คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

HOT ISSUE!! ประเด็นฮอต รักอื้อฉาว KIHAE HANHYUK WONCIN

ตอนที่ 46 : SF :: THIS NEW YEAR


     อัพเดท 2 ม.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: คิเฮ, ฮันฮยอก, kihae, hanhyuk, woncin, fic, yaoi, วอนซิน, วอนชอล, ทงเฮ
ผู้แต่ง : Pajamas Princesz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pajamas Princesz
My.iD: https://my.dek-d.com/mymiolove
< Review/Vote > Rating : 98% [ 19 mem(s) ]
This month views : 17 Overall : 84,527
4,336 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 497 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
HOT ISSUE!! ประเด็นฮอต รักอื้อฉาว KIHAE HANHYUK WONCIN ตอนที่ 46 : SF :: THIS NEW YEAR , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1362 , โพส : 9 , Rating : 100% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


         

THIS NEW YEAR

 

 

ผมคงตกหลุมรักเข้าแล้ว ..

 

 

          เส้นผมสีน้ำตาลที่สไลด์เคลียหน้าพัดปะทะแก้มนุ่มของคนตรงหน้า รอยยิ้มหวานจากริมฝีปากเล็กสีชมพูดวงตากลมโตประกายซ่อนความซุกซน หุ่นที่ได้สมส่วนดูจะน่ารักมากกว่ามาดแมนล่ำบึก ผิวขาวสะอาดดูน่าสัมผัส ตกลงคนตรงหน้าใช่ผู้ชายอยู่หรือเปล่า

 

         

          “ผมลีดงเฮฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”

 

 

          “ครับ ใช่น้องเมมเบอร์คนใหม่ของบอร์ดใช่ไหมครับ”คิมฮีชอลพี่ชายหน้าสวยของผมหรือเจ้าของบอร์ดถามอีกคนทันทีที่เดินมาถึงโต๊ะในร้านกาแฟชื่อดังกลางใจเมือง เพราะบอร์ดที่ไว้คุยเรื่องมีสาระ ไร้สาระ หรือนั่งปรับทุกข์ก็ตาม ทำให้เราทุกคนได้จัดมีทติ้งกันเพื่อพบปะสังสรรค์ภายนอกบอร์ดได้ด้วย

 

 

          “ครับ ผมปลาน้อยล่องลอย ยินดีที่รู้จักทุกคนนะครับ”ยิ่งยิ้มผมก็ยิ่งละเมอ อืม .. ใช่สิผมยังไม่ได้แนะนำตัว ผมชื่อ คิมคิบอม เรียนจบหมาดๆได้งานทำแบบเฉียดๆ แล้วก็ยังต้องมานั่ง มีทติ้งบอร์ดเป็นเพื่อนพี่ชายคนโตเสียด้วย

 

 

          “น่ารักจริงๆเลย งั้นคนอื่นช่วยแนะนำตัวกับน้องใหม่ด้วยนะ เริ่มที่นายเลยคิบอม!”พี่ชายที่น่ารักตบไหล่ผมเสียงดังเชียว ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บก่อนจะยิ้มให้กับน้องใหม่ด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ

 

 

          “เอ่อ..คิมคิบอม .. ยูส เนมยูสเซอร์ ยินดี...ที่รู้จัก”กว่าจะแนะนำตัวจบมือไม้ก็ไม่อยู่นิ่ง ผมเอาแต่นั่งเล่นนิ้วไปมาบ้างก็ถูมือไปกับกางเกงด้วยความประหม่าเหมือนไม่เคย

 

 

          “ยินดีที่รู้จักครับ คุณคิบอม”คนน่ารักส่งยิ้มให้ผมซะด้วย รอยยิ้มนั้นเป็นของผมทีเถอะ

 

 

          “ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ลืมกินยาก่อนออกจากบ้านหรอไง”ฮีชอลแซวผม คาดว่าพี่ชายผมคงจะดูปฏิกิริยาผมออก ไม่มีทางซะหรอกผมไม่มีทางให้หน้าไหนมาใส่ร้าย ไม่ใช่สิมาแกล้งผมแบบนี้หรอกไม่มีทาง!

 

 

          “ฮึ่ย!ไม่เกี่ยวกันเลย คุณแมวน้อยขนร่วง”

 

          “แมวน้อยปุกปุย แกไม่เคยตายใช่ไหมคิบอม!

 

         

          “พอเถอะฮีชอล นั่งลงก่อนนะ ผมชื่อชเวซีวอนครับ ยูส ซาตานหน้าหล่อ เจ้าพ่อห้อง

ไร้สาระ เป็นแฟนแอดมินแมวน้อยปุกปุยครับผม”เสียงโห่ร้องแซวดังขึ้นมาทันที รวมถึงผมด้วยที่ส่งเสียงโห่ร้องชอบใจเพราะตั้งแต่พี่ซีวอนจีบพี่ฮีชอลติดก็ประกาศให้คนทั้งโลกรู้มีเพียงเราตลอดเวลา

 

          “อ่อครับ แปลว่าดงเฮห้ามจีบใช่ไหมครับคนนี้ ฮ่ะๆ”ดงเฮยิ้มทะเล้นโดยมีพี่ฮีชอลกำลังตีแขนพี่ซีวอนที่เอาแต่โอบกอดพี่ฮีชอลไว้ในอ้อมกอด

 

          “คนต่อไปเลยๆ”อีกครั้งที่พี่ฮีชอลเขินแล้วจะพูดน้อยลง

 

          “ชื่อลีซองมิน ยูส บันนี่พัมพ์ ยินดีที่รู้จักนะลีเฮ ~~

 

          “ได้ข่าวว่านายแนะนำดงเฮมาเล่นบอร์ดนี้”คยูฮยอนหรือ ยูส เหมันต์อมตะ กำลังถกเถียงกับซองมินอีกแล้ว จะนอกบอร์ดตัวจริงก็ยังคงเถียงและตีกันไม่เคยจบ อืมเท่าที่ผมรู้มา คยูฮยอน ซองมิน และดงเฮ เขาเป็นเพื่อนเรียนมหาลัยร่วมกัน

 

