ผ ม เ ป็ น ข อ ง พี่ ค น เ ดี ย ว - Trapped in love

ตอนที่ 29 : 23 - คนติดแฟน 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    21 ก.ย. 63

 

09.30 น.

สรุปว่าเมื่อคืนฉันก็เล่นเกมกับฉลามจนเกือบตีสอง กว่าจะอาบน้ำแปรงฟันเสร็จ มาดูโทรศัพท์อีกทีก็ตีสามแล้ว นาทีส่งข้อความมาหาฉันตั้งแต่เที่ยงคืนว่าเขากลับไปนอนที่บ้าน แต่ฉันพึ่งมาตอบเขาเอาตอนที่จะปิดไฟนอน เช้านี้เขาก็โทรมาหาฉันตอนเกือบๆเก้าโมง บอกว่าวันนี้จะเข้ามารับฉันไปเรียนด้วยกันเพราะเรามีเรียนตอนสิบเอ็ดโมงกันทั้งคู่

ฉันตอบตกลงโดยไม่ได้บอกไปว่าวันนี้ฉลามก็จะไปกับเราด้วย บอกให้เฝ้าบ้านรอก็ไม่ยอม รบเร้าจะไปด้วยให้ได้ อ้างว่าจะไปดูสถานที่เรียนในอนาคต แต่ฉันว่าฉลามมันคงมีจุดประสงค์อื่นมากกว่า อย่ามาบ่นว่าเบื่อทีหลังแล้วกันเพราะฉันก็มีหน้าที่ต้องไปเรียน ไม่มีเวลามานั่งเป็นเพื่อน คงต้องให้อยู่แถวๆนั้นรอจนกระทั่งฉันเรียนเสร็จถึงจะกลับได้

เสียงบีบแตรหน้าบ้านบอกให้รู้ว่าตอนนี้คนขับรถมาถึงแล้ว ฉลามที่พึ่งเดินลงบันไดมามองฉันอย่างงงๆเป็นเชิงถามว่าใครมาหรอ ฉันไม่ได้ตอบ คว้ากระเป๋าเดินออกจากบ้านปล่อยให้ฉลามเดินตามออกมาดูเอง

ทันทีที่เดินออกมาจากบ้าน ร่างสูงในชุดนักศึกษาชายที่ยืนพิงรถอยู่ก็ส่งยิ้มมาให้ฉัน วันนี้นาทีดูแปลกตาไปเล็กน้อย ข้างบนเป็นเสื้อนักศึกษาชายถูกระเบียบ ที่เปลี่ยนคงจะเป็นด้านล่างที่เปลี่ยนจากกางเกงสแล็คถูกระเบียบมาเป็นกางเกงยีนส์สีซีด เหมาะกับเขาดีนะ ดูโตไปอีกแบบ

“มองอะไรครับ มองแบบนี้ผมเขินนะ” คนที่ถูกมองยืนเกาหัวอย่างเขินๆ ฉันคงเผลอจ้องเด็กมันนานเกินไปหน่อย

“กินไรมายัง” เปลี่ยนเรื่องมาถามเขาแทนเพราะฉันก็เริ่มทำตัวไม่ถูกแล้วเหมือนกัน

“ทานกับป๊ามาแล้วครับ” ตอบพลางเดินเข้ามาหาฉันที่ไม่ยอมเข้าไปนั่งในรถสักที ร่างสูงเดินผ่านหน้าฉันไปเปิดประตูรถให้ แต่ฉันยังรอฉลามอยู่ ไม่รู้ทำอะไรถึงออกมาช้า เมื่อกี้ก็เดินตามออกมาแล้วแท้ๆ “มองอะไรอยู่ครับ” พอเห็นว่าฉันชะเง้อมองเข้าไปในบ้าน นาทีก็เอ่ยถามขึ้นพลางโบกมือมาตรงหน้า

กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆที่ผ่านหน้าไปทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เคยได้กลิ่นนี้มาจากที่ไหนกันนะ

