[จบแล้ว] More than Words ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก [Fic SingtoKrist]

ตอนที่ 6 : Chapter 6 คนสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 512 ครั้ง
    23 ก.ย. 62

Singto

ผมเดินออกมาจากสนามสอบด้วยความรู้สึกโล่งอกผสมกังวลใจ ในที่สุด ฤดูการสอบก็ได้จบสิ้นลงเสียที อย่างน้อยผมคงได้เวลานอนกลับคืนมาบ้าง

ไม่นานนักรุจผู้ตามมาติดๆ ก็เดินมาสมทบกับผมที่กำลังเปิดเอากระเป๋าออกจากล็อกเกอร์อยู่ ฮืมมม ยาดมของผมอยู่ไหน

“เป็นไงบ้างวะสิง”

“ก็โอเคนะ แต่ก็รู้สึกกังวลหน่อยๆ ว่ะ” การสอบจบแต่คนไม่จบ อารมณ์นี้ทุกคนคงคุ้นเคยกันดี

“กระหน่ำอ่านจนจะกินหนังสือแทนข้าวกันขนาดนี้ กูว่ายังไงก็ต้องได้ว่ะ” รุจตบหลังผมปุๆ

หลายวันมานี้ ผมกับเพื่อนๆ ก็มีนัดติวกันบ้าง ยังดีที่กลุ่มเพื่อนผมถือคติว่าติวคือติว เลยไม่เกิดการออกนอกลู่นอกทางเวลานัดกัน

อยู่ๆ รุจก็สะกิดไหล่ผม แล้วพยักเพยิกหน้าไปทางด้านข้าง

“นั่น กำลังใจของคุณมาแล้วครับคุณสิง”

“พี่สิงโตตต”

“อ้าว คริส” เสียงอันสดใสนั่นทำให้ผมอ้าปากยิ้มออกมาปนฉงนใจเล็กน้อย แต่ไม่ทันที่จะได้ถาม คนที่เดินมาหยุดตรงหน้าก็ยื่นบางสิ่งให้ผม

“กาแฟเย็นๆ พี่จะได้ตื่น”

ผมค่อยๆ ยิ้มมุมปากกับความน่ารักของเด็กตรงหน้า ก่อนจะรับแก้วน้ำเย็นฉ่ำตรงหน้ามาดูด “ขอบใจนะ”

คริสยิ้มแฉ่งแทนการตอบรับ

“สอบเป็นไงบ้างครับพี่ๆ” คริสถามขึ้น พลางหันไปทางรุจที่ยืนงึมงำๆ ว่าอากาศๆ อะไรสักอย่างนี่แหละ

“ไหวอยู่นะ ออกตามที่แจนมันบอกมาเลย แต่โคตรง่วงอะตอนสอบ บางทีก็คิดอะไรไม่ค่อยออก” รุจยกมือขึ้นมานวดหัวตาตัวเอง ส่วนผมก็พยักหน้าเห็นด้วย ตอนนี้มีความรู้สึกเหมือนพื้นมันโคลงเคลงนิดๆ ยืนไม่ค่อยอยู่ ง่วงนอนมาก

“อ้าว ดูซิใครมาาา”

และเหมือนเจ้าของชื่อจะรู้ตัว แจนเดินนำมาลิ่วๆ พร้อมกับอาร์ตที่ทำหน้ากรุ้มกริ่มมาแต่ไกล

“คริส แจนไม่ยักรู้เลยว่าคริสก็เรียนนิเทศฯ บียูกับเขาด้วย”

“แล้วไอ้สิง แอบไปเอากาแฟมาจากไหน ฮะ” อาร์ตชะโงกหน้าเข้ามาแถมยื่นมือมาทำท่าจะแย่ง

“เดี๋ยวๆ อันนี้จากน้องๆ”

อาร์ตขมวดคิ้วนิดหน่อย ก่อนจะค่อยๆ คลี่ยิ้มและเริ่มปฏิบัติการแซวอีกรอบ โดยมีรุจยืนผสมโรงอยู่ข้างๆ ส่วนแจนก็เอามือปิดปากตัวเองด้วยสีหน้าปลาบปลื้ม ตอนนี้นิสิตที่เดินผ่านไปมาเริ่มมียกกล้องขึ้นมาถ่าย เพราะใครล่ะ

คริสผู้ยืนรวมกลุ่มกับพวกผมดั่งเป็นเรื่องปกติได้กระจายออร่าตามแบบฉบับ เสื้อยืดสีขาวสกรีนลายพร้อมแว่นกันแดดสีชานั่น ถึงจะเป็นสไตล์แต่งตัวแบบเรียบๆ  แต่ก็เอาอยู่จริงๆ

“สิงนี่ก็มองคริสอยู่ได้มะ ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่วันเอง” แจนออกแรงผลักแขนผมทีหนึ่งหวังให้เซไปทางคริส ก่อนจะเดินไปกระซิบใกล้ๆ น้องแบบจงใจให้ทุกคนได้ยินว่า...

“ฝากมันด้วยล่ะ เนี่ย ติวหนังสือกับมันตั้งหลายวัน เพิ่งเห็นมันยิ้มก็วันนี้นี่แหละ!”

ผมเลิกคิ้วก่อนจะประมวลผลด้วยสมองที่ขาดการพักผ่อน ไม่ทันจะได้อ้าปากพูดอะไร เพื่อนผมก็ชิ่งหนีไปก่อนซะแล้ว

“ว่าจะชวนไปเล่นเกม แต่เอ็งคงไม่เล่นแล้วแหละสิง ปะ ไอ้รุจ เราไปกันสองคนก็ได้วะ” อาร์ตตบบ่ารุจดังป้าบ ก่อนจะพากันลากไปอีกทาง

ทำไมเพื่อนต้องทิ้งผมอะ...

