[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 38 : EP.37 เมียหาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

EP.37 เมียหาย

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]


            

" มี กู "

By Khanoon



........................


ผลตอบรับจากการกดเข้ากลุ่ม NC ใน facebook มีเยอะมาก ต่างจาก comment ที่แทบจะนับคนได้เลย TT 


สามารถแนะนำหรือติชมกันได้นะคะทุกความเห็นมีค่าต่อคนเขียนเสมอ แค่หนึ่งความเห็นไรท์ก็ดีใจแล้ว รออ่านอยู่ตลอดค่ะ 

By FAREEYA


........................



[ขนุน บรรยาย]

 

หลังจากที่ผมทำอะไรบางอย่างลงไปกับพี่น้ำเหนือ ซึ่งตอนนี้สถานะของเธอเลื่อนข้ามขั้นมาเป็นมากกว่าคำว่าแฟนแล้ว แต่จะสถานะอะไรก็ช่างเหอะ เพราะตอนนี้ยัยแมวของผมเธอไล่ผมออกมาจากห้องหลังจากที่กิจกรรมนั้นจบลง เดาว่าเธอคงอายถึงเอาผ้าห่มคลุมโปงอยู่แบบนั้น ขนาดผมจะนอนกอดเธอให้ชื่นใจเธอยังไม่ยอม สุดท้ายก็ไล่ผมออกมาหาไอ้พวกนี้จนได้ ผมไม่อยากขัดใจเธอก็เลยยอมออกมาตามที่เธอสั่ง เลยได้หอมแก้มฟอดใหญ่ไปทีนึงก่อนที่จะออกมา

 

ผมยอมทำตามคำบัญชาทุกอย่าง ถ้าพี่เหนือสั่งให้ผมไปตายผมก็คงไป เพราะตอนนี้หัวใจผมยกให้เธอไปหมดแล้ว ตอนนี้เธอคงรู้แล้วว่าผมไม่ใช่น้องชายที่หงิมๆในสายตาเธออีกต่อไป แล้วผมก็ดีใจที่ได้รับรู้ว่าเราคือครั้งแรกของกันและกัน..

 

               "เข้าไปเป็นชาติ พอออกมาก็มานั่งทำหน้าเหมือนไปแดกขี้มา" ไอ้กัสพูดขึ้น

 

               "เรื่องของกู พวกมึงกลับไปได้ละปะ"

 

               "อ้าว ไอ้นี่ พอออกมาก็ไล่กันเลยวุ้ย"

 

               "น่ารำคาญชิบหาย" ถ้าพวกมันไม่มา คนตัวเล็กนั่นคงไม่มีข้ออ้างไล่ผมออกมาแบบนี้หรอก คงได้ฟัดแก้มนุ่มๆตัวนิ่มๆนั่นนานกว่านี้

 

               "ดีกับเมียแล้วอะดิ หัวฟูออกมาเชียว" ไอ้ทิพูด ผมกรอกตามองมันอย่างเนือยๆ

 

               "จะทะเลาะกันก็เพราะพวกมึงนี่แหละ"

 

               "ไหงโทษพวกกูวะ โทษพี่ฟ้าอะไรของมึงนู่น"

 

               "ของกูเหี้ยไร" ผมพูดพลางปาหมอนใส่หน้าไอ้ทิ

 

               "มึงไม่เอากูเอาเอง" ไอ้กัสพูด จะว่าไปผมก็ลืมเรื่องที่ผมนัดพี่ฟ้าไว้ไปซะสนิทเลย ผมนัดเธอไว้ที่ผับเดิมที่เคยเจอกัน แต่คนตัวเล็กที่แอบร้ายนั่นกลับวางแผนไม่ให้ผมไปเจอ ผมแอบดีใจด้วยซ้ำที่เธอทำแบบนั้น ถ้าผมไม่หยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมาดูคงไม่รู้ว่าเธอแอบส่งรูปผมตอนหลับไปให้พี่ฟ้า แล้วผมก็ไม่คิดว่าพี่ฟ้าจะแคปหน้าจอบทสนทนาท่อนที่ผมนัดเธอมาเคลียส่งมาให้เธอด้วย

 

สรุปแล้วคือร้ายทั้งคู่ แต่พี่เหนือของผมเธอร้ายแบบน่ารัก ผมรู้ว่าเธอแค่ต้องการเอาคืนก็เท่านั้น ไม่ได้มีเจตนาร้าย และนั่นมันทำให้ผมรับรู้ความรู้สึกของเธอว่าเธอก็ชอบผมมากเช่นกัน ไม่งั้นคงไม่ทำวิธีไร้สาระนี่ลงไปหรอก

 

แต่จะอะไรก็ช่าง ตอนนี้เธอเป็นของผมทั้งตัวและใจอย่างสมบูรณ์แล้ว แถมยังมีสิ่งยืนยันได้อีกว่าผมเป็นคนแรกของเธอ เพราะงั้น ผมไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่ๆ ไม่ว่าเธอจะหนีไปอีกกี่รอบก็ตาม

 

               "กูว่าไอ้เหี้ยหนุนแม่งมองพวกเราเป็นอากาศว่ะ" อยู่ๆเสียงไอ้กัสก็แทรกเข้ามาในโสตประสาท

 

               "เออ รู้ตัวก็ดี กลับไปได้แล้ว"

 

               "บอกกูมาก่อนเมื่อกี้เข้าไปทำอะไรตั้งนานสองนาน" ยัง ยังไม่จบ

 

               "ไม่เสือกสักเรื่องจะตาย?"

