[ end ] ชั ญ ค น เ ดี ย ว { yaoi } [สนพ. 2U Publishing]

ตอนที่ 12 : อ ง ศ า ชั ญ ญ า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,454 ครั้ง
    6 เม.ย. 62




Thankful you’re my
.
I got lucky finding you I won big the day I came across you.

11



          ในช่วงเย็นมีนักศึกษาคณะบริหารหลายชั้นปีพากันมารวมตัวที่สนามฟุตบอลของคณะ ใบหน้าเคร่งเครียดของนักกีฬาทั้งหลายทำให้บรรยากาศในตอนนี้อบอวลไปด้วยความอึดอัด
          “ปีหนึ่งตัวจริงที่คัดไว้เมื่ออาทิตย์ที่เเล้วมายืนข้างหน้า” พี่เทคกอดอกขมวดคิ้วมองรุ่นน้องอย่างกดดัน ดีที่ชัญญาถูกทาบทามให้เป็นเเค่ตัวสำรองไม่งั้นเขาเเย่เเน่ๆ 
          ฟุตบอลเขาน่ะเคยเล่นตอนสมัยมอต้น ชัญญาโดนสกัดขาจนข้อเท้าพลิกหลังจากนั้นกีฬาชนิดนี้ก็ไม่เคยอยู่ในสายตาเขาอีกเลย
          “ปีนี้กติกาให้รุ่นพี่ลงเเข่งได้ไม่เกิน 4 คน ที่เหลือต้องเป็นปีหนึ่งทั้งหมดพวกมึงต้องตั้งใจเล่นนะเว้ยเราจะเเพ้ไม่ได้เข้าใจมั้ย”
          “เข้าใจครับ” ศึกเเห่งศักดิ์ศรีที่มีเหล้าเป็นเดิมพันทำให้เด็กปีหนึ่งลงทุนมาซ้อมทุกเย็นหลังเลิกเรียน 
          “พี่ปีโตๆที่เป็นตัวสำรองมีไม่กี่คนหรอกหนึ่งในนั้นมีน้องชัญปีสอง ไอ้สัดกูไม่อยากจะโม้นี้เเหละท่าไม้ตายของทีมเรา” รุ่นน้องปีหนึ่งหันมามองเขาอย่างเเซวๆ มันอาจจะดูเหลือเชื่อที่เขาค่อนข้างป๊อปในหมู่ผู้ชายมากกว่าผู้หญิง 
          ไอ้ดิวเคยบอกเขาว่าเป็นเพราะเขายิ้มเก่ง หน้าตาน่าเอ็นดู เเถมยังเป็นไอดอลเรื่องการเรียนของใครหลายๆเลยไม่เเปลกที่เขาจะเป็นที่ชื่นชอบ
          โหพี่เทคน่าจะให้พี่ชัญอยู่ฝ่ายบริการ พวกผมอยากกินน้ำจากมือพี่ชัญจะเเย่”
          “ไอ้สัดเต๋อพูดห่าไรดูหน้าพ่อน้องชัญด้วย ไอ้ศามันเตรียมจะเเดกหัวมึงเเล้วนั่น”
          “ขอโทษค้าบ” ชัญญาหันไปมองใบหน้านิ่งๆของคนที่ถูกกล่าวถึง พี่องศาสบตาเขาเล็กน้อยก่อนจะยักคิ้วเป็นเชิงทักทาย 
          บุคลิกเวลาที่อยู่กับเพื่อนเเตกต่างกับตอนที่อยู่กับเขาอย่างสิ้นเชิง ไม่มีเเล้วเด็กชายองศาของชัญญาน่ะ มีเเต่พี่องศาเดือนปีสามของทุกคนเท่านั้น
          “ไอ้ศามึงไม่ลงเล่นให้กูจริงๆอะ”
          “ไม่” 
          “เออ ไอ้สัดคำว่าเพื่อนอะ” 

          นักฟุตบอลทั้งตัวจริงเเละตัวสำรองวิ่งรอบสนามคนละสามรอบเพื่อเป็นการวอร์มร่างกาย ชัญญาพึ่งไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดบอลทีมโปรด เขาเตรียมจะวิ่งรอบสนามพร้อมคนอื่นๆถ้าไม่ติดว่ามีใครบางคนรั้งเเขนไว้เสียก่อน
          “กางเกงสั้นไปนะครับ” พี่องศาเปลี่ยนมากุมมือเขาก่อนจะพาขึ้นไปนั่งบนอัฒจรรย์ ในมือของอีกฝ่ายถือครีมบำรุงผิวขวดใหญ่ถ้าเดาไม่ผิดคงเป็นครีมกันเเดด

          หืม ครีมกันเเดด ?