“ปะ แล้วเราล่ะ ไปไหนดี”

“นอน”

“ไอ้พี่สิง! น้องอุตส่าห์มา จะนอนทิ้งกันเลยไง๊” ผมขำกับท่าทางของคริส ก่อนจะโบกหน้าผากคนตรงหน้าเบาๆ หนึ่งที

“ฮ่าๆ พี่ล้อเล่นน่าา”

 

 

Krist

ผมเดินคุยกับพี่สิงมาเรื่อยๆ จนหยุดอยู่ที่โต๊ะว่างๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ตรงนี้ไม่ค่อยจะมีคนสักเท่าไหร่ อากาศก็เย็นสบายหน่อยๆ คล้ายฝนจะตก

ที่ผมมาวันนี้ เพราะพี่สิงเคยบอกผมไว้ว่าวันนี้มีสอบเป็นวันสุดท้าย ผมเลยมาดักรอซะหน่อย (พร้อมกาแฟเย็นๆ หนึ่งแก้ว เพราะผมรู้ว่าพี่สิงคงเหนื่อยและง่วงมากพอดู) หลังจากที่ผมกับพี่สิงไม่ได้คุยกันตั้งหลายวัน จริงๆ ผมเองก็ไม่อยากรบกวนพี่สิงด้วยแหละ เพราะผมรู้ว่าพี่แกทุ่มเทกับการเรียนมากแค่ไหน การสอบครั้งนี้ก็สำคัญกับแกมากเช่นกัน

และในช่วงนั้นแหละ ที่ผมไปเจอเรื่องไม่สบอารมณ์เข้า แต่ผมก็ระบายให้พี่สิงฟังไม่ได้ เพราะผมรู้ว่าพี่เขาคงยุ่งอยู่แน่นอน และผมไม่อยากให้พี่สิงต้องมาห่วงเรื่องผมเพิ่มอีกเรื่อง

“พี่คงไม่ได้เช็คโลกออนไลน์ใช่ปะ” ผมเปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป จนทำให้พี่สิงหน้าเหวอเล็กน้อย

คนตรงหน้าผมส่ายหน้าแทนคำตอบ

“จริงๆ มันก็ไม่มีอะไรหรอก แต่ผมก็แอบเซ็งนิดๆ ว่ะ... เนี่ย พี่จำภาพที่ผมอัพลงสตอรี่วันนั้นได้ใช่มะ คือมันก็โดนเอาไปรีโพสตามปกติแหละพี่ แต่วันนั้นผมเข้าไปนั่งเช็คไอจี เช็คทวิตเล่นๆ แล้วดันไปเจอเขาคอมเม้นท์ว่าเข้า”

ผมนึกถึงคอมเม้นท์หลายๆ อันในวันนั้น ก่อนจะถอนหายใจออกมาดังมาก คนตรงหน้าโน้มตัวจนชิดขอบโต๊ะเป็นการสื่อว่าเขากำลังตั้งใจฟังเรื่องที่ผมเล่า

“ว่า...”

“ก็แบบ… ‘ยังจะอุตส่าห์กลับมาเจอกันได้อีกเนอะ’ งี้! หรือ ‘ทำไมคริสต้องมาเกาะแกะสิงวะ เบื่อ’ งี้! หรือ ‘แบบนี้มันไม่ถูก ผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิงสิ’ งี้! ...ไรวะพี่ ผมกับพี่ก็รู้จักกันมาตั้งนาน จะเจอกับพี่ไม่ได้เลยรึไงวะ เซ็ง”

ผมตบโทรศัพท์ตัวเองลงบนโต๊ะดังปั้กจนคนตรงหน้าสะดุ้งเล็กน้อย

“เราก็ไม่ต้องไปสนใจสิคริส มีคนรักก็ต้องมีคนเกลียดเป็นธรรมดาแหละ”

“แต่พี่ ผมไม่เคยเจอคนเม้นท์อะไรแบบนี้เยอะขนาดนี้มาก่อนเลยนะ มันเพิ่งมาหนักก็ตอนกลับมาเจอพี่อีกรอบเนี่ยแหละ” ผมขมวดคิ้วกอดอกด้วยความไม่สบอารมณ์

ผมเข้าใจว่าตัวเองน่ะเป็นคนที่แคร์แฟนคลับ และมันก็เป็นเพราะการที่ผมแคร์คนรอบข้างมากนี่แหละ เลยทำให้ผมชอบที่จะเก็บอะไรมาคิดวนไปวนมาแบบไม่รู้ตัว จนบางทีมันก็หน่วงข้ามวันอย่างที่เห็น

อยู่ๆ พี่สิงก็ยื่นมือมายีหัวผมเล่น

“เอาน่า มันคงไม่ชินตาพวกเขาล่ะมั้ง คริสอย่าไปสนใจเลย คนรักเราก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ” ผมกอดอกเม้มปาก มองเจ้าของเสียงทุ้มละมุนด้วยหางตา และเหมือนเจ้าตัวจะเห็น เลยส่งยิ้มกลับมาให้

“แล้วเราจะหงุดหงิดอะไรเบอร์นี้ล่ะ หืม”

“ก็ผมไม่เข้าใจว่าทำไมการที่ผมสนิทกับพี่ต้องมีคนมาว่าอะไรงี้ด้วยวะ”

“คริส แต่พี่ก็ไม่เห็นแคร์เลย ถึงจะมีอะไรแบบนี้ พี่ก็จะทำกับคริสอย่างที่พี่เคยทำเหมือนเดิมอยู่ดีนั่นแหละ” พี่สิงพูด และนั่นทำให้ผมฉุกคิด

“ฉะนั้นเราก็ไม่ต้องไปเก็บเอามาคิดนะ คริสก็เป็นคริสเหมือนเดิมนั่นแหละ พี่ก็เป็นพี่เหมือนเดิม” คนตรงหน้าไม่พูดเปล่า ยื่นมือมายีผมผมอีกรอบ “แล้วนี่คิดมากมาหลายวันแล้วสิท่า ดูหน้าดิ ยิ้มๆ ก่อนเร็ว”

“เออ... ก็ตั้งแต่ช่วงที่พี่อ่านสอบนั่นแหละพี่สิงโต แต่ผมไม่อยากให้พี่เสียสมาธิ เลยไม่ได้มาบ่นให้ฟัง”

