[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 39 : EP.38 คนไม่สำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.38 คนไม่สำคัญ

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



               "มาสายเชียวนะมึง มัวตอดเมียอยู่ไง๊" ไอ้กัสพูดขึ้นทันทีที่มันเห็นผมเดินเข้ามา

 

               "จารย์ยังไม่มานี่" ผมนั่งลงที่เก้าอี้ข้างมันพลางกวาดสายตามองรอบๆห้องเรียน

 

               "มาแล้วสัส สั่งงานแล้วออกไปแล้ว"

 

               "ไม่กลับเข้ามาสอนแล้ว?"

 

               "เออ"

 

               "แล้วไมมึงไม่บอกให้เร็วกว่านี้วะ"

 

               "ทำไม กูต้องรายงานมึงทุกอย่างว่างั้น? เดี๋ยวมึงมาก็รู้เองป้ะ"

 

               "กูจะได้ตามพี่เหนือไปกองถ่ายไงไอ้ควาย วันนี้มีถ่ายกับไอ้หน้าม่อนั่นด้วย"

 

               "มึงจะตามเฝ้าเขาทุกฝีก้าว?"

 

               "ทำได้กูก็จะทำ"

 

               "ไอ้เหี้ย หลงเมีย" ไอ้ทิพูดขึ้น

 

               "แล้วไงวะ ก็คนมันหวงอะ"

 

               "เพลาๆหน่อย เดี๋ยวเขาจะเบื่อมึงซะก่อน"

 

               "ไม่มีทาง" ผมเถียง พี่เหนือหรอจะเบื่อผม อยู่ด้วยกันมาเกือบทั้งชีวิตแล้วไม่เห็นเธอจะเบื่อเลย

 

               "มึงรู้ได้ไง มึงเป็นเขาหรอ" ไอ้กัสพูดพลางเท้าคางกับโต๊ะมองหน้าผม

 

               "ไอ้พวกเหี้ย ปั่นทำเพื่อ?"

 

               "หึ แล้วนี่พี่เหนือเอาไรให้มึง"

 

               "เอา? เอาไรวะ"

 

               "ก็ของขวัญวันเกิดไง อย่าบอกว่ามึงลืมวันเกิดตัวเอง"

 

               "อ้าว วันนี้วันเกิดกูหรอวะ" ผมลืมไปเลยนะเนี่ยถ้าไอ้พวกนี้ไม่บอก แล้วคนตัวเล็กล่ะจะจำได้ไหม เธอไม่เคยแฮปปี้เบิร์ดเดย์ผมเลยสักปีด้วยซ้ำ ปีที่ผ่านๆมาถ้าน้ารานีกับแมงมุมไม่บอกพี่เหนือก็คงไม่รู้

 

               "เออ ไอ้ควาย แล้ววันนี้มึงก็นัดพวกกูไปเลี้ยงที่ผับด้วย จำไม่ได้?"

 

               "จำได้ว่าจะเลี้ยง แต่จำไม่ได้ว่าวันนี้" ผมตอบเสียงเรียบพลางละสายตาจากพวกมันก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ตัวเอง กดเข้าแอพโชเชียลต่างๆที่ไม่ได้เล่นเลยตลอดหลายวัน เริ่มมีคนเข้ามาคอมเมนต์ในไอจี เฟซบุ๊ค ส่งข้อความเข้ามาไม่ขาดสาย รวมถึงข้อความล่าสุดที่พึ่งเด้งขึ้นมาด้วย

 

     FahSai : สุขสันต์วันเกิดนะขนุน ช่วงนี้ไม่เจอกันเลย

 

ผมนั่งจ้องอยู่สักพักเพราะเผลอกดเข้าไปอ่าน แน่นอนมันต้องขึ้นโชว์ว่าผมกดอ่านมันแล้ว จะไม่ตอบก็น่าเกลียดเพราะอย่างน้อยเธอก็ขึ้นชื่อว่าเป็นสายรหัส ถึงแม้ว่าวันนั้นเธอจะทำให้ผมทะเลาะกับพี่เหนือก็ตาม

 

      KN_2543 : ขอบคุณครับ

 

ผมตอบไปแค่ประโยคสั้นๆ ข้อความที่ส่งไปขึ้นว่า 'อ่านแล้ว' ทันที แสดงว่าเธอกำลังรอผมตอบอยู่

 

     FahSai : วันนี้ว่างไหม พี่อยากเลี้ยงข้าวเป็นของขวัญวันเกิด

 

      KN_2543 : ไม่ว่างครับ เอาไว้วันหลังนะครับ

 

     FahSai : อ่อ งั้นหรอ

 

      KN_2543 : ครับ

 

ผมกดออกจากแอพแล้วไม่ตอบอะไรอีกหลังจากนั้น กดเข้าแอพอื่นเพื่อแชทหาคนที่ผมอยากคุยด้วยมากที่สุดแทน

 

     Khanoon : คิดถึงจัง ถึงที่ทำงานแล้วบอกนะครับ

 

ผมกดส่งไปทั้งๆที่รู้ว่าเธอยังไม่ถึงที่ทำงาน คงจะกำลังขับรถอยู่ พอมาคิดๆดูแล้ววันนี้ผมอยากฉลองวันเกิดกับเธอสองคนมากกว่า แต่ดันสัญญากับไอ้พวกเหี้ยสองตัวนี้ไว้แล้วไง เอาไว้ค่อยฉลองกับพี่เหนือวันหลังสองคนแล้วกัน ส่วนคืนนี้ผมก็คงต้องชวนเธอมาด้วยเพราะเธอคือคนที่ผมอยากอยู่ด้วยมากที่สุดในวันสำคัญ

 

หลังเลิกเรียน

 

จนป่านนี้แล้วพี่เหนือก็ยังไม่ตอบแชทผม จะโทรไปหาก็กลัวจะรบกวนการทำงานของเธอ แต่เวลานี้ก็น่าจะเลิกงานแล้วนี่ ทำไมยังไม่โทรมาอีก

 

ผมเลิกลังเลแล้วกดต่อสายหาเธอทันที มัวแต่คิดเองเออเองก็เสียเวลาเปล่าๆ รออยู่สักพักเกือบกดวางสายแล้ว เสียงเล็กก็พูดขึ้นซะก่อน

 

               [ฮัลโหล]

 

               "อยู่ไหน"

 

               [ว่าจะโทรบอกแต่ลืมไปเลย วันนี้กลับกับกะทิก่อนได้ไหม]

 

               "ยังไม่เลิกงานหรอ"

 

               [เลิกแล้ว แต่พายุไม่สบาย กำลังจะซื้อยาไปให้] เสียงเล็กพูดขึ้น คิ้วทั้งสองข้างของผมขมวดเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ

 

               "ทำไมต้องไปดูแลขนาดนั้นด้วยวะ"

 

               [อะไรนะ ไม่ค่อยได้ยินเลย]

 

               "ไม่มีไรหรอก ช่างเหอะ ไปดูแลคนของพี่เถอะ แค่นี้นะ"

 

               [เดี๋ยว...]

