[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 42 : EP.41 ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.41 ความจริง

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



หลังจากที่เดินไปเตรียมแก้วกับถังน้ำแข็งเสร็จแล้วฉันก็เดินออกมาจากห้องครัว ไอ้พากับไอ้ปลานั่งมองหน้าฉันแต่ไกลตั้งแต่ที่เห็นฉันเดินเข้ามา

 

               "จ้องไรนักหนาวะ" ฉันวางแก้วลงที่โต๊ะญี่ปุ่นทรงเตี้ยก่อนที่จะนั่งลงที่พื้น ซื้อเบียร์มากันเป็นลังขนาดนี้นั่งโต๊ะกินคงไม่ไหว

 

               "เกิดคึกอะไรของมึงอีเหนือ" แววตาสงสัยถูกส่งมาจากคนที่กรีดอายไลน์เนอร์สีดำจนหนา จะร็อคไปไหนวะ

 

               "เกิดอยากกิน" ฉันตอบหน้านิ่งแล้วคีบน้ำแข็งใส่แก้วทั้งสามใบ

 

               "แล้วเด็กพวกนั้นอะ ไม่คิดจะเอาแก้วมาเผื่อมาแดกห้องเขาแล้วยังแล้งน้ำใจอีก" ไอ้ปลาลุกลงจากโซฟาแล้วลงมานั่งขัดสมาธิที่พื้นข้างฉัน

 

               "มึงก็เรียกเองดิ...แล้วนี่ขนุนกับกะทิไปไหน" ฉันถาม

 

               "กะทิไปเล่นเกม ส่วนเด็กมึงกูเห็นตีหน้ายักษ์เดินออกไปที่ระเบียงนู่น มึงทะเลาะกับเด็กมัน?"

 

               "เปล่านี่" ฉันตอบพร้อมกับยกเบียร์แก้วแรกขึ้นจิบ

 

               "มึงจะไม่ออกไปดูหน่อยหรอ" ไอ้ปลาถามขึ้น

 

               "เทให้กูด้วย คิดจะแดกคนเดียวหมดลังนี่รึไง" ไอ้พาพูดแทรก

 

               "นึกว่าจะแดกน้ำเปล่าซะอีก" ฉันพูด

 

               "ฮัลโหล ได้ยินที่กูพูดไหมอีเหนือ" ไอ้ปลาเท้าเอวแล้วจ้องหน้าฉัน

 

               "เออๆ เดี๋ยวกูออกไป" ฉันวางแก้วเบียร์ไว้ที่โต๊ะก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินตรงมาที่ระเบียง

 

...

 

               "ออกมานั่งคนเดียวทำไม" ฉันเดินมาหยุดข้างขนุน เขานั่งอยู่ที่เก้าอี้ผ้าใบริมระเบียง

 

               "สนใจด้วยรึไง" ขนุนพูดขึ้นโดยไม่มองหน้าฉัน

 

               "เป็นอะไร" ฉันถามแล้วนั่งลงตรงที่ว่างข้างๆเขา เก้าอี้ค่อนข้างกว้างเลยนั่งสองคนได้สบาย

 

               "พี่นั่นแหละเป็นอะไร ทำไมต้องสั่งเบียร์มากิน" เสียงเข้มพูดขึ้นพร้อมทั้งยืดตัวขึ้นนั่งคุยกับฉัน

 

               "อากาศมันร้อนเลยอยากกินอะไรเย็นๆ" ฉันโกหก ที่จริงฉันกำลังว้าวุ่นใจจนต้องหาอะไรมาดับความเครียด

 

               "เมื่อกี้ก็ซื้อน้ำผลไม้มาให้ทำไมไม่กิน" เกือบลืมไปเลยว่าฉันหลอกเขาให้ไปซื้อน้ำนั่นมา

 

               "ก็ไม่อยากกินแล้ว" ฉันตอบโดยที่หันหน้าไปมองวิวข้างนอกแทน

 

               "มีเรื่องอะไรไม่สบายใจบอกผมได้นะ" เสียงขนุนเบาลง ฉันไม่ต้องหันกลับไปก็รู้ว่าเขากำลังมองฉันด้วยสายตาแบบไหน

 

               "ไม่ได้เป็นระ..." ขนุนโน้มตัวเข้ามากอดฉันไว้หลวมๆจากทางด้านหลัง คางมนเกยอยู่ที่ไหล่ฉัน ความอบอุ่นจากอกแกร่งถูกถ่ายโอนมาให้ฉันจนฉันรู้สึกอุ่นใจแต่ก็ปวดใจในคราวเดียวกัน

 

               "ผมไม่ชอบคนโกหก"

 

               "ไม่ได้เป็นไรจริงๆ" ฉันปฎิเสธอีกครั้งแล้ววางมือลงที่แขนเขา

 

               "พี่เหนือ" เขาเอ่ยเรียกชื่อฉัน "ไอ้ที่พี่เป็นอยู่เนี่ยแหละที่เรียกว่าเป็น"

 

               "ไม่ได้เป็น ต้องทำยังไงถึงจะเชื่อ หื้ม" ฉันบิดตัวหันกลับมาทางเขาแล้วพูดขึ้น

 

               "ให้ตายยังไงก็ไม่เชื่อ หน้าพี่มันฟ้อง" ขนุนเอื้อมมือข้างนึงมาประคองหน้าฉันแล้วเกลี่ยนิ้วโป้งไปมา เขาอ่อนโยนกับฉันเสมอเลย

 

               "ไม่เชื่อก็ตามใจ" ฉันทำท่าจะลุก

 

               "เดี๋ยว" ขนุนรั้งเอวฉันไว้ไม่ให้ลุกขึ้น

 

               "อะไร" ฉันหันกลับไปมองคนที่กำลังเบะปากอยู่ตอนนี้

 

               "อยากจูบ" ริมฝีปากหยักเอ่ยออกมาสองพยางค์ ซึ่งมันทำให้ฉันใจเต้นไม่เป็นจังหวะทันทีที่เขาพูดจบ

 

               "บ้า คนอยู่เยอะแยะ" ฉันพยายามแกะแขนเขาที่จับเอวฉันอยู่ออกแต่ไม่เป็นผล

 