          “พี่ศาจะทำอะไรครับ!” ชัญญาเบิกตาโพล่งเมื่อมือหนาจับข้อเท้าเขามาพาดบนตักเเกร่ง ร่างสูงบีบครีมใส่ฝ่ามืออีกข้างก่อนจะลูบไล้บนต้นขาเขาอย่างเเผ่วเบา
          “อยู่เฉยๆครับ”
          “พ-พี่ศาเราว่า...เราทำเองดีกว่า” ดวงตาของอีกฝ่ายเงยขึ้นมามองหน้าเขาอย่างๆดุ ชัญญาหุบปากฉับเจอพี่องศาโหมดนี้เขาสู้ไม่ไหวหรอก 
          ฝ่ามือหนาลูบต้นขารวมทั้งเเขนของเขาจนทั่ว ชัญญาลอบมองใบหน้าหล่อที่เวลานี้ดูตั้งอกตั้งใจเป็นพิเศษ 
          “เสร็จเเล้วครับ”
          “ขอบคุณครับ” ชัญญาเตรียมจะชักขากลับเเต่โดนมือหนาของพี่องศาคว้าเอาไว้ก่อน 
          “พี่พึ่งซื้อมาเมื่อเช้า ไม่เเน่ใจว่ากลิ่นหอมเหมือนที่พนักงานบอกรึป่าว…”

          ฟอดดด

          “อืม หอมจริงๆด้วย” 

          สัมผัสร้อนของอีกฝ่ายติดตรึงตรงต้นขาอย่างเเผ่วเบา ชัญญาก้มหน้าปลายคางชิดอก เขาเขิน...เขินจะเเย่อยู่เเล้ว

          “ไอ้สัดศากูเห็นนะเว้ย!”

          “ไอ้x อีคนชาติชั่ว”

          “ไอ้เหี้ย กูเจ็บหัวใจ”

          “พี่องศาจิตใจพี่เเม่งทำด้วยอะไรวะ”

          ร่างสูงไม่ได้เเสดงสีหน้ารู้สึกผิดใดๆออกไป มีเพียงใบหน้านิ่งๆ กับมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นอย่างดุดัน...มันถูกส่งมาให้ชัญญาเพียงคนเดียว




