[จบแล้ว] More than Words ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก [Fic SingtoKrist]

ตอนที่ 42 : Chapter 39 แฟนพี่ ป.โท [Rewritten]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 407 ครั้ง
    13 เม.ย. 62

ช่วงเวลาปิดเทอมของผมหมดไปอย่างรวดเร็ว ชีวิตได้กลับเข้าสู่ความจริงอีกครั้ง ฤดูกาลปั่นงานมหาลัยได้วนกลับมาอีกรอบ

อ่านหนังสือ โปรเจค และวิทยานิพนธ์ กี่ตัวอักษรอย่าให้พูดครับ เอาเป็นว่าแทบไม่ได้นอนเลยดีกว่า

และเช่นเดิม แทบไม่มีเวลาให้คริสเลย ยิ่งบางวันที่ต้องไปเข้าห้องสมุดจนข้ามคืนอย่างวันนี้แล้วยิ่งแล้วใหญ่

แกร๊ก

ผมเปิดประตูเข้ามา เป็นเวลาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

สิ่งแรกที่ผมเห็นเมื่อเดินเข้ามาในห้องคืออาหารที่ตรงเค้าน์เตอร์ห้องครัวที่คริสน่าจะทำเผื่อไว้ให้เหมือนเคย ข้างๆ มียาวิตามินวางอยู่สองสามเม็ด

‘ห้ามกินมาม่า! เรียนหนักแค่ไหนก็ห้ามกินมาม่า! เดี๋ยวคริสทำกับข้าวให้พี่กินเอง’

ผมยิ้มให้กับความน่ารักของเขาก่อนจะเดินเข้าไปอีกนิดเพื่อพบเจอกับร่างอันคุ้นตาที่นั่งพิงหัวเตียงหลับไปแล้ว

นั่งลงที่ข้างเตียงอย่างระมัดระวัง พิจารณาใบหน้าของคนที่หลับตาพริ้ม หายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ก่อนจะค่อยๆ ดึงโทรศัพท์ในมือของเขาออก และจัดท่านอนให้เขาใหม่

สองมือช้อนแผ่นหลังเขาให้ลงมานอนหมอนอย่างปกติ ดึงผ้าห่มขึ้นมาให้พอดีหน้าอก ...วันนี้ฝนตก อากาศเลยชื้นกว่าปกติ

คริสครางงึมงำเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมา ผมมองเขาด้วยความคิดถึง ก่อนจะก้มลงจูบขมับของคนที่อยู่ในห้วงนิทราแผ่วเบา

“ขอบคุณนะครับ”

 

 

จริงๆ ช่วงนี้เราคลาดกันบ่อยด้วยแหละ พอผมจะว่างบ้าง คริสก็มีนัดทำงานกับเพื่อน ถามว่าคิดถึงการได้ใช้เวลาร่วมกันไหม ก็คิดถึงนะ แต่ว่าท้ายสุดแล้วเราก็กลับมาเจอกัน ตื่นเช้ามาเจอกันทุกวันอยู่ดีนั่นแหละ

แต่... ในใจลึกๆ ก็อยากใช้เวลาด้วยกันให้มากกว่านี้เหมือนกันนั่นแหละ โดยเฉพาะการได้อ้อนน้อง!

“พี่อยากให้ผมช่วยอะไรบอกได้นะ”

“เราต้องทำงบคอนเสิร์ตไม่ใช่เหรอ” ผมหันไปหาคนที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะกินข้าวที่อยู่ไม่ไกลจากผม ดึกเหมือนเคย นั่งทำงานจนดึกเหมือนเคย

“ผมน่ะเสร็จแล้ว จิ๊บๆ ส่วนของพี่นั่นแหละ งานใหญ่ ไหน ไหวอยู่ไหมเนี่ย” เขาว่าพลางปิดคอม ก่อนจะเดินไปต้มกาน้ำร้อน สักพักเขาก็เดินกลับมาพร้อมกับกาแฟร้อนๆ ในมือ

“วันนี้อย่าลืมนอนล่ะ” วางแทนที่แก้วเปล่าที่ผมเพิ่งจัดการไปเมื่อไม่นานมานี้

“ขอบคุณนะครับ” ผมยิ้มให้คนข้างๆ คนที่ดูแลผมอยู่ตลอด ไม่ได้ต่างจากเมื่อครั้งก่อนเลย ครั้นเมื่อตอนผมอยู่ปีสี่

และมือนุ่มๆ ของเขาวางลงบนหลังคอของผม ก่อนจะกดนวดไปมาเบามือ ผมหลับตาพริ้ม ผ่อนคลาย ส่งเสียงแห่งความพอใจออกมา ชมความนวดเก่งของเจ้าตัว

“อืออ คริส ตรงนั้นเลย กำลังปวดเลย ตึงๆ” ผมเอียงคอไปทางด้านซ้าย ก่อนที่คริสจะรู้งาน กดเน้นลงมาที่บริเวณนั้น

“นั่งทำงานนานไปแล้วพี่ เส้นยึดหมดแล้ว” คริสนวดไปบ่นไปเล็กน้อย งึมงำๆ อยู่ข้างๆ หูผม ผมหันไปมองหน้าคนขี้บ่น หัวกลมๆ ในชุดพร้อมนอน หมั่นเขี้ยวนัก

ได้ที ดึงแขนคนตรงหน้าเข้ามาใกล้จนเจ้าตัวเซลงมานั่งบนตักของผม

“เฮ้ยยย พี่”

“งั้นขอเติมพลังหน่อยค่ะ”

“งื้อ พี่สิงงง”

“ยิ่งงื้อพี่ยิ่งหอมนะคะ” ผมว่าพลางกดปลายจมูกเข้ากับไหล่ขาวๆ ของเขา พอเข้าฤดูใบไม้ผลิคริสก็เริ่มใส่เสื้อผ้าบางขึ้นเรื่อยๆ คอกว้างขึ้นเรื่อยๆ

“ผมจั๊กจี้” ขำคิกคักแต่ก็ไม่ได้พยายามลุกหนีไปไหนทั้งๆ ที่ก็แรงเยอะพอๆ กับผมแท้ๆ

“หอมจัง หื้ม พี่คิดถึงจัง” ผมว่าพลางหยุดแกล้งคริส แต่พลิกให้เขานั่งหันหน้าเข้าหาผมแทน

“หอมก็ดมสิ”

“ดมให้ขึ้นรอยเลยดีไหม ฮอตนักนะเราน่ะ”

“พี่ก็เหมือนกัน ผมหวงพี่มากกว่าอีกปะวะ”

“พี่จางจะตาย”

“ไม่ต้องเลย ฮื้ออ”

คริสหดคอหนียามเมื่อผมประทับริมฝีปากลงที่ข้างคอขาวๆ ของเขา คอขาวๆ ของเจ้านักดนตรีที่มีแต่สาวแต่หนุ่มมารุมจีบ

อัธยาศัยดี เพื่อนเยอะ ฮอตใหญ่ในหมู่นักเรียนอย่างที่ผมเดาเอาไว้ไม่มีผิด

“งั้นขอหนึ่งรอยนะครับ”

“ต้องขอด้วยเหรอ ให้เทคทั้งตัวยังได้เลยเนี่ย”

ผมยิ้มมุมปากให้กับความก๋ากั่นของเขา ดูพูดเข้า นี่ถ้าไม่ติดว่ามีงานนะ ฟัดไปนานแล้วครับบบ

ใช่ ไม่ได้ฟัดคริสมานานแล้วเหมือนกัน ไม่มีเวลาเลย แล้วก็เหนื่อยมากจริงๆ ทุกวันนี้ได้แต่แทะเล็กแทะน้อยให้พอประทังชีวิตได้อยู่บ้าง