               "แต่ตรงนี้มีแค่เรา" ขนุนส่งสายตาอ้อนวอนมาให้ฉัน ดวงตาเล็กเป็นประกายเหมือนเด็กที่กำลังเรียกร้องความสนใจ ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เพราะเผลอจ้องไปที่ปากสีแดงสดนุ่มนิ่มสุขภาพดีนั่น

 

               "ไม่ได้" ฉันพูดทั้งๆที่สายตายังโฟกัสตรงนั้นอยู่ การกระทำขัดกับคำพูดอย่างเห็นได้ชัด

 

               "อยากจูบเหมือนกันใช่ไหม" ริมฝีปากแดงขยับขึ้นลงพร้อมกับหัวใจฉันที่เต้นไม่เป็นจังหวะ เราพึ่งจูบกันไปเมื่อคืนนี่เอง ทำไมวันนี้เขายังจะมาขอทำอะไรแบบนี้อีก

 

               "เมื่อคืนก็ทำแล้วไง" ฉันยกมือขึ้นดันแผงอกภายใต้เสื้อเชิ้ตสีฟ้าปลดกระดุมออกสองเม็ดจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนเมื่อเขาโน้มตัวลงมา

 

               "แต่มันยังไม่อิ่ม" จะอิ่มได้ไง คนนะไม่ใช่ข้าว "นะ" เขาใช้ฟันขาวกัดริมฝีปากล่างตัวเอง คิดจะอ่อยฉันหรือไง แค่แผงอกล่ำนี่ก็ทำเอาใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะแล้วตอนที่เหลือบไปเห็น

 

               "ทีเดียวนะ" รู้ตัวอีกทีฉันก็เผลอตอบรับไปซะแล้ว

 

               "อืมม" ริมฝีปากร้อนประกบลงมาแทนคำตอบ ขนุนพึมพำในลำคออย่างพอใจทันทีที่เขาได้ลิ้มรสจากริมฝีปากฉัน ลิ้นร้อนค่อยๆตวัดชิมรสหวานจากริมฝีปาก ขนลุกชันไปทั้งร่างจนฉันต้องคว้าคอเสื้อเชิ้ตเขาไว้ มือหนาข้างนึงบีบคลึงอยู่ที่เอว ส่วนอีกข้างวางอยู่ที่หลังคอฉันเพื่อล็อคใบหน้าฉันไว้ไม่ให้ขยับ

 

เวลาผ่านไปเนิ่นนานทั้งๆที่ฉันบอกเขาว่าทีเดียว แล้วทีเดียวที่ว่ามันต้องนานแค่ไหน เขาจูบโดยไม่ผละออกไปก็เรียกว่าทีเดียวใช่ไหม เหมือนฉันตกหลุมพลางของเขาโดยยินยอมพร้อมใจ มือทั้งสองข้างได้รับอิสระ ฉันจะผลักเขาออกไปเมื่อไหร่ก็ได้แต่ฉันกลับไม่ทำ ความรู้สึกมันกำลังบอกว่าฉันรู้สึกยังไงกับผู้ชายคนนี้

 

ฉันชอบเขามาก มันมากกว่าชอบซะอีก

 

ฉันรักเขา ฉันรักขนุน

 

...

 

ริมฝีปากร้อนผละออกไปหลังจากที่เขาจูบฉันเนิ่นนานจนหนำใจแล้ว ขนุนอมยิ้มที่มุมปากแล้วโอบฉันเข้าไปนั่งตักโดยไร้การขัดขืน เรี่ยวแรงฉันหายไปไหนหมดนะ

 

               "จะเข้าไปยัง" เสียงแหบดังขึ้นที่ข้างหู มือปลาหมึกกอดเอวฉันไว้แน่นเหมือนไม่อยากให้ไป

 

               "เข้าไปด้วยกันสิ" ฉันพูดพลางเอนตัวลงน้ำหนักไปพิงขนุน

 

               "ถ้าอยากให้อยู่ด้วยก็จะไป"

 

               "อื้อ ขนุน อย่าเล่น!" ฉันผละตัวหนีเพราะขนุนใช้ริมฝีปากอุ่นก้มลงมางับที่ใบหูฉัน เล่นไม่รู้จักเวล่ำเวลาเลย

 

               "ไอ้เหนือโว๊ย ไม่แดกกูจะแดกคนเดียวหมดนี่นะมึง" เสียงไอ้ปลาตะโกนดังลั่นห้องดังมาจนถึงข้างนอก

 

               "เดี๋ยว" ฉันกำลังจะลุกขึ้นแต่ขนุนดึงมือไว้ "กินได้แต่อย่ากินเยอะ เดี๋ยวเมา" คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแล้วออกคำสั่ง

 

               "เมาก็พากลับสิ" ฉันพูดพร้อมกับดึงมือเขาให้ลุกขึ้นมาด้วยกัน

 

               "เมาแล้วไม่พาไปนอนอย่างเดียวหรอกนะ" คนเจ้าเล่ห์พูดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง

 

               "ทำไม จะนอนกอดหรอ"

 

               “มันไม่มีใครกอดกันบนเตียงเฉยๆโดยที่ไม่ทำอะไรกันหรอกครับ โดยเฉพาะคนที่เป็นแฟนกันแบบเรา

 

               "ไอ้เด็กบ้า" ฉันผลักเขาจนมือเราหลุดออกจากกันแล้ววิ่งเข้าห้องมาทันที เด็กอะไรหื่นชะมัด

 

               "เปลี่ยนโหมดไวเหมือนเปลี่ยนผ้าอนามัยเลยนะมึง" ไอ้ปลาเอ่ยแซวแต่ฉันไม่ได้สนใจที่มันพูดแล้วเดินไปนั่งข้างมัน

 

               "น้ำแข็งละลายหมดแล้ว" ฉันพูดพร้อมกับเทเบียร์แก้วเดิมทิ้งลงกาละมังใบเล็กข้างๆ "แล้วนี่ตกลงจะไม่ไปเรียกเด็กพวกนั้น?" ฉันหันไปถามมัน พอดีกับที่ขนุนเดินเข้าห้องมาพอดี

 

               "เดี๋ยวผมไปตามพวกมันให้"

 

               "ขนุนของพี่ปลาน่ารักที่สุด" ไอ้ปลาพูดแล้วหันไปเต๊าะขนุน เต๊าะก็เต๊าะไปสิ หันมามองหน้าฉันทำไมวะ

