คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ครอบครัวสุขสันต์อลวนอุ่นรัก ❤ KIHAE HANHYUK SJ YAOI

ตอนที่ 113 : SF : DREAM [ KANG X TEUK ]


     อัพเดท 3 ส.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: คิเฮ, Kihae, ด๊องหมวย, SJ, FIC, คิบอม, hanhyuk, kyumin
ผู้แต่ง : Pajamas Princesz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pajamas Princesz
My.iD: https://my.dek-d.com/mymiolove
< Review/Vote > Rating : 97% [ 406 mem(s) ]
This month views : 52 Overall : 290,022
11,422 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 983 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ครอบครัวสุขสันต์อลวนอุ่นรัก ❤ KIHAE HANHYUK SJ YAOI ตอนที่ 113 : SF : DREAM [ KANG X TEUK ] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 750 , โพส : 4 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ฝันร้าย..ผมฝันร้ายอีกแล้ว

 

            ผมสะดุ้งตื่นท่ามกลางความมืดและความเงียบสงัดเหงื่อผุดตามใบหน้าและซึมไปทั่วร่างกาย หัวใจกำลังเต้นรัวเหมือนมันพร้อมจะหยุดเต้นไปเช่นกัน ฝันที่ผมเหมือนจะถึงจุดหมายปลายทางแต่ผมก็ไม่เคยสัมผัสมันซักที

 

            “จองซู..คุณคือใคร”

 

------------------------------------------------------------------------------------

            ผมฟุบหลับกับเคาน์เตอร์บาร์ร้านเหล้าเวลาที่ผมหลับตามันทำให้ผมนึกถึงโครงหน้าของคนนั้นเป็นอย่างดีใบหน้าที่เรียวสวยได้รูป กลีบปากสีกุหลาบชมพูที่เขาหมายปอง รวมถึงดวงตาคู่สวยที่ใครได้จดจ้องคงได้พบกับความงามที่สวรรค์สรรสร้างให้

                        แต่ก็คงไม่แปลก..เพราะเขามักจะบอกกับผมว่าเขาคือนางฟ้า..

 

            “ไอ้คังอิน!มาฟุบไรแถวนี้”ผู้ชายหน้าสวยที่เป็นเพื่อนสนิทของผมตบไหล่ของผมเต็มแรงผมรีบเงยหน้าหมุนเก้าอี้มามองคนที่เพิ่งมา และไม่แปลกใจที่มันจะมากับชเวซีวอนแฟนของมัน

           

            “ตบกูซะแรงเลย..”ผมสบถเบาๆคิมฮีชอลเข้ามานั่งใกล้ผมแย่งขวดเบียร์ไปยกดื่มโดยสายตาของซีวอนจ้องมองแบบผู้ใหญ่เป็นห่วงเด็กน่าหมันไส้มันทั้งคู่จะรักจะห่วงอะไรกันนักหนาคนไร้คู่อย่างผมก็ตาร้อนเป็นเหมือนกัน

 

            “แค่นี้เอง นั่งเปลี่ยวหรอมึง”คิมฮีชอลคืนขวดเหล้าเปล่าให้ผม”มึงไม่ลองหาใครมาให้มึงรู้สึกดีหน่อยหรอไง เลิกจมปลักได้แล้ว”

 

            “จมปลักอะไร ทุกวันนี้กูคั่วไม่พออีกหรอ”ผมว่าแล้วจึงสั่งเบียร์ขวดใหม่เพื่อดื่มย้อมใจสำหรับคำพูดแรงๆของมันและแน่นอนมันทำผมจุกไปเลยชั่วขณะ”กูแค่เบื่อ มึงยังลากผัวมึงมานั่งด้วยเลยจริงไหมซีวอน”

 

            “ไม่ลองหาใครสักคนอย่างที่ฮีชอลพูดหน่อยล่ะ ไม่เสียหายหรอก”ซีวอนที่นั่งนิ่งมาตั้งนานก็เปิดฉากใส่ผมกับการเห็นดีเห็นชอลของเมียมัน ผมเบื่อผัวเมียคู่นี้

 

            “เข้าข้างกันดีนะ กูไปดีกว่าสาวโต๊ะนู้นมองกูล่ะ แล้วเจอกันที่ทำงานพรุ่งนี้”ผมกระตุกยิ้มวางขวดเบียร์ทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ ไม่รอช้าเดินเข้าไปหาสาวชุดดำเกาะอกรัดรูปและแน่นอนว่าวันนี้เธอเด่นที่สุดในไนท์คลับแห่งนี้