“งั้นสอง” ผมว่าพลางสอดมือเข้าใต้ชายเสื้อของเขา เลิกคิ้วหนึ่งข้างให้พอยียวน

“สามยังได้เลย” ปั่นเก่งที่หนึ่งคือแฟนผมเอง ดื้อ ซน แสบ พีรวัสนี่แหละ

“ส่งดิสเซอร์ฯ เมื่อไหร่เดี๋ยวจะปราบพยศเลย คอยดูเถอะ” ผมยิ้มคาดโทษให้กับคนที่อ้อมแขนคล้องลำคอของผม

“โห แล้วกว่าจะส่งงานอะ—”

ผมทาบนิ้วชี้ลงที่ริมฝีปากสีแดงฝาดของเขาก่อนจะจูบที่มุมปากคริสแผ่วเบา ทำเอาคนตรงหน้าเงียบกริบ

ไล้ปลายจมูกไปตามสันกรามสวยของเขา ลำคอเนียนขาวของเขา พรมจูบไปตามร่างกายหอมๆ ฝ่ามืออีกข้างลูบไล้ข้างเอวของเขาอย่างเพลินมือ

“ฮืมม ต้วน”

เสียงผ่อนลมหายใจที่ดังขึ้นเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกได้ถึงความเห่อร้อนบนใบหน้า

“ว่าไงคะ” รู้ตัวอีกทีฝ่ามือทั้งสองข้างก็รั้งเอวของเขาเอาไว้เสียแล้ว กอดแน่นจนแนบชิดไปเสียหมด

เจ้าตัวไม่ได้ตอบ มีเพียงแต่เสียงครางแผ่วในลำคอของเขาที่ข้างใบหู

บรรยากาศไฟสลัวๆ แบบนี้ ท่านั่งของเราในตอนนี้ ...อันตรายสุดๆ

จุ้บ

ผมจูบริมฝีปากเขาเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจปล่อยคริสไปดีกว่า ยิ่งไม่ได้ฟัดคริสนาน ยิ่งต้องการ ให้ตายเถอะ

“อ่าว แค่นี้เองเหรอ ไหนบอกจะทำรอยไง” คนหูแดงส่งเสียงทักท้วง ผมทำตาละห้อยใส่เขา ไม่แพ้กันแหละ ผมก็อยากสานต่อ แต่...งานตรงหน้ายังไม่เสร็จเลย แล้วผมมีนัดคุยกับอาจารย์วันพรุ่งนี้ด้วย

“กลัวจะไม่ได้ทำแค่รอยน่ะสิ”

“อ่าว ดีเลย ผมรออยู่พอดีเนี้ยะ”

“ติดไว้ก่อนนะครับ”

คริสบึนปากก่อนจะยอมล้มตัวนอนลงบนเตียงที่อยู่ข้างๆ จนเสื้อของเขาเลิกขึ้นมาเผยให้เห็นหน้าท้องขาวๆ ที่ทำเอาผมได้แต่กลืนน้ำลาย บดกรามไปมา พลางคิดในใจ...

ให้ตาย อยากจะตามลงไปฟัดจะแย่!

 

 

และแล้ววันคอนเสิร์ตของคริสก็มาถึง งานดนตรีของวิทยาลัยของเขาที่จัดนอกสถานที่... นอกไปไกลมากด้วย เพราะไปไกลถึงเมืองบริสตอลโน่น

ซึ่งผมก็ติดงานสารพัด แน่นอนว่าผมไปไม่ได้ แล้วคริสก็ทราบดี

เจ้าตัวแยกกับผมตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เขาจะต้องไปค้างที่นู่นประมาณสองคืนด้วย คงจะกลับอีกทีวันพรุ่งนี้เย็นๆ

ถามว่าเสียดายไหม... ก็เสียดายนะ ถือว่าเป็นงานใหญ่ของคริสเลยด้วย เห็นว่าเตรียมการขึ้นมาเองเกือบทั้งหมด การจัดการทั้งหมดทั้งสิ้นมาจากนักศึกษาทั้งนั้นเลย...

นั่นทำให้ผมตั้งปฏิธานกับตัวเองไว้ว่า วันนี้ผมจะรีบปั่นงานกับเพื่อนให้เสร็จ แล้วไปเซอร์ไพรส์คริสให้ได้!

ผมรีบปั่นงานกลุ่มสุดใจจนเพื่อนๆ แซว หนึ่งในนั้นก็คือคนที่อาสาขับรถให้ผมเอง

คืนนี้คือคืนสุดท้ายที่คริสจะขึ้นแสดงแล้ว ถ้าพลาดแล้วก็พลาดเลย

โรเบิร์ตที่นั่งข้างๆ เงยหน้าขึ้นมาจากจอคอมของเขาก่อนจะยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยใส่ผมก่อนจะเอ่ยปากแซว

“มึงดูสิงโต รีบแค่ไหน คลิ๊กเมาส์รัวอย่างกับปืนกล”

“ก็ผมไม่อยากทำให้พวกคุณเสียงานไง” ตัดต่อจะเสร็จแล้ว อีกนิดเดียวเพียงเท่านั้นจริงๆ

“ปิดคอมเลยคุณ เดี๋ยวไปไม่ทันนะ” โรเบิร์ตพูดพลางควงกุญแจรถโชว์ผม

“อีกนิดนึงๆ น่าจะทันแหละ คริสเล่นจนถึงดึกๆ โน่นเลย”

แต่ผมเคยบอกไว้แล้วใช่ไหมครับ... ว่างานครีเอทีฟนั้น คำว่าอีกนิดนึงคือเรื่องลวงตา มักจะจบที่การลากยาวไปเสียทุกที

 

 

Krist

ใกล้จะขึ้นเวทีอีกรอบแล้ว รู้สึกตื่นเต้นจนกังวลอย่างห้ามไม่ได้ หันไปข้างๆ ก็เห็นแฟนเพื่อนกับเพื่อนมันกอดกันก่อนขึ้นเวที แถมยังมีจุ้บกันอีกเอ้า

โว้ย อิจฉาโว้ย เห็นแล้วก็คิดถึงพี่สิงโต

“เลี่ยนเนอะ” เควินที่เป็นมือกีตาร์เดินมาตบไหล่ผม แซวเจ้าคู่รักหวานชื่นนั่น

“รักกันปานจะกลืนกินนนน” ผมเสริม

“อย่ามา ทีนายกับสิงโตล่ะ อย่าให้ได้พูด เกาะแกะ วอแวกันจริงเชียว อะไรนะ ทีมแฟนคลับของพวกนายเรียกตัวเองว่าไงนะ ทีมแอร์ๆ ทีมอากาศใช่ไหมนะ”

แล้วผมก็หุบปากฉับ เพื่อนๆ หัวเราะร่วน ไม่น่าเปิดประเด็นเลยผม

ว่าแล้วก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมา พิมพ์ๆ ข้อความไปหาคนที่เพิ่งถูกเอ่ยชื่อไปหยกๆ

‘Krist: พี่สิงงง ผมจะขึ้นแล้วนะ ตื่นเต้นว่ะ’

‘Krist: อยากกอดพี่จังอะ’

‘Krist: งานยุ่งใช่ไหมอะ ไม่เป็นไรนะพี่ สู้ๆ’

ส่วน ‘คิดถึงนะ’ คือคำที่ผมพิมพ์ๆ ลบๆ ไม่ยอมส่งไปสักที

เอาจริงๆ นะ รู้ทั้งรู้ว่าเขามาไม่ได้ แต่ผมก็หวังลึกๆ เหมือนกันนะว่าเขาจะโผล่มาให้ผมเห็น แต่ก็คงยากแหละ อยู่ไกลกันขนาดนี้