 

               "ง้ออีท่าไหนล่ะเด็กมึงถึงอารมณ์ดีทันตาเห็น" ไม่วายแขวะกันอีกจนได้ ดีที่ขนุนเดินเข้าห้องไปแล้ว

 

               "ท่าไหนก็เรื่องของกู ว่าแต่มึงเถอะ ควงผู้ชายคนไหนอยู่ล่ะ"

 

               "ถามว่ากี่คนดีกว่า เห้ยๆๆๆไอ้พา มึงกะจะเมาตายห้องคนอื่นงี้หรอวะ" ไอ้ปลาพูดกับฉันยังไม่จบก็หันไปว่าไอ้พาซะก่อน มันนั่งกระดกเบียร์อยู่บนโซฟาคนเดียวไม่พูดไม่จากับใคร

 

               "มันเป็นไรวะ" ฉันถามไอ้ปลา

 

               "ไม่รู้ เห็นเป็นงี้ตั้งแต่เข้ามาแล้ว ตอนอยู่ห้องยังดีๆอยู่เลย"

 

               "สงสัยเมนส์มา" ฉันพูดหยอก แต่มันกลับไม่เล่นด้วยเหมือนทุกครั้ง ทำหน้าถมึงทึงเหมือนไม่ได้อึ้มาหลายวัน "ไหนเป็นไรบอกหมอซิ" ฉันลุกขึ้นแล้วเดินมานั่งข้างมันโดยถือแก้วเบียร์ติดมือมาด้วย

 

               "..." เงียบใส่อีก

 

               "หน้าบึ้งเป็นอึ่งพองลมหมดแล้ว" ฉันเอื้อมมือไปดึงแก้มมันเหมือนที่เคยทำเวลามันเครียด ส่วนใหญ่มันจะตีมือฉันแล้วด่า แต่ครั้งนี้ไม่

 

               "แดกๆไปไม่ต้องมายุ่งกับกู"

 

               "โกรธไรกู" ฉันลองถามหยั่งเชิงเพราะมันทำท่าทีแบบนี้กับฉันคนเดียว หรือว่ามันยังโกรธที่ฉันบังคับมันกินยาวันนั้น "งั้นกูง้อ" ฉันยื่นนิ้วก้อยไปด้านหน้าแต่มันกลับเหลือบตามองแค่แวบเดียวแล้วหันไปจ้องหน้าจอทีวีแทนที่จะจ้องหน้าสวยๆของฉัน "อีปลามาจัดการแม่งดิ้" ฉันผละตัวมานั่งท่าปกติแล้วกอดอกมองหน้าไอ้พา ทำไมง้อยากง้อเย็นงี้วะ

 

               "หรือต้องให้กูจุ๊บ" ไอ้ปลาลุกขึ้นมาแล้วท้าวเอวมองหน้ามันที่นั่งต่ำกว่า

 

               "ไปไกลๆเลยมึง" มันว่าพลางขยับตัวหนีไอ้ปลามานั่งใกล้ฉัน เพราะมันรู้ว่าไอ้ปลามันคนจริงน่ะสิ บอกว่าจะจุ๊บก็คือจุ๊บ ถ้าไม่หนีมีหวังแก้มมันได้รอยลิปสติกสีม่วงนั่นมาแน่

 

               "หรือจะให้อีเหนือจุ๊บ" อ้าว ไหงโบ้ยมาให้กู

 

               "ใครจุ๊บใครหรอครับ" ขนุนเดินออกมาจากห้องพร้อมกับกะทิและแมงมุม ฉันหันไปมองก็พบกับสายตาพิฆาตที่จ้องมาจนฉันแทบพรุน ฉันไม่ผิดนะ

 

               "ไม่มีไรๆ มาๆๆๆมานั่งกัน" ไอ้ปลาตอบแล้วหันไปเรียกเด็กพวกนั้น

 

               "เดี๋ยวผมไปเอาแก้วเพิ่ม" เด็กกัสพูดแล้วเดินหายเข้าไปในห้องครัว กะทิกับแมงมุมนั่งลงที่พื้นที่ฉันจัดสถานที่ไว้ ส่วนขนุนยืนนิ่งอยู่กับที่

 

               "พี่จะไม่ลงมานั่งด้วยกันข้างล่างหรอครับ" ฟังดูเหมือนเป็นประโยคคำถาม แต่ฉันรู้ว่ามันคือประโยคคำสั่ง ฉันอ่านสายตานั่นออก ฉันไม่อยากทำให้เขาหงุดหงิดขึ้นมาอีกก็เลยลุกขึ้นจากโซฟา

 

หมับ

 

               "นั่งกับกู" ไอ้พาคว้าแขนฉันไว้แล้วเงยหน้าขึ้นมองฉัน อะไรของมันวะ





"นั่งกับกู" 



 

               "มึงก็ลงไปนั่งข้างล่างด้วยกันสิ" ฉันพูด

 

               "กูจะนั่งตรงนี้ แล้วมึงก็ต้องนั่งตรงนี้มันเหลือบตาไปมองที่ว่างข้างมันเพื่อออกคำสั่งให้ฉันนั่งด้วย

 

               "เพื่อ?" ฉันถามมันอย่างไม่เข้าใจ อารมณ์ไหนวะ เมื่อกี้ยังทำท่าไม่อยากเข้าใกล้ฉันอยู่เลย

 

               "ทำไม หรือว่าอยากลงไปนั่งกับใคร" สายตามันเหมือนคนที่กำลังจ้องจะหาเรื่องฉันแถมยังไม่ยอมปล่อยแขนฉันอีก

 

               "กูก็อยากนั่งกับน้องกูดิวะ ไอ้มุมอุตส่าห์มาทั้งที" ฉันพูดแก้สถานกาณ์ เริ่มรู้สึกอึดอัดเพราะตอนนี้ทุกสายตากำลังเพ่งมองมาที่ฉันกับมัน

 

               "ไม่ต้องก็ได้เจ้ นั่งกับพี่พาไปเหอะ ดูท่าจะหวงเพื่อนนะเนี่ย" แมงมุมพูดพลางยิ้มกรุ้มกริ่มแปลกๆ ฉันหันไปมองขนุนก็เห็นว่าเขากัดกรามแน่นจนขึ้นเป็นสัน จะโกรธฉันไหมเนี่ย

 

               "งั้น.."