 

               "ผู้ชายอยู่กับผู้หญิงสองต่อสองในห้องตั้งนานสองนาน แถมออกมาหัวฟูอย่างกะรังนกมึงยังต้องให้แม่งอธิบายอีกหรอไอ้กัส" ไอ้ทิพูด

 

               "เชี่ย งั้นมึงก็เสียซิงแล้วดิ" ไอ้กัสพูดพลางเด้งตัวขึ้นจากโซฟาอย่างกะมันเป็นเรื่องใหญ่

 

               "ถ้าพวกมึงไม่อยากตายเป็นศพในห้องกูก็รีบออกไปสัส"

 

               "แค่นี้ถึงกับต้องเขิน"

 

               "เขินพ่อง"

 

               "ไอ้เหี้ยหนุนแม่งเขินว่ะ เห้ย ไอ้ทิช่วยกูด้วย" ผมวิ่งไล่เตะไอ้กัสจนมันวิ่งออกประตูห้องไป ส่วนไอ้ทิก็เดินอมยิ้มส่ายหน้าไปมาแล้วเดินตามไอ้กัสออกไป

 

คุยกับไอ้พวกเหี้ยนี่ปวดประสาทเป็นบ้า

 

เสียซิงแล้วไงวะ อย่างน้อยผมกับพี่เหนือก็เป็นคนแรกของกันและกันไม่เหมือนพวกมันที่เสียซิงให้ใครก็ไม่รู้ตั้งแต่ 16 17

 

ผมเดินกลับเข้าห้องมาอีกครั้งโดยไม่ลืมที่จะล็อคประตูอย่างแน่นหนา สองเท้าก้าวเดินไปที่เตียงที่มีร่างหอมๆนอนรอผมอยู่ พึ่งเห็นว่าผ้าปูที่นอนที่เปื้อนถูกเปลี่ยนเป็นอีกสีเรียบร้อยแล้ว ไม่รู้ว่าลุกขึ้นมาตอนไหน ผมสอดขาและลำตัวเข้าไปที่ผ้าห่มผืนเดียวกันแล้วดึงร่างเล็กนี่นอนหลับสนิทเข้าสู่อ้อมกอดอีกครั้ง หวังว่าตื่นมาแล้วเธอจะไม่เหวี่ยงใส่ผมอีกนะ เหวี่ยงอีกก็จะจับกดอีกเอาให้พูดไม่ได้เลย

 

......

 

10.30 .

 

ผมรีบผุดลุกจากที่นอนทันทีที่ลืมตาตื่นมาแล้วไม่เห็นคนที่ผมนอนกอดอยู่ทั้งคืน เดินออกมาจากห้องสำรวจจนทั่วก็ไร้วี่แววของเธอ ผมขยี้หัวอย่างหงุดหงิดที่ดันหลับลึกไม่รู้ว่าเธอลุกออกไปจากเตียงตอนไหน

 

ผมเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งแล้วกดโทรศัพท์เพื่อโทรออกหาคนที่ฟันผมแล้วทิ้งผมไว้เหมือนหมา (Writer : น้องนั่นแหละที่ไปฟันเขาลูก) โทรยังไงก็โทรไม่ติด หายไปไหนแต่เช้าวะ อย่าบอกนะว่าจะทิ้งกันไปอีก

 

ครืด ครืด

ตอนที่ผมกำลังจะกดโทรหาเธอรอบที่ห้า โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นซะก่อน

 

     'Gus'

 

               "โทรมาทำเหี้ยไรวะ" ผมตะคอกใส่ปลายสาย

 

               "อ้าวไอ้นี่ ใครเหยียบหางมาอีก"

 

               "แค่นี้ก่อนนะกูไม่ว่าง"

 

               "เป็นเหี้ยไรมึง"

 

               " มี กู "

 

ตู้ด ตู้ด ตู้ด....

 

 

.....


                    

[น้ำเหนือ บรรยาย]

 

เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวานมันเหมือนเป็นความฝัน ถ้าฉันไม่ตื่นมาในตอนเช้าแล้วเจอหน้าขนุนที่นอนตะแคงหันหน้ามาทางฉันซะก่อน มันย้ำชัดให้ฉันรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเรื่องจริงไม่ใช่ความฝันแต่อย่างใด

 

ฉันมีอะไรกับเด็กนั่นแล้ว

 

ไม่ใช่สิ ไม่ใช่เด็ก เขามันพ่อเสือร้ายต่างหาก ฉันลุกขึ้นจากที่นอนได้ก็บุญแค่ไหนแล้ว สภาพร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรงขนาดนี้ฉันไม่มีทางหนีไปไหนไกลได้นอกจากห้องของไอ้ปลาที่อยู่ห่างกันแค่เพียงชั้นเดียวกับห้องฉัน ฉันคว้าแค่แปรงสีฟันกับเสื้อผ้าติดมือมา เคาะห้องไอ้ปลาตั้งแต่แปดโมง แบกร่างที่ไร้เรี่ยวแรงสภาพทรุดโทรมมาหามัน มันเปิดประตูมาเจอหน้าฉันอย่างงงๆ พอมันจะตั้งคำถามฉันก็เลี่ยงโดยการเดินเข้าห้องนอนแล้วสลบเหมือด ตื่นมาอีกทีก็เกือบเที่ยง

 

ทันทีที่ลืมตาตื่นมาก็เจอกับใบหน้าอิ่มสวยยืนกอดอกมองฉันอยู่ข้างเตียง ฉันรู้ว่ามันเตรียมตั้งคำถามกับฉันมาตั้งแต่เมื่อเช้า มันกำลังรอจังหวะให้ฉันตื่นมาตอบ

 

               "รู้ว่าตื่นแล้ว ไม่ต้องแกล้งหลับ" น้ำเสียงแข็งราวกับแม่กำลังดุลูกพูดขึ้น

 

               "มายืนมองกันแบบนี้หมายความว่าไง" ฉันปรือตามามองหน้ามันอีกครั้งพลางดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุม

 

               "ไม่ต้องปิด กูเห็นหมดแล้วไอ้รอยพวกนั้นน่ะ" ฉันคงปิดมันไม่ได้แล้วสินะ ก็ไอ้เด็กบ้านั่นมันดันทำรอยทิ้งไว้แถวๆกระดูกไหปลาร้าลามมาจนถึงเนินหน้าอกเต็มไปหมด ตอนที่ฉันมาฉันก็ลืมหาอะไรปิด ไอ้ปลามันก็คงจะเห็นหมดนั่นแหละ

 

               "ไม่อยากพูดเรื่องนี้ แล้วก็ไม่ต้องถามด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น" ฉันดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัวจนมิดก่อนที่จะพลิกตัวนอนหันหลังให้มัน ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืนก็ยิ่งรู้สึกอายจนหน้าเห่อร้อนขึ้นมา ร่างกายกำยำบวกกับผิวขาวน่าสัมผัสนั่นมันทำให้ฉันแทบคลั่ง เขาไม่ได้ใช้แรงมากมายมหาศาลบังคับฉันเลยสักนิด เป็นฉันเองที่เผลอเคลิ้มตาม

 

               "ไปมีอะไรกับใครมาคงไม่ต้องให้กูเดานะ" ไอ้ปลาตามมานั่งข้างๆฉันแล้วดึงผ้าห่มออกไป

 

               "เห้อ..เออ แล้วไง"

 

               "แล้วไงไหนมึงบอกไม่ได้สนใจน้องมันไง" มันพูดพลางทำสีหน้าจับผิดฉันซะเต็มประดา

 

               "ก็เด็กมันทำอะ กูไม่ได้เป็นคนเริ่มซะหน่อย"

 

               "แต่มึงก็ไม่ได้ขัดขืน?"

