยตัวจนติดเป็นนิสัยเพราะถ้าถึงเวลานั้นจริงๆมันจะเเก้ไม่ได้             "...." ดวงตากลมโตมองเขาอย่างงงๆ น้องไม่ได้พูดอะไรนอกจากขมวดคิ้วเเละพึมพำกับตัวเอง 

       พรึบ 

       "หนูเป็นอะไร" องศาหลุดขำเมื่ออยู่ๆน้องมุดหน้าลงกับผ้าห่มเเถมยังร้องฮือๆในลำคออย่างน่าเอ็นดู 
       "ไม่ต้องยุ่งเลย" 
       "หนูอารมณ์เสียใส่พี่ทำไมคะ?" องศาลูบหัวน้องผ่านผ้าห่มผืนหนาเขาไม่รู้หรอกว่าน้องเป็นอะไร บางทีอาจจะเเฮงค์จากเมื่อคืนก็ได้ 
       "ไม่ต้องมาคะ" 
       "โอเค งั้นหนูบอกพี่หน่อยว่าหนูเป็นอะไร" องศามองน้องที่ยอมโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่มเเค่ครึ่งนึงเท่านั้น ดวงตากลมมองเขาตาเเป๋วเเต่พอองศาสบตาด้วยกลับหลบตาเขาซะงั้น 
       "ก็พี่นั่นเเหละ" เสียงหวานตอบอ้อมเเอ้มก่อนใบหน้าจะขึ้นสีเเดงไปทั้งเเถบ โอเคเขาพอจะเดาได้เเล้วล่ะว่าน้องเป็นอะไร 
       "พี่ทำอะไร หืม" 
       "...." 
       "หนูบอกพี่สิ พี่จะได้ขอโทษ" 
       "...." 
       "เพราะเมื่อคืน...พี่ทำกับหนูหลายอย่างเลย" องศายิ้มกรุ่มกริ่มมองน้องที่เริ่มมุดหน้าลงกับผ้าห่มอีกครั้ง มันโคตรตรงกับไอ้คำพูดที่ว่า เด็กผู้ชายมักเเกล้งคนที่ชอบ เเต่องศาไม่เด็กเเล้วเขาน่ะโตเเล้วอย่างอื่นก็โตด้วย  
       "ห้ามพูด!" 
       "ครับพี่ไม่พูด" 
       "...." 
       "เเต่พี่จะไปประกาศกับคนทั้งมอว่าน้องชัญของใครๆเนี้ย..." 
       "...." 
       "โดนนายองศาคนนี้จูบเเล้ว" 

       ตุบ 

       หมอนใบโตปะทะเข้ากับหน้าองศาเต็มๆหากเป็นคนอื่นเขาคนต่อยหน้าเเหกไปเเล้วเเต่กับน้อง ถึงหนูเหยียบหน้าพี่ พี่ก็ยอม 
       "พี่ศานิสัยไม่ดี" 
       "โห พอได้จูบพี่เเล้วด่าพี่ใหญ่เลยน้า" องศาลอยหน้าลอยตาใส่น้อง 
       คนตัวเล็กนั่งมองเขาอย่างเครียดเเค้นก่อนจะฟาดมือลงบนเเขนเขาเเรงๆ ฟาดไปเถอะถ้าพี่ฟาดคืนขึ้นมาหนูจะร้องไม่ออก 
       "พี่ศาเเม่ง" 
       "พี่พูดผิดตรงไหนอะ" 
       "...." 
       "ก็จู-" 
       "หยุด! ห้ามพูด" น้องขมวดคิ้วเเน่นสายตามองมาที่เขาด้วยความไม่พอใจ ส่วนเเก้มกับหูที่เเดงเนี้ยเขินหรือโกรธพี่ครับ 
       "พี่หยุดก็ได้เเต่.." 
       "หือ?" 
       "หนูต้องเอาปากหนูมาปิดปากพี่ก่อน" 
     
       

  