          “น้องชัญส่งบอลให้ไอ้เต๋อๆ” 
          “ไอ้เหี้ยเต๋อมึงวิ่งหน่อยดิวะ เออ! ยิง! ยิงเลย โว้ยไอ้สัดล้ำหน้าไอ้ห่ายิวถอยลงมามึงจะเข้าไปในประตูฝั่งตรงข้ามเเล้ว” ชัญญาวิ่งหอบออกมายืนข้างๆสนาม 
          ใบหน้าหวานบัดนี้เต็มไปด้วยเหงื่อ ไอ้กีฬาชนิดนี้เหนื่อยเป็นบ้าสนามตั้งกว้างมีผู้เล่นเเค่ 11 คนมีซักยี่สิบคนไม่ได้รึไงกัน 
          “พักๆ เดี๋ยวตายห่ากันก่อน” นักบอลในสนามส่งเสียงตะโกนอย่างดีใจที่โค้ชสุดโหดอย่างพี่เทคยังมีความเมตตาปราณีกันบ้าง
          “ร้อนชิปหาย” ชัญญามองเพื่อนสนิทถอดเสื้อโยนทิ้งไว้กลางสนาม ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงเเถวๆนั้น
          “ไอ้ห่าดิวโคตรทุเรศ มีเเต่พุงยังเสือกโชว์นะมึง”
          “สัดพี่เทค กูหุ่นดีกว่าพี่อะ” ร่างบางทำสีหน้าเอือมระอามองสายรหัสที่ตะโกนด่ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย
          ชัญญากวาดสายตามองรอบๆสนามฟุตบอล มองหาคนที่บอกว่าจะรอกลับพร้อมเขา….เเต่ไร้วี่เเวว 
          “เอ่อ พี่เทคครับ”
          “ครับ”
          “พี่องศา?”
          “มันกลับเเล้วมั้ง เมื่อกี้พี่เห็นมันถือกระเป๋าไปเเล้วนะ” ใบหน้าหวานหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด บางสิ่งในอกบีบรัดเเน่นจนน่ากลัว ชัญญาก้มหน้ามองพื้นอย่างสับสน เขาไม่โกรธหรอกที่อีกฝ่ายไม่รอกัน...เเต่น่าจะบอกกันบ้าง ไม่ใช่ปล่อยให้มองหาเเบบนี้
          “หนูเป็นอะไรครับ” น้ำเสียงทุ้มเเสนคุ้นเคยทำให้ชัญญาเงยหน้ามอง ดวงตาฉายเเววดีใจอย่างปิดไม่มิด
          “ไหนพี่ศากลับเเล้วครับ”
          “หืม ใครบอกหนู”
          “....”
          “ไอ้สัดเทค”  พี่เทคนั่งกุมท้องขำอย่างออกรสที่เเกล้งเขากับอีกฝ่ายได้ อาการขุ่นมัวเมื่อกี้หายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
          “พี่ศาไปไหนมาครับ”
          “พี่ไปซื้อน้ำกับขนมปังมาให้หนู กินรองท้องไปก่อนนะครับ”
          “ขอบคุณครับ” ชัญญารับของจากอีกฝ่ายมาถือเอาไว้ สายตากดดันจากคนตรงหน้าทำให้ชัญญาต้องเเกะกินอย่างเลี่ยงไม่ได้
          “ของพวกกูล่ะ”
          “มึงชื่อชัญญาหรอ” คำพูดเรียบๆเเต่เเฝงไปด้วยน้ำเสียงกวนประสาทของอีกฝ่ายทำให้ชัญญาหลุดขำ พี่เทคมองหน้าเขาก่อนจะเบะปากเหมือนคนกำลังจะร้องไห้
          “น้องชัญพี่หิว ขอพี่กินหน่อย"
          "กินตีนกูมั้ยไอ้เทค"
          "โหพ่อรุนเเรงจังน้า"




          บรรยากาศเกือบหนึ่งทุ่มในมหาลัยเงียบสงัดไม่มีเเม้เเต่เสียงลมพัด ชัญญาไม่เเปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีตำนานผีสางในมหาลัยมากมายนักก็เพราะบรรยากาศมันชวนขนหัวลุกเเบบนี้ไงล่ะ
          “หนูทำไมเดินเเปลกๆ”
          “เราเจ็บข้อเท้า สงสัยล้มตอนโดนสกัดบอลมั้ง” ชัญญามองใบหน้าของอีกฝ่ายที่ขมวดคิ้วมุ่น 
          “งั้นหนูนั่งรอตรงนี้นะ เดี๋ยวพี่มา” 
          ชัญญานั่งลงบนริมฟุตบาทร่างบางวางกระเป๋าสะพายไว้ข้างๆก่อนจะเหยียดขาตรงๆเพื่อคลายความปวด ไม่ได้เล่นนานก็เเบบนี้เเหละอีกอย่างเขาไม่เซฟตัวเองด้วยเวลาล้มเลยทำให้เจ็บตัวมากกว่าคนอื่น
          มือบางถอดสตั๊ดพร้อมกับถุงเท้าฟุตบอลสีขาวมาวางไว้ข้างๆกระเป๋า ก่อนจะค่อยๆบีบนวดข้อเท้ารวมทั้งฝ่าเท้าที่ตึงจนเจ็บเพื่อเป็นการคลายเส้น 

