ผ ม เ ป็ น ข อ ง พี่ ค น เ ดี ย ว - Trapped in love

ตอนที่ 26 : 21 - เปิดตัวแฟนใหม่ 1/2 อัพครบ + ตอนพิเศษ นาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63

 

 

20.00 น.

“เดี๋ยวกูมานะ” นาย หรือ น้องนาย ที่ลำพังเดินยังไม่ค่อยจะตรงเอ่ยพูดขึ้นในขณะที่พวกเพื่อนๆเขากำลังคุยกันอย่างสนุกปาก ยกเว้นก็แต่นาทีที่ตอนนี้นอนซบอยู่ที่ไหล่ฉัน มาขอซบเพราะบ่นว่าปวดหัว พอบอกว่าจะพากลับก็ไม่ยอมท่าเดียว

ไม่รู้ว่าเจ็บจริงหรือแสดงกันแน่ แต่ปล่อยไว้นั่นแหละ ยังดีกว่าเด็กมันดื่มหนักจนไม่รู้เรื่องรู้ราว เกิดหลับขึ้นมาฉันคงต้องปล่อยทิ้งไว้ที่นี่จนถึงเช้าแล้วหนีกลับเอง

ยอมรับว่าเด็กพวกนี้คอแข็งกันแทบทุกคน ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้วยังประคองสติได้เหมือนเดิม ทั้งๆที่ดื่มกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืด ทีแรกฉันคิดว่าดื่มกันหนักขนาดนี้ไม่ถึงสองทุ่มก็เมาแล้ว แต่ผิดคาด คอทองแดงกันเกือบทั้งแก๊งค์ คนที่ขึ้นชื่อว่าดื่มเก่งอย่างฉันยังนับถือเลย

“ไอ้นายหายไปไหนวะ” นายหายไปเกือบห้านาทีแล้ว นนท์พึ่งหันมาถาม “ไอ้ที มึงเห็นไอ้นายปะ”

“ไม่รู้ กูไม่ได้ตัวติดกับมัน” น้ำเสียงทุ้มตอบออกไปพลางกอดแขนฉันแน่นขึ้น

“กูรำคาญมึง” นนท์กรอกตามองคนข้างกายฉันอย่างเอือมๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามฉัน “เมาแล้วน่ารำคาญเนอะพี่ปลา”

“ปกติเพื่อนนนท์อ้อนใครแบบนี้ปะ” ฉันถามเล่นๆ เมื่อก่อนตอนที่เราคบกันฉันยังไม่เคยเจอนาทีในโหมดนี้ นี่ครั้งแรกเลย

“ก็มีอยู่สองสามคนนะครับเวลาเมา เฮ้ย” นนท์เบี่ยงตัวหลบเมื่อนาทีคว้าหมอนปาใส่กลางลำตัวเขาเต็มๆ ไหนบอกปวดหัวไง ยังแกล้งเพื่อนได้อีกนะ

“หุบปากไปเลย ไม่เคยเหอะ คนนี้คนแรก” เถียงออกไปเสียงขุ่นราวกับคาดโทษ

คนแรกงั้นหรอ… ฉันพูดอะไรไม่ออกเลยแฮะเมื่อเขาพูดออกมาตรงๆแบบนี้ บอกตามตรงว่าเขิน

“พี่จะเชื่อมันหรือเชื่อพวกผมครับพี่ปลา” เฟิร์สโพล่งถามขึ้น

“พี่ปลา บอกมันไปว่าพี่เชื่อใคร” คนที่นอนหนุนไหล่เงยหน้าขึ้นมองฉันพลางเขย่าแขนให้รีบตอบ

“นั่งดีๆ อย่างอแง” ดันตัวร่างหนาออกห่าง เพื่อนก็นั่งกันอยู่เยอะแยะ ไม่อายบ้างรึไง

“ก็มันมอมเหล้าทีอะ พี่เข้าข้างมันหรอ” เรียกแทนตัวเองด้วยชื่อแบบนี้ฉันว่าระดับความอ้อนเขาข้ามไปเลเวลสองแล้วล่ะ