       ชัญญาก้มหน้าก้มตากินข้าวไม่ยอมมองหน้าใครบางคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม 
       "หนูมองหน้าพี่หน่อย" ชัญญาทำเป็นไม่สนใจเสียงหงอยๆของใครบางคน เเต่ก็ต้องยอมรับนั่นเเหละว่าน้ำเสียงเเบบนั้นมันทำให้เขาใจอ่อนยวบ 
       "พี่เเกล้งเรา" 
       "พี่ไม่ได้เเกล้ง" ชัญญามองคนที่โกหกหน้าตาย เเกล้งกันชัดๆยังมีหน้ามาบอกว่าไม่ได้เเกล้งอีก 
       "พี่ศาโคตรเเย่เลยรู้มั้ย" ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืนทีไรเขาเเทบอยากจะเเทรกเเผ่นดินหนี เเละยิ่งสัมผัสบางอย่างที่ติดตรึงตรงริมฝีปากมันทำให้ชัญญาใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเสียดื้อๆ 
       "หนูทำไมหน้าเเดง คิดอะไรลามกอยู่รึป่าว" ชัญญาส่ายหัวปฏิเสธเป็นพัลวัน เขาไม่ได้คิดเรื่องลามกซักหน่อย เรื่องเมื่อคืนคงไม่นับเป็นเรื่องลามกหรอก...มั้งนะ 
       "ไม่ใช่" 
       "เเน่นะ?"
      "อือ"
       "โอเค ไม่ใช่ก็ไม่ใช่" พี่องศาเลิกตอเเยเขาก่อนจะก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ ส่วนชัญญาน่ะอิ่มตั้งเเต่คิดเรื่องนั้นเเล้ว 
       ชัญญากวาดสายตามองรอบๆห้องของพี่องศา เขามาเป็นครั้งที่สองเเล้ว สไตล์ห้องยังมินิมอลเหมือนเดิมต่างกันเเค่วันนี้ห้องพี่องศารกกว่าปกติ 
       "พี่ศา"
       "ครับ?" 
       "เดี๋ยวเราเก็บห้องให้นะ" ชัญญาไม่รอให้อีกคนอนุญาตเขารีบเดินไปจัดการของที่เกะกะอยู่บนพื้นทันที ถือว่าตอบเเทนที่อีกฝ่ายให้ที่ซุกหัวนอนเขาเเล้วกัน 

       
       "พี่ศาเสื้อตัวนี้เราใส่ตะกร้าไว้นะ" ชัญญาตะโกนบอกอีกฝ่ายที่นั่งเล่มเกมส์เพลย์อยู่ในห้องนั่งเล่น เขาเก็บของที่วางระเกะระกะไว้เป็นที่เรียบร้อยเเล้ว เหลือเเค่เสื้อผ้าบางส่วนของอีกฝ่ายที่ยังไม่ได้ซัก 
       "พี่ศา" 
       "ครับ?" ปากตอบเเต่สายตายังจดจ้องอยู่ที่หน้าจอทีวีอยู่เลย ชัญญาว่าเขาติดเกมส์เเล้วนะเเต่เจออีกฝ่ายเขาดูไก่อ่อนไปเลย 
       "เครื่องซักผ้าอยู่ไหน" 
       "ทำไมครับ" คราวนี้อีกฝ่ายยอมหันมามองหน้ากัน ก่อนจะส่งยิ้มบางๆให้กับเขา มาไม้ไหนอีกเนี้ย 
       "เราจะซักผ้าให้" 
       "หนูไม่เห็นต้องเหนื่อยเลย เดี๋ยวก็มีเเม่บ้านขึ้นมาเอาไปซักให้" 
       "อือ เเต่คราวหลังพี่เก็บของดีๆหน่อยนะ เสื้อผ้าก็เก็บเอาไว้ให้เป็นที่" ชัญญาอดที่จะบ่นคนตัวสูงไม่ได้ ตอนเก็บห้องนั่งเล่นมีเเม้กระทั่งกางเกงในวางอยู่หน้าทีวี ชัญญาไม่กล้าหยิบมาใส่ตะกร้าหรอกเขาตะโกนเรียกพี่องศาให้มาหยิบมันลงตะกร้าเอง 
       "ครับ" ร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟาดึงตัวเขาเข้ามาใกล้ก่อนจะกอดเอวเขาไว้หลวมๆ ใบหน้าหล่อเเนบลงกับหน้าท้องก่อนจะพึมพำเรียกชื่อเขาเบาๆ 
       "หนูรู้อะไรมั้ย" 
       "รู้อะไรครับ?" 
       "หนูเเม่งโคตรเมียเลยอะ" ชัญญาใบหน้าร้อนผ่าวเขาพยายามจะดันตัวต้นเหตุที่กอดกันเเน่นกว่าเดิมออก เเต่ก็ไม่เป็นผลนี่ขนาดออกเเรงสุดกำลังเเล้วนะ 
       "เพ้อเจ้อ" 
       "เพ้อเจ้ออะไร พี่พูดจริงๆ" 
       "....." 
       "พอเราเเต่งงานกัน พี่จะเป็นฝ่ายออกไปทำงานเอง"           "....." 
       "ส่วนหนูก็ทำงานบ้านกับทำอาหารรอพี่" ร่างสูงกดจูบลงบนหน้าท้องผ่านเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายที่สวมให้เขาเเรงๆจนชัญญาเผลอเกร็งหน้าท้อง 
       หัวใจเขาเต้นเเรงขึ้นเมื่อรู้ว่าพี่องศาไม่ได้คิดเล่นๆอีกฝ่ายคิดอย่างจริงจัง คิดเเม้กระทั่งเรื่องในอนาคตที่ยังมาไม่ถึง 
       "พี่ไม่ต้องคิดขนาดนั้นก็ได้" เราทั้งสองต่างฝ่ายต่างไม่รู้อนาคตข้างหน้า ชัญญาไม่อยากให้อีกฝ่ายหวังไปไกลรวมถึงเขาด้วย 
       "ได้ไงอะ" 
       "....." 
       "เรื่องของเราพี่คิดทุกวันนั่นเเหละ" 