“คราวหน้า มีอะไรก็บอกพี่ เล่าให้พี่ฟังได้นะคริส”

พี่สิงว่าพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า ความใจเย็นใจดีของพี่เขาทำให้ผมค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมาได้ ความขมุกขมัวในใจเริ่มจางหาย ด้วยคำพูดที่แสนจะธรรมดาแต่เต็มไปด้วยความหมายของพี่สิงโต

เออ จะไปแคร์ทำไมวะคริส

“จะว่าไป มหา’ลัยพี่ก็น่าเรียนดีเนอะ พี่ว่า ผมมาเรียน ป.โท ต่อที่นี่เลยดีปะ”

“เฮ้ย เอาดิๆ พี่สนับสนุน”

“แต่... เดี๋ยวผมได้กลายเป็นพี่สิงโตสองแน่ๆ เลยว่ะ ไม่เอาดีกว่า ฮ่าๆ” ผมแซวพี่สิงที่หาวไปแล้วประมาณ 10 รอบได้ ไหนจะยาดมที่อยู่ในมือนั่นอีก สูดเอาๆ

“นอนไม่เต็มอิ่มมาหลายวัน สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้วเนี่ย” เขาว่าพลางหลับตาลง

แล้วก็นิ่งไปเกือบๆ 10 วิ...

เฮ้ย เดี๋ยวๆ จะหลับโชว์กันเลยหรือไง

เฮ้อ ผมล่ะเอ็นดูในความพี่สิง กาแฟก็เอาไม่อยู่ แถมยังอุตส่าห์มานั่งฟังผมบ่นเป็นวรรคเป็นเวรได้ตั้งนานสองนานด้วยนะ

“พี่ๆ นอนไหม” ผมสะกิดศอกคนตรงหน้าเบาๆ

พี่สิงลืมตาขึ้นก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย “โทษทีนะคริส ช่วงนี้หนักจริงๆ”

“เฮ้ยพี่ ไม่เป็นไร อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยล่ะ เหมือนจะผอมลงด้วยนะเนี่ย กินเยอะๆๆๆ หน่อย” ผมว่าพลางตบต้นแขนพี่สิงปุๆๆ เออ ก็ยังแน่นอยู่นี่หว่า

“ว่าแต่พี่ เราก็เหมือนกัน งานก็เยอะ ยังอุตส่าห์มาหาพี่อีก”

“ก็เหมือนพี่ไง ง่วงก็ง่วง แต่ยังอุตส่าห์นั่งฟังน้องบ่นจนจบ”

“...” และผมกับพี่สิงก็นิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ อมยิ้ม เข้าใจในความหมาย

“ปะพี่ กลับไปนอนเถอะ” ผมรีบลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะได้ยื่นมือเป็นที่ยึดให้พี่สิง

คนตรงหน้ายื่นมือมาจับแล้วลุกขึ้น อ้อมแขนอีกข้างมากอดผมอย่างที่เคยทำบ่อยๆ

“ผมมาหาพี่อีกได้ใช่ปะ” เมื่อได้กอด ผมก็จะขออ้อนนิดหนึ่ง...

“เมื่อไหร่ก็ได้อยู่แล้ว คริสก็รู้ตลอดว่าพี่อยู่ที่ไหนบ้าง”

“ครับ”

พี่สิง มักจะทำให้ผมรู้ดีว่า ผมพิเศษสำหรับเขามากกว่าใครๆ

 

 

Singto

“สิง ตรงนี้คงอีกนานเลยอะ สิงจะไปก่อนก็ได้นะ” แจนพูดขึ้น ในขณะที่มือก็ง่วนกับโปรแกรมกราฟฟิค ตรงหน้าเป็นงานกลุ่มที่โดนสั่งทันทีหลังสอบมิดเทอมเสร็จ

“ไม่เป็นไรๆ ยังไงก็งานกลุ่ม เดี๋ยวอีกไม่นานก็เสร็จแล้วนี่” ส่วนผมก็นั่งพิมพ์รายงานกับรุจ

‘Jane: สิง จะเอายังไงก็บอกนะ ตอนนี้งานก็เริ่มแล้ว จะให้พี่เตรียมอะไรไว้ก่อนไหม’

ข้อความจากพี่เจนถูกส่งเข้ามาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ผมก้มดูนาฬิกาอีกรอบ

6 โมง 15 นาที

ผมจะไม่รู้สึกวุ่นวายใจแบบนี้เลย ถ้าวันนี้ไม่ใช่วันเกิดคริส

‘Krist: พี่สิง วันนี้ผมมีนัดกับยูยู่ตอนหกโมงเย็น ถ้าพี่ว่างพี่มานะ ผมอยากให้พี่มา’

คำขอของคริสที่ส่งมาให้ผมตั้งแต่เมื่อคืนวนลูปในหัวผมตั้งแต่เช้ายันเย็น วันเกิดคริสปีนี้ดันมาตรงกับวันพฤหัสพอดี ซึ่งแน่นอน ผมมีเรียน มิหนำซ้ำเหมือนอาจารย์กลั่นแกล้ง อยู่ๆ ก็เปลี่ยนเดดไลน์งานชิ้นนี้จากวันจันทร์มาเป็นวันพรุ่งนี้แบบกะทันหัน เซอร์ไพรส์เค้กที่ผมตั้งใจจะทำก็ล่มอย่างไม่ต้องสงสัย

“ไอ้สิง เอาจริง ไม่เคยเห็นมึงเช็คโทรศัพท์บ่อยขนาดนี้เลยในชีวิต” รุจชะโงกหน้ามามองหน้าจอโทรศัพท์ที่ผมถืออยู่ในมือ

“หา... นี่กูหยิบมันบ่อยขนาดนั้นเลย?”

