[ end ] ชั ญ ค น เ ดี ย ว { yaoi } [สนพ. 2U Publishing]

ตอนที่ 5 : อ ง ศ า ชั ญ ญ า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64,116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,301 ครั้ง
    6 เม.ย. 62






อยู่ ๆ หัวใจหยุดเต้น มัน Thinaken จนเกินเยียวยา ก็เธอนั้นน่ารักที่สุด น่ารักเป็นหนึ่งในพสุธา   


05



        มหาลัยวันนี้เต็มไปด้วยเด็กมัธยมปลาย ซึ่งส่วนมากจะเป็นเด็กมัธยมปลายปีสุดท้ายมากกว่า ชัญญาสังเกตจากดาวบนหน้าอกของน้องๆ 
        "มองตาเยิ้มเลยน้า" เสียงเพื่อนร่วมคณะเอ่ยเเซวเพื่อนสนิทของเขาที่เอาเเต่มองน้องผู้หญิงสวยๆที่เเวะเวียนผ่านมา 
        "ไม่ได้มองป่ะ" ไอ้ดิวเอ่ยปฏิเสธเเต่สายตาของมันยังมองน้องๆอยู่เลย ชัญญาอยากจะเดินไปเตือนน้องๆที่เดินผ่านคณะบริหารเหลือเกินว่าอย่าไปเข้าใกล้ไอ้ดิว มันเป็นโรคจิต! 
         "ขำห่าไรครับน้องชัญ" ไอ้ดิวยื่นมือมาบีบเเก้มเขาเเรงๆ เหมือนหมั่นเขี้ยวเต็มทน 
         "ไอ้เหี้ยดิว ปล่อย!" ชัญญาตีมือมันเเรงๆหนึ่งที เจ้าตัวไม่มีท่าทีสะทกสะท้านอะไรทั้งนั้น เเถมยังบีบเเก้มเขาเเรงกว่าเดิมอีก 
        "กูไม่ปล่อย หวงตัวหรอน้องชัญ" 
        "ปล่อย" 
        "ไม่" 
        "กูจะฟ้องพี่ศา!" ดูเหมือนว่าชื่อของใครบางคนจะมีอิทธิพลต่อไอ้ดิวอย่างมาก เพราะมันรีบปล่อยเเก้มเขาเเถมยังเอามือไปเเอบไว้ด้านหลังอีก ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยรอยยิ้มยียวนกวนประสาท เเถมยังยิ้มกรุ่มกริ่มเป็นระยะๆ 
        "ยิ้มห่าอะไร" 
        "เป็นเมียเขาหรอจะไปฟ้องเขาอะ" 
        "สัด มึงไม่คิดว่ากูจะเป็นผัวเขาบ้างหรอ" อันนี้ชัญญาสงสัยจริงๆ เขาคิดว่าขนาดตัวเเละความสูงไม่มีผลต่อเเนวราบนะ อีกอย่างโลกมันเปิดกว้างเเล้ว ผัวตัวเล็กก็มีเต็มไป        
     "น้องชัญมึงเอาส้นตีนคิดหรอ..." 
        "....." 
        "มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าพี่องศาอะดุ มึงเป็นผัวเขาไม่ได้หรอก" อือ ดุจริงชัญญายอมรับเลย ยิ่งเวลาเขาดื้อหรือขัดใจอีกฝ่ายจะโดนสายตาดุๆมองมาเสมอ เออ พึ่งรู้ใครดุกว่าคนนั้นเป็นผัว 
        "ไร้สาระ กูไปช่วยพี่เขาละ" 
        ชัญญาเดินหนีเพื่อนสนิทตัวเอง ได้ยินเสียงมันตะโกนอะไรเเว่วๆเเต่ไม่ได้ใส่ใจนัก คุยกับมันน่ะโคตรเปลืองน้ำลายเลย 
