All ten ; be my babe

ตอนที่ 2 : (Taeten) when i lost you

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    19 ธ.ค. 62

(ถ้าเปิดเพลง MorningของLazyloxy ฟังคลอๆไปด้วยจะได้อรรถรสกว่าเดิมนะคะ)
 

Enjoy reading na krub
 

ยังคงอินกับความรู้สึกที่จดจำ แม้สุดท้ายเราจะจบกัน

ตื่นขึ้นมาเพื่อพบกับความว่างเปล่า

ไม่มีคนนอนข้างๆเหมือนเก่า

ไร้รอยยิ้มหวานๆของอีกคนตอนเช้า

ไม่มีอีกแล้วจูบทักทายหวานๆของอีกฝ่ายตอนตื่นนอน

ไม่มีเสียงงอแงเวลาโดนปลุก

 

 

 

"เมี๊ยว"

เตนล์จะรู้มั้ย ว่าแคทมันยังรอแม่มันกลับมาอยู่ทุกวันเลยนะ

ไม่มีเตนล์ มันลำบากมากเลยรู้มั้ย

แคทมาปลุกพี่ให้ตื่นทุกวันแทนเตนล์เลยนะ

เตนล์สอนมันก่อนจะไปจากพี่ใช่มั้ย

มันก็ดีนะ แต่ดีไม่เท่าเตนล์เลย

ไม่มีจุ้บหวานๆคอยปลุกพี่ มีแต่อะไรไม่รู้หนักๆมาทับที่ท้องบางวันก็แถมข่วนหน้าพี่ด้วย

เจ็บจังเลยเตนล์

แต่ไม่เจ็บเท่ากับตอนที่เตนล์ไปจากพี่หรอก

กลับมาได้มั้ย

 

 

 

"เนี่ย ทำไมชอบเอาขนมไปกินบนเตียงนอน"

"ขาคะ"

"ไม่ต้องมาขาคะ เดี๋ยวจะตี"

"มาตีสิคะ พี่ตีคืนแน่"

"ฮึ่ย ละพี่แทยงจะเอาขนมไปกินบนเตียงทำไมมดมันจะขึ้น"

"คะ ว่าไงนะคะ"

"พี่แทยง!!!!"

"ขา"

"อย่ามาทำเนียนใส่เตนล์นะ เตนล์จะไม่ทำแล้วปล่อยให้โดนมดกัดตายไปเลย"

"เธอจะปล่อยให้พี่ตายจริงๆหรอคะ :-("

"ไม่ต้องมาทำหน้าเบะ พี่ทำเลอะละให้เตนล์เก็บอ่ะ"

"พี่ไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย"

"ไม่ได้ตั้งใจตรงไหน ก็เอาขนมขึ้นมากินบนเตียงเนี่ย"

"ก็พี่ไม่ได้ตั้งใจทำมันหกไงคะ"

"ฮึ่ย เหนื่อยจะบ่นกับพี่จริงๆ"

"โอ๋ๆค่ะ ไหนมานี่มา"

"ไม่เอาหรอก"

"ขยับมานี่หน่อยค่ะ"

"อือ ก็ได้"

"โอ๋ๆนะคะหนู พี่สัญญาว่าจะไม่ทำหกแล้วค่ะ"

"ถ้าทำอีกนะจะบิดหูแบบนนี้เลย"

"โอ้ย หนูคะ พี่เจ็บค่ะ ปล่อยก่อนนะ หนู พี่เจ็บบบบบบ"

"555555555555555555555ไม่ปล่อยหรอก ดื้อไม่ฟังดีนัก"

"หนูขา พี่เจ็บค่ะ หนู ปล่อยพี่ก่อนค่ะ หนูขา"

"ไม่ฟังหรอก ดื้อก็ต้องถูกลงโทษ"

คิดถึงเสียงของหนูที่คอยบ่นพี่จังเลยค่ะ

 

 

 

 

"พี่ๆๆ ดูเตนล์นะ"

"อะไรคะ ไหน"

"ตลกมั้ย5555555555555"

"ตลกตรงไหนคะ แค่ตาเหล่เอง"

"โห้ย ตลกจะตายดูสิๆๆๆๆๆ"