          “อืมซองมินจะแนะนำตัวซ้ำทำไมล่ะ เค้ารู้จักซองมินอยู่แล้ว”ดงเฮตอบคำถามของคยูฮยอนที่ตั้งขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ

 

          “อยากให้เธอรู้อีกรอบไง คิก”กระต่ายน้อยประจำบอร์ดเอ่ยด้วยท่าทางน่ารัก

 

          “ต่อเลยๆ อย่าไปยุ่งกับกระต่ายบวมฟักทอง”

 

          “คยูฮยอนนั่นปากหรอไง”เหมือนศึกของสองคนนี้จะไม่หยุดอย่างงั้นเลยล่ะ

 

          “ฮยอกแจต่อเลย อย่าไปสนสองคนนั้น”แอดมินคนสวยสั่งทันที

 

          “ชื่อ ลีฮยอกแจ ยูส เลดี้อึนแจ สาวงามประจำห้องรถด่วน ขบวนสุดท้ายนะจ๊ะ”ลีฮยอกแจเพื่อนสนิทของผมเอง ชอบเลียนแบบทำตัวสาวสวยแอ๊บแตก ทั้งที่ความจริงเหมือนทอมห้าวชอบหาเรื่องชาวบ้านในชีวิตจริง

 

          “ชื่อ ลีทึก ยูส สเปเชี่ยลวัน เป็นผู้อาวุโสของบอร์ด ยินดีที่รู้จักนะน้องใหม่”เมื่อสิ้นสุดลงด้วยพี่ลีทึกแต่พวกเมมเบอร์เบอร์จะเรียกป้าซะมากกว่าเพราะพี่ลีทึกอายุเยอะที่สุดอยู่กับบอร์ดตั้งแต่พี่ฮีชอลก่อตั้งอาจจะเพราะว่าพี่ลีทึกเป็นพี่รหัสในมหาลัยของพี่ฮีชอลทำให้สนิทกันมากๆและวันนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมได้เจอกับลีดงเฮ ได้ตกหลุมรักใครซักคนอย่างถอนตัวไม่ขึ้น

 

[][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][]

 

          DONGHAE  NEMO~~ SAYS :

          ทำอะไรอยู่คิมคิบอม

 

          กรอบสี่เหลี่ยมสีฟ้าเด้งขึ้นบนมุมขวาของหน้าจอ ผมขยับแว่นลากกดตอบข้อความของดงเฮทันที ดงเฮสามารถทำให้ผมคลี่ยิ้มได้เสมอทุกการกระทำและก็ผ่านมาปีกว่าแล้วที่ผมเจอดงเฮ ที่ทำงานเราใกล้กันยิ่งทำให้เราเจอกันบ่อยขึ้นซึ่งเป็นนอกรอบของมีทติ้งบอร์ดอีกที

 

          KIMKIBUM SAYS :

          ตัดต่อกราฟฟิคครับ จะเที่ยงแล้วดงเฮทานข้าวเที่ยงยัง ระวังหิวนะ J

 

          คนเป็นห่วงในเวลาใกล้เที่ยงแบบนี้ควรจะกินข้าวมากกว่าให้คนน่ารักเฝ้าร้านและขะมักเขม้นกับการจัดดอกไม้ล่ะก็ผมไม่ยอมหรอก ว่าแต่ผมจะทำอะไรได้ล่ะ

 

          DONGHAE  NEMO~~ SAYS :

          ยังเลยล่ะ~ จะมาชวนคิบอมไปทานด้วยกันแล้วจะ

          ชวนไปเลือกของขวัญงานเลี้ยงปีใหม่บอร์ดเราด้วย

 

          ผมรีบหันไปมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังห้องก่อนจะเคาะนิ้วลงบนโต๊ะอย่างใช้ความคิด ผมจะออกไปยังไงถ้างานผมยังไม่เสร็จ แล้วอีกอย่างวันนี้ผมเหมือนจะหล่อไม่พอเอาเสียเลย

 

          DONGHAE  NEMO~~ SAYS :

          ถ้าไม่ว่าง ก็ไม่เป็นไรนะเค้าไม่รบกวน

 

          KIMKIBUM SAYS :

          ว่างสิ แต่ดงเฮไปรอที่ร้านเลยนะเดี๋ยวผมจะตามไปขอทำงานกราฟฟิคชิ้นสุดท้ายแล้วจะตามไปทันที เจอกันร้านเดิมนะ

         

          DONGHAE  NEMO~~ SAYS :

          โอเช ~

 

          ว่าแต่ผมตอบแบบนั้นไปได้ไงงานของผมยังเสร็จไปไม่ถึงครึ่งเลยล่ะ ถ้าโยนไปให้คนอื่นทำมีหวังต้องควักเงินตัวเองเป็นค่าจ้างอีก ถ้าผมจะทำก่อนคิดอีกแล้ว ไม่ใช่สิผมคิดพร้อมทำเลย

ผมรีบกดออกหน้าต่างเคลียร์เจ้างานกราฟฟิคที่มันยังไม่สมบูรณ์นี้ให้เสร็จ

 

          กว่าจะเสร็จผมแทบไม่ได้หายใจ ผมรีบหยิบกระเป๋าสะพายใบโปรดพร้อมกล้องถ่ายรูปลงกระเป๋าแล้วลุกขึ้นจากโต๊ะทันที

 

          “ไปไหนว่ะ คิบอม”

 

          “ไปกินข้าว มึงเอาไรเปล่าฮัน”

 

          “ไม่อ่ะ เดี๋ยวเลดี้อึนกูมาส่ง”

 

          “โชคดีกับอาหารเค็มๆฝีมือฮยอกมันนะเว้ยฮันกยอง!