“ก็วันนี้วันเกิดน้องชายสุดที่รักของมันไงครับคุณรุจ” อาร์ตที่เพิ่งเดินกลับมาจากร้านสะดวกซื้อ โยนขวดน้ำและขนมมาทางผมและรุจ

“แจนถึงบอกไง ว่าสิงกลับก่อนก็ได้ สิงก็ไม่ยอมไป มีเพื่อนเป็นคนดีก็งี้ ไม่ยอมทิ้งงาน” แจนหันมามองผมด้วยสีหน้าคาดโทษ เหมือนการเป็นคนรักโปรเจคเป็นเรื่องผิด “อยู่ถึงหนึ่งทุ่มพอ ถือว่าแจนขอ”

โห ผมอ้าปากกับความรักคริสของเพื่อนผม ก็ผมไม่อยากทิ้งให้เพื่อนต้องมาทำงานในส่วนที่ผมต้องทำนี่ครับ

ผมก้มดูนาฬิกาอีกรอบ ก่อนจะประมวลเวลาในการปั่นงาน ... 45 นาที น่าจะทันแหละมั้ง

‘Singto: พี่เจน เดี๋ยวประมาณหนึ่งทุ่มมารับสิงได้เลยนะครับ ขอบคุณครับ.’

ผมวางโทรศัพท์ลง ก่อนจะรีบลงมือปั่นงานต่อ โดยมีอาร์ตแซวไม่ขาดปาก

“รีบเคลียงานขนาดนี้ ต้องสำคัญกับมันขนาดไหนวะ”

 

 

45 นาทีผ่านไป ไวเหมือนโกหก... ไวเหมือนโกหกจริงๆ ครับ! ผมกดเซฟงาน จัดไฟล์ และแชร์ลงโฟลเดอร์กลุ่มเพื่อนผมแบบเร็วมากๆ

“แจนนี่เดาเก่งจริงๆ หนึ่งทุ่มพอดีเป๊ะ” ผมรีบเก็บกระเป๋าและส่งยิ้มไปทางเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม ที่นั่งจ้อง (กดดัน) ผมอยู่

“แจนเตรียมไล่สิงอยู่เนี่ย ไปๆ รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวคริสงอนขึ้นมาไม่รู้ด้วยนะ ฝากแฮปปี้เบิร์ธเดย์ด้วยล่ะ”

“ครับๆ ไฟล์อยู่ในไดร์ฟเลยนะ ถ้ามีอะไรที่ต้องแก้ก็โทรมาบอกได้เลย”

แจนพยักหน้ารับ พร้อมพยักเพยิกหน้าเป็นเชิงว่า ไปได้แล้ว อย่าห่วงเยอะ!

“กูก็ฝากแฮปฯ คริสด้วยนะ ได้กันไวๆ นะมึง” นี่ก็ตัวชง ผมมองบนใส่เพื่อนอาร์ตส่งท้าย ก่อนจะรีบเดินตรงไปที่ทางออก

 

 

“ขึ้นมาเลยจ้าาา พ่อหนุ่ม เค้กจะละลายหมดแล้ว!” ผมยกมือไหว้พี่เจนที่เปิดกระจกรถรอผมอยู่ แล้วรีบเข้าไปเอากระเป๋าวาง ก่อนจะแอบเปิดกล่องเค้กดูนิดหนึ่ง

‘Krist’s 23rd’

เป็นเค้กช็อกโกแลตเบลเยี่ยมก้อนเล็กๆ เขาว่ากันว่าช็อกโกแลตของประเทศเบลเยี่ยมเป็นช็อกโกแลตที่อร่อย หวานนุ่มที่สุด ผมอุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตารีเสิร์ชเลยนะว่าร้านไหนทำอร่อยที่สุด

“งานเสร็จทันพอดีเหรอสิง”

“โห สิงปั่นจนเหงื่อออกมือหมดพี่เจน โทรศัพท์งี้เด้งไม่หยุด”

ว่าแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์มาเช็คอีกรอบ รูปงานคริสตอนนี้เต็มไทม์ไลน์ไปหมด ผมกดเข้าไปดูรูปภาพรูปหนึ่งที่คริสกำลังหัวเราะร่า

ผมยิ้มตามหน่อยๆ กับความอารมณ์ดีของเขา ตอนนี้คริสคงถูกรายล้อมไปด้วยความรักของแฟนๆ หรือที่คริสเรียกว่ายูยู่

“แล้วปีนี้ไม่โพสรูปสุขสันต์วันเกิดคริสเหรอจ๊ะ เดี๋ยวโดนงอนนะ งานก็ไปสายแถมอวยพรก็ไม่อวยพร” พี่เจนเอ่ย ผมไม่ตอบ แต่ไถหน้าจอไปเรื่อยๆ จนเจอแฟนคลับคนหนึ่งโพสแคปชั่นว่า

‘เมื่อน้องคริสพูดถึงจ้าวป่า ฮือ เอ็นดู’

ผมเลื่อนกลับไปข้างบนเพื่อดูรูปที่เป็นที่มาของแคปชั่นนี้

เป็นรูปที่คริสกำลังบึนปาก ทำหน้าตาน่าเอ็นดูน่าโอ๋ตามสไตล์คริส เบื้องหน้าเป็นยูยู่ จากแคปชั่นแล้ว ผมคาดว่าคริสคงกำลังพูดถึงผมอยู่เป็นแน่

และเนื่องจากผมตั้งใจจะไปเซอร์ไพรส์คริส ผมเลยตั้งใจจะไม่บอกเขาตั้งแต่แรกแล้วว่าผมจะเข้าไปตอนไหนและกี่โมง ซึ่งแน่นอน คริสก็คงไม่รู้เหมือนกันว่าผมติดเคลียร์งานอยู่

คิดไปคิดมาก็เริ่มเสียวสันหลังแปลกๆ

ติ๊ง

‘Ruj: รีบกลับมาเลยมึง ไฟล์งานมีปัญหา’

“เฮ้ย!” ผมเผลออุทานออกเสียงเมื่อเห็นคำแจ้งเตือนเด้งขึ้นบนมือถือของผม

“อะไรสิง!”

ผมรีบกดเปิดแชทห้องนั้นขึ้นมาดู ก่อนจะถอนหายใจแบบดัง ดังมาก และยาวมากออกมา

“ไอ้รุจจจจจจจจจ!”