        "น้องชัญ" รุ่นพี่ผู้หญิงกวักมือให้เขาเข้าไปช่วยหยิบเเผ่นพับมาเเจกน้องๆ ไม่อยากจะโม้หรอกนะว่าคณะเขาน่ะเเผ่นพับมีไม่จำกัดเพราะมีรุ่นพี่ยกเครื่องปริ้นมาจากที่บ้าน หากเเผ่นพับขาดเเคลนเมื่อไรก็ปริ้นเเจกสดๆไปเลย          "นี่ครับ" 
        "ขอบคุณค่ะ" น้องผู้หญิงยกมือไหว้เขาก่อนจะยิ้มเขินๆ น้องเหมือนจะพูดอะไรซักอย่าง เเต่ก็ไม่ยอมพูดซักที 
        "พี่คะ..." 
        "ครับ?" 
        "น้องขอถ่ายรูปกับพี่ได้มั้ยคะ" เป็นครั้งเเรกเลยมั้งที่มีคนมาขอถ่ายรูปด้วย ส่วนมากจะขอถ่ายกับพวกคิ้วท์บอยมากกว่า หรือไม่ก็เดือนคณะ เเต่นี่มาขอถ่ายกับคนธรรมดาๆอย่างเขามันเลยดูค่อนข้างเเปลกๆ 
        "อ่าได้ครับ" น้องยื่นมือถือให้ชัญญาก่อนจะขยับตัวมายืนข้างๆกัน เขายิ้มกว้างๆให้กล้องก่อนจะกดถ่ายไปสามรูป 
        "ฮืออ ขอบคุณนะคะ" 
        "ครับ" 
        "พี่...น่ารักมากๆเลยค่ะ" พูดจบเจ้าตัวก็รีบวิ่งออกไปจากตรงนี้ ชัญญาทบทวนคำพูดของน้องช้าๆ น่ารักตรงไหน เขาหล่อต่างหากน้องชมผิดเเล้ว  
        "น้องชัญวางเเผ่บพับไว้ก่อนนะ พี่วานเอาน้ำไปให้ดาวเดือนหน่อยสิ" พี่ผู้หญิงคนเดิมยื่นขวดน้ำขวดเล็ก 4-5 ขวดให้เขา 
        พวกดาวเดือนคณะเป็นสีสันของงานเลยก็ว่าได้ ปีนี้โชว์ตัวเเค่ปีหนึ่งถึงปีสาม งั้นพี่องศาก็ต้องอยู่ด้วยน่ะสิ ไม่อยากเจอหน้าเลย เขาไม่อยากโดนวอเเว 
        "น้ำครับ" ชัญญายื่นน้ำให้พวกดาวเดือนคณะ พี่องศายืนกอดอกเก็กท่าให้น้องๆถ่ายรูป ใบหน้าหล่อมีเหงื่อผุดเต็มไปหมด เสื้อผ้าหน้าผมถูกระเบียบตั้งเเต่หัวจรดเท้า พึ่งเคยเห็นพี่องศาใส่เนคไทก็วันนี้เเหละมั้ง ไม่อยากยอมรับหรอกว่าหล่อ เเต่นั่นเเหละก็หล่อจริงๆ 
        "หนู!!" เดือนคณะคูลๆคนเมื่อกี้หายไปเเล้ว เหลือเเค่เพียงเด็กชายองศาที่รีบพุ่งเข้ามาหาเขาทันทีเมื่อพบหน้า ชัญญาล่ะอยากจะบ้าตาย น้องๆมองเต็มเเล้วนั่น ไม่อายรึยังไงกัน 
        "อะไรครับพี่ศา" 
        "พี่ร้อนมากๆ หิวข้าวด้วย ตั้งเเต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย" เด็กชายองศาทำหน้าเศร้า มันก็สงสารอยู่หรอกนะถ้าไม่เนียนจับมือเขาเนี้ย 
        "พี่มาบอกเราทำไมเล่า" เขินทั้งสายตาอ้อนๆ เขินทั้งสายตาคนรอบข้าง ไอ้รอยสักตรงต้นคอของพี่องศาไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย 
        "เวลาเขินทำไมชอบมองรอยสักพี่?" 
        "...." 
        "หนูอยากจู-"  ชัญญาไม่ปล่อยให้เจ้าของลอยสักพูดจบเขารีบเอามือตะครุบปากอีกคนทันที ตั้งเเต่รู้จักกันมาพึ่งรู้ว่าพี่องศาเป็นคนเเบบนี้ 