“พี่ปลาครับ มองอะไรอยู่” 

“อะ เอ่อ... ฉลามน่ะ ฉลามจะไปกับเราด้วย” 

“อ่อ หรอครับ ผมก็พา... ” 

“ใครมาน่ะปลาน้อย” นาทียังไม่ทันได้พูดอะไร ฉลามก็เดินออกมาจากบ้านแล้วเอ่ยถามขึ้น พอฉลามเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างฉันแล้วจึงเห็นว่าพวกเขาส่วนสูงพอๆกันเลย เด็กสมัยนี้ทำไมตัวสูงจัง หรือเป็นเพราะตอนเด็กๆฉันไม่ชอบกินนม ถึงได้ตัวเล็กแบบนี้

“ฉลาม นี่นาที... นาที นี่ฉลาม” ฉันเอ่ยแนะนำชื่อให้สองคนรู้จักกัน

“เขาเป็นใคร” คนข้างกายหันขวับมาถามโดยไม่เอ่ยทักทายคนตรงหน้าตามมารยาท พลางกวาดตามองเลยไปยังรถที่จอดอยู่ด้วยแววตาครุ่นคิด 

“เอ่อ... นี่นาที แฟนเค้า” ตอบกลับไปเสียงอ้อมแอ้มเพราะไม่ชินที่ต้องเอ่ยแนะนำแฟนตัวเองให้น้องชายรู้จัก ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยแนะนำแฟนตัวเองกับใคร ฉันเลยเกร็งเอามากๆ 

ที่ไม่ได้บอกฉลามล่วงหน้าก็เพราะไม่รู้จะเริ่มเปิดประเด็นยังไงนี่แหละ ให้น้องมันเห็นเอง

“แฟน? แล้ววาฬรู้ยังว่าปลาน้อยมีแฟน” เด็กทะเล้นที่ตอนนี้มีสีหน้าจริงจังจ้องมาที่ฉัน

“รู้สิ วาฬรู้แล้ว” รีบโพล่งขึ้นทันทีราวกับคนที่กลัวความผิด ทำไมฉันต้องมาเกรงอกเกรงใจฉลามมันด้วยวะ กับวาฬฉันยังไม่ขนาดนี้เลย หรือเพราะฉลามสนิทกับฉันมากกว่า หวงฉันมากกว่า ฉันเลยทำตัวไม่ถูก 

หมับ

อยู่ๆความเกร็งของฉันก็หายไปในพริบตา เปลี่ยนมาเป็นความอึ้งปนเสียวแทนเพราะมือถูกคว้าไปจับด้วยฝีมือของคนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม

“สวัสดีครับ ผมชื่อนาที เป็นแฟนของพี่ปลา” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้น มืออีกข้างยื่นไปตรงหน้าให้ฉลามจับ ฉันทั้งหวาดเสียวทั้งลุ้นว่าน้องชายฉันจะมีปฏิกิริยายังไง สุดท้ายก็ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกเมื่อฉลามยื่นมือมาจับแล้วคลี่ยิ้มออกมา

“พวกพี่นี่ตลกกันจังเลยนะครับ ผมแค่แกล้งเล่นเฉยๆ ทำหน้าจริงจังไปได้” 

“นี่ ตลกมากหรอ ตีหน้ายักษ์แบบนั้นเค้าก็นึกว่าโกรธ” ฟาดมือข้างที่ว่างลงไปบนเสื้อไหมพรมตัวหนาของฉลาม นี่ถ้าเสื้อไม่หนาคงเป็นรอยมือไปแล้ว กล้าดียังไงมาทำให้ฉันขวัญหนีดีฝ่อ แถมหน้าตาเมื่อกี้ยังน่ากลัวซะจนฉันยังขนลุกแทนนาทีเลย

