[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 3 : EP. 2 มองหน้าหรือมอง 'น_'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.2 มองหน้าหรือมอง น_

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



[น้ำเหนือ บรรยาย]

 

ขณะที่ฉันกำลังนอนใส่หูฟังฟังเพลงอยู่บนเตียง....

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

               "ใครมาวะ" ฉันถอดหูฟังออกแล้วเงี่ยหูฟังเสียงเคาะประตูอีกครั้ง

 

               "พี่น้ำเหนือ เปิดประตูให้ผมหน่อยครับ" ขนุนหรอ มาทำไมกันนะ เมื่อกี้บอกให้ไปเล่นที่อื่นนี่

 

เห้อ คนจะฟังเพลงก็ไม่ได้ฟัง จะอะไรกันนักกันหนาเนี่ยเด็กพวกนี้

 

               "มีอะไรหรอขนุน" ฉันเปิดประตูออกมาแล้วเอ่ยถามขนุน

 

               "เอ่อ... คือ"

 

               "คืออะไร อ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้"

 

               "ผมมีคำถาม" เด็กหน้าตี๋แก้มยุ้ยเอ่ยพูดขึ้น

 

               "ขนุนจะถามอะไรพี่ก็รีบถามมาสิ" ฉันท้าวมือทั้งสองข้างที่เอวแล้วมองหน้าขนุนอย่างใจจดใจจ่อ

 

               "พี่น้ำเหนือ..." อะไรของมันวะ ลีลาชะมัด "ไปดูหนังด้วยกันข้างล่างไหมครับ" ไอ้เด็กบ๊องนี่ นี่ตกลงจะชวนไปดูหนังด้วยกันข้างล่างเนี่ยนะ นึกว่าจะมีเรื่องอะไรซะอีก

 

               "พี่ไม่อยากดูอะขนุน ทำไมไม่ไปดูกับแมงมุมล่ะ"

 

               "ดูด้วยกันสนุกดีไงครับ ผมเลยมาชวนพี่น้ำเหนือ" ดวงตาใสแป๋วจ้องมองฉันอย่างมีความหวัง ทำไมเด็กนี่ชอบเรียกชื่อฉันซะเต็มยศเลยนะ อยู่ด้วยกันมา4ปีกว่าแล้วยังไม่ชินอีกหรอ

 

               "เรียกชื่อพี่ยาวอีกแล้ว พี่บอกว่าให้เรียกพี่ว่า 'พี่เหนือ' ก็พอ"

 

               "ผมชอบเรียกพี่น้ำเหนือมากกว่าครับ น่ารักดี" เด็ก9ขวบนี่มันรู้เรื่องแล้วหรอวะ ว่าแบบไหนคือน่ารักไม่น่ารัก

 

               "อะๆ ตามใจขนุนแล้วกัน.... แต่พี่ไม่ลงไปนะ" ฉันบอก คนที่สูงเพียงไหล่ฉันตรงหน้าทำหน้าจ๋อยลงสนิท

 

               "งั้นก็ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ดูแล้วก็ได้ ... ผมไปนะครับ" แววตานั่นเหมือนกำลังผิดหวังรึเปล่านะ

 

               "เดี๋ยว" ฉันเอ่ยรั้งไว้ เพราะแววตานั่นเลยเชียวถึงทำให้ฉันเปลี่ยนใจ "พี่ไปดูด้วยก็ได้"

 

               "จริงหรอครับ" แหม๋ หันกลับมาทันทีเลยนะยะ ยิ้มกว้างซะปิดไม่มิดเลย ดีใจอะไรเบอร์นั้น

 

ไม่รู้ทำไมเด็กนี่ถึงชอบให้ฉันไปเล่นด้วยนัก สังเกตมาหลายทีแล้วโดยเฉพาะช่วงหลังๆมานี้ แต่แมงมุมที่ตามติดเขาแจกลับไม่ไปเล่นด้วย ดันมาอยากเล่นกับฉัน

 

               "อื้อ เดี๋ยวพี่ตามลงไปนะ ขอพี่คุยโทรศัพท์แปป" ฉันบอก พลางเอื้อมมือไปเพื่อปิดประตู แต่ยังไม่ทันได้ปิด เสียงเล็กของคนตรงหน้าก็พูดขึ้นซะก่อน

 

               "คุยโทรศัพท์? กับใครหรอครับ" ขนุนจ้องหน้าฉันอย่างรอคำตอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้ซะเต็มประดา

 

               "เรื่องของผู้ใหญ่จ้ะ"

 