‘Ruj: กูล้อเล่น อย่ากลับมานะมึง กูแค่จะบอกว่า ฝากสุขสันต์วันเกิดคริสมันด้วย เมื่อกี้กุกลับมาจากห้องน้ำมึงก็หายไปแล้ว’

และผมก็ค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ... และออกช้าๆ...

‘Singto: บอกกันดีๆก็ได้... เพื่อนเกือบได้เข้าโรงบาลแล้วไหมล่ะ.’

‘Ruj: 555 โทษทีๆ นานๆทีกุจะได้เห็นมึงกระวนกระวาย’

ครับ! เพื่อน! ผมเหลือบตามองบน หัวใจผมเต้นโคตรเร็วเลยนะเมื่อกี้

“อะไร เจ้ารุจมันทำไม”

“มันแกล้งสิง บอกให้สิงกลับมอ บอกว่าไฟล์มีปัญหา เนี่ย ตกใจหมด”

“เออ ถ้าจริงนี่สิงลงเดินไปเองเลยนะงั้นน่ะ ฉันไม่ตีรถกลับให้นะบอกให้”

“เอ้า พี่ก็ไม่รักน้องเลย”

ผมกับพี่เจนหัวเราะครืน ตอนนี้ชีวิตผมมีแต่คนขี้แกล้ง!

 

 

Krist

ขณะนี้เป็นเวลาประมาณเกือบสองทุ่มได้แล้ว ผมได้บอกลายูยู่ของผมเป็นที่เรียบร้อย เป็นการรวมพลวันเกิดเหมือนทุกครั้ง ที่คนก็เยอะมากขึ้นทุกปีๆ และผมก็มีความสุขที่ได้อยู่ท่ามกลางคนที่รักผมเยอะแยะมากมายขนาดนี้

วันนี้ไม่ได้มีเพียงแค่การพูดคุยพบปะแฟนคลับเท่านั้น ยังมีการทำเซอร์ไพรส์ ที่แอบทำให้ผมน้ำตาปริ่มหน่อยๆ อีกด้วย ไหนจะของขวัญวันเกิดที่พวกเขานำมาให้แบบมากมายก่ายกอง จนผมต้องถามตัวเองว่าจะเอากลับหมดไหมเนี่ยวันนี้

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู กดเข้าไปหาห้องแชทที่ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่มีข้อความใหม่เข้ามา ก่อนจะเม้มปากด้วยความโมโหปนน้อยใจ

ขาดก็แต่ไอ้พี่สิงเนี่ยแหละ!

ถามก็ไม่ตอบ! จะเอาไงก็ไม่บอก!

เฮ้อ หรือพี่สิงแกกลัวเรื่องคนแอนตี้วะ ยิ่งช่วงนี้มีอะไรแบบนี้เข้ามาบ่อยๆ ด้วย ผมก็ปล่อยเบลอจนไม่รู้จะเบลอยังไงแล้ว ...แต่แฟนคลับผมก็ไม่ได้แอนตี้พี่สิงนี่หว่า เมื่อกี้ตอนคุยกับยูยู่ เหมือนเขายังถามหาพี่สิงกันอยู่เลย

แล้วทำไมพี่สิงไม่มา...

แม้แต่คำอวยพรก็ไม่มี

นึกแล้วมือมันก็ชาแปลกๆ

ผมกดเข้าไอจีอีกรอบเพื่อเช็คให้แน่ในว่าไม่มีอะไรบนหน้าวอลพี่สิงจริงๆ ใช่ไหม

โว้ยยย ผมหงุดหงิดตัวเองเหมือนกันนะ ทำไมต้องคิดมากอะไรขนาดนี้วะเนี่ย!

“คริส เป็นไร” แม่ยุ้ยเดินมาสะกิดไหล่ผม “งอนใครอีกนั่น”

ผมไม่ได้ตอบอะไรไป พยายามจะยิ้มแล้วบอกว่า “ไม่ได้งอนครับ” แต่ก็รู้สึกว่าปากมันตึงเหลือเกิน

“ปะ งั้นมาช่วยกันขนของก่อน” ผมรีบลุกขึ้น เอาโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะก้มๆ เงยๆ เก็บของขวัญทั้งหลายที่เหล่าแฟนคลับเอามาให้

จำไว้นะไอ้พี่สิง เจอกันคราวหน้า มีเรื่องแน่ๆ

พรึ่บ

เอ้า แล้วไฟมาดับอะไรตอนนี้วะ!

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู...”

“ฮะ?”

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู...”

เสียงนี้...

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แฮปปี้เบิร์ธเดย์...”

และแสงไฟจากเทียนเล่มเล็กๆ ก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าผม

“แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ทูยู...”

มือผมเริ่มชาอีกรอบ เมื่อผมเห็นเจ้าของใบหน้าเปื้อนยิ้มตรงหน้าชัดๆ คนที่ผมนึกว่าจะไม่เจอซะแล้ว

“เป่าสิคริส...” เสียงกระซิบแผ่วเบา พร้อมสายตาที่มองไปตรงเทียนเล่มเล็กๆ บนเค้กที่เขาถืออยู่

 ‘Krist’s 23rd’

“ไอ้คิด เทียนจะละลายหมดแล้ว เล่นตัวนะเรา” พี่เจนที่ยืนถือโทรศัพท์ถ่ายคลิปอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นมา

ผมช้อนตาค้อนพี่สิงอีกหนึ่งรอบก่อนจะอธิษฐานในใจครู่หนึ่ง และเป่าเทียนตรงหน้า สักพักไฟก็กลับมาสว่างเหมือนเดิม

สายตาผมยังไม่ละจากคนตรงหน้า ยังๆ ยังจะยิ้มอยู่อีก!

“เอาเว้ย เคลียร์กันเองนะเหวย” พี่เจนเก็บโทรศัพท์ก่อนจะเดินไปอีกทาง

“สุขสันต์วันเกิดนะคริส พี่ขอให้เรามีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรง คิดอะไรก็ขอให้สมหวัง ขอให้มีแต่คนรักแบบนี้ตลอดไปนะครับ”

และก็เอื้อมมือมาขยี้หัวผมหนึ่งรอบ...