 

            “สวัสดีครับ ผมคิมคังอิน ไม่เป็นการรบกวนใช่ไหมครับที่จะขอนั่งโต๊ะด้วย”

 

            “ไม่รบกวนคะ ดิฉัน ยูริคะ”

 

------------------------------------------------------------------------------------

            สองร่างที่กำลังร่ายบทรักกันอย่างร้อนระอุบนเตียงขนาดใหญ่ของโรงแรม มือกว้างใหญ่ของอีกคนรุกเร้าปลุกปั่นให้อีกฝ่ายหลงใหลในรสชาติของกามอารมณ์ที่เขาความชำนาญ เสียงของหญิงสาวครางหวีดด้วยความพึงพอใจแตกต่างจากเสียงทุ้มที่เหมือนสุขสมเพียงเพราะได้ปลดปล่อยความอึดอัดภายในร่างกาย

                        และแน่นอนหญิงสาวเธอหลงใหลและติดใจคังอินได้อย่างง่ายดาย..

                        แต่สำหรับคังอินหญิงสาวผู้นี้ทำให้เขาผ่อนคลายจากอารมณ์ที่มีต่อ”นางฟ้า”

 

            “แฮ่ก..แฮ่ก..คุณเก่งจัง...เหนื่อยไหมคะ”ร่างสะอดสะองของหญิงสาวโผล่พ้นเพียงเนินเนื้อขาวสะอาดยกมือสวยลูบไล้แก้มของชายหนุ่มที่เธอมั่นใจว่าเธอได้เขามาครอบครองแล้วอย่างแน่นอน

 

            “ไม่หรอกครับแต่ผมจะกลับแล้ว”คังอินรีบหยิบเสื้อผ้าของตนเองสวมใส่

 

            “เดี่ยวสิคะ นี่เพิ่งรอบเดียวและคุณก็ชอบฉัน”

 

            “เดี๋ยวนะครับ”คังอินยกยิ้มพลางติดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดสุดท้าย”ผมไปติดใจคุณตั้งแต่เมื่อไหร่ อีกอย่างผมเป็นพวก One night stand

 

            “คังอินแต่ฉัน..”

 

            “ผมไปล่ะครับ ไว้ถ้าคุณสะดุดตาผมอีกครั้งค่อยเจอกันนะครับ ยูริ”

 

            ผมรีบกลับบ้านอาบน้ำล้างคราบไคลและคราบคาวที่อยู่บนร่างกายของผม ผมแค่หายจากความอึดอัดแต่ผมยังรู้สึกว่าผมยังต้องการนางฟ้าของผมอย่างมากมายอยู่ดี ผมจะทำอย่างไร ผมจะทำกับความรู้สึกที่ผมมีให้กับคนในฝันอย่างมากมายอย่างไรดี

 

            “คืนนี้ถ้าผมยังฝันถึงคุณอีก”ผมค่อยๆขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอน

           

            “..ผมจะไม่ขอตื่นจากการหลับใหลครั้งนี้”

 

 

 

            ...

            .

 

            “คังอินตื่นสิ ไปอาบน้ำได้แล้วนะ”เสียงหวานใสที่ทำให้ผมค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นมอง รอยยิ้มที่ผมหลงใหลและดวงตาคู่สวยที่มีเพียงประกายประดับล้อมไว้คนนี้แหละที่ผมเจอเขามาเสมอ

 

            “จองซูเข้ามาได้ไง”ผมขยี้ตา ท้องฟ้าสว่างเรืองรองแตกต่างจากที่ผมรู้สึกเมื่อสักครู่ว่าท้องฟ้ากำลังมืดมิดไม่มีแม้แต่แสงและเสียงใดๆแต่ตอนนี้ผมอยู่กับเสียงที่ผมต้องการได้ยินมากที่สุด

 

            “เปิดประตูเข้ามาสิ คังอินเราไปเดินเล่นกันเถอะฉันอยากไปเดินเล่นนะ”คนพูดเก่งพยายามดึงมือผมขึ้นไป แต่ทว่า..

