[ONE PIECE] Beauty and tne Beast

ตอนที่ 3 : ESCAPE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 พ.ค. 60

Escape

[NAMI]
        
             "แฮกๆๆ โอ้ย! กว้างจริงๆเลย จะหาที่แอบตรงไหนดีล่ะ" คนตัวเล็กวิ่งมาระหว่างทางนอกจากต้นไม้ ป่า เธอก็ไม่เจออะไรเลย ตอนที่มาวิ่งในเกมส์แรก เพระาเวลามีไม่จำกัดไงล่ะ เธอเลยวิ่งไปพักไปได้ แถมวิ่งแค่รอบเกาะไม่ได้วิ่งอยู่ในเกาะแบบนี้!

            "ไอ้ชุดนี่ก็ลำบากซะจริง! ดีแต่สวยไม่เหมาะเอามาวิ่งในป่าเลย ใครคิดกันให้ใส่ชุดเจ้าหญิงวิ่งรอบเกาะเนี่ย! เอาเถอะแต่ก็ดีกว่าชุดของคนอื่นแล้วกัน"ชุดที่ตัวเธอนั้น ถามว่าวิ่งลำบากมั้ย บอกเลยว่ามากแต่ก็ดีกว่าขอโรบินล่ะกัน เสื้อเป็นรูปเปลือกหอยคลายๆบิกินนี มีสายรัดที่หลังและคอ สีม่วงวิววับๆ กับกระโปรงยาวถึงข้อเท้าแหวกด้านหน้า มีไข่มุกประดับรอบๆสีสันนี่สดใสมากมายเหลือเกิน ดูรวมๆแล้วเป็นชุดที่ดูสวยมากๆ แต่มันไม่เหมาะกับมาใส่ในป่าไง ใส่ในนี้ให้ใครดูล่ะยะ!

           "แอบตรงนั้นแล้วกัน ไหนก็เป็นนางเงือกแล้วนี่" นามิรีบพาร่างบางของตัวเองไปที่ริมทะเล แล้วรีบปีนขึ้นไปบนโขดขนาดใหญ่ริมทะเล ภายในหินก้อนใหญ่มีรูกว้างอยู่ซึ่งหันหน้าออกไปทางทะเล นามิใช้ความสามารถของตัวเองกระโดดลงเข้าไปในรูนั้น ดีจริงๆที่เมื่อวานมาวิ่งรอบเกาะแล้ว ทำให้เธอรู้อะไรมากกว่าคนอื่น 

          "ซันจิคุงผ่านเข้ารอบมารึเปล่านะ ที่รู้ๆคงมีโซโลคนนึง เพราะเสียงที่พูดก่อนเริ่มเกมส์เป็นเสียงโซโลไม่ผิดแน่ แต่ถ้าเป็นปกติซันจิคุงต้องออกอาการอะไรบ้าง แต่นี่ไม่เลย อืมมมม" นามิลากเสียงอย่าครุ่นคิด

         ปิ๊ดดดดด!!

         ร่างบางสะดุงเล็กน้อย สัญญาณเริ่มเกมส์ดังขึ้นแล้ว เตรียมให้พร้อมนะนามิ เงินรางวัลอยู่ไม่ใกลแล้ว!


 [NAMI] 




 [Perona]


             ฉันไม่น่ามาลงเล่นเกมส์นี้เลยจริงๆ น่าจะนอนพักสบายๆอยู่ที่เดิมไม่ต้องหาเรื่องใส่ตัวแล้วแท้ๆ ฉันบ่นกับตัวเองในใจ พร้อมกับวิ่งไปด้วยเพื่อหาที่ซ่อน แหม่พูดให้ซ่อนน่ะมันง่าย พอให้ทำจริงๆใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆสักหน่อย มีแต่ป่าๆ แถมไม่รู้ว่าจะมีตัวอะไรออกมาโจมตีแบบเมื่อวานอีกรึเปล่าด้วย

                จิงเกอเบลตัวน้อยมองซ้ายขวาระหว่างทางที่วิ่งมาอย่างระแวง นี่คงเป็นจุดศูนย์กลางของเกาะสินะ สายตาของสาวน้อยก็มองไปเห็นต้นไม้ขนาดใหญ่ สูงกว่าตึกสามชั้น