 

               "กู... ไม่รู้ ไม่รู้โว๊ย" ฉันจะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดอีกครั้งแต่ก็ไม่ทันความมือไวของมัน

 

               "เลิกหนีแล้วตอบคำถามกู มึงจะเอายังไงต่อ แล้วนี่อย่าบอกนะว่าหนีน้องมันมา"

 

               "เออ ก็กูไม่กล้าสู้หน้ามันนี่"

 

               "มึงจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรอ" มันทำหน้าตาขึงขังใส่ฉัน

 

               "เปล่า กูอาย กูเลยหนีมาตั้งหลัก พอใจยัง"

 

               "โถ่ อิคนอ่อนประสบการณ์ มึงนี่ไม่รู้อะไรบ้างเลยหรอวะอีเหนือ โตเป็นควายป่านนี้ละ"

 

               "เออ ก็กูไม่รู้ แล้วกูต้องทำไงวะ"

 

               "มึงควรทำกับข้าวรอผัวมึงตื่นไง ไม่เคยดูหนังหรอ"

 

               "ผัวพ่อง"

 

               "ได้กันแล้วเขาก็เรียกว่าผัวไง หรือว่ามึงยังคิดว่ามันเป็นน้อง" จากสถานะน้องเลื่อนมาเป็นแบบที่ไอ้ปลาพูดน่ะนะ ฉันทำเรื่องแบบนี้ไปได้ไงเนี่ย ถ้าแม่รู้จะเอาฉันตายไหม

 

               "จะสถานะอะไรก็ช่างเหอะ กูยังไม่พร้อมจะเจอหน้ามันตอนนี้"

 

               "ป่านนี้เด็กมันคงตามหามึงให้วุ่นแล้วล่ะ พอได้กันเสร็จเมียก็หาย"

 

               "เมียพ่อง ..มันไม่ตามหากูหรอก คงไปตามหายัยพี่รหัสอะไรนั่นนู่น" ฉันเบะปากพลางครุ่นคิดเรื่องยัยฟ้าอะไรนั่น ถ้าเมื่อคืนฉันไม่วางแผนให้ขนุนมันกลับมาห้องป่านนี้อาจจะยังอยู่กับยัยนั่นก็ได้ใครจะไปรู้

 

               "ผู้หญิง?" ไอ้ปลาทำหน้าสงสัย

 

               "เออ พี่รหัสมันหรือป้ารหัสก็ไม่รู้ คงสนิทกันมากมั้ง"

 

               "หวงก็บอกน้องมันดิว่าหวง ไม่ใช่อมพะนำอยู่แบบนี้"

 

               "กูไม่ได้หวง" ฉันพูดเสียงแข็งแล้วหันมองหน้ามันอย่างค้อนๆ

 

               "จะปากแข็งไว้ทำบ้าอะไรก็ช่างมึงเหอะอีเหนือ กูไปทำงานล่ะ กับข้าวอยู่ในตู้ กินแล้วลงไปเคลียกับเด็กมันซะ" มันพูดแค่นั้นแล้วเดินออกจากห้องไปเลย ดีนะที่วันนี้ฉันไม่มีงาน ไม่งั้นคงต้องใช้คอนซีลเลอร์กลบรอยไปหลายแท่ง

 

แต่เดี๋ยวนะ เมื่อคืนขนุนมันได้ป้องกันไหม ฉันเดาว่าไม่

 

ถึงฉันจะไม่มีประสบการณ์มาก่อนฉันก็รู้ว่าถ้าไม่ได้รับการป้องกันฉันจะต้องซื้อยากินให้เร็วที่สุด พอนึกได้ฉันก็ลุกพรวดขึ้นจากที่นอนทันที พอออกมาข้างนอกก็ไม่เจอไอ้ปลาแล้ว มันคงออกไปทำงานแล้ว แต่ฉันไม่มีเงินสดติดตัวเลยสักบาทจะไปซื้อได้ยังไงกัน ร้านสะดวกซื้อก็อยู่แค่ข้างล่าง แต่กลับไม่มีตังซื้อ แล้วฉันจะทำยังไงละเนี่ย

 

นอกจากการกลับไปเอากระเป๋าตังที่ห้องฉันคงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ภาวนาขอแค่อย่างเดียวคือขอให้ไอ้เด็กนั่นมันออกไปเรียนแล้วก็พอ

 

...

 

ฉันแตะคีย์การ์ดแล้วค่อยๆย่องเข้าห้องมา ชะโงกหน้ามองซ้ายมองขวา เปิดดูตู้รองเท้าก็เห็นว่ารองเท้าผ้าใบของขนุนคู่ที่ชอบใส่บ่อยๆไม่อยู่แล้ว

 

ฟู่ว

ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนที่จะเดินตรงมายังห้องนอนเพื่อเอากระเป๋าสตางค์

 

               "ไปไหนมา"

 

เฮือก

ฉันกำลังจะหมุนลูกบิดก้าวออกจากห้อง อยู่ๆเสียงที่ฉันไม่คิดว่าจะได้ยินก็ดังขึ้นด้านหลัง ขนุนอยู่ในห้องงั้นหรอ ทำไมตอนเข้ามาไม่ยักกะเห็น

 

               "เอ่อออ" ฉันลากเสียงยาวเพราะไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี ไม่ยอมหันหน้ากลับมาทางต้นเสียงแล้วยืนมองประตูอยู่แบบนั้น อีกก้าวเดียวก็จะพ้นแล้วแท้ๆ ไม่น่าโง่ชะล่าใจเลย

 

               "แล้วทำไมไม่หันหน้ามาคุยกันดีๆ"

 

               "..."