 

            “อ้ะ!!ขอโทษ”.จองซูล้มลงมานอนทับบนตัวผมใบหน้าหวานห่างจากริมฝีปากเพียงแค่คืบ ผมไม่รอช้าประกบลงบนปลายกลีบปากสีชมพูนุ่มทันที

 

            “อรุณสวัสดิ์ครับ”

 

            “อรุณสวัสดิ์ ปล่อยสิจะไปทำกับข้าวแล้วนะ”ใบหน้าหวานแดงซ่านจนผมอยากจะแกล้งอีกรอบแต่ผมจำยอมให้คนสวยหลุดออกจากอ้อมกอดของผมไปก่อน เพราะผมได้จูบอรุณสวัสดิ์เรียบร้อยแล้ว

 

            “แดดแรงพอสมควรทำไมอยากออกมาเดินเล่นล่ะ”ผมเอ่ยปากถามพลางจูงจักรยานคันสีขาวมาด้วย จองซูไม่ตอบแต่กำลังวิ่งเล่นแบบเด็กๆไปบนถนน

 

            “จองซูสนใจผมหน่อย”

 

            “ก็อยากออกมาเดินเล่น”จองซูหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าของผม”อยากได้ดอกไม้สักช่อเท่านั้นเอง”จองซูยิ้มหวานให้ผมก่อนที่จะเดินนำหน้าผมไปอีกครั้ง พอผมสังเกต ผมรูสึกว่าแถวนี้ร่มรื่นมากอากาศดีซะด้วยที่แบบนี้อยู่ตรงไหนกัน ถึงทำให้ผมรู้สึกดีได้ขนาดนี้

 

            “นี่ที่ไหน”

 

            “ดินแดงของจองซู”คนตาสวยหันมายิ้มละมุนให้ผม พวกเราเดินไปกันเรื่อยๆผมไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ก่อนที่ผมจะเดินตามอีกฝ่ายเข้าไปในสวนดอกไม้แลดูจองซูจะชอบดอกไม้เป็นพิเศษ

 

            “ชอบดอกไม้หรอจองซู”

           

            “อืม..บอกแล้วไงว่าอยากได้ดอกไม้สักช่อ”จองซูวางตะกร้าลงบนผืนหญ้า ผมมองไปรอบๆดอกไม้ที่นี่เยอะจริงๆคนสวยคงจะชอบมากจริงๆ

 

            “นั่งลงสิ”ผมนั่งลงตามที่เจ้าตัวสั่ง จองซูค่อยๆบรรจงหยิบขนมในตะกร้าออกมารวมถึงเครื่องดื่มเป็นน้ำส้มคั้นที่คาดว่าเจ้าตัวทำเอง

 

            “ผมอยากกินนั่น..”ผมชี้ไปที่พายบลูเบอร์รี่ดูแล้วน่ากินมากเป็นพิเศษ จองซูค่อยๆตัดแบ่งแล้วจ่อที่ปากของผม

           

            “เอาสิ..”รอยยิ้มฉายบนใบหน้าของร่างบาง ผมรีบงับเนื้อพายแสนอร่อยมันหวานฉ่ำสอดความเปรี้ยวที่ผสมกันภายในโพรงปากของผม อร่อย..และมันอร่อยที่สุดเท่าที่ผมสัมผัสและลิ้มลองมา

 

            “อร่อยไหม ฉันกลัวไม่ถูกปากนาย”

 

            “อร่อยสิ”ผมลอบจุ๊บปากเล็กลงไปเบาๆ”แต่ผมอยากชิมจองซูมากกว่า”

 

            “ไม่เอา..ห้ามชิมนางฟ้านะรู้ไหม”จองซูเอียงคอมองยิ้มให้ผม”อยากนอนไหมคังอิน นอนลงบนตักของฉัน”จองซูตบลงบนตักของตนเองผมพยักหน้ารีบล้มตัวลงหนุนหัวลงบนตักนุ่มของอีกฝ่าย

 

            “ฉันมีความสุขนะคังอิน”จองซูยิ้มพลางยกมือขึ้นลูบผมของผมอย่างเชื่องช้า ผมสบตากับอีกคนก่อนจะค่อยดันให้ตัวขึ้น มือกว้างของผมเคลื่อนประคองใบหน้าสวย เหมือนมีเวทมนตร์สะกดผมไว้ ริมฝีปากนุ่มของเราทั้งสองแนบชิดกันแผ่วเบา ความหวานของกลีบกุหลาบมันทำผมรู้สึกล่องลอยและมีพลังเมื่อโพรงปากหวานเคลื่อนเปิดผมสามารถตักตวงความหอมหวานได้ทันที

 

            ผมหลงใหลความหวานของนางฟ้า..ผมรู้สึกดีที่นางฟ้าอยู่ตรงนี้กับผม

                        ความหวานของนางฟ้าเป็นพลังให้ผมมีชีวิตขับเคลื่อนไปได้ในแต่ละวัน..

