[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 27 : EP.26 แฟนหรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.26 แฟนหรอ

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



 

10.00 .

 

ผลัก

 

อั๊ก

 

               "โอ๊ย... ทำอะไรของพี่เนี่ย" ไอ้เด็กหน้าด้านปรือตาขึ้นมาพร้อมกับมือที่พยายามขยี้ตาให้เปิดกว้างขึ้น ฉันใช้เท้าถีบมันลงเตียงเองเพราะทันทีที่ตื่นมาฉันก็เจอหน้ามันนอนหลับตาพริ้มเหมือนมีความสุขซะเต็มประดาหันหน้ามาทางฉัน รวมทั้งหัวที่หนุนอยู่บนหมอนใบเดียวกันด้วย

 

ยอมรับเลยว่าตอนตื่นมาทีแรกตกใจมาก ไอ้เด็กนี่มันคงแอบขึ้นมานอนบนนี้ตั้งแต่เมื่อคืนเพราะทั้งหมอนและพื้นเตียงอุ่นไปหมด แถมเรายังห่มผ้าผืนเดียวกันด้วย

 

ฉันไม่มีทางทำเหมือนในละครหรอกนะ ที่นางเอกตื่นมาแล้วเจอพระเอกแอบขึ้นมานอนด้วยแล้วจะนอนบิดตัวม้วนเขิน หน้าแดงลามไปถึงติ่งหูอะไรเทือกนั้น เด็กหน้ามึนแบบขนุนต้องเจอแบบฮาร์ดคอถึงจะรู้สึก

 

               "ใครบอกให้ขึ้นมานอนบนเตียง" ฉันกอดอกจ้องหน้าขนุนที่ตอนนี้ลุกขึ้นมานั่งคลำสะโพกตัวเองเป็นที่เรียบร้อย

 

               "ก็นอนตรงนั้นมันหนาว พี่ก็ใจร้ายไม่ยอมให้ผมปรับแอร์... ถีบลงมาได้ เจ็บนะ" ยังจะมีหน้ามาโทษฉันอีก

 

               "หนาวก็กลับไปนอนห้องตัวเองสิ ใครบอกให้มานอนห้องนี้" ฉันพูด ขนุนมองหน้าฉันอย่างเคืองๆแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่แต่ก็ไม่พูด งอนฉันหรอ งอนไปเลย ใครสนกันล่ะ

 

               "ลุกไปอาบน้ำได้แล้ว วันนี้พี่ต้องไปเรียนขับรถ"

 

               "ใครว่าฉันจะไป" ฉันพูดแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวมิดจนถึงคอ จ้างให้ฉันก็ไม่ไป

 

               "ผมนี่ไงสั่ง พี่ต้องไปเพราะผมจ่ายตังค่าเรียนให้พี่แล้ว"

 

               "จ่ายเองก็ไปเรียนเองสิ" ฉันเมินขนุนแล้วหันตัวหนีไปอีกทาง เรื่องอะไรฉันต้องฟังเด็กอย่างมัน

 

               "ถามอีกครั้ง... จะไปไม่ไป" น้ำเสียงเข้มพูดเสียงขู่เมื่อฉันไม่ยอมทำตามคำสั่ง

 

               "ไม่ไป" ฉันยืนยันคำเดิม

 

               "ไม่ไปใช่ไหม"

 

               "อืม...อ๊ะ ไอ้หนุน!" ฉันตกใจหงายหลังลงกับเตียง เมื่ออยู่ๆขนุนมันก็ลุกขึ้นมาแล้วกระโดดทับฉันจนหงายหลังโดยที่ไม่ทันตั้งตัว สองมือฉันปัดป่ายพยายามผลักใบหน้ามันให้ออกห่างแต่ไม่เป็นผล มันจับแขนฉันรวบติดกัน กดเอาไว้เหนือหัวแล้วพูดขึ้น

 

               "ทีนี้จะไปได้รึยังครับ"

 

               "มะ.."

 

               "คิดให้ดีก่อนตอบนะครับ" สายตาเจ้าเล่ห์มองฉันเหมือนกุมชัยชนะอยู่

 

               "ปะ ไปก็ได้" ฉันกัดฟันตอบไปในที่สุด ฝากไว้ก่อนเถอะ อย่าให้ถึงตาฉันบ้างแล้วกัน

 

               "ดีครับ" ขนุนอมยิ้มมุมปาก ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะพูดขึ้นอีกรอบ "พี่เหนือครับ"

 

               "อะไร" ฉันตอบอย่างกล้าๆกลัวๆเพราะเราประสานสายตากันอยู่ ทำเอาฉันแทบไม่กล้าขยับตัวไปไหนเลย

 

               "....." ขนุนเงียบ

 

               "...." ฉันเงียบ

 

               "คบกับผมไหมครับ" อะไรนะ

 

               "....." แดกจุดรอบที่ล้าน ไอ้หนุนมันพูดอะไรของมันเนี่ย

 

               "ว่าไงครับ" มันถามย้ำพลางจ้องหน้าฉันอย่างรอคำตอบ

 

               "ไม่ได้" ฉันตอบ

 