“ไม่โกรธ แต่ยอมรับว่าหวงนิดหน่อย ถ้าเขาดูแลปลาน้อยไม่ดีหลามถึงจะโกรธ” พูดกับฉันก่อนจะหันไปมองหน้านาทีเป็นเชิงบอกว่าเรื่องนี้เขาจริงจังนะ

“เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงครับ รับปากว่าจะไม่มีทางทำให้พี่ปลาเสียใจเป็นอันขาด” นาทีพูดพลางประสานมือเข้ากับนิ้วทั้งห้าของฉัน มาสัญญาอะไรกันกลางถนนแบบนี้ล่ะ มันถูกที่ถูกเวลาไหม

“ขึ้นรถกันได้แล้ว” ฉันผละมือออกจากนาทีก่อนจะหมุนตัวขึ้นรถที่เปิดประตูค้างไว้

เจ้าเด็กบ้าพวกนี้นี่ มีสักวันไหมที่พวกเขาจะไม่ทำให้ฉันปวดหัว อยู่กับคนไหนก็พลอยทำให้ฉันหัวหมุนไปหมด น่ารำคาญจริงๆเลย

“เอ่อ... สวัสดีค่ะพี่ปลา” 

“อ๊ะ น้องปราง” ฉันตกใจยิ่งกว่าตอนที่ฉลามจ้องหน้านาทีซะอีก น้องปรางมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอนั่งอยู่เบาะหลังมาตลอดเลยหรอ

“ขอโทษนะคะที่ไม่ได้ลงไปทักทาย พะ พอดีปรางเห็นว่าคุยกันอยู่เลยไม่กล้าลงไปทัก” ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เมื่อกี้คงได้ยินที่พวกเราคุยกันหมดเลยสินะ

“เจอกันแล้วหรอ” เจ้าของรถที่เปิดประตูฝั่งคนขับเข้ามาเอ่ยพูดขึ้น “ผมจะบอกพี่ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วว่าวันนี้ปรางขอติดรถมาด้วย แต่ไม่ทันได้บอก” คงจะหมายถึงตอนที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ฉลามเดินมาพอดีสินะ

“อื้ม ไปด้วยกันเยอะๆสนุกดีออก วันนี้พี่พาน้องชายพี่มาด้วย เดี๋ยวพี่ลงไปนั่งกับน้องปรางแล้วให้ฉลามมานั่งข้างหน้าแล้วกันเนอะ” ฉันเอ่ยพูดพลางก้าวลงจากรถไปเปิดประตูหลัง ฉลามที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปทำหน้างงๆ ก่อนที่ฉันจะพยักเพยิดให้น้องชายตัวเองไปนั่งข้างหน้า

น้องปรางเขยิบเข้าไปนั่งเบาะด้านหลังคนขับ ส่วนฉันนั่งตรงกับฉลาม ขืนให้น้องชายฉันมานั่งเบาะหลัง หลานรหัสฉันคงทำตัวไม่ถูกกันพอดี

ทันทีที่ขึ้นมานั่งกันครบทุกคนแล้ว นาทีก็สตาร์ทรถก่อนจะเหลือบมองฉันผ่านทางกระจกมองหลังครู่นึงแล้วขับออกมา ฉันพอจะนึกออกแล้วว่ากลิ่นน้ำหอมที่อยู่บนตัวเขาเมื่อกี้คือกลิ่นน้ำหอมยี่ห้ออะไร มันคือ Jo Malone กลิ่นที่ฉันขอดมจากในช็อปเมื่อวานแต่ไม่ได้ซื้อ เห็นว่าหอมดีเหมือนกัน แต่มันคงไม่เหมาะกับวาฬ น้องปรางเลยช่วยเลือกกลิ่นที่อ่อนกว่านั้นให้แทน

หรือว่ามันจะมาจากตัวน้องปราง เมื่อวานน้องก็ซื้อกลิ่นนี้ไปเหมือนกันนี่ ประมาณว่าน้ำหอมมันดี พอโดนแอร์รถ คนอื่นเลยพลอยตัวหอมไปด้วยแบบนั้นล่ะมั้ง

