[ end ] ชั ญ ค น เ ดี ย ว { yaoi } [สนพ. 2U Publishing]

ตอนที่ 2 : อ ง ศ า ชั ญ ญ า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89,074
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7,050 ครั้ง
    6 เม.ย. 62




คุณอย่ามากั๊กผมด้วยรอยยิ้มอันเเสนหวาน

ประเมินมูลค่ามันมีมากกว่าเเสนล้านเลยเธอ



02

 

           เหี้ยดิว

ชัญญามองเพื่อนตัวโตของตนเองที่นั่งเล่นเกมส์ในมือถืออย่างเมามันส์ เสาร์อาทิตย์นี้เขาเก็บกดแทบตาย และวันนี้แหละเขาจะมาลงทัณฑ์คนขายเพื่อนอย่างมันเอง

โห น้องชัญทำไมวันนี้เกรี้ยวกราดจังวะ

 มึงไปทำเหี้ยอะไรไว้ล่ะชัญญากอดอกมองมันที่ทำตาเลิ่กลั่ก ก่อนจะยิ้มแหยๆพร้อมกับเอี้ยวตัวมากอดเอวเขาไว้หลวมๆ

แหม ขำขันน่า

แต่กูไม่ขำ

แต่พี่องศารวยนะมึง

“.......”

ขอโทษค้าบ ไอ้ดิวเบะปากช้อนตามองเขาอย่างอ้อนๆ คิดว่าตัวเองน่ารักมากมั้ง ตัวมันก็ไม่ต่างจากหมีควายจะหาความน่ารักได้จากตรงไหนอะ ถามจริง

“ครั้งต่อไปใครมาขอไลน์กูมึงไม่ต้องให้แล้วนะ”

“เออ กูก็ให้พี่องศาแค่คนเดียวป่าววะ ไม่ได้ให้มั่วซั่วซักหน่อย” พี่องศาน่ะตัวดีเลยล่ะ ส่งข้อความมาทุกๆสิบนาที ถ้าเขาไม่ตอบก็ขู่ว่าจะมาตามถึงหอ

“ไอ้ดิวมึงทำอะไรสมบัติของคณะฮะ!!!!ชัญญาหันไปมองคนมาใหม่

พี่เทคยืนกอดอกมองน้องรหัสตัวเองที่กำลังกอดเอวเขาอยู่ ส่วนข้างหลังพี่เทคก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่องศา คู่หูดูโอ้เขาเลยล่ะนั่น

          “ไม่ได้ทำอะไรเลยพี่ กอดกันตามประสาเพื่อนรักจริงไหมไอ้ชัญ”

          “พี่เทคสวัสดีครับ พี่ศาสวัสดีครับ” ชัญญาตั้งใจเมินคำพูดเพื่อนสนิทอย่างชัดเจน มือบางยกมือไหว้รุ่นพี่ทั้งสอง พี่เทคน่ะรับไหว้อยู่หรอกนะ แต่พี่องศานี่สิหน้าบูดอยู่นั่นแหละ

          “มึงเลิกกอดเอวน้องชัญได้ละ”

          “.....”

          “ถ้ามึงไม่อยากเจอตีนใครบางคน” ไอ้ดิวดึงมือออกจากเอวเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอามือซ่อนไว้ข้างหลังเหมือนเด็กทำความผิด แล้วที่พี่เทคพูดน่ะชัญญาจะไม่เก็บมาใส่ใจแล้วกัน

          “พี่เทคไม่มีเรียนหรอครับ”

          “มีครับ แต่เหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง พี่พาไอ้ศามาซื้อของน่ะ”

          “อ๋อ” ชัญญาลอบมองคนที่ยืนเล่นมือถือนิ่งๆ ในมือก็ถือถุงอะไรซักอย่างชัญญาขอเดาว่ามันน่าจะเป็นของกินแล้วกัน

          “งั้น....”