คืนแรกยังไหวนะ คืนที่สองเช่นตอนนี้ชักจะหงอยๆ แปลกๆ

“พอสิงโตไม่อยู่ก็จับโทรศัพท์บ่อยเชียวน้าคริส”

“ก็คิดถึงนี่หว่า ใครจะไปมีแฟนติดมาด้วยเหมือนคุณล่ะครับคุณเจฟ”

“เอาหน่า สิงโตเขาเรียน ป.โท ก็หนักแบบนี้แหละ”

“อือ รู้หน่า พวกนายก็เลิกหวานกันสักทีสิ ผมเห็นแล้วก็ตาร้อนเนี่ย” ผมแซวไปขำๆ แล้วเจ้าเจฟก็เดินไปกอดแฟนโชว์ต่อหน้าต่อตาผมอีกรอบ โดนแฟนตีแขนดังเพี้ยะเพราะรู้ว่าเขากำลังแกล้งผมอยู่ ขำกันครืนอีกรอบ

‘Krist: ขึ้นเวทีแล้วนะพี่สิงงง ตื่นเต้นๆ’’

ผมกดส่งข้อความสุดท้ายไปก่อนที่พวกเราจะขึ้นไปแสดงดนตรีกัน แม้ว่าจะไม่ใช่งานใหญ่มากแต่ก็คนเยอะมากเหมือนกันนะ

ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเริ่มเคาะไม้กลองเป็นจังหวะ และใช้เสียงกลองคุมวงในที่สุด

แสงไฟที่สาดใส่พวกเรา เสียงร้อง เสียงดนตรีอันคุ้นหูได้ถูกเล่นขึ้นอีกครั้ง ตระหนักว่าตนเองอยู่ท่ามกลางผู้คนนับร้อยอีกครา

สายตาผมจดจ้องกับเครื่องดนตรีตรงหน้า เพลงแล้วเพลงเล่าถูกบรรเลง เริ่มสนุก มีความสุขไปกับมัน เงยหน้ามองผู้ชมเป็นครั้งคราว ...และทุกครั้งที่มองไปยังกลุ่มคนตรงหน้าเวที ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าผมพยายามมองหาชายร่างสูงผิวสีน้ำผึ้ง

ผมอยากจะเห็นแววตาอันชื่นชมของเขา

ผมอยากจะได้ยินคำชมจากปากของเขา

ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าอยากให้เขามาอยู่ตรงนี้

ลึกๆ จริงๆ ผมก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลาอยู่ดีนั่นแหละ...

 

 

ไม่นานนักการแสดงของพวกเราก็จบลงพร้อมเสียงปรบมือและเสียงเฮลั่น พวกผมไฮไฟว์กันก่อนจะลงไปพักที่หลังเวที ซึ่งอีกสามสิบนาทีเราจะมีโชว์ปิดท้าย โชว์ที่ผมต้องสลับตำแหน่งไปเป็นนักร้องนำ... ร้องเพลงประตูอากาศและวันดีดีเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ

“เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ...” เอ่ยกับตัวเองแผ่วเบาขณะที่มือซ้ายเอื้อมแตะที่ต่างหูสีเงินของตัวเอง ต่างหูที่ผมมักจะใส่ขึ้นงานสำคัญตลอดๆ ต่างหูที่สลักคำว่า ‘Singto’

อาการคริสหงอยเริ่มกลับมาอีกรอบ ผมนั่งซึมอยู่พักหนึ่งจนเควินเดินมาตบบ่าถามไถ่ และเหมือนจะรู้อาการผมแหละ พวกเขาเลยพยายามเอ็นเตอร์เทนผมกันจนยิ้มขึ้นมาได้อีกรอบ

ครับ ฉายาประจำตัวตอนนี้แทบจะเป็น ‘คริส aka คนติดแฟน’ แล้วครับ เขารู้กันทั้งบางงง

ผมนั่งทวนเพลงเวอร์ชั่นนอกไปมา และไม่ลืมที่จะเช็คโซเชียลนิดหน่อย วันนี้แฟนๆ ที่ไทยต่างก็ตื่นเต้นกับการที่จะได้ยินผมร้องเพลงเวอร์ชั่นอังกฤษกันทั้งนั้น

ส่วนมากจะเป็นแบบ ‘อยากฟังงง ต้องเพราะมากแน่ๆ’ และ ‘อยากดูไลฟ์~ ดูได้จากไหนมั่ง มีใครใจดีไลฟ์ให้ได้มั่ง ฮือ’

ผมยิ้มขึ้นมาอีกรอบ แฟนคลับก็ยังคงเป็นพลังบวกของผมมาตลอดจริงๆ

‘คริส พร้อมหรือยัง ปะ’

ผมและวงพยักหน้า ก่อนที่จะขึ้นไปพบกับผู้ชมอีกรอบหนึ่ง

เสียงปรบมือต้อนรับดังขึ้นอย่างไม่ขาดสาย

ผมหลับตาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อีกรอบ... ก่อนที่ทำนองคุ้นหูจะดังขึ้นโดยเครื่องดนตรีของเหล่าเพื่อนๆ

 

 

Singto

และแล้วผมก็มาถึงที่งานจนได้ ตอนแรกนึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้วเนื่องจากมีการซ่อมถนนบนมอเตอร์เวย์ ซ่อมถูกวันไปอีก ซ่อมวันที่คริสขึ้นคอนเสิร์ตตตต โนนน ผมก้มมองนาฬิกาจนโรเบิร์ตแซว

พอถึงสถานที่ปุ๊บ ผมก็รีบเปิดประตูวิ่งปั๊บ เอ้อ คนเยอะพอดูเลยนะเนี่ย

“คนไหนอะ ยังอยู่บนเวทีอยู่ใช่ปะ”

“นั่นไง ใส่เสื้อสีขาวกับกีต้าร์อยู่ตรงนั้นไง” ผมตอบแต่ตามองไปยังเวทีตลอดเวลา ยกโทรศัพท์ขึ้นมาเข้าแอปฯทวิตเตอร์ ก่อนจะแพนกล้องไปทางคนที่อยู่บนเวที และ...

 

[S]!MBA is live
‘มาฟังเพลง #ประตูอากาศและวันดีดี เวอร์ชั่นอังกฤษพร้อมกันครับ. :)’

 

จำนวนคนดูเพิ่มขึ้นจนแทบมองไม่ทัน สารพัดคอมเม้นท์หลั่งไหลเข้ามาทำเอาผมอมยิ้ม

แต่ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจไปเสียกว่าคนที่อยู่บนเวทีหรอกนะ

เสียงกีต้าร์ใสๆ ดังขึ้นจากปลายนิ้วขาว ใบหน้าที่ค่อยๆ เงยขึ้นมามองผู้ชมตรงหน้า พร้อมเสียงหวานนุ่มของเขา

วันนี้คริสดูดีมากเลย... และเขาดูดีมากกว่าทุกครั้งยามเมื่อเขาอยู่กับเครื่องดนตรีที่เขารักบนเวที

นี่คือความฝันของคริส และแน่นอน ผมมีความสุขที่ได้เห็นเขาได้ทำในสิ่งที่เขารักแบบนี้

“Look deep into my eyes and you may see what I’m trying to hide”

ผมเอียงคอมองเขา กลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ เสียงคริสใสๆ ชวนเคลิ้มของเขา คริสพัฒนาขึ้นมาก ถ้าคุณได้มาฟังกับหูแล้วคุณจะรู้ว่ามันเพราะขนาดไหน ขนาดเจ้าโรเบิร์ตที่อยู่ข้างๆ ยังออกปากชมไม่หยุดหย่อน

และเหมือนผมจะเห็นคริสชะงักไปชั่วครู่เมื่อเขาหันมาทางที่ผมยืนอยู่

เห็นผมแล้วสินะ

ผมยิ้มกว้างกว่าเดิม ก่อนจะขยับปากแบบไม่มีเสียงว่า

‘เก่งมากครับ’