“น้ำหอมที่น้องปรางช่วยเลือกให้พี่เมื่อวาน พี่ชายพี่ชอบมากเลยนะ” หันไปคุยกับเธอเพื่อให้บรรยากาศไม่เงียบจนเกินไป

“พี่ชาย? ” เธอพูดขึ้นด้วยใบหน้างุนงง

“ก็คนที่เราเจอเมื่อวานไง อย่าบอกนะว่าจำไม่ได้อีกแล้ว” 

“อะ อ๋อ ขอโทษนะคะ พอดีปรางนึกว่าพี่เขาคือแฟนของพี่ปลา ขอโทษจริงๆค่ะ” คนตรงหน้ากล่าวขอโทษขอโพยพลางก้มหน้างุดราวกับรู้สึกผิด สรุปคือน้องไม่รู้ว่าวาฬคือพี่ชายฉันสินะ ถึงว่าล่ะ เจอกันทีไรน้องถึงไม่กล้ามองหน้าวาฬตรงๆเลยสักครั้ง

“ปลาน้อย คนนี้หรอที่ชื่อปราง” ฉลามเอี้ยวตัวมามองด้านหลังพลางจ้องหลานรหัสฉันตาไม่กระพริบ

“ใช่ คนที่เค้าเล่าให้ฟัง น่ารักไหม” พอตอบกลับไป พ่อน้องชายตัวดีก็ยกมือขึ้นลูบคางพลางทำหน้าครุ่นคิด คิดอยู่ล่ะสิว่าแบบนี้จะเข้าตาคนอย่างวาฬไหม

“ต้องถามอีกคน” ยักคิ้วให้แล้วหันกลับไป ทิ้งให้คนที่ถูกกล่าวถึงอย่างน้องปรางทำตัวไม่ถูกอยู่เบาะหลัง คงไม่รู้สินะว่าเราสองคนกำลังพูดเรื่องอะไรกัน รวมไปถึงนาทีด้วย รายนั้นเห็นนะว่ามองมาทางนี้บ่อยๆ ขับรถอยู่ก็ยังจะมอง

 

@ มหาลัย

[นาที บรรยาย]

ทันทีที่รถจอดลงหน้าตึกคณะ ปรางกับฉลามน้องของพี่ปลาก็ลงจากรถไปก่อน ส่วนผมต้องวนรถไปจอดที่โรงจอดรถ จึงต้องรอให้ทุกคนลงไปกันครบ ตอนนี้เหลือก็แค่คนตัวเล็กที่ยังง่วนอยู่กับการหาของในกระเป๋า ไม่รู้ว่าหาอะไรอยู่

“พี่ปลาครับ” 

“หืม” เสียงเล็กตอบรับในลำคอโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง

“ไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับที่ปรางติดรถมากับผมด้วย” เอ่ยถามเธอออกไปตามตรง เพราะผมไม่ได้บอกเธอก่อนเลยกลัวว่าเธอจะไม่พอใจ อันที่จริงผมก็พอรู้นิสัยพี่ปลา เธอไม่ใช่คนไร้เหตุผลแบบนั้น แต่การที่มีเรื่องแคลงใจแล้วไม่คุยกัน มันจะกลายมาเป็นผลเสียในภายหลัง ผมไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

ดวงตากลมมองหน้าผมอยู่ครู่นึงราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนมาคลี่ยิ้มให้ผมแทน

“กลัวว่าฉันจะหึงนายหรอ” พูดขึ้นด้วยสายตาล้อเลียน

“เอ่อ... เปล่าครับ” ผมไม่ได้คิดว่าเธอจะหึง ก็แค่แอบหวังให้เธอแสดงท่าทีอะไรออกมาบ้างก็เท่านั้น