 

               "งั้นกูก็นั่งข้างบน" ขนุนพูดขึ้นแล้วเดินมานั่งโซฟาตัวเดียวกับฉันแต่อยู่อีกฝั่งนึง เลยกลายเป็นว่าตอนนี้ฉันยืนคั่นกลางระหว่างพวกเขาสองคนอยู่ "ไม่นั่งหรอ" ขนุนเงยหน้าขึ้นถามฉันนิ่งๆแล้วสายตาคมนั่นก็เหลือบมองแขนฉันที่ไอ้พาจับอยู่

 

พรึบ

ฉันดึงมันออกอย่างรวดเร็ว รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ฉันไม่รู้ว่าควรจัดการยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ รู้แค่ว่าฉันไม่อยากทำให้เขาไม่พอใจไปมากกว่านี้

 

ฉันแคร์เขา ซึ่งไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันแคร์เขามากกว่าไอ้พา

 

               "หึ" เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นจากเพื่อนชายเพียงคนเดียวของฉัน จากนั้นมันก็ยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มทีเดียวจนหมดแก้ว "เติมให้กูสิ มองเหี้ยไร" มันหันไปใส่อารมณ์ใส่ไอ้ปลา วันนี้แม่งแปลกจริงๆ

 

               "เออ ค่ะคุณชาย" ไอ้ปลารับแก้วไปแบบงงๆ

 

หลังจากที่สถาณการณ์เมื่อครู่เริ่มกลับมาสู่สภาวะปกติแล้ว พวกเราต่างมีเบียร์ในมือกันคนละแก้ว แต่ยังรู้สึกว่าอะไรๆมันก็ยังดูกร่อยๆ ไอ้ปลามันเลยมองหน้าฉันล่อกแล่กแล้วพูดขึ้น

 

               "เล่นไพ่กัน"

 

               "ไพ่ไรกูลืมหมดแล้วไม่ได้เล่นนาน" ฉันพูดกับมันไปตามน้ำ เอาจริงๆฉันแทบไม่ได้กระดุกกระดิกตัวเลยด้วยซ้ำเพราะดันนั่งคั่นกลางผู้ชายสองคนที่ทำหน้าบึ้งตึง คนนึงก็เอาแต่กระดกเบียร์หันหน้าเข้าทีวี ส่วนอีกคนก็นั่งเหม่อมองออกไปข้างนอกนิ่งๆแล้วดื่มเบียร์หมดไปหลายแก้วไม่ต่างกัน

 

               "สมสิบเป็นไง" ไอ้ปลาเสนอ

 

               "แล้วมันน่าสนุกตรงไหนพี่" เด็กกัสถามขึ้น

 

               "จับคู่เล่นไง คนแพ้แดกหมดแก้ว"

 

               "แต่เรามีไม่ครบคนนะ"

 

               "มีคนนึงไม่มีคู่ไง"

 

               "แล้วใครจะเสียสละล่ะ"

 

               "เดี๋ยว รอแปป" พูดจบไอ้ปลามันก็ลุกหายไปสักพักแล้วกลับมาพร้อมกับกระดาษชิ้นเล็กชิ้นน้อยในมือ "จับฉลากแฟร์สุด"

 

               "ผมขอจับก่อน" เด็กกัสพูดแล้วจับเป็นคนแรก ไอ้ปลาเดินถือกระดาษมาให้จับเวียนไปรอบกลุ่มจนมาถึงฉัน

 

               "แล้วสองคนนี้ตกลงจะไม่เล่นหรือว่าอยากคู่กัน?" ไอ้ปลามองหน้าขนุนกับไอ้พาสลับกัน

 

               "ไม่" "ไม่" สองเสียงพูดขึ้นพร้อมกัน ทีแบบนี้ล่ะยินยอมพร้อมใจเชียว

 

               "ไม่เล่นหรือไม่คู่"

 

หมับ

ขนุนเอื้อมมือขึ้นจับฉลากในมือไอ้ปลาแทนคำตอบ ส่วนไอ้พาก็ได้ชิ้นรองสุดท้ายไป เหลือชิ้นสุดท้ายเป็นของไอ้ปลา

 

               "ใครได้เลขไหนกันบ้าง"

 

               "สอง" ฉันพูด

 

               "เบอร์เดียวกันเลย ยินดีต้อนรับเข้าทีมครับพี่เหนือคนสวย" เด็กกัสพูดขึ้น ฉันจะกัดกับมันตายก่อนจบเกมไหมเนี่ย

 

               "หนึ่ง" ขนุนพูดขึ้น เขาทำหน้าเหมือนไม่พอใจที่ได้เลขนี้ ดูก็รู้

 

               "ว๊ายๆๆๆ น้องหนุนทีมเดียวกับพี่" ไอ้ปลาดี้ด้า "แล้วอีกคู่นึงล่ะ ใครคู่ใคร" มันถามต่อ

 

               "ผมได้สาม" กะทิตอบ

 

               "มีอีกคนที่ได้สาม ใครได้เฉลยมา" พวกเราจ้องไปที่พายุกับแมงมุม สองคนนี้ไม่ใครก็ได้ที่จะได้คู่กับกะทิ แมงมุมก้มดูกระดาษในมือตัวเองอีกครั้งก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมองทุกคน หรือว่าน้องฉันมันได้กระดาษเปล่า ทำไมทำหน้าพะอืดพะอมขนาดนั้น

 

               "ฉันได้สาม" อ้าว งั้นก็ไอ้พาน่ะสิที่ไม่มีคู่ แสดงว่าแมงมุมได้คู่กับกะทิ แต่ทำไมต้องทำหน้าเหมือนไม่อยากคู่เพื่อนตัวแบบนั้นล่ะ น้องฉันนี่มันเริ่มแปลกขึ้นทุกวัน

 

               "งั้นก็ครบ ส่วนไอ้พาได้กระดาษเปล่าก็อยู่โดดเดี่ยวไปนะจ๊ะ แต่พวกมึงช่วยลงมานั่งข้างล่างด้วยค่ะ งั้นจะเล่นได้ไง" ไอ้ปลาพูด

 