 

               "พี่เหนือ" น้ำเสียงเข้มพูดขึ้นเสียงดังกว่าเดิม เรียกชื่อฉันสั้นแบบนี้บางทีมันก็น่าเสียวสันหลังอยู่เหมือนกัน เหมือนเด็กนี่กำลังจะดุฉันยังไงยังงั้น ฉันไม่เคยจะชินกับมันสักที ทั้งๆที่สมัยก่อนคะยั้นคะยอไม่ให้มันเรียกชื่อฉันเต็มยศอยู่แท้ๆ

 

               "อะไร" ฉันพยายามพูดไม่ให้ตัวเองเสียงสั่น

 

               "จะหันหน้ามาดีๆหรือจะให้ลากครับ" มันขู่ฉัน

 

               "นี่!" ฉันหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับขนุน พอเห็นใบหน้าขาวเนียนนั่นก็ทำให้นึกถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อเมื่อวาน สมองเอาแต่จะจินตนาการไม่หยุดหย่อน ไม่ได้ วันนี้ฉันจะอยู่กับเด็กนี่ไม่ได้ "เดี๋ยวมา จะไปซื้อของ" ฉันพูดขึ้น

 

               "ซื้ออะไร" ยังไม่ทันได้หมุนตัวกลับ ขนุนก็เดินเข้ามาหาฉันแล้วคว้าตัวฉันไว้ซะก่อน

 

               "ถามทำไม"

 

               "เดี๋ยวไปซื้อให้ รออยู่นี่"

 

               "ไม่ต้อง ซื้อเองได้"

 

               "จะลงไปสภาพนี้เนี่ยนะ" พอขนุนพูดจบ ฉันก็ก้มลงมองสภาพตัวเอง ลืมไปเลยว่าไอ้รอยพวกนั้นมันยังโผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาอยู่

 

               "แล้วจะให้ทำไงเล่า ใครบอกให้ทำแบบนี้กับตัวฉันไอ้เด็กบ้า" ฉันตะโกนใส่หน้าเขา

 

               "ก็บอกอยู่นี่ไงว่าผมจะไปซื้อให้" ขนุนพูดเสียงเบาลงราวกับกำลังใช้น้ำเย็นเข้าลูบฉัน

 

               "แต่มันเป็นของใช้ส่วนตัว"

 

               "แล้วมันอะไรล่ะครับ" ขนุนเริ่มชักสีหน้า ถ้ามันเป็นยาคุมฉุกเฉินฉันคงให้มันไปซื้อให้อยู่หรอก แต่นี่มันไม่ใช่แล้วน่ะสิ

 

               "ผ้าอนามัย!!" ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก ประจำเดือนฉันมา ฉันพึ่งรู้ตัวว่ามาก็ตอนที่ฉันเข้าไปอาบน้ำห้องไอ้ปลา เรื่องกลัวท้องก็ตัดทิ้งไปได้เลยเพราะฉันยังมีความรู้เรื่องหน้าเจ็ดหลังเจ็ดอะไรนั่นอยู่บ้าง ระหว่างนี้ไข่ฉันไม่ตกมาทำให้ตัวเองท้องอย่างแน่นอน ถ้าม.6ฉันไม่ได้เกรดสี่วิชาสุขศึกษาฉันคงไม่มั่นใจขนาดนี้

 

               "อ้าว" ขนุนทำหน้าแหยไปเลยทันที

 

               "ไง จะไปซื้อให้อยู่ไหม"

 

...



[ขนุน บรรยาย]

 

               "ไง จะไปซื้อให้อยู่ไหม" นั่นคือประโยคสุดท้ายที่เธอพูดกับผม ก่อนที่ผมจะรีบเดินออกมาจากห้อง เพราะกลัวว่าเธอจะเลือดออกหมดตัวซะก่อน พอมาถึงร้านสะดวกซื้อก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่าผมไม่รู้จักไอ้พวกผ้าอนามัยอะไรพวกนั้นเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอใช้แบบไหน แล้วก็ดันโง่ที่ไม่ถามเธอก่อน ผมเลยมายืนงงอยู่ในดงผ้าอนามัยนี่ไงล่ะ ควายเรียกพี่จริงๆ จะถามพนักงานก็ไม่กล้าถาม ตอนที่พวกเธอเดินผ่านไปก็มองหน้าผมแล้วอมยิ้มแปลกๆ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอายและไม่กล้าถามเข้าไปอีก

 

ไอ้กัสไอ้ทิจะรู้ไหมวะ เสือผู้หญิงอย่างไอ้กัสมันคงรู้เรื่องกว่าไอ้ทิ หรือว่าไอ้ทิมันก็รู้วะ

 

ผมตัดสินใจโทรออกหาไอ้ทิก่อน  เพราะถ้าโทรหาไอ้กัสมันคงได้กวนตีนผมก่อนที่มันจะยอมตอบ

 

               [ว่า?]

 

               "มึงซื้อผ้าอนามัยเป็นปะ" ผมถาม

 

               [ผ้าอนามัยเอาไปทำเหี้ยไรวะ]

 

               "รองใต้รองเท้า รด. มั้งสัส กูจะซื้อไปให้พี่เหนือ" 

 

               [ออออ หาเมียเจอแล้ว?]

 

               "ตกลงรู้หรือไม่รู้"

 

               [กูไม่รู้ แต่อีกคนคงรู้.... พา พี่เหนือใช้ผ้าอนามัยยี่ห้อไร] ไอ้ทิตะโกนถามพี่มัน แล้วทำไมต้องถามด้วยวะ รู้ว่าสนิทกัน แต่สนิทถึงขั้นที่รู้ยี่ห้อผ้าอนามัยเลยหรอวะ

 

               "มึงไม่ต้องถาม เดี๋ยวกูหาเอง" ผมพูดขึ้นหลังจากที่มันเงียบไปพักนึง

 

               [พี่กูบอกว่าโซฟี30เซน สีดำมีปีก กลางคืน] เชี่ย รู้ขนาดนี้เลยหรอวะ เพื่อนประเภทไหนกันแน่วะถึงรู้ไส้รู้พุงกันขนาดนี้ กลับขึ้นไปต้องมีเคลีย

 

               "เสือก" ผมโพล่งออกไป

 

               [มึงว่ากู?]