“ไม่หึงหรอก รู้น่า ก็นายเคยบอกนี่ว่าน้องปรางเป็นแค่เพื่อนข้างบ้านนาย ทำไมฉันต้องหึงด้วยล่ะ” พูดขึ้นด้วยสีหน้าธรรมดา ไม่มีวี่แววของความเคลือบแคลงใจในดวงตาคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย เธอคงหมายความเหมือนที่เธอพูดจริงๆ “อ๊ะ นี่ไง เจอแล้ว” มือที่กำลังค้นหาของชะงักไปก่อนที่เธอจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋า

“อะไรหรอครับ” มองซองสีฟ้าในมือเธอ รูปร่างมันคล้ายกับซองกาแฟแต่ก็ไม่ใช่

“ฉันเอามาให้นาย เมื่อคืนดื่มหนักไม่ใช่หรอ เห็นในสตอรี่ของนนท์” ริมฝีปากสีสดขยับขึ้นพูดพลางโน้มตัวเข้ามาหา เท้าแขนข้างนึงเอาไว้กับเบาะหน้า ดวงตากลมจ้องมาที่ผมไม่กระพริบ “รับไปสิ” 

“ไอ้นนท์? มันอัปรูปติดผมหรอ” รับของในมือเธอมาแล้วเอ่ยถาม

“ก็ใช่น่ะสิ เมาจนตาปรือขนาดนั้นยังขับรถกลับบ้านได้อีกนะ ทำไมไม่นอนคอนโด” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันยุ่ง

“พอดีเมื่อคืนผมเจอปรางที่ร้าน เพื่อนเธอก็เมากันหมดเลยไม่มีใครไปส่งเธอที่บ้าน ผมเลยอาสาไปส่งเธอ แล้วถือโอกาสกลับไปนอนที่บ้านด้วยเลย” ผมพูดอธิบายออกมาเป็นฉากๆ โดยลอบสังเกตอาการของคนตรงหน้าไปด้วย

“อ่ออ ดีแล้วที่ไปส่ง เป็นผู้หญิงเรียกแท็กซี่กลับดึกๆมันอันตราย” คนตรงหน้าพูดจ้อ 

“ไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ” 

“ไม่ว่า ทำดีแล้ว” ตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้ม ดูท่าผมจะยั่วให้ผู้หญิงคนนี้หึงไม่ได้จริงๆ ขนาดยืมชื่อปรางมาแล้ว เธอยังนิ่งสนิทราวกับไม่รู้สึกรู้สา

“โอเคครับ อ้อ จริงสิ... วันนี้ผมฉีดน้ำหอมมาด้วย พี่ได้กลิ่นไหม” 

“ว่าแล้วว! นั่งดมมาตั้งนาน ของ Jo Malone ใช่ไหม” โพล่งขึ้นเสียงดังแล้วผละตัวออกไปนั่งหลังตรง แถมตายังเป็นประกายอีก อะไรวะนั่น

“ใช่ครับ” ผมพยักหน้าพลางเก็บความน้อยอกน้อยใจเอาไว้คนเดียว

“หอมดีนะ วันก่อนน้องปรางก็ซื้อไป ไม่ยักรู้ว่านายเองก็ชอบกลิ่นนี้เหมือนกัน” 

“มันไม่ใช่ของผมหรอกครับ... ของปราง ผมเห็นว่าหอมดี เลยขอยืมของเธอมาใช้” ถือเอาเรื่องนี้เป็นไม้ตายสุดท้ายแล้วกัน ถ้ายังเฉยอยู่ผมคงต้องยอมแพ้แล้วจริงๆ

“อาาา” คนตรงหน้าพยักหน้าขึ้นลงราวกับกำลังทำความเข้าใจกับตัวเองพลางลากเสียงยาว “เสียดายที่ไม่ใช่วาฬ” 

