ร้ายมา รั ก ก ลั บ ไม่โกง : Fleet of love

ตอนที่ 17 : ร้ายมารักกลับครั้งที่ 15 : วันเสียซิง 18+ (100%) อัปครบ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 503
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    27 พ.ย. 63

(ต่อ)

 

“ไม่เป็นไร แค่นี้เอง บอกแล้วไงว่าไม่ชอบเป่าเค้ก” เห็นดังนั้นจึงรีบบอกออกไปแล้วชักมือตัวเองกลับมา ทำหน้าเหมือนเห็นคนจะเป็นจะตายอย่างนั้นแหละ แค่บี้เทียนเล่นเอง

“จริงหรอครับ” ถามโดยที่แววตามีความเคลือบแคลงอยู่ไม่น้อย 

“พีทมันไม่ชอบเป่าเค้กตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วน่ะ” มุกที่เดินเข้ามาหาเป็นคนตอบแทนฉัน 

“งั้นเค้กนั่น... ถ้าไม่ชอบเดี๋ยวผมเอาไปทิ้งให้” คนตรงหน้ามีแววตารู้สึกผิดในชั่วขณะนึงก่อนจะกลับมาเป็นปกติ

“ไม่ต้อง ไม่เป็นไร ฉันแค่ไม่ชอบเป่าเค้ก ไม่ได้แปลว่าฉันไม่ชอบกินเค้กสักหน่อย” 

“กูขอโทษนะพีท กูไม่รู้ว่ามึงไม่ชอบ” อิปลากับอิกุนเดินเข้ามาหาพร้อมกับมือคู่นึงที่วางลงที่ไหล่แต่ละข้าง

“ไม่เป็นไร แค่พวกมึงตั้งใจทำให้กูก็ดีใจแล้ว” ยกมือขึ้นไปขยี้ผมพวกมันทั้งสองคน ก่อนจะถูกพวกมันลากตัวออกไปปาร์ตี้ด้วยกันตรงพื้นที่ว่างด้านหน้าพร้อมกลับเสียงเพลงที่กลับมาเล่นอีกครั้ง แก้วเหล้าใบแล้วใบเล่าถูกส่งมาให้ฉัน ดูก็รู้ว่าพวกมันอยากปลอบใจที่เห็นปฏิกิริยาของฉันเมื่อครู่ และคงอยากหาเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเกลียดเจ้าก้อนแป้งกลมๆนั่น 

 

00.05 น.

ตอนนี้ทั้งอิปลาอิกุน และกลุ่มเพื่อนที่มหาลัยได้ทะยอยกลับกันไปเกือบหมดแล้ว จะเหลือก็แค่กลุ่มเพื่อนเก่าเพื่อนแก่สมัยมัธยมอย่างจูนกับมุก อ้อ ยังเหลืออีกหนึ่งที่ยังมีชีวิตรอด ซึ่งก็คือไอ้เป้ง รายนั้นคอแข็งยิ่งกว่าอะไรดี ไม่รู้เหมือนกันว่ามันพาใครไปนั่งดื่มด้วยเพราะฉันปลีกตัวไปหาไม่ได้เลยเพราะถูกจูนกับมุกกักตัวเอาไว้ เจอล่าสุดก็ตอนที่มันเดินมาหอบเอาเหล้าไปนั่งกินนั่นแหละ

เหล้าแก้วที่สิบที่ร้อยถูกกรอกลงคอราวกับว่ามันเป็นน้ำเปล่า แถมยังมีเหล้ายี่ห้อไม่คุ้นที่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนหิ้วมาปะปนกันไปหมด จนฉันต้องกระดกน้ำตามแก้วต่อแก้ว บอกเลยว่าขืนดื่มต่ออีกสักชั่วโมงไม่ใครก็ใครคงได้หิ้วปีกกันไปนอนแน่