       พูดเฉยๆก็ได้ ไม่ต้องมองกันด้วยสายตาอ่อนโยนขนาดนั้นหรอก 


ชัญญามองอีกคนที่ฟุบหน้าลงกับหน้าท้องเขาอีกครั้ง ผมสีดำชี้ฟูไม่เป็นทรงเหมือนทุกที พี่องศาน่ะเนี๊ยบจะตายไม่มีทางปล่อยตัวเองให้อยู่ในสภาพเเบบนี้หรอก นอกจากอยู่กับคนที่สนิทใจ….


เเปะ


มือบางวางลงบนกลุ่มผมสีดำก่อนจะลูบเบาๆอย่างเผลอตัว ชัญญาคิดว่าพี่องศาจะเงยหน้ามาดุกันเสียเเล้วเพราะคงไม่มีใครชอบให้รุ่นน้องเล่นหัวหรอก เเต่กับพี่องศาไม่ใช่นอกจากจะไม่ปัดออกเเล้ว ยังขยับตัวเพื่อให้เขาลูบอย่างถนัดๆอีก

“อ้อนจังเลยครับ”

“พี่ก็อ้อนเเค่หนูนั่นเเหละ” ชัญญาเผลอหลุดยิ้มอย่างห้ามไม่ได้ ไม่บอกก็รู้เเหละว่าอ้อนเเค่เขาเพราะเวลาอีกฝ่ายอยู่ต่อหน้าเพื่อนไม่ทำหน้าง่วงก็ทำหน้าดุ ไม่มีหรอกไปนอนหนุนตักเพื่อน กอดเอวเพื่อนน่ะ

“หนู พรุ่งนี้วันอาทิตย์”

“ครับ” พี่องศาผละใบหน้าออกจากหน้าท้องเขา ก่อนจะเงยหน้ามองกันด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก พี่องศาจะรู้มั้ยเนี้ยว่ามุมนี้พี่องศาหล่อ...มากๆ

“ไปดูหนังกันมั้ย”

“.....”

