ผ ม เ ป็ น ข อ ง พี่ ค น เ ดี ย ว - Trapped in love

ตอนที่ 36 : 30 - ทิ้งได้ทุกอย่าง แต่ไม่ทิ้งพี่ 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    22 ต.ค. 63

 

18.00 น.

@ เดอะ รีเจ้นท์

“กว่าพวกมึงจะเสด็จนะ” ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีนู้ดขยับขึ้นพูดทันทีที่เห็นฉันและอิกุนก้าวขาเข้ามาในห้อง ภาพที่เห็นทำเอาฉันหันขวับไปจ้องอิกุนทันที

“ไหนมึงบอกว่าวันนี้อิพีทจัดเต็ม” เอ่ยขึ้นเสียงแข็งพลางหันกลับไปมองสารรูปของเจ้าของวันเกิดที่วันนี้สวมเพียงเดรสไหมพรมสีเทารัดรูป เปิดไหล่เล็กน้อยพอน่ารัก ไม่ถึงกับโป้หรือว่าจัดเต็มมาเพื่องานนี้เหมือนที่อิกุนมันบอก

“ถ้ากูบอกมึงว่าใส่ชุดอะไรมาก็ได้ กูก็ไม่มีเพื่อนแต่งตัวสวยๆมางานดิ” มันพูดความจริงออกมาในที่สุด สรุปคือฉันถูกหลอกให้แต่งตัวมาเป็นเพื่อนมัน ถูกไหม

“อีเวร พากูแต่งตัวทำผมเกือบสามชั่วโมง ละมึงดูกู” ก้มลงมองสภาพตัวเองที่วันนี้จัดเต็มทั้งหน้าและผม โดยมีอีคนตอแหลข้างๆเป็นคนเนรมิตให้

เดรสสีขาว ข้างนึงเป็นเปิดไหล่ อีกข้างเป็นสายเดี่ยวเผยให้เห็นเรียวแขนยาว แถมชายเดรสด้านล่างมันยังหดสั้นขึ้นมาเหนือเข่า ดึงยังไงก็ไม่ลง ส่วนอิกุน มันใส่ชุดเซ็ตที่เป็นเกาะอกสีครีมโชว์ท่อนบน ท่อนล่างเป็นกางเกงขายาวกรอมข้อเท้า อย่างน้อยมันก็มีอะไรปิดขา ถึงแม้ว่าท่อนบนมันจะโป้ ต่างจากฉันที่ลมพัดโดนส่วนไหนก็เย็นไปหมด

“เอาน่า นานๆทีมึงจะจัดเต็มแบบนี้” อิตัวดีโอบไหล่ฉันแล้วพาเข้าไปในงาน ส่วนอิพีทก็เดินตามมาด้านหลัง

“ยังไม่มีใครมาเลย นี่กูอุตส่าห์นัดไว้หกโมงนะ” มันถอนหายใจพลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู ก่อนจะนั่งลงที่โซฟาฝั่งตรงข้ามฉันและอิกุน

“มึงนัดใครไว้อีก” อิกุนเอ่ยถาม

“เดี๋ยวมึงก็รู้” มันยักคิ้ว พลันใบหน้าบูดบึ้งก็เผยรอยยิ้มออกมา อะไรของมันวะ ทำตัวเหมือนมีลับลมคมใน “แล้วมึงคุยกับไอ้เป้งยัง มันจะมากี่โมง” มันพูดต่อ

“ยัง” อิกุนตอบ “สงสัยมัวไปห่อของขวัญรอเซอร์ไพร์สมึงอยู่” 

“กูบอกละไงว่าไม่ต้องซื้อ มาแต่ตัวก็พอ” ยกเรียวขายาวที่โผล่พ้นกางเกงขาสั้นขึ้นมานั่งไขว่ห้าง นั่นขาหรือไม้พายวะ ทำไมมันทั้งเรียวทั้งยาวแบบนั้น หุ่นแบบมันนี่ควรไปถ่ายแบบมากกว่าฉันซะอีก

“เคยห้ามมันได้ที่ไหน วันเกิดกูยังมีเซอร์ไพร์สทุกปีเลย” 

“ปีที่แล้วมึงได้ไรนะ” พีทยืดตัวขึ้นจากโซฟาแล้วเอ่ยถามอิกุน

“กางเกงในลายเสืออีเหี้ย” มันโพล่งขึ้นพลางทำหน้าราวกับขยะแขยง ไอ้เป้งมันไม่เคยจะให้ของขวัญดีๆกับเพื่อนหรอก มีแต่หาเรื่องขายขีหน้ามาให้ ไม่รู้ว่าปีนี้มันจะแกล้งอะไรอิพีทอีก