 

            “แต่..ผมรักคุณนะจองซูนางฟ้าของผม”ผมจุมพิตแผ่วเบากลางหน้าผาก จองซูหลับตาลง

 

            “ฉันรักนาย คังอิน..ฮึก..”หยดย้ำตาของร่างบางหยดเป็นสายผมรีบคว้าร่างบางหมายจะกอดให้แน่นเท่าที่จะทำได้ แต่ผมไม่สัมผัสได้เลย จองซูสะอื้นไห้ต่อหน้าต่อตาของผมแต่เหมือนเป็นเพียงธาตุอากาศที่ผมยิ่งไขว่คว้าก็ยิ่งจางหาย

 

            “จองซู..ไม่!คุณจะไปไหน ได้โปรดอยู่กับผม!!”ท้องฟ้าที่สว่างถูกปิดทึบด้วยเมฆ สายฝนสาดเทลงมาไม่ขาด จองซูของผมถูกมลายหายไปแล้ว ไม่จริง ช่วยบอกผมทีว่านางฟ้าของผมยังอยู่ข้างๆผม

 

            “จองซู!!คุณอยู่ที่ไหนกัน!!”ผมฝ่าเข้าไปในสวนที่มันเหี่ยวเฉาตายเป็นสีดำไปหมดแล้ว สายฝนสาดเทลงมาไม่ขาดสาย เสียงร่ำไห้ของจองซูยังคงชัดเจนในความคิด คุณอยู่ที่ไหน นางฟ้านางฟ้าของผม

 

            คังอินฉันรักนาย..

 

            “เสียงของจองซู!!!!”ผมรีบหันไปตามเสียงที่ผมได้ยินต่อให้ป่าไม้เถาวัลย์จะน่ากลัวหรือจะมีมากเพียงใดผมจะฝ่าไป ความหนาวเหน็บเริ่มปกคลุม สวรรค์ต้องการกลั่นแกล้งอะไรจากผม

 

            “..จองซู..ผมเจอคุณแล้ว”ผมทิ้งตัวลงกับริมธารน้ำ จองซูยืนระบายยิ้มให้ผมในชุดสีขาวสะอาดปล่อยให้ยาวพลิ้วไสวท่ามกลางแรงลม จองซู..จองซูของผม..

 

            “คังอินฉันรักนาย ฉันรักนาย..และฉันจะรักนายตลอดไป..ฮึก..รักคังอินตลอดไป...”

 

            “ลาก่อน คังอิน..ลาก่อนที่รัก..ฮึก..”

 

            แสงสว่างเจิดจ้าจนผมเหมือนหยุดลมหายใจ..ผมหมดลมหายใจเมื่อไม่มีนางฟ้าจองซู..

 

 

 

 

 

 

            “คังอิน!!! ซีวอนเรียกหมอทีคังอินฟื้นแล้ว!!!”เสียงของคนบางคนทำให้ผมต้องรีบเปิดเปลือกตาขึ้นมอง ผมเห็นฮีชอลกำลังน้ำตาคลอหน่วงอยู่ในเบ้าตา ผมหันไปมองทั่วผมอยู่ที่ไหนกันผมไม่คุ้นเลยและแน่นอนผมยังรู้สึกหายใจไม่ออก..

