Paradise Kiss (Cupid's Love)[BIGBANG][GTOP][GDTOP][TEMPG]

ตอนที่ 27 : time bomb!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    6 ส.ค. 59

THE' FARRY

 

Title :     TIME BOMB

Fandom: Seungyhun x Ji yong

Author:   MYNAMEFGD

Rating:   PG-15

Author's note : นานๆเจอกันที J ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะเคอะ ฮื่อ นี่เป็นตอนที่บทพูดน้อยมากๆ (หราา)><  

 



 

  

 

 

 





ความเดิมตอนที่แล้ว

“ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=736152&chapter=26 “

 






 

“ จียง! “ 


 

 

" ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที " 

 


 

เชว ซึงฮยอนเรียกชื่อคนที่เกิดล้มพับไปต่อหน้าดังลั่น หากเขาเข้าประคองไว้ไม่ทันร่างบางคงกระแทกเข้ากับพื้นแน่  ร่างสูงพยายามเขย่าและร้องเรียกกามเทพหนุ่มที่สลบสไลอยู่ในอ้อมแขนให้ได้สติ แต่ก็ไม่ได้ผล เขาหันรีหันขวางมองหาคนช่วย กลับไม่พบใครที่พอจะพึ่งได้ ต่างเอาแต่จับกลุ่มซุบซิบกันตามประสา จนเขาอยากจะทึ้งพวกไร้ประโยชน์นี้ลงไปกองกับพื้นแทนจียงเสียจริง

 

 
 

"  หลบไปดิ่วะ "

 

 

เจ้าของเสียงทุ้มคำรามใส่บรรดาคนมุงที่เกะกะขวางทางอย่างเดือดดาล  ก่อนซ้อนร่างบางขึ้นอุ้มพาไปห้องพยาบาลอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางฝูงชนที่แตกฮือออก

 

 





 

ณ ห้องพักพื้นส่วนตัวภายใน มหาวิทยาลัย บัดนี้ คลาคล่ำไปด้วยเหล่าเพื่อนๆหนุ่มของร่างบางจนสถานที่คับแคบลงไปถนัดตา  ทุกคนต่างมารวมตัวกันเมื่อได้ยินว่าสมาชิกใหม่ล่าสุดของกลุ่มเป็นลมล้มพับไปอย่างกระทันหัน ทั้งพี่ดองวุค พี่เท็ดดี้ พี่แทบิน ซึงโฮ แดซอง และ ซูฮยอก รายหลังดูออกอาการเป็นห่วงจียงอย่างชัดเจนจนผิดแผกจากมาดนิ่งเรียบเฉยเป็นปรกติของเขา แต่ คงจะไม่เท่ากับ เชว ซึงฮยอนที่เอาแต่เดินกลับไปกลับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเสียยิ่งกว่าตอนหุ้น บริษัท เชว เอนเตอร์ไพร์ท ดิ่งต่ำสุดในรอบสี่สิบปี เป็นเวลากว่าร่วมสองชั่วโมงแล้ว ที่คนน่ารักยังไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น แม้หมอจะวินิจฉัยว่าระบบร่างกายทุกอย่างเป็นปรกติดี และไม่อาจทราบสาเหตุที่เกิดขึ้น


 

 

 

ทั้งห้องเงียบสงัดได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าร่างสูงมาหยุดยืนข้างเตียง แววตาคมหม่นทอดมองคนที่ยังคงนอนสงบนิ่งไร้ความเคลื่อนไหว ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเอ่ยปลอบ ซึงฮยอน ในเวลานี้ที่แผ่รังสีน่ากลัวออกมาสังหารทุกคำถาม

 

 

ฝ่ามือเรียวกำหมัดแน่นจนสั่นเกร็ง ภายใต้คำถามมากมายว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมอยู่ๆเทวดาอย่างจียงถึงได้สลบไป ทั้งเป็นห่วง ทั้งกังวล เจ็บปวดที่เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย  และความอัดอั้น ไม่อาจบอกใคร

 
 

เขารู้  ไม่ว่าเทคนิคทางการแพทย์หรือ วิทยาการที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกตอนนี้ก็ไม่อาจเยียวยาจียงของเขาได้  

 



 

เพียงคนเดียวที่เขานึกได้ ตอนนี้!