“กูนี่ไม่อยากเปิดของขวัญของแม่งเลยว่ะ” เจ้าของวันเกิดทำหน้าหลอน มาคอยดูกันว่าของขวัญวันเกิดจากไอ้เป้งปีนี้จะเป็นอะไร

ว่าแต่วันนี้ฉันยังไม่ได้คุยกับฉลามเลย ไม่รู้จะเริ่มชวนยังไงดี ดันรับปากอิกุนมันไว้แล้วด้วย 

“ว่าแต่มึงเหอะ ที่ชวนพวกน้องทีมาเนี่ย มีจุดประสงค์อะไรแอบแฝง” อิกุนเอ่ยขึ้น จึงทำให้ฉันดึงสติกลับมาโฟกัสที่พวกมัน

“มึงยังต้องถามอีกหรอ อาหารตาเยอะ กูก็ต้องชอบแมะ วันเกิดกูทั้งที” มันยักไหล่พูดอย่างไม่กระดากปาก 

“อาหารตานี่รวมถึงหลัวอิปลามันด้วยปะ” อิคนข้างๆเอ่ยพลางหันมาจ้องฉัน

“ต้องถามมันก่อนว่าหวงไหม ถ้าหวงกูก็ไม่มอง” อิพีทเหยียดยิ้ม

“ต้องให้กูบอกด้วยหรอ” ตอบกลับไปนิ่งๆก่อนจะหยิบแก้วไวน์ที่รินใส่ถาดไว้ขึ้นมาจิบ

“หึ ชัดเจนไหมเพื่อนมึง” อิกุนเอ่ยพลางหันไปยิ้มกับอิพีท เออ ก็ไม่ปฏิเสธไงว่าหวง แฟนใครใครก็หวงเป็นธรรมดาปะ

ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนหน้านี้นาทีตอบฉันแล้ว ว่าให้ล่วงหน้ามาก่อนได้เลย เพราะเขาต้องอยู่รอพรีเซนต์งานกับอาจารย์ ได้กลุ่มเกือบๆสุดท้าย กว่าจะมาคงค่ำๆนู่นแหละ

Pla Too: ถึงห้องพีทแล้วนะ

Pla Too sent a location 

ครืด 

Na thee: ครับ ไว้เจอกันนะ

ครืด 

Nathee: คิดถึงพี่มาก

รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากโดยอัตโนมัติ ไม่มีวันไหนที่เด็กนี่จะไม่ส่งอะไรหวานๆแบบนี้มาให้ฉัน อันที่จริงฉันก็เกือบจะชินแล้ว แต่พออ่านทีไรใจมันก็เต้นยุบยิบบอกไม่ถูก

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“สงสัยจะมากันละ” เจ้าของห้องเอ่ยขึ้นก่อนจะเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟา ตรงปรี่ไปที่ประตู

“สวัสดีครับคุณพีท” เสียงผู้ชายดังขึ้นก่อนที่ชายร่างสูงหุ่นกำยำจะเดินเข้ามาในห้อง ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่มาถึงสาม รูปร่างหน้าตาแต่ละคนนี่ไม่ต้องถาม ถ้าไม่หล่อ อิพีทมันคงไม่พามา

“นี่เพื่อนฉันเอง ปลาทู กับ กุญแจซอล” มันเดินนำคนพวกนั้นมา ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่หน้าพวกเรา “ฉันให้ทั้งสามคนมาคอยบริการพวกเราคืนนี้ เครื่องดื่ม อาหาร อยากได้อะไรบอกพวกเขาได้เลย” 

“ว้า แค่เสิร์ฟหรอ เรียกมานั่งด้วยไรงี้ได้ป้ะ” ไม่ต้องถามว่าประโยคนี้หลุดออกมาจากปากใคร

“อันนี้ก็แล้วแต่ความสมัครใจ” อิพีทยิ้มก่อนจะเปรยตาหันไปมองทั้งสามคน

“ได้อยู่แล้วครับ มีอะไรเรียกใช้พวกผมได้เลย ผมชื่อเท็น คนนี้ชื่อเนม ส่วนอีกคนด้านหลังชื่อลูกกอล์ฟ พวกเราอยู่ปีสามเหมือนกัน ทำตัวตามสบายได้เลยครับ” คนที่ยืนอยู่ข้างอีพีทเอ่ยขึ้น 

“งั้นวันนี้ฝากด้วยนะ” อิพีทตอบพร้อมรอยยิ้ม

“ครับ งั้นผมขอตัวไปดูเครื่องดื่มก่อนนะครับ” คนที่ชื่อเท็นอะไรนั่นเอ่ยพูดก่อนจะเดินไปยังโซนอาหารที่ถูกจัดเตรียมไว้ แล้วอีกสองคนก็เดินตามไป แต่ก่อนที่คนสุดท้ายจะหมุนตัวออกไปจากตรงนี้ สายตาเราหันมาสบกันแว๊บนึง ไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ก่อนแล้ว หรืออาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

 

20.00 น.