          “หนูรอนานมั้ย”
          “ไม่ครับ พี่ศาไปไหนมา”
          “พี่ไปซื้อยานวดมา มาครับพี่นวดให้” ร่างสูงคุกเข่านั่งลงตรงหน้าเขา มือหนาจับข้อเท้าชัญญาวางบนตักเเกร่งของตัวเอง 
          “พี่ศาครับเท้าเราสกปรก อีกอย่างเราพึ่งถอดถุงเท้า กลิ่นเอ่อ…มันอับ” 
          “พี่ไม่ถือครับ หนูเหยียดขามาเลย”
          ยาเนื้อสีขาวเย็นๆถูกบีบลงบนข้อเท้าก่อนมือหนาจะบีบนวดเบาๆ หัวเเม่มือลงน้ำหนักอย่างสม่ำเสมอจนชัญญาเคลิ้ม อาการตึงๆเริ่มหายไปบ้างเเต่ไม่ทั้งหมด
          “สบายมั้ยครับ”
          “สบายครับ” 
          “เเม่พี่ชอบใช้ให้พี่นวดให้ท่านบ่อยๆ…” เป็นครั้งเเรกที่อีกฝ่ายเล่าเรื่องครอบครัวของตัวเองให้เขาฟัง ชัญญานิ่งเงียบเพื่อให้อีกฝ่ายพูดต่อ
          “เเม่พี่มีลูกสองคนผู้ชายทั้งคู่ พี่เป็นคนโตน้องพี่ชื่อโอบ ชื่อโคตรไม่เข้ากันเลยว่ามั้ย” อีกฝ่ายพูดติดตลก เเววตาพี่องศาเวลาพูดถึงครอบครัวมันมีประกายความอบอุ่นเหมือนเเดดอ่อนๆในตอนเช้า อือ...คงเป็นผู้ชายรักครอบครัวคนหนึ่งเลยล่ะ
          “พ่อพี่ท่านดูเเลธุระกิจอยู่เชียงใหม่นานๆกลับบ้าน” พี่องศาเล่าไปมือก็บีบนวดฝ่าเท้าให้เขาไปด้วย
          “พ่อพี่ศาทำธุรกิจอะไรหรอครับ”
          “หลายอย่างเลย เเต่ถ้าหลักๆก็เป็นรีสอร์ทที่เชียงใหม่นั่นเเหละ
          “อ๋อ”
          “อยากไปมั้ยล่ะ ไว้วันหลังพี่พาไป”
          "ไม่ดีกว่าครับ ผมเกรงใจพ่อเเม่พี่"
          "หืม...เกรงใจทำไม พาว่าที่ลูกสะใภ้ไปเที่ยวครอบครัวพี่ไม่ว่าหรอก"                       ชัญญาหลบสายตากรุ่มกริ่มของอีกฝ่าย กลับมาอ้อนเหมือนเดิมเถอะ เเบบนี้เขาไม่ชิน 
          "หนูเเก้มเเดงจังครับ" 
          "พี่ศาหยุดเลย"
          "โอเคพี่ไม่เเกล้งหนูเเล้ว" ร่างสูงยันตัวขึ้นยืนก่อนจะยื่นมือมาตรงหน้าเขา ชัญญาจับมืออีกฝ่ายพยุงตัวขึ้นโดยไม่ถามอะไร 
          "กลับบ้านกันครับ" อีกฝ่ายหันมาส่งรอยยิ้มจางๆให้เขา มือหนายังกุมมือบางเอาไว้ไม่ยอมปล่อย ก้อนเนื้อในอกสั่นไหวอย่างรุนเเรง...มันทั้งวาบหวาม

          เเละหวั่นไหว 

          บางทีอาจจะเป็นเพราะเขาเพิ่งเล่นกีฬามา ชัญญาพยายามหาข้อโต้เเย้งเพื่อกลบเกลื่อนสิ่งที่เขารู้อยู่เเล้ว

          "เดินดีๆนะครับ"

          มันคืออาการของคนที่กำลังตกหลุมรัก


     “ไม่ให้พี่ขึ้นไปส่งจริงๆหรอครับ” สีหน้าหงอยๆของพี่องศาเกือบทำให้ใจเขาอ่อนยวบ ไม่ได้หรอก จะสามทุ่มเเล้วเขาไม่อยากให้อีกฝ่ายกลับดึก