 

          “เมียกูทำอร่อยสวดแล้ว ~~”ผมรีบวิ่งลงมาขึ้นรถหน้าตึกทันที อ้อลืมบอกไปฮันกยองเพื่อนร่วมงานของผมคนเมื่อกี้แฟนของฮยอกแจหรือเลดี้อึนแจนั่นแหละครับ ฮันกยองเขาม่อติดดันไปทำเขาท้องแล้วฮยอกกัดไม่ปล่อย อารมณ์ฮันกยองก็หนีไม่พ้นฮยอกแจ(?)คู่นี้ดูปวดหัวแต่เขารักกันมากๆ ฮยอกแจเทคแคร์ดูแลฮันกยองทุกวันฮันกยองเองก็ดูแลฮยอกแจทุกครั้งที่มีวันหยุด จึงไม่น่าแปลกใจหรอกครับที่เอะอะไรก็เมียสำหรับฮันกยองเพื่อนซี้ของผมอีกคน

 

          หิมะโปรยปรายลงมาอีกแล้วในวันนี้ การเดินทางยิ่งทำให้ช้ายิ่งขึ้นแต่ใจผมร้อนมากกว่าเสียอื่นใดที่กลัวว่าอีกคนจะรอนาน กว่าจะมาถึงก็ใช้เวลาร่วมไปถึงสิบห้านาที ผมมองออกไปนอกกระจกรถ เห็นดงเฮกำลังก้มทำอะไรสักอย่างอยู่ในมือในโต๊ะติดหน้าร้านแค่เห็นผมก็ยิ้มได้อย่างไม่รู้ตัว ใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นนั้นดูยังไงก็น่ารัก

 

          “ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ”

 

          “เอ๋ ? ไม่เป็นไรเค้าก็เพิ่งมา”ดงเฮยิ้มละมุนให้ดูเหมือนดงเฮจะรีบเก็บบางสิ่งลงกล่องทันทีที่ผมเดินมาถึงโต๊ะ เสียดายนะที่ผมไม่เห็นว่าคนน่ารักกำลังทำอะไรอยู่แต่งช่างเถอะผมหิวแล้ว

 

          “เค้าสั่งอาหารให้คิบอมก่อนแล้ว คงไม่ว่าอะไรใช่ไหม”

 

          “ไม่ครับ”ใครจะว่าคนน่ารักกันได้ลงคอ

 

          “รู้ข่าวหรือยังว่าเหมันต์อมตะกับกระต่ายพัมพ์เขาคบกันแล้วนะ เห็นทะเลาะกันแบบนั้นแต่รักกันปานจะกลืนกินเชียวล่ะ แต่เค้ายังไม่เจอเนื้อคู่เค้าเลยอ่ะคิบอม~~”คนตรงหน้าผมยู่ปากงอแง กอดอกขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ ผมได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ

 

          “เขาอาจกำลังจะมาหรือดงเฮไม่เห็นก็ได้ครับ”

 

          “หรอ แต่เค้าว่านานแล้วนะ อายุก็จะ 26 โสดมาก็ตั้งหลายปี”

 

          “ผมว่าคนน่ารักอย่างดงเฮหาได้ไม่ยากหรอกนะครับ”ดงเฮเคาะนิ้วข้างๆขมับตนเองก่อนจะเอ่ยปากแทบทำเอาหัวใจผมหล่นลงหาย

 

          “แล้วถ้าหาไม่ยาก คิบอมล่ะคิบอมชอบเค้าหรือเปล่า”ดวงตาคู่นั้นดูค้นหาคำตอบกับผมเอาเสียมาก ดงเฮกำลังพูดเล่นหรือพูดจริงกับผมนะ ผมได้แต่อึกอักทำตัวไม่ถูกเป็นจังหวะเดียวกันที่จานอาหารถูกเสิร์ฟวางลงบนโต๊ะอาหาร

 

          “ทานดีกว่านะครับดงเฮ ผมว่าดงเฮคงหิวแล้วล่ะ”ผมรีบเลี่ยงที่จะตอบแล้วลงมือทานทันที โดยอีกฝ่ายก็ไม่ได้เซ้าซี้เอาคำตอบอะไรแต่ใบหน้ากลับหม่นลงหรือผมคิดไปเองว่าดงเฮกำลังรู้สึกเศร้าใจอยู่

 

          หลังจากออกจากร้านมากับดงเฮผมพาดงเฮมาห้างดังเพื่อมาเลือกซื้อของ ผมเองก็ยังไม่ได้ซื้อเหมือนๆกันเสียด้วย เลือกของก็ไม่ค่อยจะคล่อง แล้วยังเสนอมาเลือกเป้นเพื่อนดงเฮผมคงจะไม่ไหวซะแล้วสิ

 

          “อันนี้เป็นยังไง น่ารักดี”ดงเฮยกโคมไฟน่ารักๆขึ้นมาถือไว้ แต่ผมไม่ชอบเลยส่ายหน้าไป

 

          “อ้าว ไม่น่ารักหรอเค้าว่าน่ารักดีนะพี่เสือ”ดงเฮหันหน้าโคมไฟมามองดู

 

          “มันไม่ใช่แนวของผมล่ะมั้ง”

 

          “อืม .. งั้นซื้ออะไรดีล่ะ ช่วยเค้าคิดหน่อยสิ”ดงเฮเดินมากอดแขนของผมไว้ ผมสะดุ้งรีบดึงแขนออกใบหน้าของอีกคนก็ดูตกใจไม่แพ้กัน คงไม่นึกว่าผมจะรังเกียจหรอกนะ

 

          “เอ่อ .. เค้าไปดูหมอนตรงโน้นนะ”ดงเฮรีบเดินจากผมไปผมคงพลาดอีกครั้งที่ทำท่ารังเกียจใส่ลีดงเฮ ผมมันแย่ชะมัด

 

          “หมอนใบนี้น่ารักดีนะ”

 

          “ครับ”

 

          “งั้นเค้าตกลงซื้อใบนี้แล้วกัน งั้นรอเค้าแปปนะ”ผมพยักหน้าแล้วดงเฮก็จัดการจ่ายเงินส่วนผมก็หันไปมองของรอบกายไปทั่วๆ ถ้าดงเฮซื้อหมอนงั้นผมซื้อผ้าห่มไหมพรมอุ่นๆจะเป็นยังไงดูเข้ากันเชียว

 

          “ตกลงเอาผืนนี้ห่อให้ผมด้วยนะครับ”ผมรีบยกใส่มือพนักงานพร้อมกับวางบัตรเครดิตลงบนมือทันที ส่วนผมก็รอของกับร่างเล็กที่เดินตรงดิ่งมาหาผมพร้อมกับถุงในมือ

 

          “เสร็จแล้วไปกันเลยไหม”

