[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 36 : EP.35 เอาคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.35 เอาคืน

    

 
[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



               "น้องเป็นใคร เข้ามาที่นี่ได้ไง เป็นนายแบบหรอ" พี่ตากล้องถามขึ้น เพราะเขาไม่ให้บุคคลภายนอกเข้ามาในสถานที่

 

               "เปล่าครับ มากับเหนือ" ขนุนชี้มือมาที่ฉัน อะไรของมัน อยู่ๆก็โผล่มากลางกองถ่าย ทุกคนหันมามองฉันสลับกับขนุนไปมา แถมมันยังเรียกชื่อฉันซะเหมือนรุ่นเดียวกัน

 

               "มาทำไม" ฉันถามออกไป

 

               "คิดถึง มาไม่ได้หรอ"

 

               "อย่ามาพูดอะไรแบบนี้นะ เอ่อ... เหนือขอตัวแปปนะคะ" ฉันเดินเข้าไปหาขนุนแล้วลากแขนมันออกมา โดยมีทุกสายตามองมาอย่างงงๆ พี่กุ้งมองตามฉันแต่ก็พยักหน้าให้ ไม่ได้ว่าอะไร เดี๋ยวพี่กุ้งคงอธิบายให้คนอื่นฟังเอง

 

               "คุยกันได้แล้วใช่ไหม" ขนุนพูดขึ้นหลังจากที่ฉันลากมันออกมาจนลับตาคนแล้ว

 

               "มีไรต้องคุย?" ฉันผละมือตัวเองออกจากแขนขนุนแล้วก้าวถอยหลังออกห่าง ขนุนใช้สายตาคมกวาดมองร่างกายฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังใส่ทูพีชอยู่

 

               "เรื่องเมื่อคืนมันไม่มีอะไรจริงๆ พี่ฟ้าดึงเสื้อผม ผมเลยเสียหลักล้มลงไป"

 

               "หึ คิดว่าฉันจะเชื่อหรอ" ถ้าไม่มีอะไรจะถ่อไปหากันถึงร้านเหล้าอีกทำไม

 

               "อะไรที่ทำให้พี่ไม่เชื่อเรื่องที่ผมพูด" ขนุนจ้องหน้าฉันอย่างต้องการคำตอบ พึ่งสังเกตเห็นเหมือนกันว่าขนุนขอบตาคล้ำขึ้น แถมยังดูโทรมอีกต่างหาก แต่นั่นไม่ได้ทำให้ออร่าความหล่อนั่นเปล่งปลั่งน้อยลงเลย

 

               "อย่าพาใครมาที่ห้องฉันอีก อยากอยู่ด้วยกันนักก็หอบข้าวหอบของไปอยู่ด้วยกันซะ"

 

               "ผมไม่ได้อยากอยู่กับเขา" ขนุนเถียง สีหน้าเปลี่ยนไปทันทีหลังจากที่ฉันพูดเหมือนกำลังพยายามระงับอารมณ์อยู่

 

               "แล้วไปหากันเมื่อคืนคืออะไร! ยัยนั่นมันส่งรูปนายมาให้ฉันดู คิดว่าฉันสนุกมากนักหรอ!!" ฉันตะคอกกลับไป ขนุนทำหน้าตกใจและแปลกใจในคราวเดียวกันเหมือนกำลังครุ่นคิดเรื่องที่ฉันพูด 


ไง คิดว่าฉันไม่รู้สินะ

 

               "ผมไม่ได้ไปหาเขา เขามานั่งกับพวกผมเอง"

 

               "จะอะไรก็ช่าง ฉันขี้เกียจฟังคำอธิบายจากเด็กอย่างนายเต็มทนแล้ว ไปคุยกับยัยฟ้าอะไรนั่นนู่น" พอฉันพูดจบก็หันหลังกลับทันที แต่ต้องชะงักไปเพราะประโยคที่ขนุนพูดขึ้น

 

               "อย่าผลักใสผมไปให้คนอื่นได้ไหม อย่าเห็นคุณค่าความรักของผมเป็นของเล่นที่คิดจะปาทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้แบบนี้"

 

               "..." ฉันชะงักไปแต่แค่เพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้น แล้วเดินออกมาโดยไม่คิดที่จะหันหลังกลับ สิ่งที่ขนุนพูดเมื่อกี้ทำให้ฉันต้องบีบมือตัวเองแน่นเพื่อห้ามไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

 

ฉันสลัดความรู้สึกแย่ๆทิ้งก่อนที่จะเดินเข้ามาหาเชมที่รอฉันอยู่ก่อนแล้ว เขามองฉันเหมือนสงสัยอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ถาม ตอนนี้ทั้งตากล้องและคนถือไฟมากันพร้อมซึ่งถือเป็นเรื่องที่ดี ฉันอยากกลับเต็มทีแล้ว

 

               "เดี๋ยวชุดสุดท้ายพี่ขอให้นายแบบลงน้ำเลยนะครับ ส่วนนางแบบนั่งอยู่ขอบสระทางฝั่งนู้น" ตากล้องอธิบาย ฉันกับเชมเลยเดินอ้อมไปยังอีกฟากของสระตามที่ตากล้องบอก ตอนที่เดินสายตาก็เหลือบไปเห็นขนุนที่เดินเข้ามาตรงที่เรากำลังถ่ายทำ มือกอดอกมองมาที่ฉันนิ่งโดยที่ไม่รู้ว่าเด็กนั่นกำลังคิดอะไร

 

