[จบแล้ว] More than Words ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก [Fic SingtoKrist]

ตอนที่ 10 : Chapter 10 ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 444 ครั้ง
    28 ก.ย. 62

แสงแดดสาดส่องลงที่เปลือกตา ทำเอาผมรู้สึกตัว หยีตาสู้แสงอาทิตย์

ปวดหัวฉิบ...

ทุกอย่างเงียบสนิท มีเพียงเสียงแอร์ที่ดังอยู่เบาๆ เป็นแบคกราว กับภาพเบลอๆ ของร่างมนุษย์ที่นอนระเนระนาดอยู่ที่พื้นห้องข้างๆ โซฟา ใกล้ๆ ผมมีเสียงหายใจสม่ำเสมอของใครบางคน

ผมเงยหน้ามองต้นเสียง เจ้าของตักที่ผมนอนหนุนอยู่...

พี่สิงโต

เวร... ปล่อยให้ผมหนุนไปได้ไงทั้งคืนวะ ตะคริวไม่กินไปแล้วเหรอ

ผมปัดผ้าห่มที่ไม่รู้มาอยู่บนตัวผมได้ยังไงออก ก่อนจะพยายามลุกขึ้น โอ๊ยยย มึนหัวเหมือนสมองโดนย่อส่วน

“ตื่นแล้วเหรอ...”

เจ้าของเสียงแหบแห้งเห็นจะเป็นใครไปไม่ได้ ผมชะงักมองคนตรงหน้าที่กำลังเสยผมขึ้น ก่อนจะกำเอาไว้แน่น... คงจะแฮ้งค์เหมือนกันสินะ

“อรุณสวัสดิ์...”

รอยยิ้มพร้อมน้ำเสียงอบอุ่นนั่น...

ทำให้จังหวะหัวใจของผมเปลี่ยนไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ตัว

เรียบง่าย... แต่ก็ยังสั่นไหว

มันทำให้ผมหวนนึกถึงเรื่องเมื่อคืน ถึงแม้ว่าจะเลือนลางเต็มที แต่ผมก็จำความรู้สึกนั่นได้อยู่ดี

อ๊ะๆ คิดอะไรกันครับ

มันไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่... คนบ้าอะไรวะ นั่งเกลี่ยนิ้วเกลี่ยแขนผมอยู่ได้ทั้งคืน แถมยังเอาหน้ามาใกล้เหมือนจะซบลงที่ไหล่ผมแต่ก็ไม่ โอ๊ยยย ผมทำตัวไม่ถูกครับ พี่สิงแม่งทำตัวโคตรน่าหวาดเสียว แต่ผมคิดว่าแกก็คงเมามากอยู่ ถึงได้รุกซะจนผมแทบบ้าขนาดนี้

‘เขินแบบนี้ คิดอะไรหรือเปล่า...’

คือไม่รู้ว่าแกตั้งใจจะแกล้งผมหรือเปล่า แต่ประโยคชวนหน้าร้อนนั่นมันดันก้องอยู่ในหัวผมยันเช้าเลย

แล้วผมจะต้องทำตัวยังไงครับ ช็อครอบที่ล้าน นั่งมองหน้าคนที่ยื่นหน้ามาโคตรใกล้ คนที่เว้นระยะไว้แค่หนึ่งคืบอย่างนั้นเหรอครับ

เปล่าเลย ผมนั่งหลับตาแน่น ข่มอาการใจเต้นที่มันดังมาก ดังเสียจนโดนแซว จนผมแทบแทรกโซฟาหนีเป็นครั้งที่ล้านเช่นกัน

‘พี่บอกแล้วใช่ไหม ว่าพี่ได้ยิน...’

นึกแล้วผมก็จำต้องหลบตาคู่สวยตรงหน้า ที่ผมไม่เคยจะสู้ได้เลย ไม่รู้ว่าพี่แกจำได้หรือเปล่าว่าเมื่อคืนทำตัวเหมือนจะงาบน้องขนาดนั้น ไหนจะมือที่วางทาบลงมาบนอกด้านซ้ายอันเปลือยเปล่าของผมเมื่อจบประโยคนั่นอีก ถึงผมจะรู้ว่าห้องมันมืดและเพื่อนๆ พี่สิงกำลังดูหนังอยู่ก็เถอะ แต่ทำแบบนี่ไม่ได้นะโว้ยยย มันจะรุนแรงเกินไปแล้ววว

แล้วผมจะเหลือเหรอ ผมจำได้ว่าผมตะโกนในใจโคตรดังว่า พี่สิงงงงงงงงงง

โอ๊ย พอ!

ผมรีบตะเกียกตะกายลงโซฟา ก่อนที่เท้าจะเหยียบลงบนเศษพลาสติกอะไรสักอย่างที่ให้ความรู้สึกเหมือนแก้วเล็กๆ

“เย้ยยย”

“คริส!”

พี่สิงคว้าผมไว้หมับ ไวมาก

“ระวังหน่อยสิ” ผมตกใจหันมองคนที่ห่วงผมทุกย่างก้าว เจ้าของเสียงแหบแห้งปนดุเอ่ยขึ้นพลางขมวดคิ้วไปด้วย

มันเป็นอย่างที่เขาว่ากันจริงๆ ด้วย

พี่สิงเห็นผมอยู่ในสายตาเขาตลอดเวลาจริงๆ

และผมก็หลบหน้าพี่สิงอีกเป็นรอบที่สองของวัน เดี๋ยวพี่มันรู้หมดว่าผมกำลังทำหน้าประหลาดๆ หรือว่ายิ่งหลบเขายิ่งรู้วะ...

เฮ้ออออ คริส พอๆๆ

“อ้าว เงียบเลย... หิวเหรอ? หิวไหม เดี๋ยวพี่ลงไปซื้ออะไรให้กิน”

ว่าพลางยื่นมือมาติดกระดุมทั้งเจ็ดเม็ดให้ผมจนผมสะดุ้งแทบเอนตัวหนี พี่สิงโต คนที่ชอบห่วงผมมากกว่าห่วงตัวเอง เมื่อวานจำได้ว่าพี่แกดื่มไปหลายแก้วมาก เกินลิมิตตัวเองเสียด้วยซ้ำ จะลุกไหวไหมยังไม่รู้เลย แล้วยังจะมาห่วงผมอีกเนอะ

ใช่... ห่วงผมอีกแล้วนะพี่

ทุกอย่าง... ไม่ควรทำให้ผมรู้สึกแบบนี้ ทุกอย่างที่เขาทำกับผมเป็นเรื่องปกติมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไม่ควรทำให้ผมรู้สึกหัวใจสั่นไหวในแบบที่เป็นอยู่ในตอนนี้

หรือว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องปกติตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะ

หรือว่ามันเป็นแค่ผมเองที่เปลี่ยนไป...