 

          “ยังครับ เดี่ยวรอของผมก่อนนะ”ผมยิ้มน้อยๆ

 

          “เค้ายังไม่เห็นเลยอย่างนี้ก็ขี้โกงอ่ะสิ เค้าอยากเห็นนะ!”ดงเฮหน้างอพลางกอดอกมองผมตาโตเชียว

 

          “ของที่ซื้อได้เรียบร้อยแล้วคะ”

 

          “ขอบคุณครับ ไปกันเถอะครับดงเฮ”ผมรับของในมือพนักงานมาถือไว้พลางถือวิสาสะจับมืออีกคนเดินไปยังลานจอดรถดูจะไม่มีเสียงจากคนข้างกายที่เห็นจะต้องโวยวาย เมื่อผมหันไปก็เจอแต่แก้มแดงๆ ดวงตากลมโตแสดงความเขินอายอย่างเห็นได้ชัด ผมเลยหันไปมองทางข้างหน้าโดยมือของผมก็จะไม่ละจากมือนุ่มไปแน่นอน

 

 

 

          31 DECEMBER 2011

 

          งานเลี้ยงปีใหม่ที่พี่ฮีชอลเลือกสถานที่เป็นชายหาดสวยๆกับสายลมเย็นๆในแถมชายฝั่งและรีสอร์ทที่ใช้จัดงานก็ใช่จะของคนอื่นคนไกลแต่เป็นของพี่ซีวอนที่อยู่ในเครือบริษัทด้วยกันพี่ชายผมมีแฟนรวยไม่เบา คงจะสบายน่าดู อย่าเพิ่งมองพี่ผมผิดนะพี่ซีวอนก็ไม่ค่อยอยากให้พี่ฮีชอลทำอะไรอยู่แล้ว

 

          “โอ้ยๆ คยูฮยอนอย่าเล่นสิไม่เห็นหรอไงมันร้อนนะ”ซองมินโวยวายชุดใหญ่ที่คยูฮยอนเอาแต่วิ่งไปรอบตัวซองมินในขณะที่ซองมินพยายามจับปูในมือที่เพิ่งย่างเสร็จ

 

          “ไม่เห็นต้องโวยวายเลยก็วางลงซะสิ”คยูฮยอนมองด้วยรอยยิ้มกวนๆ

 

          “มันไม่สนุกเลยนะ!”ซองมินคงจะงอนจริงๆเลยทำหน้านิ่วใส่กระแทกกุ้งที่อยู่บนเตาย่างด้วยไม้คีบ คยูฮยอนเห็นท่าไม่ดีเลยก้มหน้าลงไปจูบลงบนแก้มนุ่มของซองมินทันที

 

          “ขอโทษ ง้อแล้วดีกันนะ”

 

          “ไปจัดโต๊ะเลยไป”

 

          “แล้วหายงอนยังล่ะ”คยูอยอนวางจานอาหารซีฟู๊ดลงกับโต๊ะข้างๆโอบกอดซองมินไว้

 

          “หายแล้ว ใครจะงอนกันได้นานๆ คยูฮยอนอา .. นายอย่าดื้อสิ!”ซองมินโวยวายหนักด้วยรอยยิ้มเล็กๆ คยูฮยอนฟังคำสั่งทันทีแล้วจึงเดินไปวางจานลงบนโต๊ะที่ถูกเตรียมไว้แล้ว

 

          แล้วไม่ต้องแปลกใจหรอกครับว่าทำไมคิบอมคนนี้เห็นเหตุการณ์ได้ชัดเจนเหลือเกิน ผมกำลังนั่งจิบเบียร์เย็นๆอยู่บนเปลนอนที่ถูกผูกขึงกลางต้นมะพร้าวได้แหงนมองดวงดาวที่ลอยเด่นบนนภาได้ง่ายขึ้นเสียหน่อย

 

          จะว่าไปผมยังไม่เห็นลีดงเฮเลย ..

 

          ว่าแต่คนดีของผมไปไหนกันทำไมยังไม่ออกมาให้ผมเจอ ผมได้ข่าวว่าดงเฮมาถึงตั้งนานแล้วแต่เพียงผมไม่กล้าไปเจอกลัวไปรบกวนเวลาที่แสนวิเศษ นี่ก็จะทุ่มนึงแล้วทำไมดงเฮถึงยังไม่ปรากฏตัวอีก

 

          “พี่ฮีชอลดงเฮไม่มาหรอ”ผมหันไปถามพี่ชายที่กำลังยืนจัดกล่องของขวัญบนโต๊ะข้างๆ

 

          “มาสิฉันยังเอาคีย์การ์ดให้ดงเฮอยู่เลยตอนบ่าย ว่าแต่นายเถอะคิดถึงดงเฮหรอไงถึงถามหาแบบนี้ ปกติไม่เคยเป็น”พี่ฮีชอลยิ้มด้วยอย่ามาล้อผมซะให้ยากเลย คนอะไรแกล้งน้องชายตัวเองอยู่ได้

 

          “ยุ่งน่า ผมไปนั่งรอที่โต๊ะดีกว่า”ผมลุกขึ้นจากเปลนอนพร้อมกับขวดเบียร์ที่หมดลงพอดีกับที่ดงเฮสวมกางเกงสามส่วนสีขาวเดินออกมากับเสื้อกล้ามสีขาวๆแล้วเสื้อเชิ้ตแขนสั้นที่คลุมร่างกายไม่ให้เป็นหวัดไปเสียก่อน

          ส่วนผมน่ะหรอเสื้อยืดสีเทากางเกงเลสีดำเหมือนอยู่ตรงกันข้ามกับคนขาวบริสุทธิ์

          “ดงเฮ คิบอมถามหาอยู่พอดีน่ะมาทักทายหน่อย”ผมแทบจะหันกลับไปต่อยพี่ฮีชอลที่พูดแบบนั้นออกมา ดงเฮพยักหน้ารับแล้วรีบเดินมาหาผมเสียด้วย ยิ่งพูดก็ยิ่งเขินแถมยังมีเสียงโห่เสียงแซวตามมาอีกต่างหาก

 