 

ติ๊ด

 

ผมไม่สนทั้งนั้นว่าเธอจะพูดอะไรต่อ เธอจำวันเกิดผมไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมไม่ได้ว่าอะไรหรอกถ้าเธอจะจำไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็มีเวลาให้กัน อยู่ด้วยกันในวันสำคัญแบบนี้บ้างไม่ได้หรอวะ

 

คนที่มันแคร์มากกว่าก็เป็นแบบนี้แหละ แม่ง

 

               "หน้าบูดเป็นตูดลิงเลยสัส" ไอ้ทิเดินมากอดคอผมจากด้านหลังแล้วพูดขึ้น

 

               "แล้วนี่จะไปแดกกันตอนไหน" ไอ้กัสเดินมาสมทบ

 

               "ตอนนี้แหละ"

 

               "ห๊ะ" พวกมันสองคนโพล่งขึ้นพร้อมกัน

 

               "กูจะแดกตอนนี้ ใครไม่แดกก็ไม่ต้องแดก" พูดจบผมก็เดินออกจากตรงนั้นมุ่งหน้ามายังโรงจอดรถทันที จะกินแม่งให้เมาๆตายไปซะ มีแฟนแฟนแม่งก็ไม่สนใจ เหี้ยเอ้ย

 

.....

 

[กัส บรรยาย]

 

ไม่รู้ว่าไอ้เหี้ยหนุนแม่งเป็นไร มันลากผมกับไอ้ทิมาร้านเหล้าตั้งแต่ตะวันยังตั้งโด่อยู่บนหัว ทีแรกว่าจะกลับห้องไปแต่งตัวอาบน้ำใส่น้ำหอมให้ฟุ้ง สุดท้ายก็มาในคราบชุดนักเรียนกันหมดเพราะไอ้หนุนแม่งไม่ยอมกลับห้อง

 

อาการแบบนี้ทะเลาะกับเมียชัวร์

 

               "มึงกะจะเมาตายตั้งแต่ยังไม่มืดเลยหรอไอ้เหี้ยหนุน" ผมว่าพลางยกเหล้าขึ้นจิบแล้วมองหน้าไอ้หนุนที่เริ่มแดงเป็นปื้นขึ้นมาที่แก้ม

 

ตอนนี้พวกเราอยู่ที่บาร์ไม่ใหญ่ไม่เล็กแห่งหนึ่งที่เปิดให้บริการเกือบ24ชั่วโมง ผมกับไอ้ทิอะมาที่นี่บ่อย แต่ไอ้หนุนแม่งยังไม่เคยมา เหล้านอกพวกนี้แม่งก็ไม่เคยดื่มละเสือกแดกเยอะ ตอนนี้หน้ามันเลยเริ่มแดงอย่างที่เห็น

 

               "แม่ง" อยู่ๆมันก็สบถขึ้นมา ตาลอยๆก้มลงมองแก้วเหล้าอย่างกะคนจมปลักรักคุด

 

               "อาการหนัก" ไอ้ทิพูดพร้อมกับส่ายหัวมองหน้าไอ้หนุนอย่างเอือมๆ

 

               "ทำไมกูต้องมารักคนที่ไม่เห็นค่ากูด้วยวะ" มันพูดแล้วกระดกเหล้าเข้าปากจนหมดแก้ว

 

               "เพ้อเหี้ยไรเนี่ย เพ้อไปกูก็เห็นมึงตามเขาต้อยๆๆอยู่ดี"

 

               "กูเลยเป็นของตายไง แม่ง มีเมียเมียก็ไม่รัก" ผมว่าไอ้นี่มันเริ่มเมาแล้วแน่ๆ ปกติมันไม่เคยมาระบายเรื่องแบบนี้ให้พวกผมฟังเลยสักครั้ง

 

               "ไอ่เหี้ยหนุน กูว่ามึงเมาละสัส"

 

               "กูไม่ได้เมา เอาเหล้ามาแดกอีก"

 

               "มึงพักก่อนเหอะ กูยังไม่อยากแบกมึงกลับตอนนี้นะเว๊ย หันไปมองสาวโต๊ะข้างๆนู่น กูว่าเขามองมึงอยู่" พูดขนาดนี้แล้วมันยังไม่สนใจอีก ผมนับถือความซื่อสัตย์เหมือนหมาของมันจริงๆ ตั้งแต่คบกันมาผมยังไม่เห็นมันมองผู้หญิงคนอื่นนอกจากพี่เหนือเลย วัยเดียวกันมันไม่เร้าใจหรือไงวะ ผมออกจะชอบ

 

               "เดี๋ยวกูมานะ" ไอ้ทิเงยหน้าจากจอโทรศัพท์แล้วพูดขึ้น ไม่รู้กดไรนักหนา

 

               "ไปไหนวะ"

 

               "ออกไปรับไอ้มุม" ผมเกือบลืมไปเลยว่าไอ้มุมก็จะมาด้วย มันลงทุนนั่งรถมาตั้งไกลเพื่อมาวันเกิดไอ้หนุน ถ้ามันมาเห็นไอ้หนุนในสภาพนี้มันคงโดนตบหัวหลุดแน่ๆ

 

               "ขนาดไอ้มุมยังมาเลย" ไอ้หนุนบ่นอู้อี้อยู่คนเดียว แต่ผมดันได้ยินไง

 

               "เลิกน้อยใจเมียแล้วมองสาวๆรอบโต๊ะนู่น อาหารหูอาหารตาก็เยอะ มึงจะทำให้เพื่อนกร่อยหรอวะ.... เห้ย นั่นพี่ฟ้ามึงนี่ไอ้หนุน" มองไปมองมาผมก็สบสายตาเข้ากับร่างบางในชุดเดรสสั้นสีแดงซะงั้น ทำไมบังเอิญจังวะ

 

แต่ผมพูดไปก็เท่านั้น ไอ้หนุนมันไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองผม มือมันเลื่อนโทรศัพท์ไปมาเหมือนกำลังรอให้ใครโทรมา ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร

 

               "เฮ้ สหาย" ไอ้มุมเดินเข้ามาแล้วตบเข้าที่ไหล่ผม

 

               "ไม่เจอตั้งนาน นมโตขึ้นเยอะเลยนะ"

 

               "สัส เว้นวรรคให้ถูก"

 

               "ไม่ กูหมายถึงนมมึงนั่นแหละ เริ่มใหญ่เหมือนพี่มึงขึ้นทุกวัน"

 

ควับ

อยู่ๆก็มีสายตาทิ่มแทงเงยหน้าขึ้นมามองผม เออ ลืมไปว่าแตะต้องไม่ได้ ไอ้เหี้ยนี่ก็หวงจัง

 

               "มึงอ่ะ ไม่คิดจะทักกู" ไอ้มุมพูดแล้วเดินไปกอดคอไอ้หนุน นั่งลงข้างมัน ส่วนไอ้ทิเดินมานั่งข้างผมเหมือนเดิม

 

               "มาไม" ไอ้หนุนพูด

 

               "งั้นกูกลับ" ไอ้มุมทำท่าจะลุก

 

               "กูล้อเล่น" ไอ้หนุนคว้าแขนไอ้มุมให้นั่นลงที่เดิม สองคนนี้เจอกันทีไรแม่งชอบหาเรื่องงอนกันทุกที ส่วนผมแค่กวนตีนมันเล่นตามประสาเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม แต่ผมไม่นับมันเป็นผู้หญิงเพราะมันห่ามซะขนาดนั้น ส่วนไอ้ทิ สองคนนี้แม่งชอบเงียบใส่กัน เวลาอยู่ด้วยกันทีไรแม่งนับประโยคได้ว่าคุยอะไรกันบ้าง

 

               "แล้วนี่อะไร ทำไมหน้าแดง" ไอ้มุมพูดพร้อมทั้งใช้มือเชยคางไอ้หนุนขึ้น

 

               "กูร้อน" ไอ้หนุนตอบ

 

               "ใครเชื่อมึงก็โง่แล้วไอ้เหี้ย" ผมพูด

 

               "วันเกิดจำเป็นต้องเมาเบอร์นี้?" ไอ้มุมถามพลางกอดอกมองหน้าไอ้หนุน

 

               "ปล่อยแม่งเหอะ แม่งทำประชดผู้หญิงบางคน"

 

               "ผู้หญิง?"