"ไม่เห็นตลกเลยค่ะ น่ารักจะตาย"

"หนูไม่เชื่อพี่หรอกนะ น่าเกลียดจะตาย"

"มันเขี้ยวจัง"

"อื้อ อ่าอีบแอ้มเอ็นนนน(อย่าบีบแก้มเตนล์)"

"เเก้มหนูอ้วนจัง อ้วนเอ้ย"

"อื้ออออออ ไออ้า(ไอบ้า)"

"พูดไม่เพราะหรอคะ แบบนี้ต้องโดนทำโทษนะ"

"ใครพูดไม่เพราะ พูดไม่เพราะตรงไหนแค่ไอบ้-อื้อ"

คิดถึงจูบหวานๆของเราชะมัดเลยเตนล์

 

 

 

 

 

"พี่แทยงงงงงงงงงงง"

"ขา"

"เมื่อไหร่จะอ่านเสร็จอ่ะเตนล์ง่วงแล้วนะ"

"พี่มีเทสนี่คะ หนูไปนอนก่อนก็ได้"

"ไม่เอา ไม่มีพี่ละนอนไม่หลับอ่า"

"โถ่ อย่ามาโกหกดิอ้วน พี่เห็นเราหัวถึงหมอนก็หลับแล้ว"

"ก็ตอนนั้นเหนื่อย"

"ใช่หรอคะ"

"ไม่ต้องเลย เตนล์จะนอนกับพี่ นั่งดีๆจะนอนตัก"

"บังคับกันเลยหรอคะ"

"เตนล์ก็เคยให้พี่นอนปะ ให้เตนล์นอนบ้างจะเป็นไรไป"

"พี่กลัวหนูนอนไม่สบาย"

"ก็ปลุกหนู"

"ค่ะๆๆๆมานี่มา นอนเร็ว"

"อื้อ ดีมาก อย่าดื้อนะ"

"ใครกันแน่ที่ดื้อ ไอตัวยุ่ง"

"ใครตัวยุ่ง อย่าพูดมากได้มั้ย อ่านไปเลย"

"ครับๆๆๆนอนฝันหวานๆนะคะ"

"อื้อ ฝันหวานๆครับพี่แทยง"

"เก่งมากค่ะ คนดี"

"ลูบหัวเค้าหน่อย"

"ค่ะๆๆนอนนะคะ"

"อือ พี่ก็รีบนอนนะคะ"

.

.

.

"อ้วนเอ้ย ใครจะกล้าปลุกเนี่ย หลับตาพริ้มเชียว"

"..."

"รักนะคะคนดีของพี่"

"อื้อ อย่าจุ้บจะนอนนนนน"

กลับมาให้พี่บอกรักหน่อยสิคะ

 

 

 

 

"พี่แทยงเตนล์รักพี่มากๆๆเลยนะ"

"ครับ พี่ก็รักหนู"

"เราอยู่ด้วยกันตลอดไปเลยได้มั้ย"

"พี่อยู่กับหนูตลอดอยู่แล้วค่ะ"

"รักมากๆเลยนะ"

"รู้แล้วค่ะ เป็นอะไรเนี่ยทำไมงอแงจัง"

"เปล่า เค้าแค่อยากบอกรักพี่เอง"

"น่ารักจังเลยอ้วนเอ้ย"

 

 

 

 

"นี่ แต๊นแตน"

"หนูคะนี่มันอะไร"

"แมวไง พี่แทยงไม่รู้จักแมวหรอ"

"รู้สิคะ แต่ทำไมมันมาอยู่ที่นี่?"

"ก็แบบว่าน้องเค้าไม่มีที่อยู่"

"แน่หรอคะ"

"ก็น้องตาแป๋วใส่เตนล์อ่ะ เตนล์แพ้ น่ารักๆๆๆ"

"ทำไมไม่ถามพี่เลยเนี่ย"

"ก็รู้ไงว่าพี่ต้องไม่ให้เลี้ยง นะๆๆๆน้องน่ารักออก"

"พี่ทำไรได้เนี่ย อย่าให้มันอึเรี่ยราดพอ"

"รับทราบคับ!!!"