ฉันเป็นคนแรกที่ลงมานั่ง ตามมาด้วยขนุนแล้วก็ไอ้พาที่ยังทำหน้าอมทุกข์ไม่หาย ฉันเดินมานั่งกับเด็กกัสเพราะเราต้องเล่นด้วยกัน ขนุนเดินมานั่งข้างฉันคั่นกลางระหว่างฉันกับไอ้ปลา ส่วนพายุเดินมานั่งข้างกะทิ

 

               "สองคนนี้ใกล้กันหน่อยก็ได้ พื้นที่มีจำกัดค่ะ" ไอ้ปลาหันไปบอกแมงมุมที่นั่งห่างกะทิเป็นโยชน์ น้องฉันเลยเขยิบเข้ามาใกล้อีกนิดแต่ก็ยังห่างอยู่ดี กะทิคงรำคาญเลยกระชากแขนแมงมุมเข้ามานั่งใกล้จนตัวติดกัน "ปะๆๆๆเริ่มเลย ใครแพ้แดกหมดแก้ว"

 

หลังจากที่เกมเริ่มต้นขึ้น ฉันกับเด็กกัสร่วมมือกันจนเอาชนะมาสามรอบติด ซึ่งนั่นก็แปลว่าเราสองคนไม่ต้องดื่ม ซึ่งคู่ของไอ้ปลากับแมงมุมแพ้ทุกรอบ ส่วนไอ้พาเล่นได้ที่สองทุกรอบ พวกนั้นเลยต้องดื่มหมดแก้วกันหมดทุกคน จนมาถึงรอบที่สี่ ระหว่างที่ฉันกับเด็กกัสกำลังสุมหัวปรึกษากันอยู่นั้น

 

               "ต้องใกล้กันขนาดนั้นเลยหรอวะ" เสียงเย็นที่นั่งข้างฉันพูดขึ้น ฉันเงยหน้าขึ้นจากไพ่ในมือแล้วหันมองหน้าขนุน เขามีสายตาไม่พอใจส่งมา ใบหน้าบูดบึ้งแสดงออกอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้ว่าคนอื่นจะรู้ไหมว่าเขาเป็นอะไร แต่ฉันรู้

 

เด็กนี่กำลังหวงฉัน

 

               "หวงชิบ" เด็กกัสก้มลงมาพูดข้างหูฉันเบาๆซึ่งมีแค่ฉันทีได้ยิน

 

               "อะแฮ่ม เล่นต่อๆๆๆ" ฉันพูดแก้สถานการณ์แล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตัวก็ขยับออกห่างเด็กกัสเล็กน้อยเพราะกลัวคนบางคนจะหัวร้อนขึ้นมาอีก นี่ขนาดเพื่อนตัวเองยังไม่เว้น

 

รอบนี้เลยกลายเป็นว่าคู่ฉันแพ้ คนที่ชนะก็คือไอ้พา ฉันหยิบไพ่สลับกันมั่วไปหมดเพราะมัวแต่คิดเรื่องขนุน

 

               "ได้กินสักทีสินะคู่มึง" ไอ้ปลาพูดพลางรินเบียร์ให้ฉันเต็มแก้ว ฉันยกแก้วเบียร์กำลังจะยกขึ้นดื่มแต่มันพูดขัดขึ้นซะก่อน "Switch"

 

               "อะไรของมึง" ฉันถาม

 

               "สลับไง ไขว้แขนกันดื่มหน่อยคู่หู" หางานให้กูอีกละนังตัวดี

 

               "จะให้กูไขว้แขวนกับเด็กนี่?"

 

               "อ้าวพี่เหนือ ไขว้กับผมแล้วมันทำไมหรอครับ หรือว่ากลัวใครหึง" ไอ้เด็กกัสพูดขึ้นอย่างกวนๆแล้วขยิบตาให้ไอ้ปลา นี่คงคิดจะกวนโมโหขนุนแน่ๆ

 

               "เปล่า ไขว้ก็ไขว้สิ" ฉันพูดขึ้นเมื่อทุกสายตาจ้องมองมาที่ฉัน ยกเว้นก็แต่คนข้างๆ

 

               "เออ เอาสิรอไร" ไอ้ปลาพูด ฉันหันมองขนุนแวบนึงเห็นว่าเขาไม่ได้มองหน้าฉันแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร เขาคงไม่โกรธหรอกเพราะเด็กกัสก็เป็นเพื่อนเขา แล้วฉันก็ไม่ได้คิดอะไรกับเด็กนี่ด้วย มันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องโกรธเพราะเราแค่เล่นกันเอาฮา

 

               "มาครับคนสวย" เด็กกัสพูดขึ้นก่อนที่จะใช้แขนตัวเองเกี่ยวเข้ากับแขนฉัน ช่วงแขนเกี่ยวเข้าหากันเลยลดระยะห่างระหว่างตัวฉันกับเด็กนี่ให้น้อยลง แต่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกเกร็งเลยแม้แต่น้อย ถ้าเป็นขนุนฉันคงมือสั่นผับๆแล้วแหละถ้าต้องสบตาเขาตรงๆแบบนี้

 

               "เกมบ้าไรแม่งน่าเบื่อว่ะ กูไม่เล่นละนะไอ้ทิ" พูดจบขนุนก็ลุกออกไปจากตรงนี้ทันที ทิ้งให้ทุกคนมองตามเขาจนทำตัวไม่ถูก ทำแบบนี้ได้ยังไงกันนะ รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่มีอะไร ขี้หึงจริงๆเด็กคนนี้ วันนี้ทั้งวันฉันเห็นเขาอารมณ์บูดบึ้งตลอดเวลา จบงานคืนนี้ฉันคงต้องง้ออีกตามเคย อาจจะต้องง้อนานกว่าคราวก่อนๆก็ได้

 

               "ช่างเหอะๆ มาเล่นกันต่อดีกว่า ไอ้พามึงมาคู่อีปลา" ฉันพูดพร้อมกับหยิบสำรับไพ่ขึ้นมาสับ งอนก็ปล่อยให้งอนไปก่อน ง้อบ่อยก็ได้ใจแบบนี้ ต้องดัดนิสัยซะให้เข็ด

 