          “ไอ้เทคพาน้องรหัสมึงไปเข้าห้องน้ำหน่อย”

          “ฮะ??” พี่เทคกับไอ้ดิวรวมถึงชัญญางุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย ไอ้ดิวกำลังจะปฏิเสธว่าไม่ได้ปวดแต่เจอสายตาดุๆของพี่องศามันเลยหุบปากฉับ

          “เออพี่ผมปวดฉี่พอดี พาไปหน่อยเร็วๆ” พี่เทคดูยังไม่เข้าใจสถานการณ์เท่าไรแต่ก็ยอมพาไอ้ดิวไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

          เมื่อเหลือกันอยู่แค่สองคน พี่องศาก็ไม่ได้มีท่าทีผิดปกติอะไรนอกจากยืนนิ่งๆก้มหน้าเล่นมือถือเหมือนเดิม ใบหน้าหล่อเริ่มบูดบึ้งกว่าเมื่อกี้เหมือนเด็กที่โดนขัดใจ

          “พี่ศา”

          “......” ชัญญาเรียกอีกฝ่ายลองเชิงดู แต่ปรากฎว่าคนเป็นพี่ไม่ได้ตอบอะไรแถมยังนิ่งเฉยกว่าเดิมอีก

          “พี่ศาเป็นอะไรครับ”

          “......”

          “บอกเราได้นะ”

          “......”

          “.....” บรรยากาศรอบตัวเงียบลง เมื่ออีกฝ่ายไม่คิดจะตอบคำถามกัน

“พี่ไม่ชอบ” ชัญญาขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย เขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายไม่ชอบอะไร คำว่าไม่ชอบของคนเป็นพี่มันดูกว้างขวางเกินไป ชัญญาเดาไม่ถูกหรอก

“?”

“หนูนั่นแหละ” อะไรอะเมื่อวานก่อนบอกว่าจะจีบกัน แต่วันนี้บอกว่าไม่ชอบเฉย  งงไปหมดแล้วเนี้ย

“.....”

“หนูไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นเลย ที่หลังไม่ต้องให้ไอ้ดิวมันกอดนะ พี่ไม่ชอบ”

“พี่...”

“พี่โคตรไม่ชอบเลยว่ะหนู”

       ไม่ใช่ว่าชัญญาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร เขารู้ รู้ดีเลยแหละ ชัญญาไม่ใช่คนโง่ที่จะไม่รู้ว่าแบบนี้มันเรียกว่าหึง พี่องศาน่ะกำลังหึงเขา ไอ้บ้าเอ๊ย

        “พี่ซื้อนมกับเเซนวิชมาฝาก”

        “ข...ขอบคุณครับ” ชัญญาเอื้อมมือไปรับของจากอีกฝ่าย ฝ่ามือหนาวางลงที่ตำแหน่งเดิมก่อนจะลูบมันช้าๆพร้อมกันส่งรอยยิ้มใจดีให้...และชัญญาก็ไม่กล้าที่จะมองรอยยิ้มของอีกฝ่าย เขาทำได้เเค่ย้ายสายตาไปมองที่รอยสักบนต้นคอขาวๆนั่นเหมือนเคย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          “มีอะไรจะบอกกูไหม”

          องศามองเพื่อนสนิทอย่างไอ้เทคที่ยืนคาดคั้นเอาคำตอบจากเขามาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว คงไม่ต้องเดาหรอกว่าเรื่องอะไร ก็เรื่องน้องชัญของทุกคนนั่นแหละ

          “มึงจะเอาคำตอบแบบไหนละ”

          “มึงชอบน้องชัญ? นี่กูสงสัยตั้งแต่โจ๊กวันนั้นแล้วนะ” ชอบหรอมันยังไม่ถึงขนาดนั้น แต่ที่บอกว่าจะจีบมันคือเรื่องจริง เขาหลงน้อง หลงมานานเเล้วด้วยไม่อยากจะโม้หรอกนะ

          “ป่าว”

          “แล้วมึง...”

          “คนทั้งมอเขาหลงน้องกันเกือบหมด”

          “....”

          “แล้วมึงคิดว่าคนที่แพ้น้องตั้งแต่แรกแบบกูจะรอดหรอวะ” ทั้งหลง ทั้งแพ้ แพ้ความขาว แพ้รอยยิ้ม แพ้ริมฝีปาก และโคตรแพ้ความน่ารัก

          “สตินะมึง มึงต้องแยกความหลงกับความชอบให้ออก”

          “....”

          “มึงจะจีบทุกคนที่หลงไม่ได้เว้ยไอ้ศา”

          “กูเคยหลงใครด้วยหรอ”

          “ก็ไม่”

          “ใช่ไง กูหลงแค่น้อง”

          “.....”