“อีพีท มืงงงว่าอีจูนมาวยาง” ยกแขนขึ้นเกี่ยวคอฉันเข้าหาตัวพลางถามออกมาด้วยน้ำเสียงยานคาง รายแรกคงจะเป็นอิมุกนี่แหละที่ไปก่อนเพื่อน

“มึงนั่นแหละที่เมาอีเหี้ย” ผลักหัวมันออกห่างเพราะกลิ่นเหล้าที่ออกมาจากลมหายใจมันแม่งทำเอาฉันมึนไปหมด

“ใครมาวว กูม่ายม๊าววว” ปฏิเสธพลางยกมือขึ้นมาบีบแก้มทั้งสองข้างของฉันเข้าหากันจนปากยู่ ก่อนจะถูกใครบางคนดึงแขนออกไป

“มึงแกล้งอีพีทหรอ” เป็นจูนที่เข้ามาช่วยฉัน ก่อนที่ประโยคนึงจะถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากมัน “กูขอแกล้งด้วยคนสิ” เวร นึกว่าจะช่วย ที่ไหนได้มาช่วยกันยำฉันจนแสบแก้มไปหมด

ใครก็ได้เอาอีเมรีสองตัวนี่ออกไปจากตัวฉันที

“พีท” เสียงทุ้มดังขึ้นด้านราวกับมีเทพบุตรมาช่วยชีวิต ทั้งมุกและจูนหันกลับไปมองพร้อมกันรวมถึงฉันด้วย พอเห็นว่าคนตรงหน้าเป็นไอ้เป้งจึงมองมันด้วยสายตาขอความช่วยเหลือทันที

“เอ้ง อ้วยอูอ้วย (เป้ง ช่วยกูด้วย) ” 

“กูขอยืมห้องมึงได้ปะ” 

“อ้าย แต่อ้วยอูอ่อน (ได้ แต่ช่วยกูก่อน) ” พูดพลางพยายามง้างมืออิเพื่อนเวรทั้งสองตัวออกจากแก้ม ตาปรือขนาดนั้นแต่แรงแม่งเยอะฉิบหาย

“กูไปล่ะ” แต่มันกลับไม่สนใจใยดีฉันเลย พอได้สิ่งที่มันต้องการมันก็เดินจากไป ทิ้งให้ฉันอ้าปากพะงาบๆขอความช่วยเหลือโดยมีปีศาจสองตัวกำลังกลั่นแกล้งอย่างเมามันส์ ตอนไม่เมาก็ว่าบ้าแล้ว อย่าถามถึงตอนเมาเลยว่าบ้าแค่ไหน 

ของเหลวถูกเทเข้าปากจนฉันเกือบสำลัก หรือพูดง่ายๆก็คือฉันกำลังถูกกรอกเหล้าเข้าปากจนเปียกไปถึงลำคอและเสื้อผ้า กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนตีเข้าจมูกจนรู้สึกว่าร่างกายชาไปทั้งร่าง คงไม่ต้องบอกว่าดีกรีของเหล้าขวดนี้สูงแค่ไหน แค่กลืนไปอึกเดียวก็รู้เรื่องแล้ว แขนขาชาหนึบจนต้องหาที่ยึด พอจะลุกขึ้นยืนก็เกือบร่วง สภาพฉันไม่ต่างจากอีสองคนนี่เลย  

“พวกมึงจะฆ่ากูหรออีเหี้ยยยยยย” โพล่งออกมาพลางใช้มือปัดป่ายไปที่เพื่อนสารเลวตรงหน้า จับผมทั้งสองคนได้จึงดึงมันเข้าหากันจนศีรษะของคนทั้งคู่กระแทกกันดังปึก แสยะยิ้มร้ายอย่างสะใจที่เห็นทั้งสองคนร่วงลงไปกองกับพื้น ก่อนจะประคองร่างตัวเองให้หยัดตรงขึ้นอีกครั้ง