     “ไม่เป็นไรครับ พี่ศากลับเถอะ”

     “เเต่พี่หิวน้ำ ขอขึ้นไปกินน้ำหน่อยไม่ได้หรอครับ”

     “ในรถมีน้ำอยู่นะครับ เราเห็นอยู่ขวดนึง” ชัญญาพยายามดักอีกฝ่ายไว้ทุกทาง มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าพี่องศาน่ะอยากขึ้นห้องเขา

     “พี่อยากกินน้ำเย็นๆ”

     “พี่ศาครับ มันดึกเเล้วกลับเถอะนะครับ”

     “หนูอ่ะ” ใบหน้าหล่อบึ้งลงกว่าเก่า ร่างสูงเดินขึ้นรถก่อนจะออกเเรงปิดประตูรถเสียงดังลั่น อือ...โดนโกรธอีกเเล้วเนี้ย

     ชัญญายืนมองรถที่ขับออกไปด้วยความเร็ว เขาถอนหายใจช้าๆ ไม่ได้อยากไล่หรอกเขาก็เเค่เป็นห่วง คอนโดอีกฝ่ายกับคอนโดเขาใกล้กันเสียที่ไหน กว่าจะถึงต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง อีกอย่างนี่มันก็ดึกเเล้วด้วยขับรถตอนกลางคืนมันอันตราย….เอาง่ายๆ ก็เป็นห่วงนั่นเเหละ


     ชัญญาทิ้งตัวนอนลงบนเตียงกว้าง วันนี้เหนื่อยมากๆเมื่อยตัวไปหมด มือบางหยิบมือถือออกจากกระเป๋าสะพายก่อนจะชาร์ตไว้บนหัวเตียง ร่างบางลุกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะคว้าผ้าขนหนูพาดบ่าเดินเข้าห้องน้ำ

     สายน้ำเย็นๆไหลกระทบศีรษะ กลิ่นสบู่เหลวฟุ้งไปทั่วห้องน้ำมือบางลูบไล้ตามสัดส่วนของร่างกายเพื่อขจัดคราบไคล้บนเนื้อตัว

     ชัญญานุ้งผ้าขนหนูเดินออกมาเเต่งตัวด้านนอก หยิบชั้นในกับเสื้อตัวบางสีขาวพร้อมกางเกงขาสั้นมาส่วมใส่ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ชัญญามองมือถือเป็นระยะๆ เกือบชั่วโมงเเล้วอีกฝ่ายยังไม่ถึงคอนโดอีกหรือ


     ครืดดดดด


     มือบางหยิบมือถือบนหัวเตียงขึ้นมาดู ก่อนจะรู้สึกผิดหวังเพราะมันไม่ใช่การเเจ้งเตือนของพี่องศา เเต่เป็นการเเจ้งเตือนไดเรคในไอจี


     หืม ?


     T_warakorn ได้ส่งข้อความถึงคุณ


     ชัญญาไม่กล้าเเม้เเต่จะกดอ่านข้อความ อีกอย่างวันนี้พี่ทีมไม่ได้ส่งของมาให้เขาหรือบางทีอาจจะไม่ใช่อีกฝ่ายก็ได้


     21:44


     T_warakorn : ส่งอีโมจิ


     21:45


     T_warakorn : ขอโทษครับเพื่อนพี่เเกล้ง


     Chanya : ไม่เป็นไรครับ


     T_warakorn : ครับ


     อีกฝ่ายส่งข้อความมาเเค่นั้น ก่อนจะขึ้นว่ากำลังพิมพ์เเล้วก็หายไป จากนั้นก็ขึ้นมาใหม่ อะไรของเขาวะ


     Chanya : พี่มีอะไรรึป่าวครับ


     T_warakorn : น้องนอนดึกจัวครับ


     T_warakorn : *จัง


     Chanya : เวลาปกตินะครับ พี่นอนเวลานี้หรอครับ


     T_warakorn : ครับ


     T_warakorn : *ส่งรูปภาพ


     ชัญญากดดูรูปภาพที่อีกฝ่ายส่งมา มันเป็นรูปดวงอาทิตย์กำลังตกดินมีพื้นหลังเป็นท้องฟ้าสีคราม


     Chanya : ?