          “และกูจะจีบแค่น้องด้วย” ไม่จีบคนอื่นหรอก เพราะจะเอาคนนี้ เลยจะจีบแค่คนนี้

          องศามองเพื่อนที่ยืนเหวอแดกอยู่ตรงหน้า วันไหนว่างๆเขาคงต้องเลี้ยงเหล้าขอบคุณมันซักหน่อยแล้ว เพราะมันที่ท้าให้น้องจีบเขา ถึงแม้ว่าน้องเมาก็เถอะ องศานับหมดแหละ

          ตอนเช้าใบหน้าน้องยังคงติดตาเขา สะบัดยังไงก็สะบัดไม่ออก อยากเจอขนาดที่ไปต่อแถวซื้อโจ๊กเจ้าดังแล้วฝากให้ไอ้เทคเอาไปให้น้องกันเลยทีเดียว ส่วนข้ออ้างโง่ๆน่ะหรอ...

         

     ‘กูซื้อโจ๊กมาสองถุง แต่กินไม่หมด เอาไปให้เพื่อนน้องรหัสมึงดิ

          น้องน่าจะแฮงค์ บอกว่าของมึงนะ

          ทำไมวะ

          เสือก

 

          “มึงชอบ ไม่ดิ มึงหลงน้องตั้งแต่เมื่อไร”

          “.....”

          “เมื่อสามวันก่อนหรอ ไอ้ห่าเร็วไป”

          “มึงหลงน้องตอนไหนละ”

          “ก็ตั้งแต่เจอครั้งแรก”

          “อือ ไม่ต่างกัน”

          หลงตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ แต่หลงแบบสัดๆ แบบหยุดไม่อยู่คงเป็นวันที่น้องเมานั่นแหละ คนอะไรเมาแล้วน่าดุใส่ชิปหาย

 





          “น้องชัญญญญ”

          “ห่าอะไรอีก”

          “อีกสิบนาทีรุ่นพี่ปีสามนัดประชุมเรื่องงานเปิดบ้านนะเว้ย” ชัญญาถึงกับกรอกตามองบน เชื่อสิประชุมไม่ถึงสิบนาทีหรอก  ที่ประบอกว่าประชุมน่ะคือข้ออ้างของการชวนรุ่นน้องไปกินเหล้าต่างหาก

          “โห หน้าบูดเลย” ไอ้ดิวเอื้อมมือมาบีบแก้มเขาเบาๆ ชัญญาทำสีหน้าเอือมๆใส่เพื่อนสนิท รำคาญความเวิ่นเว้อของมันโคตรๆเขาล่ะไม่แปลกใจเลยทำไมมันถึงไม่มีแฟนซักที

          “แล้วเมื่อไรจะไป  รอเขาดีกว่าให้เขารอปะ” ถึงจะไม่ค่อยชอบเท่าไร แต่ชัญญาเป็นคนที่ค่อนข้างเคร่งครัดเรื่องเวลา มันเป็นมารยาทพื้นฐานที่ทุกคนควรมี แต่สมัยนี้หายากมากๆ

         ห้องประชุมขนาดใหญ่เต็มไปด้วยนักศึกษาชั้นปีที่สองและสาม พื้นที่ในห้องเต็มไปด้วยของที่วางระเกะระกะเต็มไปหมด มีทั้งอุปกรณ์การทำซุ้ม และอีกหลายๆอย่างที่รุ่นพี่ปีสามทยอยเอามาวางไว้ เพื่อเป็นการจัดเตรียมอุปกรณ์การจัดงานที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า

          “พี่อยากให้ปีสองจัดการเรื่องซุ้มนะ แล้วก็เกมส์แลกของรางวัลต่างๆ พี่ไม่อยากให้น้องๆที่มาร่วมกิจกรรมเบื่อ” ประธานปีสามแบ่งงานและหน้าที่ต่างๆให้รุ่นน้อง ชัญญาคงช่วยอะไรพวกนี้ไม่ได้หรอก ถ้าไปซื้อข้าวซื้อน้ำอันนี้ยังพอช่วยได้ ตั้งแต่เด็กแล้วที่เขาไม่มีหัวเรื่องศิลป์เลย

          “พี่ขอจบการประชุมไว้แค่นี้นะครับ น้องๆคนไหนมีปัญหาอะไรถามพี่รหัสตัวเองได้เลย”

          “ให้กูไปถามพี่เทค กูคงจะได้สาระหรอก” ไอ้ดิวกระซิบเบาๆข้างหูเขา สายตาก็คอยลอบมองพี่รหัสของมันอย่างหวาดระแวง ชัญญาก็มีพี่รหัสนะเป็นผู้หญิงสวยด้วยแหละ แต่เธอซิ่วไปเรียนนิเทศศาสตร์อีกมหาลัยหนึ่ง นานๆทีจะติดต่อมา แถมยังชอบซื้อขนมมาฝากชัญญาอีกอันนี้ไม่ได้เห็นแก่กินนะเว้ย