        จุ๊บ 

        เสียงจุ๊บจากริมฝีปากหนาที่กดลงบนฝ่ามือบางทำเอาชัญญาต้องรีบชักมือออกทันที ดีที่จังหวะนี้ไม่ค่อยมีคนสนใจพวกเขาเท่าไรไม่งั้นล่ะเเย่เเน่ๆ 
        "พี่ศาเราโกรธจริงๆนะ" 
        "หนูโกรธพี่ลงหรอ..." 
        "...." 
        "หนูโกรธลงจริงๆหรอคะ" อือ ยอมเขาเลยล่ะ ไอ้ท่าเบะปากสายตามองมาอย่างตัดพ้อเนี้ย เเถมยังมีไอเท็มเสริมคือการพูดคะขาต่อท้ายอีก 
        "เห้อ พี่ศานี่น้า" 
        "หนูพาพี่ไปกินข้าวได้มั้ย" เเละยิ่งไอ้ท่าทางอ้อนๆเเบบเนี้ยใครจะสู้ไหวอะ ถามจริง 
บอกเเล้วไงว่าเเพ้ 

        "อือ" 

        เเพ้อย่างราบคาบเลยล่ะ 


                    ร้านข้าวเเถวๆคณะหมดเกลี้ยงเนื่องจากวันนี้มีเด็กต่างโรงเรียนมาเยอะ พี่องศงยืนทำหน้าบูด บ่นไปบ่นมา โทษดินบ้างล่ะ โทษฟ้าบ้างล่ะ 
        "ออกไปกินข้างนอกมั้ยครับ" 
        "มันไกลอะหนู อีกอย่างพี่ร้อนด้วย" เรื่องมากที่หนึ่ง            "งั้นก็กลับครับ" 
        "โห เเต่พี่หิวอะ" งอเเงเก่งที่หนึ่ง ชัญญาเอาใจไม่ถูกเเล้วเนี้ย เวลาดุก็ดุเเทบใจหายเวลางอเเงก็งอเเงจนน่าตี อะไรของเขาวะนั่น 
         "เเล้วพี่จะเอายังไงครับ เราเอาใจไม่ถูกเเล้ว" 
         "กินเเซนวิชก็ได้ครับ" สายตาคงเหลือบไปเจอร้านเเซนวิชพอดีมั้งเลยเลือกที่จะกินอันนี้รองท้องไปก่อน             
          ชัญญายืนรอร่างสูงที่วิ่งไปซื้อเเซนวิช เขาเห็นอีกคนหยิบมาสองสามชิ้นไม่รู้ว่าซื้อไปฝากดาวเดือนด้วยกันหรือว่ากินคนเดียว 
         "หนู กินกับพี่ไหม" เราสองคนทิ้งตัวนั่งลงบนฟุตบาท พี่องศาเเกะเเซนวิชไส้ปูอัดมายองเนสขึ้นมากัดหนึ่งคำก่อนจะยื่นให้เขา 
        "พี่กินเลยครับ เรากินข้าวมาเเล้ว" 
        "หนูป้อนพี่ได้ไหม พี่รู้สึกว่ามืออ่อนเเรงหมดเเล้ว" ไอ้มุขมืออ่อนเเรงมาอีกเเล้ว ชัญญากลอกตามมองบนก่อนจะเหลือบตามองคนที่นั่งยิ้มเเฉ่งอยู่ข้างๆกัน 
        "พี่โกหกเรารู้" 
        "ครับพี่โกหก :) " 
        "งั้นพี่ก็กินเองได้อะดิ" 
        "ครับพี่กินเองได้ เเต่พี่อยากให้หนูป้อน" 
        "...." 
        "ได้มั้ยคะ" ชัญญาถอนหายใจเบาๆก่อนจะดึงเเซนวิชในมืออีกฝ่ายมาถือเอาไว้เอง เเค่ไอ้ท่าเบะปากเขาก็จะตายเเล้ว นี่มีคะขาลงท้ายคิดว่าเขาจะรอดรึไง 
        "อ้าปากนะครับ" ร่างสูงอ้าปากกัดเเซนวิชคำโตอย่างว่าง่าย คงจะหิวจริงๆนั่นเเหละ 
        "มองอะไรครับ" ชัญญาหลบสายตาของพี่องศาที่มองหน้าเขานิ่งๆ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเเบบที่เจ้าตัวชอบทำ 
        "พี่เเค่รู้สึกว่า..." 
        "...." 
        "ทำไมหนูน่ารักจัง" 