               "อะไรคือไม่ได้ครับ คบไม่ได้หรือไม่อยากคบ" ขนุนลดระดับความห่างกันของใบหน้าเราให้ใกล้ขึ้นอีก ผมหน้าม้าที่ถูกซอยสั้นสัมผัสเข้ากับหน้าผากฉัน คิดดูแล้วกันว่ามันใกล้แค่ไหน

 

               "ไม่ทั้งสองนั่นแหละ" เสียงฉันแผ่วลงเพราะเริ่มประหม่าทำตัวไม่ถูก

 

               "ไม่คบกับผมแล้วจะเสียใจนะครับ ผมดูแลพี่ได้นะ... ผมไม่เด็กแล้ว ผมเป็นผู้ชายคนนึงที่ให้พี่ได้ทุกอย่าง ผมรวย ผมเลี้ยงพี่ได้... จะคบกับผมไหม" อะไรกัน นี่คือการบอกว่าตัวเองดีในแบบของขนุนมันงั้นหรอ ขอผู้หญิงคบโดยการอวดสรรพคุณของตัวเองเนี่ยนะ ถึงแม้มันจะจริงทั้งหมดก็เถอะ แต่มันไม่ได้ช่วยให้ฉันคล้อยตามเลย ฉันยิ่งกลัวด้วยซ้ำที่มันรุกฉันเร็วขนาดนี้

 

               "ไม่" ฉันตอบไปโดยที่ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา

 

               "ผมจะขอพี่คบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ถ้าพี่ปฎิเสธผมจะไม่ขออีกแล้วนะ" คิ้วเข้มเหยียดตรงขมวดเข้าหากันแสดงให้เห็นว่าขนุนกำลังไม่พอใจกับคำตอบฉัน

 

               "แล้วใครอยากให้ขอ" ฉันเบือนหน้าหนี

 

               "อย่ามาร้องไห้ขอผมคบทีหลังแล้วกัน" ขนุนก้มหน้าลงมากระซิบข้างหูฉัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดลงมาจากจมูกโด่ง

 

               "ไม่มีทางหรอกย่ะ" ฉันหันขวับกลับมาปฎิเสธทันควัน แต่

 

จุ๊บ

 

               "อื้อ" ฉันกระพริบตาขึ้นลงอย่างอัตโนมัติเมื่อขนุนมันก้มลงมาจุ๊บที่ริมฝีปากอย่างรวดเร็วแล้วผละออกไป ฉันรีบเบิกตาขึ้นมามองหน้ามันทันทีที่ได้สติ พอดีกันกับที่มันปล่อยมือทั้งสองข้างของฉันให้เป็นอิสระ

 

เพี๊ยะ

 

               "ไอ้หนุน ไอ้เด็กบ้า" ฉันมือไวเลยตบปากมันไปทีนึง

 

               "ผมเจ็บนะ" มันใช้มือข้างนึงลูบปากตัวเองปอยๆ สมน้ำหน้า

 

               "แล้วทำบ้าอะไรเล่า" ฉันดิ้นขลุกขลักพยายามลุกขึ้นจากเตียงแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะมันใช้ทั้งตัวทับฉันไว้

 

               "นี่แค่จุ๊บปาก ไม่ได้ดูดปาก ทำอย่างกะไม่เคยงั้นแหละ"

 

               "ไอ้..."

 

               "ไอ้อะไรครับ" มันยิ้มล้อเลียนฉัน

 

               "เออ เคยแล้วทำไม แต่นายไม่สิทธิ์มาทำแบบนี้กับพี่อยู่ดี"

 

               "ก็พี่ดื้อ" มันพูดขึ้นหน้าตาเฉย ที่มันทำแบบนี้เพราะฉันไม่ยอมไปเรียนขับรถเนี่ยนะ

 

               "เออ ไปก็ได้พอใจยัง ลุกออกไปได้แล้ว" ฉันพูดพลางกำมือแน่นทุบไปที่หน้าอกแกร่งไม่กล้าสบตา สายตาโฟกัสอยู่ที่คางมนแทน

 

               "ผมว่าผมยังไม่พอใจนะ" รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นมาที่ใบหน้ากวนอีกรอบ

 

               "คิดจะทำอะไร" ฉันมองด้วยสายตาหวาดระแวง

 

               "ไม่ได้คิดครับ แต่จะทำเลย"

 

ฟอด

               "อ๊ะ"

ฟอด

               "ไอ้หนุน"

 

            "โอ๊ย" ขนุนมันก้มหน้าลงมาแนบริมฝีปากกับแก้มฉัน พอฉันจะด่ามันก็ก้มลงมาหอมอีกข้างนึง มือฉันเลื่อนขึ้นมาจิกหัวมันทั้งสองข้างอย่างแรงจนมันแหกปากร้องขึ้น "ปล่อยนะพี่ ผมเจ็บ"

 

               "แล้วใครบอกให้มากวนฉันเล่า" ยิ่งมันทำเหมือนทรมานเท่าไหร่ฉันยิ่งจิกหัวมันแรงเท่านั้น แกล้งฉันดีนักต้องเจอแบบนี้ รู้ฤทธิ์อีเหนือน้อยไปซะแล้ว

 

               "ก็พี่น่าจูบเองทำไมเล่า"

 

กึก

มือฉันหยุดชะงักทันที น่าจูบงั้นหรอ

 