               "นายแบบโอบรอบเอวนางแบบเลยครับ" ตากล้องเริ่มเซตตำแหน่งซึ่งเชมก็ทำตามที่ตากล้องบอก ฉันเขยิบตัวให้เข้าใกล้ขอบสระอีกเล็กน้อยเพราะกลัวเขาจะไม่ถนัด

 

เวลาถ่ายสายตาก็ต้องโฟกัสที่กล้อง แต่ระหว่างที่มองกล้องก็ต้องสบตากับคนที่ยืนหลังกล้องอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำไมขนุนไปยืนอยู่ตรงนั้นวะ มาดูฉันแบบนี้ฉันก็เกร็งน่ะสิ แถมสายตาที่จ้องมองมามันยังดูไม่เป็นมิตรอีกด้วย ฉันเห็นเด็กมันมองไปที่มือเชมที่โอบรอบเอวฉันอยู่ อยู่ๆขนฉันก็ลุกซู่ขึ้นมาเพราะสายตาที่เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อนั่น มีสิทธิ์อะไรมามองฉันแบบนั้นกัน ทีอยู่กับยัยนั่นที่ห้องฉันฉันยังว่าให้ไม่ได้เลย

 

               "ดีครับ นางแบบยิ้มกว้างๆหน่อยครับ... พี่อยากให้นางแบบผมเปียกนิดนึงได้ไหม นายแบบช่วยเอาน้ำลูบผมให้นางแบบหน่อยครับ" สิ้นเสียงตากล้อง เชมก็ใช้มือรองน้ำจากสระขึ้นมาชะโลมผมให้ฉันพอหมาดๆ ฉันค้อมตัวต่ำลงเล็กน้อยเพราะนั่งสูงกว่าเชมที่ยืนอยู่ในสระ สองมือหนาของเขาลูบผมที่ปรกหน้าทั้งสองฝั่งของฉันขึ้นจนแบนติดกับหัว และที่แน่ๆ สายตาที่เขาใช้มองฉันมันเหมือนมีอะไรพิเศษ

 

               "เซ็กซี่มากครับ ดีครับ ทีนี้หันหน้ามาทางนี้เลย นายแบบหันหน้าเข้ากล้องครับ นางแบบกอดคอนายแบบจากด้านหลังเลยครับ" หลังจากที่ฉันทำท่าตามที่ตากล้องบอกเสร็จ ฉันก็แอบชำเลืองดูขนุนแวบนึงก็เลยทำให้เราสบตากันพอดี ถึงแม้จะยืนอยู่อีกฟากของสระ แต่ฉันก็มองออกว่าเด็กมันกำลังใช้สายตาแบบไหนมองฉัน ฟันที่กัดแน่นจนกรามขึ้นเป็นสันนั่นก็ด้วย

 

แล้วไงล่ะ ยิ่งเห็นแบบนี้ฉันก็ยิ่งอยากยั่วโมโห


ท้าทายดี หึ

 

ฉันก้มหน้าให้ต่ำลงไปจนคางเกยกับไหล่ของเชม ส่วนมือก็ลากผ่านหน้าอกนูนจนกระทั่งไปวางอยู่ที่หน้าท้องที่มีซิกแพกคมชัด เลื่อนสายตาไปมองหน้าขนุนแวบนึงก่อนที่จะจิกไปที่กล้องจนได้ยินเสียงร้อง 'อู้ว' ดังไปทั้งกอง

 

               "ดีมากครับ ต้องแบบนี้สิ" เสียงตากล้องเอ่ยชม

 

               "เก่งขึ้นแล้วนี่" เชมกระซิบแล้วยกมุมปากยิ้มเล็กน้อย ฉันพยายามไม่สนใจแล้วมองกล้องต่อไป หางตาแอบชำเลืองดูขนุนก็เห็นว่ามันเดินออกไปจากหลังกล้องแล้ว ทีแรกนึกว่าจะกลับแล้วซะอีก แต่ร่างสูงกลับเดินดุ่มๆเข้ามาหาฉันจนตากล้องต้องชะงักการถ่ายภาพเพราะขนุนเข้ามาอยู่ในเฟรมด้วยเต็มๆ ทุกคนในกองเลยหันมามองที่เราเป็นตาเดียว

 

               "ดีมากแล้วก็กลับครับ ชุดสุดท้ายแล้วไม่ใช่หรอ" คนที่ยืนอยู่เหนือฉันพูดขึ้น สายตาคมจ้องมาที่เอวฉันตาไม่กระพริบ ที่จริงอาจจะไม่ใช่เอวฉันแต่เป็นมือเชมต่างหาก ไม่รู้ว่าเขาวางมือลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งๆที่เมื่อกี้เราไม่ได้ถ่ายกันท่านี้

 

               "ยังไม่เสร็จนะครับน้อง" ตากล้องตะโกนขึ้น

 

               "ไหนเมื่อกี้บอกว่าดีแล้วไงครับ" ขนุนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะแสดงท่าทางไม่พอใจใส่ตากล้อง ทำเอาพี่กุ้งรีบวิ่งมาตรงนี้ทันที

 

               "เอ่อ ถ้าขนุนมีธุระอะไรพี่ว่าค่อยกลับไปคุยกับพี่สาวเราทีหลังดีกว่านะ ตอนนี้เป็นเวลางาน" พี่กุ้งพูดกับขนุน ฉันนั่งแข็งอยู่ที่เดิม ส่วนเชมเขาขึ้นมาจากสระเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

               "..." ขนุนเงียบแล้วหันมามองหน้าฉัน เหมือนเขากำลังรอให้ฉันพูดอะไรบางอย่างอยู่

 

               "ค่อยกลับไปคุยกันที่ห้อง" ฉันกัดฟันพูด ในใจนึกโมโหที่เขามาป่วนงานฉันแบบนี้

 