       อือ 


       บ้าบอ น่ารักตรงไหนวะ 


                    ชัญญายืนถือขวดน้ำเปล่ากับผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กๆไว้ในมือ เขาเปลี่ยนหน้าที่จากคนเเจกเเผ่นพับมาเป็นคนดูเเลดาวเดือนเเทน เเละมันมีข้อจำกัดอย่างหนึ่งว่าดูเเลได้เเค่พี่องศาเท่านั้น 
        "หนูพี่ร้อนจังครับ" ใบหน้าหล่อยื่นเข้ามาใกล้ๆเขา เหงื่อผุดตามไรผมจนทำให้ผมที่ถูกเซ็ตมาลู่เเนบลงใบหน้าคม 
       "รู้เเล้วครับ" ชัญญาหยิบพัดลมมือถือมาเป่าให้อีกฝ่าย เขาน่ะโคตรเห็นใจพี่องศาเลย ยืนต้อนรับน้องๆตั้งเเต่เช้าจนบ่าย ข้าวเที่ยงก็ไม่ได้กินมีเเค่เเซนวิชสองสามชิ้นเท่านั้นที่ตกถึงท้อง 
       "เหนื่อยจังครับ" พี่องศาวางหน้าผากลงบนไหล่เขาอย่างหมดเเรง ชัญญาเม้มริมฝีปากเเน่นเขาหลบสายตาของน้องๆที่มองมารวมทั้งผู้คนที่อยู่ในบริเวณนี้ด้วย 
       "พี่ศายืนดีๆ" 
       "พี่ขอพักเเป๊ปนึงนะครับ" น้ำเสียงหล่อที่วันนี้เเหบลงกว่าปกติเอ่ยขอเขา คงจะเหนื่อยจริงๆนั่นเเหละ ชัญญาทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนนิ่งๆให้อีกฝ่ายพิง เด็กชายองศาทำไมวันนี้งอเเงจังล่ะครับ ? 
       กว่าพี่องศาจะยอมยืนดีๆก็ปาไปเกือบห้านาที ดวงตาคมใกล้จะปิดเต็มทน ชัญญาได้ยินพวกเพื่อนๆบอกว่าพวกดาวเดือนน่ะเตรียมตัวกันตั้งเเต่เช้า ยิ่งรุ่นพี่ปีสามเมื่อวานกลับบ้านกันเกือบตีหนึ่ง คงไม่ต้องเดาหรอกว่าพี่องศาน่ะนอนไม่ถึง 5 ชั่วโมงเเน่นอน 
       ชัญญามองอีกคนที่เดินไปยืนรวมตัวกับเพื่อนในซุ้ม มีรุ่นน้องมากมายเข้ามาขอคำเเนะนำกับพี่องศาคงเป็นเพราะอีกฝ่ายน่ะเด่นกว่าใครทำให้รอบตัวมีน้องมอปลายล้อมรอบ นี่ไม่ได้อวยนะ พี่องศาน่ะหล่อจริงๆ หล่อกว่าไอ้ดิวเพื่อนเขาอีก 

       Rrrrrrrrrrrrr 
 
       ชัญญาหยิบมือถือในกระเป๋าขึ้นมารับสาย ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ไอ้ดิวคนดีมีคนเดียวนั่นเเหละ 
       "ว่า" 
       "(น้องชัญมึงอยู่ไหน)" 
       "ซุ้มคณะ ทำไมวะ" 
       "(หายไปนานเลยน้า ไปหาใครรึป่าว)" ชัญญากรอกตามองบน ถ้าอยู่ใกล้ๆเขาจะตบหัวมันให้คว่ำเลยกวนตีนดีนัก ไอ้เรื่องเเบบเนี้ยมันน่ะยืนหนึ่งเลยล่ะ บางทีก็งงเหมือนกันว่ามันอยู่รอดมาถึง 20 ปีได้ยังไง 
       "(โห เงียบเลย)" 
       "เลิกพล่ามได้ยังรำคาญ!" 
       "(รุนเเรงมาก ใช่ซี้รักเรามันเก่าเเล้วอะ)" โคตรปัญญาอ่อนไม่อยากคบมันต่อเเล้วอะ คุยกันเกือบนาทีไม่มีเเก่นสาระในเนื้อหาเลย เเม่ง
       "เห้อ..." 
       "(ล้อเล่นค้าบ มาช่วยกูยกของหน่อยดิ กูอยู่ลานจอดรถบริหาร)" 
       "เออ เดี๋ยวไป" เนี้ยพูดมาเเค่นี้ก็จบเเล้วไหม จะพล่ามอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ถ้ากวนตีนอีกจะเลิกคบเเล้วพูดจริงๆ...         
        