                "มาปีนต้นไม้กันสักครั้งในชีวิตดีกว่า เพโรน่า" เมื่อฉันตั้งสินใจจะแอบมันบนต้นไม้นี่ก็ต้องเตรียมตัวปีนขึ้นไปด้านบนสุดทันที ดีที่ชุดจิงเกอเบลของเธอมันไม่ได้เวอร์วังเหมือนคนอื่น เป็นชุดเกาะอกสีเขียวพลาสเทล ความยาวปิดต้นขาอ่อนเท่านั้น ผมสีชมพูที่ปกติจะปล่อยยาวก็ถูกม้วนขึ้นเป็นซาลาเปาสองลูก แลดูน่ารักน่าชัด นี่ไม่ได้หลงตัวเองนะ ฉันพูดตามความจริง

               ใช้เวลาไปเกือบสิบนาทีในการปีนต้นไม้สำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง จนในที่สุดฉันก็ขึ้นมานั่งบนก้านไม้ได้ มันใหญ่ขนาดสามารถนั่งโดยไม่ต้องนั่งห้อยขา นอนเล่นยังได้เลย เพราะอยู่ที่สูงเลยทำให้มองเห็นอะไรได้ชัด เธอเห็นราพันเซลวิ่งมาทางเดียวกัน ก่อนจะมาหยุดพักใต้ต้นไม้ที่ฉันนั่งอยู่ ดูท่าจะลำบากแฮะ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องของฉันนี่น่า จากนั้นราพันเซลก็ออกตัววิ่งต่อจนลับสายตา

          ปิ๊ดดดดด!!!

              ใครจะมาเจอเราคนแรกน้าาา หวังว่าคงไม่ใช่เขาหรอกนะ


[Perona]




[Hancock]


            อย่าให้เรารู้นะว่าใครมันออกแบบเจ้าหญิงราพันเซล เราจะตามไปฆ่าถึงบ้านเลยค่อยดู! ไอ้ผมเนี่ย ถ้าจะยาวก็ให้มันพอดีๆหน่อยได้ไหม จำเป็นต้องยาวถึงเท้ารึเปล่า ชุดก็เป็นอุปสรรคมากพออยู่แล้ว ไอ้ผมที่ยาวเวอร์วังนี่วิ่งทีถ้าไม่รวบผมไว้ก็เกี่ยวอะไรมั่วไปหมด ลำบากต้องมาตามแกะออกอีก

                ยังดีที่กระโปรงไม่ลากพื้นไปด้วย ว่าแต่เราจะหาที่ซ่อนตัวที่ไหนดีล่ะ เจอแต่ป่า แล้วก็ป่า ลูฟี่จะเล่นเกมส์นี้ไหมน้า ไปแอบที่ที่ลูฟี่สามารถเจอเราได้ง่ายๆดีกว่า ถึงจะมันใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็น แต่การที่ยัยสองคนนั้นมาเล่น ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาศสักหน่อย

               "ลูฟี่ชอบที่สูงๆเพราะมันเห็นอะไรได้ชัด..........ไปที่ยอดสูงสุดของเกาะแล้วกัน"เรารีบก้าวเท้าเดินต่อไป เพราะนี่ใกล้หมดเวลาแล้ว

              "กว้างดี" ร่างบางเดินสำรวจรอบๆ มีถ่ำเล็กๆอยู่ ในนั้นก็แล้วกัน ขาเรียวเดินพาตัวเองไปนั่งแอบในถ่ำเล็กๆ รวบผมมาไว้ทางไหล่ซ้ายแล้วก้มมองชุด ปกติเราก็ใส่ชุดแหวกๆเป็นปกติ แต่พอมาใส่เป็นเจ้าหญิงแล้วทำไมมันแปลกๆก็ไม่รู้ เสื้อที่แหวกหน้าอกตรงกลางแต่งระบายแขนเล็ก กระโปรงยาวเหนือข้อเท้าขึ้นมาหน่อย ผมยาวเกือบถึงพื้น ถ้าแอนหลังก็ถึงพื้น ที่สำคัญเจ้าหญิงบ้าอะไรไม่ใส่รองเท้า!

          ปิ๊ดดดดด!!!

               เฮ้อ ขอให้ลูฟี่หาเราเจอเป็นคนแรกทีเถอะนะ


[Hancock]




[Robin]


              "แล้ว......จะแอบที่ไหนล่ะ" หลังจากหนีออกมาจากเวทีด้วยผลปีศาจ ฉันก็ใช้พลังของตัวเองหาที่ๆน่าจะแอบได้ รอบๆตัวฉันมีเพียงแค่ป่าเท่านั้น 

           ซ่า ซ่า!