          “น้องผู้หญิงกลับได้เลยนะครับ น้องผู้ชายอยู่ก่อน” พี่เทคตัวตั้งตัวตียิ้มกริ่ม พนันเลยเถอะถ้าไม่เรื่องเหล้าก็คงเป็นเรื่องฟุตบอล ผู้ชายอย่างเราๆน่ะเดาไม่ยากหรอก

          “กูไปนั่งรอตรงนู้นนะ” ชัญญากำลังจะเดินออกไปจากตรงนั้น

 ถ้าไม่ติดว่า.....

          “น้องชัญ นั่งก่อนๆ จะไปไหนครับ”

          “เราจะไปนั่งเล่นเกมส์หลังห้อง”

          “นั่งก่อนๆ เรื่องนี้สมบัติของคณะก็ต้องอยู่ฟังนะครับ” พี่เทคยิ้มอย่างใจดี แต่สาบานเลยว่าชัญญาเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่าย  สายตาเขาหันไปสบกับดวงตาของคนที่ซื้อนมกับแซนวิชมาให้เมื่อเช้า รอยยิ้มใจดีแบบเดิมๆถูกส่งมาให้เป็นครั้งที่สองของวัน ชัญญาไม่ได้ยิ้มกลับเขาทำเพียงแค่หันหน้าไปมองทางอื่นอย่างเนียนๆ

 

ไม่ใช่ไม่อยากมองแต่ชัญญาน่ะแพ้รอยยิ้มบ้าๆนั่นต่างหาก

 

“ฟุตบอลปีนี้เราจะแพ้วิทย์กีฬาไม่ได้ ไอ้ดิวปีนี้กูจะให้มึงเล่นกองหน้า มึงยิงเน้นๆให้ประตูฝั่งมันพรุนไปเลยนะ....” ชัญญานั่งฟังรุ่นพี่กับเพื่อนพูดคุยเรื่องงานกีฬาที่จะมีในอีกไม่ถึงเดือน ปีที่แล้วก็เตรียมตัวกันอย่างนี้แหละ ผลน่ะหรอวิทย์กีฬาชนะไป 5-0 ยิงจนพรุนเลยไหมล่ะ

“น้องชัญ พี่จะให้น้องเป็นตัวสำรอง พวกวิทย์กีฬามันแพ้ความขาว เชื่อพี่ปีนี้เราแชมป์แน่ๆ” สีหน้าพี่เทคดูเพ้อฝันเต็มที่ ไม่ใช่แค่พี่เทคสิ คนเกือบทั้งหมดเลยมั้ง

 

ครืดดดดดดดด

 

3014 : หนูปฏิเสธพวกแม่งไปเลย

3014 : พี่ไม่ให้เป็นอะไรทั้งนั้นแหละ

 

ชัญญามองคนที่นั่งอยู่อีกฟากหนึ่ง ใบหน้าหล่อบูดบึ้งแบบเมื่อเช้าไม่มีผิด จะจำไว้แล้วกันว่าพี่องศาน่ะเอาแต่ใจมากๆ

“หนูมานั่งข้างพี่เร็ว” พี่องศาขยับปากแบบไม่ออกเสียงช้าๆ ชัญญาเอียงคอมองทำเหมือนกับไม่เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังสื่อ ทั้งๆที่เขาโคตรจะเข้าใจเลยล่ะ

“หนู.....”

“......”

“มานั่งด้วยกันครับ” ใบหน้าหล่อบูดลงยิ่งกว่าเดิมชัญญาเผลอหลุดขำจนอีกฝ่ายจับได้

“......”

“หนู มานั่งด้วยกัน” คงจะหงุดหงิดเต็มที่แล้วล่ะ ถึงพูดออกเสียงซะขนาดนั้นแถมยังเสียงดังจนคนทั้งห้องมองพี่องศาเป็นตาเดียว

“ชัญญาครับ” อะไรอย่ามามองเขานะเว้ย ไม่เกี่ยวกันเลย :(

“ไอ้องศา ไอ้หน้าหมา เกรงใจคนที่ชอบน้องสัดๆแบบพวกกูบ้าง” พี่เทคด่าพี่องศาเสียงดังลั่นห้อง แต่อีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะสนใจอะไรแถมยังเดินมานั่งลงข้างๆเขาอีก อะไรของเขาวะเนี้ย