ผมหรี่ตามองพี่สิงแบบคาดโทษ ...ช่วยเช็คหน้าผมด้วยพี่!

“ทำไมไม่ตอบผมวะพี่ ปล่อยให้รอ” ผมกล่าวเสียงเรียบ ให้เขารู้ว่าผมไม่พอใจ

“ขอโทษครับ ตอนแรกพี่ว่าจะเซอร์ไพรส์เรา เลยไม่ได้บอกว่าจะมาตอนไหน”

“...”

“แถมยังโดนอาจารย์เลื่อนเดดไลน์ เลยต้องอยู่ช่วยกลุ่มก่อน... นี่ก็รีบให้พี่เจนบึ่งมาเลยนะเนี่ย” พี่สิงอธิบายไปยิ้มไป ไม่ได้กลัวผมเลยใช่มะ!

คิ้วผมเลิกขึ้นหลังจากที่ขมวดเป็นปม เออ ใส่ชุดนิสิตอยู่จริงว่ะ

“แต่พี่ก็น่าจะบอกผมก่อน ผมก็รอตั้งนาน ข้อความอวยพรก็ไม่มีสักอัน”

งอนนะโว้ยยยย อยากจะตะโกนบอกแบบนี้!

“ช็อกโกแลตเบลเยี่ยมเลยนะคริส เห็นเขาบอกว่าเป็นช็อกโกแลตอร่อยที่สุด” คนตรงหน้าเบลอใส่คำถามผม เฉไฉไปเรื่องอื่นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะค่อยๆ ดึงเทียนออกให้ผมทีละเล่มๆ

“กินมากี่ก้อนแล้ววันนี้ ยังมีท้องไว้ชิมของพี่อยู่เปล่า”

เฮ้อ และผมก็ชักจะแพ้ความมึนของพี่แก ยิ้มต้านทุกสถานการณ์จริงๆ

“อืม” ผมพยักหน้า ยังคงความตึงบนใบหน้าไว้อยู่ แต่ก็รับมีดพลาสติคที่พี่สิงยื่นมาให้

และในขณะที่ผมกำลังหั่นเค้กก้อนเล็กๆ บนมือพี่สิงอยู่นั่นเอง ผมก็รู้สึกเหมือนพี่สิงจะแอบถ่ายรูปผมไว้

“ทำไรอะ” ผมขมวดคิ้วมองคนตรงหน้า หลักฐานคามือ

พี่สิงไม่ตอบอะไรแต่ส่งยิ้มให้แทน

“ลองชิมดู”

ผมเอาปลายมีดจิ้มมุมเค้ก ก่อนจะเอาเข้าปากตัวเอง

เฮ้ย...

เออ อร่อยจริงว่ะ

“เป็นไงล่ะ...” พี่สิงมองด้วยสายตาอันเป็นประกาย

ผมยอมก็ได้วะ

“ขอบคุณนะพี่... อร่อย... โคตร”

ผมเอาปลายมีดตัดมุมเค้กอีกรอบ ก่อนจะขมวดคิ้วเหลือบตาขึ้นมองคนตรงหน้า

พี่สิงอ้าปากงับปลายมีดนั่นอย่างว่าง่าย

“อืมม... ไม่เลว ไม่เสียแรงที่อุตส่าห์เฟ้นหาเลยจริงๆ”

“...”

“สรุปหายงอนแล้วใช่ปะ”

“ไม่ได้งอนเว่ย!” ผมรีบโพล่งอย่างลืมตัว

คนตรงหน้าเลิกคิ้วก่อนจะฉีกยิ้มละมุนเหมือนคนรู้ทัน

“เออนี่ แจน รุจ อาร์ตฝากบอกว่าสุขสันต์วันเกิดด้วยคริส ...โดยเฉพาะแจนน่ะ รายนั้นไล่พี่ให้มาหาคริสเลยด้วยซ้ำ”

ผมยิ้มมุมปากเล็กๆ กับรายชื่อที่คุ้นเคย ...เมื่อได้พิจารณาใบหน้าพี่สิงดีๆ ผมก็เห็นถึงความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้

จริงๆ ผมไม่ควรหงุดหงิดใส่พี่สิงเลยด้วยซ้ำ รู้ทั้งรู้ว่าพี่สิงงานเยอะแค่ไหน

อย่างวันนี้ก็เหมือนกัน ถ้าพี่สิงโดนเลื่อนเดดไลน์อย่างที่บอกจริงๆ นั่นก็หมายความว่าเขาต้องรีบปั่นงานเพื่อมาหาผมเลยด้วยซ้ำ

“เหนื่อยมากไหมพี่...” ผมถามออกไปเสียงเบา ชักจะเริ่มรู้สึกผิดนิดๆ แล้วแฮะ

“พี่ไหวครับ”

ผมดึงเค้กจากมือพี่สิงวางไว้ที่โต๊ะข้างๆ ก่อนจะเดินกลับไปกอดผู้ชายตรงหน้า

“ขอบคุณนะครับ พี่สิงโต” มือของผมค่อยๆ ขยำเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา และผมก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือบนหัวของผม

“คริสมีความสุขพี่ก็พอใจแล้ว”

 

 

Singto

ผมนั่งพิมพ์ข้อความลงบนมือถือ หลังจากที่ทำการปรับแสงและสีของภาพเสร็จ

ก่อนจะตรวจทานเป็นรอบสุดท้าย และไม่ลืมที่จะแท็กเจ้าของวันเกิดด้วย


__singto ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของคริสอีกเหมือนเคย

คิดอะไรก็ขอให้เป็นไปดั่งใจหวัง. เป็นที่รักของทุกคนตลอดไป.

I wish you joy, always and forever. Happy Birthday.