 

 


 

ชิ่! ไอ้บ้านั่น

         

 

 

_________________________________________________

 

 

 

                   เทพบุตรหนุ่มที่กลายมาเป็นบอดีการ์ดจำเป็นของเชวคนน้องทิ้งมาดสุขุมลุ่มลึก  พาร่างสัดทัดออกตัวกึ่งเดินกึ่งวิ่งทันที หลังได้ฟัง เจ้านายของเขา บอกเล่าความจากปลายสายของพี่ชายตัวดีที่ฝากมา

 

 

 

ทง ยองเบ  อยากจะรีบรุดหายตัวไปทันทีด้วยความร้อนใจ แต่ติดตรงสายตาของเด็กหนุ่มที่เฝ้ามองเขาอยู่ ด้วยความเคลือบแคลง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจียงมีความสำคัญขนาดไหนต่อคนทั้งคู่ ดูได้จากการกระทำที่ออกจะเกินเหตุมากไปของเพื่อนหนุ่มคนสนิท และในน้ำเสียงหวั่นตระหนกจากพี่ชายเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน  นี่คงไม่ใช่การเจ็บป่วยธรรมดา มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น. . 

 

 

 

ซึงรี ได้แต่คอยบอกชายหนุ่มตรงหน้าให้ใจเย็นๆ ลงก่อน แม้เจ้าตัวจะไม่ฟังเขาก็ตาม

 

 

 

ทันทีที่ประตูห้องพักถูกผลักออก  ชายหนุ่มร่างกำยำพุ่งตรงเข้ากระชากปกเสื้อร่างสูงทันทีด้วยความโกรธขึ้ง

 

 

 

“ นี่มันเกิดอะไรขึ้นแกทำอะไรจียงห้ะ! “

 

 

 

“ . . . “  เงียบ เจ้าของโครงหน้าหล่อเหลา  เม้มริมฝีปากเหยียดแน่น กัดฟันจนสันกรามขึ้น เปรยตาลงมองคนที่คาดคั้นเขาอย่างเกรี้ยวกราด ด้วยแววตาที่ทั้งโกรธทั้งเศร้า แทนคำตอบ

 

 

 

เพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้จริงๆ

 

 

 

เห็นดังนั้น เทพบุตรหนุ่มเลือดร้อนจึงคลายโทสะ ปล่อยมือที่ขย้ำคอเสื้อคนตัวโตกว่า ผละไปหาเพื่อนรักที่ทอดกายนิ่งบนเตียงสีขาวหากมองผิวเผินคงดูราวกับว่า เจ้าของใบหน้าสวยเพียงกำลังหลับใหลอยู่เท่านั้น เขาก้มลงใกล้ร่างบาง ใช้ฝ่ามือสัมผัสหน้าผากกลมมนของคนน่ารักก่อนถอนหายใจออกมา

 

 

 

 

 

 

 

ฉันขออยู่กับจียงตามลำพัง "  ทง ยองเบออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่ง พร้อมยืนยันเจตจำนงผ่านทางดวงตาเด็ดเดี่ยวตอบโต้ร่างสูงที่จ้องเขม็งอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน 

 

 

 

 

 

เชว ซึงฮยอน  ที่ตอนนี้พร้อมจะกลายร่างเป็นปีศาจ เพราะความกังวลสุ่มอกจนแทบคลั่ง  ร่างสูงขบกรามแน่น ส่งสายตาคมปราบเข้าห่ำหั่นเทพบุตรหนุ่มตรงหน้าจนแทบจะแหลกเป็นชิ้น

 

 

 

จนในที่สุด ซึงรี ที่เฝ้ามองคนทั้งคู่ จึงแทรกเข้ามาห้ามก่อนที่ศึกครั้งนี้จะบานปลาย โดยการดึงตัวพี่ชายของเขาออกไปรอนอกห้องพร้อมกับคนอื่นๆ แม้เจ้าตัวจะไม่เต็มใจ ออกอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ไม่น้อยก็ตาม  แต่ก็ต้องยอมจำนนต่อเหตุผล ที่ว่าทง ยองเบนั้นเป็นคนเดียวที่ช่วยจียงได้ในตอนนี้

 

 

 

 

 

เมื่อเหลือเพียงกามเทพหนุ่มหน้าหวาน และ องครักษ์ประจำกาย บรรยากาศในห้องจึงกลับมาเป็นปรกติอีกครั้ง  

 

 

 

 

 

ทง ยองเบ กอดอกปรายตามอง เพื่อนรักที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยอย่างรู้ทัน

 

 

 

 

 

พอได้แล้ว จียง ฉันรู้ว่านายไม่ได้หลับ " 

 
 
_______________________50%__________________________

 

 


 