               "ไอ้บ้า ทำไมพูดหมาๆแบบนั้นเล่า" ฉันขยุ้มมือเข้ากับผมหนาอีกรอบ ขนุนนิ่วหน้าจนฉันรู้สึกสะใจ

 

               "ชอบแบบรุนแรงใช่ไหม ผมไม่ยอมให้พี่ทำแบบนี้คนเดียวหรอกนะ" สายตาคมจ้องมาที่ฉันอย่างเดาความคิดไม่ออกว่าขนุนจะทำอะไรถ้าฉันไม่ปล่อยผมมันตอนนี้

 

               "ลงไปจากตัวฉัน แล้วฉันจะปล่อย" เอาวะ มาถึงขนาดนี้ละ ขู่มันหน่อยแล้วกันเผื่อมันจะยอม

 

               "พี่คิดว่าพี่ขู่ผมได้หรอ"

 

               "ได้ไม่ได้ก็ลองดูสิ จะกระชากผมให้หลุดทั้งหัวเลย"

 

               "ชอบแบบซาดิสท์ก็ไม่บอก"

 

               "อ๊ะ จะพาฉันไปไหน" ขนุนมันอุ้มฉันลอยวืดขึ้นจากเตียง ทั้งๆที่มือฉันยังจับอยู่ที่ผมมัน มันพาฉันเดินตรงมาที่ไหนสักที่แต่ยังไม่ได้ออกจากห้อง จนกระทั่งฉันเห็นเพดานจึงรู้ว่ามันอุ้มฉันเข้ามาในห้องน้ำ "ปล่อย" ฉันดิ้นขาไปมาพลางเปลี่ยนจากดึงผมมาเป็นใช้กำปั้นทุบที่หน้าอกขนุนแทน มันยืนนิ่งเหมือนกำลังทำอะไรบางอย่าง ก่อนที่จะ

 

ตู้ม

 

               "แค่ก แค่ก" ฉันกระเสือกกระสนขึ้นนั่งเพราะขนุนมันจับฉันโยนลงอ่างอาบน้ำที่มีน้ำอยู่เกือบเต็ม

 

               "อาบน้ำซะผมจะรออยู่ข้างนอก" ฉันกัดริมฝีปากล่างมองมันอย่างโกรธเคือง ทำกับฉันแบบนี้แล้วยังมีหน้ามาบังคับฉันอีก

 

               "เกลียด" ฉันพูดออกไปด้วยความรู้สึกที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟแทบจะเผาคนตรงหน้าให้ตาย

 

               "เกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้นแหละครับ... รีบอาบล่ะ ถ้าช้าผมจะเข้ามาอาบให้" มันพูดพลางกวาดสายตามองหน้าฉันไล่ไปถึงส่วนลำตัวที่ตอนนี้เปียกลู่ไปหมด

 

               "อย่ามองนะ ออกไป จะอาบแล้ว!"

 

               "อย่าลืมที่เตือนนะครับ ผมให้เวลาสิบนาที ถ้าอยากอาบน้ำกับผมเหมือนตอนเด็กๆก็ออกไปช้าๆนะครับ เดี๋ยวผมเข้ามาเล่นด้วย" รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นที่ริมฝีปากอิ่ม สายตาเฉี่ยวคมดูเจ้าเล่ห์ซะจนใบหน้าฉันรู้สึกเห่อร้อนขึ้นมาตอนที่นึกถึงเรื่องที่ขนุนมันขู่ไว้

 

               "ไอ้บ้า" ฉันหันไปคว้าขวดแชมพูปาไปที่ประตูแต่ก็ไม่ทันเพราะขนุนวิ่งหลบออกไปได้ทันพอดี

 

เกลียดมันนนน!!!!

 

......



เดือนผ่านไป

 

[ขนุน บรรยาย]

 

ตอนนี้มหาลัยผมเปิดเทอมแล้ว หลังจากที่ผมไปรับไอ้กัสกับไอ้ทิเสร็จผมก็ตรงมาที่มอทันทีเพราะถ้าช้าไปกว่านี้ต้องเข้าเรียนวิชาแรกกันสายหมดแน่ๆ

 

               "ไอ้เหี้ยทิ กูบอกแล้วว่าอย่าช้า อีกห้านาทีจะเข้าคลาสละเนี่ย" ไอ้กัสที่นั่งข้างผมบ่นขึ้น ส่วนไอ้คุณชายกะทิมันนั่งเอนหลังสบายใจอยู่เบาะหลังอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร

 

               "เอาน่า คาบแรกจารย์ไม่ว่าไรหรอก" มันพูดขึ้นอย่างชิวๆ ผมมองมันผ่านกระจกมองหลังแล้วอยากโบกหัวมันให้หน้าทิ่มชะมัด

 

               "ก็เพราะว่ามันคาบแรกอะดิไอ้เหี้ย กูเลยอยากสร้างภาพพจน์ดีๆให้จารย์จำก่อน คาบหลังๆจะได้โดดง่าย จริงไหมวะไอ้หนุน" ไอ้กัสพูด

 

               "กูไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น"

 

               "แล้วมึงรีบทำไม" ไอ้กัสถาม

 

               "เลิกเรียนแล้วกูต้องไปรับพี่เหนือ"

 