“เปล่าเข้าข้าง แต่นั่งดีๆเหมือนคนอื่นอะเป็นไหม” พูดกลับไปเสียงดุพลางจ้องหน้าเขาเขม็ง เห็นว่าไม่ว่าไม่ใช่ว่าดุใครไม่เป็นนะ พอเห็นว่าเปิดใจให้หน่อยอะได้ใจใหญ่เลย

“หึ” พ่นลมหายใจแรงๆออกทางจมูก ก่อนจะปล่อยแขนฉันให้เป็นอิสระแล้วเขยิบตัวหนีไปชิดโซฟาอีกฝั่งนึง

ตามใจ ถ้าจะงอแงแบบนี้ก็ขอไม่ง้อแล้วกัน

แกร๊ก

“ไปไหนมาวะ” นนท์เอ่ยทักนายที่กลับเข้าห้องมาพอดี พวกเราจึงหันไปสนใจที่ประตูแทน

“อีกุน มาได้ไง” ฉันโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่มากับนายคือใคร กุญแจซอลเพื่อนฉันเอง

“ผมลงไปซื้อเบียร์เพิ่มแล้วเจอพี่กุนที่ซุปเปอร์พอดี กำลัง...”

“อีปลา! น้องนายบอกกูว่ามึงอยู่ที่นี่ด้วยกูเลยตามขึ้นมา” มันโพล่งขึ้นก่อนจะเดินตรงปรี่เข้ามาหาฉัน ฉันจึงขยับตูดให้มันนั่งด้วย

“ไม่ใช่ว่ามึงกับน้อง...” ลากเสียงยาวมองหน้ามันสลับกับนาย ฉันเชื่อว่าใครหลายคนในนี้ก็ต้องคิดเหมือนฉัน

“ไม่ใช่แบบนั้น เรื่องมันยาว ถ้าอยากฟังกูคงต้องเล่าทั้งคืน”

“งั้นเล่ามา” ไม่ปล่อยให้ความสงสัยได้กัดกินจึงโพล่งถามออกไปทันที มันจะโผล่มาที่นี่ได้ไงถ้าไม่ได้มีใครพามา

“เรื่องมันเป็นแบบนี้” สุดท้ายฉันก็นั่งฟังมันสาธยายจนจบ เรื่องของเรื่องก็คือ มันคุยกับรุ่นพี่คนนึง แล้วอยู่ๆรุ่นพี่คนนั้นก็ชวนมันมากินก๋วยเตี๋ยวแถวนี้ แต่พอจะส่งมันกลับ ผู้ชายคนนั้นกลับขอแวะซุปเปอร์มาเก็ตแป๊บนึง ทีแรกก็นึกว่าจะซื้อของธรรมดา แต่พอจ่ายตังค์เท่านั้นแหละ สิ่งที่มันเห็นคือถุงยางอนามัยกล่องใหญ่จำนวน 12ชิ้น วางหราอยู่เคาท์เตอร์คิดเงิน มันเลยกลัวจนชิ่งหนีเขามาเลย สุดท้ายมาเจอนาย พอรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ด้วยก็เลยขอตามมา อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น แต่มันไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ดีที่เผ่นหนีมาทัน

“มันอาจจะไม่เป็นแบบนั้นก็ได้นะมึง คิดมากไปป่าว” ฉันท้วง บางทีเขาอาจจะซื้อไปให้ญาติหรือฝากคนที่บ้านก็ได้

“งั้นถามพวกน้องนนท์ดูไหม ถ้าเป็นพวกน้องพวกน้องจะซื้อไปทำไมถ้าไม่ใช่หวังฟันผู้หญิงที่มาด้วย” อีกุนหันไปหาพวก

“ถ้าเป็นผม ผมคงไม่ซื้อครับ” นนท์ตอบกลับมาด้วยใบหน้าใสซื่อไร้เดียงสา

“ทำไมวะ” เฟิร์สถามต่อ

“เพราะที่ห้องกูมีเยอะไง ฮ่าๆ” จ้า เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย เจริญเถอะพ่อคุณ