“พี่อยากมีเดทเเรก” ใบหน้าหล่อยิ้มละมุนก่อนจะซบหน้าลงกับหน้าท้องเขาอีกครั้ง เเถมยังใช้ปลายจมูกถูจนเขาจั๊กจี้เลยเผลอดันใบหน้าอีกฝ่ายออกห่าง

“เราจั๊กจี้”

“ขอโทษครับ” เป็นคำขอโทษที่ไม่มีน้ำเสียงของความรู้สึกผิดเจือปนอยู่เลย เเถมใบหน้ายังยิ้มกว้างจนดวงตาเเทบจะปิดอยู่รอมร่อ

“ถ้าเราไม่ไปล่ะ” ชัญญาตอบเสียงนิ่งๆเป็นเชิงเย้าหยอกอีกฝ่าย ก่อนจะเบือนสายตาออกไปอีกทาง รู้อยู่เเหละว่าถ้าขัดใจเด็กชายองศาเข้าจะโดนมองด้วยสายตาดุๆ เเต่ให้ชัญญาได้เเกล้งอีกฝ่ายบ้างเถอะ เขาน่ะโดนอีกฝ่ายเเกล้งบ่อยเเล้ว

“ถ้าหนูไม่ไป….”

“......”

“นั่นก็เรื่องของหนู เเต่พี่จะไปเเละเอาหนูไปด้วยนั่นก็เรื่องของพี่”

“โถ่ พี่ศา”

“ไม่ต้องมามองด้วยสายตาเเบบนั้นเลย จีบมาตั้งนานเเล้วไม่เคยได้ไปไหนด้วยกันเลยเนี้ย หรือหนูรังเกียจพี่?” อีกฝ่ายตอบเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะขยับตัวไปนั่งบนโซฟาดีๆ


นั่นไง ไม่ยอมมองหน้ากันอีกเเล้ว


ชัญญานึกภาพไม่ออกเลยว่าเวลาพี่องศาอยู่กับเพื่อนอีกฝ่ายเป็นเเบบนี้บ้างมั้ย หรือเป็นเเค่กับเขา

เมื่อก่อนชัญญาเคยเห็นพี่องศามากับพี่เทคบ่อยๆ นอกจากหน้าดุๆกับท่าทางนิ่งๆเเบบนั้นเเล้ว ชัญญาก็ไม่เคยเห็นอะไรในตัวอีกฝ่ายเลย ในตอนนั้นเขากับอีกฝ่ายไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ เเต่มาตอนนี้ทุกอย่างมันไปไกลมากๆ


จากที่ไม่เคยคุยกัน ตอนนี้กลับคุยกันทุกวัน


จากที่ไม่รู้สึก ตอนนี้กลับ....ช่างเรื่องของความรู้สึกเถอะ


“พี่ศาครับ”

“......” ชัญญามองคนที่งอนตุ๊บป่องด้วยความเอ็นดู พี่องศาไม่ได้เบะปากเหมือนเด็กๆอีกฝ่ายเเค่ทำหน้านิ่งๆ สายตาดุๆ เเละเเผ่รังสีความเงียบออกมาก็เท่านั้น

“ไม่งอนเราได้มั้ย”

“......”

“พี่ศา” อือ เขาคงโดนงอนเข้าจริงๆนั่นเเหละ ชัญญาเเค่เเกล้งไงเขาไม่คิดว่าพี่องศาจะโกรธกันขนาดนี้

“พี่เราขอโทษ เราเเกล้งเฉยๆ”

“......”

“อ่า เเบบ I’m just kidding ไง” ชัญญามองพี่องศาที่ยังเงียบอยู่ไม่มีปฎิกิริยาอะไรตอบกลับมาทั้งนั้น ชัญญาจะบันทึกไว้เเล้วกันว่าเด็กชายองศาน่ะ ขี้งอน!