จังหวะนั้นแหละ คริสยิ้มกว้างมาก ยิ้มที่ทำให้เห็นถึงรอยบุ๋มที่สองข้างแก้มอย่างชัดเจน เสียงร้องที่เปล่งออกมามีการสั่นคลอนเล็กน้อย

เจ้าคนเซ้นซิทีฟเอ๊ย อย่าร้องไห้กลางเวทีล่ะ น่าเอ็นดูเสียจริง

ผมฮัมเพลงคลอเบาๆ ในลำคอ ไทยบ้างอังกฤษบ้างตามความเคยชิน มองร่างขาวบนเวทีไม่วางตา คริสยังคงหันมาทางผมและส่งยิ้มให้เป็นระยะๆ เรียกว่าบ่อยเลยก็ว่าได้ ผมชี้โทรศัพท์ให้เขาดูเพื่อเป็นการบอกว่าไลฟ์อยู่นะ คริสก็โบกมือให้เป็นการทักทายแฟนๆ ผ่านหน้าจอ น่ารักชะมัด

“It is destined to happen this way... มันถูกกำหนดเอาไว้ให้เป็นแบบนี้”

ไม่นานนักเสียงเพลงเพราะๆ ก็จบลง นี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ได้ยินเพลงเวอร์ชั่นใหม่ที่ไม่ได้มีแค่คริสที่ดีดกีต้าร์ ยังมีเพื่อนๆ ที่เล่นอิเล็คโทนและกลองคลอเบาๆ อยู่ข้างหลังด้วย

“แฟนคุณเสียงดีมากเลยสิงโต” โรเบิร์ตหันมาเอ่ยคำชมกับผมท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังเกรียวกราว

ผมยิ้มให้เพื่อนพร้อมๆ กับกดปิดไลฟ์ลงเพื่อเตรียมตัวไปรับคนเก่งที่หลังเวที

 

 

“คิด...” ผมอ้าแขนเล็กน้อย พร้อมที่จะกอดเจ้าความรักที่กำลังเดินลงมาจากเวทีด้วยใบหน้าที่เหมือนกำลังกลั้นน้ำตา

ริมฝีปากยกยิ้ม หัวคิ้วเลิกสูงเล็กน้อย ดวงตากลมโตบัดนี้คลอไปด้วยน้ำใสๆ

หมับ

อ้อมแขนขาวสอดเข้าที่ข้างลำตัว ใบหน้าของเขาซบลงมาที่ไหล่ของผมในขณะที่แขนของผมก็ยกขึ้นกอดและลูบหลังเขาตอบโดยอัตโนมัติ

“ขอบคุณนะครับพี่สิง...”

“เพราะมากเลยคริส ดีใจด้วยนะ” ผมยิ้มและกอดเขาอยู่อย่างนั้น ก่อนจะค่อยๆ ผละเขาออกเพื่อที่จะได้มองใบหน้าของเขาชัดๆ

ภาพตรงหน้าคือน้ำตาเม็ดใสที่ไหลหยดลงที่ข้างแก้มของเขา โดนเซอร์ไพรส์ทีไรร้องไห้ตลอดเลย ขี้แยเก่งเสมอต้นเสมอปลาย และมันก็ทำให้ใจผมเหลวไปหมดเช่นกัน

“มาได้ไงอะ ไหนบอกมาไม่ได้ไง ฮึก” ฝ่ามือขยุ้มเสื้อของผมจนตึง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

“ขอบคุณนะต้วน ผมโคตรดีใจเลย”

“ก็กะจะมาเซอร์ไพรส์คริสไง ขอโทษนะที่พี่มาไม่ทันตั้งแต่ต้น”

“มาแค่นี้ผมก็ดีใจจะแย่แล้ว ตอนผมมองเห็นพี่นะ ผมแทบร้องต่อไม่ได้ ดีใจเป็นบ้า พี่รู้ไหมว่าผมมองหาพี่ตลอดทั้งงานเลย ทั้งๆ ที่รู้ว่าพี่มาไม่ได้ก็เถอะ” เขาว่าพร้อมรอยยิ้มประดับใบหน้าพลางปาดน้ำตาตัวเอง

ผมเอาแต่มองภาพตรงหน้าด้วยความเอ็นดู คุณฟังเขาสิ คุณดูเขาสิ แล้วจะไม่ให้รักได้ไงไหว เจ้าคนนี้

“แล้วเนี่ย ดูเถอะ ข้อความไปก็ไม่ตอบ อยู่ๆ ก็โผล่มาไลฟ์เลยนะ สิงโตนี่มันสิงโตจริงๆ เลย” คริสหน้าง้ำใส่ผม ทำเอาผมนี่อยากจะดึงเขาเข้ามาหอมหน้าผากจะแย่

หอมเลยได้ไหม ได้เลยไหมนะ

และในขณะที่ผมกำลังตัดสินใจอยู่นั้น...

“เฮ่ พูดอะไรกันน่ะ ฉันอยากฟังบ้าง แปลหน่อยสิคร้าบบบ” โรเบิร์ตที่สงสัยจะยืนมองพวกผมมาครู่ใหญ่แล้วได้เอ่ยแซว เรียกเสียงแซวจากแก๊งค์เพื่อนๆ คริส

“มาถึงก็ทำให้พวกฉันเป็นอากาศในทันทีเลยนะสิงโต แล้วมายังไงเนี่ย”

“กูเองครับผมมม” โรเบิร์ตยิ้มแฉ่งตอบเควิน ก่อนจะทำการเผาผมต่อในทันที “สิงโตบอกไม่รีบๆ แต่พอขึ้นรถมาเท่านั้นแหละคุณ บอกให้ผมขับเร็วเลยเชียว แล้วยิ่งตอนข้อความของคริสเข้ามานะ โห บอกให้เหยียบมิดเลยด้วยซ้ำ”

ผมหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ตอบโต้เพราะมันคือเรื่องจริง

ก็พอคริสบอกว่าอยากกอด มันยิ่งทำให้ผมอยากไปอยู่ให้เขากอดมันเสียตอนนั้น

ผมกับเพื่อนคริสสนิทกันพอสมควรเลยทำให้คุยเล่นกันได้อย่างสนิทสนม หลังงานจบผมก็ช่วยพวกคริสเก็บของต่อ กว่าจะได้กลับห้อง

อ้อ และเนื่องจากช่วงนี้เป็นช่วงใกล้เทศกาลอีสเตอร์ ห้องเลยเต็มเสียหมด ถ้าไม่ได้จองก็คือไม่มีห้องว่าง สรุปคือผมวอร์คอินไม่ได้

“นอนห้องคริสแหละ เควินมันโอเคนะพี่ นี่ก็ดึกแล้วด้วย ปะ ไปพักกันเถอะ”

ผมกับโรเบิร์ตก็เลยได้ไปนอนที่ห้องน้องกับเควินโดยปริยาย

 

 

อาบน้ำเสร็จก็พบกับเจ้าคริสที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งบนเตียงของเขา นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับโทรศัพท์มือถือในมือ ดูทวิตเตอร์อยู่แน่ๆ

ประเด็นวันนี้เห็นจะเป็นอื่นใดไม่ได้ ก็คือเรื่องที่ผมไลฟ์เพลงประตูอากาศและวันดีดีนั่นเอง มีทั้งที่หวีดที่เห็นผมมาให้กำลังใจน้อง มีทั้งที่กรี๊ดรอยยิ้มและสีหน้าที่คริสส่งให้ผมตอนที่มองมาทางผม หรือว่าจะเป็นประเด็นร้อนที่สุดตอนนี้... ‘โรเบิร์ตพูดว่าอะไรก่อนที่สิงโตจะตัดไลฟ์’