ยกโทรศัพท์ขึ้นมองดูนาฬิกาก็ปาไปสองทุ่มแล้ว เด็กพวกนั้นยังไม่มีใครโผล่มาสักคน ที่มาเพิ่มก็มีแค่ไอ้เป้งที่มาพร้อมกับกล่องของขวัญขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก แต่ทว่าของด้านในกลับหนักจนเดาไม่ออกว่าของในนั้นคืออะไร พอถามมันก็ไม่ยอมบอก กลับอมยิ้มมุมปากอย่างมีเล่ห์แทน

“เมื่อไหร่มึงจะเปิดกล่องอะอิพีท” คนที่อยากรู้มากกว่าใครว่าของข้างในคืออะไรอย่างอีกุนเอ่ยขึ้น ตอนนี้มันย้ายไปนั่งที่โซฟาอีกตัวนึงแล้ว ส่วนฉันนั่งคนเดียว ฝั่งตรงข้ามเป็นอิพีทที่นั่งติดกับไอ้เป้ง

“กูขอแอบไปเปิดดูคนเดียวได้ปะ” มันหันไปมองหน้าไอ้เป้งพลางมองมันด้วยใบหน้าเว้าวอน

“ไม่ได้ รอคนมาครบแล้วเปิดเลย” แต่ไอ้เจ้าของกล่องมันไม่ยอม อิพีทมันเลยหน้าหงออย่างจำใจ

“ช่างเรื่องของขวัญก่อนเถอะ กูว่ามึงควรชวนพวกเขามานั่งด้วยกันไหมพีท เหล้าก็ชงมาให้แล้ว มึงจะใจดำไม่ให้เขานั่งร่วมโต๊ะเลยหรอ” อิกุนเปลี่ยนเรื่องคุยพลางหันไปมองชายหนุ่มสามคนที่ยืนเตรียมอาหารกันอยู่ตรงโซนเคาท์เตอร์ครัว

“แค่มองก็อิ่มแล้วปะ ต้องมาใกล้ด้วยหรอ” ดูมันตอบ ไหนบอกว่าชอบผู้ชายนักชอบผู้ชายหนา สุดท้ายมันก็จ้างเขามาดูเล่น ไม่ได้จ้างมาให้ทำอย่างอื่นเหมือนที่อิกุนมันคิด

“เออ มึงเสียเงินจ้างเขามาแล้วก็ให้เขาบริการให้คุ้มดิวะ เรียกมานั่งกับกูสักคนสองคนก็ได้ กูสงสาร” 

“แน่ใจหรอว่ามึงแค่สงสาร” พูดแทรกออกไปพลางหรี่ตามองเพื่อนตัวเอง

“มีผัวแล้วก็นั่งเงียบๆไปอีปลา คนไม่มีผัวเขาจะคุยกัน” 

“เอ๋า โดนซะงั้น” ฉันยักไหล่ก่อนจะยกแก้วค็อกเทลที่ไม่รู้แก้วที่เท่าไหร่ขึ้นจิบ

“มานั่งด้วยกันทางนี้ไหมครับ เพื่อนผมอยากคุยด้วย” ไม่ต้องชักช้าให้เสียเวลา ไอ้เป้งมันตะโกนออกไปแล้ว เรื่องขายเพื่อนอะ เก่งที่หนึ่ง

พอได้ยินดังนั้น สามคนนั้นจึงเดินมาทางนี้อย่างว่าง่ายพร้อมกับถือถาดอาหารและเครื่องดื่มมาเพิ่มให้ ก่อนหน้านี้ พวกเขาแค่มาวางของให้แล้วก็ไป ไม่ได้มาคุยหรือว่านั่งดื่มด้วยกัน จนกระทั่งไอ้เป้งมันเอ่ยชวน

“ผมนั่งตรงไหนได้บ้างครับ” ผู้ชายที่สบตากับฉันเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเอ่ยถาม แต่ทว่าสายตากลับจับจ้องมายังที่ว่างข้างฉัน

“ที่ไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่ที่ตรงนั้น ดูเหมือนจะมีเจ้าของแล้ว” อีพีทก็น่าจะเห็นสายตาผู้ชายคนนั้นเหมือนกันมันจึงเอ่ยพูดขึ้น ทำดีแล้วเพื่อน รับรองว่าถ้านาทีเห็นคงไม่ปลื้มแน่