“โถ่ พี่ศาจะไม่หายโกรธเราจริงๆหรอ” ชัญญาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆอีกฝ่าย เขากำลังคิดหาวิธีง้ออีกฝ่ายอยู่ คิดยังไงก็คิดไม่ออก จะชวนออกไปเตะบอลข้างนอกเขาก็เล่นไม่เก่ง


จะคว้ามือถือโทรปรึกษาไอ้ดิวเเล้วนะเว้ย


“ขอโทษ” ชัญญาลอบมองหน้าอีกฝ่ายเเละครั้งนี้พี่องศายอมมองหน้าเขา ไม่เเน่ใจเขารู้สึกไปเองรึป่าวว่าดวงตาของเดือนปีสามมันดู...อันตราย

“หนูอยากให้พี่หายโกรธใช่มั้ย”

“ค-ครับ” พี่องศาพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงรับรู้ ก่อนจะพูดบางอย่างออกมาซึ่งมันทำให้ใบหน้าของเขาร้อนผ่าวทั้งๆที่ภายในห้องเปิดเเอร์เย็นเฉียบ

“พูดคะขาสิง้อพี่สิ”

“......”

“เหมือนเมื่อคืนไง :)” ชัญญาจะจำไว้ว่าพี่องศาน่ะร้าย...ร้ายมากๆ

“ไม่เอา”

“ครับ ความรู้สึกพี่มันไม่สำคัญหรอก” ใบหน้าหล่อหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาอันตรายเมื่อกี้หายวับไปเหลือเพียงดวงตาซื่อๆ

ชัญญาเลิ่กลั่กมองอีกฝ่ายไว้พรุ่งนี้ค่อยมาง้อก็ได้มั้ง เเต่นั่นเเหละยิ่งสายตาเขามองใบหน้าหงอยๆของพี่องศาทีไร ใจเขากลับอ่อนยวบอย่างไม่น่าให้อภัย

“พี่ศา”

“....”

“ห-หายโกรธได้มั้ยคะ?” เมื่อพูดจบประโยคชัญญารีบเอาฝ่ามือปิดใบหน้าร้อนผ่าวของตัวเองทันที หากให้เดามันคงเเดงมากเเน่ๆ

“หนูพี่ไม่ไหวว่ะ ไอ้เหี้ยเอ้ย” ชัญญาเงยหน้ามองคนที่สบถคำหยาบต่อหน้าเขาเป็นครั้งเเรก ใบหน้าของพี่องศาเเดงก่ำ ร่างสูงตรงหน้าขบกรามจนนูนขึ้นเป็นสัน ดวงตาดุๆมองเขานิ่งๆก่อนจะดึงชัญญาเข้าไปกอด

“พี่ศา ป-ปล่อยก่อน” ชัญญาพยายามขืนตัวออกจากอ้อมเเขนของอีกฝ่ายเเละนั่นทำให้พี่องศากอดเขาเเน่นกว่าเดิม เเถมยัง….


ฟอด


“มันเขี้ยวชิปหายเลยครับ” เเรงกดจูบหนักๆตรงเเก้มทำให้เกิดเสียงน่าอายจนชัญญาถึงกลับหลับตาปี๋ จมูกโด่งจูบซับตั้งเเต่ข้างเเก้มขึ้นมาจนถึงขมับขาวก่อนจะจูบเบาๆอย่างอ่อนโยน

“ฮื่อพี่ศา อย่าเเกล้ง”

“หนูเลิกน่ารักได้มั้ย หนูกำลังทำพี่ตายนะคะ” คนที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังใช้เเขนหนาโอบอุ้มเอวเขาให้นั่งลงบนตักอย่างง่ายดาย ชัญญาไม่กล้าเเม้เเต่จะขยับตัวเขาได้เเต่นั่งเกร็งอยู่บนตักอีกฝ่าย นอกจากตักพ่อชัญญาก็ไม่เคยนั่งบนตักผู้ชายคนไหนเลยนะ

“......”

“หนู”

“ค-ครับ” คางได้รูปของอีกฝ่ายวางลงบนไหล่เขาช้าๆ

“พี่โคตรชอบหนูเลยรู้มั้ย”

อัตราการเต้นของหัวใจเร็วขึ้นเเทบจะทะลุออกมาจากหน้าอก ชัญญานั่งก้มหน้าเม้มริมฝีปากเเน่น เขาเผลอกลั้นหายใจในบางจังหวะเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงหัวใจเขา….มันดังเกินไป ทุกอย่างมันเกินไปจริงๆ