 

            “ใจเย็นๆคังอิน ฉันให้ซีวอนไปตามหมอมาแล้ว เขาจะเอาเครื่องช่วยหายใจออกให้นาย นายจะรู้สึกดีขึ้นนะ ฮึก..ขอบคุณนะจองซู...”ฮีชอลพูดถึงจองซูอย่างงั้นหรอ ? ทำไมฮีชอลถึงรู้จักคนในฝันของเขาได้ล่ะ

 

            ภาพของผมเหมือนปิดลงอีกครั้งท่ามกลางเสียงที่วุ่นวายฮีชอลอยู่ในอ้อมกอดของซีวอนและผมก็ไม่รับรู้อะไรอีกแล้วสำหรับเวลานี้

 

           

            ผมลืมตาขึ้นมองเพดานสีขาวอีกครั้ง ในสมองเหมือนรู้สึกว่างเปล่า ผมค่อยๆลุกขึ้นนั่งมันเวียนหัวจนผมรู้สึกอยากอาเจียน มันเกิดอะไรขึ้นกับผม ห้องนี้เหมือนห้องที่ผมตื่นขึ้นมาในความฝันก่อนทุกอย่างจะหายไป

 

            “พี่คังอิน พี่ตื่นแล้ว!”เรียววุคร้องลั่นก่อนจะวิ่งเข้ามากอดผมแน่น น้องชายเพียงคนเดียวของผม

 

            “อะไรกันเรียววุคเสียงดังเชียว คังอินให้ตายเถอะนายฟื้นแล้ว”ฮีชอลดูหน้าตาตื่นไม่น้อยไปกว่ากันรีบวิ่งเข้ามาหาผม”เป็นอะไรมากไหม รู้สึกปวดหัวหรือเปล่า”

 

            “ไม่..ฉันไม่เป็นอะไรทั้งนั้นแต่ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน”

 

            “บ้านของนายไง”ฮีชอลเลิกคิ้ว”บ้านที่นายซื้อด้วยเงินของนายเองไง”

 

            “บ้าน..”ผมได้แต่นั่งสับสนบ้าน..ผมจำได้บ้านของผมเป็นเพียงห้องคอนโดไม่ใช่บ้านติดริมชายหาดและเต็มไปด้วยมวลหมู่ดอกไม้แบบนี้ บ้านแบบนี้เหมือนบ้านในฝันเสียมากกว่า

 

            “บ้านของนาย..กับจองซู”ฮีชอลสีหน้าสลดลง”ภรรยาของนายกับนายเคยอยู่ที่นี่ด้วยกัน”

 

            “..หมายความว่าไง”ผมมองไปรอบห้อง จองซูเป็นภรรยาของผม

 

            “เรียววุคพี่ขออยู่กับคังอินสองคนนะ”

 

            “ครับ”

 

            “นายนอนหลับไปนานมากหลังจากเหตุการณ์ที่จองซูจมน้ำตาย เพราะนายเองเกือบฆ่าตัวตายด้วยการกินยานอนหลับให้ตายตามจองซูไปด้วย”ฮีชอลเริ่มเล่าเหตุการณ์ก่อนจะหยิบกรอบรูปสีขาวสะอาดที่ผมกับจองซูถ่ายด้วยกัน

 

            “แต่เรียววุคเข้ามาเห็นฉันเลยรีบส่งโรงพยาบาล นายเป็นเจ้าชายนิทรา พวกฉันได้แต่รอเวลาให้นายตื่นจากการที่สมองขาดออกซิเจนไปนาน แต่นายกลับมา..ถึงแม้จะไม่กลับมาพร้อมความทรงจำที่ครบถ้วนก็ตาม”

 

            “นางฟ้า..จองซู..”ผมร้องไห้พลางเปรยออกมา ร่างของฮีชอลสั่นเบาๆพลางปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้ม

 

            “จองซูอยู่บนสวรรค์แล้วนะคังอิน..เขาไปดีแล้ว”ฮีชอลพูดด้วยน้ำตา

 

            “ไม่เลย..จองซูอยู่ในใจของฉันตลอดไป..”

 

            “จองซูรักคิงอินตลอดไป...”

 

-----------------------------------------------------------------

 

            ตลอดที่ผมคิดว่าฝันร้ายมันคือความฝันที่มาจากความทรงจำของผมทั้งนั้น แต่ทั้งนั้นทั้งนี้ความฝันของผมผมเชื่อเพียงอย่างเดียวว่าจองซูยังคงรักผมตลอดไป ความทรงจำผมค่อยๆกลับมาผมกับจองซูคบกันมาเป็นเวลาหลายปีสามารถให้ผมไม่เป็นหนุ่มเจ้าชู้และมีเพียงเขาเพียงผู้เดียว เราสร้างบ้านริมชายหาดปลูกดอกไม้ด้วยกันตามที่จองซูวาดฝันไว้ แต่วันฝันร้ายของพวกเราก็มาถึงเมื่อร่างบางจมน้ำตายด้วยสาเหตุโรคหัวใจกำเริบโดยเจ้าตัวไม่เคยบอกผมเลยแม้แต่น้อย มันทำให้ผมฟุ้งซ่านและผมเลือกที่จะใช้ยาเกินขนาดเพื่อจะตามจองซูไป

            แต่อาจจะเป็นเหตุผลที่ไม่เพียงพอจองซูเลยผลักไสให้ผมกลับมาที่เดิม..