“ว่าอะไรนะครับ” เมื่อกี้เหมือนเธอพูดว่าวาน วานอะไรสักอย่าง ผมได้ยินไม่ชัด

“ไม่มีไรๆ ฉันจะลงแล้วนะ ฉลามรอ” หันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างก่อนจะเก็บกระเป๋าแล้วก้าวลงจากรถ ผมไม่ได้เอ่ยรั้งอะไรเธอไว้อีก คนตัวเล็กปิดประตูก่อนจะหันมาโบกมือลา

ขนาดยั่วให้หึงขนาดนี้แล้วยังไม่หึง หรือผมเลือกคนมาทำให้เธอหึงผิดคน เพราะนอกจากพี่ปลาจะมีท่าทีเอ็นดูปรางแล้ว เธอยังไม่ติดใจอะไรเรื่องที่ผมไปไหนมาไหนกับปรางบ่อยๆอีกต่างหาก

มันทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นพี่ปลาจะหึงผมไหม หรือเธอจะไม่มีวันหึงผมเลย แม่ง ไม่ได้อยากน้อยใจเลยว่ะ แต่มันอดไม่ได้จริงๆ

หลุบตามองซองสีฟ้าที่ถือไว้ในมือก่อนจะถอนหายใจออกมา เอาวะ อย่างน้อยเธอก็เป็นห่วงมึงเหมือนกันแหละไอ้ที ไม่งั้นคงไม่เอายาแก้แฮงค์มาให้

 

@ ตึกบริหาร ห้อง 3536

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วตั้งแต่อาจารย์เดินเข้าคลาสมา เนื้อหาบนโปรเจคเตอร์ไม่เข้าหัวผมเลยแม้แต่น้อยเพราะมัวแต่คิดเรื่องของใครคนนึงอยู่ แถมน้ำหอมที่จงใจเทราดมายังฉุนซะจนผมปวดหัว ไม่น่าขอปรางฉีดมาเลยว่ะแม่ง มิหนำซ้ำ แผนลองใจแฟน ยังล่มไม่เป็นท่าอีกต่างหาก

Nathee : ยาแก้แฮงค์ที่พี่ให้ ผมดื่มแล้วนะ

Nathee : ตั้งใจเรียนนะครับ

กดส่งข้อความไปหาคนที่ทำให้ผมไม่เป็นอันเรียนก่อนจะวางโทรศัพท์ลงที่เดิมแล้วฟุบลงกับโต๊ะ

 “มึงเป็นไรวะไอ้ที กูเห็นหน้าบูดเป็นขี้ตั้งแต่เข้าห้องมาแล้ว” ไอ้นนท์ที่นั่งขวามือผมเอ่ยทัก ผมเปรยตาหันไปมองมันแว๊บนึงก่อนจะพูดสิ่งที่ค้างคาใจออกมา

“ทำยังไงให้แฟนสนใจวะ” พูดออกไปลอยๆ ได้ยินไม่ได้ยินก็ช่าง ผมแค่อยากระบาย

“พี่ปลาไม่สนใจมึงหรอ” มันถาม

“ก็ไม่เชิง เขาสนใจ แต่เขาไม่หึงกูเลยว่ะเวลากูอยู่กับผู้หญิงคนอื่น” 

“เอ้าไอ้นี่ ผู้หญิงไม่งี่เง่าก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ” มันมองมาราวกับผมเป็นคนแปลก

“มันก็ดี แต่กูผิดเองที่เสือกคิดว่าเขาไม่แคร์กู” เรื่องนี้แหละที่ทำเอาผมร้อนใจอยู่อย่างนี้ เมื่อวานหลังจากไปเอารถที่คอนโดพี่ปลา ตอนขากลับผมบังเอิญเปิดฟังวิทยุคลื่นนึงที่พูดถึงเรื่องนี้พอดี เขาว่ากันว่า ผู้หญิงที่อยู่ๆก็ได้กลิ่นน้ำหอมแฟน ทั้งๆที่แฟนไม่เคยใส่น้ำหอม พวกเธอจะมีสัมผัสพิเศษและรู้สึกระแวงขึ้นมาทันทีว่าแฟนตัวเองจะมีผู้หญิงอื่น ผมก็แค่อยากทดสอบแฟนของผมบ้างก็เท่านั้น 