     T_warakorn : ชดเชยที่วันนี้ไม่ได้ส่งให้ครับ


     ชัญญากดเซฟรูปที่พี่ทีมส่งมาให้ เป็นอีกฝ่ายจริงๆด้วย


     Chanya : ขอบคุณครับ


     ไม่ว่ารุ่นพี่คนนี้จะมาด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ชัญญายินดีรับมันไว้ทั้งหมด


     T_warakorn : ครับ :)


     เเต่ถ้าเป็นเรื่องของความรู้สึก


     เเน่นอนว่าเขารับมันไว้ไม่ได้



องศานั่งมองมือถือด้วยอารมณ์ขุ่นมัว นี่ไม่คิดจะง้อกันเลยหรอวะ ตัวเเค่นี้ทำไมใจร้ายเก่งจัง


     ได้


     โทรเองก็ได้วะ


     Rrrrrrrrr


     "(พี่ศา)" น้ำเสียงหวานเอ่ยเข้ามาในสาย องศาอยากตอบเเทบตายเเต่เขาทำได้เเค่นั่งเม้มปากมองมือถือนิ่งๆ นี่โทรมาให้น้องง้อโดยเฉพาะเลยนะเนี้ย

     "...."

     "(พี่ศาโกรธเราหรอ)" พี่หายโกรธเเล้วครับหนู ใช้น้ำเสียงเเบบนี้ใครจะโกรธลงอะ ใครทำได้นี่โคตรใจหมาเลยนะ

     "ถึงเเล้ว โทรมาบอกเเค่นี้" องศาทำเสียงนิ่งๆเเถมยังเมินคำถามน้องอย่างชัดเจน การกระทำสวนทางกับใจที่ตอนนี้เเม่งอ่อนยวบไปหมดเเล้ว


     กากเเบบไอ้เทคบอกจริงๆนั่นเเหละ


     "(โกรธกันขนาดนั้นเลยหรอครับ)"

     "...."

     "(เราเเค่เป็นห่วง)" ไอ้คำว่าห่วงของน้องทำองศาเเทบคลั่งอาการขุ่นมัวเมื่อครู่หายไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น น้องมีอิทธิพลต่อใจเขาจริงๆนั่นเเหละ เเต่เอาเถอะ ขอเเกล้งเด็กมันอีกหน่อยเเล้วกัน

     "อืม"

     "(พี่ศาครับ)"

     "พี่ไม่โกรธหนูหรอก พี่เเค่เสียความรู้สึก"

     "(ขอโทษครับ)" เห็นเด็กมันหงอยเเล้วเเกล้งไม่ลงว่ะ ขืนน้องร้องไห้ขึ้นมาเนี้ยเเย่เเน่ๆ หมายถึงองศานี่เเหละเเย่ ห้ามร้องไห้นะหนูพอดีใจพี่บาง

     "เลิกทำเสียงหงอยได้เเล้วครับ ไหนหนูเปิดกล้องหน่อย" วันนี้น้องยอมทำตามที่เขาบอกง่ายๆทุกครั้งองศาอ้อนเเทบตายกว่าน้องจะยอมเปิด

     หน้าจอมือถือปรากฎใบหน้าครึ่งนึงของน้อง ดวงตากลมยังมีร่องรอยความรู้สึกผิดอยู่บ้างปะปราย องศาใช้นิ้วโป้งลูบใบหน้าน้องผ่านหน้าจอมือถืออย่างอ่อนโยน

     "ขอโทษครับ" ขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดี องศาผิดเองที่เเกล้งน้องเเรงเกินไป

     "(พี่ขอโทษเราเรื่องอะไร)"

     "ช่างเถอะครับ หนูกินข้าวรึยัง" องศาเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่อง ตอนขับรถมาส่งน้องที่หอองศาไม่ได้พาน้องเเวะทานข้าวเหมือนทุกครั้ง เพราะน้องกลัวว่าเขาจะกลับดึก


     ถ้าหนูกลัวพี่กลับดึกขนาดนั้น ทำไมไม่ชวนพี่นอนด้วยเลยวะครับ


     “(เราไม่หิว พี่ศาล่ะครับ)”

     “พี่กินเเล้วครับ เเต่พี่ต้มมาม่านะ อย่างว่าเเหละพี่ทำอาหารไม่เป็น”

     “(......)”