ฉันนึกว่าพอตัวกดดันออกไปแล้วฉันจะเล่นเกมได้หายใจหายคอโล่งขึ้น แต่เปล่าเลย ฉันแพ้ทุกตา ย้ำว่าทุกตา! เราเล่นกันมาเป็นสิบกว่ารอบซึ่งนั่นก็แปลว่าฉันดื่มไปสิบกว่าแก้วแล้ว หนังตาฉันเริ่มปรือไม่ขึ้นแต่ฉันก็ยังรั้นจะเอาชนะสักตาให้ได้ ฉันเซจนพยุงตัวไม่ค่อยจะอยู่ เซไปทางซ้ายทีขวาทีจนเด็กกัสกับไอ้พาต้องช่วยกันพยุงขึ้นนั่งตรงๆอยู่หลายรอบ

 

               "ไม่ไหวก็พอไหมพี่" เด็กกัสพูด

 

               "ใครบอกว่าไม่ไหววะ ระดับนี้แล้ว" ฉันเอื้อมมือไปกอดคอเด็กมัน ยิ่งอยู่ด้วยก็ยิ่งเหมือนอยู่กับเพื่อนเพราะไอ้เด็กนี่เข้ากับคนง่าย และฉันก็รู้ว่ามันไม่มีทางคิดกับฉันมากไปกว่าคำว่าพี่สาวแน่ๆเพราะดูจากคำพูดแต่ละคำที่มันคอยแขวะคอยแกล้งฉันแล้ว ฉันเลยไว้ใจมันได้

 

               "งั้นก็เล่นจนกว่าจะล้มกันไปข้าง" เด็กมันตอบพร้อมทั้งกระดกเบียร์ขึ้นดื่ม เอาจริงๆไม่ต้องแพ้ก็ดื่มได้ ฉันเห็นไอ้เด็กนี่มันดื่มเยอะกว่าฉันซะอีกหน้ามันเลยเริ่มแดงแจ๋แบบนี้ไง

 

               "พอไหม เมาแล้ว" ไอ้พาหันมาคุยกับฉัน

 

               "กูพึ่งสนุกเลย ปล่อยกูสักวันเหอะ เนอะอีปลา" ฉันหันไปคุยกับไอ้ปลา ซึ่งมันก็เมาไม่น้อยไปกว่าฉันเลยเพราะดันแพ้คู่แมงมุมกับกะทิที่ตีขึ้นมานำจนชนะไปซะทุกรอบ

 

               "เจ้ไหวไหมเนี่ย" น้องสาวฉันเอ่ยถาม เดี๋ยวนะ ทำไมสองคนนี้นั่งติดกันจัง แล้วซ่อนอะไรไว้ด้านหลัง หรือว่าจะโกง

 

               "แกซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง" ฉันชี้หน้าน้องสาวตัวเอง ไอ้มุมมันต้องโกงแน่ๆ

 

               "อะไร ไม่มี" แมงมุมตอบแต่กลับทำตาโต แขนขยับเหมือนกำลังยื้ออะไรอยู่

 

               "ไม่เชื่อ!" ฉันตะโกนขึ้นด้วยสติที่เริ่มเลือนรางทีละนิด แล้วกระโจนฝ่าเข้ากลางวงไปทับตัวน้องสาวตัวเอง

 

ฉ่า

 

               "เห้ย" ภาพที่ฉันเห็นทำเอาสติฉันกลับมาจนเกือบครบถ้วน

 

เด็กสองคนนี้จับมือกันอยู่ เดี๋ยวนะ แมงมุมกับกะทิจับมือกัน แถมยังประสานกันแน่นอีกต่างหาก

 

               "มือนี่ ไม่สิ สองคนคบกันหรอ" ฉันยืดตัวขึ้นนั่งพร้อมกับจ้องมองสองมือที่จับกันแน่น รวมทั้งเด็กกัส ไอ้พา ไอ้ปลาก็จ้องเด็กสองคนนี้เหมือนกับฉัน แมงมุมพยายามดึงมือตัวเองออกแต่เด็กกะทิกลับตีหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

               "ปะ เปล่า"

 

               "เชี่ย ตั้งแต่เมื่อไหร่ตอบกูมา" เด็กกัสพูด คงจะสตั้นพอๆกับฉัน กะทิหันมองแมงมุมที่นั่งตัวสั่นอยู่แวบนึงก่อนที่จะกระชับมือเข้าหากันแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

               "งั้นผมขอพี่ตรงนี้เลยแล้วกัน" ค้าง ฉันค้างไปแล้ว ฉันนึกว่าคนที่แมงมุมชอบคือขนุนซะอีก แต่กลับเป็นกะทิงั้นหรอ โฮกกก ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย

 

               "เอาสิ เอาไปเลย" ฉันโพล่งออกไป ในใจแอบดีใจด้วยซ้ำ เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกยังไงยังงั้น

 

               "พี่เหนือพี่ไม่คิดจะหวงน้องบ้างหรือไง" แมงมุมโวยวายกลบเกลื่อนความเขิน หน้าแดงเป็นมะเขือเทศสุกอยู่แล้ว

 

               "ดีซะอีก จะได้มีคนปวดหัวกับแกแทนพี่กับแม่" ฉันยิ้มร่า ทำไมอารมณ์ดีจังวะเนี่ย แล้วขนุนไปไหนแล้ว อยากเห็นหน้าจัง พอเรื่องนี้คลี่คลายก็อยากกอดเขาแน่นๆซักที ฉันไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว

 

               "โถ่ พี่อุตส่าห์แอบเล็งน้องทิสุดหล่อไว้ โดนคนบ้านนี้เอาไปอีกจนได้ คราวนั้นก็ทีนึงแล้ว" ไอ้ปลาพูดขึ้น

 

               "คราวไหนคะ" แมงมุมถาม ฉันมองหน้าไอ้ปลาล่อกแล่ก มึงเมาแล้วมึงจะมาพูดอะไรบ้าๆตอนนี้ไม่ได้นะโว๊ย

 

               "ก็ขะ..อุ๊บ" ฉันกระโจนเข้าปิดปากมันทันที เผลอไม่ได้เลยความลับจะรั่วตลอดเพราะมันเนี่ย

 

               "ไม่มีไรๆ มุมออกไปคุยกับพี่ข้างนอกหน่อยสิ"

 

               "เอ่อ.. อื้ม" แมงมุมพยักหน้าแล้วคลายมือออกจากกะทิ สายตาเด็กนั่นดูก็รู้ว่าไม่อยากจะปล่อย ร้ายเหมือนกันนะเนี่ยเห็นหงิมๆแบบนี้

 

...