        "ช้าสัด" ชัญญาเห็นใบหน้ายียวนกวนประสาทของเพื่อนสนิทเป็นอันดับเเรก ที่เหลือก็เป็นรุ่นพี่ปีสามทั้งนั้น เขารู้จักเเค่ไม่กี่คน...เเละหนึ่งในนั้นมีพี่ทีมด้วย 
       "ไอ้ชัญมึงยกเเพคน้ำไป เดี๋ยวกูยกข้าวไปเอง" 
       "อือ" เขายืนรอให้รุ่นพี่ยกถุงกล่องข้าวไปให้หมดก่อน เพราะเเพคน้ำน่ะมันอยู่ด้านในสุด 
       ไอ้ดิวมันยกนำไปก่อนเขาเเล้ว ตอนนี้เลยเหลือเเค่ชัญญากับรุ่นพี่อีกไม่กี่คน 
       "น้องชัญ" 
       "พี่ทีมสวัสดีครับ" ชัญญายกมือไหว้พี่ทีมเป็นเเรก ก่อนจะยกมือไหว้รุ่นพี่ที่เหลือ มันค่อนข้างอึดอัดนิดหน่อยที่เราต้องยืนท่ามกลางคนไม่สนิท หายใจไม่ค่อยออกเลยเเหะ 
       "ครับ น้องยกน้ำไหวมั้ย ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวพี่ยกเอง"             "ไหวครับ" เขาน่ะไม่ได้อ่อนเเอขนาดนั้นซักหน่อย ยังไงก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน เเค่นี้สบายมาก! 
       ชัญญายกเเพ็คน้ำเดินนำหน้ารุ่นพี่ไป ก่อนจะรู้สึกว่ามีบางคนวิ่งตามมา ไม่ได้วิ่งมาเดินข้างๆหรอกนะ เเต่วิ่งมาหยุดอยู่ข้างหลังเขา ก่อนจะก้าวช้าๆเพื่อเดินตาม ชัญญาหันไปมองเเละพบว่าเป็นพี่ทีมนั่นเอง เขาหันไปยิ้มให้รุ่นพี่ตัวสูงนิดหน่อย พี่ทีมไม่ได้เดินชิดเขาขนาดนั้น เราเดินห่างกันประมาณเกือบสองเมตรได้ มันเป็นระยะห่างที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดอะไร เเต่นั่นเเหละ มันก็ดีเเล้ว 
       "วางตรงนั้นเลยครับ" ชัญญาวางเเพคน้ำลงตรงตำเเหน่งที่รุ่นพี่บอก มันไม่ได้หนักเท่าไรเเต่เดินจากลานจอดรถมาหอประชุมซึ่งอยู่โคตรไกลกัน มันเลยทำให้รู้สึกเมื่อยเเขนอยู่บ้างเล็กน้อย 
       "หมดยังมึง" 
       "หมดเเล้ว" ชัญญานั่งลงข้างๆเพื่อนสนิท ดีที่หอประชุมเปิดเเอร์ทิ้งไว้มันเลยคลายความร้อนที่ติดตัวมาจากข้างนอกได้บ้าง ไอ้ดิวทิ้งตัวลงนั่งลงบนพื้นพรมก่อนจะเอาศีรษะมาวางบนตักเขา ชัญญาวางมือลงบนกลุ่มผมสีน้ำตาลที่มันพึ่งไปย้อมมาเมื่ออาทิตย์ที่เเล้วอย่างเบามือ ก่อนจะลูบเบาๆเขาเคยบอกมันว่าเขาน่ะชอบลูบผมมัน เพราะผมมันน่ะโคตรนุ่ม 
       "อย่าลูบมาก เดี๋ยวพี่องศามาเห็นเขาเเดกหัวกูอีก"             "เกี่ยวอะไรกัน" 
       "โห ไม่รู้ตัวเลยมั้งว่าพี่องศาหลงมึงขนาดไหน" 
       "...." 
       "ลอยหน้าลอยตาจังน้า น้องชัญ" ไอ้ดิวดึงเเก้มเขาเเรงๆหนึ่งทีก่อนมันจะหยิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมส์หนีความผิด สู้มันไม่เคยได้หรอก ท้อไปหมดเเล้วเนี้ย 
       ชัญญามองไปรอบๆห้องซึ่งมีรุ่นพี่นอนกันคนละมุม เข้าใจเเหละว่าคงเหนื่อยกัน เเถมเมื่อคืนยังนอนน้อยด้วย ไม่อยากโตเลยอะ
      "ไอ้ชัญ โทรศัพท์มึงตืดๆข้างหูกูเนี้ย มึงหยิบขึ้นไปดูดิ้"  ชัญญาจำได้ว่าก่อนจะมาเขาเปิดโหมดสั่นเอาไว้ อีกอย่างเขาเป็นพวกความรู้สึกช้าเลยไม่ค่อยรับรู้ถึงเเรงสั่นสะเทือนของมือถือล่ะมั้ง