          “ไม่มีคนมาก่อกวนคิบอมแบบเค้าก่อกวนหรอ”ดงเฮยิ้มละมุนให้ก่อนจะลงมานั่งข้างผมพร้อมกับขวดเบียร์ขวดใหม่

 

          “ขวดเก่ามันหมดแล้ว..อ่ะ”ดวงตาคู่นั้นแววประกายเสียเหลือเกินดูเย้ายวนในอารมณ์ผมมากกว่าทุกครั้งหรือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ไม่รู้ที่ผมรู้สึกว่าดงเฮกำลังยั่วยุผมไม่เห็นเหมือนเด็กน้อยที่ออดอ้อนอย่างทุกครั้ง

 

          “ขอบคุณครับ”ผมมองดงเฮกระดกไวน์ในมือกรอกปากลงไป เห็นเงียบๆแบบนี้กินไม่ยั้งมือเหมือนกันนะเนี่ย แล้วในที่สุดทุกอย่างก็เริ่มขึ้นโดยมีฮันกยองกับฮยอกแจตามมาสมทบเป็นคู่สุดท้ายโดยมาทีหลังพี่ลีทึกเพียงครึ่งชั่วโมงที่คราวนี้พี่ลีทึกคว้าชายหนุ่มชาติทหารมาเปิดตัวเป็นแฟนตนเองอย่างเป็นทางการรวมถึงลูกพี่ลูกน้องของผมอย่างคิมจองอุนเปิดตัวแฟนหนุ่มน่ารักอย่างเรียววุคที่เคยเป็นเพื่อนสนิทของซองมินตอนประถม

 

          “แปลกนะเราไม่มีผู้หญิงเลยแม้เพียงคนเดียว”พี่ฮีชอลเริ่มก่อนโดยมีพนักงานโรงแรมมาจัดการกับจานชามที่ถูกกวาดจนเกลี้ยงไปหมดแล้ว

 

          “ก็แอดมินสวยซะขนาดนี้ผู้หญิงเขาคงไม่กล้า”พี่ซีวอนพูดปุ๊บ พี่ฮีชอลของผมก็ตบหน้าพี่ซีวอนเสียเต็มแรงแต่คู่นี้คงจะซาดิสม์ล่ะมั้งเพราะหลังจากนั้นพี่ฮีชอลก็โดนดึงมาจูบบดขยี้ริมฝีปากแบบเร่าร้อน

 

          “ตีอีกผมจะ .. จูบหนักๆอีก”

 

          “พอเถอะซีวอนฮีชอลอายแย่แล้ว ฮ่ะๆ”พี่ลีทึกส่งยิ้มเล็กก่อนจะโดนชายหนุ่มร่างสูงคว้าไปโอบกอดไว้

 

          “นายไม่สนแบบนั้นหรอไงลีทึก”

 

          “ไม่ดีกว่าเขินจะตาย”ไม่บ่อยนักที่พี่ลีทึกจะเขินอายได้ชัดเจนแบบนี้ ผมเองเห็นแล้วยังชอบเลยรู้สึกพี่เขาน่ารัก แต่คงไม่เท่าคนข้างๆฮยอกแจตอนนี้ที่กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่บนชายหาดโดยผมนั่งมองอยู่บนเนินเขา

 

          “ทุกคน!!เรียบร้อยแล้วลงมาเคาท์ดาวน์ด้วยกันเถอะครับ!”ดงเฮตะโกนขึ้นมาจากด้านล่างพลางส่งยิ้มให้ผมที่นั่งมองอยู่ ผมรีบวิ่งลงไปทันทีก่อนที่ดงเฮจะยื่นพลุให้ผม

 

          “นายจุดนะ ฉันจะยืนข้างๆเอง”

 

          “อืม เหลืออีกนาทีสุดท้าย”ผมยิ้มให้ดงเฮร่างเล็กข้างผมไม่ยิ้มอะไรแต่เขย่งขึ้นมาหอมแก้มผมหนึ่งทีพร้อมกับเอานิ้วลงมาแตะบนริมฝีปากของผมไม่ให้เอื้อนเอ่ยคำใดออกจากปาก

 

          “อือๆ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น”เวลาเหมือนกำลังจะผ่านไปอย่างเชื่องช้านาฬิกาบข้อมือของผมส่งเสียงเวลาของมันเมื่อเที่ยงคืนผมรีบจุดพลุที่ปักลงบนพื้นทรายก่อนที่มันจะเกิดแสงและเสียงดังไปหมด

 

          “สวัสดีปีใหม่นะคิมคิบอม”ดงเฮยิ้มกว้างให้ผมด้วยสายตาที่ผมไม่อยากละจากไปไหน

 

          “สวัสดีปีใหม่เช่นกันครับลีดงเฮ”ผมไม่รอช้าที่จะจูงมือใครอีกคนให้เดินไปกับผมไปในที่จะมีเพียงเราสองคนเท่านั้นดงเฮเองก็เดินตามผมมาติดๆ

         

          ผมพาดงเฮมาริมสระว่ายน้ำของโรงแรมซึ่งในเวลานี้คงไม่มีใครจะลงมาเล่นน้ำในเวลานี้ผมจึงคิดว่ามันเป็นสถานที่ผมกับดงเฮควรอยู่ด้วยกันเพียงสองคน ร่างเล็กนั่งลงกับเก้าอี้ตัวยาวข้างๆผมก่อนที่ดงเฮจะเดินมาพร้อมกับกล่องในมือที่ผมเห็นคนน่ารักเดินถือไปไหนมาไหนตลอดค่ำคืนนี้

 

          “เปิดสิมันเป็นของนายนะคิบอม”ผมเงยหน้ามองอีกคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าผม เพียงแกะกระดาษที่ห่อมันออกมันก็ทำผมคุ้นมากๆผมเปิดฝากล่องออกอย่างใจเย็นก่อนจะพบว่ามันเป็นผ้าพันคอผืนสีเทาที่ดูคนทำน่าจะตั้งใจมากผืนถึงยาวและกว้างพออุ่นขนาดนี้

 

          “เค้าทำมันเองเพื่อให้คิบอมสำหรับปีใหม่สำหรับช่วงฤดูหนาว”ดงเฮยิ้มกว้างให้ผมจะว่าไปผมหวังว่าผมคงจะพกเจ้านั่นมาด้วยนะ