“ที่นั่งข้างเราว่างนะ เธอมานั่งกับเราได้” หนอย ทีงี้ทำเป็นพูดเพราะนะอิกุน อีคนเห็นผู้ชายแล้วด้านล่างสั่น

ฉันหมายถึงขา ทุกคนอย่าเข้าใจผิด

“ไอ้เป้ง มึงมานั่งกับกูก็ได้” ฉันเอ่ยขึ้น เพราะถ้าฉันนั่งคนเดียว แต่ทุกคนต้องไปนั่งเบียดๆกันคงไม่โอเคแบ่งไอ้เป้งมาไว้กับฉันคนนึงแล้วกัน

“ไม่ต้อง กูไปนั่งกับอิปลาเอง” อิพีทโพล่งขึ้น “คนนึงนั่งกับกุนได้เลย ส่วนอีกสองคนนั่งกับไอ้เป้งนะ” พูดจบมันก็เดินมานั่งข้างฉัน ท่าทางอย่างกับกลัวผู้ชาย ทำตัวย้อนแย้งที่สุดเลยมันน่ะ 

“ตกลงคือจ้างเขามาดูเล่นเฉยๆ? ” ฉันหันไปกระซิบทันทีที่มันนั่งลงข้างฉัน

“เออ คิดว่ากูจ้างมาทำไมล่ะ ชอบมอง แต่ไม่ได้ชอบมั่ว เก็ทฟิลปะ” มันตอบก่อนจะยกขาขึ้นนั่งไขว่ห้างแล้วจิบเหล้าราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อืม ให้มันได้อย่างงี้

 

30 นาทีต่อมา

พอเวลาผ่านไป ทุกคนก็เริ่มละลายพฤติกรรม ทั้งกลุ่มพวกเราและคนที่อิพีทจ้างมา พวกเขาดูเป็นกันเองและไม่ถือตัว เลยกลายเป็นว่าคุยกันถูกคอกับพวกเพื่อนฉันแทบทุกคน

คุยไปคุยมาฉันถึงได้รู้ว่า คนที่ชื่อลูกกอล์ฟคือคนที่เบี้ยวนัดฉันเมื่อสองปีก่อน ตอนที่ฉันทำงานกับพี่ธิดา เขาคงคุ้นหน้าฉันเพราะเคยเห็นรูปฉันตอนดีลงาน ส่วนฉันกลับจำเขาไม่ได้เลยสักนิด นั่นคงเป็นสาเหตุที่เขาคอยจ้องฉันอยู่เป็นพักๆ

“ชนแก้วกับผมสักแก้วได้ไหมครับ เนื่องในโอกาสที่เราได้เจอกันตัวเป็นๆสักที” ลูกกอล์ฟเอ่ยขึ้น

“อืม ได้สิ” ฉันตอบตกลงพลางยื่นแก้วไปตรงหน้า ก่อนที่เสียงเคาะประตูจะดังขึ้นเรียกสายตาพวกเราให้หันไปมอง

สงสัยเด็กพวกนั้นจะมากันแล้ว

“กูไปเปิดเอง” ฉันวางแก้วลงที่เดิมโดยไม่ได้ยกขึ้นมาจิบก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาและอาสาเป็นคนเดินไปเปิดประตู

แกร๊ก

“มาแล้ว” รอยยิ้มยิงฟันโผล่ขึ้นตรงหน้าจากคนที่ฉันรอมาทั้งวัน

“นานจัง” ฉันมุ่ยหน้า โดยที่ลืมนึกไปว่ามีอีกสามคนรออยู่ด้านหลัง

“เลิกอ้อนกันสักครู่ได้ไหมครับ นนท์ปวดฉี่จะแย่” คนที่ยืนกุมท้องอยู่ด้านหลังพูดขึ้น

“ขอโทษ แหะๆ” ฉันทำหน้ารู้สึกผิดก่อนจะรีบหลีกทางให้เด็กพวกนั้นเข้ามาจนหมด ส่วนนาทีเดินรั้งท้ายกับฉันที่รอปิดประตูให้พวกเขา

ทันทีที่ท้ายแถวเหลือแค่เราสองคน นาทีก็เดินมาจับมือฉันทันที

“พี่นั่งตรงไหน” 

“เดี๋ยวพาไป” ฉันพูด ก่อนจะเปลี่ยนมาเดินนำเขาแล้วพามานั่งที่ ตอนนี้คนที่นั่งอยู่ก่อนได้ช่วยกันปรับพื้นที่ให้เป็นวงกว้างขึ้น ทั้งลากเก้าอี้และโซฟามาเสริมให้พอดีกับคนอีกสี่คนที่เพิ่มเข้ามา