“พี่ดูแฟนๆ เขาแตกตื่นดิ นี่สรุปโรเบิร์ตมันพูดว่าไรอะพี่ ผมก็ฟังไม่ค่อยออก” คริสเงยหน้ามองผมที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา อมยิ้มแถมเลิกคิ้ว ...มุมที่เขาว่าอันตรายต่อใจนักหนา

มุมที่ดึงดูดสายตาของผมเหลือเกิน

ฮืมม หอมเลยได้ไหมนะ ทรมานใจจังครับ

“อะแฮ่ม แค่กๆๆๆ โอ๊ะ ซอรี่ๆ”

เสียงกระแอมทำเอาผมที่กำลังจะก้มหอมหน้าผากคริสชะงักทันใด ผมหรี่ตามองเจ้าเพื่อนตัวดี

“โทษๆ ความหวานติดคอ”

“ชินเหอะเควิน ดูอย่างกูดิ ชินละ” โรเบิร์ตที่นอนอยู่ตรงโซฟาเบ้ดเอ่ยแซวเพื่อนคริส

“เมื่อตอนหัวค่ำยังบ่นคู่ไอ้เจฟอยู่เลย แล้วนี่อะไร นี่ไงกูบอกแล้วว่าคู่มันก็เหลือเกินนนน”

“สงสารมันเถอะ หิวจะตายอยู่แล้วมั้งนั่น ดูตามันดิ จะแดกคริสแล้ว”

“ไอ้โรเบิร์ต” ผมเหว ส่วนคริสก็ขำร่วน

“สรุปร็อบมันพูดว่าไงนะพี่ เนี่ยดูทีมพีรญานั่งแกะ เห็นบอกว่า... amazing voice อะไรสักอย่—”

“Your boyfriend has an amazing voice” ผมตอบ ทำเอาคริสเงยหน้าทำตาโตใส่ผม

“...”

“...”

“สรุปเรื่องของเราออกสื่อแล้วเหรอพี่...”

“คริสไม่โอเคเหรอ พี่ลบก็ได้นะ”

“ไม่ลบดิ เอาแบบนี้แหละ ไม่ลบๆ” เจ้าตัวยิ้มจนตาหยี ก่อนจะล้มลงนอนบนเตียงนุ่ม ดูอารมณ์ดีกว่าปกติแฮะ

ผมเอนตัวลงไปนอนหนุนหมอนตาม คริสหันหน้าจอมาให้ดู เป็นทวีตๆ หนึ่งที่ตัดช็อตที่โรเบิร์ตชมคริส ฟังยากมากนะ แต่ก็นับถือใจคนที่แกะได้

‘ใครบอกว่าเขามาในฐานะยยลสล่ะคะ เขามาในฐานะแฟนน้องคริสต่างหากค่ะ แฟนที่แปลว่าแฟนครับน่ะค่ะะะ ก็คือ ‘Your boyfriend has an amazing voice, Singto’ ค่ะแม่ บอกทีว่าหูฉันไม่ได้ฝาด ฮือออ //ใครไหวไปก่อนเลย’

“เขาล้มกันทั้งไทม์ไลน์แล้วนะสิงต้วน”

“ก็แฟนพี่เสียงดีจริงๆ นี่คะ”

“ไม่ใช่แบบนั้นนนน ฮ่าๆ” แล้วคริสก็ส่ายหัวให้กับความคนละเรื่องเดียวกันของผม “ประเด็นเยอะจัด กลับไปไทยโดนจัดหนักแน่”

“โอ๊ย ปิดไฟแล้วนะ กุ๊งกิ๊งมุ้งมิ้งกันจังวุ้ย ฝั่งนั้นน่ะ” เสียงเควินลอยมาจากอีกฝั่งนึง ทำเอาคริสขำคิกคักที่ข้างใบหูผมอีกรอบ

ไม่นานนักทุกคนก็เริ่มเข้าสู่ห้วงนิทรา รวมถึงคริสที่นอนอยู่ข้างๆ ผม เราไม่ได้วอแวกันมากเพราะยังไงก็ไม่ได้อยู่กันแค่สองคน ...แต่ก็อดไม่ได้ที่จะขอสูดกลิ่นหอมๆ จากคริสหน่อยนึง คิดถึงจะแย่ นอนแบบไม่กอดแบบนี้ไม่ชินเลยแฮะ

นอนตัดสินใจอยู่นาน ก่อนจะค่อยๆ พลิกตัวไปทางเขาช้าๆ ระวังไม่ให้ใครสะดุ้งตื่น ...สอดแขนเข้าที่ข้างลำตัวของคริสอย่างเบามือ

ขยับเข้าไปใกล้เขา ในขณะเดียวกันก็ดึงเขาให้เข้ามาใกล้ผมมากขึ้น ...และร่างกายรับรู้ถึงไอความอบอุ่นจากร่างกายอันคุ้นเคย

คิดถึงจริงๆ

คิดถึงคริส

“คิดถึงนะครับ...” กระซิบข้างใบหูเขา ก่อนจะประทับริมฝีปากลงที่ขมับของน้องเบาๆ ...เพื่อรับรู้ว่าเจ้าตัวก็ยังไม่ได้หลับ

คริสกอดอ้อมแขนของผมและเอี้ยวมากระซิบไร้เสียง “เนี่ย เดี๋ยวเจ้าพวกนั้นมันแซวนะ”

“ก็อย่าให้เขาเห็นสิ” ส่งยิ้มทะเล้นให้เขาในความมืด

“...” นอนพิจารณาใบหน้าที่มีแสงจันทร์ตกกระทบบางๆ… ก่อนจะกระซิบถามข้อความที่ทำให้ผมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจคริสอย่างชัดเจน

“ขอจูบได้ไหม...”

“...”

“นะครับ พี่จะจูบเบาๆ”

“...”

“...”

“ต..ต้องขอด้วยเหร—”

ไม่รอให้จบประโยค ผมโน้มใบหน้าเพื่อประทับริมฝีปากนุ่มด้วยความคิดถึง

คิดถึง…

เปลือกตาปิดลง ละเมียดเม้มริมฝีปากล่างของเขาอย่างเชื่องช้า

เสพติดสัมผัส หาคำว่าพอไม่เคยเจอ

“อือ..”

เสียงครางแผ่วเบาขาดช่วงยามเมื่อผมชำแรกเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวาน ...พยายามจูบอย่างไม่รีบเร่ง ระมัดระวังที่สุดเพื่อไม่ให้เกิดเสียง

สวนทางกับความรู้สึก ตื่นเต้น เหมือนกำลังแอบทำอะไรสักอย่างเสียอย่างนั้น

ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อแขนรู้สึกถึงแรงบีบจากฝ่ามือของคริส ยิ่งกระตุ้นให้ผมต้องการที่จะช่วงชิงความหอมหวานจากคนที่ผมรักมากกว่าเดิม

กลิ่นก็หอม...

รสชาติก็หวาน...

ให้ตาย

ฝ่ามือเคลื่อนมาประคองใบหน้าของน้องเอาไว้ บิดปรับองศาจนแนบแน่น ความนุ่มชื้นและสัมผัสตอบสนองทำเอาผมรู้สึกหวิวในช่องท้องไปหมด

และกว่าจะหยุดตัวเองได้ ก็กินเวลาไปนานนับหลายนาที

 “เก่งมากครับ...” กระซิบพลางจูบทิ้งท้ายที่หัวไหล่ของเขาและกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเก่า เอ่ยชมคนที่อุตส่าห์กลั้นเสียงได้ดีขนาดนี้

คริสไม่ได้ตอบอะไร มีเพียงเสียงหอบหายใจสั่นเล็กน้อยให้ผมได้ยิน ทำเอาผมยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดูปนหมั่นเขี้ยว กระซิบบอกฝันดีอีกรอบก่อนจะเข้าสู้ห้วงนิทราไปพร้อมๆ กับคนที่อยู่ในอ้อมแขนของผม

 

 

Krist

“ตื่นได้แล้วจ้าาา เจ้าพวกข้าวใหม่ปลามัน”

“...”