อาจจะเป็นเหมือนที่พี่สิงคิดไว้ก็เป็นได้ล่ะมั้งครับ

เมื่อก่อน ผมไม่เคยเขินเวลาพี่เขามองมาที่ผม ผมไม่เคยเขินเวลาพี่เขาแสดงออกว่าเขาแคร์ผม ผมไม่เคยเขินเวลาที่พี่เขากอดผม ผมไม่เคยเขินแม้แต่ตอนที่เราต้องจูบกัน

แต่เหมือนทุกอย่างมันได้เปลี่ยนไปแล้ว...

ผมมองลึกเข้าไปในแววตาของคนที่มองมา

ยิ่งนึกถึง ก็ยิ่งกลัว

ผมกลัว

กลัวว่าใจตัวเองจะข้ามเส้นไปแล้วจริงๆ ข้ามเส้นคำว่าพี่น้อง

เพราะผมรู้ดีว่าผมรู้สึกดีกับความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ ผมรู้สึกดีกับการที่ได้รับรู้ว่า ‘เพราะตอนนี้ทุกอย่างมันดีหมดแล้ว’ มากเพียงไหน

จนผมกลัวว่าถ้าวันหนึ่ง ผมเกิดหวั่นไหวขึ้นมาจริงๆ เผลอใจคิดเกินพี่น้องขึ้นมาจริงๆ... คำว่า ‘เลิกรา’ จะทำให้ความสัมพันธ์ของเรานั้นเปลี่ยนไป

เพียงเพราะเหตุผลง่ายๆ ผมกลัว ผมกลัวว่าจะไม่ได้อยู่ข้างๆ พี่สิงแบบนี้ตลอดไป ผมไม่อยากพาตัวเองมาอยู่ในสถานะความสัมพันธ์ที่มันสามารถเดินจากกันได้

พี่น้อง มันจะคงอยู่ตลอดไป มันไม่เหมือนกับคำว่า คนรัก นี่นา

แล้วจู่ๆ คนที่ผมรู้สึกดีๆ ด้วย ก็เอื้อมมือมาปาดน้ำตาที่แก้มผมเบาๆ

สัมผัสอันแผ่วเบา สื่อถึงความอ่อนโยนที่เขามีต่อผมมาโดยตลอด สัมผัสลงที่น้ำใสๆ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงไหลออกมา เพียงเพราะผมกลัวว่าจะเสียพี่สิงไปจริงๆ น่ะเหรอ

หลับตาลง...

“ทำไมพี่ต้องดีกับผมขนาดนี้วะ...”

ถ้อยคำกระซิบที่ทำให้ผมรู้สึกดีและแย่ได้ในเวลาเดียวกัน... พี่ได้ยินผมไหม พี่สิงโต

ว่าถ้าผมยังอยู่แบบนี้ ผมกลัวว่าผมเองจะทนไม่ไหว

ผมโน้มตัวเข้าไปกอดคนที่ได้ชื่อว่าอบอุ่นที่สุดตรงหน้าโดยไม่แม้แต่จะลืมตา

ซึมซับความรู้สึกตรงนี้เอาไว้ให้มากที่สุด

สัมผัสอันแผ่วเบาได้แตะลงมาบนศีรษะผม สัมผัสที่ทำให้ผมเสพติด...

 

 

Singto

ผมว่าผมใกล้บ้าเต็มที นี่มันก็สามอาทิตย์แล้วนะครับ สามอาทิตย์ที่คริสพยายามหลบหน้าผม ไม่คุยกับผม โทรไปก็ไม่รับ ไปหาก็บ่ายเบี่ยงว่ามีธุระตลอด

ผมอึดอัด...

อึดอัดจนแทบจะคลั่งตายมันเสียตรงนั้น

ก่อนหน้านี้เอ็งก็อยู่ได้นี่ไอ้สิง แล้วจะมาเรียกร้องต้องการอะไร

นี่เอ็งชินกับการที่มีคริสอยู่ข้างๆ มากขนาดนั้นเลยหรือไง...

...ผมอยากจะโกหกตัวเองว่าไม่ แต่ใจผมมันก็บีบรัดจนเจ็บปวดไปเสียหมด

ผมคิดถึง... คิดถึงน้องชายคนนี้ของผม

ผมทำอะไรให้น้องโกรธ ผมไม่เข้าใจ แล้วไหนบอกว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็อย่าหายไปไงคริส แล้วทำไมถึงทำแบบนี้...

จริงๆ ไม่มีใครพอจะรู้เลยว่าต้นเหตุมันมาจากงานวันเกิดรุจหรือเปล่า ผมไล่ถามเพื่อนๆ ทุกคน แต่ก็ได้คำตอบมาเหมือนกันหมดว่า ‘ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ ก็เห็นแกล้งกันเหมือนเดิม หนักๆ ก็แค่เห็นต้อนคริสจนเขินก็แค่นั้น’ และด้วยความที่ทุกคนเมา ขีดจำกัดในการจำเลยไม่ค่อยจะสูงนัก

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความที่ถูกส่งไปประมานหลักร้อย ที่ไม่ขึ้นแม้แต่คำว่า Read

อย่าถามถึงมิสคอลเลย โทรไปเป็นร้อยสายก็ไม่มีการตอบรับเลยเช่นกัน

“สิง... ไหวไหม พักก่อนก็ได้นะ ทางนี้เราจัดการเอง” แจนทรุดนั่งลงข้างๆ ก่อนจะเอามือบังหน้าจอโทรศัพท์ผมแล้วดันมันลงกับโต๊ะ “ช่วงนี้สิงไม่ยิ้มเลย รู้ไหมว่าแจน อาร์ต รุจ ทุกคนเป็นห่วงสิงมาก”

ถึงผมจะไม่ได้บอกอย่างเป็นทางการว่าคริสกำลังทำตัวห่างเหินผม และผมคิดมากแค่ไหน แต่ทุกคนก็น่าจะดูออก

“สิง กูพอจะช่วยอะไรมึงได้บ้างไหมวะ กูอึดอัดแทนมึงจริงๆ นะเนี่ย มึงไม่เคยเป็นแบบนี้เลยนะเว่ย” ขนาดเพื่อนอาร์ตที่ชีวิตมันก็มีแต่กวนผมไปวันๆ ยังเป็นห่วงผม