     “ถ้าหนูว่างๆมาทำให้พี่กินที่ห้องได้มั้ยครับ” องศากำลังพบข้อดีของการทำอาหารไม่เป็น ตอนนี้เขากำลังหวังให้น้องเป็นเด็กซื่อๆตามคนไม่ค่อยทัน….

     “(พี่ศารวยไม่ใช่หรอครับ ลงมาซื้อกินใต้คอนโดก็ได้นะเราว่า)”


     ไอ้สัด


     พี่ไม่ได้ด่าหนูนะ พี่สบถ


     “ผงชูรสเยอะ พี่ไม่ชอบ”

     “(พี่ศาพูดมาตรงๆเลยดีกว่าครับ)” ใบหน้าน่าเอ็นดูมุ่ยลงอย่างขัดใจ ฟันสวยขบลงบนริมฝีปากล่างอย่างลืมตัว องศามองริมฝีปากสวยก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากบางผ่านหน้าจอเบาๆ

     “(พ-พี่ศา)”

     “เหมือนหนูยั่วพี่เลย” เหมือนกับคนไม่มีสติ สายตาพร่ามองน้องนิ่งๆ องศารู้ตัวว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำหยาบคายกับน้องเเค่ไหน

     “(พี่ศาครับ)”

     “หืม ว่าไงครับ” องศาปรับลมหายใจให้เป็นปกติ ใบหน้าของน้องในตอนนี้เเดงก่ำอย่างน่าสงสาร รู้ตัวมาตลอดว่าตัวเองน่ะกาก เเต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ เเค่มองน้องนิ่งๆผ่านหน้าจอมือถือ…

     ไอ้ห่า ปวดหนึบไปหมดเลยเว้ย


     “(เหมือนพี่ศากำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่เลย)”

     “โหหนู เดือนปีสามไม่ใช่คนเเบบนั้นนะครับ” เเต่มากกว่านั้นต่างหาก

     “(เห้อ...ครับ)” น้องถอนหายใจอย่างปลงๆ ดวงตาทั้งสองข้างของน้องเริ่มจะปิดลงทุกทีอยากมุดจอเข้าไปตบก้นน้องเเล้วกล่อมนอนชิบหาย

     “หนูง่วงเเล้วหรอ”

     “(นิดหน่อยครับ)”

     “หนูนอนเลยก็ได้”

     “(......)”

     “เเต่อย่าวางสายนะครับ”

     เสียงของปลายสายเงียบไป ภาพที่เห็นในตอนนี้เป็นเพียงเพดานห้องที่มีเเสงไฟสลัวๆจากโคมไฟมากระทบ ให้เดาน้องชัญของเขาคงหลับคามือถืออีกเเล้ว

     องศาเปลี่ยนการสนทนามาเป็นเเบบเสียง เขารู้ตัวว่าตัวเองกำลังติดน้องอย่างรุนเเรงมันเป็นอาการที่เเก้ไม่หาย องศาอยากให้น้องติดเขาเหมือนที่เขาติดน้องบาง ได้สักครึ่งหนึ่งก็ยังดี

     “ฝันดีนะครับ”


     ไม่ได้เเล้วเเหละ คนนี้อะ


     “พี่ชอบหนูนะ”


     ยังไงก็ต้องเอามาเป็นเเฟนให้ได้








พี่ศาของใครๆเนี้ยเริ่มออกลายละน้าาาา
น้องชัญครับหนีไปลูกกกกกก น้องงงงงงงง
.
.
หวัดดีจ้าาาหายไปนายเลย วีคที่ผ่านมาอีเว้นเยอะมากๆๆๆๆ
ตอนนี้กลับมาลงได้ตามปากติเเล้ววววว
อย่าลืมคอมเม้นนะคะ น้องจาได้มีกำลังใจมาต่อออ
มีคำผิดเม้นบอกนะคะ 