               "ไอ่สัส กูก็นึกว่าเรื่องอะไร" ไอ้ทิปาอะไรบางอย่างมาใส่ผม มันคงหมั่นไส้ที่ผมทำตัวแบบนี้ ผมไม่ได้อยากมาเรียนเหมือนเป็นเด็กเนิร์ดหรือว่ากลัวไม่ทันอาจารย์เข้าสอนแต่อย่างใด ที่ผมกำลังคิดอยู่ตอนนี้คือ ถ้าผมไปรับพี่เหนือไม่ทัน เธอคงเรียกให้ไอ้พี่พายุมารับไปส่งที่ห้องอีกตามเคย ไม่ก็ต้องนั่งแท็กซี่กลับคนเดียว ซึ่งมันอันตราย ผมเป็นห่วง

 

หนึ่งเดือนที่ผมอยู่คอนโดเดียวกันกับเธอ เราทะเลาะกันบ่อยก็จริงแต่มันไม่เชิงทะเลาะซะทีเดียว เรียกว่ากัดกันแขวะกันเป็นปกติเฉยๆ แต่เรื่องดีๆมันก็มีมากกว่า เช่นการที่ผมบังคับเธอให้ไปเรียนขับรถในวันหยุดจนตอนนี้เธอขับรถคล่องแล้ว การที่เธอทำกับข้าวให้ผมทานทุกวันที่เธอว่างโดยอ้างเหตุผลเดิมๆว่ากินไม่หมดบ้าง ไม่ได้อยากจะแบ่งไว้ให้ผมแต่ของมันเหลือบ้าง เธอพูดอยู่บ่อยๆจนคำพูดของเธอดูไม่น่าเชื่อ คิดหรอว่าจะโกหกคนอย่างผมได้

 

ปกติผมจะเป็นคนขับรถไปส่งเธอทุกวันทำงาน ทุกเช้าผมจะตื่นก่อนเธอหนึ่งชั่วโมงเสมอเพราะกลัวเธอแอบนั่งแท็กซี่ไปเอง ผมทำแบบนี้ซ้ำๆจนเธอคงขี้เกียจบ่นเลยยอมให้ผมไปส่งจนชินไปแล้ว 


ส่วนวันนี้ ผมบอกให้เธอขับรถผมไปทำงานแล้วค่อยมารับผมที่มหาลัยเธอก็ไม่ยอม ดันใช้โอกาสตอนที่ผมเผลอแอบออกห้องไปแล้วเรียกให้พี่กุ้งมารับ มันน่าจับล่ามโซ่ไว้ซะให้เข็ด พอถึงเวลาแล้วค่อยปล่อยออกมาเหมือนหมผมขอข้ามตรงนี้ไปแล้วกัน

 

               "นี่พี่เหนือยังไม่ใจอ่อนอีกหรอ" ไอ้กัสถามขึ้นหลังจากที่มันนั่งจ้องผมอยู่นาน ผมรู้ว่ามันมีคำถามอยากถามผมเยอะแยะไปหมด

 

               "กูไม่รู้" ผมตอบในขณะที่ตบไฟเลี้ยวเพื่อเปลี่ยนเลนส์เข้ามอ

 

               "อยู่ด้วยกันมาเป็นเดือนยังไม่คืบหน้าอีกหรอวะไอ้อ่อน"

 

               "สนใจเรื่องเด็กๆของพวกมึงไปเถอะ เรื่องกูกูจัดการเองได้" ผมพูด

 

               "ไอ้หนุนมันว่ามึงเสือกอะไอ้กัส" ไอ้ทิพูด

 

               "มึงด้วยสัส ไม่ใช่มึงหรือไงที่ถามกูเรื่องมันเมื่อวาน" ไอ้กัสพูด นี่พวกมันเอาเรื่องผมไปนินทาลับหลังด้วยหรอเนี่ย

 

               "ห่วงกูจริงๆนะไอ่พวกเหี้ย"

 

               "ก็มึงอ่อน"

 

               "เฮ้ย!!!"

 

เอี๊ยด

ผมเหยียบเบรคทันทีเพราะอยู่ๆก็มีผู้หญิงวิ่งทะเล่อทะล่ามาจากไหนไม่รู้ตัดหน้ารถ ผมกำลังเลี้ยวเข้ามาในมหาลัยวนหาที่จอดรถ ดีนะเหยียบเบรคทันไม่งั้นคงชนไปแล้ว

 

               "ไอ้เหี้ย เกือบชนแล้วไหมล่ะ พวกมึงลงไปดูดิ้" ไอ้กัสตะโกนขึ้น ส่วนมือผมเปิดประตูออกไปก่อนแล้ว

 

ผมเดินลงมาจากรถแล้วรีบวิ่งเข้าไปดูผู้หญิงในเสื้อช็อปสีครีมที่ผมเกือบชนเมื่อกี้ เธอนั่งอยู่ที่พื้นก้มหน้าปัดฝุ่นตามแขนตามขาเธออยู่โดยที่ไม่เงยหน้ามองผมที่วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้า

 

               "ขอโทษนะครับ เป็นอะไรไหมครับ"

 