“เดี๋ยวเพื่อนที่โรงเรียนเก่ากูจะมาเพิ่มอีกสองคนนะ” อิพีทหันมาบอก มันเป็นคนที่ค่อนข้างรู้จักคนเยอะ จึงไม่แปลกที่ปาร์ตี้วันเกิดมันจะมีคนมาเพิ่มเรื่อยๆ พวกเราเริ่มดื่มกันตั้งแต่หัวค่ำ กว่าคนอื่นๆจะมาคงได้เมากันหมดแล้ว

“งั้นพวกผมขอไปเตรียมเครื่องดื่มมาเพิ่มให้ก่อนนะครับ... กอล์ฟ มึงอยู่เป็นเพื่อนพี่กุนก่อนก็ได้ เดี๋ยวพวกกูทำเอง” คนชื่อเท็นเอ่ยขึ้น พร้อมทั้งสะกิดแขนอีกคนให้เดินตามไป อิพีทก็เดินตามออกไปด้วยเหมือนกัน

คนที่มาทีหลังอย่างนาทีจึงสะกิดถามฉันเป็นเชิงประมาณว่า สามคนนี้ใคร รู้จักหรอ

“พีทให้มาช่วยบริการแขกในงานน่ะ คนนี้ชื่อลูกกอล์ฟนะ” เพื่อไม่เป็นการเสียมารยาท ฉันจึงเอ่ยแนะนำ เมื่อเห็นว่าผู้ชายคนนั้นกำลังมองมาที่ฉันกับนาทีพอดี

“หวัดดีครับ ผมชื่อนาที เป็นแฟนพี่ปลา” คนข้างกายเอ่ยแนะนำตัวพลางส่งยิ้มให้ ส่วนคนที่นั่งอยู่ก่อนทำแค่เพียงส่งยิ้มกลับมาบางๆแล้วพยักหน้ารับ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเหมือนนึกอะไรได้

“คนที่ถ่ายปกด้วยกันตอนนั้นใช่ไหม” 

“ครับ? ” นาทีมีสีหน้างงงวยก่อนจะหันมามองฉัน 

“ก็คนที่นายมาถ่ายปกแทนเมื่อสองปีก่อนไง พอดีวันนั้นเขาไม่ว่าง” ฉันอธิบายแทน

“อ้อออ” นาทีพยักหน้ารับ คงจะนึกออกแล้วล่ะว่าเรากำลังพูดกันถึงเรื่องอะไร

“ว่าแต่ทั้งสองคนได้คบกันเพราะงานนั้นหรอครับ” อยู่ๆคำถามนึงก็ถูกถามขึ้นจากคนๆเดิม

“อืม คงประมาณนั้น” ฉันตอบ แต่เอาจริงๆมันก็ไม่ใช่ทั้งหมด ถ้าวันนั้นนาทีไม่บังเอิญมาแย่งแท็กซี่ฉัน เราก็คงไม่ได้เจอกัน เรื่องถ่ายแบบนั่นก็แค่เหตุสุดวิสัย

พอได้คำตอบผู้ชายคนนั้นก็พยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปยกแก้วขึ้นดื่ม ทำเหมือนเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเลิกสนใจเรื่องนี้ไป

“มึงเคยถ่ายหนังสือกับพี่ปลาด้วยหรอวะ ไหนขอดูมั่ง” นนท์ที่พึ่งกลับออกมาจากห้องน้ำเดินมาหย่อนตูดนั่งลงข้างเฟิร์สแล้วเอ่ยถามขึ้น

“ให้ดูไหมครับ” เสียงของคนข้างกายดังขึ้น ก่อนที่ท่อนแขนหนาจะวาดลงมาโอบที่ไหล่

“ก็ให้ดูไปสิ ไม่เห็นเป็นไร” ฉันตอบก่อนจะแงะมือที่เกาะเป็นปลิงนั่นออกไป คนอยู่ตั้งเยอะแยะ

“เป็นครับ” คนข้างๆเปลี่ยนมาใช้สายตาดุ ก่อนจะหันไปตอบเพื่อนของเขา “กูไม่ให้ใครดูทั้งนั้นแหละ” 

“ทำไมวะ” เฟิร์สถามขึ้นบ้าง

“มันก็หวงไง จะมีเหตุผลอะไร” นายที่นั่งฟังเหตุการณ์อยู่เงียบๆเอ่ยพูดขึ้นแล้วยกยิ้มมุมปาก

