ผ ม เ ป็ น ข อ ง พี่ ค น เ ดี ย ว - Trapped in love

ตอนที่ 15 : 11 - หวงนม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    12 มิ.ย. 63

 

 

“มาทำอะไรตรงนี้คนเดียว” เหมือนว่าคำพูดฉันไม่ได้เข้าหูเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อย

“ก็เห็นๆอยู่ปะ” ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงกึ่งรำคาญ

“ยุงเยอะนะ” เมินคำพูดฉันก่อนจะเดินตรงเข้ามานั่งที่โขดหินอันถัดไป

“มองไร” ยกมือขึ้นปิดบังร่างกายตัวเองเป็นอย่างแรก เป็นใครใครก็ตกใจไหมอะ จ้องกันขนาดนั้น

มองยุงครับ กลัวมันกัดพี่” ว่าไงนะ

“มากลัวแทนฉันทำไม หน้าที่อะไรของนายไม่ทราบ” เชิดหน้าขึ้นตอบพลางยกเข่าทั้งสองข้างขึ้นมากอดอย่างระแวง

“เปล่าครับ ไม่ใช่หน้าที่ผมหรอก แค่เป็นห่วง” เงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันตรงๆก่อนจะตอบกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาไม่ได้มีความหยอกล้อหรือกวนตีนเลยแม้แต่น้อย

“ฮึ่ม ช่างเหอะ” พอพูดอะไรไม่ออกเลยแกล้งกระแอมไอพอเป็นพิธีก่อนจะเสมองไปทางอื่นเพื่อเก็บสีหน้า อุตส่าห์หนีมาแล้วยังจะตามมาอีก แล้วคำพูดเมื่อกี้นั่นนะ กล้าดียังไงถึงได้พูดออกมา

ลืมไปแล้วหรอว่าสองปีก่อนเคยทำอะไรกับฉันไว้บ้าง

“เมื่อกี้พี่คุยกับใครหรอ”

“แอบฟังหรอ” หันขวับกลับไปถาม

“เปล่าครับ แค่บังเอิญผ่านมาได้ยิน” โกหก ก็เห็นๆอยู่ว่าจงใจตามฉันมา

“ยังขี้โกหกไม่เปลี่ยน” เหยียดยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาเพราะไม่อยากมองหน้าเด็กเลี้ยงแกะนานๆ

“ยังโกรธเรื่องเมื่อตอนนั้นอยู่อีกหรอ” อยู่ๆก็เปลี่ยนน้ำเสียง ไม่รู้สิ มันดูจริงจังมากกว่าเมื่อกี้

“...”

“ตั้งแต่เกิดเรื่อง ผมยังไม่มีโอกาสได้ขอโทษพี่เลย”

“...” บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัด แม้แต่เสียงหายใจก็แทบไม่ได้ยิน... มาพูดเอาอะไรเอาป่านนี้ล่ะ พูดแล้วได้อะไรขึ้นมา

“พี่อยากรู้เหตุผลไหม”

“...”

“พี่ปลา”

“ไม่ต้องเรียกชื่อฉัน เราไม่ได้สนิทกัน” หันขวับกลับไปจ้องหน้า ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรฉันก็ไม่อยากฟังทั้งนั้นแหละ

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าพี่อยากฟังวันไหนค่อยมาถามผมแล้วกัน ผมพร้อมจะอธิบาย”

“มันจะมีเหตุผลอะไรนอกซะจากนายอยากปั่นหัวผู้หญิงเล่นกันล่ะ” หลุดขำออกมา แต่ทว่าเป็นการขำที่เกิดจากความสมเพช ฉันกำลังสมเพชตัวเองในตอนนั้น ที่อยู่ๆก็โง่ไปถูกเด็กมันหลอก

“ผมไม่เคยคิดจะทำแบบนั้นกับพี่ พี่ก็รู้”

“ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ ขนาดตัวตนของนายฉันยังไม่รู้จักเลย!” ตวาดออกไปจนเสียงดังไปทั่วบริเวณ ไม่สนแล้วว่าใครจะเดินผ่านไปผ่านมาหรือเปล่า

“... ผมชื่อนาที ตอนนั้นผมเรียนอยู่ ม.5 แต่ดันไปแอบชอบผู้หญิงคนนึงที่อายุมากกว่าผมถึง 3ปี ผมกลัวว่าถ้าหากผมบอกความจริงกับเธอเรื่องอายุ เธอจะไม่ยอมคบกับผม แล้วทิ้งผมไป ผมเลยปิดบังเธอมาโดยตลอดทั้งๆที่ผมไม่อยากทำ”

“หึ ตลก แล้วนายไม่คิดหรอว่าวันนึงฉันจะรู้ความจริงขึ้นมา ความลับมันไม่มีในโลกหรอกนะ” โพล่งออกไปพลางกัดริมฝีปากล่างอย่างเจ็บใจ

“ผมรู้ ตอนนั้นผมกะจะบอกความจริงกับพี่ในวันครบรอบ 1เดือนของเรา แต่มันก็สายเกินไป เรื่องดันมาเกิดขึ้นซะก่อน”

“...” ครบรอบ 1เดือนงั้นหรอ ใครเชื่อก็โง่แล้ว คืนนั้นทั้งคืนเขาแทบไม่ปริปากพูดอะไรเลยด้วยซ้ำ นอกซะจาก... วุ่นวายกับร่างกายฉัน