ต้องไปล้างหน้าซะหน่อย ไม่งั้นสภาพฉันต้องเละเหมือนพวกมันแน่

ประคองร่างที่สติไม่เต็มร้อยมุ่งหน้ามายังห้องนอนของตัวเอง มือคลำทางสะเปะสะปะผ่านผู้คนที่กำลังมึนเมากันได้ที่ อีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงอยู่รอมร่อแล้ว กำลังจะเอื้อมมือไปหมุนลูกบิดแต่ประตูตรงหน้ากลับถูกเปิดออกซะก่อน

ฉันมองไม่ชัดว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันคือใคร รู้แค่ว่าเป็นผู้ชาย 

“ฝากด้วยนะ กลับล่ะ” ฟังจากน้ำเสียง ฉันจึงเดาว่าผู้ชายคนนี้น่าจะเป็นไอ้เป้ง ถึงสติฉันจะเลือนลางแค่ไหนแต่ฉันไม่มีทางจำน้ำเสียงเพื่อนตัวเองไม่ได้

ว่าแต่เมื่อกี้มันพูดว่าไงนะ จะหมุนตัวไปถามแต่มันกลับเดินหายไปแล้ว

ช่างแม่งเหอะ เอาตัวเองให้รอดก่อน

ผลักประตูให้อ้ากว้างออกแล้วรีบมุ่งตรงเข้ามาในห้อง กดล็อคประตูอย่างเสร็จสรรพเพื่อกันใครเข้ามาก่อนจะรีบพุ่งตัวไปยังห้องน้ำ ขาพันกันสะเปะสะปะจนหัวชนขอบประตู แต่นั่นไม่ได้ทำให้รู้สึกเจ็บ ตอนนี้ความรู้สึกเดียวที่ฉันรับรู้คือ ชา ร่างกายฉันมันชาไปทั้งร่างเพราะไอ้เหล้าบ้านั่น

เปิดน้ำจากก๊อกแล้วกวักน้ำล้างหน้าตัวเองทันที ไรผมเปียกลู่ไปด้วยหยาดน้ำรวมไปถึงร่างกายส่วนบนก็พลอยเปียกไปด้วย อยากให้ตัวเองสร่างเมา แต่นั่นกลับทำให้ร่างกายรู้สึกร้อนมากกว่าเดิม อยากถอดเสื้อผ้าและปาทิ้งไปซะ ได้นอนอยู่ในอ่างคงทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น

ไม่พูดพร่ำทำเพลงและลงมือทำตามที่ใจคิดทันที ปาเสื้อผ้าไปยังมุมนึงของห้องไม่เว้นแม้แต่อันเดอร์แวร์ก่อนจะก้าวขาลงไปในอ่างอาบน้ำยี่ห้อดังทันทีที่ร่างกายเปลือยเปล่าเป็นที่เรียบร้อย

อา เย็นดีจัง

ผ่อนลมหายใจออกมาพลางหลับตาลงเพื่อซึมซับความรู้สึกสบายตัวที่เกิดขึ้น ตอนนี้ข้างนอกจะเป็นยังไงฉันไม่สนใจแล้ว รู้เพียงแค่ว่าฉันต้องหาทางเอาตัวรอดจากความรู้สึกประหลาดเพราะไอ้เหล้าบ้านั่นก่อน สร่างเมาเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ปรือตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่ศีรษะ หัวฉันมันหมุนติ๊วๆราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบ ค่อยๆยันกายลุกขึ้นจากอ่างอยู่หลายทีแต่ก็ล้มไม่เป็นท่าจนน้ำกระเซ็นเลอะออกมาข้างนอก

น่าหงุดหงิด โคตรหงุดหงิดเลย 

ตั้งสติอยู่พักนึงแล้วยันกายลุกขึ้นมาใหม่ คราวนี้ไม่ล้มแล้ว ก้าวขาออกมาจากอ่างได้สำเร็จก่อนจะค่อยๆคลำทางออกมาจากห้องน้ำโดยที่ร่างกายไร้เสื้อผ้าใดๆติดกาย