“ไม่ให้ก็คือไม่ให้ กูมีเหตุผลของกู” ฉันว่าฉันรู้แหละว่าเหตุผลของนาทีคืออะไร 

“พี่กุนว่าพี่กุนรู้น้าาา” อยู่ๆคนที่นั่งเงียบไปได้สักพักแล้วอย่างอิกุนก็โพล่งขึ้น

“อะไรครับพี่กุน” นนท์หันไปมองอิกุนด้วยความอยากรู้

“อยากรู้พวกน้องต้องไปหาดูกันเอาเอง พี่กุนไม่บอกหรอก ใช่ปะไอ้เป้ง” พูดพลางอมยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วหันไปหาพวก ยังจะมีหน้ามาพูดอีกนะ ทั้งๆที่มันก็รู้อยู่แก่ใจดีว่าชุดที่ฉันใส่วันนั้นคือชุดอะไร 

กระต่ายยั่วสวาทไงล่ะ จำไม่ได้หรอ

“ฮึ่ม เราเลิกคุยเรื่องนี้กันเถอะครับ” คนขี้หวงที่เริ่มทำตัวไม่ถูกเพราะโดนรุมแซวกระแอมไอขึ้น พลางยืดหลังนั่งท่าตรง ก่อนจะหันไปคว้าแก้วเหล้าที่พึ่งชงเสร็จหมาดๆขึ้นกระดกทีเดียวรวด

 

 

22.30 น.

ฉันปลีกตัวมาเข้าห้องน้ำเพราะของเหลวที่กินไปหลายแก้วทำเอากระเพาะปัสสาวะฉันทำงานหนัก ตอนนี้ดูเหมือนว่าแขกของอิพีทจะมากันครบหมดแล้ว อีกไม่กี่นาทีก็คงถึงเวลาเป่าเค้กและแกะของขวัญ ฉันเลยรีบชิงลุกมาทำธุระให้เสร็จก่อน 

ส่วนเรื่องเค้ก ฉันอาสาเป็นคนจัดการเอง อิพีทยังไม่รู้เรื่องนี้ ในเมื่อฉันไม่มีอะไรจะให้มัน ฉันก็จะเซอร์ไพร์สมันด้วยเค้กวันเกิดแทน แถมยังเข้ากับแผนที่ฉันกับอิกุนวางไว้อย่างพอเหมาะพอดี

เพราะคนที่รับหน้าที่ซื้อเค้กมาให้น่ะ คือฉลาม น้องชายหัวแก้วหัวแหวนของฉันไงล่ะ ส่วนเรื่องเป็นมายังไง เอาไว้ค่อยเล่าอีกที

หลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จแล้ว ฉันก็ถือโอกาสหลบออกมานอกระเบียงเพื่อโทรถามฉลามว่าถึงไหนแล้ว แต่ยังไม่ทันได้กดโทร ก็มีคนเดินมาทักจากทางด้านหลังซะก่อน

“ออกมาทำอะไรตรงนี้คนเดียวครับ” เอ่ยขึ้นพร้อมกับแก้วค็อกเทลที่ยื่นมาตรงหน้า

“ให้เรา? ” 

“อืม ของปลานั่นแหละ เราหยิบมาจากที่โต๊ะ”

“ที่โต๊ะ? ” งั้นก็แสดงว่าเขาตั้งใจตามฉันออกมาน่ะสิ

“เราเห็นว่าปลาอยู่คนเดียว เลยมาอยู่เป็นเพื่อน แฟนปลาออกไปซื้อของมาเพิ่มกับเพื่อนของปลาที่ชื่อเป้งน่ะ” 

“อ๋อออ” ฉันลากเสียงยาว ถ้านาทีนั่งอยู่ที่โต๊ะ คิดว่าคนตรงหน้าคงไม่กล้าถือแก้วฉันออกมาหรอก เป็นเพราะเขาไม่อยู่นี่เอง

“งั้นนี่ก็สองปีแล้วสินะ ที่ปลาคบกับแฟน” อยู่ๆก็เอ่ยเรื่องนี้ขึ้น

“เปล่าหรอก เราพึ่งคบกันไม่นาน” ฉันอธิบายออกไป ไม่ได้ลงรายละเอียดหรือดีเทลอะไรให้มากความ

“ถึงว่าล่ะ เด็กคนนั้นเด็กกว่าปลาตั้งสองปี ตอนนั้นปลาคงไม่คบกับเด็กม.5 หรอก จริงไหม” นี่มันประโยคอะไรกัน คนที่รู้จักกันไม่ทันข้ามวันทำไมถึงถามอะไรแบบนี้ออกมา