               "บอกไม่ได้หรอครับ" เอ๊ะ ไอ้เด็กนี่

 

               "ทำไมเดี๋ยวนี้ขนุนชอบยุ่งกับพี่จัง เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าถามผู้ใหญ่แบบนี้ มันไม่ดี" ฉันขมวดคิ้วแล้วกล่าวตักเตือน เราอายุห่างกันตั้งเกือบๆ4ปี ซึ่งฉันโตกว่า ดังนั้น ถึงเขาจะไม่ใช่น้องในไส้ของฉัน แต่ฉันก็มีสิทธิ์ดุด่าใช่ไหมล่ะ เพราะถึงยังไงเราก็โตมาด้วยกัน

 

               "เข้าใจแล้วครับ"

 

.......

 

หลังจากที่ขนุนลงไป ฉันก็กลับเข้ามาในห้องเพื่อโทรไปหาปลาดาวเพื่อนสนิทของฉัน ว่าจะชวนมันมาดูหนังด้วยแต่มันไม่รับสาย ฉันเลยหยิบผ้าห่มแล้วลงมาด้านล่าง

 

               "หนุนดูเรื่องอะไรดี" เสียงใสแจ๋วของแมงมุมน้องสาวฉันดังมาจากห้องนั่งเล่น ยัยนี่เสียงดังแว๊ดๆเหมือนใครกันนะ ... คำตอบคือฉันนี่ไง ทั้งๆที่แม่ออกจะใจดีแล้วก็เรียบร้อย เราสองคนกลับไม่ได้ครึ่งของท่านเลย ส่วนพ่อของพวกเราท่านเสียแล้วน่ะ ตั้งแต่ที่แมงมุมอายุเพียงสองขวบเท่านั้น

 

               "อ้าว พี่น้ำเหนือมาพอดี พี่น้ำเหนืออยากดูเรื่องอะไรครับ" พอขนุนหันมาเจอฉันก็รีบพูดขึ้น ได้ข่าวว่าแมงมุมถามนายก่อนนะยะ ดูน้องสาวฉันสิ หน้าบูดเป็นตูดลิงขึ้นมาทันทีทันใด

 

               "เราถามหนุนก่อน ทำไมหนุนต้องไปถามพี่เหนือด้วยล่ะเห็นไหม ฉันเดาไม่ผิดจริงๆด้วย ยัยนี่ชอบหวงขนุนประจำ อยากรู้จริงเชียวว่าถ้าโตมายังจะหวงขนุนอยู่ไหม

 

               "พี่ตามใจแมงมุมแล้วกัน" ฉันตอบ

 

               "แต่มุมตามใจหนุน" แหนะ ไม่วายหันหน้ามาแลบลิ้นให้ฉันอีก น้องใครวะ

 

               "งั้นผมเลือกแล้วกันนะครับ" เออ ซักทีเถอะ ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายพลางนั่งลงที่โซฟาข้างแมงมุม ส่วนขนุนเดินไปที่โน๊ตบุคเพื่อเลือกหนังที่จะฉายต่อเข้ากับทีวีจอแบนเครื่องใหญ่

 

ครืด ครืด ครืด

-Line กลุ่มสามแซ่บ-

 

               Pla Dao : ทำไรอยู่อีเหนือ เบื่ออะ พรุ่งนี้มีสอบยังไม่ได้อ่านสือเลย


               Nam Nuea : กูโทรไปไม่รับ กูกำลังจะดูหนัง


               Pla Dao : ที่ไหน กับใคร


               Nam Nuea : กับแมงมุม ขนุน


               Pla Dao : น้องมึงกับไอ้เด็กที่เขาเอามาฝากเลี้ยงอะนะ


               Nam Nuea : อีปลาทอง อย่าพิมพ์มาแบบนั้น เด็กมันพึ่งนั่งลงข้างกูเนี่ย เดี๋ยวมันเห็น มันอ่านหนังสือรู้เรื่องกันหมดแล้ว เด็กมันเสียใจเป็นนะเว่ย ก็น้องกูทั้งคู่นั่นแหละ


               Pla Dao : เออๆซอรี่ บ่นซะกูสำนึกผิดไม่ทัน กูไปดูหนังด้วยได้ไหม


               Nam Nuea : กูโทรไปจะชวนมึงเนี่ย แต่มึงไม่รับ


               Pla Dao : เออๆ เดี๋ยวเดินไปสิบนาที แล้วนี่ไอ้พายุไปด้วยไหม อ่านละทำไมไม่ตอบสัส แอบดูพวกกูคุยกันอยู่ได้