“กอดกันยันเช้า กูละเพลียพวกคนมีแฟน”

ผมปรือตาขึ้นยามเมื่อหูได้ยินภาษาอังกฤษจากไอ้เพื่อนสนิท

“ไง เมื่อคืนทำไรกัน กูได้ยินน้า”

“ห้ะ” ผมขยี้ตา เหลอหลา ขยับตัวจนคนข้างๆ ตื่นตาม

“หายใจแรงขนาดนั้น กูคงนอนหลับอยู่แหละ แหม นี่แค่จูบนะมึง จะขาดใจตายแทน”

เอ่อ ได้ยินได้ไง ก็คิดว่าเบาสุดแล้วนะ แทบไม่กล้าหายใจเลยด้วยซ้ำ

คิดแล้วก็ปรายตามองคนข้างๆ คาดโทษ ไม่ได้โกรธที่จูบหรอกนะ แต่ไหนใครบอกว่าจะจูบเบาๆ ไง ไม่มี๊ ไม่มีทั้งนั้นนน นี่เล่นรุกเอาๆ จะสูบวิญญาณก็บอก

พี่สิงยิ้มมุมปากมาทางผม หมั่นไส้! เอาผ้าห่มคลุมหัวพี่มันก่อนจะชิงวิ่งเข้าห้องน้ำไปก่อน

ไม่นานนักพวกเราทุกคนก็อาบน้ำเก็บของเพื่อเตรียมตัวเที่ยวบริสตอลกันเล็กน้อยก่อนจะเดินทางกลับลอนดอนกัน

 

 

เมืองบริสตอลถือว่าเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงใต้ ผู้คนเยอะแยะมากมาย ทั้งที่มาอยู่ มาเรียน หรือมาเที่ยว จะว่าไปก็วัยรุ่นเยอะมากเหมือนกันนะ อาจจะเพราะว่าเป็นเมืองที่มีมหาวิทยาลัยด้วยแหละ

ละแวกนี้ถือว่าเป็นพื้นที่ที่มีเนินมีเขาเยอะพอสมควร ที่พักพวกผมนี่เรียกได้ว่าอยู่แทบจะบนสุดของถนน Park Street เส้นที่เป็นเนินลงมาประมาณครึ่งไมล์ ตอนเดินลงอะสบายยยย สองข้างทางมีร้านค้าอาร์ตๆ ร้านอาหาร เดินเพลิน... แต่อย่าให้พูดถึงตอนเดินย้อนขึ้นกลับไปนะครับ หอบจะกินเอา พวกเพื่อนฝรั่งก็เดินไวเวอร์ ขายาวกันก็งี้

เมื่อเดินลงมาถึงด้านล่างแล้วจะพบกับวิหารใหญ่ประจำเมืองบริสตอล ข้างๆ คือตึกสภาเทศบาลรูปพระจันทร์เสี้ยว ตรงหน้ามีสนามหญ้ากว้างมากๆ มีผู้คนมานั่งปิกนิคบ้างประปราย บ้างก็เอาน้องหมามาวิ่งเล่น

ว่าแล้วพวกผมก็หยุดถ่ายภาพกันหน่อย ไหนๆ ตากล้องประจำตัวผมก็พกกล้องมาแล้ว

“ถ่ายกูด้วยได้ปะ” โรเบิร์ตวิ่งเข้ามากระโดดขี่หลังผมจนผมจะล้ม

“มึงหนักกกกกกกกกก”

“เข้าเฟรมด้วยจ้า” พอสะบัดโรเบิร์ตหลุด เควินก็วิ่งเข้ามาแทนที่

“เอาด้วยยยย” ตามด้วยเจฟฟรี่และลอร่า

จะถ่ายรูปเดี่ยวไงงง พอร์ตเทร็ตสวยๆ อะ แต่โดนโฟโต้บอมรัวๆ เลย

“อย่าให้พวกมันได้หวาน หมั่นไส้” เควินว่าพลางขำก๊าก อยู่กับพวกนี้นะ แกล้งกันได้ทั้งวันอะ

เดินลงมาอีกนิดก็พบกับสถานที่ที่เรียกว่า Harbourside หรือว่าท่าเรือนั่นเอง เป็นแม่น้ำที่แทรกเข้ามาจนถึงตัวใจกลางเมือง ที่ริมฝั่งแม่น้ำข้างหนึ่งประกอบไปด้วยร้านอาหาร โรงกลั่นไซเดอร์ท้องถิ่น และร้านกิ๊ฟช้อปต่างๆ เรียงรายตามข้างทาง บ้างก็เป็นตึกสูงตัดกับวิวที่เป็นต้นไม้สีเขียวของอีกฝั่งแม่น้ำ

“มึงๆ รู้จักบูราโน่ปะ ที่บ้านเป็นสีลูกกวาดอะ ที่นี่ก็มีนะเว่ย”

“ตรงไหน พาไปหน่อยๆๆ” ลอร่าทำตาโตทันใด รวมถึงผมด้วย

และเจฟก็พาเราเดินไปเรื่อยๆ สองข้างทางเป็นคอนโดสูง ตั้งอยู่ที่ริมแม่น้ำแบบสไตล์ตากอากาศ สุดทางคือพอร์ตเล็กๆ สำหรับเก็บเรือส่วนตัว ผมชะโงกดูด้านใน เออ บางลำก็มีโซฟา มีโต๊ะ เจ๋งอะ

“คิดๆ นี่ไง ตึกลูกกวาด”

ผมเงยหน้าตามเสียงพี่สิง เจ้าตัวไปยืนอยู่ตรงปลายทางเดินแล้ว เขากวักมือเรียกผม ‘มานี่ๆ’

ผมวิ่งดุ๊กๆ ไปหาเขาก่อนจะหันไปตามทางที่พี่สิงชี้

“เฮ้ยย วิวตรงนี้สวย”

ตรงหน้าคือแม่น้ำ หรือทะเลนะ เออนั่นแหละ ขวามือคือบ้านสีลูกกวาดที่เจฟได้บอกไว้ มีหลังสีเหลือง ฟ้า ชมพู เขียว ขาว เรียงสลับกันไปและลดหลั่นลงมาตามเนินภูเขา ฟีลสีสันมันคล้ายๆ กับที่เมืองบูราโน่ของอิตาลีอยู่นะ

ส่วนทางด้านซ้ายของแม่น้ำ มองไปจะเห็นเรือสำเภาย้อนยุค ใหญ่มากกกก อย่างเท่ หน้าตาหล่อเหลาเอาการ เห็นเขาว่ามีอายุเกือบๆ สองร้อยปีเลยด้วย จริงๆ ตอนนี้ก็เข้าไปเยี่ยมชมได้นะ เขาเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ แต่ว่าจากตรงนี้ไปก็ต้องนั่งเรือเฟอร์รี่เล็กข้ามฟาก

ว่าแล้วก็ยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปแล้วส่งให้ป๊าม๊าที่บ้าน ก่อนจะตัดสินใจนั่งพักตรงนี้ เดินมาเยอะพอสมควรละ เมื่อยขาไปหมด

ผมห้อยขาลงกับขอบฝั่ง ก่อนที่พี่สิงโตจะนั่งลงตาม ตรงนี้มีลมหนาวเล็กน้อยเพราะเป็นที่โล่ง

ผมขยับเข้าหาพี่สิงโตอย่างเคยชิน

แชะ

ได้ยินเสียงชัตเตอร์จากข้างหลัง ก่อนจะตามด้วยเสียงแซว

“พรีเวดดิ้งไหมวะ”

“แซวเก่ง” ผมขำออกมาเล็กๆ เมื่อหันไปเจอโรเบิร์ตที่ถือกล้องอยู่

แต่ในระหว่างที่หันกลับมานั้น ผมก็พบกับใบสายตาของพี่สิงที่จ้องมองผมอยู่แล้ว

“...”