               "ให้เวลาอีกสิบนาที จะรออยู่ข้างนอก" ขนุนพูดแค่นั้นแล้วหันไปจ้องหน้าเชม ก่อนที่จะเดินออกไปจากตรงนี้ทันที

 

               "แน่ใจนะว่าแค่น้องชาย" อยู่ๆเชมที่เงียบอยู่นานก็พูดขึ้น

 

               "..." ฉันไม่ได้ตอบอะไรทั้งนั้น ส่วนพี่กุ้งก็เงียบ บรรยากาศในกองเงียบสนิท แม้แต่เสียงลมยังไม่ได้ยิน

 

               "เหนือว่าถ่ายกันต่อดีกว่าค่ะ ขอโทษทุกๆคนนะคะที่ทำให้ช้า เหนือจะตั้งใจถ่ายให้มากกว่านี้ค่ะ" ฉันก้มหัวขอโทษทีมงานทุกคนซึ่งก็ไม่ได้มีใครว่าอะไร ต่างแยกย้ายกันไปทำงานเหมือนเดิม ส่วนพี่กุ้ง ฉันเดาว่าพี่กุ้งต้องมีเรื่องเคลียกับฉันแน่ๆ

 

...

 

เราถ่ายงานกันเสร็จภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีจริงๆเพราะฉันตั้งใจโพสต์ท่าตามที่ตากล้องสั่งหมดทุกอย่าง แล้วอีกอย่างคือไม่มีสายตาดุดันคอยจ้องมองเหมือนเมื่อกี้ อะไรๆมันก็เลยง่ายขึ้น เชมขึ้นมาจากน้ำแล้วเดินถือชุดคลุมมาให้ฉัน แต่ก่อนที่ฉันจะรับมันมา ขนุนที่เดินมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้กลับคว้าหมับเข้าที่เสื้อแล้วดึงไปจากมือเชมทันที

 

ขนุนไม่พูดอะไร ไม่มองหน้าฉันกับเชมเลยด้วยซ้ำแต่กลับเดินอ้อมมาด้านหลังฉันแล้วคลุมเสื้อให้ ฉันสอดมือไปตามแขนเสื้ออย่างเงอะๆงะๆเพราะทำตัวไม่ถูกกับขนุนเวอร์ชันนี้ นอกจากสวมชุดคลุมให้แล้ว มือหนายังสอดผ่านเอวมามัดเชือกด้านหน้าให้อีก ถ้าคนอื่นมองคงเห็นว่าเรากำลังกอดกันอยู่

 

               "น้องเหนือนี่ดูหวงพี่สาวจังนะครับ" เชมละสายตาจากขนุนแล้วหันมาคุยกับฉัน

 

               "เอ่อ ขอโทษด้วยนะคะสำหรับวันนี้" ฉันไม่ตอบที่เชมถามแล้วเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทนเพราะกลัวว่าคนข้างหลังจะเดือดขึ้นมาอีก

 

               "ไม่เป็นไรครับอย่าคิดมาก ยังไงเราก็ต้องร่วมงานกันอีกเยอะเลย"

 

               "จะกลับไหม" น้ำเสียงเข้มดึงขึ้นข้างหู ไม่รู้ว่าขนุนก้าวขึ้นมายืนอยู่ข้างฉันตั้งแต่เมื่อไหร่

 

               "เอ่อ.. งั้นขอตัวก่อนนะเชม"

 

               "ไว้เจอกันนะ" เชมยิ้มให้ฉันแค่คนเดียวโดยไม่หันไปมองหน้าขนุนที่จ้องเขาเขม็ง ทำเหมือนกับขนุนไม่มีตัวตนในสายตาเขาเลย

 

               "ขี้อ่อย" ขนุนพูดขึ้นหลังจากที่เชมเดินออกไปแล้ว

 

               "ว่าไงนะ"

 

               "กลับห้อง!" คุยกันยังไม่ทันรู้เรื่องคนหน้าบึ้งตึงก็ลากแขนฉันมาจากตรงนั้นทันที ขนุนมันพาฉันเดินสะเปะสะปะไปทั่วจนเจอห้องแต่งตัวของผู้หญิงมันถึงปล่อยแขนฉัน

 

               "ให้เวลาห้านาที รีบแต่งตัวแล้วรีบออกมา" ใบหน้าดุดันและน้ำเสียงเฉียบขาดทำเอาฉันไม่กล้าเถียง เดินกระทืบเท้าเข้าห้องมาอย่างไม่สบอารมณ์ อยู่ๆไหงกลายเป็นขนุนที่โกรธฉันได้ล่ะเนี่ย ฉันโกรธมันอยู่ไม่ใช่หรอ

 

....

 

หลังจากที่แต่งตัวเสร็จ พี่กุ้งก็เดินเข้ามาพร้อมกับสายตาที่จ้องฉันเหมือนมีคำถามเต็มไปหมด

 

               "มีอะไรจะบอกพี่หรือเปล่าเหนือ" นั่นไง เดาผิดซะที่ไหน

 

               "พี่กุ้งอยากถามอะไรเหนือก็ถามมาได้เลยค่ะ" ฉันนั่งลงที่โซฟาแล้วเงยหน้ามองพี่กุ้ง

 

               "เหนือแน่ใจหรอว่าเด็กคนนั้นคิดกับเหนือแบบพี่สาว"

 

               "...ไม่แน่ใจค่ะ" ฉันเงียบไปพักนึงเพราะคิดว่าจะบอกพี่กุ้งดีไหม แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ได้ปฎิเสธออกไป

 