 

          “ไปเอาของขวัญของดงเฮกันเถอะ”ผมเดินนำกลับไปที่ห้องปล่อยให้อีกคนรอบนโซฟากลางห้องรับแขก ผมหยิบห่อผ้าสีน้ำเงินออกมาจากกระเป๋าเดินทาง ก่อนจะแยกผ้าออกแล้วก็ไม่คิดด้วยว่าในท้ายที่สุดสิ่งนี้จะไปอยู่กับคนที่ผมอยากให้จริงๆ

 

          “ตุ๊กตาไม้อย่างงั้นหรอ ..”ดงเฮอุทานเสียงเงียบยิ่งทำให้ผมใจเสียก่อนที่ดงเฮจะยิ้มกว้างแล้วคว้าตุ๊กตาตัวนั้นไป ตุ๊กตาที่มีเพียงใบหน้าที่แสนเรียบง่ายกับเสื้อสีขาวและสายเอี๊ยมสีดำกางเกงสีน้ำเงินและมันก็ดูไม่ค่อยน่าสนใจแต่มันเหมือนตัวของผมที่เรียบง่ายแต่ก็อยากให้ใครสักคนเห็นคุณค่าในตัวของมัน

 

          “มันน่ารักมันเหมือนคิบอมที่ดูแข็งทื่อแต่ก็ไม่ได้ดูไร้เสน่ห์ ไม่ได้ดูไร้ค่าเหมือนที่เจ้าของคิดหรอกนะ”ดงเฮเดินเข้ามาใกล้ๆผม “เค้าอยากให้คิบอมรู้นะ ว่าเค้าชอบคิบอมมากๆ”ดงเฮหยิบผ้าพันคอที่ตั้งใจทำให้ผมบรรจงพันล้อมรอบบนคอของผม

 

          “แล้วถ้าของขวัญชิ้นเยี่ยมคือเค้า .. เค้าก็จะผูกโบว์แดงมอบให้คิบอมทันที”ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าดงเฮจู่โจมกอดรอบกายแล้วปลุกความเร่าร้อนของผมขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหน ผมรู้เพียงตอนนี้คนน่ารักดูพูดน้อยกำลังเหมือนเสือสาวที่กำลังจะขย้ำผม ปลุกผมให้เหมือนสิงห์ที่พร้อมจะปลุกปั่นรบเร้าให้อามรณ์ร้อนรักโหมพัดกระพือแรง ยิ่งเสน่หาก็ยิ่งต้องการกันและกันไม่รู้จบ และถ้ามันคือเรื่องจริงผมก็ขอบคุณพระเจ้าขอบคุณสวรรค์ที่มอบของขวัญวันปีใหม่ให้ผมได้เจ๋งที่สุด

 

[][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][][]

         

          “เย้ๆๆไฟเย็น ~~~~”ซองมินวิ่งไปมารอบๆบนชายหาดโดยคนอื่นก็กำลังสนุกสนานกับวันใหม่ของปีใหม่ที่เพิ่งจะมาถึงคยูฮยอนที่ยืนมองมีแต่หน้าที่จุดไฟเย็นให้อีกคนเพลิดเพลินกับมันเท่านั้นเอง

 

          “ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้เป็นถึงคุณครูแต่ทำตัวเหมือนเด็ก”ซองมินส่งค้อนวงโตให้ทันทีเปรียบเทียบแบบนี้มันหยามกันชัดๆ

 

          “แล้วไงวิศวกรการบินรูปหล่อ โตมากนักสิ!!”ซองมินเดินไปหาใกล้ๆจนคยูฮยอนต้องหอมแก้มแรงๆเสียหนึ่งที

 

          “อ๊ะ!คยูฮยอนบ้า!ใครอนุญาตนายกันฮ้า!”ซองมินหน้างอทันทีพลางดึงอุปกรณ์ทั้งหมดไปถือไว้

 

          “เค้าไม่ให้เล่นแล้ว แบร่!”ซองมินแลบลิ้นใส่ก่อนจะวิ่งหนีหายไปโดยมีคยูฮยอนตามไปติดๆ เมื่อจับร่างของอีกคนได้ก็ไม่รอช้าที่จะปิดปากนุ่มด้วยริมฝีปากของตนเอง

 

          “สุขสันต์วันเกิดกระต่ายเน่า”คยูฮยอนยกยิ้มให้เป็นจังหวะเดียวกันก็ประทับจูบลงบนหน้าผากอย่างอ่อนโยน ซองมินก็ละทิ้งทุกอย่างที่อยู่รอบกายโอบกอดเพียงคยูฮยอนไว้แน่นๆเท่านั้น

 

          “เค้าเอาไว้สวัสดีปีใหม่กันไม่ใช่หรอไง”

 

          “แต่สำหรับนายมันสำคัญทุกๆวันทุกๆเวลาไม่ใช่เพียงแค่วันๆเดียวอย่างวันปีใหม่”ซองมินน้ำตาเอ่อคลอก่อนจะกอดอีกคนแน่นๆแล้วใช้เป็นที่รองรับน้ำตา

 

          “เน่าไม่พอยังขี้แยด้วยนะ”คยูฮยอนแซว

 

          “ไอคนบ้า..”

 

          “ไปแกะของขวัญกันบนห้องดีกว่าเนอะซองมิน”

 

          “บ้าทะลึ่งอ่ะคยูฮยอน!”ซองมินเอ็ดตะโรกับคำพูดของคยูฮยอน แต่คยูฮยอนมีหรือจะฟังและหาทางรอดไม่ได้

 

          “ก็ของขวัญที่เราจับกันเมื่อกี้ยังไง ต้องไปช่วยกันแกะจะได้รู้ว่ามันคืออะไรไงเมีย”

 

          “คยูฮยอน!!!!!!!!!!!

 

         

          หมับ ..