ก..ก็แค่สายตาที่เขาใช้มองผมตลอดนั่นแหละ ก็อย่างที่คุณๆ เคยเห็นนั่นแหละ

แต่ทำไมผมเขินวะ

“พี่ ป.โท จะเรียนจบแล้วนี่ บทสุดท้ายรออยู่ไม่ไกลละกูว่า”

อยากจะหันไปถามเควินว่ามันไปฟังมาจากไหน แต่ก็พูดไม่ออกไปใหญ่เมื่ออีพี่สิงมันยิ้มซะแก้มจะปริขนาดนี้

ยิ้มอะไรวะ! เขินตามแล้วเนี่ย!

มือผมเกาๆ หน้าท้องตัวเองไปมาทั้งๆ ที่ไม่ได้คันสักหน่อย ...แค่เขิน!

“โรเบิร์ต ลองชิมน้ำทะเลหน่อยซิ ยังเค็มอยู่ไหมวะ หรือว่ากลายเป็นรสหวานไปแล้ว”

“มึง แค่สูดกลิ่นน้ำทะเลกูก็เป็นเบาหวานแล้ว”

และยิ่งพี่สิงไม่พูด เอาแต่มองหน้าผม เพื่อนมันก็ยิ่งแซว ผมนี่ทำหน้าไม่ถูก ตาล่อกแล่กๆ ก่อนจะลุกขึ้นและเดินนำพี่สิงไป

ซึ่งไม่นานนักเจ้าตัวนั่นแหละก็วิ่งตามมาทัน ก่อนจะสอดเรียวนี้เข้ากับฝ่ามือของผม กระชับแน่น

และผมก็ก้มหน้ายิ้ม เขาก็คงจะเหมือนกันนั่นแหละ

และไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร ใจมันฟูๆ ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำเลยด้วยซ้ำ

“พูดถึง มันก็นานแล้วจริงๆ เนอะ นานแล้วที่เราเดินทางมาด้วยกัน สิบปีที่แล้วพี่ยังว้ากผมอยู่เลย จำได้”

“...”

เหลือบมองอดีตเฮ้ดว้าก เขาไม่ได้ตอบอะไร

ยังคงมองหน้าผมแล้วอมยิ้มเหมือนเคย

“พูดไรหน่อยดิ แบบนี้ผมทำตัวไม่ถูกนะ”

“แฟนพี่ ป.โท ครับ”

“...”

“เดี๋ยวพี่ก็เรียนจบแล้วนะครับ”

“...”

“รอพี่ก่อนนะ”

“...”

“...”

เขายิ้มหวานตบท้ายในขณะที่ผมกำลังจะระเบิดตัวภายในไม่ช้า

ใครไหวไปก่อนเลย พีรวัสไม่ไหวแล้ววว



******

Writer Talks (100% - 24/3/19)

มาแน้ววววววววววว มีแต่คำว่าหวาน หวานต้อนรับวันครบรอบอายุ #ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก 1 ปี ฮุฮุ

เอ๊ะ พี่สิงทำน้องไปไม่เป็นมากี่รอบแล้วนะคะ -..-

ปล. ขอบคุณทุกคนที่ตามอ่าน ทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจนะคะ ฮึก ดีใจมากๆ ค่ะ ถือเป็นหนึ่งปีที่มีความสุขจริงๆ ค่ะ T-T ♥


Writer Talks (50% - 16/3/19)

เป็นแฟนพี่ ป.โท ต้องอดทนนะรู้ก /หอมหัว

ไม่ต้องไปหาไลฟ์ที่ไหนแล้วจ้า จ้าวป่ามาไลฟ์ให้ดูเองกับมือแล้ว หุหุ เพื่อน้องพี่ทำได้ -..-

ปล. หายไปนานเลยค่ะ (อีกแล้ว) ฮืออ คือนังไรท์อยู่ในช่วงสมองไม่ทำงานค่ะ กราบขออภัยทั่วสารทิศ ;w; ขอบคุณที่ยังรอคอยกันเสมอนะคะ ♥ 


Twitter

@mynameisalicesk

#ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก


Cr. mmilknpsr



_____________________

Written on 24/3/19
Re-written on 13/4/19
_____________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 407 ครั้ง

2,046 ความคิดเห็น

  1. #1981 TkKchk (@TkKchk) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend Your boyfriend

    อะเกนซิ ระเบิดตัวตายไปเลย แล้วมาเจอแฟนพี่ป.โทตอนจบ ใจบางเป็นกระดาษกรองแล้วแม่จ๋าาา อ่านไปยิ้มไป
    #1981
    1
    • #1981-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      28 พฤษภาคม 2562 / 02:00
      5555 มันก้องในหูไปเลยใช่ไหม คำว่า Your Boyfriend -..-
      #1981-1
  2. #1846 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 19:59
    หวานจนจะเป็นเบาหวานแล้วค่ะ ใจละลายไปเลย..
    #1846
    1
    • #1846-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      17 เมษายน 2562 / 00:49
      เป็นแฟนพี่ ป.โท ต้องอดทนไม่เขินม้วนไปก่อนน > <
      #1846-1
  3. #1787 moosu_nisa (@moosu_nisa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 05:30
    น่ารักกกกก
    #1787
    1
    • #1787-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      4 เมษายน 2562 / 00:37
      แงง ขอบคุณค่ะ > <
      #1787-1
  4. #1786 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 07:21

    จบแล้ว​แต่งเลยเนอะ​ งื้ออออ

    #1786
    1
    • #1786-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:14
      ตอนนี้ตัดต้นกล้วยรอแล้วค้าบบบ อิอิ
      #1786-1
  5. #1785 cmeblackss (@cmeblackss) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 13:32
    เป็นอีพีที่น่ารักไม่ใหวแล้วอีกอีพีนึงเลยอ่ะ อ่านแล้วอยากจะระเบิดตัว งื้อออ
    #1785
    1
    • #1785-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:13
      งื้อออ ขอบคุณมากๆ เลยนะคะพี่โอ๋
      ความรักลอยฟุ้ง~
      #1785-1
  6. #1784 Lotuss_bua (@Lotuss_bua) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:54
    งืออออออออ รักๆๆๆๆๆๆแฟนพี่ป.โท จาหวานกันไปถึงไหนกานนนนน เห็นใจเพื่อนร่วมทริปหน่อยเถอะ ทะเลยังหวานเพื่อนกลายเป็นอากาศคนอ่านนี่ยิ่งกว่าอากาศสำลักความหวานจะแย่อยู่แล้วเนี่ย
    #1784
    1
    • #1784-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:13
      หวานทุกที่ที่มีเธอเลย งื้ออ แงงง -///-
      ตอนนี้เบาหวานขึ้นตาไปหมดแล้ววว
      #1784-1
  7. #1783 Wan_L_ (@0859952994) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:04

    โอ้ยมีแต่คำว่ารักเต็มไปหมดเลย
    #1783
    2
    • #1783-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:13
      พี่รักน้อง
      น้องรักพี่
      เขารักกัน~
      #1783-1
  8. #1782 Patida9 (@Patida9) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 10:24

    ประทับใจ
    #1782
    1
    • #1782-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:12
      ฮื่ออขอบคุณนะคะ
      #1782-1
  9. #1781 piti345 (@piti345) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 06:05