#พบเด็กขี้งอนหนึ่งอัตรา


ตรงหน้าเป็นรูปที่คริสกำลังก้มตัดเค้กบนมือผมที่ยื่นออกมานั่นเอง ดูสิ เจ้าคริสคิ้วขมวดอย่างกับอะไร น่าเอ็นดูจริงๆ

จริงๆ แล้ว ผมจะหารูปเก่าๆ มาโพสอวยพรคริสก่อนหน้านี้ก็ได้ แต่รูปกี่ร้อยกี่พัน ก็ไม่ได้สำคัญเท่ารูปที่ได้บันทึกความทรงจำในวันนี้ไว้ วันที่ผมได้มาอยู่ตรงหน้าคริสอย่างที่ตั้งใจไว้ ...นั่นเป็นเหตุผลที่ผมไม่ยอมโพสอะไรลงบนโซเชียลจนถึงตอนนี้

ถึงมันจะไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย แต่ผมก็อยากให้ทุกคนรับรู้ ว่าผมได้ให้ความสำคัญกับคริสขนาดไหน ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ผมก็ได้ใช้เวลากับคริสในวันเกิดของเขา

และผมก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายไปกว่าการได้เห็นรอยยิ้มของคนตรงหน้า

“ขอบคุณนะครับพี่สิงโต...”

และผมก็ส่งรอยยิ้มให้เจ้าของวันเกิดที่กำลังนั่งมองผมอยู่ไม่ไกลแทนคำตอบ





******

Twitter / Facebook

@mynameisalicesk

#ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก



Cr. NumNatanree


_____________________

เขียนเมื่อ 16/4/18

รีไรท์เมื่อ 23/9/19

_____________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 512 ครั้ง

2,047 ความคิดเห็น

  1. #2023 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 06:26
    ขอยาดมมม จะเป็นลมกับความหวานแล้ว
    #2023
    1
    • #2023-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      21 กรกฎาคม 2562 / 18:37
      ก็คือรักกันก็บอกก -.,-
      #2023-1
  2. #1491 บบตพ ♡ (@twentynoey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:23
    /ร้องหายาดมเหมือนพี่สิง แง้ น่ารักมากมากมาก ร้องไห้แน้ว ;---;
    #1491
    1
    • #1491-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      30 ธันวาคม 2561 / 23:03
      555555 พี่สิงกำหงส์ไทยแน่นมาก มารับหงส์ไทยได้ทางนี้นะคะ
      #1491-1
  3. วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:47
    เจอกันบ่อยเนอะ น่ารักกกกก
    #1415
    1
    • #1415-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      19 ธันวาคม 2561 / 01:11
      เทคแคร์กันและกันเฉมอออ อิอิ
      #1415-1
  4. #1267 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:49

    เปิดมาก็ หืม....เลย คนพี่สอบ โอเค...น้อง น้องมาจากไหน??? น้องคิดถึงพี่บ่อยจังงงง มีกาแฟเย็นๆมาให้ด้วย ดูแลดี๊!! ทีมแจนๆๆๆๆ 555 ข้อมูลสำคัญ ปล่อยหมัดฮุก เจอหน้าน้องคือยาวิเศษหรอ?? ยิ้มได้แค่เห็นน้องมาหาเนี่ยยย เฮ้ออ...โลกโซเชียลคือน่าเบื่อเนาะ บางทีก็ไม่มีลิมิต อย่างเช่นวันนี้ที่ลากยาวมาเป็นอาทิตย์ละ 55 ความน่าเบื่อของ ทล. ทำให้เรามาหาอะไรสบายๆใจอ่านอยู่ตรงนี้นี่เเหละ แล้วเราก็คิดว่าพี่น้องเขาคงมีระบบการจัดการความรู้สึกต่อคอมเม้นต์แย่ๆ กันได้แหละ แต่ก็ไม่อยากให้อะไรไปทำให้ความสุขเขาลดลงเลย (กลับมาๆๆ) ฮ่าๆๆๆ แอบไปบ่นเรื่องดราม่านิดเดียวพี่สิงหลับกลางอากาศ คือวงวาร "ผมมาหาพี่อีกได้ใช่ป้ะ" รู้สึกถึงความอยากมาหาแต่กลัวพี่ไม่สะดวกใจ พี่ไม่ว่างในความความรู้สึกน้องอะ อยากมาหาอีก แต่จะรบกวนไหม? ถามไปเลยแล้วกัน ชอบความตรงไปตรงมาต่อความรู้สึกตัวเองของคริสที่ถอดตัวจริงมามากๆ เนี่ย..แล้วเราก็สับสนอีกว่าfact หรือ fic ลุ้นมากกก ตอนไปงานวันเกิดน้อง น้องน้อยใจแล้วแต่น้อยใจไม่ได้นาน คนที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกก็มาได้ทันเวลาพอดี อย่างกับรู้ใจ เขินนนน เขินความใส่ใจ ความกอดให้กำลังใจ ฮืออ ใจเราาา

    #1267
    1
    • #1267-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      26 พฤศจิกายน 2561 / 00:29
      5555 พี่สิงอยู่ไหนน้องคริสอยู่ที่นั่นจริงๆ ค่ะ แบบว่าคิดถึงกันเหลือเกินชีวิตนี้ พี่สิงนี่ก็เนอะ หายนอยด์ทันทีที่เจอหน้าน้อง มีความสุขทุกทีที่ได้พบหน้าเธอ~ คิกๆ
      ขอบคุณนะคะ ชอบจังเวลาเราเขียนแล้วมันเหมือนตัวตนจริงๆของเค้า ฮือ มีความสุข -//-
      #1267-1
  5. #1099 JaoJean (@Yeme_sama) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 00:21
    มันดีจริงๆเลย
    #1099
    0
  6. #1049 arttn (@arttn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 11:09
    วันเกิดคริสปีนี้ก็ขอให้พี่มาหาให้ได้นะ
    #1049
    1
    • #1049-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      8 ตุลาคม 2561 / 02:18
      โอมมะลึกกึ๊กกี๋ย ลิสก็ขอให้เป็นเช่นนั้นนน ฮรุก
      #1049-1
  7. #970 0859952994 (@0859952994) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 15:25
    พูดได้แค่ว่า