“แล้วถ้าเป็นน้องทีล่ะ”

“แค่ก” ฉันที่กำลังยกแก้วโค้กจางๆขึ้นจิบถึงกับสำลัก

“ค่อยๆดื่ม” มือหนาของคนที่นั่งอยู่ขวามือยกขึ้นมาลูบหลัง ถือเป็นการเรียกสายตาของผู้มาใหม่อย่างอิกุนให้หันขวับมามองทันที อันที่จริงมันน่าจะแปลกใจตั้งแต่ที่เห็นว่าฉันมาอยู่ท่ามกลางเด็กพวกนี้แล้วล่ะ

“ไม่เป็นไรแล้ว” ฉันเอ่ยพูดขึ้นพลางยืดตัวนั่งท่าตรง

“ไอ้ที พี่กุนถามมึงอะ” พอเห็นว่าฉันโอเคแล้วเฟิร์สจึงถามขึ้นอีกครั้ง นึกว่าจะลืมไปแล้วซะอีก เด็กพวกนี้นี่

“ไม่รู้สิ” เขาตอบโดยที่มือยังคงลูบหลังให้ฉันอยู่ บอกตามตรงว่ามันให้อารมณ์วูบวาบเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูกเพราะน้ำเสียงสบายๆและฝ่ามือนั่น ทำไมเขาไม่ปฏิเสธหรือพูดให้มันชัดเจน กลับบอกว่าไม่รู้ ซึ่งมันชวนให้คิดไปในทางนั้นมากกว่าอีก ไอ้คนบ้าเอ๊ย

 

สิบนาทีต่อมา

“ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” คนข้างกายก้มลงมากระซิบเพราะเพลงที่เปิดออกลำโพงเริ่มกลบเสียงของพวกเราแต่ละคนแล้ว

“อืม” หันไปพยักหน้าให้ มือหนาวางลงที่ไหล่ประมาณว่า ‘เดี๋ยวมา’ แล้วลุกขึ้นเดินมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ

ในขณะที่แต่ละคนกำลังให้ความสนใจกับแก้วเหล้าตรงหน้ารวมถึงอิกุนที่ถูกเด็กพวกนี้คะยั้นคะยอให้ดื่ม เฟิร์สก็เอ่ยพูดขึ้น

“ไหนๆพี่กุนก็มาอยู่ที่นี่กับเราแล้ว ไอ้ทีมันอนุญาตให้พี่ปลาดื่มได้ยังครับ” พูดเปิดประเด็นเข้าเรื่องใหม่หลังจากที่เราจบบทสนทนาเรื่องรุ่นพี่สายหื่นคนนั้นไปเมื่อสามนาทีก่อน

ว่าแต่ทำไมฉันต้องรอให้เด็กมันอนุญาตด้วยล่ะ

“ไม่ต้องขอหรอก ชงเหล้ามาให้พี่เลยก็ได้เฟิร์ส”

“นี่สิคนจริง” เฟิร์สพูดพลางรีบชงเหล้าให้ฉันอย่างไม่รั้งรอราวกับกลัวใครบางคนจะกลับมาเห็น นั่งเบื่อมาก็นานแล้ว ไหนๆตอนนี้ฉันก็มีเพื่อนมาร่วมวงด้วย คงไม่เป็นไรหากฉันจะดื่มเป็นเพื่อนอิกุนมัน

“กูชวนให้ดื่มตั้งนานเงียบกริบ พอเด็กไม่อยู่อะรีบเลยนะ” อิกุนมันหันมาแซว ไม่ต้องบอกมันก็คงจะรู้แล้วว่าตอนนี้ฉันกับนาทีมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไปจากเดิม

“กูแค่รู้สึกคอแห้ง มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบดื่มน้ำอัดลม” ฉันพูดเฉไฉ ทุกคนดูสนุกกันหมดจะให้ฉันนั่งจิบโค้กเงียบเป็นเป่าสากแบบนี้คนเดียวมันใช่หรอ อยู่ด้วยกันก็ต้องสนุกด้วยกันสิถึงจะถูก

“แก้วครับพี่ปลา” นนท์ยื่นแก้วที่เฟิร์สพึ่งชงเสร็จมาให้ ฉันรับมันมาแล้วยกขึ้นจิบ อืม ดีกว่าเครื่องดื่มซ่าๆนั่นตั้งเยอะ

ผ่านไปกว่าสิบนาที นาทีก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับมา ฉันก็เริ่มสนุกไปกับเสียงเพลงที่เริ่มเน้นจังหวะหนักขึ้นเรื่อยๆ กำลังจะยกแก้วที่เท่าไหร่ไม่รู้ขึ้นจิบ อยู่ๆข้อมือก็ถูกคว้าหมับด้วยฝีมือของใครบางคนซะก่อน

“นั่นอะไรครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับแรงยุบตัวของโซฟา

“...” ฉันไม่ได้ตอบ แค่หันไปมองเด็กมันนิ่งๆ เห็นแค่สีของน้ำก็รู้แล้วปะ

“พี่ดื่มหรอ” พอเห็นว่าฉันไม่พูดอะไรนาทีก็เปลี่ยนคำถาม

“ให้พี่ปลาเขาดื่มเหอะ พี่กุนก็อยู่ ดื่มเป็นเพื่อนพี่กุน” เฟิร์สพูดขึ้น นาทีจ้องไปที่แก้วเหล้าอยู่ครู่นึงก่อนจะหันกลับมามองฉัน“อย่าดื่มเยอะนะครับ”

อา ไม่ทันแล้วล่ะ ฉันลืมไปแล้วว่านี่แก้วที่เท่าไหร่

“ก็ได้” พยักหน้าตอบตกลงไปก่อนจะได้จบ หลังจากนั้นข้อมือก็ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ แรงสะกิดและสายตาล้อเลียนจึงถูกส่งมาจากอิกุน เออ อย่าให้ถึงตามึงบ้างแล้วกัน

 

[บทบรรยายพิเศษ นาย นีรกุล]

ผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงหลังจากที่ผมลงไปซื้อเบียร์แล้วกลับขึ้นมา เบียร์ขวดสุดท้ายถูกเทลงไปในแก้วของรุ่นพี่ที่ขอตามผมขึ้นมาด้วย ดูท่าว่าเธอจะดื่มหนักกว่าใครในนี้ทั้งๆที่มาทีหลัง ไม่นับรวมเหล้าผสมโซดาที่เธอดื่มผสมกันเข้าไปด้วย

ผมว่าเธอกำลังมีเรื่องบางอย่างในใจที่ยังเล่าให้พวกเราฟังไม่หมด มันคงไม่ใช่แค่เรื่องที่เธอเผ่นหนีมาจากผู้ชายที่พาเธอไปซื้อถุงยาง แต่มันคงมีอะไรมากกว่านั้น ไม่งั้นคงไม่ดื่มจนเมาแบบนี้หรอก

หมับ

ผมคว้าหมับไปที่คอขวดพลันสายตาก็สะดุดกึกเพราะดวงตาเฉี่ยวคมกำลังมองผมอย่างไม่พอใจ ผมคงไปขัดขวางการดื่มของเธอเข้า ตอนนี้นอกจากผมแล้ว ทุกคนในนี้ไม่มีใครมีสติพอจะสังเกตเห็นความผิดปกติของพี่กุนเหมือนกับผม ไอ้นนท์กับไอ้เฟิร์สแม่งก็นั่งเอาหัวชนกันไปแล้ว ส่วนไอ้ทีก็นอนให้พี่ปลาลูบหัว ความอ้อนเมียของแม่งนี่สุดจะบรรยายจริงๆ คงจะมีแค่ผมที่นั่งมองพฤติกรรมแปลกๆของพี่กุนมาเกือบสิบนาทีแล้ว