 

               "ถามมันเอาเองละกัน"

 

               "ไอ้หนุน มึงไปแอบมีแฟนหรอวะ" ไอ้มุมถามพลางเขยิบตัวเข้าใกล้ไอ้หนุนเพื่อซักไซ้หาคำตอบ ไอ้หนุนมันยังไม่ได้บอกไอ้มุมเรื่องที่คบกับพี่เหนือสินะ ผมล่ะหนักใจแทนถ้าไอ้มุมมันรู้เรื่องนี้ ผมเดาอารมณ์มันไม่ออกเลยว่ามันจะวีนหรือว่ายอมรับเพื่อนตัวเองมาเป็นพี่เขยได้ แต่ผมว่าอย่างแรกน่าจะเป็นไปได้มากกว่า

 

               "อือ ทำไม มีไม่ได้?" ไอ้หนุนเงยหน้าขึ้นถาม

 

               "ใคร"

 

               "..."

 

               "กูถามว่าใคร... ไอ้หนุน!"

 

ปึก

 

               "กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" อยู่ๆไอ้ทิก็ซัดแก้วลงที่โต๊ะแล้วเดินออกไปทันที ไอ้นี่ก็เป็นบ้าไรไปอีกคนนึงวะ

 

               "ตอบกูมาได้ยัง" ไอ้มุมมองตามไอ้ทิแวบนึงก่อนที่จะหันกลับมาสนใจไอ้หนุนต่อ ผมเห็นว่ามันกับไอ้ทิมองหน้ากันเหมือนมีอะไรบางอย่าง หรือผมคิดมากไปวะ

 

               "ไว้กูพร้อมกูจะบอกมึงเอง" ไอ้หนุนตอบ

 

               "เออ ดี กูไม่ใช่เพื่อนมึงแล้วนี่" ไอ้มุมพูดพลางหันหน้าหนีแล้วกอดอกตัวเองแน่น

 

               "มึงจะงอนมันทำเบื้อกอะไรวะ ทำตัวอย่างกะแม่" ผมพูด

 

               "ก็นี่มันไอ้หนุนไง มันเคยมีแฟนซะที่ไหน มันต้องให้กูกรองก่อนดิวะ"

 

               "แล้วแต่พวกมึงเลยถ้างั้น" ผมพูดพร้อมทั้งสังเกตอาการไอ้หนุนไปด้วย แม่ง งอนแฟนแค่นี้แต่ดันเสือกทำตัวเหมือนอกหัก ถ้ามันอกหักขึ้นมาจริงๆมันไม่ฆ่าตัวตายหรอวะ

 

พี่เหนือโชคดีแค่ไหนที่ได้ไอ้หนุนเทิดทูนแบบนี้ ผมหวังว่าเธอจะรีบรู้ตัวเร็วๆก่อนที่ผู้หญิงคนอื่นจะงาบมันไปซะก่อน

 

[จบบทบรรยาย กัส]


....



[น้ำเหนือ บรรยาย]

 

               "ไอ้พา ลุกมาแดกยา" ฉันค่อยๆพยุงร่างที่ร้อนจัดเหมือนไฟขึ้นจากเตียง ก็ไอ้พาน่ะสิอยู่ๆก็ไม่สบายขึ้นมา ฉันคงไม่รู้เรื่องนี้หรอกถ้าไอ้ปลาไม่มาหามันหลังจากที่มันหายหน้าหายตาไปสองสามวัน แต่ไอ้ปลามันรีบไปทำงานช่วงค่ำพอดีไงเลยวานให้ฉันซื้อข้าวซื้อยาเข้ามาให้มันแทน

 

ฉันรีบขับรถมาจนลืมบอกขนุนไปซะสนิท แถมตอนที่เขาโทรมาน้ำเสียงยังติดนอยด์ๆ แต่ฉันยังไม่มีเวลาง้อเพราะหลังจากที่ให้ข้าวให้น้ำไอ้พาเสร็จฉันต้องรีบไปที่อื่นต่ออีก และมันสำคัญมากๆ

 

               "มาทำไม" มันปรือตาขึ้นมามองหน้าฉัน แล้วค่อยๆยันตัวขึ้นจากที่นอนเอนหลังพิงพนักที่หัวเตียง

 

               "ซื้อข้าวกับยามาให้" ฉันตอบพลางรินน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วยื่นให้มัน

 

               "ไม่ได้หิวน้ำ"

 

               "ปากซีดอย่างกะศพมาบอกว่าไม่หิวอีก จิบน้ำเลย เร็วๆ" ฉันดึงเอาหลอดไปจ่อที่ปากมันจนสุดท้ายมันก็ยอมดูดน้ำเพราะฉันบังคับ

 

               "กลับไปได้แล้ว เดี๋ยวออกไปกินเอง ยังไม่หิว" มันพูดแล้วเบือนหน้าหนีฉัน ทำไมวันนี้มันไม่มองหน้าฉันเลยวะ

 

               "ทำไมพูดแล้วไม่มองหน้ากู มีไรปิดบังกูอยู่หรือเปล่า"

 

               "..." เงียบ

 

               "กูถามไม่ได้ยินหรอ หันหน้ามา" ฉันวางแก้วน้ำไว้ที่โต๊ะเหมือนเดิมแล้วจับคางมันให้หันหน้ามาคุยกันดีๆ แรงคนป่วยหรือจะสู้แรงหมีอย่างฉัน สุดท้ายมันก็เลิกขัดขืนแล้วหันมามองหน้าฉันอย่างเซ็งๆ "เป็นอะไร"

 

               "เป็นไข้" มันตอบหน้านิ่ง

 

               "กูรู้แล้วว่าเป็นไข้ แต่ที่กูถามคือมึงเป็นอะไร ทำไมไม่ยอมมองหน้ากู โกรธอะไรกู?" ฉันจ้องหน้ามันอย่างต้องการคำตอบ สบตากันแบบนี้ถ้ามันคิดจะโกหกฉันก็คงดูออกเพราะมันไม่เคยโกหกได้เนียนเลยสักครั้ง เวลาโกหกมันจะไม่กล้าสบตาฉัน เป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กๆแล้ว

 