 

          “ซีวอนฉันนึกว่านายเข้านอนแล้วเสียอีก”ฮีชอลหันไปหาคนที่เพิ่งมาสวมกอดจากทางด้านหลังตนเองภายในห้องนอนเพราะฮีชอลต่างหากที่ยังไม่ยอมนอนทอดมองออกไปด้านนอกทั้งที่ผ่านพ้นเที่ยงคืนวันใหม่มาแล้ว

 

          “เห็นคนรักไม่นอนผมจะนอนได้ยังไง”ซีวอนกอดฮีชอลไว้แน่นพรบจูบลงบนกระหม่อยคนรักเบาๆ

 

          “นายก็คิดมาก ออกมาชมวิวยามดึกไม่ได้หรอไง”ฮีชอลคลี่ยิ้ม คนตรงหน้าเขาเป็นถึงนักธุรกิจแต่เอาแต่มายุ่งกับนักเขียนโปรแกรม เขียนเว็บไซต์ตัวเล็กๆอย่างเขาในสังคมกว้าง แถมยังทำตัวติดงอมแงมเป็นเด็กๆใส่บ่อยๆ

 

          “ไม่ได้หรอกถ้าใครเห็นแล้วอยากได้แฟนผมขึ้นมาจะทำยังไง ไปนอนกันดีกว่านะผมเป็นห่วงกลัวจะมีลูกไม่ได้”

 

          “ซีวอนพูดอะไรของนายเนี่ย!!ใครเขาจะท้องกันเล่า!”ฮีชอลแก้มแดงขวยเขินร่างสูง

 

          “เรื่องน่ารักที่อยากให้เป็นจริงยังไงล่ะ”ซีวอนจูงฮีชอลลงมานอนกอดด้วยกันบนเตียงนุ่มร่างเล็กหนุนแขนร่างสูงเหมือนอย่างเคยและร่างโตกว่าก็กอดคนตัวบางไว้ตลอดค่ำคืน ไม่ใช่เพียงค่ำคืนในปีใหม่แต่เป็นทุกค่ำคืนที่ยังมีลมหายใจให้กันและกัน

 

 

          “เดี๋ยว !! ฮันกยอง ไม่เอาไม่เอาแล้วนะ!!”ฮยอกแจโวยวายลั่นห้องพักโดยมีบุคคลร่วมห้องกำลังวิ่งไล่จู่โจมอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

          “อะไรกัน กุชชี่ใบใหม่กับแค่ขอกดทั้งคืนในวันปีใหม่ยอมเถอะนะจ๊ะ เมียจ๋า ~~

 

          “ไม่อาวววว โธ่ .. วันนี้เค้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะสามีจ๋า”

 

          “ผมก็เหนื่อย”

 

          “แต่เมียเหนื่อยกว่า ถ้าสามีน่ารักจะยอมใส่ชุดนักเรียนญี่ปุ่นไรนั่นเวลามีอะไรกันเลย”

 

          “ชุดนางพยาบาลด้วยสิ หรือจะชุดเซเลอร์มูนด้วยก็ดี”

 

          “โอ๊ยย!ฮันกยอง ฉันเหนื่อยแค่นั้นก็พอแล้ว คืนนี้งด ไม่แต่งอะไรทั้งนั้นแล้วอ้อนวอนดีๆ

ก็ไม่ยอมให้!”ฮยอกแจกระทืบเท้าปึงปังเดินเข้าห้องน้ำด้วยความอ่อนล้าความจริงเขาแค่อยากพักจากกิจกรรมบนเตียง แฟนสุดหล่อของเขาก็ดูหื่นกามเกินไปจริงๆเลย มันสุดจะทนคนมันเหนื่อย เข้าใจบ้างก็ไม่ได้

 

          “อ๊ะ .. อา ..” ฮยอกแจกระพริบตาถี่ๆเหมือนเขาได้ยินเสียงที่ดังกระทบโสตประสาทแล้วเขาก็รู้ทันทีว่ามาจากห้องน้ำ ฮยอกแจไม่รอช้าที่จะเดินไปยังต้นเสียงทันที

 

          “อือ..ฮยอกแจ ..”ฮยอกแจได้ยินก็ยิ่งช้ำ เขาได้แต่มองบานประตูที่มีอีกคนยอมเข้าไปนั่งในนั้นเพียงจะไม่ทำร้ายเขา จะไม่บังคับให้เขาต้องทำกิจกรรมรักให้เขาต้องเหนื่อยกาย ไม่หวังอะไรจากคนที่เหนื่อยแทบตายแต่ไม่สนใจคนข้างกายที่เหมือนดั่งขุมพลังใจและกาย

 

          แกร๊ก ..

 

          “อ้าว ฮยอกแจมายืนร้องไห้ทำไมตรงนี้ครับ”ฮันกยองดูนุ่มนวลต่างจากเมื่อกลายนาทีก่อนฮยอกแจได้ยินเสียงตั้งแต่ต้นจนจบ ได้ยินเสียงฮันกยองอาบน้ำด้วยท่าทีที่สบายใจฮึมฮัมเพลงไปในระหว่างกำลังอาบน้ำ

 

          “ฮัน .. เค้าขอโทษนะ เค้าจะไม่เป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้อีกแล้ว”ฮันกยองมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัยอะไรกันที่ทำให้หนุ่มน้อยน่ารักของเขางอแงมากกว่าผิดปกติ

 

          “เรื่องอะไรครับ ไม่เอานะไม่ร้องไห้นะ”ฮันกยองจูงอีกคนไปนั่งลงบนโซฟาโอบไว้ด้วยความรัก ให้อีกคนใช้หัวพิงไหล่กว้างของตนพักผ่อนร่างกายและความเหนื่อยล้า

 

          “เขาได้ยิน ..ได้ยินฮันกยองช่วยตัวเองทั้งๆที่เค้าก็อยู่ตรงนี้อยู่ใกล้ๆฮันกยอง แต่ฮันกยองก็ไม่คิดจะบังคับให้เค้าต้องเหนื่อยไปมากว่านี้แต่กลับเค้า เค้าเห็นแก่ตัวเค้าเห็นแก่ตัวที่เห็นความเหนื่อยหน่ายของตนเอง ..”ฮยอกแจไม่ทันพูดจบนิ้วค่อนหยาบของอีกคนก็วางลงบนฝีปากนุ่มของคนร่างเล็ก

 