               "ว่าแล้ว มองไม่ผิดจริงๆด้วย" พี่กุ้งพูดเบาราวกับพูดกับตัวเอง

 

               "ถามอะไรอีกไหมคะ"

 

               "แล้วเราล่ะคิดยังไงกับเด็กนั่น" เอาแล้วไง ถามคำถามที่ฉันก็ยังตอบตัวเองไม่ได้นี่อีกแล้ว ทำไมทุกคนถึงชอบถามคำถามนี้จังนะ

 

               "เหนือไม่รู้ค่ะ"

 

               "คบกันพี่ก็ไม่ว่านะ"

 

               "อะไรนะคะ" ฉันเบิกตาโพลงมองหน้าพี่กุ้งทันที ไหนทีแรกบอกว่าไม่อยากให้เด็กในสังกัดมีแฟนไง ฉันงงไปหมดแล้ว

 

               "พี่คิดว่าการที่พี่ห้ามเด็กในสังกัดไม่ให้มีแฟนก็เหมือนการเอาเรือไปขวางน้ำที่เชี่ยว ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ คนพวกนั้นก็ยิ่งทำอะไรลับหลังพี่อยู่บ่อยๆ เหมือนยัยปลาเพื่อนเราไงล่ะ"

 

               "เอ่อ..." ไหงพูดเรื่องยัยปลาขึ้นมาได้ล่ะ ฉันนึกว่าพี่กุ้งไม่รู้เรื่องที่มันแอบออกไปเที่ยวทุกคืนซะอีก

 

               "ตกลงตามนี้ ถ้าคบกันพี่ไม่ว่า แต่อย่าให้โจ่งแจ้งเหมือนวันนี้อีก พี่ไม่อยากให้งานเสีย อ้อ ถ้าวันหลังนายแบบขาด พาเด็กแซ่บคนนี้มาได้นะ" พี่กุ้งขยิบตาให้ฉันก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป อะไรกัน มาอารมณ์ไหนเนี่ย ทำไมคนรอบตัวฉันถึงสนับสนุนเด็กนั่นหมด ขนุนมีอะไรดีงั้นหรอ

 

ติ๊ง.

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ในกระเป๋าฉันดังขึ้น ฟังเสียงก็รู้ว่ามาจาก  Diect Message ใน IG

 

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเข้าดูทันที 'FahSai' ยัยนี่อีกแล้ว ฉันไม่ลังเลที่จะกดเปิดอ่านอีกครั้ง คราวนี้ยัยนี่ส่งรูปภาพมาซึ่งไม่ใช่รูปภาพของขนุนเหมือนที่ฉันคิดเอาไว้ แต่กลับเป็นหน้าต่างแชทของแอพพลิเคชั่นไลน์ที่ถูกแคปหน้าจอส่งมา สายตาฉันโฟกัสเพียงแค่ประโยคเดียวเท่านั้น

 

     'Khanoon : ออกมาเจอกันหน่อยได้ไหมครับ'

 

หึ เลวดีจริงๆ มาตามง้อฉันถึงที่นี่ แต่ครึ่งชั่วโมงก่อนกลับสั่งข้อความหายัยนั่น ฉันจะไม่ยอมอยู่เฉยๆให้สองคนนี้ปั่นหัวเล่นอีกต่อไปแล้ว

 

หลังจากนี้ มันนั่นแหละที่ต้องถูกฉันปั่นหัวคืนบ้าง!


...


               "เดี๋ยวมา รอที่ห้อง" ขนุนพูดพลางเอื้อมมาปลดเบลท์ให้

 

               "ไม่ ขึ้นไปด้วยกัน" ฉันดึงมือขนุนให้ออกห่างจากสายเบลท์ไม่ยอมให้ปลดมันออก ขนุนทำหน้าแปลกใจที่ตอนนี้ฉันดันอยากให้มันอยู่ด้วยขึ้นมา

 

               "งั้นขึ้นไปส่งก่อนก็ได้" ขนุนพูดแล้วเปิดประตูลงรถ ฉันแอบยิ้มอยู่คนเดียวเมื่อมันเป็นไปตามแผนที่ฉันวางไว้

 

ขนุนเดินตามฉันมาจนถึงหน้าประตูห้อง สายตาที่เหมือนเคลือบแคลงสงสัยมองมาที่ฉันตลอดเวลา ทำไม เห็นการเปลี่ยนไปของฉันหรือไง คนที่มันฉลาดขึ้นมันก็เป็นแบบนี้แหละ รู้ไว้ซะ

 

               "ส่งแค่นี้นะ เดี๋ยวกลับมา"

 

               "จะไปหายัยนั่นหรอ"

 

กึก

ไง ตกใจเลยล่ะสิที่ฉันรู้

 

               "เปล่า" ตอแหล ยังมีหน้ามาปฎิเสธอีก นี่คน ไม่ใช่ควาย

 

               "อ้อ งั้นจะไปไหนล่ะ" แกล้งโง่ให้ก็ได้

 

               "ธุระ"

 

               "สำคัญมากหรอ" ฉันกอดอกจ้องมองหน้าขนุนอย่างไม่หลบสายตา

 

               "ไม่สบายหรอ" ยังจะมีหน้าเอื้อมมือมาจับหน้าผากฉันอีก

 

               "อืม เป็นโรค"

 

               "โรค?"