               "ไม่มีไรหรอก กูแค่เครียดเรื่องงาน ... วันนี้ไม่ต้องไปรับเด็กมึงหรอ" มันเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็เปลี่ยนเรื่องไป อะไรของมันวะ เดี๋ยวนี้หัดมีความลับ

 

               "ก็กูมาหามึงเนี่ย" ฉันตอบ

 

               "คบกับเด็กมันแล้วหรอ" อยู่ๆมันก็ถามขึ้น มันรู้ได้ไงวะ หรือว่าไอ้ปลาบอก

 

               "ใครบอกมึง ไอ้ปลาหรอ" ฉันถามพลางขยับตัวไปนั่งเบียดมันเอาหลังพิงเตียง

 

               "เปล่า"

 

               "แล้วมึงรู้ได้ไง" ฉันหันมองหน้ามัน

 

               "เด็กมันบอก"

 

               "ห๊ะ มึงไปคุยกันตอนไหน" ขนุนเนี่ยนะบอก ฉันไม่เห็นว่าเขาจะออกไปไหนเลยสองสามวันที่ผ่านมา แล้วไปเจอไอ้พาตอนไหน

 

               "ช่างเหอะ กูง่วงแล้ว" มันพูดแล้วหลับตาลง เอนหัวมาพิงไหล่ฉันเหมือนคนไม่มีแรง ไอร้อนจากพิษไข้ส่งผ่านมาให้ฉันผ่านทางหัวไหล่ ไข้ขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมกินข้าวกินยาอีก แล้วคืนนี้มันจะรอดไหมเนี่ย คนดูแลก็ไม่มี บอกแล้วว่าให้มีแฟนมีแฟนก็ไม่ยอมมีซะที

 

               "กูให้นอนแปปนึงแล้วกัน เดี๋ยวกูปลุกไปกินข้าวกินยา"

 

               "..." ไม่มีเสียงตอบรับเพราะไอ้พาหลับตานิ่งสนิทไปแล้ว ฉันได้แต่แอบถอนหายใจเพราะเวลาก็ล่วงเลยมาจนเกือบค่ำ แถมยังต้องขับรถไปที่อื่นก่อนกลับห้องอีก ไม่รู้ว่าจะกลับมาทันไหม

 

ป่านนี้เด็กนั่นคงน้อยใจไปแล้ว คงคิดว่าฉันลืมวันเกิดเขาสินะ ฉันไม่ได้ลืมซะหน่อย ฉันแค่อยากกลับไปเอาของขวัญวันเกิดให้เขาต่างหาก

 

...

 

[ขนุน บรรยาย]

 

               "กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ไอ้มุมที่นั่งอยู่ข้างผมพูดขึ้นแล้วเดินออกไป ตั้งแต่มันมามันยังถามผมไม่หยุดว่าผู้หญิงที่พวกไอ้กัสพูดถึงคือใคร มันคงไม่เชื่อแน่ๆถ้าผมบอกว่าไอ้คนที่ทำผมนั่งเฮิร์ทอยู่เนี่ยก็คือพี่สาวคนเดียวของมัน

 

ป่านนี้แล้วคนใจร้ายก็ยังไม่โทรมาง้อผม ผมเปิดเครื่องไว้ จับโทรศัพท์เอาไว้ข้างกายตลอดแต่ก็ไร้ก็วี่แววของคนใจร้าย ผมอุตส่าห์ไม่ยุ่งกับใครทั้งๆที่มีคนทำท่าทางเหมือนว่าจะสนใจผมมองมาทางผมตลอด พี่ฟ้านั่นก็ด้วย ผมเห็นว่าเธอมองผมกับแมงมุมมานานแล้ว แล้วตอนนี้เธอก็กำลังเดินตรงมาทางนี้แล้วด้วย

 

               "นั่งด้วยคนได้ไหม" ประโยคนี้อีกแล้ว

 

               "เอ่อ หวัดดีครับพี่ฟ้า" ไอ้กัสเอ่ยทัก ส่วนไอ้ทิไม่รู้ว่าเดินหายออกไปตั้งแต่ตอนไหน ตอนนี้ที่ว่างเลยเหลือแค่ที่ว่างข้างผมและไอ้กัส

 

               "หวัดดีจ้ะ สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งนะขนุน" เธอหันมาบอกผม ผมเพียงแค่พยักหน้าให้เล็กน้อยแล้วเมินหน้าหนีไปมองทางอื่น

 

ฟึบ

ผมไม่ต้องหันไปทางต้นเสียงก็รู้ว่าเธอกำลังนั่งลงข้างผม

 

               "ผู้หญิงคนนั้น.. ใครหรอกัส"

 

               "แมงมุมเพื่อนสนิทพวกเราเอง"

 

               "อ้อออ เห็นสนิทกับขนุนก็นึกว่าแฟนซะอีก"

 

               "ไม่ใช่ๆ แฟนไอ้หนุนอะคนพี่"

 

               "อะไรนะ"

 

               "ป่าวครับๆ ไม่มีอะไร ดื่มนี่ไหมพี่" ผมชำเลืองมองก็เห็นว่าไอ้กัสรินเหล้าให้เธอ รินให้แบบนี้ก็แสดงว่าต้องนั่งอยู่อีกยาวน่ะสิ ถึงผมจะนอยด์พี่เหนืออยู่ก็ไม่ได้แปลว่าผมสามารถยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นได้หรอกนะ ผมไม่กล้าเสี่ยง กลัวยัยคนใจร้ายนั่นจะมีข้ออ้างทิ้งผมไปอีก

 

               "ขอบใจ แต่เมื่อกี้..."

 

               "อ้าว นี่เพื่อนพวกมึงหรอ" แมงมุมเดินกลับมาจากห้องน้ำพร้อมกับไอ้ทิแล้วพูดขึ้น ตอนนี้มันไม่มีที่นั่งแล้วเพราะพี่ฟ้าดันนั่งแทนที่มัน มันทำสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย เรายังไม่ได้ให้พนักงานเอาเก้าอี้มาเพิ่มเพราะมากันแค่นี้ ใครจะไปรู้ว่าจะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเพิ่มอีกหนึ่งคน

 

               "เปล่า พี่รหัสไอ้หนุนมัน" ไอ้กัสตอบ

 

               "อ้อ แล้วงี้กูนั่งไหนล่ะ"

 

               "มานั่งข้างกูนี่ ไอ้ทิมึงไปเรียกพนักงานจัดเก้าอี้เสริมไป" ไอ้กัสพูด มึงจะมีมารยาทไปไหนวะ ทำงี้ก็เท่ากับว่าเปิดโอกาสให้พี่ฟ้าได้นั่งข้างผมชัดๆ

 

               "มึงนั่นแหละ" ไอ้ทิพูดแล้วเดินไปลากแขนไอ้กัสให้ลุกขึ้น มันลุกขึ้นอย่างงงๆ แล้วไอ้ทิก็จูงแขนแมงมุมไปนั่งข้างมัน

 

               "อ้าว กูใช้มึงละไหงมาใช้กู" ไอ้กัสบ่นส่วนไอ้ทิก็ตีมึนไม่พูดไม่จา

 

               "ทำไมวันนี้เงียบจังขนุน" พี่ฟ้าพูดขึ้น

 