รุจที่นั่งก้มหน้าพิมพ์งานอยู่ก็มีเงยหน้าส่งสายตาเป็นห่วงเป็นใยมาให้ผมเป็นระยะๆ “ไหนๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้ละ กูไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นนะสิง แต่กูรู้ว่ามึงคงหนักใจมากอยู่… แล้วกูก็รู้เหมือนกัน ว่าวันหนึ่งมึงต้องหาทางแก้และผ่านพ้นมันไปได้อย่างแน่นอน กูเชื่อในตัวมึง สิง” เจ้าตัวพูดพลางพักมือจากคีย์บอร์ดและหันมาทางผม “ฉะนั้น กูจะขอบอกแค่ว่า ถ้ามึงต้องการที่ระบาย มึงยังมีพวกกูอยู่นะเพื่อน”

และตอนนี้คนที่กำลังน้ำตาคลอ ไม่ใช่ผม แต่เป็นแจน

ทุกครั้งที่ทุกคนเอ่ยถึงเรื่องคริส แจนจะแอบงอแงเสมอๆ แจนเคยบอกผมว่า แจนก็ทนไม่ไหวที่เห็นคริสหายไปแบบนี้

“เฮ้อออ แจนเอ๊ย กูก็ต้องมาปลอบมึงเพิ่มอีกคนเนี่ย” รุจยกมือลูบหัวผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่ใครๆ ต่างก็เอ็นดู

“แจนอยากให้คริสกับสิงกลับมาเป็นเหมือนเดิม” เสียงอู้อี้ๆ ที่ออกมาจากปากหญิงสาวคนนี้ ทำเอาผมและเพื่อนๆ ใจอ่อนกันหมด

ไม่ใช่แค่แจนที่คิดแบบนั้น ...ผมเองก็เช่นกัน

เมื่อไหร่นะ

เมื่อไหร่คริสจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

 

 

ผมกลับมานอนหลับตาทำจิตใจให้สงบบนเตียงของผมเอง นี่ก็เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว อากาศเย็นๆ แบบนี้ คริสจะยังสบายดีอยู่ไหมนะ ยิ่งแพ้นู่นแพ้นี่ง่ายๆ อยู่ด้วย

ผมกดแอปสีเขียวขึ้นมา ก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไป ทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าเจ้าตัวก็คงจะไม่เปิดอ่านเหมือนเดิมนั่นแหละ

“...”

แล้วก็ชาวาบเข้าที่หน้าอกอีกครั้ง... สาบาน ผมหยุดคิดถึงเขาไม่ได้เลยแม้แต่วันเดียว

ผมคิดถึงรอยยิ้มของเขา ผมคิดถึงความร่าเริงของเขา ผมคิดถึง... คิดถึงจริงๆ นะ

จะมีใครรู้บ้างไหม ว่าผมไม่เคยเป็นแบบนี้เลย วันๆ ผมก็อยู่แต่กับตัวเอง อยู่แต่กับหนังสือ อยู่กับเพื่อนแค่ไม่กี่คน ผมไม่เคยจะร้อนใจกับเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้เลย นอกจากคนๆ นี้... คนที่อยู่ๆ ก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผม คนที่ทำให้ผมเปลี่ยนไป จนผมเองก็แทบจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขากลายมาเป็นคนสำคัญสำหรับผมตั้งแต่เมื่อไหร่

พยายามกลั้นน้ำใสๆ ไม่ให้ไหลออกจากดวงตา

ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้

แกต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ปราชญา...

ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ...

 

 

Krist

‘Singto: อย่าลืมกินยาแก้แพ้ก่อนนอนนะคริส.’

ผมก้มดูคำแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาตรงแถบเล็กๆ ด้านบน... ข้อความที่ทำให้ผมเผลอกลั้นหายใจ... ถึงแม้ผมจะไม่เคยเปิดดู ถึงจะไม่เคยรับสายเขา แต่ก็ได้เห็นจากไอ้แถบโนติฯนี่บ้าง เห็นถึงความห่วงใยที่เขาก็ยังมีให้ผมตลอดเรื่อยมา

ผมเผลอกำโทรศัพท์ในมือแน่น...

หยุด คริส หยุด

อย่าแม้แต่จะร้อง

อย่า...ร้อง...

พยายามสั่งตัวเองโดยการจิกเล็บเข้ากับอุ้งมือ หลับตาแน่นจนคิ้วขมวด

ก็พี่ดีกับผมขนาดนี้ไงพี่สิงโต พี่ก็ยังเป็นแบบนี้ แล้วจะไม่ให้ใจผมรู้สึกพิเศษกับพี่ได้ยังไงวะ

ใช่... ใช่ว่าผมจะไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของความรู้สึกที่มันก้องอยู่ในหัวของตัวเองแบบนี้

แล้วผมจะต้องทำยังไง ผมต้องทำยังไงครับพี่สิงโต ไม่ใช่ว่าผมไม่คิดถึง ผมคิดถึงมาก มากจนเผลอหงุดหงิด เผลอโมโหกับตัวเองหลายต่อหลายครั้งจนทุกคนก็สังเกตได้

ทำไงได้ครับ ก็ผมบอกแล้ว ว่าผมติดพี่สิงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

“พี่คริส...” เพื่อนร่วมซีรีส์วางมือลงบนไหล่ผมเบาๆ

“อ้าวมุก ตื่นแล้วเหรอ พี่นึกว่ามุกจะหลับยันตอนเขาเลิกกองเลยซะอีก ฮะๆ”

แสร้งทำเป็นตลก... ทั้งที่ในใจมันช่างห่อเหี่ยวเหลือเกิน งานถนัดล่ะพีรวัส

“ยังไม่ได้คุยกับพี่สิงอีกเหรอ”

“อื้อ...”

“มีอะไรก็ไปพูดกันให้รู้เรื่องสิ จะมานั่งหน้านิ่วแบบนี้ทุกวันมันไม่ได้นะพี่คริส” คุณหญิงมุกเท้าเอวใส่ผม ปั้นเสียงดุเหมือนเป็นคุณแม่

ผมจะเอาอะไรไปคุยกับเขาล่ะ ก็ผมเป็นคนตัดสินใจหยุดพักตัวเองเองนี่

ผมบ้าไปคนเดียวเองนี่...