               PA YU : เบื่อเหมือนกัน อยู่บ้านกับไอ้กะทิ ซนเหมือนลิง


               Nam Nuea :  5555555


               Pla Dao : ตกลงจะตอบคำถามกูได้ยัง


               PA YU : เออๆไปๆ แต่รอแม่มาก่อน ไม่อยากพาไอ้กะทิไปด้วย เดี๋ยวไปเจอเดอะแกงค์บ้านไอ้เหนือแล้วจะเสียงดังไปใหญ่


               Nam Nuea : จะเอาไงก็แล้วแต่พวกมึงแล้วกัน ปิดเน็ตละ จะดูหนัง


               Pla Dao : เจอกันๆ


จบการสนทนา

 

...

 

สองคนที่ฉันคุยด้วยคือกลุ่มเพื่อนฉันเองแหละ ผู้หญิงชื่อ ปลาดาว แต่ฉันชอบเรียกมันว่าอีปลาทอง เพราะมันชอบหลงๆลืมๆ บ้านมันอยู่ถัดจากบ้านฉันไปห้าหลัง เราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่จำความได้ ส่วนอีกคน พายุ มันเป็นเพื่อนผู้ชายเพียงคนเดียวของฉัน เราสามคนรู้จักกันตั้งแต่อนุบาล มันเป็นชายแท้ ไม่ได้เป็นตุ๊ดเหมือนที่เพื่อนๆคนอื่นๆล้อกันตอนเด็กๆ เหตุผลที่มันมาคบพวกฉันก็คือ เบื่อพวกเพื่อนผู้ชายที่มันชอบต่อยกัน แถมบ้านพวกเรายังใกล้กันเลยทำให้เราสนิทกันมาตั้งแต่ตอนนั้น

 

ฉันจัดการห่มผ้าให้ตัวเองแล้วก็ห่มเผื่อไปยังแมงมุม แต่คนตัวเล็กกลับนั่งหน้ามุ่ยเหมือนกำลังไม่พอใจอะไรบางอย่าง

 

               "เป็นอะไรแมงมุม" ฉันเอื้อมมือไปบีบแก้มน้องสาวตัวเองเบาๆ

 

               "มุมอยากนั่งกับหนุน" อ้อ แบบนี้นี่เอง นางคงไม่พอใจที่ขนุนมานั่งข้างฉัน เรานั่งกันอยู่บนโซฟา ซึ่งฉันนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเด็กสองคนนี้

 

               "ขนุนย้ายที่ไปนั่งกับมุมไหม เดี๋ยวพี่นั่งริมเอง" ฉันหันไปถามขนุน

 

               "เรานั่งตรงนี้แหละดีแล้ว" ขนุนไม่ตอบคำถามฉันแต่หันไปบอกแมงมุมแทน ดูจากสีหน้าแล้วเหมือนไม่อยากย้ายที่เท่าไหร่เลยนะนั่น

 

               "เราเป็นเด็กต้องนั่งด้วยกันสิ" แมงมุมพูดพลางทำสีหน้าไม่พอใจ

 

               "เราไม่ใช่เด็กซะหน่อย เราโตแล้ว!" แหน้ มีเถียง พึ่งเก้าขวบเองไม่เรียกว่าเด็กแล้วจะเรียกอะไร ขนุนแก่กว่าแมงมุมแค่สองเดือน แต่เรียนอยู่ชั้นเดียวกันห้องเดียวกันมาตลอด อ้อ ค่าใช้จ่ายที่ขนุนมาอยู่กับเรา แม่ขนุนส่งมาให้แม่ฉันทุกเดือน บางเดือนเกือบมากเกินไปด้วยซ้ำ เพราะพ่อแม่ของขนุนทำงานที่สิงคโปร์ บางครั้งก็ไปๆมาๆ เลยจำเป็นต้องเอาขนุนมาฝากเลี้ยงที่นี่ ซึ่งแม่ฉันก็เต็มใจเพราะแม่ฉันรักเด็กอยู่แล้ว ยิ่งบ้านเราไม่มีเด็กผู้ชายซะด้วย ขนุนเลยกลายเป็นลูกคนโปรดของแม่ฉันอีกคน

 

               "แล้วทำไมหนุนชอบนั่งใกล้พี่เหนือนักนะ" ฉันแอบเหลือบตามองเพราะได้ยินชื่อตัวเองในบทสนทนา

 

               "ไปนั่งกับแมงมุมปะขนุน พี่ดูหนังไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย ถ้าสองคนเอาแต่คุยกันพี่จะไม่ดูด้วยละนะ"