กามเทพจอมดื้อ ปรือตาข้างนึงขึ้นเห็นท่าทางเอาจริงของเพื่อนหนุ่ม  ก็ได้แต่ยิ้มเจือนกลบเกลื่อน

 

 
 

 

“ แหม ไม่เห็นต้องทำหน้าดุเลยนี่ “  คนน่ารักทำเสียงเว้าวอน แต่ดูเหมือนคราวนี้ลูกอ้อนจะไม่ได้ผล เทพบุตรเพื่อนซี้ยังชักหน้าตึง

 

 

 

“ รู้มั้ยว่าฉันเป็นห่วงขนาดไหน “

 

 

 

“ เอาน่าๆ แค่แกล้งเจ้าพวกบ้านั่นเล่นขำๆ “

 

 

 

“ จียงไม่ตลกเลยนะ ฉันก็นึกว่านาย ติด โรคา ขึ้นมาจริงๆ “  


 

 

 

 

องค์รักษ์หนุ่มปรามด้วยเสียงเข้ม  สิ่งที่ยองเบกังวล เมื่อได้ยินว่าจียงหมดสติไป เพราะ นั่นคือสัญญาณอันตรายขั้นแรกของ โรคาใช่มันคือ โรค!ที่เกิดขึ้นเฉพาะกับทวยเทพ ไม่ใช่ว่าเทวดาอย่างพวกเราจะอยู่ยงคงกระพันค้ำฟ้า ทุกที่ย่อมมีกฎ หากเทวดาพัวพันกับกิเลสทางโลกมากๆเข้า ทั้ง ความโลภ โกรธ หลง หรือแม้กระทั่ง ความรัก! มันก็เปรียบเหมือนไวรัส!ที่ทำให้พวกเราอ่อนแอ หากไม่ภูมิคุ้มกันทางจิตใจไม่แข็งพอ มันก็จะเล่นงานเรา  ร้ายแรงถึงขั้นทำให้ดวงจิตหรือตัวตนของเทพสลายไป แต่กรณีนั้นพบได้น้อยมาก เพราะทันทีที่อาการเริ่มปรากฏ  เทวดาผู้นั้นจะต้องเข้าทำพิธีชำระล้างอย่าเร่งด่วน จึงรักษาได้ทันทวงที

 

 
 

 

“ คิดมากน่า ฉันไม่เป็นอะไรจริงๆ “  ร่างบางย้ำ แต่อีกคนก็ไม่วายยังสงสัย

 

 

 

“ แน่นะ  

 

 

 

 

 

“ ฉันจะหลอกนายไปทำไมเล่า “   

 

 

 

ขอโทษนะ ยองเบ  

 

 

 

ควอน จียงตีหน้าซื่อแอบซ่อนความรู้สึกผิดในใจ ดีที่เขาฟื้นขึ้นมาทันก่อนองค์รักษ์หนุ่มคนสนิทจะจับได้ แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนั่น เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้สึกตัวต่อไป เลี่ยงการเผชิญหน้าเหล่าบรรดามิตรสหายที่มาเฝ้ารอด้วยความเป็นห่วง 

 

( ก็มันไม่รู้จะอธิบายยังไงนี่ )

 

เทพบุตรสุดแกร่งอย่างควอน จียง เนี่ยนะเป็บลม! จะให้บอกได้ยังไง น่าขายหน้าชะมัด แล้วนี่เขาโกหกอีกแล้วแต่ก็เอาเถอะ ไม่ให้อยากยองเบมาเป็นกังวลเพราะเรื่องนี้  รวมถึงหมอนั่นด้วย

 

 

 

นายต้องระวังตัวบ้างนะ ยิ่งอยู่ในโลกมนุษย์นานเท่าไหร่ พลังของนายก็ยิ่งลดลง ถ้านายยังขลุกกับไอ้คนพันธุ์นั้นต่อไปแบบนี้มันเสี่ยงมาก

 

" ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นซะหน่อย ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาฉันนายก็รู้ว่าฉันไม่เคยเจ๋บป่วยเลย " 

 

 ฟังเพื่อนตัวเล็กเถียงตาใส เขาก็ได้ส่ายหน้าเบาๆแต่อย่างเอือมระอา 

 

 

“ อย่างน้อยหมอนั่นควรรู้เอาไว้ จะได้อยู่ให้ห่..  