 

               "โรคโง่ โดนหลอกซ้ำๆ"

 

               "พูดอะไรของพี่" ขนุนทำหน้าไม่เข้าใจ

 

               "พยุงไปส่งที่ห้องหน่อย" ฉันพูดพร้อมกับถอดรองเท้าส้นสูงที่ใส่ แล้วยืนรอให้ขนุนเปิดประตู

 

ขนุนดูงงๆแต่ก็ทำตามที่ฉันบอก มือหนาจับที่เอวฉันเพื่อประคองฉันให้เดินเข้าห้อง ฉันทิ้งรองเท้าไว้ที่มุมห้องอย่างไม่สนใจว่ามันจะรกแค่ไหน ฉันเหมือนเป็นผู้หญิงเอาแต่ใจที่ปล่อยให้ความโกรธอยู่เหนือเหตุผล หลายวันมานี้ขนุนทำให้ฉันไม่เป็นตัวเองเหมือนอย่างตอนนี้

 

               "ที่ห้อง ไม่ใช่โซฟา" ฉันพูดขึ้นเมื่อขนุนทำท่าเหมือนจะพาฉันเดินไปที่ห้องนั่งเล่น

 

               "ไหนบอกผมซิว่าเป็นอะไร ทำไมทำตัวแปลกๆ" ขนุนหยุดเดินแล้วก้าวเข้ามาประจันหน้ากับฉัน มือหนาจับเข้าที่หัวแล้วค้อมตัวลงเล็กน้อยเพื่อที่จะมองฉันได้ถนัดขึ้น

 

               "เปล่า" ฉันเบือนหน้าหนีเมื่อรู้สึกถึงไออุ่นร้อนที่เป่ารดลงมาในระยะประชิด ถ้าไม่ติดว่าต้องทำตามแผนฉันคงผลักหน้ามันให้หงายหลังไปแล้ว แต่แบบนั้นมันจะได้อะไรล่ะ ฉันต้องเอาคืนยัยพี่รหัสปลาแรดนั่นก่อน

 

               "หรือว่าแกล้งงอแงเพราะเมื่อกี้ทำความผิดมา" แววตาที่เหมือนจะอ่อนโยนเมื่อกี้แปลเปลี่ยนเป็นดุดัน ยังจะมีหน้ามาทำแบบนี้อีก ไม่รู้ความผิดตัวเองเลยไอ้เด็กบ้า

 

               "ไม่ได้ทำไรผิด" ฉันพูดขึ้นเสียงเบา

 

เดี๋ยวอีเหนือ

จะสติหลุดกลายเป็นแมวแบบนี้ไม่ได้ เจอเด็กมันข่มเข้าหน่อยกลายเป็นหงอแบบนี้ได้ไงวะ

 

เอาใหม่

 

               "เมื่อยขา เดินไม่ไหวแล้ว" พูดจบฉันก็นั่งลงที่พื้นทันที


...


[ขนุน บรรยาย]

 

               "เมื่อยขา เดินไม่ไหวแล้ว

 

อยู่ๆคนที่ทำท่าทางแปลกไปตั้งแต่รถจอดสนิทก็นั่งลงที่พื้นพร้อมทั้งเหยียดขาทั้งสองข้างออก ทำท่าทางเหมือนเด็กอายุสิบขวบที่กำลังงอแงให้พ่อแม่ซื้อของเล่นให้ ตอนอยู่ที่กองถ่ายยังดีๆอยู่เลย ไหงตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ซะล่ะ

 

ทีแรกผมนึกว่าเธอไม่สบาย แต่พอจับดูตัวก็ไม่ร้อน ปกติดี ท่าทางแบบนี้มันคืออะไรกัน

 

               "ลุกขึ้นมาครับ ลงไปนั่งทำไมตรงนั้น" ผมยื่นมือไปข้างหน้า คนตัวเล็กทำหน้าหงิกเหมือนไม่อยากลุก เดาว่าเธอคงกำลังมีเรื่องอะไรในใจที่ผมไม่รู้อยู่

 

               "ลุกไม่ได้" เธอช้อนตาขึ้นมองหน้าผม แววตาขี้อ้อนเหมือนลูกแมวที่มองมาทำให้ใจผมกระตุกจนอยากก้มลงไปฟัดแก้มป่องๆนั่นให้จมเขี้ยว

 

               "ให้ผมทำไง อุ้มหรอ" ผมย่อตัวลงไปนั่งชันเข่าคุยกับเธอ

 

               "อืม อุ้มหน่อย" เธอพูดพร้อมกับอ้าแขนให้กว้างขึ้น คิ้วผมขมวดเข้าหากันทันที คิดว่าแปลกไหมล่ะที่อยู่ๆคนที่โกรธผมอยู่ก็มีท่าทางแบบนี้ เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือโดยที่ผมคาดเดาอารมณ์เธอไม่ได้

 

               "มาสิ" ผมได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ เขยิบตัวเข้าไปอุ้มเธอเข้าสู่อ้อมกอดแล้วลุกขึ้นตามที่เธอต้องการ แขนเล็กทั้งสองข้างโอบรอบคอผมโดยอัตโนมัติ ผมแอบเห็นรอยยิ้มมุมปากของเธอก่อนที่มันจะหายไปในชั่วพริบตา หรือว่าเธอกำลังจะวางแผนอะไรอยู่

 

ถ้าเรื่องที่ผมคิดว่าเธออ้อนผมเพราะต้องการอะไรบางอย่างมันเป็นจริงขึ้นมา ผมก็ยอมถ้ามันทำให้แม่เสือร้ายกลายเป็นแมวแบบนี้

 

               "อือ"

 

               "ไม่ลงหรอ" ผมจะวางร่างบางลงนั่งที่เตียงแต่เธอก็ไม่ยอม สองมือกลับกอดคอผมประสานมือกันแน่น สองขาดิ้นไปมาเหมือนไม่อยากให้ผมขัดใจ บอกหน่อยว่ายัยพี่แมวนี่กำลังต้องการอะไรจากผมกันแน่

 

               "นั่งด้วยกัน" เธอส่ายหน้าไปมาแล้วพูดขึ้น

 

               "จะให้ผมนั่งลงที่เตียงกับพี่?"