 

               "เปล่า กูว่าหมา แค่นี้นะ" พูดจบผมก็ตัดสายทิ้งทันที ทำไมผมต้องมารู้เรื่องพี่เหนือผ่านปากไอ้พี่พายุนั่นด้วยก็ไม่รู้ ทั้งๆที่ผมอยู่กับเธอมาตั้งแต่เด็ก ยิ่งคิดยิ่งน่าหงุดหงิดเป็นบ้า

 

ผมถือถุงที่เต็มไปด้วยผ้าอนามัยสีดำ 30 อะไรนั่นขึ้นลิฟท์มาจนถึงห้อง คิดมาตลอดทางว่าจะทำยังไงให้พี่เหนือหายปั้นปึ่งใส่ผมซะที ปกติก็ไม่ค่อยจะคุยกันดีๆอยู่แล้ว พอได้กันก็ยิ่งพยศอีก คนอะไรเอาใจยากเป็นบ้า

 

               "อะ" ผมยื่นถุงไปตรงหน้าเธอที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา เธอดึงถุงไปแล้วเปิดดู เดาว่าเธอคงพอใจกับยี่ห้อที่ผมซื้อมาก็เลยไม่พูดอะไร "ไม่ใช้หรอ" ผมนั่งลงข้างๆเธอแล้วถามขึ้น เพราะเห็นเธอวางถุงไว้ข้างๆโดยไม่ลุกขึ้นไปทำอะไรกับมัน

 

               "..." เธอหันมามองหน้าผมแวบนึงแล้วหันกลับไปมองหน้าจอทีวีเหมือนเดิม ทำไมต้องเมินกันด้วยวะ

 

               "พี่ไม่กลัวมันเลอะหรอ" ผมถามออกไป

 

               "ฉันใส่แล้วไอ้บ้า"

 

               "อ้าว" ใส่ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ก็คนมันไม่รู้นี่นาถึงถามทำไมต้องตะคอกกันด้วย

 

               "เลิกกวนได้แล้ว ปวดท้อง" เธอพูดพร้อมกับนั่งชันเข่าขึ้นกอด เคยได้ยินมาว่าผู้หญิงบางคนเวลาเป็นประจำเดือนจะปวดท้องแล้วก็หงุดหงิดง่าย หรือว่าที่นั่งหน้าหงิกอยู่นี่เป็นผลมาจากประจำเดือน

 

               "กินยาไหม เดี๋ยวไปซื้อให้" ผมถามด้วยความเป็นห่วงแล้วเขยิบเข้าไปนั่งใกล้เธอ

 

               "กินแล้ว แต่ยามันยังไม่ออกฤทธิ์" เธอพูดราวกับอารมณ์เสียที่ต้องพูดกับผม ทำอะไรก็ดูเหมือนผมจะน่ารำคาญไปหมด แล้วแบบนี้ผมจะทำยังไงวะ

 

นั่งคิดไปคิดมาเงียบๆคนเดียวได้สักพักผมเลยล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดกูเกิลเสิร์ชหาวิธี ผมพิมพ์ไปว่า 'วิธีดูแลแฟนที่เป็นประจำเดือน' พอเปิดเข้าไปก็เจอกระทู้ต่างๆขึ้นมาเต็มไปหมด

 

     'แฟนเป็นเมนส์จะเอาใจแฟนยังไงดีครับ'

     '10วิธีช่วยหนุ่มๆรับมือกับแฟนสาวที่กำลังมีรอบเดือน'

 

มีจริงๆด้วยว่ะ แสดงว่าไม่ใช่แค่ผมคนเดียวแล้วที่ต้องศึกษาเรื่องแบบนี้เอาไว้บ้าง เพราะดูเหมือนคนอื่นก็มีปัญหาเรื่องแบบนี้เหมือนกัน เอาวะ อยากได้(ใจ)เขาก็ต้องเอาใจเขาหน่อย

 

     1. ช่วยทำงานบ้านบ้าง ... อืม เธอจะได้ไม่เหนื่อยสินะ

     2. ความอดทนคือสิ่งสำคัญ เข้าใจและอดทน อย่าถือสากับพฤติกรรมของเธอ ไม่ว่าเธอจะเหวี่ยงวีนแค่ไหน.... ที่เป็นอยู่นี่สินะ

     3. ช่วยให้เธอผ่อนคลาย

     4. งดกิจกรรมสังสรรค์นอกบ้าน ... วันนี้ไม่ไปหาไอ้ทิไอ้กัสแล้วกัน

     ....

 

หลังจากนั้นผมก็อ่านอีกหลายกระทู้ รวมทั้งวิธีที่จะช่วยทำให้เธอหายปวดท้อง ผมลงไปข้างล่างเพื่อซื้อถุงน้ำร้อนแล้วกลับขึ้นมาบนห้อง คนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟาเมื่อกี้กลับเข้าห้องไปแล้ว ผมรีบต้มน้ำร้อนเทใส่ถุงอย่างเงอะๆงะๆเพราะพึ่งเคยทำเป็นครั้งแรก แล้วเดินเข้ามาหาเธอในห้อง

 

ร่างบางนอนขดตัวอยู่บนเตียงโดยที่นอนกอดหมอนไว้แทนที่จะเป็นหมอนข้าง ศีรษะนอนราบกับพื้นพร้อมกับใบหน้าที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ

 

               "ปวดมากไหม" ผมเดินเข้ามานั่งข้างเธอ เธอปรือตาขึ้นมามองผมแวบนึงแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ปวดจนไม่มีแรงจะด่าเลยงั้นหรอ

 

ผมค่อยๆประคองร่างเธอขึ้นมาหนุนหมอนดีๆ ร่างเล็กยังคงหลับตาแต่คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปมเพราะความเจ็บ ผมค่อยๆยกแขนที่เธอใช้กุมหน้าท้องออกจากตัวแล้วสอดถุงน้ำร้อนที่มีผ้าขนหนูพันไว้อีกชั้นเข้าไปวางให้ ร่างเล็กเลยปรือตาขึ้นมามองหน้าผมอีกครั้งด้วยความแปลกใจ