เดินตรงมายังตู้เสื้อผ้าผ่านความมืดมิดเนื่องจากไม่ได้เปิดไฟเอาไว้ตั้งแต่แรก ยังพอมีแสงสว่างจากห้องน้ำพอให้ฉันเห็นของที่อยู่ในตู้ เลือกหยิบเสื้อยืดตัวที่สวมง่ายที่สุดมาสวมทับบนเรือนร่าง ก่อนจะปามันทิ้งด้วยความรู้สึกขัดใจ แค่เนื้อผ้าสัมผัสร่างก็ทำให้ฉันแทบอยากจะกลับเข้าไปนอนในอ่างอาบน้ำใหม่

จึงเปลี่ยนเป้าหมายไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง มือควานหารีโมทแอร์แล้วกดเปิดที่อุณหภูมิต่ำกว่าที่ตั้งไว้ ก่อนจะเขวี้ยงมันลงที่เดิมแล้วโดดขึ้นแผ่หราบนเตียง

เสียงเพลงด้านนอกกำลังย้ำเตือนฉันว่าที่นี่ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว จิตใต้สำนึกมันบอกให้ฉันลุกขึ้นไปแต่งตัวแล้วออกไปสนุกกับเพื่อน แต่ร่างกายมันกลับคัดค้าน ยิ่งพอผิวเนื้อสัมผัสกับพื้นเตียงเย็นๆ มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกอย่างพาตัวเองให้จมดิ่งไปในห้วงนิทรา

ขณะที่สติสัมปชัญญะกำลังจะหลุดลอยไป ร่างกายฉันเหมือนถูกสะกิดจากอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะถูกดึงเข้าไปปะทะกับวัตถุที่ทั้งแข็งทั้งใหญ่ แต่กลับให้ความอบอุ่นขึ้นมาอย่างน่าประหลาดจนฉันต้องเอี้ยวตัวเข้าไปกอด มันไม่ร้อนเหมือนเสื้อผ้าพวกนั้น แต่มันกลับให้ความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก 

 

....

 

ร่างเปลือยเปล่าสัมผัสเข้ากับสิ่งแปลกใหม่ มันทั้งหอมและนุ่มนิ่มในคราวเดียวกันโดยที่ไม่รู้ว่าของสิ่งนั้นมีชีวิต มีเลือดเนื้อ ที่มันกำลังแน่นิ่งเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป เลยต้องมาจบอยู่ที่ห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้ 

คนที่ถูกปลุกเพราะแรงกอดรัดปรือตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ก่อนจะพบว่าแขนข้างนึงถูกบางอย่างรั้งไว้... มันคือกุญแจมือ

ใครไม่รู้เล่นพิเรนทร์ล็อคตัวเขาติดกับเตียง แถมพอตื่นมายังเจอวัตถุบางอย่างทับอยู่เหนือร่าง เจ้าสิ่งนั้นมันทับร่างกายเขาไว้จนขยับตัวไปไหนไม่ได้

ใช้มือที่เหลือเพียงข้างเดียวค่อยๆงัดแงะร่างของใครบางคนที่คว่ำหน้าอยู่บนตัวออก ก่อนจะรีบผละมือออกมาราวกับมันเป็นของร้อนทันทีที่เห็นว่าคนตรงหน้าเป็นผู้หญิง และไม่มีเสื้อผ้าใดๆติดกายเลย 

แสงไฟริบหรี่บวกกับความมึนเมาจนสายตาพร่าเลือนทำให้เขาไม่เห็นว่าผู้หญิงตรงหน้าเป็นใคร

แถมไม่กี่วินาทีต่อมาร่างที่นอนแน่นิ่งกลับพยายามพลิกกายปีนป่ายขึ้นมาอยู่บนตัวเขามากขึ้น จนบางสิ่งที่นูนและนิ่มบดเบียดเข้ากับหน้าท้องแกร่งก่อนจะไล่ขึ้นมาจนถึงตำแหน่งหัวใจ ใบหน้าเล็กคอเคลียอยู่แถวซอกคอ 