 

               "อือ" เธอพยักหน้า ดวงตาทั้งสองข้างกระพริบขึ้นลงอย่างอ้อนๆ ไปหัดทำท่าทางแบบนี้มาจากไหนวะ หรือว่าพึ่งไปเรียนแอคติ้งมา

 

สุดท้ายผมก็อุ้มเธอนั่งลงที่เตียง ร่างเล็กคลายมือออกเล็กน้อยแต่ลำตัวเธอยังนั่งอยู่บนตักผม ทีแรกผมว่าจะออกไปจัดการอะไรบางอย่างข้างนอก แต่ยัยแมวตัวนี้ดันมาทำท่าทางแปลกๆซะก่อนผมว่าวันนี้ผมคงไม่ได้ไปไหนแล้วล่ะ

 

               "มีอะไรอยากพูดใช่ไหม" ผมถาม

 

               "ไม่มีหนิ ทำไมหรอ" เนียน เนียนมาก ดูก็รู้ว่ามี

 

               "แน่ใจ?"

 

               "อืม... วันนี้ไม่ไปไหนแล้วได้ไหม" นั่นไง ไหนบอกว่าไม่มีอะไร แล้วนี่ไม่รู้หรือไงว่าท่าทางแบบนี้มันเรียกว่ายั่ว แววตากลมโตฉายแววซุกซนซะจนผมอยากคว้าต้นคอเข้ามาจูบหนักๆโดยที่ไม่ถามแล้วก็ได้ว่าเธอต้องการอะไรจากผม

 

               "ทำไมวันนี้แปลก" ผมพูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาเชยคางร่างบาง เธอดูตกใจเลยขยับใบหน้าออกห่างผมเล็กน้อยแต่ก็กลับมาตีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

               "ก็แค่... ไม่อยากอยู่คนเดียวอะ ปวดหัว" พอเธอพูดจบ ใบหน้าเล็กนั่นก็โน้มลงมาซบลงที่ไหล่ผม เหมือนผมกำลังอุ้มเด็กน้อยอยู่ก็ไม่ปาน นี่ต้องอ้อนกันขนาดนี้เลยหรอวะเนี่ย

 

               "งั้นก็นอนพัก เดี๋ยวไปเอายากับน้ำข้างนอกมาให้" ผมจับแขนเธอแล้วยืดตัวเธอออกห่างเพื่อให้มองหน้าเธอได้ถนัดขึ้น แต่เธอกลับยื้อตัวไว้แล้วซบใบหน้าลงที่ลาดไหล่ผมเหมือนเดิม

 

               "ไม่เอา" เสียงเล็กดังอู้อี้อยู่ที่ลำคอ ถ้าขืนทำแบบนี้ผมไม่รู้ว่าผมจะอดทนได้นานแค่ไหนหรอกนะ ท่าทางที่เธอกำลังทำอยู่นี่มันกำลังปลุกอารมณ์ผมได้เป็นอย่างดีเลย ภายในนาทีนี้ถ้าเธอยังขืนทำแบบนี้อีกผมคงไม่ปล่อยเธอลงจากเตียงแล้วจริงๆ

 

               "หันหน้ามาคุยกันดีๆครับ พี่ต้องการอะไรกันแน่" คราวนี้ผมเอาเธอออกห่างจากตัวได้สำเร็จ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ แต่กลัวยับยั้งชั่งใจไม่ไหวแล้วต่างหาก

 

               "ก็บอกว่าไม่....อือ" พอคิ้วหนาเริ่มที่จะขมวดเข้าหากันพร้อมกับท่าทางไม่สบอารมณ์ ผมเลยฉวยโอกาสตอนที่เธอกำลังอ้าปากพูดแนบริมฝีปากตัวเองลงไป ลิ้นยาวสอดเข้าไปในโพลงปากก่อนที่เธอจะงับฟันลง เลยทำให้ลิ้นเรียวของคนตรงหน้าสัมผัสเข้ากับลิ้นร้อนของผมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

เธอกลืนน้ำลายลงคออึกนึงเพื่อตั้งสติแล้วพยายามหายใจ แค่จูบยังไม่ค่อยประสีประสา คิดยังไงถึงมายั่วผมแบบนี้ ถ้าผมเอาจริงขึ้นมาเธอจะทำยังไง ประมาทผมเกินไปแล้ว

 

               "อึก แฮ่ก ขะ ขนุน" มือเล็กค่อยๆดันคางผมออก แต่นั่นกลับเป็นการประคองใบหน้าผมทางอ้อมเพราะเธอขืนแรงผมไม่ไหว มือผมเริ่มสอดเข้าไปหลังเอวบางแล้วดึงเธอเข้ามาหาตัวเพื่อที่จะได้จูบและสัมผัสเธอให้เต็มอิ่มมากกว่าเดิม ร่างเล็กต้านแรงผมไม่ไหวจนต้องตอบรับสัมผัสที่ผมมอบให้

 

               "อืม" น้ำเสียงครางต่ำแสดงความพึงพอใจออกมาจากลำคอที่แห้งผากของผม พี่น้ำเหนือหวานไปหมด ทั้งริมฝีปาก ใบหน้า และส่วนต่างๆที่น่าลิ้มลองเป็นครั้งแรกให้ชื่นใจ เธอทำให้วิญญานหมาป่าที่แฝงอยู่ในตัวผมออกมาเพียงแค่เธอสัมผัสตัวผม ถ้าตอนนี้เธอไม่ผลักผมออกอีกครั้ง เธอนั่นแหละที่จะไปไหนไม่รอด