 

 

 

“ ไม่ได้ ให้รู้ไม่ได้นะ ควอน จียงแทรกขึ้นมาไม่รอให้อีกคนพูดจบ

 

 

 

 “ ขอร้อง อย่าบอกเรื่องนี้กับซึงฮยอนได้มั้ย?  “  คำขอที่ลั่นออกมาจากปากร่างบางพร้อมสายตาที่เจือไปด้วยแววกังวลทำเอาในอกเขาเจ็บแปลบ 

 

 

 

“ ทำไม!?”

 

    

 

ร่างหนาวางคิ้วขมวดปม พยายามอดกลั้นรู้สึก คุมน้ำเสียงให้อยู่ในโทนปรกติ  
 

 

 

 

ฉ ฉะฉัน ไม่อยากให้มันกระทบซึงฮยอน แล้วส่งผลต่อภารกิจน่ะ “  จียงเฉไฉตอบโดยไม่กล้าสบตา ยิ่งทำให้เขาขุ่นเคือง ทำไมถึงไม่ห่วงตัวเองบ้างนะ
 

 

 

 

 

อ๋ออ ใช่ฉันนึกว่านายลืมเรื่องนี้ไปแล้วซะอีก ฉันไม่เห็นว่านายจะพยายามจะทำงานให้ลุล่วงเลย นี่มันปาไปกี่เดือนแล้ว!  
 

 

    

 

“ ฉันก็พยายามอยู่ “ คนที่ถูกต่อว่า แอบเถียงเล็กๆด้วยน้ำเสียงค่อย
 

 

 

 

“ พยายามตรงไหน!? วันๆเห็นฉันเห็นายเอาแต่ปล่อยให้มันมาปั่นหัวเล่น นายลงมาอยู่ที่นี่นานเกินไปจนลืมหน้าที่ตัวเองรึป่าว จียง! รู้ตัวมั้ยว่านายเปลี่ยนไป  จียงที่ฉันเคยรู้จักน่ะไม่ใช่แบบนี้! “

 

    

 

“ ทำไมนายต้องโมโหด้วย “ จียงตกใจกับท่าทีที่ต่างไปเพื่อนสนิทที่เขารู้จักมาตั้งแต่เล็กจนโต ยองเบ ผู้สุขุมเยือกเย็น  ไม่เคยแม้แต่จะตวาดใส่เขาสักครั้ง

 

    

 

“ . . . . “

 

 

 

“ ยองเบ “ 

 

    

 

“ ได้ ฉันจะไม่บอกมัน แต่นายต้องจบเรื่องนี้ให้ไว ไม่งั้น ฉันจะจัดการเอง “
 

 

 

 

 

 

 

_____________________________

 


 

 

 

    

 

   


TBC

 

 

 


พิมพ์เนื้อหาตรงนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1,157 ความคิดเห็น

  1. #1112 Noo Pangnaja (@np-bi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 23:16
    ฮาตอนที่แกล้งหลับ5555 มาต่อเร็วๆนะคะไรท์><
    #1112
    0
  2. #1111 Milly Tananya Wipawasu (@justmekrab) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 16:52
    หาไปนานเลยอะอยากอ่านแล้ววววววว
    #1111
    0
  3. #1110 Choi_Mint (@Choi_Mint) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 01:36
    จียงไม่หลับหรอ ทำไมร้ายยยยย ฮื่อออมาต่อแล้ว อยากจะกรีดร้องให้ลั่นบ้าน(?)5555 ค้างมากๆ กลับมาต่อนะค้าา
    #1110
    2
    • #1110-1 mynamefgd (@mynamefgd) (จากตอนที่ 27)
      27 มีนาคม 2559 / 21:23
      แหะๆ นุ้งจีเองก็อยากให้เชื่อแบบนั้น ;P
      #1110-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #1109 XINTEAR (@xintear1997) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 01:26
    อ๊ากกก มาเเล้วววว ดีใจมากค่ะ เเทบจะปิดซอยฉลอง 5555555รอต่อนะค่ะ เรารักไรท์เตอร์!! สู้ๆ
    #1109
    0
  5. #1108 PS_JJ (@akano-sarina) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 01:16
    จียงงงงงง เล่นไรไม่รู้เรื่องนะลูกสาว 55555555555555
    #1108
    0
  6. #1107 mah (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 23:03
    ไรท์อัพแย้วว &#128541; ดีใจมากเลย กลับมาอัพไวๆน้ะไรท์&#128149;
    #1107
    0
  7. #1106 Sendou Nunny (@nunny149) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 22:01
    หืมมม จีแกล้งหลับหรอ ว้อทททท โอ๊ยค้างอะไรท์ มาต่อเร็วๆน้าาาา
    #1106
    0