 

            “จองซูคิดถึงผมไหม ผมคิดถึงจองซูนะ”ผมเข็นวีลแชร์ตัวเองมาจนถึงหน้ารูปของจองซูผมวางดอกฟอร์เกทมีนอทลงต่อหน้ารูป รอยยิ้มบางๆผมมอบให้แก่รูปของจองซู นางฟ้าของผมสบายดีใช่ไหม?

 

            “พี่คังอินครับ นักกายภาพบำบัดมาแล้วครับ”เรียววุคมาเรียกผมในห้อง เพราะผมนอนไปหลายเดือนกล้ามเนื้อไม่ได้ใช้งานเลยต้องหาผู้ช่วยจากโรงพยาบาลมาช่วยเหลือ

 

            “อืม ไปกันเถอะ”ผมรับคำปล่อยให้เรียววุคเป็นคนเข็นวีลแชร์ออกไปนอกห้อง

 

            “นี่ครับพี่คังอินนักกายภาพบำบัดของเรา”เรียววุครีบเดินไปหาชายหนุ่มอีกคน ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนักแต่เพียงอีกฝ่ายหันหน้ามามันทำผมลืมหายใจไปสนิทเลย

 

            “นางฟ้า..”

 

            “สวัสดีครับ ผม ลีทึกครับ”

 

 




SAYHIWONDERMIORELLA’

อาจจะดราม่าไปนิดแต่ก็ไม่ได้ให้จบเศร้าไปหรอกเนาะ >/////<

ความจริงอยากให้เป็นวอนซินแต่พี่หมีกลับมาพร้อมกับนางฟ้า

เลยหยิบคู่ คังทึก มาเคาะฝุ่นประกาศความเรียลกันไปเลยฮิ้ววว ~~

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เข้ามายุ่งหน้าฟิคเพราะติดเรียน ปีสุดท้ายของมอปลายเครียดน่าดู

แต่มั่นใจว่าจะกลับมาพร้อมฟิค M-PREG อีกครั้งแน่นอนจ้า

อย่างไรก็ติดตามข่าวได้เรื่อยๆนะคะ เฟซ ทวิต ครบทุกทางเลยจ้า

แล้วเจอกันใหม่นะคะ เลิฟยูรีดเดอร์ <3

#HAPPYHANHYUKDAY2012

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ครอบครัวสุขสันต์อลวนอุ่นรัก ❤ KIHAE HANHYUK SJ YAOI ตอนที่ 113 : SF : DREAM [ KANG X TEUK ] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 750 , โพส : 4 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 11258
หุหุ นางฟ้าไม่ได้ตายจากไปไหนซะหน่อย

ยังอยู่ในใจของคังอินเสมอแหละ เหอๆ
PS.  ขอบคุณค่ะที่มีเรื่องดีๆมาให้ดูแล้วก็อ่าน
Name : Praew_Parichat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Praew_Parichat [ IP : 49.48.14.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2555 / 20:49
# 3 : ความคิดเห็นที่ 11236
เอ๊ะๆๆ มันยังไง
นางฟ้าจองซูจากไป
แต่ยังมีนางฟ้าอีทึก >< 555555
PS.  PRIMA ELF HanHyuk not to be seen by eyes but to be touched by heart >///< ลูกป๊าฮัน ม๊าฮยอก โย่ววว!!~
Name : GradoomPrimzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GradoomPrimzz [ IP : 125.25.121.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2555 / 23:56
# 2 : ความคิดเห็นที่ 11228
อิ๊ย๊ะๆๆๆ>/<

นางฟ้าาา
PS.  Super junior...fighting
Name : E.L.F. club < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ E.L.F. club [ IP : 110.168.59.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2555 / 06:22
# 1 : ความคิดเห็นที่ 11227
Name : ... [ IP : 110.168.192.105 ]

วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 21:25
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android