 

               "ไปเอามาจากไหน" ริมฝีปากอิ่มขยับปากพูด

 

               "ข้างล่าง ลงไปซื้อมา" ผมตอบพลางยื่นมือเข้าไปเกลี่ยปอยผมให้เธอ

 

               "ขอบใจ" ถึงแม้จะเป็นเพียงคำพูดสั้นๆก่อนที่เธอจะหลับตาลง แต่ผมก็ดีใจที่เธอไม่วีนใส่ผมแล้ว แถมยังไม่มีร่องรอยของความโกรธหลงเหลืออยู่แล้วด้วย เมื่อกี้โดนน้ำร้อนลวกนิ้วไปนิดนึงแต่ก็คุ้มจังวะ ผมลอบยิ้มออกมาคนเดียวเหมือนคนบ้าก่อนที่จะนอนลงข้างๆเธอแล้วดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอด

 

 

ครืด ครืด ครืดดดด

 

เสียงสั่นของโทรศัพท์ที่ไม่รู้ว่าของใครดังขึ้น ผมจึงค่อยๆผละตัวออกจากร่างบางที่นอนอยู่ในอ้อมกอดแล้วพลิกตัวไปหยิบมันขึ้นมา เป็นโทรศัพท์พี่เหนือ และคนที่โทรเข้าก็ไม่ใช่ใคร 'ไอ้พี่พายุ'

 

               "มีอะไร" ผมกดรับสาย

 

               [ขนุนเหนือไปไหนทำไมไม่มารับสาย]

 

               "หลับ"

 

               [อยู่ด้วยกันหรอ]

 

               "อืม"

 

               [... แล้วเหนือปวดท้องมากไหม] รู้ได้ไงวะ แค่บอกว่าไปซื้อผ้าอนามัยก็รู้แล้วหรอ หรือว่าเธอปวดท้องเป็นประจำทุกเดือน

 

               "กินยาแล้วนอนไปแล้ว" ผมตอบห้วนๆ ผมก็เข้าใจที่ไอ้พี่มันเป็นห่วงเพื่อน แต่ตอนนี้หน้าที่นี้มันกลายเป็นของผมแล้วปะวะ ผมเป็นแฟนเธอแล้ว แล้วผมก็เป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ดูแลเธอ

 

               [งั้นฝากเหนือด้วยนะ วันนี้ทำงานเลยไม่ได้ไปหา]

 

               "ทำไมต้องมาหา คนของผม ผมดูแลเองได้"

 

               [คนของนาย?]

 

               "ถ้าพี่ยังไม่รู้ ผมบอกให้ก็ได้ ผมกับพี่เหนือเราคบกันแล้ว"

 

               [...อืม งั้นก็ดูแลเหนือให้ดี] ผมนึกว่าไอ้พี่มันจะหาเรื่องด่าผมต่อซะอีก ทำไมพูดง่ายจังวะ

 

               "ไม่ต้องบอกก็ดูแลดีอยู่แล้ว"

 

               [เหมือนตอนที่เหนือโดนคนบ้ากระชากโทรศัพท์น่ะหรอ]

 

               "ไอ้"

 

               [แค่นี้นะ] แล้วไอ้พี่พาแม่งก็กดตัดสายไปเลย ทำพลาดแค่ครั้งเดียวแม่งขยี้กันจัง ยิ่งมันดูเงียบๆไปแบบนี้ผมยิ่งไม่มั่นใจเข้าไปอีกว่ามันคิดยังไงกับพี่เหนือกันแน่ กำลังช็อกเรื่องที่ผมพูด หรือว่ารู้อยู่แล้วว่าผมกับเธอเรามีบางอย่างต่อกัน เอาเป็นว่าผมจะชะล่าใจไม่ได้ก็พอ

 

...

 

[น้ำเหนือ บรรยาย]

 

หลังจากวันนั้น ฉันก็ตีเนียนกับขนุน ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สถานะเรายังคงเหมือนเดิม ยอมรับเลยว่าเขาดูแลฉันดีมากจนกระทั่งสามวันผ่านไปฉันหายเป็นประจำเดือนแล้ว แต่เขาก็ยังดูแลฉันดีเหมือนเดิม ฉันตอบแทนเขาง่ายๆด้วยการไปรับไปส่งเขาที่มอ ขนุนดูมีความสุขซะเต็มประดาโดยเฉพาะเช้านี้ กว่าจะออกมาได้ฉันก็โดนเขาตอดเล็กตอดน้อยอยู่หลายรอบ ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรเหมือนวันนั้นหรอก ก็แค่โดนแอบขโมยกอดบ้าง หอมแก้มบ้าง ฉันก็ด่าเขาไปตามระเบียบเหมือนเคย... สรรพนามที่ฉันเรียกเปลี่ยนไปใช่ไหมล่ะ ใช่แล้วล่ะ ฉันไม่ได้เรียกขนุนว่ามันอีกต่อไปแล้ว ยกเว้นเด็กนั่นจะทำฉันโกรธขึ้นมาอีกน่ะนะ

 

ส่วนเรื่องยัยฟ้าอะไรนั่นฉันก็ปล่อยให้มันผ่านไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้าผู้ชายมันไม่เล่นด้วยมันก็ตบมือข้างเดียวไม่ดังไง ขนุนบอกฉันว่าวันนั้นแค่ต้องการนัดยัยนั่นมาคุยเพราะเรื่องที่ฉันพูดว่ายัยนั่นส่งรูปมาให้ฉันดู ไม่มีอะไรมากกว่านั้น ฉันก็ได้แต่ฟังเขาอธิบายเงียบๆโดยไม่ออกความเห็น หวังว่าเขาจะรู้นะว่าการที่ฉันเงียบแบบนี้มันไม่ได้แปลว่าฉันจะให้เขาไปเจอยัยนั่นได้ตามอำเภอใจ เพราะมันแปลว่าฉันไม่ชอบ และเขาไม่ควรทำแบบนั้น

 