               "ไม่เห็นหรอเนี่ย ขับรถไม่ดูตะ.....เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ" เหมือนเมื่อกี้เธอกำลังจะด่าผมอยู่แท้ๆแต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นหน้าผมเธอกลับเงียบไปแล้วเปลี่ยนประโยคใหม่ซะงั้น

 

               "ไอ้หนุน เป็นไงมั่งวะ" ไอ้กัสกับไอ้ทิเดินตามลงมาแล้วพูดขึ้น ผมเลยเบนสายตาจากพวกมันไปมองเธอ รอให้เธอคนนั้นเป็นคนตอบเอง

 

               "ฉันไม่เป็นไรแล้วค่ะ เอ่อ ช่วยดึงฉันลุกขึ้นหน่อยได้ไหมคะ" เธอหันไปบอกไอ้กัสก่อนที่จะหันกลับมาทางผมแล้วยื่นมือมาให้ผม ผมเลยต้องเดินเข้าไปจับมือเธอแล้วค่อยๆประคองเธอขึ้น

 

               "อ๊ะ" ดูเหมือนว่าขาเธอจะถลอกเล็กน้อย เลยทำให้เจ็บตอนลุกขึ้นยืน ร่างเล็กเลยเซเข้าหาตัวผม

 

               "ให้ผมช่วยประคองไหมครับ" ไอ้กัสพูดขึ้น เมื่อกี้มันยังบอกผมให้ลงมาดูอยู่เลย พอเห็นว่าผู้หญิงสวยหน่อยดันอาสาจะช่วย เหี้ยจริงๆ

 

               "ไม่เป็นไรค่ะ คุณคนนี้ประคองคนเดียวก็พอแล้ว" เธอพูดพลางเงยหน้าขึ้นมองผม ดูเหมือนเธอจะอายุเยอะกว่าพวกเราเพราะทำสีผมแถมยังดัดเป็นลอน ไม่น่าจะเป็นเฟรชชี่ "เอ่อ หน้าฉันมีอะไรติดอยู่หรอคะ" ผมคงเผลอมองนานไปหน่อยเธอเลยพูดขึ้นเหมือนจะเขินอาย

 

               "เปล่าครับ... ไอ้กัสมาช่วยกูหน่อย" ผมดึงเธอออกห่างจากตัวเล็กน้อย ก่อนที่จะส่งสายตาขอร้องแกมบังคับไปให้ไอ้กัส

 

               "ผมช่วยครับ" ไอ้กัสรีบเดินเข้ามาทันทีอย่างรู้หน้าที่ ผมไม่อยากยุ่งกับผู้หญิงคนไหนนอกจากพี่เหนือ ที่จริงผมไม่กล้าแม้แต่จะแตะตัวผู้หญิงคนอื่นด้วยซ้ำ แต่เมื่อกี้มันจำเป็น

 

               "ไม่เป็นระ.."

 

               "มาเถอะครับ" เธอทำท่าทางเหมือนจะปฎิเสธความช่วยเหลือจากไอ้กัส แต่มันก็พาตัวเธอออกห่างจากผมได้สำเร็จ

 

               "เอ่อ ขอบคุณค่ะ" เธอบอกขอบคุณไอ้กัส แต่สายตากลับจับจ้องมาที่ผม

 

               "ห้องพยาบาลอยู่ตึกไหนครับ เดี๋ยวพาไปทำแผล" ไอ้กัสพูด

 

               "ตึกใกล้ๆนี่แหละจ้ะ ทางนั้นน่ะ"

 

               "อ้อ งั้นผมพยุงไปเองครับ ไอ้หนุนไอ้ทิ พวกมึงไปห้องเรียนก่อนเลยเดี๋ยวกูตามไป"

 

               "เออๆ...ขอโทษอีกครั้งนะครับ ถ้ามีอะไรให้พวกผมช่วยบอกได้เลยนะครับ" ไอ้ทิบอกผู้หญิงคนนั้นหลังจากที่พยักหน้าให้ไอ้กัส

 

               "ขอบคุณมากค่ะ ... เอ่อ ว่าแต่เป็นเฟรชชี่ใช่ไหมคะ"

 

               "ครับ" ไอ้ทิตอบ

 

               "งั้นฉันก็เป็นรุ่นพี่สินะ เอ่อ...พี่ชื่อฟ้าอยู่ปีสามนะ" เธอเอ่ยแนะนำตัว

 

               "อ้อ ยินดีที่รู้จักครับพี่ฟ้า ถึงแม้จะในสถานการณ์แบบนี้ก็เถอะ" ไอ้ทิพูด ผมรู้ว่าที่จริงมันกำลังอารมณ์เสียที่เธอมาทำให้พวกเราเสียเวลามากกว่าเดิมเพราะรีบไปเรียนกันอยู่

 

               "แล้วน้องๆชื่ออะไรกันคะ" แทนที่เธอจะหันไปถามไอ้ทิ แต่เธอกลับมองมาที่ผม

 

               "นั่นไอ้กะทิ ผมชื่อกัส ส่วนคนที่ขับรถจะชนพี่มันชื่อขนุน" ไอ้กัสที่ประคองเธออยู่เป็นคนตอบ

 

               "ไว้เจอกันนะ ขนุน กะทิ แล้วก็ เอ่ออ ..."