               "เซ็งนิดหน่อยครับ" ผมตอบ ถึงผมจะเริ่มมึนเล็กน้อยแต่ผมก็มีสติสั่งตัวเองไม่ให้คุยกับผู้หญิงคนนี้ไปมากกว่านี้ พวกไอ้กัสหาว่าผมเมา แต่ผมไม่ได้เมา ผมแค่หน้าแดงเพราะฤทธิ์เหล้านี่ต่างหาก

 

               "พี่รหัสจริงหรอ" อยู่ๆไอ้มุมก็พูดขึ้น ผมเลยละสายตาจากแก้วเหล้าขึ้นมองมัน ตกลงมันจะหาว่าผู้หญิงที่เข้ามาคุยกับผมเป็นแฟนผมหมดเลยหรือไงวะ

 

               "อือ"

 

               "แล้วตกลงคนไหนแฟนมึง" มันถามต่อ

 

               "ไม่เสือก" ผมพูด

 

               "เออ กูไม่เสือกก็ได้" มันกอดอกแล้วทำท่าทางฟึดฟัดก่อนที่จะหันไปมองหน้าไอ้ทิที่นั่งข้างมัน "แล้วมึงอะทิ มีแฟนยัง"

 

               "..." ไอ้ทิเงียบแล้วมองหน้ามันนิ่งๆ

 

               "เออ เงียบกันให้หมด ไม่คุยกับกูก็ไม่ต้องคุย กูคุยกับเหล้าก็ได้" มันพูดอย่างหัวเสียแล้วยกเหล้าขึ้นดื่มหมดแก้วทีเดียวรวด วันนี้มันทำตัวง้องแง้งแปลกๆ คงอยากเรียกร้องความสนใจเพราะพวกผมละเลยมันมานาน ก็เล่นไม่เจอกันเลยตั้งแต่ก่อนเปิดเทอม

 

               "แล้วพี่เหนือไม่มาหรอ"

 

กึก

ผมกำลังจะยกแก้วขึ้นดื่มก็ต้องชะงักกึกเพราะประโยคที่พี่ฟ้าถาม

 

               "รู้จักพี่เหนือด้วยหรอคะ" นั่นไง ไอ้มุมหูผึ่งจนได้

 

               "พึ่งรู้จักผ่านทางขนุนนี่แหละค่ะ" พี่ฟ้าตอบ

 

               "ขนุน?"

 

               "ก็พี่เหนือเคยไปส่งขนุนที่มอไงคะ คบกันไม่ใช่หรอ"


....


               "ฮ่าๆ เจ้กับไอ้หนุนเนี่ยนะ ไม่มีทางหรอก เราโตด้วยกันมา" ไอ้มุมหัวเราะขึ้นแล้วพูดอย่างมั่นใจ โตมาด้วยกันแล้วไงวะ ไม่ได้คลานออกท้องแม่คนเดียวกันซะหน่อย เห็นมันหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังแล้วยิ่งหัวร้อน

 

               "อ้าว หรอคะ พี่ก็นึกว่าคบกันซะอีก เห็นหวานกัน..."

 

               "ออกไปคุยกันหน่อยครับ" ผมพูดขัดขึ้นเพราะไม่รู้ว่าพี่ฟ้าจะพูดอะไรออกมาบ้าง ผมไม่อยากให้ไอ้มุมฟังจากปากคนอื่นนอกจากผมกับพี่เหนือ ผมอยากอธิบายให้มันฟังเอง ผมรู้จักนิสัยมันดี ยิ่งเรื่องในครอบครัวแบบนี้ถ้ามันรู้ว่าผมมีความลับกับมันมันต้องโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงแน่ๆ

 

               "ขนุนชวนพี่หรอ" เธอหันมามองหน้าผมที่กำลังตีสีหน้าเรียบสนิทกักเก็บความหงุดหงิดเอาไว้ภายใน ผมไม่ตอบแล้วเหลือบมองเธอแวบนึงเป็นคำตอบก่อนที่จะเดินออกมาจากตรงนั้น ผมไม่สนว่าตอนนี้พวกเพื่อนๆผมกำลังจ้องมองผมด้วยสายตาแบบไหน แต่ผมต้องจัดการเรื่องพี่ฟ้าก่อนจะได้ไม่เป็นปัญหาภายหลัง

 

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นบ่งบอกให้รู้ว่าพี่ฟ้าเดินตามผมออกมา ผมเดินออกมาจนถึงโซนที่เงียบและคนน้อย แล้วหยุดเดินก่อนที่จะหันหลังกลับไปมองยังคนที่เดินตามมา

 

               "มีอะไรจะคุยกับพี่หรอ" ใบหน้าสวยพูดขึ้นอย่างไร้เดียงสา แต่ข้างในผมไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ผมรู้แค่ว่าผู้หญิงคนนี้อันตราย เธออาจจะทำให้ผมมีปัญหาภายหลังได้

 

               "เรื่องพี่เหนือ พี่ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น" ผมพูดออกมาโดยไม่อ้อมค้อม

 

               "ทำไมล่ะ ทำไมเพื่อนคนนั้นของขนุนถึงรู้ไม่ได้ หรือว่าเธอไม่ใช่แค่เพื่อน"

 

               "จะใช่หรือไม่ใช่พี่ก็ไม่เกี่ยวครับ ทำตามที่ผมบอกก็พอ"

 

               "ทำไมขนุนพูดกับพี่แบบนี้ล่ะ" ใบหน้าหวานสลดลงแต่สองเท้ากลับย่างก้าวเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น มือเย็นเฉียบวางลงบนแขนผมที่กำลังกอดอกตัวเองอยู่ ผมชำเลืองมองแต่ก็ไม่ได้สะบัดออก

 

               "แค่นี้แหละครับที่ผมอยากพูด" พูดจบผมก็ปล่อยแขนตัวเองลงกับลำตัว มือที่จับเลยหลุดออกโดยอัตโนมัติ

 

               "แล้วถ้าพี่บอกล่ะ ขนุนจะทำอะไรพี่" ร่างที่สูงน้อยกว่าผมเกือบยี่สิบเซนก้าวเข้ามาประชิดตัวผม เดรสสีแดงร่นขึ้นจนเห็นขาอ่อนอยู่แล้วแต่เธอกลับไม่เคอะเขินอะไรเลย นี่สินะตัวตนของผู้หญิงคนนี้

 

               "อย่ายุ่งเรื่องของผม" ปกติผมไม่ได้ใจเย็นกับใครนัก นี่เห็นว่าเป็นผู้หญิง แถมยังเป็นพี่รหัสไงผมเลยละเว้นให้ แต่ถ้ามันมากไปกว่านี้จนผมทนไม่ไหว ผมก็จะไม่ไว้หน้าแล้วเหมือนกัน

 

               "นี่น้องรหัสไม่คิดว่าตัวเองใจร้ายกับสายรหัสตัวเองไปหน่อยหรอ" เธอเลื่อนมือขึ้นมาสัมผัสตรงบ่าผม ใบหน้าจ้องที่มือตัวเองเลี่ยงที่จะสบตาผมโดยตรง แต่แววตานั้นทั้งมุ่งมั่นและหนักแน่น ไม่มีท่าทางเกรงหรือกลัวเลยแม้แต่น้อย