คอมเม้น or #ชัญคนเดียว

เม้นให้น้องด้วยนะคะ ฝากเอ็นดูน้องชัญด้วยเด้อออ
รักกก

เข้าไปพูดคุยกันได้ที่ทวิต @nokk_jii











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.454K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,589 ความคิดเห็น

  1. #5452 punpikk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 18:01
    บอกว่าตั้งสติไว้นายองศา นายต้องสู้!! ต้านทานแรงของน้องชัญให้ได้!!
    #5,452
    0
  2. #5404 Xakas (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:31
    โอ้ย เขินนนนน
    #5,404
    0
  3. #5377 Saguramio (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 10:22

    ทีมน่ากลัวอ่ะ
    #5,377
    0
  4. #5303 1478Koko (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:54
    พี่ชอบหนูนะ จับกดไปเลยยย
    #5,303
    0
  5. #5243 Spices_smile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:34
    ทีมเป็นอะไร
    #5,243
    0
  6. #5225 yuri_miko (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 23:27
    พี่ทีมทำเรา...กังวลอ่ะ
    #5,225
    0
  7. #5206 soul_hyukjae (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 14:14
    น้องชัญหนีไปทันมั้ย
    #5,206
    0
  8. #5182 Nattgaporn_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 17:54
    แกฉันขำนังแมวมากเกือบทุกอันอ่ะ55555555555
    #5,182
    0
  9. วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 00:57
    สตั๊นกับอิมเมจ อะไรอ่ะ55555
    #5,094
    0
  10. #5035 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 20:03
    เกลียดมีมมาก555
    #5,035
    0
  11. #5002 khunsom08 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 21:26
    ทีมมีอะไรกับชัญ
    #5,002
    0
  12. #4957 CallistoJpt (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:44
    น้องชัญหนูไม่น่ารอดจากพี่ศาแล้วลูกกกกกก
    #4,957
    0
  13. #4911 12311232123312 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    แงงงงงน้อง
    #4,911
    0
  14. #4843 PPmn456 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:56
    เราตามมาอ่านเรื่องนี้เพราะเรื่องหยินกับพี่ทีมเลยอ่ะ
    #4,843
    0
  15. #4828 MManatsawan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 10:12
    พี่ศา รีบๆขอเป็นแฟนได้ละ
    #4,828
    0
  16. #4825 9490seluhanhunhan。 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 15:59
    พี่ศารุกให้หนักกว่าเดิม คู่แข่งเริ่มทำงานแล้ว
    #4,825
    0
  17. #4809 34332 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 19:46
    เด็กชายองศาของชัญญา กรี๊ดดดดดดดด !!!
    #4,809
    0
  18. #4785 Miki_milky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 18:21
    น้องรีบชอบพี่ศาเร็วๆๆนะ
    #4,785
    0
  19. #4772 -MILDร้อนนนน- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 13:36

    ไม่รอดเเน่นวล น้อนชัญ 5555 พี่เค้ารุกเเรงตลอดเเม่ ใจบางหมดเเล้ววว
    #4,772
    0
  20. #4752 ผู้หญิงของอปป้า ^^ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 15:42
    น้องชัญ หนีไปลู๊กกกกกกก
    #4,752
    0
  21. #4733 Jhoooope (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 22:24
    น้องชัญของช้านนน ตายแร้ววว
    #4,733
    0
  22. #4726 Mat.ing (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:07
    น้องชัญของแม่
    #4,726
    0
  23. #4714 HANAKO (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 10:32
    ขอยาดเกียดอิแมวข้างล่างได้มั้ยอ่ะ ตกใจ 555555
    #4,714
    0
  24. #4696 supamas1845 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 11:23
    ขอนอกเรื่องนะพี่ชื่อโอบ นิธิ ว้าววว555
    #4,696
    0
  25. #4684 prewxxii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:29
    พี่ทีมคือน่าสงสารมาก55555
    #4,684
    0