                  "เสียงน้ำนี่" ฉันรีบเดินตามเสียง ก่อนจะพบน้ำตกขนาดปานกลาง ร่างเพียวรีบเดินลงไปนั้งลงข้างๆริมน้ำก่อนจะใช้นิวแตะเบาๆที่พื้นน้ำ โชคดีที่ไม่ใช่น้ำทะเล แอบแถวๆนี้คงจะได้ ฉันรีบลุกยืนแล้วเดินสำรวจรอบๆน้ำตก มีข่อนไม้เชื่อมเข้าไปด้านหลังน้ำตกด้วย แต่ว่าต้องข้ามหินก้อนนี้ไปก่อน

                 ฉันก้มลงมองชุดเอลซ่าของตัวเอง ความยาวของกระโปรงนั้นยาวลากพื้นพอตัว รองเท้าสนสูงสามนิ้ว เมื่อวิ่งเร็วๆจะทำให้ฉันสะดุดหน้าทิ่มพื้นหลายรอบแล้ว ผมเปียยาวกลางหลัง คนที่ลำบากสุดๆคงเป็นฉันกับแฮนค็อกแน่ๆ เครื่องแต่งกายเราสองคนอลังการพอๆกันเลย คนอื่นก็ใส่สนสูงกันนะแต่แค่หนึ่งจุดห้านิว มีฉันคนเดียวที่สามนิ้วบวกกับกระโปรงยาวลากพื้นแล้ว.....ได้แต่ถอนหายใจ

                 ฉันถอดรองเท้าแล้วสร้างมือที่สามออกมาแล้วถือไว้ ถกกระโปรงขึ้นมาเหนือเข่าแล้วปีนขึ้นไปบนหิน ซึ่งมันไม่ได้สูงมาก แต่ถ้าร่วงลงไปในน้ำก็คงไม่ดีแน่ จากนั้นฉันก็เดินบนข่อนไม้จนเข้ามาหลังน้ำตกเป็นรูเล็กๆสามารถนั่งได้สองคน ไม่รอช้าก่อนจะหมดเวลา ฉันรีบเดินเข้าไปนั่งทันที


            ปิ๊ดดดดด!!!

                 พวกผู้มีพลังพิเศษคงไม่มาแถวๆนี้หรอกนะ


[Robin]




ทางด้านเวที


                 "เมื่อไรจะครบสามสิบนาทีสักทีเนี่ย ฉันหิวแล้วน้า" อสูรที่มีส่วนสูงน้อยที่ในบรรดาอสูรทั้งหมดพูดขึ้นพร้อมลูบท้องตัวเอง

                   "อีกสิบนาทีครับ"พิธีกรชายตอบ

                   "นี่ ไอ้หน้ากากเนี่ยเอาออกไม่ได้เหรอ" ชายหนุ่มผมเขียวหันไปถามพิธีกร

                   "จนกว่าจะจบเกมส์ ถึงจะเอาออกได้ครับ ถึงแม้ว่าคุณพยายามจะเอาออกมันก็จะไม่หลุดครับ"

                   "อ้าว! แล้วแบบนี้ผมจะทำความสะอาดหน้ายังไงล่ะ ถ้าเกิดสิวขึ้นหน้าใครจะรับผิดชอบ!" อสูรผมสีเหลืองยาวถึงหลังรีบทักทวงทันที เขาไม่ยอมให้ใบหน้าอันแสนงดงามนี้มีสิวหรอกนะ

                    "ไม่ต้องห่วง เมื่อถึงเวลากลางคืน จะสามารถถอดออกได้ครับ"

                    "งั้นแล้วไป" พูดเสร็จก็จับผมของตัวเองมาม้วนเล่น

                    "เรื่องมาก"ผู้ชายผมเขียวอีกคนพูดพร้อมกับแคะจมูกไปด้วย

                    "นี่แกหมายความว่ายังไงหา!! ไอ้บาโธโรมิโอ!"ชายหนุ่มหยุดเล่นผมตัวเองแล้วกระชากคอเสื้อคู่กรณีทั้นที

                    "แบร่" อีกฝ่ายหยุดแคะจมูกแล้วมาแลบลิ้นใส่ จากนั้นก็แคะจมูกต่อ ยิ่งทำให้เขาโมโหมากขึ้นไปอีก เห็นทีจะได้ฆ่าคนตายก่อนแล้วมั้ง!