        พี่องศา 6 miss call 

       3014: 17 message 

       ชัญญาลมหายใจสะดุดไปจังหวะหนึ่ง เขาพอจะเดาสีหน้าพี่องศาตอนนี้ได้อยู่หรอก เคยไม่รับสายอีกฝ่ายครั้งนึง ไม่เกินครึ่งชั่วโมงพี่องศายืนหน้าบูดอยู่หน้าหอเขาเเล้วอะ เเถมยังใช้สายตาดุๆมองกันอีก โคตรน่ากลัว 
 
       3014: หนูหายไปไหนครับ 

       3014: ตอบพี่ 

       3014: อยู่ไหน 
 
       3014: รับโทรศัพท์ครับ 

       3014: หนูพี่โมโหเเล้วนะ 

       3014: รับสายครับ

       ชัญญาเลื่อนอ่านข้อความที่อีกคนส่งมา เด็กชายองศาเนี้ยคงหัวร้อนน่าดู โทรกลับตอนนี้จะโดนดุมั้ย... 

       ตืดดดดดดดด 

       "(หายไปไหนมาครับ)" ชัญญารอสายอีกฝ่ายไม่นาน พี่องศาก็กดรับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าโกรธกันอยู่ 
       "พี่อย่าพึ่งดุเรานะ ฟังเราอธิบายก่อน" 
       "(.....)" 
       "เรามาช่วยเพื่อนยกของ เราเปิดระบบสั่นเอาไว้เลยไม่ได้ยินเสียง" 
       "(.....)" 
       "ขอโทษนะครับ" ชัญญาขอโทษอีกฝ่ายด้วยใจจริง ทำไมจะไม่รู้ว่าพี่องศาหัวร้อนเพราะเป็นห่วงเขามากๆ 
       "(อือ ที่หลังไปไหนบอกกันหน่อยนะครับ)" 
       "ครับ" ชัญญาก้มมองหน้าเพื่อนสนิทที่ทำหน้าล้อเลียนเขาเต็มที่ นิสัยไม่ดีเลยว่ะ 
       "(หนูพี่เหมือนจะป่วยเลยครับ...)" พี่องศาน้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิมจากเมื่อกี้หลายเท่า ปรับอารมณ์ตามไม่ทันเเล้วเนี้ย 
       "พี่จะกินยามั้ยเดี๋ยวเราจะเอาไปให้" 
       "(ไม่ครับ เเค่เจอหน้าหนูก็พอ)" ชัญญาดันหน้าไอ้ดิวออกห่างเพราะมันยื่นหูมาเเนบกับมือถือเขา ก่อนจะยิ้มหน้าบานขยับปากล้อเลียนพี่องศาเบาๆ 
       "เรา...." 
       "(ได้มั้ยคะ)" 
       "....." ไอ้ดิวค่อยๆขยับหูออกห่างจากลำโพงก่อนใบหน้าหล่อจะขึ้นสีเเดงจางๆ มันฟุบหน้าลงบนตักเขาก่อนจะใช้มือทุบพื้นพรมเเรงๆ ขนาดไอ้ดิวยังเขินเเล้วคิดว่าชัญญาจะรอดรึไง 



       "อือ เดี๋ยวไปหา"


 


             

