 

หมับ

ก่อนที่มือนั่นจะไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆผมก็คว้าข้อมือเธอไว้ได้ซะก่อน ความอดทนผมในตอนนี้มันแทบจะขาดผึง แต่เธอเป็นผู้หญิง ที่ผมทำได้ก็มีเพียงแค่หลีกเลี่ยงและปฎิเสธอย่างหนักแน่นเท่านั้น ถ้าขืนเป็นผู้ชายแล้วมายุ่งเรื่องของผมแบบนี้ผมคงต่อยจนหน้าหงายไปแล้ว

 

               "ผมว่าผมแสดงออกชัดเจนแล้วนะครับว่าผมไม่ได้อยากเข้าใกล้พี่ พี่รหัสกับน้องรหัสเขาไม่ทำอะไรกันแบบนี้หรอกนะครับ" ผมสะบัดข้อมือที่จับไว้ออกอย่างไร้เยื่อใย ริมฝีปากบางเฉียบบนใบหน้านิ่งสนิทหยักขึ้นเล็กน้อยตอนที่มองมือตัวเองก่อนที่จะหันกลับมามองผมอีกครั้ง 

 

               "พี่ว่าพี่แสดงออกชัดแล้วนะว่าพี่ชอบขนุน... อยากได้" ผมแทบไม่อยากเชื่อว่าเธอจะพูดประโยคนี้ออกมา ผมรู้ว่าเธอชอบผม แต่คำว่า อยากได้’ มันพูดง่ายขนาดนั้นเลยหรอ ผมมองเธอผิดไปมากโขเลยล่ะ

 

               "ไอ้หนุน!" เสียงที่ผมคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลังพี่ฟ้า ไอ้มุมปรากฎตัวออกมาโดยที่ผมไม่รู้ว่ามันมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ว่ามันจะได้ยินบทสนทนาที่ผมพูดกับพี่ฟ้าหรือเปล่า "มึงทำอะไร" มันมองผมสลับกับพี่ฟ้าด้วยแววตาสงสัย คิ้วหนาขมวดกันราวกับกำลังไม่พอใจ

 

               "อ้อ น้องมุมนี่เอง พี่กำลังคุยธุระกับขนุนอยู่จ้ะ" เธอพูดโดยเน้นย้ำคำว่า 'ธุระหนักกว่าคำอื่น นั่นเลยทำไงคิ้วไอ้มุมยิ่งขมวดแน่นเข้าไปอีก มันเดินเข้ามาพร้อมกับกอดอดเพ่งมองระยะห่างของผมกับพี่ฟ้าที่ยืนใกล้กันมากจนแทบแนบสนิท

 

               "คุยธุระจำเป็นต้องยืนซ้อนกันขนาดนี้?" มันหันมาพูดกับผมด้วยใบหน้านิ่งเดาอารมณ์ไม่ออก

 

               "กูคุยธุระจริงๆ" ผมพูด

 

               "ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ แต่เมื่อกี้กูถามว่ามึงคบกับใครทำไมไม่บอก เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับกูหรอ"

 

               "เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้วะ"

 

               "ก็มึงกับ .. ผู้หญิงคนนี้ ไม่ได้คบกัน?" มันหันไปมองพี่ฟ้าด้วยหางตาแวบนึงก่อนที่จะหันกลับมาคุยกับผม

 

               "เปล่า"

 

               "หึ เรื่องของมึงแล้วกัน" มันพูดแค่นั้นแล้วเดินกลับออกไปทันที ผมจะเดินตามมันออกไปแต่พี่ฟ้าเดินมาดักหน้าไว้ซะก่อน

 

               "เดี๋ยวก่อนสิ"

 

               "ปล่อยแขนผมด้วยครับ" ผมพูดนิ่งๆโดยไม่หันไปมองหน้าเธอ

 

               "สรุปคือไม่อยากให้น้องคนนี้รู้ว่าคบกับพี่เหนืออะไรนั่นใช่ไหม"

 

               "ผมว่าผมพูดเคลียแล้วนะครับว่าอย่ามายุ่งเรื่องของผม" ผมแกะแขนเธอออก จะว่ารังเกียจก็ได้ แต่ผู้หญิงคนนี้อันตราย ผมไม่อยากยุ่งด้วย

 

               "จับปลาสองมือสินะ หึ รับพี่ไว้อีกคนไหมล่ะ" เธอกระชากแขนผมให้หันหน้ามาหาเธอ ผมไม่ทันตั้งตัวเลยเซเข้าไปปะทะกับร่างผอมจนเราทั้งคู่เซไปติดกับกำแพง พอได้โอกาสแขนทั้งสองข้างก็เกี่ยวกระหวัดโอบเอวผมเข้าไปหาตัวเธออย่างไม่เหนียมอาย

 

               "พี่จะทำอะไร" ผมกัดฟันกรอดจนสันกรามขึ้น ผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไรจากผมกันแน่วะ

 

               "ปิดปากพี่สิ"

 

               "..." ปิดปากที่หมายถึงเงินค่าปิดปากใช่ปะวะที่ผมเข้าใจ

 

               "พี่ต้องการเท่าไหร่"

 

               "ปิดปากที่ใช้ปากปิด ไม่ใช่ค่าปิดปาก" พูดจบมือทั้งสองข้างของเธอก็ดึงชายเสื้อทั้งสองข้างของผมแล้วเขย่งเท้าขึ้นเพื่อทำตามที่เธอพูด มันเร็วมากซะจนปากผมกับปากเธอเกือบแตะปากกันแล้ว

 

               "ไอ้หนุน"

 

ผลัก

เสียงแหลมของแมงมุมเข้ามาในโสตประสาทพร้อมกับร่างพี่ฟ้าที่ถูกผลักกระเด็นจนติดกำแพง ผมเกือบต้องเสียจูบให้พี่ฟ้าไปแล้ว ดีที่ไอ้มุมเข้ามาได้ทันเวลา

 

               "นี่มึงกะจะกินกันกลางที่สาธารณะแบบนี้เลยหรอ" เสียงแว๊ดแสบหูแต่เป็นที่น่าพอใจดังขึ้น ผมรู้สึกดีเล็กๆด้วยซ้ำที่มันแยกพี่ฟ้าออกไปจากผมได้ เพราะผมคงไม่มีทางทำร้ายเธอแบบนั้นได้แน่ อย่างน้อยผมก็เป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่ทำร้ายผู้หญิง

 

               "กูปละ..."