 

ครืด ครืด

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงผมอยู่ๆก็สั่นขึ้นมา เลยทำให้ร่างเล็กได้สติแล้วผลักผมออก ใครโทรมาเวลานี้วะ

 

'Gus is calling' ไอ้เหี้ยกัส โทรมาได้จังหวะพอดีนะมึง

 

               "ว่า" ผมกดรับสายอย่างหงุดหงิดพร้อมกับอารมณ์ที่คั่งค้าง แต่สายตาผมยังโฟกัสอยู่ที่ปากสีชมพูหวานที่ตอนนี้มันเริ่มเจ่อแดงเพราะผมดูดกลื่นความหวานเมื่อกี้นี้ ใบหน้าคนที่ทำเหมือนตัวเองเก่งในคราแรกขึ้นสีชมพูจางๆ ดูก็รู้ว่าเธอกำลังอาย

 

               "มึงอยู่คอนโดช่ะ"

 

               "เออ โทรมาทำเหี้ยไร"

 

               "พวกกูเหงา ไม่อยากอยู่ห้อง"

 

               "แล้ว?"

 

               "ลงมารับหน่อย กูอยู่คอนโดมึง"

 

               "กูไม่ตลก"

 

               "ก็กูอยู่ล็อบบี้คอนโดพี่เหนือเนี่ย มึงอยู่กับเขาไม่ใช่หรอ พี่ไอ้ทิบอกโลเคชั่นมากูก็เลยมาหามึง" ไอ้พี่พายุ มาไม่ได้ยังจะส่งไอ้พวกแม่งนี่มากวนผมอีก

 

               "แล้วมึงมาทำเหี้ยไร" ผมค่อยๆอุ้มร่างเล็กด้วยแขนข้างเดียวแล้ววางเธอลงนั่งที่เตียงแล้วกรอกเสียงด่าไอ้คนปลายสายที่มาไม่รู้เวล่ำเวลา

 

               "พวกกูเบื่อ มึงก็เสือกไม่ไปมอ กูเลยต้องมาตามถึงที่ หรือว่ามึงมีความลับอะไรถึงไม่ให้พวกกูขึ้นไปที่ห้อง"

 

               "ไม่มีเหี้ยอะไรทั้งนั้นแหละ แต่นี่ไม่ใช่ห้องกู" ผมอ้าง เริ่มหงุดหงิดที่ไอ้เพื่อนเหี้ยนี่พูดไม่รู้เรื่อง

 

               "มึงถามพี่เหนือยังว่าให้พวกกูขึ้นไปไหม ไหนเอาพี่เหนือมาคุย"

 

               "ไม่ได้ คุยทำเหี้ยไร"

 

               "ไอ้ทิ ไอ้สัสหนุนแม่งหวงเมียว่ะ" ไอ้กัสพูดห่างออกไปแต่ผมยังได้ยินที่มันพูดชัดแจ๋ว

 

               "เออ กูหวง"

 

               "ตกลงจะให้พวกกูขึ้นไปไหม" มันถาม

 

               "..." ผมเงียบแล้วหันมองคนข้างกายที่เงียบกริบ มือทั้งสองข้างจับผ้าปูที่นอนแน่น อย่าบอกนะว่ายังไม่หายเขิน หน้าแดงเป็นมะเขือเทศสุกซะขนาดนี้ "ไอ้ทิกับไอ้กัสมา" ผมพูดแล้วมองเธอเพื่อรอคำตอบ ถ้าเธอบอกว่าไม่ผมก็จะไม่ให้พวกมันขึ้นมา

 

               "มาสิ ไม่ได้ว่าไรซะหน่อย" ริมฝีปากบางขยับขึ้น ถ้าผมจ้องมันนานกว่านี้ผมคงต้องเผลอกดปากตัวเองลงไปอีกรอบแน่ ติดที่ไอ้พวกเหี้ยนั่นกำลังอยู่ในสายนี่แหละ

 

               "เดี๋ยวกูลงไปรับ" ผมดึงความอดทนของตัวเองที่อยู่ลึกข้างในสุดออกมาแล้วกัดฟันตอบพวกมันไป ไอ้พวกเหี้ย เจอจะถีบให้หงายเลยคอยดู คนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม


............


555555 อิก้าดดด อิทิ 5555 มาขัดจนได้ มีกลิ่นความหวีดหวานที่ไหนสองคนนี้ต้องมา เขาเกือบจะมีฉาก cut กันอยู่แล้วดันโผล่มา แต่ EP. หน้าได้กลิ่นตุตุมาว่า ฉากCut จะโผล่จ้าาา


รอติดตามและส่งกำลังใจให้กันบ้างเน้อออ 




_______________



ข่าวดี!!!!!!!