"น่าตี"

"พี่แทยงตั้งชื่อน้องหน่อยๆๆ"

"เหมียว"

"ไม่เอาเฉยอ่ะ"

"ม๊าว"

"บ้าปะ ชื่อแปลก"

"แล้วหนูจะให้ชื่ออะไรคะ"

"แคท ชื่อแคทที่แปลว่าเมี๊ยวๆๆน่ารักมั้ย"

"อ้วนเอ้ย มันดีกว่าชื่อที่พี่คิดตรงไหนเนี่ย"

"ไม่รู้แหละดีจะตาย แคทน่ารักมั้ยๆๆ"

"น่ารักค่ะ ไม่ใช่แคทนะแต่เป็นหนูอ่ะ"

"ไม่หลงกลหรอกนะ ไปกันเถอะแคทมาอยู่กับป๊านะ"

"ป๊าอะไรคะ หนูต้องเป็นหม่าม๊าสิ"

"โห้ย ไม่เอาดิ"

"ไม่เป็นหม่าม๊าไม่ให้เลี้ยงนะ"

"ยอมก็ได้โถ่ มาอยู่กับหม่าม๊านะแคท"

"แล้วทำไมแคทไม่มีป๊า"

"ก็พี่ไงป๊าแคท ฮึ่ย กวนอยู่นั่นแหละ ไปซื้ออาหารแมวกับกระบะทรายให้แคทกัน"

"ค่ะๆๆสร้างเก่งจังเลยหม่าม๊าคนนี้อ่ะ"

"พี่แทยง!!!"

กลับมาสั่งพี่แบบเดิมได้มั้ยคะ สัญญาว่าจะตามใจหนูทุกครั้งเลย

 

 

 

คิดถึงจังเลยเตนล์

โคตรคิดถึงเลยว่ะ

ไม่มีเตนล์มันแย่มากๆเลยรู้มั้ย

พี่ไม่อยากนอนคนเดียวแล้ว

กลับมาหาพี่ได้มั้ย

กลับมานอนกอดกัน

เตียงที่ไม่มีเตนล์มันใหญ่มากเลยนะ

บุหรี่พี่ก็ไม่สูบแล้ว

เหล้าก็ไม่กินแล้ว

ทำความสะอาดห้องเองทุกวันเลยนะ

ไม่มีฝุ่นแล้วนะ

กลับมาหาพี่ไม่ได้หรอคะ

พี่ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาแล้วนะ

เตนล์ไม่คิดถึงพี่บ้างรึไง

ลืมพี่ไปแล้วหรอคะ

กลับมาเถอะนะ พี่ขอร้อง

 

 

 

"แทยง เมื่อไหร่มึงจะมูฟออน"

"..."

"เตนล์ตายไปนานแล้ว"

"มึงพูดเหี้ยไร ไอ้ยูตะ"

"ฟังกู เตนล์ตายไปแล้วมึงลืมน้องได้แล้ว ปล่อยให้น้องไปสบายได้แล้ว"

"มึงพูดเหี้ยอะไรเนี่ย มึงเป็นบ้าไปแล้วหรอวะ เตนล์จะตายได้ไง"

"แทยง กูขอร้อง"

"..."

"มึงลืมเตนล์ได้แล้ว น้องเสียไป5ปีแล้ว"

"..."

"วันนั้นไง ที่พวกมึงทะเลาะกัน น้องวิ่งหนีมึงออกมา แล้วโดนรถชนต่อหน้ามึงไง"

"..."

"มึงจำไม่ได้หรอ"

"..."

"แทยง"

"ไม่จริง เตนล์ยังอยู่ มึงอย่ามาโกหกกู ปล่อยกูไปได้แล้ว กูจะไปหาน้อง ปล่อยกูสิ ปล่อยกู"

"เรียกหมอเร็วจอห์นนี่ มันคลั่งอีกแล้ว"

 

 

 

ถ้าผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะคะ

ถ้าเป็นไปได้ก็กดคอมเม้นติชมให้กันหน่อยนะคะ /ไหว้ย่อ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #6 Creamymin (@Creamymin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:23
    มาสั้นๆแต่อินมากเลยค่ะ บาดใจมาก TT พี่จ๋าต้องรักน้องมากขนาดไหนกัน
    #6
    0