          “ไม่เลยฮจอกแจ คุณคือคนที่ผมรักและอยากทะนุถนอมแล้วด้วยเหตุผลอะไรที่ผมจะต้องบังคับคุณ ผมอยากให้คุณมีความสุขเมื่ออยู่กับผม ผมอยากให้ฮยอกแจตื่นขึ้นมาด้วยรอยยิ้มไม่ใช่ความเบื่อหน่าย จนกลายเป็นความเหนื่อยล้าที่เราจะต้องเจอหน้ากันทุกวัน หรือความรักไม่มีเหตุผลเหมือนรักของเด็กที่ปล่อยให้ล่องลอยไปอากาศแล้ววันหนึ่งมันก็จะหลุดล่องลอยไป แต่ความรักของผมกับคุณเหมือนลูกโป่งที่ผมต้องผูกมัดมันเอาไว้ให้มีความตึงมีความหย่อนให้มันพอดี ในวันที่มันกำลังจะแห้งเหี่ยวเราก็ต้องเติมลม เติมพลังให้มัน ผมจึงไม่คิดมากหรอกนะฮยอกแจกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เซ็กส์ของผมดูเหมือนเป็นเรื่องใหญ่แต่คุณใหญ่กว่าทุกสิ่ง”

 

          “ขอบคุณสวรรค์จริงๆที่มอบนายให้ฉัน ให้ฉันมีความสุขแบบนี้”ฮยอกแจกอดฮันกยองไว้แน่น กอดไว้ด้วยความรักที่มีทั้งหมด

 

          “ผมก็ต้องขอบคุรพระเจ้าจริงๆที่ปีใหม่ปีนี้ผมได้เจอคนรักจริงของผม ผมเจอรักแท้ของผมแล้วเช่นกัน ลีฮยอกแจ แต่งงานกันนะ ..”

 

 

 

..THE END ..

 

     

 

อัพช้าไปตั้ง 2 วัน T^T เพราะมันคือฟิคสดปีใหม่ที่เอามารวมกับวันเกิดของลีซองมมิน

ยังไงก็สุขสันต์วันเกิดภรรยาคยูฮยอนด้วยนะคะ เย้ ~~~

เสร็จสิ้นภารกิจวันกีฬาสีแล้วเราก็กลับมาต่อฟิคของเรากันดีกว่านะคะ

ยังไงก็ถ้าอัพช้า ขอ อภัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ

แต่สัญญาเค้าไม่ทิ้งเรื่องนี้หรอก <3

แล้วถ้าใครไม่เข้าใจเรื่องนี้บอกไรเตอร์ได้เลยนะจ๊ะเผื่อจะลงโบนัสให้อ่านกัน จุ๊บบ




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
HOT ISSUE!! ประเด็นฮอต รักอื้อฉาว KIHAE HANHYUK WONCIN ตอนที่ 46 : SF :: THIS NEW YEAR , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1362 , โพส : 9 , Rating : 100% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 9 : ความคิดเห็นที่ 3797
น่ารักทุกคู่เลย

love hanhyuk
Name : poo [ IP : 182.52.52.118 ]

วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:15
# 8 : ความคิดเห็นที่ 3779
 ป่า ดูมีสาระ มากเลยอ่ะ ตอนนี้



PS.  ไม่รู้ ว่ารักตอนไหน มารู้อีกที ก็รักหมดใจไปแล้ว พี่ๆ ท้่ง13 คือคนที่ เปลียนและนำสิ่งใหม่ๆ มาสู่ชิวิต ฉัน
Name : NN_suju < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NN_suju [ IP : 58.11.39.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2555 / 01:58
# 7 : ความคิดเห็นที่ 3746
น่ารักกันจริงเลย
Name : piggy-oun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piggy-oun [ IP : 124.122.176.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มกราคม 2555 / 16:25
# 6 : ความคิดเห็นที่ 3718
น่ารักกันทุกคู่เลยอะ >///<

PS.  อูยูพิชกัล คิมฮีชอล! ซารางแฮโย คิมฮีชอล!!!!
Name : FIFA~~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FIFA~~ [ IP : 125.24.15.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2555 / 02:52
# 5 : ความคิดเห็นที่ 3711
บางที ก้ แอบงง กับบางประโยคของไรท์เตอร์ เบาเบา ~
แต่น่ารักดีคะ ^^ อยากอ่านของ คิเฮ ดูยังไม่ค่อยเคลียร์ เท่าไหร่
Name : THANYA_0703 [ IP : 223.207.15.121 ]

วันที่: 5 มกราคม 2555 / 02:13
# 4 : ความคิดเห็นที่ 3710
บางที ก้ แอบงง กับบางประโยคของไรท์เตอร์ เบาเบา ~
แต่น่ารักดีคะ ^^ อยากอ่านของ คิเฮ ดูยังไม่ค่อยเคลียร์ เท่าไหร่
Name : THANYA_0703 [ IP : 223.207.15.121 ]

วันที่: 5 มกราคม 2555 / 02:13
# 3 : ความคิดเห็นที่ 3708
น่ารักจัง อ่านไปยิ้มไป ^_______^

HBD ซองมินด้วยอีกรอบ เย้ๆ~~~

HNY ไรเตอร์ด้วยค่า ^^

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 มกราคม 2555 / 17:55
Name :  -3- Lee  < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ  -3- Lee  [ IP : 27.55.0.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2555 / 17:50
# 2 : ความคิดเห็นที่ 3706
น่ารักมหดเลย>///<คิเฮน่ารัก ฮันฮยอกแอบซึ้ง คยูมินนี่กัดกันตลอดเวย์แต่ก็น่ารักน่ะ-//- วอนซินเลิศเสมอ! คังทึก...ให้ทึกมีแฟนแหละดีแล้วก่อนจะขายไม่ออก-*- แอบมีเย่เรียน>0<



ชอบเรื่องนี้มากกกกก
Name : earth111 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ earth111 [ IP : 125.27.226.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2555 / 23:58
# 1 : ความคิดเห็นที่ 3705
 น่ารักทุกคู่เลย
แต่ชอบคิเฮ ฮันฮยอก มากกกก ><
PS.  Primadonna is my real life
Name : Gradoom Primadonna^O^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gradoom Primadonna^O^ [ IP : 125.25.107.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2555 / 14:48
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android