ฉาก cut ที่รีดเดอร์รีเควสกันมาแต่งเสร็จแล้วจ้าาา ไรท์ทุ่มแรงกายทั้งหมดที่มีแต่งได้ประมาณ4หน้า MS word word worddd ถือว่าเป็นการแต่งฉากคัท 18+ ครั้งแรกเลยยยย :) อดใจรอกันอีกนิด อีกไม่นานก็จะได้อ่านกันแล้ว อิน้องมันจะอดใจไม่ไหวแล้ว5555 


โอมมม คอมเมนต์จงมา เดี๋ยวฉากคัทจะตามไปเช่นกันจ้าา


คุยกับไรเตอร์


ก่อนอื่น ต้องขอขอบคุณทุกๆคอมเมนต์มา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ไรท์อ่านไปยิ้มไป ดีใจที่รีดเดอร์ชอบและติดตามกันมาตลอด นิยายไม่ใช่แค่ตัวหนังสือ แต่คือพื้นที่ที่เราสามารถวางทุกความรู้สึกเอาไว้ข้างหลังแล้วโฟกัสแต่เรื่องที่เรากำลังอ่าน มันทำให้เรามีความสุข สนุก และคลายเครียดได้ 


ไรท์เป็นคนนึงที่เริ่มอ่านนิยายใน Dek D มาตั้งแต่อยู่ปี1 จนตอนนี้เรียนจบมาปีกว่าแล้ว ทำงานบริษัทไอที เวลาว่างเลยมีเวลาพิมพ์นิยายให้อ่านกันวันละตอนบ้าง ครึ่งตอนบ้าง ซึ่งมันเป็นความสุขอย่างนึงที่ได้แบ่งปันเรื่องราวให้คนที่รักในการอ่านนิยายเหมือนกันได้อ่าน


หลายครั้งที่มีหลากหลายเรื่องราวถาโถมเข้ามา สุดท้ายพอกดเข้ามาอ่านนิยายความรู้สึกเหล่านั้นมันก็หายไปเองโดยอัตโนมัติ ไม่ว่าใครจะมีเรื่องแย่ๆเข้ามาไรท์ก็ขอเป็นกำลังใจให้ผ่านนิยายเหล่านี้นะคะ :)


จาก ไรเตอร์  

Fareeya

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #454 sopana23 (@sopana23) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 08:41
    Fareeya
    #454
    0
  2. #220 PeemaiAtitaya (@PeemaiAtitaya) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 00:44
    ขนุนมันร้าย
    #220
    0
  3. #205 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 21:40
    น้องกัสผิดเวลามากลูก
    #205
    0
  4. #174 Now (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 21:53

    ขนุนร้ายกาจจจจ????

    #ชอบความกัสมาขัดจังหวะ????????

    #174
    0
  5. #131 tkiiyuyee (@tkiiyuyee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 02:23
    อ้ยยยนน มาทำไม๊ !!!! ขัดจังหวะได้ถูกเวลามากรูก
    #131
    0
  6. #130 aliencutes (@aliencutes) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:21
    พึ่งได้มาอ่านรวดเดียว ไรท์แต่งดีมากค่ะ รออ่านอยู่นะคะ
    #130
    1
    • #130-1 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 36)
      26 สิงหาคม 2561 / 22:54

      ขอบคุณค่าาาา
      #130-1
  7. #129 ชางฟางลีเลียน (@kawfang2808) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 16:56
    กขค.มาถูกจังหวะเกิ๊น สงสารหนุนอ่ะ555
    สู้ๆไรต์
    #129
    0
  8. #128 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 12:00
    น่าสงสารรรร
    #128
    0
  9. #127 0680 (@0680) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 11:20
    รอเลยจ้า
    #127
    0
  10. #126 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 06:44
    กขค.มาตรงเเระถูกเวลาไปมะ5555ขนุนแกวกราด55555
    #126
    0
  11. #125 062448kai (@062448kai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 01:14
    รออ. ออออ
    #125
    0
  12. #124 IcenoiiNaja (@IcenoiiNaja) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 00:20

    รอเลยค่ะเเบบนี้555555
    #124
    0
  13. #123 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 23:49

    แหมะะรุกใหญ่เชียวนะะถ้าเพื่อนไม่มาจะเป็นไงเนี่ยยย แล้วนังพี่ฟ้าล่ะะะะ ยังไงจ้ะะะ ปล. สุขสันต์วันเกิดนะคะไรท์เตอร์ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ คิดอะไรก็ขอให้สมปรารถนา เพี้ยงงง
    ปล.2 รอตอนต่อไปนะคะ
    #123
    1
    • #123-1 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 36)
      22 สิงหาคม 2561 / 00:27

      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ
      #123-1
  14. #122 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 06:53
    สู้จ้าไรท์เรายุเป็นกำลังใจให้
    อ๊ายยยพี่เหนือขาาา เคยได้ยินเม๊ะ คำว่าหาเรื่องใส่ตัวอะ ขุดหลุมดักแต่ดันพลาดตกลงไปเองอะ

    ระวังนะ

    หนุนอะมันรั้ยยยนะ พี่มะทันน้องหรอกโฮ๊ะๆๆๆๆๆๆ
    #122
    1
    • #122-1 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 36)
      22 สิงหาคม 2561 / 00:27

      น้องมาแบบวร้ายวร้าย
      #122-1
  15. #121 p-unnatorn (@p-unnatorn) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 02:31
    เกลียดอีฟ้า รออ่านncอยู่น้าาาา
    #121
    0
  16. #120 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:24

    งุ้ยยยยย ระวังนะเหนืออออออ ไรท์สู้ๆค่ะ
    #120
    0
  17. #119 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 23:21
    เอาคืนให้หนักๆเลย
    #119
    0
  18. #118 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 22:24
    เอาแล้วๆๆ แต่ขนุนมันจะเคลียร์กะอินั่นมั้ง สงสัยแต่พี่เหนือเอาคืนอินั่นพอแหละหนุนนนนไม่ผิดหนุนป้าเป็นห่วง พี่เหนือจัดอิฟ้าพอนะๆๆๆ
    #118
    0
  19. #117 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 22:21

    เอาคืนกนักๆเลยยยยย เรารอไรท์มาอัพฟิคทุกวันเลยน้าาาสู้ๆค่ะ
    #117
    0