                    "ใจเย็นๆก่อนครับ อย่าลืมนะครับว่าพวกคุณต้องทำงานเป็นทีม"พิธีกรหนุ่มรีบห้าม

                    "ไอ้เจ้าหมอนั้นยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า ทราฟาลก้า " อสูรรูปร่างกำยำเอ่ยถามอสูรที่อยู่ใกล้ตัวเองมากที่สุด

                    "ฮ่าๆๆๆ ซันจิเป็นแบบนี้บ่อยๆเวลาเห็นผู้หญิงน่ะ"ชายหนุ่มหมวกฟางพูดพร้อมกับขำไปด้วย

                    "หมวกฟาง แกเล่นเกมส์นี้เพื่ออะไร"ชายกำยำผมสีแดงหันไปถามหมวกฟางลูฟี่

                    "เนื้อไง ฮี่ๆ" ลูฟี่ทำตาเป็นกายเมื่อนึกถึงเนื้อที่แสนอร่อย

                    "หึ แกต่างหาก ทำไมอยู่ๆถึงมาเล่นเกมส์นี้กันล่ะ กัปตันยูสทัส คิด"ลอว์เหลือบมองคนที่สูงกว่าตัวเองนิดหน่อย รูปร่างไม่เปลี่ยนไปจากสองปีก่อนเท่าไร แต่ดูกำยำขึ้น

                    "แล้วแกล่ะทราฟาลก้า ร้อนเงินหรือไง" คิดแอบแควะเล็กๆน้อยๆ หลังจากที่ไม่ได้เจอกันสองปี มาเจอกันอีกทีเจ้าพวกนี้ก็ประกาศเป็นพันธมิตรกันซะแล้ว

                    "เอาล่ะครับ ถึงเวลาที่ทุกท่านรอคอยยยย! ครบสามสิบนาทีแล้ว เหล่าอสูรเตรียมตัว!" เสียงของพิธีกรเรียกสติของทุกคนให้กลับมา ก่อนที่แต่ล่ะคนจะเตรียมพร้อมออกล่าสาวงามกัน


                 ปิ๊ดดดดด!!!

                 "Start!!!" สิ้นเสียง ชายหนุ่มทั้งแปดคนก็พุ่งตัวหายออกไปจากเวทีอย่างเร็วจนคนดูมองตามแทบไม่ทัน ผู้ชมต่างส่งเสียงเชียร์กันอย่างเมามันส์เมื่อเกมส์ได้เริ่มต้นขึ้น



                "เอาล่ะ สาวงามอยู่ไหนกันน้า"





จบไปอีกตอนแล้ว รู้สึกว่ามันยังไม่ไปถึงไหนเท่าไร เพราะตัวละครมันเยอะ รวมที่เด่นๆก็สิบสองคนเลย พยายามลากเข้าเนื้อเรื่องมากที่สุดค่ะ เอาล่ะ พอจะเดากันได้ไหมว่าฝั่งอสูรมีใครกันบ้าง แต่มีอยู่คนนึงที่ยังไม่มีบทพูด เอาจริงๆแล้วนางเป็นตัวละครที่ไรท์คิดแล้วคิดเองว่าจะเอามาด้วยดีไหม แต่เพราะชอบเพโรน่าเลยต้องเอานางมาด้วยไม่งั้นเพโรน่าจะไม่มีคู่T^T บทอาจจะงงหรือผิดพลาด ติชมกันได้นะคะ ไว้เจอกันในตอนต่อไปจ้า


ไรท์จะเข้ามาตรวจดูคำผิดให้นะคะ ผิดเยอะพอตัวเลยเพราะเราแต่งสดอ่ะ แบบคิดอะไรก็พิมพ์เลย สมองจะไปเร็วกว่ามือมากๆค่ะ เพราะงั้นจะทำให้พิมพ์ขาดคำมั้งพิมพ์ผิดมั้ง คำพูดตัวละครดูแปลกๆต้องขอโทษด้วยนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #6 123Sasina (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 00:44
    สนุกมากเลยค่ะ????
    #6
    0
  2. #5 regist (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 15:21
    เราขำความรั่วของพวกนี้มากเลย5555+ ไรต์นำเสนอออกมาได้เข้ากับพวกนี้จริงๆค่ะ ชอบๆๆ รออ่านต่อนะคะ!!
    #5
    1