จากความว่างเปล่า ไม่มีอารมณ์กับเรื่องอย่างว่า กลับรู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นจนใบหน้ารู้สึกเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ ร่างนุ่มนิ่มทำท่าจะพลิกตัวไปอีกฝั่งของเตียง ดีที่มือหนาเอื้อมไปคว้าตัวไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นหัวคงได้กระแทกพื้น แต่เนื่องจากเขาเป็นห่วงความปลอยภัยของเธอมากเกินไป มือเลยเผลอตะปบเข้าไปที่สะโพกตอนที่พยายามล็อคตัวเธอเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว 

และวินาทีเดียวกันนั้นเส้นอารมณ์ที่เขาพยายามถนอมเอาไว้ก็ได้ขาดผึง ตะแคงหน้าก่อนจะพลิกตัวให้ร่างเล็กตกลงไปที่เตียงอีกฝั่งก่อนจะก้มลงไปฉกฉวยเอาตำแหน่งที่คาดว่าน่าจะเป็นริมฝีปาก มันยั่วยวนเกินไป ใครจะอดใจไหว 

ถ้ามีแสงไฟอีกนิดเขาคงจะเห็นว่าเธอเป็นใคร และคงจะมองเรือนร่างนี้ถนัดตามากยิ่งขึ้น

คนเป็นชายละเมียดละไมฉวยโอกาสชิมริมฝีปากหวานอย่างเอาแต่ใจ ถึงจะเคยจูบมาแล้วแต่การสัมผัสเรือนร่างที่เปลือยเปล่าแบบนี้ยังไม่เคยมาก่อน การที่ถูกสิ่งเร้ายั่วยุมันปลุกความเป็นชายในตัวเขาให้ออกมาผงาด การที่ผู้หญิงตรงหน้ามาแก้ผ้านอนข้างๆมันทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้เสนอตัวให้เขาเอง และเขาคงจะโง่มากถ้าจะปฏิเสธร่างกายนุ่มนิ่มที่อยู่ตรงหน้านี้

วัตถุโลหะที่รั้งร่างกายของเขาเอาไว้ส่วนนึงไม่ได้ทำให้เขาเลิกล้มความตั้งใจจะเอาเปรียบคนที่หลับใหล แต่มันกลับยิ่งสร้างอารมณ์และความหวาดเสียวให้เป็นเท่าตัว 

มือสากเอื้อมไปกอบกุมเต้างาม ก่อนที่ร่างเล็กตรงหน้าจะงุ้มตัวเข้าหากันเพราะถูกก่อกวน ดึงเธอให้มาเกยบนร่างเขาอีกครั้งและกลายมาเป็นคนที่อยู่ใต้อาณัติแทน บังคับจูบโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวก่อนจะบดคลึงริมฝีปากนั่นผ่านความมืด ไม่เคยมีจูบไหนที่หวานเท่าครั้งนี้มาก่อน เธอทำให้เขาอยากจนควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่

ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว... คนใต้ร่างครุ่นคิด

NC 18+ ลงในกลุ่ม

 

กรี๊ดดดดด ตาม NC ไปโลดดดด
เอา mini NC ไปพอหอมปากหอมคอกันก่อน
ไปเดากันเอาเองนะฮะว่าเจ้าของกุญแจมือเป็นใคร
รีดเดอร์จะเดาออกไหมน้า~~

 

ลิงก์กลุ่มอยู่ในเพจน้าา
กดติดตามไว้ก่อน ไรต์จะมาลงให้อ่านพร้อมกันคืนนี้ 4 ทุ่มจ้าาา

ติดตามเพจ
Fareeya Writer 

คลิกที่นี่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #18 failAM (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 21:27
    งื่อฉลามหรออออไม่นะ
    ชั้นเชียอคิณ ผ้าเช็ดหน้าอยู่ไหนนน
    #18
    1
    • #18-1 mybearpp(จากตอนที่ 17)
      30 พฤศจิกายน 2563 / 17:52
      ใครน้าาา
      #18-1