ใจเขารับไม่ไหวหรอก









ครืดดดดดดดดด


เสียงมือถือสั่นในกระเป๋ากางเกงทำให้คนที่ยังไม่ตื่นดีหงุดหงิดจนเเทบจะปามือถือทิ้ง ไอ้สัดไหนไลน์มาเเต่เช้าวะ ถ้าไม่ใช่ธุระสำคัญพ่อจะเเช่งให้ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดเลยเเม่ง


T : ขอคอนเเท็คไลน์น้องชัญหน่อย


เหมือนกับว่ามีเหตุการณ์ซ้อนทับ ดิวจำได้ว่าเมื่อเดือนก่อนพี่องศาก็ทักมาขอไลน์เพื่อนเขาเเบบนี้ ส่วนตอนนี้น่ะหรอ ได้กันรึยังก็ไม่รู้


DEW : คุณเป็นใครครับเนี้ย


T : จำเป็น?


DEW : ถ้าไม่บอกผมคงให้คุณไม่ได้อะครับ


ดิวกดเข้าดูโปร์ไฟล์ของอีกฝ่าย มีเเต่รูปท้องฟ้าทั้งนั้น ไม่มีห่าอะไรเลยเเถมยังเป็นเหมือนกับไลน์ที่พึ่งสมัครได้ไม่นาน เดี๋ยวกูว่าเเปลกๆว่ะ


     T : กูเองคนที่ส่งรูปให้น้องชัญไง


ไอ้เหี้ยเป็นห่าอะไรวะจีบจะเป็นอาทิตย์เเล้วพึ่งมาเเสดงตัว ดิวขมวดคิ้วมองเเชทที่เด้งขึ้นมารัวๆจนเขาเริ่มปวดหัว


T : ไอ้ดิวมึงอย่าลีลา

T : สัดอย่าให้กูโมโหนะ


มันไม่ธรรมดาว่ะรู้จักชื่อกูด้วย ภายในหัวของดิวมีเเต่คำว่าเอาไงดีๆๆๆๆ ดิวจำได้ว่าไอ้ชัญเคยบอกว่าห้ามให้ไลน์มันกับใครอีกเด็ดขาด! ดิวกำลังพิมพ์ตอบอีกฝ่าย เเต่….


T : กูให้ 2000 เอาเลขบัญชีมา


เนี้ยเสือกรู้จุดอ่อนกูอีก ดิวบรรจงพิมพ์เลขบัญชีของตัวเองไปให้อีกฝ่ายช้าๆ ขอโทษนะน้องชัญ….เเต่ชีวิตกูต้องขับเคลื่อนด้วยเงินว่ะ









เเละดิวก็ยังท็อปฟอร์มเสมอ พอเดาได้มั้ยว่าใคร5555
.
.

สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเราต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านนะคะที่ยังให้โอกาส เเละติดตามกันอยู่ เราอ่านทุกคอมเม้นเลยนะคะ เเบบเราดีใจมากๆเลย เราไม่มีคำไหนจะพูดนอกจากคำว่าขอบคุณเเล้ว
นักอ่านท่านไหนว่างๆสามารถเข้าไปพูดคุยกันได้ใน #ชัญคนเดียว
หรือ @nokk_jii ได้เลยนะคะ เราคุยเเบบไม่ค่อยเก่งเเต่อยากคุยมากๆ55555

ฝากคอมเม้นนิยายให้เราหน่อยนะคะ คอมเม้นเยอะเดี๋ยวพรุ่งนี้เรามาต่อเล้ยยยยยย 
รัก

คอมเม้น or #ชัญคนเดียว

มีคำผิดเม้นบอกได้เลยนะคะ เราภาษาไทยไม่ค่อยคล่องเท่าไร

:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.226K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,589 ความคิดเห็น