“... เราว่าเราออกมานานแล้ว กลับเข้าข้างในกันเถอะ” ฉันเลี่ยงไม่ตอบคำถามเพราะมันดูลุกล้ำเรื่องส่วนตัวกันมากเกินไป ฉันไม่ชักสีหน้าให้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

“ถามอะไรหน่อยสิ” กำลังจะหมุนตัวเดินออกไป แต่โดนเอ่ยรั้งไว้ซะก่อน 

“ถามมาสิ” ตอบกลับไปสั้นๆแล้วหยุดยืนอยู่กับที่ ถ้าตอบได้ฉันก็จะตอบ แต่ถ้าคำถามไม่รื่นหูเหมือนเมื่อกี้ ฉันคงเดินหนีไปโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น

“ถ้าวันนั้นคนที่ถ่ายแบบกับปลาเป็นเรา เราจะได้คบกับปลาเหมือนเด็กนั่นไหม” 

นาทีนี้บอกเลยว่าความอดทนที่ฉันมีได้พังครืนลงแล้ว การที่เขาพูดแบบนี้มันไม่ต่างจากการดูถูกฉันเลย มันแปลว่าฉันจะคบกับใครก็ได้ หรือเขากำลังคิดว่าฉัน ‘ง่าย’ นั่นเอง

“ดูเหมือนนายจะประเมิณเราต่ำไปนะลูกกอล์ฟ” หันกลับไปจ้องหน้าคนไร้มารยาทด้วยสายตาที่บอกได้เป็นอย่างดีว่าไม่พอใจ ไม่พอใจเอามากๆ “ฉันคบกับนาทีเพราะความรู้สึกล้วนๆ ไม่ใช่เพราะหน้าตาหรือฐานะ ถึงคนที่ฉันคบด้วยจะหล่อจะรวยแค่ไหน แต่ถ้านิสัยแย่เหมือนนายฉันก็ไม่เอา” เปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเองพลางพูดออกไปยาวเหยียดอย่างไม่กลัว ไม่สนว่าเขาจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ฉันไม่จำเป็นต้องให้เกียรติคนที่ปฏิบัติตัวกับฉันแบบนี้ 

แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขาไม่ใช่คนดี ยกตัวอย่างคำที่เขาใช้เรียกแฟนของฉัน ‘เด็กนั่น’ งั้นหรอ หึ ดูก็รู้แล้วว่าผู้ชายคนนี้นิสัยจริงๆเป็นยังไง

“หรอ ผมดูปลาผิดไปหรอ” ร่างสูงเขยิบตัวเข้ามาใกล้ ก่อนที่มือข้างนึงจะถือวิสาสะวางลงที่เอวฉัน 

หมอนี่เมาแล้วเรื้อนว่ะ

กำลังจะเขยิบหนีแต่เหมือนจะช้าไป คนตรงหน้าดึงเอวฉันเข้าประชิดตัวอย่างน่าเกลียด นี่เมาหรือเป็นสันดานกันแน่วะ ตอนมาแรกๆไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนี่

“ปล่อยกู” เค้นเสียงออกมาจากลำคอด้วยถ้อยคำหยาบคาย ปกติฉันไม่ใช่คนที่โมโหใครง่ายๆแบบนี้ แต่นี่มันเกินไปจริงๆ เขาก็รู้แล้วไหมว่าฉันมีแฟน ทำไมยังหน้าด้านทำอะไรแบบนี้อยู่อีก

“อย่าโกรธสิ เราแค่ล้อเล่นเอง” มือหนาผละออกจากเอวก่อนจะก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวพลางส่งยิ้มมาให้จนตาหยี

“กูไม่ขำ” เล่นบ้าอะไร ฉันไม่ได้สนุกด้วย

 “ไอ้ปลา มีอะไรรึเปล่า” เสียงทุ้มดังขึ้นตรงประตูระเบียง ไอ้เป้งปรากฏตัวพร้อมกับนาทีที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“เปล่า ไม่มีอะไร” หันไปตอบก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าไอ้คนตรงหน้า นี่มันเป็นปัญหาของฉัน ฉันไม่อยากดึงใครมาเกี่ยว 

“เรากำลังคุยถึงเรื่องแฟนปลาอยู่พอดีเลย” แต่ไอ้หมอนี่ดันไม่ปากอยู่ไม่สุข เสือกพูดเรื่องนี้ขึ้นมาราวกับจงใจจะหาเรื่อง