ผมไม่ได้โกรธที่พี่สิงเข้าใกล้ผมมากเกินไป ผมไม่ได้โกรธที่พี่สิงทำให้ผมระแวงว่าผมจะคิดไปไกลกว่าพี่น้อง แต่ผมโกรธตัวเอง... ที่จะเผลอคิดไปไกลกว่าพี่น้องแล้วจริงๆ

ผมโกรธที่ตัวเองเปลี่ยนไป ที่เผลอไปใจเต้นกับการกระทำหลายๆ อย่างของพี่สิง ทั้งๆ ที่มันไม่ควรจะเป็น

...

ฮือ แต่ผมคิดถึงพี่สิงโตตตต คิดถึงจริงๆ นะโว้ยยย จะทนไม่ไหวแล้วนะโว้ยยยยยยยยยย

“โธ่ ใจคิดอย่าง แต่ตัวทำอย่าง มุกล่ะไม่เข้าใจ” นี่ไง หน้าผมมันออกล่ะสิ คิดในใจไม่เคยได้ รู้กันหมด

“มุก ไม่แซวดิ” ผมบอกปัดไปงั้นแหละ แต่มุกก็พูดถูก

“รีบๆ กลับมาเป็นเหมือนเดิมกันสักทีเถอะน่า เขากลัวกันทั้งตึกแล้วเนี่ย พี่สิงเข้าตึกแต่ละทีนี่หน้าโคตรน่ากลัวเลยรู้ปะ อย่างกับว่าจะไปว้ากใคร ส่วนพี่ก็หลบได้หลบดีนะพี่คริส หลบเก่ง ...เอ้อ ช่วงนี้พี่สิงก็คงจะเริ่มเรียนหนักอีกรอบแล้วมั้ง นี่ก็เริ่มเข้าช่วงปลายเทอมแล้ว พี่รีบๆ โผล่ไปให้เขาหายเครียดทีเถอะพี่คริส มุกสงสารพี่สิงโต”

เออ จริง... มุกมันรู้เพราะตอนนี้ชีวิตนักศึกษาของมุกก็กำลังเข้าสู่ช่วงปลายเทอมหนึ่งเหมือนกัน เนี่ยแหละ เด็กมหา’ลัยก็อย่างนี้แหละ ผมรู้ว่ามันเหนื่อย นี่ก็อยู่กองกันจนดึกทุกวัน ผมเหนื่อยแล้วมุกจะไม่ยิ่งกว่าอีกเหรอ... พี่สิงก็เช่นกัน

จะว่าไปแล้ว พี่สิงจะได้นอนบ้างไหมนะ

จะแอบอดข้าวเหมือนที่ชอบทำหรือเปล่า...

“หยุด ไม่ต้องมาดราม่าเลย จะเข้าฉากแล้ว ไป ปั้นหน้ายิ้มหน่อย พี่คริสคนขี้นอยด์”

“เฮ้ย!”

อยู่ๆ มุกก็ยกโทรศัพท์มาถ่ายหน้าผมแบบความเร็วแสง ก่อนจะพิมพ์ๆๆ ในขณะที่ผมกำลังยืนอึ้ง

อย่า... มุก... อย่าาาา

ส่งให้พี่สิงแน่ๆ มุกมันส่งให้พี่สิงแน่ๆ โอ๊ยยยย ไอ้มุกกก

ผมรีบคว้ามือถือของคนตรงหน้า แต่ก็โดนล็อคหน้าจอไปแล้วเรียบร้อย

“เอานิ้วมา อย่าให้ต้องตัด!” สแกนลงไปเดี๋ยวนี้นะะะะ!

“เรื่องดิ ไป๊ เข้าฉาก จะได้รีบกลับบ้านเนี่ย”

เจ้าตัวพยักพเยิดหน้าไปอีกทาง ซึ่งซีนนี้มีแค่ผมที่ต้องเข้า ฮือ มุกกกก มันรู้เวลาเล่นจริงๆ

...

สมาธิแตกกระเจิง สมาธิแตกกระเจิง สมาธิแตกกระเจิง

ผมว่าแล้วมุกมันทำอะไร พิมพ์ๆ ยิ้มๆ มันอยู่นั่น สักพักคุณเธอก็หันหน้าโทรศัพท์มาให้ผม แม้ว่าจะระยะไกล มองผ่านๆ ก็รู้ว่าเป็นหน้าจอของแอปฯอะไร

‘สิงโตๆ’

พอผมอ่านปากมุกออกเท่านั่นแหละครับ... สมาธงสมาธิไม่มีแล้ว พูดผิดพูดถูก เอ๋อกินในทันใด จนผมจะโดนพี่ผู้กำกับด่าอยู่แล้วเนี่ย ฮือออ

“มุก!” เข้าซีนเสร็จผมก็รีบเดินไปใกล้ๆ ผู้ต้องหาในทันที หรี่ตามองคาดโทษ

อ้าว...แต่คราวนี้เหมือนจะยอมง่ายแฮะ อยู่ๆ ก็ยื่นมือถือมาให้ผมหน้าตาเฉย

“ฮะ...”

“เนี่ย อ่านซะ” มุกเขย่ามือถือใส่ผมที่กำลังเลิกคิ้วงงๆ บทจะง่ายก็ง่ายเลย

แต่คืออีกใจหนึ่งผมก็รู้ไง ว่ามันเป็นหน้าแชทของพี่สิง

เอาไงดีวะ...

ผมมองหน้าเจ้าของโทรศัพท์อยู่ประมาณ 5 วิได้ ชั่งใจว่าควรจะก้มหน้าอ่านข้อความเหล่านี้ไหม ก็ผมเล่นปล่อยข้อความพี่สิงทิ้งไว้ประมาณร้อยกว่าซะขนาดนั้น ผมกลัวว่าถ้าได้อ่านแล้วมันจะทำให้ผมอยากคุยกับเขาเข้าจริงๆ น่ะสิ...

“พี่คริสสส มุกง่วงแล้ววว เร็วๆๆๆๆๆๆ” มุกสะบัดซ้ายขวาเร่งเร้า

...ก็ได้วะ

ไหนๆ ก็อยากรู้เป็นทุนเดิมอยู่แล้วนี่พีรวัส... จะเอายังไงก็เอาปะวะ เรื่องมากจริงๆ ไอ้คริส

ผมหลับตาลง ค่อยๆ สูดหายใจเข้าลึกๆ...