  1. #5538 Agape02 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:27
    คนแบบดิวในนิยายดูน่าารัก น่าตี ในชีวิตจริงน่าทีบนะ พูดจริง
    #5,538
    0
  2. #5533 Ponly3 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:21
    เคยมีนะเพื่อนแบบดิวอะ ขายเบอร์เพื่อนให้ผู้ชาย เพื่อนในกลุมโดนหลายคนมาก ถึงจะบล็อกมันก็มีเบอร์ใหม่โทรมาอยู่ดี เหมือนโรคจิตอะ ตอนนั้นจิตตกมาก แล้วเพื่อนคนนั้นมันก็ทำขำๆกลบเกลื่อนอะ จริงๆมันอันตรายมากนะอย่าหาทำ
    #5,533
    0
  3. #5532 bewbewbew2548 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 03:37
    ทุกคนอย่าว่าดิวเเต่ถ้าบ้านดิวไฟไหม้เราจะยอมรับผิดเอง...
    #5,532
    0
  4. #5498 modloveT3T (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 02:05
    เพื่อนแบบดิวคือแบบ... ไม่รู้จะพูดอะไรดีอะคือเป็นเพื่อนกันจริงๆใช่ม่ะ ถึงขนาดขายเพื่อนกินไม่เ-้ยทำไม่ได้นะ คือไลน์มันเป็นแอปส่วนตัวที่ไม่ใช่จะให้ใครก็ได้ป่ะ ตัวเองบอกชีวิตต้องขับเคลื่อนด้วยเงินแล้วทำไม-ไม่ไปหางานทำวะ อันนี้โกรธจริง เพราะในชีวิตจริงก็เคยเจอ เพื่อนแบบนี้ไม่มีซะยังดีกว่สอะ
    #5,498
    0
  5. #5477 Spices_smile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 16:49
    ดิว เเบบบ
    #5,477
    0
  6. #5467 mummy-daddy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 00:07
    สันดานโคตรน่าเลิกคบ
    #5,467
    0
  7. #5458 Zephyr9397 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 15:15
    ฉันจะทุบดิว!!!!
    #5,458
    0
  8. #5450 punpikk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 17:45
    นายแบบ นิสัยไม่ดีเลยนะ
    #5,450
    0
  9. #5440 Chanee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 19:40

    5555555ดิวโว้ยยยยย

    #5,440
    0
  10. #5414 -Jaisathan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 19:02
    พี่ทีมมม!
    #5,414
    0
  11. #5410 AiBuss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:23
    ถ้ามีเพื่อนแบบดิวเรายอมเป็นคนไม่มีเพื่อนว่ะ
    #5,410
    0
  12. #5402 Xakas (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:10
    โอ้โห ฉันได้ตายไปพร้อมกับพี่ศาแล้ว//ดิว ทำไมทำแบบนี้!!!
    #5,402
    0
  13. #5391 HpYlUaK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 20:26
    เจอเพื่อนแบบนี้ เลิกคบอะ จริงจัง..
    #5,391
    0
  14. #5389 AISORIN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 12:32
    -เพ่ทีม!
    #5,389
    0
  15. #5376 Saguramio (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 09:49

    อีดิววววววว
    #5,376
    0
  16. #5366 adobecs3 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 23:33
    ดิวนี่ตัวเดินเรื่องเลยนะ55555
    #5,366
    0
  17. #5352 Foxgo_O (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 16:04
    พี่ทีมแน่นอนนนนน ดิวนี้ก็ โอโห้ กลิ่นเงินนี้มันหอมจริงๆ
    #5,352
    0
  18. #5342 Pinkgu_V (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 14:33
    พี่ทีม??????
    #5,342
    0
  19. #5299 1478Koko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:04
    -คนขายเพื่อนนนน
    #5,299
    0
  20. #5285 Kwanruan2525 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:19
    เอาก้านมะยมมาจะตีพี่ดิว!
    #5,285
    0
  21. #5278 Nggggggg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 21:39
    ทีมหรออ
    #5,278
    0
  22. #5271 ychibi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 10:29
    เงินซื้อดิวไม่ได้.... ถ้าไม่ถึง 2000 ฮือๆ
    #5,271
    0
  23. #5263 appfy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 19:36
    เราว่าทีม
    #5,263
    0
  24. #5254 S_suika (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 10:38
    เฮ้อ... นิสัยงี้หรา
    #5,254
    0
  25. #5241 Spices_smile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:24
    เราว่าดิวนิสัยเสีย
    #5,241
    0