 

ฉันเดินนำแมงมุมออกมานอกห้อง เราเดินมาถึงโซนสูบบุหรี่ของคอนโดซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากห้องของเด็กกัส ฉันนั่งลงที่เก้าอี้ไม้ตัวยาวก่อนที่จะถามเปิดประเด็น

 

               "ที่มุมบอกว่าชอบ หมายถึงกะทิหรอ" สองมือฉันจับกันแน่น รอลุ้นคำตอบจนเหงื่อชื้นเต็มมือไปหมด

 

               "เจ้คิดว่าไงล่ะ" แมงมุมนั่งลงข้างฉันแล้วถามฉันกลับ

 

               "ก็..ไม่รู้สิ" เอาจริงๆฉันก็ยังแอบลังเลอยู่เล็กน้อย อาจจะซักห้าเปอร์เซนต์เผื่อใจไว้ การที่แมงมุมกับกะทิจับมือกันมันไม่ได้แปลว่าแมงมุมจะชอบกะทิซะหน่อย

 

               "อย่าว่าพี่ยุ่งเรื่องของมุมเลยนะ แต่บอกพี่ได้ไหมว่าคนที่มุมชอบคือใคร" ฉันถามออกไปด้วยสีหน้าจริงจัง ฉันติดสินใจแล้วว่าวันนี้ต้องพูดออกไป

 

               "ทำไมหรอ ถ้ามุมชอบทิเจ้จะได้คบกับขนุนงั้นหรอ" ฉันเบิกตาโพลงทันทีที่แมงมุมพุดจบ แมงมุมรู้เรื่องฉันกับขนุนแล้วงั้นหรอ แล้วที่ผ่านมาทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ

 

               "มุม"

 

               "มุมรู้ตั้งนานแล้วเจ้ ใครจะมองไม่ออก มุมไม่ได้โง่นะ แล้วไอ้หนุนมันก็ชอบเจ้มาตั้งนานแล้วด้วย ตั้งแต่ตอนเด็กๆแล้วด้วยซ้ำ" อะไรกัน ที่ฉันปิดมาทั้งหมดมันก็เสียเปล่างั้นสิ ทำไมมีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องนี้แล้วอึดอัดอยู่นานจนหัวแทบระเบิดตาย "เรื่องที่เจ้กับไอ้หนุนคบกันไม่ต้องบอกก็รู้ ไอ้หนุนมันเล่นหวงเจ้จนออกนอกหน้าซะขนาดนั้นใครจะมองไม่ออกบ้าง มีแต่เจ้เท่านั้นแหละที่คิดว่าคนอื่นจะไม่รู้"

 

               "อ้าว"

 

               "ไม่ต้องมาอ้าวเลย ทีนี้ก็สบายใจได้แล้ว มุมเห็นว่าเจ้ไม่บอกมุมก็เลยไม่ถาม รออยู่เนี่ยว่าเจ้จะบอกเมื่อไหร่"

 

               "มุมไม่ได้ชอบขนุนหรอ"

 

               "โอ๊ยยย ไอ้หนุนเนี่ยนะ มุมไม่ได้คิดอะไรกับมันเลย เห็นเจี๊ยวกันมาตั้งแต่เด็ก" แมงมุมพูดขึ้นขำๆ

 

               "ใครจะไปรู้ล่ะ ก็เห็นมุมหวงขนุนมาตั้งแต่เด็กแล้วนี่" ฉันพูดเสียงเบา อยากตีหัวตัวเองชะมัด

 

               "ที่หวงก็เพราะมุมเห็นมันเป็นครอบครัวของเราคนนึง ส่วนเรื่องที่ผับ วันนั้นตอนเข้าผับไปมุมเห็นผู้หญิงคนนั้นที่เข้ามาวอแวกับขนุนอะกำลังจูบอยู่กับผู้ชายคนนึง มุมเลยไม่อยากให้มันมายุ่งกับไอ้หนุนก็แค่นั้น เพราะดูผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่ ตอนมุมเข้าไปเห็น ปากมันกำลังจะแตะปากไอ้หนุนอยู่แล้วมุมก็เลยโมโห เลือกหญิงทั้งทีแม่งไม่เลือกให้ดี"

 

               "อ่อ อย่างนี้นี่เอง" ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ ทำไมฉันคิดเองเป็นตุเป็นตะได้ขนาดนี้นะ

 

               "สบายใจยังทีนี้"

 

               "ไม่รู้"

 

               "ไม่ต้องมาทำปากแข็งเลย" แมงมุมพูดพลางเขยิบเข้ามากอดแขนฉันอย่างอ้อนๆ เมาแล้วแน่เลย

 

               "เราเองก็เหมือนกัน เรื่องกะทิอะว่าไง" ฉันหันกลับมาเค้นเอาคำตอบจากแมงมุมบ้าง น้องสาวฉันมันก็โตป่านนี้แล้ว จะมีแฟนมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ส่วนกะทิเองฉันก็เห็นมันมาตั้งแต่เด็ก ยังไม่เคยเห็นมันจะมีผู้หญิงที่ไหนเข้ามายุ่งนอกจากเพื่อนดื้อๆอย่างไอ้มุมเนี่ย

 

               "ง่าาา"

 

               "ไม่ต้องมาเฉไฉเลย เรื่องมันเป็นยังไงเล่าให้ฟังเดี๋ยวนี้" ยังไงวันนี้ฉันต้องเค้นเอาคำตอบให้ได้

 

               "ก็เหมือนที่เล่านั่นแหละ คนนั้นที่มุมหมายถึงก็คือไอ้ทิ" แมงมุมพุดโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากหัวไหล่ฉัน

 

               "แล้วบอกความรู้สึกไปแล้วหรอ"

 

               "ใครจะกล้าล่ะเจ้" อ้าว

 

               "แล้วที่จับมือกันเมื่อกี้คือยังไม่บอก?" ฉันงงกับเด็กสองคนนี้จริงๆเลย

 