 

               "กัสครับ" ผมแทบจะหลุดหัวเราะออกมาเพราะเธอดันจำชื่อคนที่ประคองเธออยู่ไม่ได้ทั้งๆที่มันพึ่งจะเอ่ยแนะนำตัวเองไป

 

               "อ้ออ งั้นไม่ต้องไปส่งพี่แล้วก็ได้ พี่ไม่ค่อยเจ็บแล้ว ขอโทษที่ทำให้เสียเวลากันนะ" พี่ฟ้าพูดขึ้นแล้วผละตัวออกจากไอ้กัส

 

               "อ้าว หายไวจังเลยนะครับ" ไอ้ทิพูด

 

               "อื้ม พี่ไปนะ" เธอยิ้มหวานโชว์ฟันเรียงสวยให้พวกผมทั้งสามคน ก่อนที่จะหันหลังเดินกลับไป มองดีๆเธอก็เป็นคนสวยคนนึงเลยนะ ไม่งั้นไอ้กัสคงไม่มองตามตาละห้อยแบบนี้หรอก

 

               "กูอยากได้ว่ะ" นั่นไง ผมพูดผิดซะที่ไหน

 

               "ดูก็รู้ว่าไม่ใช่เล่นๆ" ไอ้ทิพูด

 

               "พวกมึงเลิกสนใจคนอื่นเถอะ เลทมาจะสิบนาทีอยู่ละ" ผมพูดแล้วเดินมาขึ้นรถ พวกมันมองหน้ากันแล้วยักไหล่เหมือนส่งซิกอะไรให้กันบางอย่างก่อนที่จะเดินตามผมมา

 

.....

 

หลังเลิกเรียน

 

ผมนั่งกุมขมับอย่างเซ็งๆอยู่ใต้ตึกวิดวะ มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไลน์เพื่อส่งข้อความบอกคนตัวเล็กที่ผมอยากเจอทั้งวัน

 

               Khanoon: ผมไม่ได้ไปรับนะ รุ่นพี่นัดเจอ

 

ผมนั่งจ้องไลน์ที่เปิดค้างไว้ ไม่กดออกเผื่อว่าเธอจะตอบผมมาเร็วๆนี้ แต่ผ่านไปแล้วเกือบห้านาทีเธอก็ยังไม่เปิดอ่าน

 

เห้ย อ่านแล้วว่ะ

 

ผมเคาะนิ้วลงที่โต๊ะมองหน้าจอโทรศัพท์อย่างใจจดใจจ่อ แต่กลับเป็นการอ่านแบบไม่ตอบอะไรกลับมาสักคำ แม้แต่สติกเกอร์สักตัวยังไม่มี มันขึ้นแค่คำว่า 'อ่านแล้ว' ใจผมเหี่ยวลงโดยทันทีทันใด ตอบแค่นี้มันจะตายหรอวะ


แม่งเอ้ย มาเรียนไม่ได้มาทำกิจกรรมจะนัดทำไมนักหนาวะเนี่ย ขืนนัดหลังเลิกเรียนบ่อยๆแบบนี้ผมก็อดไปรับพี่เหนือกันพอดี เห็นว่าวันนี้จะมีนัดรุ่นน้องเจอกับพี่สายรหัส ถ้าคนมาไม่ครบเพื่อนจะถูกทำโทษ ผมเลยต้องมาเพราะไม่อยากทำให้ใครเดือนร้อนเพราะผมเป็นต้นเหตุ

 

               "อ้าว น้องขนุน มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียว" น้ำเสียงคุ้นหูพูดขึ้นด้านหลังผมเลยหันกลับไปมอง พี่ฟ้าคนเมื่อเช้านี่เอง

 

               "ผมรอไอ้กัสกับไอ้ทิครับ มันยังไม่เลิก"

 

               "อ้ออ  นี่เรามาอยู่ตึกนี้แสดงว่าเรียนวิดวะใช่ไหม" เธอนั่งลงข้างผม ผมเลยขยับตัวออกห่างนิดนึงเพื่อให้ดูไม่น่าเกลียดเกินไป

 

               "ครับ"

 

               "แสดงว่าคณะเดียวกันเลยนะเนี่ย ดีจัง" เธอทำท่าทางดีใจพลางยิ้มจนตาหยีส่งมาให้ผม ต้องดีใจขนาดนั้นเลยหรอ เราพึ่งรู้จักกันเมื่อเช้านี้เอง

 

               "ครับ" ผมตอบไปสั้นๆเหมือนเดิมเพราะไม่รู้จะพูดอะไร

 

               "แล้วขนุนพักอยู่แถวไหน"

 

               "ถนน ครับ ไม่ไกลจากมอเท่าไหร่"

 

               "อ้าว อยู่แถวเดียวกันเลย ใช่คอนโด66gen ไหมจ๊ะ"

 

               "ไม่ใช่ครับ คนละที่"

 

               "ว้า เสียดายจัง" พี่ฟ้าทำหน้าเศร้าลงทันที ท่าทางเธอเหมือนจะสนใจผม ผมโตจนดูผู้หญิงออกหมดไส้หมดพุงแล้ว แต่แค่ปฎิบัติตัวไม่ถูกก็เท่านั้น ก็ทั้งชีวิตผมก็มีผู้หญิงที่รู้จักแค่ไม่กี่คน มีแค่แมงมุมกับพี่เหนือ เลยทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ในสถานการณ์แบบนี้