“พี่มานั่งข้างเราทำไม”

“ก็พี่อยากนั่งข้างหนูนี่ครับ”

“รำคาญไอ้สัด” พี่เทคหันไปคุยเรื่องฟุตบอลต่อเลิกสนใจเด็กโข่งที่นั่งข้างๆเขาจนไหล่แทบจะชนกัน ดันก็แล้ว ผลักก็แล้ว อีกฝ่ายไม่ได้มีท่าทีจะขยับออกห่างเลย มีแต่ขยับเข้ามาเรื่อยๆ

“นมกับแซนวิชเมื่อเช้าอร่อยไหมครับ”

“อร่อยครับ แต่ครั้งหน้าพี่ไม่ต้องซื้อมาให้เราแล้วนะ เราเกรงใจ” แซนวิช

อกไก่ผสมกับแฮมที่อัดแน่นในขนมปังคงจะแพงน่าดู เพราะดูจากวัตถุดิบแล้วมีแต่ของดีๆทั้งนั้น

          “พี่รวยครับ” คำพูดน่าหมั่นไส้พร้อมกับรอยยิ้มกวนๆของคนพี่ ทำให้ชัญญาอยากจะต่อยอีกคนให้ฟันร่วง

          “หนูอย่าเอาเล็บมาข่วนพี่นะ ฉีดยารึยังเนี้ย” รอยยิ้มเอ็นดูพร้อมกับฝ่ามือหนาที่เลื่อนมากอบกุมมือเขาช้าๆ

          “มือไวไปแล้ว”

          “โห หนูซื่อไม่จริงนี่หว่า”

          “:(

          “หนูไปข้างนอกกับพี่แปปนึงได้ไหม”

          “เราไม่ไป”

          “ชัญญา” ไม่ชอบเวลาพี่องศามองด้วยสายตาดุๆพร้อมกับเรียกชื่อเต็มๆของเขาเลย

          “.....”

          “จะดื้อก็ดื้อไป แต่ถ้าวันไหนพี่ดุขึ้นมาหนูโทษพี่ไม่ได้นะ”

 

          รู้แล้วว่าดุ แต่ไม่ต้องดุขนาดนี้ก็ได้มั้ง

 

                 ควันบุหรี่อบอวลไปรอบๆตัว กลิ่นของมันเหม็นฉุนจนขึ้นจมูก ชัญญาพึ่งรู้ว่าพี่องศาน่ะสูบบุหรี่จัด ตั้งแต่ออกมานี่สูบไปสองมวนแล้วนะ

          “หนูรอนานไหม”

          “พี่เราเหม็น”

          “ขอโทษครับ” พี่องศาหยิบหมากฝรั่ง ในกระเป๋ากางเกงขึ้นฉีกซองด้วยริมฝีปาก ชัญญากลืนน้ำลายลงคอเบาๆใบหน้าร้อนผ่าวเพราะในหัวเผลอคิดเรื่องทะลึ่งขึ้นมา

          “พี่...พี่ให้เรามาเป็นเพื่อนสูบบุหรี่เนี้ยนะ”

          “ครับ” อีกฝ่ายตอบรับอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ชัญญาจะคิดเอาเองแล้วกันว่าพี่องศาน่ะกลัวจนไม่กล้าออกมาคนเดียว งี้แหละน้าตัวก็โตใช่ว่าใจจะโตซักหน่อย

          “ทำไมหนูทำหน้าแบบนั้น อย่าบอกนะ.....”

          “......”

          “หนูคิดอะไรพึลึกๆอยู่ใช่ไหม”

          “พี่กลัวใช่ไหมละ”

          “......”

          “เรารู้”

          “โว้ยยยยยยยยยย” ชัญญามองอีกคนที่เอามือปิดหน้าตัวเอง พร้อมกับตะโกนเหมือนคนกำลังหมดความอดทนอะไรซักอย่าง เป็นบ้าอะไรของเขาวะนั่น

          “พี่ไหวไหมเนี้ย” ชัญญาเอื้อมมือไปลูบไหล่อีกคนเบาๆ ตอนแรกมันก็ขำอยู่หรอก แต่ตอนนี้เขาเริ่มตกใจแล้ว ไม่ใช่อยู่ๆพี่องศาเป็นลมล้มพึบลงตรงนี้หรอกนะ

          “ไม่ไหวครับ”

          “......”