“พี่กุนจะกินนะน้องนาย” ริมฝีปากของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามขยับขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงยานคาง

“มันหมดแล้ว พี่ไม่เห็นหรอ” ผมพูดพลางแกว่งขวดเปล่าไปมาตรงหน้าเธอ

“หมดแล้วหรอ” จ้องหน้าผมราวกับไม่เชื่อก่อนจะแย่งขวดไป ชูมันขึ้นสูงก่อนจะเทใส่ปากโดยที่ไม่มีแม้แต่เบียร์สักหยด

ผมได้แต่ส่ายหัวมองคนเมาอย่างเอือมๆ ตอนอยู่มหาลัยก็เห็นว่าสดใสร่าเริงดี แซวคนโน้นคนนี้ไปทั่ว ไม่เว้นแม้กระทั่งไอ้นนท์กับไอ้ที ไม่เคยเห็นเป็นแบบนี้มาก่อน หรือว่าเป็นวะ ไม่รู้สิ ผมไม่ได้สนใจ

แค่ทุกวันนี้อยู่กับเพื่อนตัวเองแต่ละตัวก็ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว

“หมดแล้ว” ตอบกลับไปเพียงสั้นๆ

“พาไปซื้อหน่อยสิ” คนตรงหน้ากระพริบตาปริบๆพลางกอดขวดเบียร์มองผมด้วยแววตาหวานเยิ้ม

“ไม่มีใครดื่มแล้วครับ พอเถอะ” ผมเอ่ยห้ามด้วย ขืนลงไปสภาพนี้มีหวังคงได้อุ้มกลับมา แค่นี้ก็ดูท่าจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว

“นี่ไงคนนึง” ชูมือสูงขึ้นพลางส่งยิ้มมาจนตาหยี อะไรวะ อารมณ์เปลี่ยนไวชะมัด

“ไอ้ที” ผมหันไปขอตัวช่วย ในนี้คงมีแค่ไอ้ทีที่ยังพอมีสติกว่าไอ้สองคนนั้น มันหันมามองผมอย่างช้าๆ มือกำลังพันผมคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนเก่าที่กลับมาคบกันอย่างพี่ปลาเล่นอยู่“ช่วยกูห้ามหน่อย” ผมเปรยตามองไปที่พี่กุน มันจึงหันไปมองเธอแว๊บนึงก่อนจะพูดถ้อยคำไม่น่าฟังออกมา “ใครพามา คนนั้นรับผิดชอบ”

นอกจากจะไม่ช่วยแล้วยังโยน ภาระมาให้กูอีก ไอ้เพื่อนเวร

“กูจะพาพี่ปลาไปนอน ฝากบอกไอ้นนท์ด้วย กูขอยืมห้อง” มิหนำซ้ำมันยังลุกขึ้นจากโซฟาแล้วอุ้มร่างที่หลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ขึ้นมา ก่อนจะเดินตีเนียนตรงไปยังห้องนอน ปล่อยให้ผมมองมันอย่างอึ้งๆ อยากฟาดแม่งสักทีสองที

รู้มาตั้งนานแล้วว่านอกจากพี่ปลา สายตามันก็ไม่มองใครอื่น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเยอะถึงขนาดนี้ไง นี่ขนาดเพื่อนขนาดฝูงมันยังไม่แคร์ ทุกคนกลายเป็นธาตุอากาศเมื่อมันอยู่กับพี่ปีสามคนนั้น ดูท่าจะรักมากหลงมาก โดนเขาเทมาวันไหน ผมนี่แหละคนแรกที่จะสมน้ำหน้ามัน คอยดู

 

ผมหันกลับมาสนใจสิ่งมีชีวิตเพศหญิงที่เหลือเพียงคนเดียวในห้องรับแขก พี่กุนก็ยังกอดขวดเบียร์อยู่อย่างนั้น ส่วนมืออีกข้างเหมือนกำลังพยายามกดอะไรบางอย่างในโทรศัพท์ พิมพ์ๆลบๆอยู่นานจนผมรู้สึกว่าควรเข้าไปช่วยดีไหม ไม่งั้นหัวได้ทิ่มจอแน่