ถือว่าเป็นการทดสอบจิตใจของตัวเองแล้วกัน ว่ามันรู้สึกยังไงอยู่

‘Mook: Mook ได้ส่งรูปภาพ’

‘Mook: สีหน้าคนที่กำลังพูดถึงคนชื่อสิงโต’

‘Singto: ...’

‘Singto: มุกอยู่กับคริสเหรอ.’

และข้อความก็ขาดหายไปประมาณ 10 นาทีได้

และใจผมก็กระตุกวูบรุนแรงกับข้อความถัดไป

‘Singto: เฮ้อ. เคยเก็บสีหน้าอยู่ไหมเจ้าคนนี้.’

ฮือออ ไอ้มุกกกก พี่สิงก็รู้หมดสิทำแบบนี้

‘Mook: มุกว่าพี่สิงอ่านสีหน้าพี่คริสออก มุกคงไม่ต้องพูดอะไรมากใช่ไหม’

‘Singto: อื้ม. ก็คงจะเหมือนกับที่พี่เป็นอยู่แหละมั้ง แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำแบบนี้. ไม่ยอมคุยกันสักที.’

‘Mook: เนอะ มุกก็ไม่รู้ว่าพี่คริสเขาเป็นอะไรของเขา แต่พี่คริสเขาปากอย่างใจอย่างอะ’

‘Mook: ไม่มีอะไรแล้ว แค่อยากรายงานพี่สิง มุกไม่กวนพี่สิงแล้วนะ คงยุ่งๆ อยู่เหมือนกันอะดิ’

‘Singto: ก็กำลังยุ่งกับโปรเจคเหมือนกันนั่นแหละ.’

‘Singto: มุกอยู่กับคริสบ่อยๆ ก็ช่วยดูคริสมันด้วยนะ. พี่เป็นห่วง ช่วงนี้ก็เริ่มหนาวแล้ว คนขี้ป่วยมันป่วยง่าย.’

‘Mook: พี่สิงคิดถึงพี่คริสมากเลยสิท่า’

‘Singto: อื้อ. มาก..’

“...”

ผมเหม่อมองโทรศัพท์ที่ผมกำไว้ในมือนิ่งๆ

นี่ไง เห็นไหมล่ะครับ พี่สิงก็ยังคงเป็นพี่สิงคนเดิมอยู่ดี...

ก็ยังทำให้ผมรู้สึกดีอยู่ดี...

เห็นแล้วมันก็ยิ่งทำให้ผมคิดถึงพี่สิงของผมมากขึ้นกว่าเก่า

แล้วนี่แกทำบ้าอะไรอยู่วะคริส แกกำลังทำร้ายคนที่หวังดีกับแกอยู่หรือเปล่า

“พี่คริส เฮ้ย ร้องจริงดิ โอ๊ยยย พี่คริสเอ๊ยยย”

 

 

Singto

“แฟนหรอสิง น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย”

ผมเงยหน้าจากจานข้าวมองต้นเสียง อ้าว ขโมยกระเป๋าสตางค์ผมไปค้นเล่นอีกละ

ตอนนี้ผมกำลังนั่งทานข้าวที่ห้างฯ แห่งหนึ่งกับพี่ไอริณ ลูกพี่ลูกน้องที่อายุไม่ห่างกันมากนักที่เพิ่งบินมาจากอังกฤษเมื่อไม่กี่วันมานี้

เมื่อพี่ริณเห็นผมเลิกคิ้วแสดงความงงงวย แกเลยหันรูปที่ว่ามาให้ดู

เป็นรูปผมกับผู้ชายคนหนึ่ง คนที่กำลังมีอิทธิพลกับตัวผมอย่างรุนแรงนี่เอง

ผมเห็นแล้วก็นิ่งไปพักหนึ่ง... ใช่ ผมเก็บรูปผมกับคริสไว้ในกระเป๋าสตางค์ของผม

“คริสไงพี่ ไม่รู้จักเหรอ”

“อ๋อ แฟนชื่อคริสเหรอ”

“ไม่ๆ หมายถึงนี่คริสไง พี่ริณไม่รู้จักเหรอ”

จะว่าไป ถ้าจะไม่รู้จักก็ไม่แปลก พี่ริณไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่เล็กๆ สื่อไทยแกคงไม่ค่อยได้เสพสักเท่าไหร่ เมื่อเห็นพี่ริณทำหน้างงบ้าง ผมเลยอธิบายไปว่าคริสก็คือรุ่นน้องคนสนิทของผมที่เล่นซีรีส์มาด้วยกันถึงสองภาค แถมยังเป็นรุ่นน้องคณะเดียวกันสมัยอยู่ม.เกษตรฯ อีกด้วย... เล่าแค่นี้ก่อนแล้วกัน

“อ๋อออ แล้วทำไมมีรูปเขาในกระเป๋าล่ะ” คนช่างค้นก็ยังถามไม่เลิก อย่าเผลอวางอะไรไว้ใกล้พี่ริณนะครับ ผมขอเตือน

“ก็วันนั้นผมถ่ายโพลารอยด์ออกมาแล้วมันไม่มีที่เก็บไง ผมก็เลยเก็บในกระเป๋าผม”

“เอออออ แปลก ทั้งกระเป๋าไม่มีรูปใครเลย แต่มีรูปเธอกับน้องคนสนิท”

“...”

“เฮ้ย... แซวเล่นเฉยๆ นี่คิดจริงปะเนี่ย” พี่ริณเริ่มหน้าเสีย

ผมที่อึ้งอยู่เลยรีบส่ายหน้า “เปล่าพี่... ผมแค่กำลังคิดอะไรบางอย่าง”

ขนาดคนนอกยังมองว่าผมกับคริสสนิทกันมากถึงขั้นนั้นเลยเหรอเนี่ย

“สิง เหนื่อยเหรอเรา ดูเนือยๆ เครียดๆ ตั้งแต่ตอนเจอพี่แล้วนา งานเยอะเกินไปเหรอ อยู่ปีไหนแล้วนะ”

ผมยิ้มแทนคำตอบ ไม่ใช่เพราะอะไร เพราะช่วงนี้ทุกคนจะทักผมประมาณนี้กันหมด และมันก็ทำให้ผมระลึกเสมอว่า ใช่... ผมเหนื่อยงาน ผมเหนื่อยเรียน แต่ที่สำคัญกว่า... คือผมไม่มีกำลังใจ

ผมขาดกำลังใจจากคนที่อยู่ในรูปใบนี้

และทุกครั้งที่ผมนึกถึง มันก็ทำให้ผมเกิดคำถามขึ้นในใจเสมอว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่น้องเข้ามามีบทบาทสำคัญในชีวิตผมเสียมากมายขนาดนี้

“ก็นิดหน่อยครับพี่ริณ ช่วงนี้ก็ใกล้สอบปลายภาคแล้ว ทุกอย่างโหมกระหน่ำจริงๆ”

“แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวจริงอะ”

“...”