    น่ารักมากกกมายยย
    #970
    1
    • #970-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      30 กันยายน 2561 / 02:14
      ขอบคุณนะฮรับบบ -//-
      #970-1
  8. #868 NongAzill (@jitpranee65) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 19:49
    ยาดมก็เอาไม่อยู่สำหรับเราตอนนี้ ฮื่ออออ เขินจะตายแล้ว ยิ้มตามจนปวดกาม
    #868
    1
    • #868-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      11 กันยายน 2561 / 05:22
      ต้องพักก่อนนะคะแบบนี้ เดี๋ยว Arrest ฮ่าาา
      #868-1
  9. #824 smile_psk (@p_sing) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 09:58
    อยากขอยืมยาดมจากพี่สิง เขินมากกกก ตอนนี้คือความสิง ความคริส จริงๆ เห็นภาพเลย ฉากชิมเค้กจากมีดเดียวกันนี่ งือออ ชอบช่วงสุดท้ายมาก พี่สิงคนนิ่งๆ ไม่ค่อยแสดงออกอะไร แต่ถ้าทำคือต้องสำคัญและพิเศษ ซึ่งน้องคือคนนั้น :)
    #824
    1
    • #824-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      11 กันยายน 2561 / 04:24
      ถ้าไม่พิเศษก็ไม่สามารถรับความสนใจจากคุณคนดีเขาได้นะคะ อันนี้คือรักกก -//-
      #824-1
  10. #739 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 11:49
    ละลายยเป็นช็อคโกแลต​แล้วว
    #739
    1
    • #739-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      1 สิงหาคม 2561 / 08:05
      ช็อกโกแลตเบลเยี่ยมด้วยใช่ไหมมมม แฮ่
      #739-1
  11. #169 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 02:06
    น่ารักจังเลยอ่ะ ตอนมีดปาดเค้กแล้วชิมนี่ภาพในหัวลอยมาเลย
    #169
    1
    • #169-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      24 พฤษภาคม 2561 / 03:36
      ขอบคุณค่ะ อิจฉาน้องๆ > <
      #169-1
  12. #78 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 03:01
    ฮื่อออ รู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจเลย
    #78
    1
    • #78-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      8 พฤษภาคม 2561 / 03:53
      งื้อออ ขอบคุณนะคะ อ่านคอมเม้นท์ของคุณแล้วหัวใจมันพองไปหมด ;w;
      #78-1
  13. #52 Bebeby (@bebebaekbaek) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 10:59
    ฮืออออ ปลื้มใจอ่ะ คนมันรักอะเนาะอะไรก็ยอม เหนื่อยแค่ไหนก็ทน
    #52
    1
    • #52-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      1 พฤษภาคม 2561 / 04:23
      พี่สิงยอมทุกอย่างแล้วเพื่อคริส <3
      #52-1
  14. #31 Nalisanp (@Nalisanp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 15:53
    ฮือออ คนพิเศษษษษ เค้ารักกันนนน ดูแลกันไปเรื่อยๆนะะ
    #31
    1
    • #31-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      22 เมษายน 2561 / 22:12
      ไม่มีใครยอมน้องคิดได้เท่าพี่สิงแล้ว ฮื่ออ
      #31-1
  15. #23 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 10:21
    <p>ละลายในความเอาใจใส่กันและกันของเค้าทั้งคู่ ชอบบบ</p>
    #23
    1
    • #23-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      17 เมษายน 2561 / 01:30
      งุ้ยย ละลายเลยเหรอ เขินแทนพี่น้องคู่นี้เลย > <

      ขอบคุณมากๆนะคะ
      #23-1
  16. #22 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 09:57
    น่ารักมาก พี่งานเยอะแต่ไม่เคยลืมวันสำคัญของคนสำคัญเลย คริสหายงอนพี่นะ
    #22
    1
    • #22-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      17 เมษายน 2561 / 01:28
      พี่สิงผู้ยอมทุกอย่างเพื่อคริส ไม่รักทำไม่ได้จริงๆ

      ส่วนน้องคริสก็จะมีงอนบ้างตามประสา เพราะว่าเค้าก็หวังจะเจอคนสำคัญในวันสำคัญของเค้าเช่นกัน > <
      #22-1
  17. #21 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 06:51
    ความเป็นคนพิเศษนี้ ฮืออออออออออออ เค้ารักกันที่สุด เค้าแคร์กันที่สุด ไม่ว่าการกระทำจะเกินคำว่าพี่น้องไปมากขนาดไหน ก็ไม่มีใครสนใจเรื่องคำว่าสถานะเลย เหมือนว่าแค่ได่อยู่ข้างๆแค่ได้ดูแลก็เพียงพอแล้ว ฮืออออออออออออ
    #21
    1
    • #21-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      17 เมษายน 2561 / 01:22
      อ่านคอมเม้นท์ของคุณแล้วเรายิ้มจนปากจะฉีกถึงหูไปแล้ว > <

      เราก็เห็นด้วยตามนั้นเลยค่ะ เหมือนกับว่า ขอแค่ได้ดูแลกันไปแบบนี้ก็พอแล้ว ไม่ว่าคนอื่นจะมองพวกเขาอย่างไรก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ทำให้อะไรมันเปลี่ยนไปเลย (ก็เลยจับมาแต่งฟิคซะเลยนี่แหนะ แฮะๆ)

      ขอบคุณมากๆนะคะคอยติดตามกันมาตลอด ปลื้มมากๆ <3
      #21-1
  18. #20 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 06:28
    ต่างคนต่างเป็นคนสำคัญของกันและกัน เป็นที่แบ่งปันความทุกข์ เป็นรอยยิ้ม เป็นความสุข

    เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว...จริง ๆ
    #20
    1
    • #20-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 6)
      17 เมษายน 2561 / 01:16
      งื้ออ อ่านแล้วยิ้มเลยค่ะ เค้ารักกันดูแลกันดีตลอดมา คอยซัพพอร์ตกันไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม

      ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่คอยติดตามกันมาตลอด ^ ^
      #20-1