“กูว่ามึงคิดมากไปละ บางทีผู้หญิงเขาคงจะเชื่อใจมึง เขาถึงไม่คิดเล็กคิดน้อยเหมือนที่มึงคิด” มันเสนอความคิดเห็นในทางบวก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นอยู่ดี

“แต่ถ้าเป็นกู กูคงหึงที่แฟนกูเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่น” 

“แล้วผู้หญิงที่ว่าอะใคร พี่ปลารู้จักไหม”

“รู้” 

“เออ นั่นไง เพราะเขารู้จักกันไง เขาเลยไม่มาตามหวงมึง” เกี่ยวหรอวะ

“พูดไปมึงไม่เข้าใจกูหรอก” 

“อ้าว ไอ้นี่” เพราะขี้เกียจฟังไอ้นนท์เลยพลิกหน้าหันมาอีกทาง พอเปลี่ยนมาทางนี้ก็พบเข้ากับสายตาของไอ้นาย มันคงนั่งฟังผมกับไอ้นนท์คุยกันมาพักนึงแล้ว

“เป็นเอามาก” มันพูดขึ้นสามคำพลางมองหน้าผมด้วยใบหน้าตาย เออ คนไม่มีความรู้สึกอย่างมึงจะไปรู้อะไรล่ะ คนที่วันๆเอาแต่ปฏิเสธผู้หญิงจะไปเข้าใจอะไรเรื่องพวกนี้

ไอ้พวกไม่เคยมีความรักแม่งไม่เข้าใจหรอก

[จบบทบรรยาย นาที]

 

100%


 

มาลงให้ตามสัญญาาา แค่5เจิมไรต์ก็จุดพลุฉลองแล้ววว 

ความนาที 555555 แฟนไม่หึงก็คิดมาก แฟนไม่รับสายก็โทรจิก ส่วนความพี่ปลานางก็ไม่มีความหวงแฟนใดๆเลย ไม่ใช่เพราะนางแอบเก็บไปหึง แต่นางไม่คิดอะไรเลยจริงๆ กะจะชงหลานรหัสให้พี่ชายตัวเองอย่างเดียว5555

อย่าพึ่งปวดหัวกับสองคนนี้แล้วทิ้งไรต์ไปนะคะ อยู่ปวดหัวเป็นเพื่อนกันก่อน 55555 

เจิมรอไรต์หน่อยนะก๊าบบบคนดี

 

น้องหลาม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #113 My_smile (@09122547) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 10:52
    ก็คือหลงไม่ไหวเเล้ว55555555555555
    #113
    0
  2. #110 Toey21Bawornrat (@Toey21Bawornrat) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:44
    สรุปไม่หึงจริงงง
    #110
    0
  3. #109 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:25
    อยากให้เค้าหึง แต่เค้าไม่หึง 5555
    #109
    0
  4. #108 Tanyong Yong (@tanyong1990) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:04
    แล้วปลานี้ยังไง ใสๆหรือแอบร้าย
    #108
    1
    • #108-1 maprang3590 (@maprang3590) (จากตอนที่ 29)
      9 กรกฎาคม 2563 / 17:42
      ปรางรึป่าวคะ?
      #108-1
  5. วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 19:39
    ทายสิว่าใครมาด้วยหลานรหัสปลาน้อยมาด้วยเหรอ
    #107
    0
  6. #106 NuRita (@poo00028) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 06:12

    รออออออ
    #106
    0
  7. #105 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 22:13
    น้องหวง
    #105
    0
  8. #104 G'DayCutie (@nookbeasty) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 22:10

    น้องพุ่งชนมาก
    #104
    0
  9. #103 Toey21Bawornrat (@Toey21Bawornrat) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 21:20
    รอค้าบบบ
    #103
    0