 

               "อ้าวพี่ฟ้า มาทำไรที่นี่ครับ" ไอ้กัสโผล่มาได้ทันเวลาพอดี อย่างน้อยมันก็ช่วยดึงความสนใจไปจากผมได้

 

               "พี่เรียนวิดวะเหมือนกับพวกเรานั่นแหละ"

 

               "อ้อออ ดีจังนะครับ" ไอ้กัสทำท่าทางดีใจเหมือนที่พี่ฟ้าทำเมื่อกี้ไม่มีผิด ก๊อบกันมาชัดๆ

 

               "ไปเถอะมึง พี่เรียกรวมแล้ว" ไอ้ทิเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดขึ้น

 

               "อืม ไปก่อนนะครับ" ผมหันไปบอกพี่ฟ้าพลางก้มหัวให้เธอเล็กน้อยเพื่อไม่เป็นการเสียมารยาท

 

               "เค เดี๋ยวเจอกันนะ" เธอตอบพร้อมทั้งโบกมือให้

 

.....

 

หลังจากที่พี่ว้ากใช้โทรโข่งประกาศชื่อพี่รหัสตามรหัสนักศึกษาทีละคนไล่ไปตามคณะ สุดท้ายก็มาถึงชื่อผมซึ่งเป็นคนแรกของห้องเพราะชื่อขึ้นต้นด้วย ค.ควาย

 

               'วิศวกรรมซอฟแวร์ คณินเนธ 001 '


ผมยืนขึ้นท่ามกลางเหล่านักศึกษามากมาย แล้วก้มหัวให้พี่ว้ากเหมือนที่คนอื่นทำ เสียงพูดดังระงมขึ้นตามด้วยเสียงกระซิบของผู้หญิงที่มีเพียง30%ของคณะจนผมรู้สึกทำตัวไม่ถูก

 

               "เห้ย เงียบ! รู้ว่าเพื่อนพวกน้องมันหล่อ แต่แหกปากกันแบบนี้พวกมึงจะไม่เอารุ่นกันแล้วใช่ไหม!!" สิ้นเสียงไอ้พี่ว้ากหน้าเข้มนั่น ทุกเสียงพูดก็เงียบกริบ ผมอุตส่าห์ไม่อยากเป็นจุดสังเกตเพราะไม่อยากยุ่งกับใคร แต่กลายเป็นว่าตอนนี้ทุกคนจ้องผมสลับกับไอ้พี่ว้ากนั่นเป็นตาเดียว

 

               "เออ เงียบก็ดี กูจะบอกรุ่นแล้ว 001 แนะนำตัวดิ้"

 

               "ขนุนปี1ครับ รหัส001" ผมพูดแนะนำตัวให้เหมือนกับคนอื่นๆ เพียงแต่ตัดคำว่า ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับออกเพราะขี้เกียจพูด ผมไม่เห็นต้องเอาตัวเองไปฝากกับใคร ผมดูแลตัวเองได้

 

               "พี่มึงเป็นผู้หญิง ไอ้ฟ้า ไอ้ข้าว ออกมาหาน้องมึง" พอพี่ว้ากคนนั้นพูดจบผมก็หันขวับไปหาพี่ฟ้าคนที่ผมรู้จักโดยอัตโนมัติ ผมเห็นเธอยืนมองผมตั้งแต่ที่ผมเดินเข้ามา แต่คงไม่ใช่ฟ้านี้หรอก อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นวะ

 

               "ยินดีต้อนรับเข้าสู่สายรหัสนะขนุน" แล้วสิ่งที่ผมคิดก็กลายเป็นจริง เมื่อพี่ฟ้าเดินมากับผู้หญิงอีกคนที่น่าจะชื่อข้าว เธอคงเป็นพี่รหัสปีทำไมเดี๋ยวนี้ผู้หญิงถึงฮิตเรียนวิศวะกันเยอะจังวะ

 

               "พี่ชื่อข้าวฟ่างจ้ะอยู่ปีส่วนนี่พี่ฟ้าพี่รหัสปี3"

 

               "ไม่ต้องแนะนำหรอกข้าว พี่เจอขนุนแล้วเมื่อเช้านี้" พี่ฟ้าพูดขัดขึ้น

 

               "อะอ้อ โอเคค่ะ ถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะจ๊ะ" พี่ข้าวฟ่างทำหน้าแปลกใจไปพักนึงก่อนที่จะหันมาบอกผม

 

               "ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับพี่ข้าวฟ่าง"

 

.......