“อ้าว เดี๋ยวๆ พี่แซวเล่นๆ ดันเงียบจริงซะงั้น”

ผมสะอึกเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ของวัน พี่ริณเป็นคนที่แซวเหมือนตั้งใจแซวให้ฉุกคิดที่สุด ทำเอาผมชะงักไปหลายรอบแล้วนะครับกับคำพูดของพี่

“อืมๆ พี่เข้าใจเพราะพี่ก็เคยผ่านช่วงนั้นมาอยู่ ไหนจะของ ป.โท อีก เหนื่อยโคตรๆ ไม่แพ้กันเลย... สิง สิง...”

“...”

อยู่ๆ หูของผมก็ไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว เมื่อสายตาได้สบเข้ากับร่างของใครบางคน คนที่ทำให้ผมแทบเป็นบ้า

คริส

คริส...

“คริส......”

ผมพึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัว ในขณะที่เจ้าของชื่อก็กำลังมองมาที่ผมเช่นกัน

สายตาที่อยู่ๆ ก็ทำให้ผมหายใจไม่ทั่วท้อง

‘ไอ้พี่สิงโต...’

หือ ทำไมผมอ่านปากคริสได้อย่างนั้นล่ะ

“อย่าบอกนะว่าหึง” เสียงพี่ริณลอยเข้ามาในหูผม ทำให้ผมหันหน้าไปมองเจ้าของรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

“พี่ริณว่าไงนะครับ...”

“ทะเลาะกับแฟนอยู่ก็บอกสิสิงโต”





******

Writer Talks

ฮื่อ จะโดนรี้ดเดอร์ด่าไหมเนี่ย > < จะถึงจุดเปลี่ยนแรกแล้วว พยายามจะหรี่ความดราม่าให้ลงต่ำที่สุดนะคะ

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ทุกยอดวิวทุกการติดตามนะคะ มันคือแรงผลักดันที่ดีที่สุดเลยยย ขอบคุณจริงๆค่ะ รักพวกคุณทุกคนเลย (; /\ ;)


Twitter / Facebook

@mynameisalicesk

#ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ารัก



Cr. H7suYH


_____________________

เขียนเมื่อ 10/5/18

รีไรท์เมื่อ 23/9/19

_____________________

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 444 ครั้ง

2,046 ความคิดเห็น

  1. #1495 บบตพ ♡ (@twentynoey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 16:56
    โอ้โหหหหห ขนาดนี้ละนะ แง้ T_____T
    #1495
    1
    • #1495-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      30 ธันวาคม 2561 / 23:04
      คิดถึงเขาก็บอกไปเตอะ รักมากไหมพี่ แง
      #1495-1
  2. #1271 MIZZ-MAY (@mizz-may) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:10

    นี่เพื่อนอยู่เต็มห้องยังนอนหนุนกันเด้อออ แหม...ถ้าอยู่สองคน ไม่เอาไม่คิดๆๆๆ >///< เขินความเสียงแหบแห้ง เซ็กซี่ไปปปป ตอนเช้าๆ ไม่ดีต่อใจเลย นั่นไง น้องหัวใจเต้นผิดจังหวะเลย งืออชอบภาษากายของพี่น้องเขาจัง บอกว่าไม่ม่อะไรแต่การเขี่ยๆ กันมันมีพลังนะ มันบอกให้รู้ว่าข้างๆคุณมีผมอยู่ ไม่ได้อยากจะพูดคุยอะไร ไม่ต้องใกล้จนแน่นไปกว่านี้ แต่สัมผัสแผ่วๆก็พอ ฮือออ เขิน เขินๆๆๆ พี่สิงงง พี่จะพูดให้น้องเขินแบบนี้บ่อยๆไม่ได้ กลัวน้องเป็นโรคหัวใจ ฮือออ ไม่ได้อยู่แค่ในสายตา อยู่ในหัวใจพี่เค้าด้วยลูก พี่บอกเลย เมื่อก่อนไม่เคยเขิน แต่ตอนนี้เขิน เมื่อก่อนไม่รู้สึกแต่เดี๋ยวนี้รู้สึก จ้าาาา พี่น้อง6ปีลอยมาเลย อ่านยังไงก็รู้สึกว่านี้คือตัวจริงอะ 55 ใจวายแล้วป้ะล่ะ ถ้าเบื้องหลังเขาเป็นแบบนี้จริงๆ ชีวิตคอมพลีทสุดขั้นเลย // เข้าใจความรู้สึกคริสนี้ ความสัมพันธ์ที่เขยิบเข้าหากันจนมากว่าคำว่าพี่น้อง ถ้ามันพังลงมันจะไม่ได้เหลืออะไรเลย ฮือออ กอดของน้องเป็นกอดที่ว้าวุ่นใจอย่างที่สุดแน่ๆ สงสาร // งุ้ย..สม(อ้าวเมนสิงเมนสิง) เป็นไงล่ะ แกล้งให้น้องเขินแต่ก็ไมชัดเจนสักที น้องหลบหน้าเลยเป็นไงพ่อคนโลกส่วนตัวสูง น้องชายคนเดียวหายไปถึงกับอึดอัดเลยหรอ ดูลำบากเพื่อนอีก 55 โอ๊ยยย อยู่ด้วยกันเพื่อนก็เป็นอากาศ หลบหน้ากันเพื่อนก็เป็นเดือดเป็นร้อน ดูอาการออกเนี่ย เเต่ก็สงสารคุณเค้านะ แต่สงสารคริสมากกว่าที่ว้าวุ่นใจมาสักพักใหญ่ถึงขั้นต้องไปปรึกษาพี่กายเนี่ย เห้อออ น้อง..น้องไม่ได้บ้าไปคนเดียวค่ะ มุกกกก ทำดี55555 พี่สิงคนดีคนเดิมมมม งานเยอะก็ยังห่วงใย "อื้อ..มาก" คือใจละลายไปแล้ว //เดี๋ยววววพี่ริณ แฟนชื่อคริสหรอ ถามตรงไป5555 เนี่ยคนรอบข้างดูออกหมดแล้วทำไมคนสองคนถึงไม่รู้ตัวกันสักที แมนๆ คุยกันไปเลยยย