มาอัพเเล้วจ้าาาา 
ความจริงคือเราอยากอัพทุกวันเลย เเต่ใกล้สอบเเล้วขออ่านหนังสือหน่อยนะคะ มาไวสุดน่าจะวันเว้นวัน ;-;
คอมเม้นให้เราหน่อยได้มั๊ย 
หรือส่งฟีดเเบ็คในทวิตให้เราก็ด้ายยย
เเท็กนี้เลยค้าบบบ
#ชัญคนเดียว

เจอกันตอนหน้าจ้า

รัก ♡










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.301K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,589 ความคิดเห็น

  1. #5497 kim_vbts (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 19:18
    เขินนนน เข้าใจความรู้สึกดิวเลย เอ็นดูววว
    #5,497
    0
  2. #5494 tumeos (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 13:22
    ชอบจังคำว่า"หนู"ฟังแล้วมันอบอุ่นพร้อมกับหวานหูไปพร้อมกัน
    #5,494
    0
  3. #5473 Spices_smile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 13:26
    น่ารักมาก
    #5,473
    0
  4. #5447 punpikk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 21:38
    ทางนี้ก็ไม่ไหว!! ใครจะไหว น้องชัญสู้เค้าาาาา
    #5,447
    0
  5. #5437 Baekberry12 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 16:59
    พี่ขี้อ้อนขี้งอแงไม่ไหวแล้วว น่ารักมากกก
    #5,437
    0
  6. #5431 sm_taetae95 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 01:42
    อย่าอ้อนนนใจมันอ่อนไพหมดแน้ว
    #5,431
    0
  7. #5420 Min (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 20:04

    มีความตุมะตะมิน้องมากกก

    #5,420
    0
  8. #5400 Xakas (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:30
    เราก็แพ้พี่องศาเหมืองกันน แงงงง
    #5,400
    0
  9. #5345 kanokpornthaimai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 16:43
    อ่าาาาาา อาการเดียวกับดิวเลยยยย ฮือออออ
    #5,345
    0
  10. #5339 Pinkgu_V (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 13:57
    อ้อนน้องเก่งงงงงง
    #5,339
    0
  11. #5334 0902195130 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 20:41
    ขอนอกเรื่องนะคะเราชอบน้องแมวอ่าาาที่ไรท์เอามาลงในแต่ละตอนอยากได้ทุกรูปเลยให้ตายเถอะ
    #5,334
    0
  12. #5273 sofar001 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 09:07
    แพ้พี่องศาสุด เขินไปหมดแล้ว
    #5,273
    0
  13. #5259 BD0412 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 20:46
    พี่องศาอ้อนน้องแน่ๆเลยยย
    #5,259
    0
  14. #5219 yuri_miko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 21:35

    เขินนนนน
    #5,219
    0
  15. #5214 6-1-O-4s (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 12:46
    เดี๋ยวเจ้าดิววว5555
    #5,214
    0
  16. #5199 soul_hyukjae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 00:43
    แล้วพวกเราจะเหลือหร๋อ
    #5,199
    0
  17. #5175 Spices_smile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 16:45
    ตามใจกันเก่งมาก
    #5,175
    0
  18. #5167 Natthap1719 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 08:12
    ดิวโว้ยยย เเงงงงงง้><
    #5,167
    0
  19. #5164 enJoystick (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 18:20
    โห่ อะไรจะอ้อนเบอร์น้านนนนนนนน
    #5,164
    0
  20. #5114 nnewnewp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 17:40
    อ๋อยยยย น้องก็ยอมพี่เขาสุดไรสุด!
    #5,114
    0
  21. วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 20:46
    คำพูดคำจา ค่ะขามาทุกประโยค พี่จะพูดแบบนี้กับน้องไม่ได้ เลือดหมดตัวแล้ว>///<
    #5,088
    0
  22. #5038 จิ้งจอกสีลม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 07:37
    ทุบพื้นด้วยคน\\\\\\หนูเขิน
    #5,038
    0
  23. #5013 Ninew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 15:48

    แอคแทคมากกกคำว่าคะ ฮื่อออ​ อาการเราก็จะประมาณดิว555

    #5,013
    0
  24. #4996 khunsom08 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 17:23
    ดิวเขินแทนเพื่อน
    #4,996
    0
  25. #4967 Jibangrin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 23:50
    //ทุบพื้นด้วยยยย กี้ดดดๆๆ
    #4,967
    0