          “แพ้หนูจนจะตายแล้วเนี้ย”

 

 

 





สวัสดีค่ะ ฮือออออออ คิดถึงกันไหม ไม่ค่อยมีคนเม้นเลย

เสียใจอะ จะท้อเเล้วน้าาาา เม้นให้หน่อย

เราเเต่งต่อตามยอดเม้นกับยอดเฟบนะคะ

ช่วยคอมเม้นหน่อยน้าาา TT



คอมเม้นหน่อยค้าบ


ติดเเท็ก #ชัญคนเดียว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.05K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,589 ความคิดเห็น

  1. #5512 Adallin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:06
    คลั่งรักเกินใครจริงๆ555555
    #5,512
    0
  2. #5508 Vanila (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 23:33

    เพิ่งมาอ่านแต่ชอบนิยายแนวนี้นะค่ะ มันได้อารมแบบว่าอ่านไปยิ้มไป น่ารักดีค่ะ 😉😊

    #5,508
    0
  3. #5503 baebbbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 23:29
    คลั่งรักรึป่าววววว~
    #5,503
    0
  4. #5501 PJenjira (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 23:18
    น่ารัก เรานึกถึงคู่ๆหนึ่งเลย
    #5,501
    0
  5. #5496 NaokiChun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 14:22
    555คือหลงน้องหนักมากกด
    #5,496
    0
  6. #5492 Somluck2510 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 10:41

    ชอบชอบชอบ
    #5,492
    0
  7. #5485 Naruemon0837 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 15:16
    กลับมาอ่านเป็นรอบที่สามแล้วเนี่ยรักเรื่องนี้มากกกกกก
    #5,485
    0
  8. #5471 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 21:50
    น้อยนนนนนนนน
    #5,471
    0
  9. #5469 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 04:36
    อ้ายยยยย น่ารักอ่ะ
    #5,469
    0
  10. #5461 fernfernfernnn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 13:41
    นุ่มฟูไปหมดพี่ศาน่ารักกกก
    #5,461
    0
  11. #5444 punpikk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 18:49
    น้องนั้ลลั้กกก อยากหอมหัวๆๆๆๆ
    #5,444
    0
  12. #5435 Baekberry12 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 11:22
    พี่-น่ารักมากกกกกก ไม่ไหวแล้วว เขินตัวบิดเลยอ่า กิ๊ดๆ
    #5,435
    0
  13. #5434 alllinlin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:41
    น่ารักจังเลยยยย พี่องศาก็ขี้หึงจั้งงงง 555555555
    #5,434
    0
  14. #5428 sm_taetae95 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 00:57
    ใครไม่เม้นผมเองผมเม้นเองผมจาเม้นให้คุณไรท์เหงผมเองงง
    #5,428
    0
  15. #5426 pattygrazioso (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 10:45

    น่ารักเต็มไปหมด แงงงงงงงงงงง

    #5,426
    0
  16. #5422 Manimani (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 10:50
    ละมุมเว่อร์
    #5,422
    0
  17. #5413 miiiina (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:18
    ถ้าไม่ติดว่า หมาพูม เป็นลูกคนเดียว นี่นึกว่าเป็นพี่น้องกันนะ กับพี่ศาหน่ะ โอ้โห อย่างคลั่ง
    #5,413
    0
  18. #5397 Xakas (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:04
    55555555แพ้ร้องไปหมดทุกอย่างเลย
    #5,397
    0
  19. #5387 sugarraeks (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 15:48
    พี่ศาาาาาเวลาเขินน้องแม่งงงน่ารักกกกกก
    #5,387
    0
  20. #5385 YanisaCH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 09:34
    พี่ศาไม่ควรมีคนเดียวค่ะะะ
    #5,385
    0
  21. #5371 CHACHACHAYADAO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 11:33
    ตอนนึงอ่านนานมากๆ มัวเเต่เขินไมายอมอ่านต่อㅠㅠㅠ😻😻😻😻😻😻
    #5,371
    0
  22. #5363 adobecs3 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 22:42
    ความคิดอิน้องกับอิพี่555555
    #5,363
    0
  23. #5348 OhChu? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 09:46

    พี่อย่าดุน้องเซ่😅😁

    #5,348
    0
  24. #5337 Pinkgu_V (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 13:08
    น้องชัญคือคนที่มีความนุ่มฟูทุกรูปแบบ
    #5,337
    0
  25. #5333 0902195130 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 19:57
    สนุกอะชอบบหนุบหนับบบบบบ
    #5,333
    0