    #1271
    1
    • #1271-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      29 พฤศจิกายน 2561 / 02:28
      ชอบบบบบชอบที่คุณเมย์ชอบและสังเกตการสกินชิปเล็กๆน้อยๆของพวกคุณเค้าจังงง ;ww;

      ฮ่าาาา ชอบความลิ้งค์กับตัวจริงตลอด เมื่อก่อนไม่เคยเขิน ตอนนี้เขินแล้ว เอ๊ ยังไงน้าาา ใจเรามันรู้สึกอะไรน้าาาา จริงๆเบื้องหลังอาจจะเป็นแบบนี้ก็ได้นะคะ แค่เราไม่รู้ ฮ่าๆ (อย่างนี้แหละถึงต้องเป็นโคนันกันทั้งด้อม 5555)

      55555 ชอบความเป็นเมนสิงแค่เข้าข้างน้องคริสนี้ยยยย์ แต่น้อนก็น่าเอ็นดูจริง อยากอยู่กับพี่แต่ใจก็ไม่หยุดแค่คำว่าพี่น้องอีกต่อไปแล้ว ฮรือออ แล้วก็คือต่างคนก็รักกันนน พูดกันไปเลยยย เค้ารู้กันหมดบ้านหมดเมืองแล้วแงงงง
      #1271-1
  3. #1181 samran krutmo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 09:45

    รักไรท์นะที่เอามาให้ติดตามรักพี่น้องคู่นี้จัง

    #1181
    1
  4. #1020 Aireena (@Aireena) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:22

    ถึง Actions speak louder than words แต่คนเราก็ยังต้องการการยืนยันด้วยคำพูดนะ

    ถ้าหากรักนี้ ไม่บอกไม่พูดไม่กล่าว แล้วเขาจะรู้ว่ารักรึเปล่า~

    #1020
    1
    • #1020-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      5 ตุลาคม 2561 / 01:07
      พี่สิ๊งต้องพูดว่ารักนะรู้หรือป่าว คิดจะได้แน่ใจจจจจ //ได้ไหม ลิสว่าได้ 5555
      #1020-1
  5. #815 Lucky (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:36

    ทำไมสนุก ตอนแรกก่ะอ่านเพลินๆ งื้ออออสนุก ติดเลย

    #815
    1
    • #815-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      14 สิงหาคม 2561 / 04:06
      งู้ยยย ขอบคุณมากๆนะคะ ดีใจจัง ขอบคุณที่เข้ามาติดตามกันน้า
      #815-1
  6. #814 Emanon Sosohara (@unging-stylist) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:09
    พี่ริณณณณจัดการเลยค่ะะะจัดการรรรรร
    #814
    1
    • #814-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      14 สิงหาคม 2561 / 04:06
      พี่ริณจะจัดการใครคะ โบกหัวพี่สิงใช่ไหม 555
      #814-1
  7. #743 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 14:33
    คุยกันเถอะ ตกลงกันสักที นี่ลุ้นนะ
    #743
    1
    • #743-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      1 สิงหาคม 2561 / 08:07
      น้องคริสคิดมากไปเองคนเดียว ฉงฉานพี่สิง งือออ
      #743-1
  8. #551 ookhappy (@ookhappy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 01:57

    โอ๊ยมันบีบคั้น โอ๊ยน้ำตาไหล โอ๊ยมันมีก้อนบางอย่างในอก ไม่ไหวแล้วอะ ????????????????

    #551
    1
    • #551-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      5 กรกฎาคม 2561 / 01:59
      เดี๋ยวก็เลี่ยนยาวละค่ะใจเย็นน่ออออ -...-
      #551-1
  9. #448 cmeblackss (@cmeblackss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 08:54
    จุดเปลี่ยนต้องมาได้แล้ว คิดถึงทำไมไม่โทรส่งข้อความไปมาให้มันหน่วงเล่นกันอยู่ได้โว้ยยยยยย. น้องมุกทำดีมากหัวเรือพีรญาพี่จะพิจารณาน้องไว้อันดับต้นๆเลย.อ่านต่อก่อนน้าาา
    #448
    1
    • #448-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      26 มิถุนายน 2561 / 00:14
      น้องคริสกลัวตัวเองจะเผลอใจจริงๆน่อ แต่สุดท้ายก็มารู้ว่าตัวเองก็ขาดพี่ไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ จะอินดี้ไปทำไมก็ไม่รู้ 555
      #448-1
  10. #382 sm_min (@sm_min) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 08:32
    หูย ทำไมหน่วง .____. ไอเจ้าคิดดดดดดด อย่าคิดเยอะะะะะะะะะะะะ พี่สิงก็ไปง้อน้องเร๊ววววว
    #382
    1
    • #382-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      23 มิถุนายน 2561 / 00:54
      นุ้งคิดอินดี้อ่ะ ฮื่ออ ;w;
      #382-1
  11. #174 creamsarang (@creamsarang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 12:05
    งื้อออออเขินมากเลยอ่ะเหมือนพี่สิงรู้ใจตัวเองแล้ว คือมันตรงกับเรื่องจริงไปมั้ยเนี่ย55555555 กระเป๋าตังค์เนี่ยเค้าเอาไว้ใส่รูปคนพิเศษเท่านั้นแหละพี่สิงโต๊วววว
    #174
    1
    • #174-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      25 พฤษภาคม 2561 / 00:01
      เดี๋ยวๆๆๆ เรื่องจริงนี่พี่สิงก็รู้ใจตัวเองแล้วเหรอ ห๊า O.o
      #174-1
  12. #105 ยยจคพ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 21:35
    <p>น้ำตาไหลอ่ะ</p>
    #105
    1
    • #105-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      13 พฤษภาคม 2561 / 22:26
      แค่ตอนเดียวน้าาา แล้วจะไม่ม่าอีกนานจ้า > <
      #105-1
  13. #101 Sonsawan Kaewmora (@ploy_35) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 12:51
    พี่สิง คริสงอนแล้วววว ไปง้อนะ555555
    #101
    1
    • #101-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      12 พฤษภาคม 2561 / 15:11
      -พี่สิงโตกันเลยทีเดียว55
      #101-1
  14. #99 น้อย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 07:38
    <p>กลับมาดีกันเร็วๆนะ มันหน่วงอะ แล้วชีวิตจริงเขาดีกันรึยังอ่าาา</p>
    #99
    1
    • #99-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      12 พฤษภาคม 2561 / 15:09
      งี้ดดด ขอโทษน้ามันจะไม่หน่วงไปอีกนานจ้า แฮ่
      ปล. ในชีวิตจริงยังไม่เห็นมีอัพเดทเลยจ้า เค้าน่าจะแกล้งกันเล่นเฉยๆเนอะ อย่างที่พี่กายบอกว่าความจริงเค้ารักกันจะตาย ฮา
      #99-1
  15. #91 Panita0591 (@Panita0591) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 06:36
    เราคิดไปเองหรือเปล่าว่า เนื้อเรื่องค่อนข้างเหมือนความเป็นจริง หรือเราคิดไปเอง .
    #91
    1
    • #91-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      11 พฤษภาคม 2561 / 15:06
      โอ๊ยๆๆ อ่านความเห็นคุณแล้วเราอยากกรี๊ดไปสามบ้านแปดบ้าน > < ขอบคุณมากๆนะคะ คือเราเอาคาแรคเตอร์จริงของน้องๆมาเขียนเลย หลายๆเหตุการณ์ก็อาจจะมีเอี่ยวจากที่เกิดขึ้นจริงบ้าง ส่วน-ที่มโนๆขึ้นมาเราก็พยายามคิดว่าถ้าน้องทำแบบนั้นจริงๆ น้องจะทำออกมาในรูปแบบไหน เราทำรีเซิสหนักหน่วงมากค่ะกับเรื่องนี้ ฮาา ขอบคุณอีกรอบนะคะ <3
      #91-1
  16. #90 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 23:41
    <p>คิดอย่าเดินหนีนะ เดินเข้ามาแสดงความเป็นเจ้าของเลย เราคนจริง 55</p>
    #90
    1
    • #90-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      11 พฤษภาคม 2561 / 00:05
      5555 เดี๋ยววใจเย็งงง ฮาาา พี่ริณเค้าเป็นญาติ พี่ริณเค้าเป็นคนดีน้าา แค่ชอบแซวน้องให้ฉุดคิดเฉยๆ แฮ่ๆ
      #90-1
  17. #89 Chowa (@Chowa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    เข้าใจน้องนะ ความรู้สึกเปลี่ยน กลัวว่าจะคิดไปเองคนเดียวกลัวการเลิกรา ถ้าเป็นแฟนเลิกกันก็เป็นอดีตแฟน ส่วนพี่น้องไม่มีวันเลิกกัน ความรู้สึกทั้งคู่เปลี่ยนไปมากกว่าพี่น้อง ขอให้ทำทุกวันให้มีควสมสุขและให้เป็นไปตามธรรมชาติมากกว่า แค่นี้ก็ดีสุดๆแล้ว รออออว่าทั้งสองจะเปิดใจกันยังไง
    #89
    1
    • #89-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      10 พฤษภาคม 2561 / 23:20
      คุณเข้าใจน้องๆดีที่สุดเลยง่ะ เราอ่านแล้วขนลุกตลอดจริงๆ > <