               "ลงรถไปได้แล้ว" ฉันเอ่ยปากไล่เพราะจอดรถหน้าตึกเรียนมาหลายนาทีแล้วขนุนก็ยังไม่ยอมลงจากรถ

 

               "ยังไม่อยากให้ไป" มือหนาง่วนอยู่กับการจับมือฉันเล่นไม่ยอมปล่อย

 

               "จะเรียนหรือจะกลับเลือกเอา" ฉันพูดขึ้นนิ่งๆ

 

               "จะตามไปกองถ่าย"

 

               "ไม่ได้" ตามไปเดี๋ยวก็ไปมีเรื่องอีก เพราะวันนี้ฉันมีนัดถ่ายโฆษณาที่โมเชม อ้อ ฉันลืมบอกไปใช่ไหมล่ะว่าฉันได้รับงานโฆษณาแล้ว ทางเจ้าของบริษัทน้ำผลไม้แห่งหนึ่งเห็นปกที่ฉันถ่ายคู่กับเชมก็เลยถูกใจ อยากได้พวกเราไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้ ฉันเลยต้องทำงานกับเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

               "ทำไมไม่ได้ กลัวไอ้นั่นไม่มาจีบหรือไง"

 

               "หาเรื่อง..เข้าสายไม่รู้ด้วยนะ" ฉันพูดพลางยื่นมือไปผลักไหล่คนหน้ามึน เขาเลยจับมือฉันเข้าไปรวบกับมืออีกข้างที่เขาจับอยู่ "นี่!"

 

               "งั้นหอมก่อนแล้วจะให้ไป" เขาทำปากยื่นแก้มป่องหันข้างให้ฉัน ริมฝีปากสีแดงบวกกับใบหน้าเนียนใสที่ทำให้ฉันเผลอหวั่นไหวหลายครั้งต่อหลายครั้ง ตอนนี้กำลังอยู่ห่างจากฉันเพียงไม่กี่คืบ

 

               "ไม่เอา"

 

               "ให้จุ๊บเฉยๆ ไม่ได้จะเอา"

 

               "เอ๊ะ" ฉันผลักหัวขนุน อยู่ๆมาพูดสองแง่สองง่าม ไอ้เด็กหื่นเอ้ย

 

               "งั้นไปให้คนอื่นจุ๊บแทนก็ได้"

 

               "ใคร ยัยพี่รหัสนั่นหรอ" ฉันถลึงตาขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ใครว่าฉันหวงไม่เป็น นี่ไง ฉันกำลังหวง

 

               "ใครก็ได้หมดแหละ ก็แฟนไม่ยอมจุ๊บกันดีๆนี่" ใบหน้าคมคว่ำปากลงราวกับน้อยใจ เขาใช้แผนนี้จนฉันรู้ทันหมดแล้ว

 

               "มานี่" แต่ฉันก็ทำตีมึนแกล้งไม่รู้ ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าเด็กนี่อยากให้ฉันง้อ เขาแค่เรียกร้องความสนใจ

 

ฉันดึงคอเสื้อช็อปสีกรมเข้ามาใกล้ตัวตอนที่ขนุนกำลังเผลอ ก่อนที่จะแนบริมฝีปากลงไปแบบปากแตะปากเท่านั้น แต่คนมือไวกลับคว้าต้นคอฉันไว้ได้ทันซะก่อน ริมฝีปากนุ่มชื้นเลยเข้ามากอบโกยความหวานจากริมฝีปากฉัน จูบเหมือนวันนั้นแต่กลับอ่อนโยนกว่าจนฉันแทบละลายลงกับเบาะ ลิ้นสากแต่ว่าซุกซนเข้าไปกวาดต้อนส่วนต่างๆในปากฉันอย่างคล่องแคล่วจนฉันต้องหาที่ยึด ซึ่งก็คือไหล่กว้างนั่น

 

               "อืมมม" เสียงพึมพำในคอราวกับพึงพอใจถูกเปล่งออกมาจากคนตรงหน้า ฉันเบิกตาขึ้นมองหน้าขนุน ก่อนที่อะไรๆจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ ก่อนที่จะ..

 

กึก

 

               "โอ๊ย" ฉันกัดลงไปที่ใบลิ้นร้อนของคนขี้โกง คนตรงหน้าเลยตกใจแล้วผละออกไป

 

               "สมน้ำหน้า ไปเรียนได้แล้ว" ฉันอมยิ้มเล็กน้อยแล้วเอ่ยไล่ขนุนให้ลงจากรถ

 

               "ฝากเอาไว้ก่อน เดี๋ยวตอนเย็นกลับมาจัดการแน่" มือหนาเอื้อมมาบีบแก้มฉันทีนึงก่อนที่จะเปิดประตูลงไป ทีแบบนี้ล่ะไปง่ายดายนัก ฉันต้องเสียจูบให้เด็กกะล่อนนี่อีกกี่ครั้งกันกับการที่เขาแกล้งงอนฉันบ่อยๆอยู่แบบนี้

 

...

 

[บุคคลที่สาม บรรยาย]

 

มือเล็กกำเข้าหากันแน่นอย่างสั่นๆในขณะที่เธอยืนหลบอยู่ข้างกำแพง มือซ้ายบีบโทรศัพท์แน่น นับจำนวนครั้งไม่ได้ว่าเธอกดเข้าดูรูปของคนที่เธอแอบชอบมากี่ครั้งแล้ว... รูปที่ผู้หญิงคนนึงส่งมาให้เมื่อหลายวันก่อน

 

รถคันคุ้นตาถูกขับมาจอดที่หน้าตึกเรียนก่อนหน้านี้ประมาณห้านาทีแล้ว แต่ยังไม่มีประตูด้านไหนถูกเปิดออก เธอจำรถคันนี้ได้ดีว่าเป็นรถของใคร ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครเป็นคนขับรถมาส่งเขา เขาถึงได้ไม่ยอมลงรถสักทีแบบนี้

 

วันนี้ก็เข้าวันที่สามแล้วที่เธอแอบมองดูเขาอยู่ห่างๆให้ใจตัวเองเต้นแรงและเจ็บเล่นซ้ำๆ แอบรักคนที่เด็กกว่าไม่พอ เขายังไม่เคยที่จะหันมามองอีก แอบหวั่นไหวกับข้อความที่ส่งมานัดออกไปเจอ แต่เขากลับผิดนัดแล้วนอนอยู่กับผู้หญิงคนนั้นที่เธอคิดว่าคงเป็นแค่พี่สาว

 

แถมวันนี้ยังเป็นวันสำคัญของเขาอีก .... วันเกิดน้องรหัสของเธอ ขนุน


......