               "ก็อยู่ๆมันก็ดึงมือมุมไปจับ แถมช่วงหลังๆยังทำตัวแปลกๆอีก"

 

               "แปลกยังไง"

 

               "มันชอบทำตาขวางใส่ ชอบไม่คุยด้วยแล้วก็ชอบเดินหนี"

 

               "ตั้งแต่ตอนไหนที่กะทิมีท่าทีแบบนี้"

 

               "ก็พึ่งรู้สึกตอนที่มุมมาหาเจ้นี่แหละ เมื่อก่อนมันก็แค่เงียบใส่ แต่เดี๋ยวนี้มันไม่ใช่ บางทีมันก็ทำเหมือนไม่ชอบที่มุมเข้าใกล้ บางทีมันก็ทำอะไรแปลกๆที่มุมก็ไม่เข้าใจ"

 

               "เห้อ ฉลาดอยู่ทุกเรื่องยกเว้นอยู่เรื่องเดียวจริงๆน้องฉัน ดูจากที่จับมือก็น่าจะรู้แล้วยัยเด็กบ๊อง แถมเมื่อกี้ยังขออนุญาตพี่อีก" ฉันผลักหัวน้องสาวตัวเองออกห่าง จากที่ฟังมันเล่ามาฉันเป็นคนนอกฉันยังดูออกว่าเด็กทิไม่ได้รู้สึกกับแมงมุมแค่เพื่อน

 

               "นี่เจ้หมายความว่า..."

 

               "เออ กะทิมันก็ชอบมุมเหมือนกัน" ทันทีที่พูดจบแมงมุมก็เบิกตาโพลงขึ้นทันที

 

               "ไม่จริง"

 

               "เอ้า ไม่เชื่ออีก"

 

               "แล้วมุมจะแน่ใจได้ยังไง แล้วเมื่อกี้มันไม่ได้พูดเล่นเพราะเมาหรอกหรอ"

 

               "พิสูจน์สิ" ฉันพูดยิ้มๆพร้อมกับนึกแผนอะไรบางอย่างออก

 

               "ยังไงเจ้"

 

               "มอมเหล้าเด็กนั่นให้เมาแล้วถามเลย"

 

               "จะดีหรอ" แววตาสีน้ำตาลสวยมีความลังเลอยู่ในนั้น

 

               "ดีสิ เราน่ะอายุยี่สิบแล้วนะไอ้มุม แก่นเซี้ยวทุกเรื่องแต่เรื่องหัวใจตัวเองกลับไม่กล้า ไม่ลองแล้วจะรู้หรอ" ฉันยื่นมือไปขยี้หัวแมงมุมจนผมยุ่ง

 

               "อืม ก็ได้ ตามนั้น แต่เจ้ต้องช่วยมุมมอมเหล้าไอ้ทิมันนะ"

 

               "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ระดับนี้แล้ว" ฉันอมยิ้มมองน้องสาวตัวเองที่แสดงความรู้สึกออกมาอย่างปิดไม่มิด ปัญหาในอกฉันถูกแก้ไข เหลือก็แค่ทำอะไรให้เข้าที่เข้าทางก็เท่านั้น

 

ตอนนี้ฉันควรบอกคนอื่นได้แล้วว่าฉันคบกับขนุน... รวมทั้งไอ้พาด้วย

 

..........

 

ในที่สุดความจริงเรื่องแมงมุมก็ถูกเปิดเผย เผย เผย ต้นสายปลายเหตุที่ทำให้นางหวงขนุนก็รู้กันหมดแล้ว ปัญหาเรื่องพี่น้องรักผู้ชายคนเดียวกันจึงตัดออกไปได้เลย คราวนี้อิพี่ก็ต้องไปง้ออิน้องอีกแล้ว (ฮา) 




เม้นเจิมรอนะจ้า


ปล. ในส่วนที่ไรท์พิมพ์ผิดไปไรท์ไปแก้คำผิดตามที่รีดเดอร์เม้นมาแล้วนะคะ และจะทะยอยแก้ไขปรับปรุงไปเรื่อยๆค่ะ ถ้าหากว่าการพิมพ์ผิดในบางคำทำให้รีดเดอร์อ่านสะดุดไป ไรท์ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

น้อมรับทุกคำติชมค่ะ ^^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #479 Audomporn2529 (@Audomporn2529) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 18:08
    โล่งอกแล้วนะ
    #479
    0
  2. #285 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 05:38
    ตอนต่อไปเขินรอเลย
    #285
    0
  3. #284 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 02:43
    โล่งเลยยยยยย รอตอนหน้าค่าาาา
    #284
    0
  4. #281 0642413700 (@0642413700) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 23:10

    โล่งอกไปเลยเจ้เหนือ
    #281
    0
  5. #280 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 17:10
    มุมทำใยกะกะทิไหนทำหน้าไม่ชอบใจ
    #280
    0
  6. #278 AtleZa (@AtleZa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 07:07

    เขากินตับกันหรอ. แมงมุมกับกระทิ

    #278
    0
  7. #277 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 06:38
    อะไร ยังไง
    #277
    0
  8. #275 aliencutes (@aliencutes) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 23:29
    อิพี่คงต้องไปง้อคนน้องอีก
    #275
    0
  9. #274 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:50
    สองคนนี้มันนนนนนนนนนน
    #274
    0
  10. #273 0642413700 (@0642413700) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:48
    แมงมุมกับกะทิอะไรยังไงอยู่ในกอไผ่
    #273
    0
  11. #272 ML2499 (@ML2499) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 02:14
    อะไรรรรพี่พา!
    #272
    0
  12. #271 AtleZa (@AtleZa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:05

    เอาแล้ว. พี่พาเริ่มแล้ว เพื่อนสนิท ที่รักฝ่ายเดียวกับแฟน

    #271
    0
  13. #270 Baitoey912 (@Baitoey912) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:35
    รอค่าาาาาาา
    #270
    0
  14. #269 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 22:04
    พี่พาอะไรยังไงคะะะ
    #269
    0
  15. #268 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 21:54
    เดี๋ยวหนุนงอนนะ
    #268
    0
  16. #267 IcenoiiNaja (@IcenoiiNaja) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 21:49

    เอาล่ะเว้ยยยศึกชิงนางได้เริ่มเเล้ว5555555
    #267
    0