“จะพิมพ์อะไรครับ เดี๋ยวผมพิมพ์ให้” แบมือไปตรงหน้า

“เออ ดีเหมือนกัน ตอบอีหมิงให้หน่อยว่าไม่ต้องมายุ่ง” หมิง? หมิงไหนวะ

เอาเถอะ ในเมื่อมึงอาสาเองมึงก็ทำตามที่เขาบอกไปเถอะไอ้นาย รับโทรศัพท์จากมือพี่กุนมา เตรียมรัวนิ้วพิมพ์ลงไป แต่ทว่ารูปโปรไฟล์ของคนที่ชื่อ ‘Mhing^^’ ทำให้ผมชะงัก

คนอะไรวะ โคตรน่ารัก

“คนนี้โครครับ” เงยหน้าขึ้นจากจอแล้วถามคนตรงหน้าออกไป

“ก็อีหมิงน้องกูไง” เดี๋ยวๆ เมื่อกี้พี่แกกูใส่ผม? สงสัยจะเมา

“น้องสาวแท้ๆพี่กุนหรอครับ” ผมหลอกถามคนสติไม่สมบูรณ์ก่อนจะกดเข้าไปในรูปโปรไฟล์ของผู้หญิงคนนั้น เธอใส่แว่น ผมสั้นระต้นคอ ใบหน้าจิ้มลิ้มดูยังไงๆก็น่ารัก บอกตามตรงนี่สเป็คผมเลย

“ใครบอก! ยัยนี่ไม่ใช่น้องสาวกู กูงอนมันอยู่” พอผมถามไปแบบนั้นเธอก็ขึ้นเสียง แถมยังตีหน้ายักษ์ใส่ก่อนจะร่วงลงไปนอนที่โซฟาตามเดิม

“ทำไมล่ะครับ” ดูท่าว่าเรื่องที่ผมเดาคงจะจริง พี่กุนไม่ได้แค่หนีผู้ชายคนนั้นมา แต่ยังมีเรื่องอื่นอีก

“ก็ไอ้พี่เวยยย์ยังทักมาหามันอยู่เลยอะ ฮือออ” อยู่ๆก็ร้องไห้น้ำตาแตก เอาแล้ว ซวยแล้วไงไอ้เหี้ยนาย

ครืด ครืด ครืด

ในขณะที่ไม่รู้จะทำยังไงกับพี่กุน สมองก็มืดแปดด้าน อยู่ๆโทรศัพท์ในมือก็สั่นขึ้น

‘เทียนหมิง’

เทียนหมิงหรอ หรือว่าจะเป็นหมิง น้องสาวของพี่กุนที่กำลังพูดถึงอยู่ ไม่รอช้าให้เสียเวลา ผมกดรับสายทันที

“พี่กุญ พี่อยู่ไหนคะ หมิงเป็นห่วงแทบแย่ ทำไมอ่านข้อความหมิงแล้วไม่ตอบ” ปลายสายรัวมาเป็นชุดด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“เอ่อ... นี่ไม่ใช่พี่กุญครับ” ผมตอบกลับไป

“เอ๊ะ ขอโทษค่ะ... หรือว่าเราโทรผิด” เสียงเล็กพูดขึ้นอย่างลนลานก่อนจะผ่อนเสียงลงในช่วงท้ายเหมือนเธอกำลังเอาโทรศัพท์ออกจากหูเพื่อดูหน้าจอ “ก็เบอร์พี่กุญนี่” พูดขึ้นอีกครั้ง

“นี่เบอร์พี่กุญ แต่เธอร้องไห้อยู่ รับสายไม่ได้” บอกออกไปให้เธอกระจ่าง

“พี่กุญ ระ ร้องไห้หรอ พี่กุญเป็นอะไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน” ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทาราวกับตกใจ

“ถ้าบอก จะมารับหรอ” โพล่งถามออกไปโดยไม่ทันได้คิดว่าควรบอกเธอดีไหม ในเมื่อพี่กุญก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าโกรธเธออยู่

“ส่งโลเคชั่นมา เดี๋ยวหมิงไปรับพี่กุญเองค่ะ” เธอตอบกลับมาทันทีโดยไม่คิดให้เสียเวลาด้วยซ้ำ

“แบตโทรศัพท์พี่กุญใกล้จะหมดแล้วครับ ส่งในนี้คงไม่ได้”

“งั้นหรอคะ... เอางี้ หมิงขอเบอร์พี่ เอ่อ... ขอเบอร์คุณได้ไหมคะ” เธอเอ่ยถามออกมาอย่างสุภาพ

“ได้ครับ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เดี๋ยวพิมพ์ส่งให้ไลน์พี่กุญนะ”

“ขอบคุณค่ะ ฝากดูแลพี่กุญด้วยนะคะ หมิงจะวางแล้ว อ้อ เดี๋ยวหมิงขออนุญาตแอดไลน์นะคะ คุณส่งโลเคชั่นมาได้เลย” รีบพูดออกมายาวเหยียดราวกับรีบซะเต็มประดา

“ครับ” ตอบกลับไปก่อนที่ปลายสายจะกดวาง

ไม่รู้คิดอะไรอยู่ผมถึงอาสาเข้าไปช่วยพี่กุน แถมยังรับปากเธอคนนั้นอีกว่าจะดูแลพี่สาวเธอให้ เพราะผมเห็นรูปโปรไฟล์นั่นหรอ หรือเพราะเสียงเธอน่ารัก ไม่หรอกน่า มึงเห็นผู้หญิงน่ารักมาตั้งเยอะ ทำไมต้องมาหวั่นไหวกับยัยเด็กแว่นเสียงใสคนนี้ด้วยวะ หน้าก็ยังไม่เคยเจอ ตัวจริงอาจไม่เหมือนในรูปก็ได้ ใครจะรู้

....

อัพครบ

Talk 1 : เขาอุ้มกันเข้าห้องไปแล้วจ้าาาา 5555 มือไวปากไวจริ๊งงไอ้เด็กคนนี้ เพื่อนพ้องไม่ต้องสนใจมันแล้ว เอ็นดูนาย 5555

Talk 2 : และนี่ก็เป็นบทเสริมของนาย และการตกหลุมรักสาวเพราะรูปโปรไฟล์ 55555 ส่วนหมิงเป็นใคร หมิงก็เป็นน้องสาวของกุนไง ดีเทลตั่งต่างไรต์ย้ายไปเปิดเรื่องใหม่ แอบโปรยให้ในนี้พอหอมปากหอมคอ เพราะเรื่องในหัวตอนนี้มีเยอะมากกก ทั้งเรื่องพี่วาฬ น้องหลาม และนาย โอ๊ยยย เยอะแยะไปหมดด อยากมีสักสิบมือ จะได้แต่งทีเดียวพร้อมกันหมดเลย

ดูภาพตัวละครให้ชื่นใจกันไปก่อนเนาะ ตอนนี้ไรต์ยังไม่ได้เปิดให้เจิม จะแจ้งให้ทราบภายหลังนะคะ

Next EP is loading

“นอนนี่แหละมันดึกแล้ว ห้องผมใกล้กว่า”

 

เจิมต่อ รออัลไลลล ....

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #124 chompoochanya (@chompoochanya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 15:37
    นายมันร้ายเว้ย
    #124
    0
  2. #90 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 21:07
    อุ้มเข้าห้องเลยนะ
    #90
    0
  3. #89 Toey21Bawornrat (@Toey21Bawornrat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 00:15
    ดาเมจเวลาเมานี่สุดแล้ววว อ้อนน่ารักมากกก
    #89
    0
  4. #88 firstzy93 (@firstzy93) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 22:31
    ตัวติดกันมาก
    #88
    0