 

               "เงียบกูตาไม่บอด เห็นๆกันอยู่ ไม่คิดเลยนะว่าโตมาแล้วมึงจะทำตัวทุเรสแบบนี้"

 

               "ทำไมคะน้องแมงมุม ทำไม่ได้หรอคะ" พี่ฟ้าพยุ่งตัวเองขึ้นยืนก่อนที่จะก้าวเข้ามาประจันหน้ากับไอ้มุม ผมดึงแขนไอ้มุมให้ถอยห่างกลัวว่ามันจะมีเรื่อง ไม่ได้กลัวมันเจ็บตัวหรอกแต่กลัวมันฆ่าคนตายกลางผับมากกว่า

 

               "เสือก...ไหนบอกไม่ใช่แฟนมึงไง" มันหันไปพ่นคำหยาบใส่หน้าพี่ฟ้าก่อนที่จะหันมาตะคอกแล้วสะบัดแขนออกจากผม

 

               "ไม่ใช่แฟนกู"

 

               "อ้ออ คนแถวนี้แฟนไม่แฟนเขาก็เอากันได้หมดสินะ" มันพูดแล้วเหยียดยิ้มมองผม

 

               "กูบอกว่าไม่ใช่ ไปกันใหญ่ละ กลับไปนั่งที่เหอะ" พอผมจะเข้าไปจับแขนมันมันก็ปัดมือผมทิ้ง นี่จำเป็นต้องโกรธกันขนาดนี้เลยหรอวะ

 

               "วันหลังอะxนักก็มาเอากับกูนี่ไอ้เหี้ยหนุน ไม่ใช่เอาไปเรื่อยไม่เลือก" มันพูดแค่นั้นแล้วกระแทกไหล่ผมออกไปเลย คราวนี้ความอดทนผมขาดผึง ผมไม่ได้ตามไอ้มุมไปแต่หันไปจ้องหน้าคนข้างหลังแทน

 

               "ผมจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายนะครับ เลิกก่อความวุ่นวายกับผมซะที" ไม่เอาเหี้ยไรแม่งแล้วสายรหัสอะไรนั่นหนะ ความเกรงใจมันใช้ไม่ได้ผลอะไรหรอก มันยิ่งก่อปัญหาให้ผมหนักเป็นเท่าตัว นอกจากผมจะทะเลาะกับไอ้มุมแล้ว ผมอาจจะต้องทะเลาะกับพี่เหนืออีกถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูเธอ

 

               "แต่ที่พี่ทำไปก็เพราะพี่ชอบขนุน ขนุนก็รู้นี่" สายตาร้ายเมื่อครู่ดูสลดลงเล็กน้อย แววตาเธอเต็มไปด้วยความสับสน

 

               "จำไว้นะครับว่าไม่ว่าพี่จะงัดวิธีไหนมาใช้ ผมก็ไม่มีทางสนใจพี่ แล้วก็ผมไม่ได้จับปลาสองมือแบบที่พี่คิด แมงมุมเป็นน้องสาวของพี่เหนือ คนที่ผมรักมีคนเดียวเท่านั้นก็คือพี่เหนือ ชัดนะครับ" ผมหันหลังกลับออกมาทันทีที่พูด ไม่สนห่าเหวอะไรทั้งนั้นว่าคำพูดพวกนั้นจะไปกระทบจิตใจใครไหม เพราะคนที่ผมต้องแคร์ไม่ใช่เธอ แต่คือพี่เหนือกับแมงมุมต่างหากที่สำคัญที่สุดในชีวิตผมรองจากแม่

 

...

 

               "จะไปไหน" พอเดินมาที่โต๊ะก็เห็นไอ้มุมพยายามดึงแขนได้ทิให้ลุกจากโซฟา ไอ้ทิไม่ยอมลุกมันเลยดึงอยู่อย่างนั้น

 

               "ก็ไอ้มุมอะดิ อยู่ๆก็มารบเร้าให้ไอ้ทิพากลับ หรือว่าพวกมึงสองตัวทะเลาะอะไรกันอีกแล้ว" ไอ้กัสพูดขึ้นพลางมองหน้าผมกับไอ้มุมสลับกันไปมา ส่วนไอ้มุมมันไม่ยอมหันหน้ามามองผมหรอกเพราะตอนนี้มันกำลังโกรธผมอยู่

 

               "อือ มันเข้าใจกูผิด"

 

               "ผิดเหี้ยไร งาบปากกันเต็มตากูซะขนาดนั้น" มันหันมาตะคอกใส่ผมแล้วปล่อยแขนไอ้ทิ

 

               "ปากกูยังไม่ทันโดนเลย" ผมซัดตัวลงนั่งที่โซฟาพลางยกแก้วขึ้นมาดื่มเพื่อดับความหงุดหงิดในใจ

 

               "แต่ก็เกือบปะล่ะ ถ้ากูเข้าไปไม่ทันมึงกับยัยนั่นคงไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว"

 

               "เดี๋ยวๆ พวกมึงช่วยเล่าให้กูฟังก่อนได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น กูงงไปหมดแล้ว" ไอ้กัสพูด ส่วนไอ้ทิก็ตีหน้านิ่งมองผมเหมือนต้องการคำตอบเช่นกัน

 

               "กูไม่อยากพูดถึง ไอ้ทิ มึงอธิบายให้มันฟังแทนกูด้วยว่ากูไม่ได้เป็นอะไรกับพี่ฟ้า ไอ้มุมมันคิดเองเออเอง" ผมพูดพลางกระดกเหล้าเข้าปากอีกรอบ วันนี้มันวันเหี้ยอะไรวะ แฟนไม่สนใจแล้วยังจะมาทะเลาะกับเพื่อนอีก

 

               "แล้วทำไมมึงต้องเดือดขนาดนี้ มึงเป็นแม่มัน?" ไอ้กัสพูด

 

               "กูไม่ใช่แม่ แต่กูผิดหวังในตัวมัน มันมาทำเรื่องแบบนั้นในที่แบบนี้ได้ไงวะ กูไม่เข้าใจเลย" มันนั่งแหมะลงโซฟาข้างไอ้ทิเหมือนเดิม ดูเหมือนมันจะสงบลงแล้วแต่ก็ยังโกรธอยู่

 

ผมนั่งมองไอ้ทิที่ก้มลงไปกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูไอ้มุม แล้วอยู่ๆมันก็โพล่งขึ้น

 

               "เปล่านะ" เปล่า เปล่าอะไรวะ

 

               "หึ" ไอ้ทิแสยะยิ้ม แต่ไม่ได้ยิ้มแบบกวนๆ มันเป็นรอยยิ้มที่เย็นยะเยือกดูน่ากลัวแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน "ให้มันแน่" มันพูดขึ้นอีกรอบพลางดึงแก้วไวน์จากมือไอ้มุมไปดื่มเองจนหมดแก้ว อะไรของพวกมันวะ

 

ผมละสายตาจากพวกมันแล้วล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงตัวเองขึ้นมาดู มันยังไร้สายโทรเข้าแม้แต่สายเดียวเหมือนเดิม เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบห้าทุ่มแล้ว มันยิ่งทำให้ผมหมดหวังว่าเธอจะมา ป่านนี้คงนอนค้างห้องไอ้พี่พานั่นแล้วมั้ง

 

               "กูกลับก่อนนะ" อยู่ๆไอ้ทิก็พูดขึ้น มองไล่ลงจนถึงมือมันก็เห็นมันจับมือไอ้มุมอยู่ มันลุกขึ้นพร้อมกับลากแขนไอ้มุมให้ลุกขึ้นตาม

 

               "พวกมึงจะไปไหน ไม่อยู่รอถึงเที่ยงคืน?" ไอ้กัสถาม ส่วนผมก็มองพวกมันอย่างไม่เข้าใจ นี่ใจคอกะจะทิ้งกันไปอีกคนหรอวะ ไม่สิ สองคนเลย