“ผมอยากอธิบายเรื่องนี้ให้พี่ฟังมาโดยตลอด แต่พี่ไม่เคยเปิดโอกาสให้ผมพูดเลย” ใช่ ที่ผ่านมาฉันไม่เคยเปิดโอกาสให้เด็กนี่เข้าถึงตัวฉัน นอกจากฉันจะย้ายที่อยู่ เปลี่ยนเบอร์โทร ฉันก็บล็อกทั้งไลน์ทั้งไอจี ทุกช่องทางที่เขาจะสามารถติดต่อฉันได้ ยกเว้นก็แค่เฟซบุ๊ค เพราะเราไม่เคยมีของกันมาตั้งแต่แรก

ไม่แปลกเลยว่าทำไมเขาถึงไม่ขอฉันไว้ กลัวแผนหลอกลวงนั่นจะพังไงล่ะ

“พอได้แล้ว ฉันไม่อยากฟัง” ลุกขึ้นยืนพูดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะก้าวขาเดินไปจากตรงนี้ “แล้วต่อไปนี้ก็เลิกยุ่งกับฉันสักที”

“คงจะไม่ได้ครับ... เพราะผมตั้งใจว่าจะจีบพี่ใหม่”

กึก

“ต่อให้นายซื้อฉันด้วยเงินสิบล้าน ฉันก็ไม่มีทางเปิดใจให้นายอีกเป็นครั้งที่สอง รู้เอาไว้ซะ” พูดจบก็ก้าวออกมาจากตรงนั้นทันที จีบฉันงั้นหรอ หึ ฆ่าฉันให้ตายยังง่ายกว่า

 

[นาที บรรยาย]

ก้มหน้าลงมองกล่องสีเหลี่ยมในมือตัวเองหลังจากที่ร่างเล็กเดินไกลออกไปแล้ว ผมลืมไปซะสนิทเลยว่าตัวเองถือกล่องนมมาให้เธอด้วย... รสหวานกล่องสีเขียว นมกล่องที่เธอชอบมากที่สุด

“เฮ้อ” ถอนหายใจออกมาก่อนจะเอนหลังลงไปพิงกับโขดหิน ดวงดาววันนี้ไม่ค่อยส่องแสงเท่าที่ควร ดูบางตาและดูไม่มีแสงแห่งความหวัง เหมือนมันกำลังตอกย้ำผมยังไงยังงั้น

ครืด

P : ทีอยู่ไหนอะ เห็นออกไปนานแล้ว

ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็เห็นว่ามีใครคนนึงส่งข้อความมา ผมเก็บมันลงที่เดิมก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อกลับเข้าไปในงาน ผมไม่ได้เดินกลับไปหากลุ่มของพี่ปลาแต่มุ่งหน้ามาหาไอ้นนท์แทน ตอนนี้เธอคงเหม็นขี้หน้าผมแล้ว เว้นระยะห่างสักพักค่อยตามง้อใหม่ ผมไม่รีบ

“หายไปไหนมาวะ เมื่อกี้เห็นอยู่กับพี่ปลาแว๊บๆ” ไอ้นนท์เอ่ยทัก ผมเลยชูนมกล่องขึ้นมาก่อนจะเสียบหลอดลงไปแล้วยกขึ้นมาดูด... อืม หวาน เพราะแบบนี้สินะเธอได้ถึงชอบมันนัก

ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่ผมได้ลิ้มรสชาติของมัน ส่วนครั้งแรกก็...

“เฮ้ย คิดยังไงถือนมมาแดก เสี้ยนเหล้าอ่อ” มันขยับไหล่เข้ามากระแทกไหล่ผมพลางเอ่ยแซว เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นผมกินอะไรแบบนี้

“เปล่า... แค่คิดถึงรสชาติ” แต่ว่าครั้งนั้นมันละมุนกว่านี้เยอะ แถมยัง นุ่ม อีกต่างหาก

“อร่อยหรอวะ ไหนลองชิม” ทำท่าจะเข้ามาดึงกล่องนมไปจากผม

“ไม่ได้” ผมเบี่ยงตัวหลบ

“กูขอชิมหน่อย”

“ไม่ได้”

“แค่นมกล่องเดียวมึงงกกับเพื่อนกับฝูงหรอไอ้ที” เออ ผมงก อะไรที่ว่าหวงก็คือหวง ผมไม่ยอมแบ่งมันให้ใครหรอก อย่าว่าแต่นมกล่องนี้เลย

คนที่ชอบดื่มมัน ผมก็หวงไม่แพ้กัน

[จบบทบรรยาย นาที]

....

ขนาดนม(กล่อง) ยังหวงซะขนาดนี้

ว่าแต่ครั้งไหนคะน้องที ที่ว่าอร่อยกว่าครั้งนี้

กินอยู่กับ 'ปาก' มันก็ต้องดีกว่าอยู่แล้ว

อะจิ๊ๆ อยากได้คนส่งนมคนนี้ไปไว้ที่บ้านจังเลยยย งุ้ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

204 ความคิดเห็น

  1. #35 09122547 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:02
    หวงเก่งงงง
    #35
    0
  2. #30 firstzy93 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:58
    หวงนมมม
    #30
    0