“พูดเรื่องอะไรหรอครับ” คนที่ถูกกล่าวถึงเดินผ่านตัวไอ้เป้งออกมาก่อนจะหลุบตามองมือฉันที่กำเข้าหากันแน่น “มีอะไรหรือเปล่า” มือหนาค่อยๆคลายมือฉันออก แต่ทว่าฉันโกรธเกินจะควบคุมตัวเองได้ มันจึงกำเข้าหากันแน่นยิ่งกว่าเดิม

“พี่ว่าเด็กอย่าพึ่งเข้ามายุ่งเลยดีกว่า ผู้ใหญ่เขาจะคุยกัน” หันไปจ้องหน้าแฟนฉันอย่างหาเรื่อง ก่อนจะพ่นถ้อยคำกวนอวัยวะเบื้องล่างออกมา

“พูดแบบนี้หมายความว่าไง” หลังจากได้ยินประโยคนั้น นาทีจึงดันตัวฉันให้หลบไปด้านหลังเขา แล้วก้าวไปประจันหน้ากับมันแทน

“เดี๋ยวก่อนๆ นี่มันเรื่องอะไรกัน” ไอ้เป้งที่กำลังยืนมองดูเหตุการณ์แทรกตัวเข้ามาคั่นกลางระหว่างนาทีกับไอ้ลูกกอล์ฟนั่น มันดันมือตัวเองมาด้านหลัง เพื่อให้นาทีถอยห่างออกมา

“เปล่า แค่คุยกับปลานิดหน่อย” มันตอบไอ้เป้ง นิดหน่อยพ่องดิ

“คุย? ต้องรังแกผู้หญิงด้วยหรอวะ” ไอ้เป้งเอียงคอถาม 

“ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่เชื่อถามปลาดูสิ” 

“ไอ้ปลา” ไอ้เป้งหันกลับมาถามฉันด้วยใบหน้าเรียบตึง ประมาณว่า มึงโอเคไหม มันทำอะไรมึง

“ยัง มันยังไม่ได้ทำอะไรกู” ฉันตอบไปตามความจริง แต่ถ้าไอ้เป้งมาช้ากว่านี้อะไม่แน่

ไม่แน่ว่าฉันอาจจะปาแก้วค็อกเทลใส่หัวมันแตกแล้วก็ได้

“ถ้าเมาแล้วกลับเลยก็ได้นะครับ เดี๋ยวบอกพีทให้เอง” ไอ้เป้งพูดด้วยท่าทางใจเย็น แต่ฉันรู้ว่ามันเองก็เดือดไม่แพ้ฉันเลย

“ไม่ได้กะจะอยู่ต่อหรอกครับ หวงเพื่อนจนออกนอกหน้าขนาดนี้ ดีจังเลยนะครับ มีทั้งเพื่อนทั้งแฟนคอยปกป้อง” 

 

100%

บู้มมมมม ระเบิดจะลงแล้ววว 
คราวนี้หวยจะลงที่ใคร นาที หรือเพื่อนเป้ง
เจิมกันต่อจ้าา

 

Talk1:

ช่วงนี้ไรต์ปล่อยหวาน น้ำตาลก็จะเยอะหน่อย
เป็น กลจ. ให้คุณนาทีขี้หวงคนนี้หน่อยนะคะ อิอิ

ข่าวสารการอัปนิยาย

ไรต์แอบไปรีไรต์นิยายเรื่องนึงที่เคยแต่งไว้น้านนน มากแล้ว ซึ่งมีหลายคนเรียกร้องเข้ามาว่าอยากอ่าน 
ชื่อเรื่อง: รักอันตรายนายเด็กบาร์โฮสต์ หรือ HOST GUY นั่นเอง
สามารถเข้าไปอ่านได้ที่ 
คลิก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #182 Toey21Bawornrat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 19:39
    เอาให้เละ
    #182
    0
  2. #181 firstzy93 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 22:17
    ปากไม่ดี
    #181
    0
  3. #180 Puechsing (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 21:56
    จัดไปค่ะพี่เป้งอย่าให้ได้-นาน
    #180
    0
  4. #179 tankate (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 22:17
    อัพเถอะนะคพ
    #179
    0
  5. #178 tankate (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 12:12
    เจิมมมม
    #178
    0
  6. #177 Toey21Bawornrat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 05:49
    เขินอ่สิ
    #177
    0
  7. #176 firstzy93 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 00:36
    หวงจ้ส
    #176
    0
  8. #175 Toey21Bawornrat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 18:06
    นาทีมาเร็วๆสิ
    #175
    0
  9. #174 firstzy93 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 20:15
    มีคนหึงแน่
    #174
    0
  10. #173 Audomporn2529 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 20:07
    รอค่าาาา
    #173
    0
  11. #172 Secret-to-you (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 14:17
    รอค่าาาาา
    #172
    0