 

               "ดึงซีนพวกกูไปหมดนะไอ้เหี้ยหนุน" ไอ้กัสเดินมากอดคอผมหลังจากที่เราประชุมคณะเสร็จแล้ว

 

               "ซีนเหี้ยไรวะ กูไม่ชอบตกเป็นเป้าสายตาพวกมึงก็รู้"

 

               "ใครบอกให้มึงหล่อ สาวก็เลยกรี๊ด ช่วยไม่ได้"

 

               "กูขี้เกียจขับรถ วันนี้มึงขับนะไอ้ทิ" ผมโยนกุญแจรถให้มันแล้วล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง กดเข้าไลน์เป็นอันดับแรก เผื่อว่าคนที่ผมรอจะตอบกลับมา

 

แต่มันกลับว่างเปล่า

 

เห้อ ถ้าเป็นคนอื่นคงถอดใจไปแล้ว แต่นี่เป็นผมไง ถึงเธอจะไม่สนใจผมก็จะตื้อแบบนี้ไปเรื่อยๆ จะผ่านไปห้าปีสิบปี ผมก็จะตื้อ

 

               "เดี๋ยวก่อนขนุน" อยู่ๆพี่ฟ้าก็วิ่งมาดักหน้าผมไว้

 

               "ว่าไงครับ" ผมเงยหน้าขึ้นจากจอโทรศัพท์แล้วพูดขึ้น

 

               "พี่ขอเบอร์หลานรหัสหน่อยสิ เผื่อมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน"

 

               "อ่อ" ผมตอบพลางชั่งใจอยู่สักพัก "กดเบอร์พี่แล้วโทรออกเลยครับ" ผมยื่นโทรศัพท์ตัวเองไปให้ หวังว่าเธอจะโทรมาแค่เรื่องสำคัญจริงๆนะ

 

               "ขอบใจจ้ะ" เธอกดโทรออกแล้วยื่นโทรศัพท์กลับคืนมา

 

               "งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ"

 

               "เดี๋ยวก่อน" อะไรอีกวะเนี่ย คนจะรีบกลับห้อง

 

               "ว่าไงครับ"

 

               "พรุ่งนี้ขนุนมาเรียนยังไง ปี1กับปี3เลิกพร้อมกันพอดี ให้พี่ไปรับไปส่งเราไหม ทางเดียวกัน"

 

               "ไม่รบกวนดีกว่าครับ"

 

               "ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่..."

 

               "เอ่อ กลับก่อนนะครับ แฟนโทรตามแล้ว"

 

               "แฟนหรอ?" พี่ฟ้าทำหน้าอึ้งๆไป

 

               "ครับ" ผมตอบพลางหันจอโทรศัพท์เข้าหาตัวเพราะดันโกหกคำโตไป

 

               "เอ่อ โอเคๆ งั้นกลับดีๆนะ"

 

               "ครับ"

 

..........


  



ขนุนหนีมันลูกกกก หนีมันไป อย่าเข้าใกล้ผู้หญิงคนอื่น จัดการพี่เหนือให้ได้ก่อนนนน

 

ตอนนี้เขียนเพลิน ไม่รู้จะตัดตอนยังไงเลยอัพให้ยาวๆ ฮ่าๆ ใครอ่านมาจนถึงตรงนี้แล้วขอกำลังใจให้ไอ้หนุนมันหน่อยนะคะ เด็กมันกำลังโต อย่าให้มันเขวไปชอบคนอื่นซะล่ะ 


ง่วงนอนแต่มาอัพนิยายให้อ่านกันก่อนนน เดี๋ยวรีดเดอร์คิดถึงน้องหนุนมัน อิอิ เป็นกำลังให้กันตวยเน้อ < 3 ขอเม้นหนักๆ จุ๊บ


แปะรูปพี่ฟ้าจ้าา

 

"เป็นอะไรกับขนุนหรอคะ"

ฟ้า l พี่รหัสขนุน

พี่(ไม่)สนิท คิดไม่ซื่อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #195 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 20:59
    หนีไปลูกกกกหอย่าใกล้ป้ามันนนน
    #195
    0
  2. #70 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 00:40
    ขนุนหนีไปรู้กกกกกกก อย่าไปใกล้นางงงง พี่เหนือๆๆๆ ท่องไว้
    #70
    0
  3. #69 annjaijai (@annjaijai) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:20
    ชอบขนุนมั่นคงดี
    #69
    1
    • #69-1 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 27)
      9 สิงหาคม 2561 / 00:17
      ช่ายยย นางไม่โลเลเลย 💖
      #69-1
  4. #68 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:06
    หนุนนน อย่าไปใกล้ยัยนั่นไปจับพี่เหนือกดดีกว่า อย่าสนหนีได้หนีซะเดะมันจาจับหนุนกินม่ายยยยยย
    #68
    0
  5. #67 Nalattaporn Thongdeenok (@bavoss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 09:50
    รอค่าาาา
    #67
    0
  6. #66 Pompomza Yaoi Fangirl (@pompomzayaoi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 08:13
    เด็กมันวร้ายยยยย
    #66
    1
    • #66-1 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 27)
      9 สิงหาคม 2561 / 00:19

      น้องมาแบบวร้ายวร้าย
      #66-1
  7. #64 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:48
    กรี๊ดๆๆๆๆ นังหนุนนนนนนน ร้ายกาจ
    #64
    0
  8. #63 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:30
    โอ๊ย อิหนุนรุกแรงมาก เอาอีกๆๆเอาให้ได้นะหนุนชอบ อย่าใสๆๆเพราะไม่ได้กินง่าย แบบนี้แหละมัน55555
    #63
    0
  9. #62 slott_ (@toeylovecesc) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:16
    เด็กขนุนนี่มันร้ายนะคะ555555555
    #62
    1
    • #62-1 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 27)
      9 สิงหาคม 2561 / 00:18

      ร้ายกว่านี้ไม่มีล้าวววว
      #62-1