 

               "ขอโทษครับ" ที่จริงฉันอยากบ่นให้น้องสาวตัวเองเพราะชอบงอแง แต่ขนุนกลับพูดขึ้นมา "เราจะนั่งตรงนี้นะมุม ถ้ามุมโวยวายขึ้นมาอีกเราจะหนีไปเที่ยวที่อื่นแล้วนะ" ง่อวว มีดุ ทำเหมือนตัวเองเป็นผู้ใหญ่อย่างนั้นแหละ ไม่ธรรมดาเหมือนกันแฮะเด็กคนนี้ ดุจนยัยแมงมุมน้องสาวฉันเงียบสนิทไปเลย

 

               "งั้นก็ได้" หน่ะ ทีพี่สาวตัวเองล่ะไม่กลัว มันน่าตีชะมัด

 

10 นาที ผ่านไป


ทำไมปลาดาวยังไม่มาอีกนะบ้านก็อยู่ใกล้แค่นี้ ฉันหันไปดูแมงมุม นางหลับเป็นที่เรียบร้อย เป็นแบบนี้ทุกทีแหละ ดูหนังทีไรหลับตั้งแต่หนังพึ่งเริ่มทุกที

 

               "ง่วงไหมขนุน ง่วงก็พิงแขนพี่ได้นะ" ฉันหันไปมองขนุนบ้างแล้วดึงชายผ้าห่มอีกฝั่งไปห่มให้ขนุนด้วย

 

               "ไม่ง่วงครับ ได้ดูหนังกับพี่น้ำเหนือผมไม่ง่วงหรอก"

 

               "จ้า งั้นก็ดูไป" ฉันยิ้มบางๆให้ขนุน ดูท่าจะมีความสุขเหลือเกินนะนั่น ยิ้มแก้มปริเชียว

 

10 นาทีผ่านไปอีกรอบ


ฉันปรับโซฟาเพื่อเอนตัวลงนอน ฉันยังนอนตรงกลางเหมือนเดิม บรรยากาศเงียบเชียบไร้เสียงพูดคุย มีแค่เสียงจากลำโพงสองตัวดังมาจากหนังที่ฉาย น้องสาวฉันก็หลับไปคนนึงแล้ว ขนุนก็เงียบไป ทีแรกฉันนึกว่ามันหลับเหมือนแมงมุม แต่อยู่ๆมันก็ดิ้นขลุกขลักไปมาจนกระทั่งมือมันฟาดเข้าที่ 'หน้าอก' ที่เริ่มโตเกินตัวของเด็กอายุ 13 อย่างฉัน ถ้าเป็นคนอื่นคงโดนฉันโบกคว่ำไปแล้วนะเนี่ย แต่นี่เด็กไง จะถือสาก็กระไรอยู่

 

ควับ

 

ฉันหันไปมองหน้ามันทันที แววตาใสแป๋วมองฉันอยู่ก่อนแล้ว หรือว่ามันอยากขอโทษ...

 

               "มองหน้าพี่ทำไมขนุน ทำไมไม่ดูหนัง" ฉันทำหน้าสงสัย

 

               "ผมไม่ได้มองพี่นะครับ"

 

               "ก็เห็นๆอยู่ว่ามอง พี่ไม่ได้ตาบอดนะ" ฉันขมวดคิ้ว ไม่ชอบเลยเด็กขี้โกหกเนี่ย ยิ่งช่วงนี้ขนุนชอบทำตัวแปลกๆ

 

               "พี่เข้าใจผิดแล้วครับ" ยังจะโกหกต่อได้หน้าซื่อตาใสมาก

 

               "????" แล้วสายตาขนุนก็หลุบต่ำลง ฉันเลยก้มลงมองตาม เสื้อฉันมีอะไรติดอยู่หรือไง ก็ไม่มีนี่ ฉันเลยเงยหน้าขึ้นมองขนุน กะว่าจะถามเด็กมันว่ามองอะไร แต่ขนุนดันพูดขึ้นมาซะก่อน

 

               "ผมมองนม ไม่ได้มองหน้าพี่" อะไรนะ!!! ฉันอ้าปากค้างไปเลยทันที



........................



ขนุนเริ่มออกลายแล้วจ้า 555555 นี่แค่น้ำซอสบอกเลย ขนุนยังเผ็ชกว่านี้อีกเยอะ ติดตามตอนต่อไปจ้าาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #25 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 21:15
    น้อนนนนนน
    #25
    0