 

               "กูพาไอ้นี่กลับก่อน อยู่ต่อคงได้กัดคนตายแถวนี้... กูไปก่อนนะไอ้หนุน พรุ่งนี้เจอกันเดี๋ยวกูเลี้ยงมึงชด" ไอ้ทิพูด แล้วผมทำอะไรได้ล่ะ ก็คนมันจะไปอะ

 

               "อืม ทิ้งกูไว้นี่แหละ" พูดจบผมก็ก้มหน้าลงมองแก้วเหล้าตัวเองอย่างหมดอาลัยตายอยาก ตอนนี้ก็เหลือแค่ผมกับไอ้กัสสองคน แล้ววันเกิดมันจะสนุกอะไรวะ รู้งี้นอนอยู่ห้องไม่ดีกว่าหรอ

 

ไม่สิ ไม่ดี

 

อยู่ห้องผมคงเป็นบ้าตายซะก่อนเพราะพี่เหนือไม่ยอมกลับห้องแต่ไปกกอยู่กับไอ้พี่พายุเพื่อนเวรนั่น

 

               "ไง เหลือมึงกับกูสองคนแล้วนี่" ไอ้กัสที่นั่งอยู่ตรงข้ามผมพูดขึ้น ยิ่งเห็นหน้ามันผมก็ยิ่งอยากร้องไห้ อารมณ์นอยด์มาเต็ม ปกติปีก่อนๆผมไม่มีพี่เหนือผมก็มีความสุขในวันเกิดได้ แต่ทำไมปีนี้ผมถึงเหมือนคนจะเป็นจะตายวะ

 

               "แดกๆไป" ผมพูดพลางกระดกเหล้าเพื่อนใจเข้าปากไม่รู้แก้วที่เท่าไหร่ อย่างน้อยไอ้เหล้านี่มันก็ยังอยู่กับผมตอนที่ผมเศร้าแหละวะ ทำไงได้

 

คนไม่แคร์ทำดีให้ตายเขาก็ไม่แคร์

 

....

 

[จบบทบรรยาย ขนุน]



.............



งืมมมม อิพี่หายไปไหนนน

ขนุนจะเป็นคนขี้น้อยใจ ขี้อ้อน แต่เวลาหึงจะหึงไม่ลืมหูลืมตา แต่เป็นแบบนี้กับพี่เหนือเท่านั้น ตั้งแต่จำความได้ชีวิตก็มีแค่ผู้หญิงสองคนมาโดยตลอดนอกจากแม่ตัวเองและแม่พี่เหนือแล้ว ก็มีแค่แมงมุมกับพี่เหนือที่แคร์มากที่สุด 

ส่วนแมงมุม นางยกขนุนให้เป็นเหมือนผู้ชายที่สำคัญกว่าเพื่อนทุกคนอีกเช่นกันเพราะโตด้วยกันมา นางจะหวงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ลึกๆในใจนางแล้วยังไม่มีใครรู้ว่านางมีความรู้สึกพิเศษอะไรกับขนุนหรือเปล่า...


Next : 

ปึก

มือหนาปัดกล่องของขวัญจนมันตกลงที่โซฟา ฉันตกใจจนหุบยิ้มลงอย่างอัตโนมัติ ทำไมเขาทำแบบนี้ล่ะ ฉันทำอะไรผิด หรือว่าเขาโกรธที่ฉันมาช้า


1 เม้น = 1 กำลังใจ < 3


เผื่อรีดเดอร์ลืมหน้าเจ้ามุมของเราไปแล้ว






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #477 Audomporn2529 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 15:22
    สงวารหนุนนนน
    #477
    0
  2. #457 sopana23 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 12:10
    มุมชอบขนุนป่าวเนี่ย

    กะทิก็ชอบมุมอีกที
    #457
    0
  3. #436 kay75 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 22:45
    ก็สนุก​นะคะ​แต่หลายตอนรู้สึก​รำคาญ​เหนือ
    #436
    0
  4. #383 whxzq (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 22:08
    ไปเอากล่องเลโก้รึป่าวคะ เอ๊ะ
    #383
    0
  5. #342 MilkyQuartz (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:29
    ฟ้านี่หน้าด้านจริงๆ
    #342
    0
  6. #231 comtoontrans (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 11:38
    มุมชอบขนุนทิชอบมุมมั้ง55555
    #231
    0
  7. #228 naphalai41 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 12:02
    มุมชอบขนุนเหรอ
    #228
    0
  8. #227 -cheezeeck- (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 22:20
    น้องหนุนน้องจะโหรธพี่เหนือหรอคะ ฮืออออ ไม่โกรธน้าา
    #227
    0
  9. #226 p-unnatorn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 06:47
    โอ๊ยยยยย ใครก็ได้จัดการอีฟ้าที ลำไย
    #226
    0
  10. #225 comtoontrans (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 05:09
    อีผีฟ้าแม่งไม่-สักเรื่อง-จิตายเมะ
    #225
    0
  11. #224 EchizenJiraporn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:55
    ผู้ญ.ที่หน้า....แบบนี้มันมียุจริงๆน
    #224
    0
  12. #223 0642413700 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:37
    เกลียดฟ้ามากเลยอ่ะ
    #223
    0
  13. #222 -cheezeeck- (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:21
    โอ้ยยยเกลียดๆๆๆๆอิพี่ฟ้าาา ออกปั้ยยยยยยย
    #222
    0
  14. #221 napapha2006 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:19
    ใครรเปนนคนนพูดดดด!!!ประโยคที่ไรท์สปอยไว้ อ้ากกก
    #221
    0
  15. #219 bunniesT_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 23:28
    ฟ้ามุงอีกแล้วนะ /กำหมัด
    #219
    0
  16. #218 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 22:13
    ออกไปนะนังฟ้าใสใจไม่ซื่อ...ออกไป๊!!!
    #218
    0
  17. #216 EchizenJiraporn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:52
    ความสัมพันธ์สับสนวุ่นวายมากกก เฮ้ออออ สงสารพระเอก
    #216
    0
  18. #214 0680 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 10:04
    เอาอีพี่ฟ้าไปไกลๆได้มั้ยเกลียด อินมาก
    #214
    0
  19. #213 AtleZa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 08:01

    อีฟ้าอีกละ 5555


    #213
    0
  20. #212 -cheezeeck- (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 07:58

    ฟ้าาาอย่ามายุ่งกับหนุนของเลาาาาาา มุมกับทิมันต้องซัมติงแล้วว
    #212
    0
  21. #211 comtoontrans (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 07:29
    พี่เหนือออออ

    หนุนงอล ง้อเร็วเดะอีฟ้ามายุ้งอีกไม่เอามาม่าแร้ววว
    #211
    0
  22. #210 tkiiyuyee (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 01:08
    แงงง นังพี่ฟ้า อย่ามายุ่งกับหนุนนนรรร
    #210
    0
  23. #209 0642413700 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 00:45
    สปอยแบบนี้มาม่าอีกไหมเนี่ย
    #209
    0
  24. #208 napapha2006 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 22:46
    มีความเกลียดสปอยเล็กน้อยย555 อยากกอ่านน
    #208
    0