จบตอนแบบนี้เลย คริคริ จะอินเพราะความหวานของคู่รัก หรือจะค้างคาว่ายัยพี่ฟ้าจะทำอะไรอีกดี 5555 แล้วน้ำเหนือนางรู้ไหมว่าวันนี้วันเกิดน้อง หรือว่าลืมไปแล้วกันแน่ ... แต่ที่แน่ๆ ผู้ชายแบบน้องหาซื้อได้ที่ไหนนน ดูแลดีเหลือเกินพ่อคู้นนนน

 

 

ที่มา :     '10วิธีช่วยหนุ่มๆรับมือกับแฟนสาวที่กำลังมีรอบเดือน'  https://men.kapook.com/view105552.html

 

คอมเมนต์จงมา งานเยอะก็จะพยายามมาอัพให้จนได้ ขอกำลังใจหน่อยค้าบบ 


สองแสบGG - กขค. ของเรื่องนี้ 555



                   



    


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #476 Audomporn2529 (@Audomporn2529) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 14:08
    5555ซะใจ
    #476
    0
  2. #472 Beamay (@Beamay) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 03:43
    ยัยฟ้านี่ก็ไม่ยอมเลิกยอมราสักทีนะ
    #472
    0
  3. #456 sopana23 (@sopana23) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 11:17
    ไรท์อะร้ายดูๆแต่งให้เราต้องไปตามเรื่องอื่นด้วย เดียวรออ่านเรื่องนี้จบก่อน
    #456
    1
    • #456-1 FareeyaWriter (@mybearpp) (จากตอนที่ 38)
      3 มีนาคม 2563 / 11:41
      ขอบคุณที่เข้ามาตามอ่าน และคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ เย้ๆ
      #456-1
  4. #455 sopana23 (@sopana23) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 11:15
    555อ่านแล้วไหลคอมเม้นแบบว่าคิดไม่ออก
    #455
    0
  5. #435 Tharitsada Sabaychai (@kay75) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 22:16
    น่ารัก​
    #435
    0
  6. #410 Natthathida (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 04:13

    ชอบบบขนุนนน ????

    #410
    0
  7. #406 aomamm029 (@aomamm029) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:36
    อยากได้แบบขนุน
    #406
    0
  8. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 22:01
    ดีมากลูก ต้องดูแลพี่เขาแบบนี้แหละนะ
    #382
    0
  9. #341 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 22:18
    ขนุนน่ารักมากกก
    #341
    0
  10. #318 Umjk (@Umjk) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 23:08
    ขนุนของหน่องงง ^3^
    #318
    0
  11. #295 sky pink (@sky_red) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 14:24

    พี่รหัสขนุนร้ายใช่เล่น...นางคงมีแผนร้ายตามมาอีกแน่นอน
    #295
    0
  12. #207 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 21:52
    555นังฟ้า..สมน้ำหน้า555555555
    #207
    0
  13. #191 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 22:29
    ทำใจเถอะนะพี่ฟ้า
    #191
    0
  14. #190 rubix (@rubix) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 10:32
    รออ่านอยู่น๊า
    #190
    0
  15. #189 p-unnatorn (@p-unnatorn) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 09:57
    อิฟ้าเด็กเขามีเมียแล้วอย่า-ดิ่ หมั่นไส้โว้ยยยยยน
    #189
    0
  16. #188 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 23:37
    ไรท์ เอาอิฟ้าบ้านี่ไปเก็บที ลำใย เดะให้ขนุนตบซะหนิ วุ่ยวาย ผู้ไม่เอายังจะเสนออีกอิเลว โทษๆๆอินไปนิด

    ไม่ยากให้อิหนุนโดนพี่โกดอีก^^
    #188
    0
  17. #187 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 23:24

    โอ้ยยยอิพี่ฟ้าาาาา จะอะไรนักหนาห้ะะ หยัมมายุ่งกับนังหนุนนะ!! สู้ๆค่ะไรท์ เรารออ่านตลอดเลย ติดงอมแงมมากเด้อ
    #187
    0
  18. #176 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 06:34
    ไปซื้อให้พี่ดิหนุนนนน555555 สปอย50เปอร์หลังนี่พายุป่าวน้อออออ
    #176
    0
  19. #175 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 00:32
    อิหนุนนน ไปดิซื้อผ้าอนามัยให้เมียแค่นี้จิ๊บๆ หึๆๆ สะใจโว้ยอิหนุนได้กินพี่55555
    ว่าแต่สปอยนี้คือวายุชิปะ อิหนุนมันหวงเมียอย่าแหยม5555
    #175
    0
  20. #173 Nim Rungnapa (@manotnext) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 21:29
    เต็มปากเต็มคำเมีย
    #173
    0
  21. #170 IcenoiiNaja (@IcenoiiNaja) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 06:31
    อ้าวเหนือไปไหนทำไมทิ้งน้องไว้เเบบนี้ล่ะ
    #170
    0
  22. #169 pannapornp (@pannapornp) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 05:13
    รออยู่ค่าาา
    #169
    0
  23. #168 tkiiyuyee (@tkiiyuyee) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 04:40
    อ่าวเหนือ ทำไมทิ้งน้องงง
    #168
    0
  24. #166 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 00:27
    รอยุเรยรุปะ

    เป็นกำลังใจให้นะไรท์

    เค้าชอบเรื่องนี้มากอิหนุนกะพี่เหนือน่ารักจิตาย555
    อิหนุนมันร้ายย
    พี่เหนือออกลับมาได้น้องแระตะมายทิ้งน้องอย่าฟันแระทิ้งดิ

    หึๆๆ เดะให้หนุนจับกดอีกหรอก. กำลังจะมาเม้นถามยุเรยว่า...ตอนตั้มๆอิทิกะอิกัสยุไส55555
    #166
    0
  25. #165 hadee-007 (@hadee008) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 23:19
    รอฮะ ✌✌✌
    #165
    0