      เดี๋ยวยังมีต่ออีกยาวเลยค่ะ ขอบคุณที่รอลุ้นไปด้วยกันนะคะ
      #89-1
  18. #88 Bebeby (@bebebaekbaek) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 20:04
    มาถึงจุดเปลี่ยนแล้ว ถึงน้องจะกลัวแต่ยังไงมันก็เปลี่ยน เพราะว่าความรู้สึกมันเปลี่ยนแล้ว ความสัมพันธ์มันไม่มีทางเหมือนเดิม ไม่อยากให้น้องนึกถึงความสัมพันธ์ที่ว่าจะเป็นพี่น้อง หรือแฟน มันเป็นคำจำกัดความที่คนอื่นสร้างขึ้นมาก็เท่านั้น อยากให้เค้าสองคนเป็นอะไรก็ได้ที่เค้าพอใจที่จะเป็น และทำมัน เป็นอย่งที่เค้าอยากเป็น ปล่อยไปตามความรู้สึก อาจจะเป็นพี่น้องในแบบของเค้าสองคน
    #88
    1
    • #88-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      10 พฤษภาคม 2561 / 20:34
      ใช่แล้ววว น้องคิดเปลี่ยนไปแล้ว จะพยายามทำให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมมันก็ยากแล้วเพราะมันเกิดขึ้นจากข้างใน ไม่ต้องกลัวว่าจะต้องหน่วงต่อน้า เดี๋ยวน้องๆเค้ามีวิธีของเค้าเอง อิอิ
      #88-1
  19. #87 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    เตรียมง้อน้องยาวๆไปเล้ยยยยยยย~ หวังว่าคงคุยกันดีๆเน้อ
    #87
    1
    • #87-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      10 พฤษภาคม 2561 / 20:31
      จะคงธีมหวานละมุนแน่นอนน้า ไม่ต้องห่วง > <~ อิอิอิ
      #87-1
  20. #86 kanyakorn1409 (@kanyakorn1409) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 18:56
    ไรท์~~~~~กลับมาก่อน กลับมาต่อก๊อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #86
    1
    • #86-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      10 พฤษภาคม 2561 / 20:30
      งี๊ดดดดด เค้าขอโทษน้าาา สัญญาว่าไม่มีมาม่าไปอีกนาน แต่ตอนนี้มันจำเป็นจริงๆ 55 เดี๋ยวตอนหน้าจะรีบมาไวๆค่ะ ไม่อยากให้ทุกคนดาวน์ ;w;
      #86-1
  21. #85 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 18:40
    พ่อบ้านมีแววโดนน้องถลกหัวละจ้า
    #85
    1
    • #85-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      10 พฤษภาคม 2561 / 20:28
      พ่อบ้านสายมึน เดี๋ยวโดนน้องคิดแน่ๆ โดนแน่ๆ (พี่ริณบอกกุผิดอะไรวะ555)
      #85-1
  22. #84 Daree (@Buddaree) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 18:31
    พี่สิงไม่ทิ้งหรอกคริสสส อย่าห่างจากพี่สิงเลย ไม่เอาม่าแล้วนะไรต์
    #84
    1
    • #84-1 Alice.SK (@mynameisalice) (จากตอนที่ 10)
      10 พฤษภาคม 2561 / 18:40
      น้องคิดจะกลับมาแล้ววว ไม่ต้องกล้วน้าาา ไม่มีมาม่าไปอีกนานจ้า > <

      ตอนนี้มันต้องมีเพราะต้องทำประเด็นให้น้องๆเค้ารู้ใจตัวเองกันหน่อยนึง แฮ่ๆ
      #84-1