    โอ้ยๆตัวจิแตกอ่ะพี่ป.โทจ๋า
    #1781
    1
    • #1781-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:12
      แงงง พี่ป.โททำให้ทุกคนเขินน
      #1781-1
  10. #1780 ChitraPiromnukul (@ChitraPiromnukul) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:08

    รถอ้อยคว่ำตายกันเกลื่อนเลยสายตาของพี่สิงช่างละมุนมาก..บรรยายไม่ถูกเลยแค่อ่านแล้วมีความสุขมากกกกกกกก....
    #1780
    1
    • #1780-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:11
      งื้อออ เชื่อว่าจินตนาการถึงสายตาพี่สิงออก หวานๆ มองแค่คุณคนเดียว รักนะครับ -////////- แงงง
      #1780-1
  11. #1779 noorung_smile (@noorung_smile) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:13
    งื้ออออออ นึกถึงสายตาของพี่สิงแล้วนั้น เขินแทนน้องคริสเลยอ่าาาาา หวานกันซะจริงจริ๊งงงงง แอบอิจฉา เหม็นความรัก อิอิ ^_^ // ขอบคุณนะคะ อ่านแล้วมีความสุขมากกกกกกกค่ะ
    #1779
    1
    • #1779-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:11
      แงงง ดีใจที่ชอบนะคะ
      สายตาแห่งความรักก หวานแหวว วี๊ดวิ้ววว -///-
      #1779-1
  12. #1778 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 13:49
    ไกล้จะจบแล้วนะ พี่เตรียมพร้อมสำหรับความรักทั้งคู่ได้แล้ว น่ารักมากกกกกก หวานกันตลอด รอวันแต่งเลยละกันเนอะ
    #1778
    1
    • #1778-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:10
      งื้อออขอบคุณมากๆนะคะ -//- บทสุดท้ายรออยู่~
      #1778-1
  13. #1777 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 11:07
    เรียนจบกลับมาก็แต่งงานกันไปเล้ยยย
    #1777
    1
    • #1777-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:10
      ตัดต้นกล้วยรอแล้ววว
      #1777-1
  14. #1776 chwaraphorn (@chwaraphorn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 10:26
    งื้อออ น่ารัก หวานเว่อร์วัง
    อ่านไปยิ้มไป แถมอ่านในร้านก๋วยเตี๋ยวอีกนะ หวีดดังก็ไม่ได้ จะเขินบิดเยอะก็เกรงใจโต๊ะข้างๆ 555
    #1776
    1
    • #1776-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:10
      งื้อออ ดีใจจังงง ขอบคุณนะคะ
      มีการจะบิดก็ไม่ได้เพราะอยู่ในร้านก๋วยเตี๋ยวไปอีก ฮืออ น่ารักกก
      #1776-1
  15. #1775 mooky9924 (@mooky9924) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 10:16
    ทะเลหวานเลยจ้าาาา แฟนพี่ป.โทรอได้ครับ รีบเรียนให้จบแล้วรีบมาขอน้าาา
    #1775
    1
    • #1775-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:09
      เตรียมสินสอดเอาไว้ดีๆ คิกๆ
      #1775-1
  16. #1774 Peppabee_ (@Peppabee_) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 09:08
    โอ๊ยยยยย ทะเลหวานจ๋อยไปหมดแล้ว แฟนพี่ป.โท คือเขินมาก ชอบบบบ
    #1774
    1
    • #1774-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:08
      แฟนพี่ ป.โท มาหวานเจ๊าะกันท่ามกลางฝูงชนน -..-
      ขอบคุณนะคะ
      #1774-1
  17. #1773 น้อย (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 08:42

    โอ๊ยยยยยยยยย เบาหวานขึ้นแล้วค่ะ น่ารักมากเลยค่า

    #1773
    1
    • #1773-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:08
      ขอบคุณนะคะ หมั่นไส้พวกนางเนอะ อิอิ > <
      #1773-1
  18. #1772 SupAnida SettasPana (@supanida1998) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 08:22
    น่าร้ากกกกมากกกก ฮือออออ
    #1772
    1
    • #1772-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:08
      แงงง ขอบคุณนะคะ
      #1772-1
  19. #1771 feliona_p (@pinkykitty) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 07:40
    เบาหวานขึ้นตาแล้วจ่ะแม่
    #1771
    1
    • #1771-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:08
      อินซูลินเลยค่ะจังหวะนี้ -..-
      #1771-1
  20. #1770 prisaneeyaporn (@prisaneeyaporn) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 05:23
    ชอบที่เห็นแฟนคลับหวีดมากอะ เหมือนเห็นตัวเองในชีวิตจริง555
    #1770
    1
    • #1770-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:07
      55555 พีรญาตัวจริงอิงทล
      #1770-1
  21. #1769 Kidtuengkrist (@Kidtuengkrist) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 03:45

    หวานกันขนาดนี้ควรแต่งงานกันได้แล้ว
    #1769
    1
    • #1769-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      29 มีนาคม 2562 / 02:07
      แม่น้องคริสจะให้ออกเรือนแล้วใช่ไหมค้าบ > <
      #1769-1
  22. #1768 Sunantha-ct (@Sunantha-ct) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:35
    หวานนนน
    #1768
    1
    • #1768-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      24 มีนาคม 2562 / 02:26
      ของคุณน้าา> <
      #1768-1
  23. #1767 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:09
    เหมือนจะระเบิดตัวเองเป็นโกโก้ครั้นช์ตอนพี่สิงเรียกคนน้องว่าแฟนพี่ป.โทครับเลยค่ะ ฮือออออออออ สติแตก ลืมไปจนหมดสิ้นเลยค่ะว่าเมื่อกี้อ่านอะไรไปบ้าง ขอตัวไปอ่านซ้ำอีกรอบก่อนนะคะ 555555555555555
    #1767
    1
    • #1767-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      24 มีนาคม 2562 / 02:25
      แงงงงคุณนมเย็นสีฟ้าาา -///- เอ็นดูวววว
      พี่สิงเปิดปากทีสติแตกกันทั้งปฐพีเลยค่าแงงงง
      #1767-1
  24. #1766 NTKS. (@natchanita) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:05
    ครบรอบ1ปีแล้วว อยู่ต่ออีกยาวๆเลยนะคะ ชอบเรื่องนี้มากเลยย เป็นเรื่องในดวงใจเลยค่ะ &#10084;&#65039;
    #1766
    1
    • #1766-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      24 มีนาคม 2562 / 02:24
      งุ้ยยย ขอบคุณนะคะ อ่านแล้วใจชื้นเลย ;w; &hearts;
      #1766-1
  25. #1765 BlossomYuyee (@BlossomYuyee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:20
    น่ารักตลอดเลย หวานมากกกกกก ลุ้นๆๆๆว่าพี่ให้น้องรออะไรนร้าาาาาา
    #1765
    1
    • #1765-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      24 มีนาคม 2562 / 02:24
      แงงงขอบคุณนะคะ
      ให้น้องรอบทสุดท้ายค่ะ ฮิ่วววว
      #1765-1
  26. #1763 Milky_Lhinping (@milkygumby) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:08
    กรี้สสสสสสสยอมเถอะค่ะแฟนพี่ป.โท ชั้นยอมมมมม
    #1763
    3
    • #1763-2 Milky_Lhinping (@milkygumby) (จากตอนที่ 42)
      30 มีนาคม 2562 / 23:22
      ยอมที่พี่ป.โทเค้าเรียกแฟนเค้าว่าแฟนพี่ป.โทเนี่ยแหละค่ะ เขินแทนค่ะ งืออออ
      #1763-2
    • #1763-3 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 42)
      4 เมษายน 2562 / 00:37
      5555 หยอดเก่ง หวานเก่งงง
      #1763-3