[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 25 : EP.24 อ้อนเก่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    1 มี.ค. 62


EP.24 อ้อนเก่ง

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



 


[ขนุน บรรยาย]

 

               "ทำไมกินเข้มแบบนั้นขนุน เดี๋ยวเมา" มือเล็กคว้าแก้วที่ผมกระดกเหล้ายังไม่ถึงครึ่งไปต่อหน้าต่อตา แววตาเคร่งเครียดฉายออกมาอย่างเห็นได้ชัด อะไรกัน อยู่ๆก็มาทำตาขวางใส่ผม

 

               "ไอ้พากลับ!!" แล้วอยู่ๆก็ทำเมินผมหันไปชวนคนอื่นกลับบ้านหน้าตาเฉย แถมยังสลัดมือผมทิ้งแล้วลุกลงจากเก้าอี้อีกต่างหาก

 

หมับ

 

               "จะไปไหน" ผมคว้าแขนเธอเอาไว้แล้วถามขึ้น

 

               "จะกลับ ปล่อย" เธอพยายามบิดแขนตัวเองให้หลุดแต่ผมจับมันไว้แน่น เธอเลยทำสีหน้าไม่พอใจส่งกลับมา เมื่อกี้ยังทำเหมือนจะเป็นห่วงเป็นใยกันอยู่เลย ไหงตอนนี้มาทำเหมือนเกลียดกันอีกแล้วล่ะ ผมตามอารมณ์เธอไม่ทันจริงๆ

 

               "อยู่ด้วยกันก็กลับด้วยกัน จะกลับกับคนอื่นทำไม" ผมลุกขึ้นยืนพูดกับเธอ ตอนนี้ร่างเล็กดูเตี้ยกว่าผมไปถนัดตาเพราะผมสูงกว่าเธออยู่หลายเซ็นเลย เธอกัดปากล่างแน่นเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่แล้วเงยหน้ามองผมแต่ไม่พูดอะไรออกมา กำลังด่าผมอยู่ในใจสินะ

 

               "เฮ้ย นี่มึงอยู่กับพี่เหนือหรอ" ไอ้กัสเดินอ้อมมาตรงที่เราสองคนยืนอยู่แล้วถามขึ้น ส่วนคนอื่นก็มองมาที่เรากันหมด โดยเฉพาะไอ้พี่พายุที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างพี่น้ำเหนือ พลางมองเธอสลับกับผมไปมา

 

               "อืม" ผมตอบแค่เพียงประโยคสั้นๆ

 

               "แล้วห้องที่มะ.."

 

               "มึงไม่ต้องยุ่งไอ้กัส" ผมหันไปจ้องหน้าไอ้กัส ไอ้กัสเลยเงียบปากไป ถ้าช้าอีกนิดมันคงได้บอกความลับเรื่องที่ผมเช่าห้องทิ้งไว้แต่ไม่เข้าอยู่ให้พี่เหนือรู้ไปแล้ว

 

               "นี่มันอะไรกันเหนือ" ไอ้พี่พายุที่ยืนดูสถานการณ์อยู่นานหันไปถามเธอ

 

               "เออ เหมือนที่ได้ยินนั่นแหละ น้องมาอยู่กับกู แม่ฝาก" หึ ย้ำจังนะคำว่าแม่ฝากเนี่ย ถ้าคุณน้าไม่บอกจะไม่เต็มใจให้ผมอยู่ด้วยงั้นสิ

 

               "มึงนี่ร้ายกว่าที่กูคิดนะ" ไอ้ทิพูดขึ้น หึ ก็แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ผมจะได้อยู่ใกล้เธอหรอ

 

               "พวกนายหมายถะ.."

 

               "จะกลับไหมห้องอะ" ผมพูดแทรกขึ้น

 

               "กลับ แต่จะกลับกับไอ้พา ปล่อย" ร่างเล็กขัดขืน พยายามชักมือกลับ นี่ถ้าผมไม่บังคับให้เธอใส่เสื้อแขนยาวของผม ป่านนี้หน้าอกนั่นคงทะลักให้ใครต่อใครเห็นไปแล้ว นี่ขนาดใส่เสื้อคลุมไว้แล้วมันยังกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงดิ้น โถ่เว้ย ใครบอกให้แต่งตัวแบบนี้มาวะ ล่อเสือล่อตะเข้ไม่รู้บ้างเลยหรือไง เมื่อกี้ก็ทีนึงแล้ว ถ้าผมเข้าไปไม่ทันไม่รู้ว่าเธอจะโดนไอ้พวกนั้นหิ้วไปไหน

 

               "เลิกทำตัวเป็นเด็กๆซะที" ผมพูด คนตัวเล็กอ้าปากค้างเถียงไม่ออกไปเลย ก็มันจริงไหมล่ะ เธออายุมากกว่าผมสี่ปี แต่ทำตัวเด็กกว่าผมซะอีก

 

               "นี่! ใครกันแน่ที่เด็กน่ะห๊ะ" เธอโวยวาย ผมถอนหายใจอย่างแรงก่อนที่จะหันหน้าไปมองไอ้พี่พายุเป็นเชิงคำถามว่าจะเอาไง

 

               "อยู่กับน้องก็กลับกับน้องไปเลยดิ เดี๋ยวกูไปส่งไอ้ปลาคนเดียวก็พอ" พูดจบไอ้พี่พายุก็เดินไปประคองพี่ปลาดาว ไม่สนใจทางนี้อีกเลย แว๊บนึงผมเห็นแววตาลังเลบนใบหน้าของไอ้พี่พายุ เหมือนไม่พอใจอะไรบางอย่าง ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า ลึกๆแล้วผมก็แอบสงสัยว่ามันคิดยังไงกับพี่น้ำเหนือของผมกันแน่ แต่ช่างเหอะ 


ตอนนี้ผมต้องจัดการกับคนดื้อนี่ก่อน 


               "ทิ เอาบัตรนี่ไปจ่ายตังแล้วกลับแท็กซี่เองนะ" ไอ้พี่พายุหันไปบอกไอ้ทิ มันแค่พยักหน้าให้แล้วกระดกเหล้าเข้าปาก ทำไมวันนี้ไอ้เพื่อนทั้งสองตัวของผมมันปากมากจังวะ แล้วมันลืมไปแล้วหรือไงว่ามันพาผู้หญิงมานั่งที่โต๊ะด้วย เขานั่งหัวโด่อยู่ตรงนั้นแต่พวกมันไม่เห็นจะสนใจ กลับมาเสือกเรื่องผมแทน 

 

               "อะ ไอ้พา มึงจะทิ้งกูแบบนี้ไม่ได้นะเว่ย" คนดื้อพยายามเดินตามสองคนนั้นที่เดินออกไปแล้ว แต่คิดหรอว่าจะสลัดมือผมพ้น ดิ้นไปก็เสียแรงเปล่า "โถ่เว้ย จะจับไว้ทำไมนักหนาเนี่ย"

 

               "อยากให้ฟ้องแม่พี่ว่าพี่กินเหล้าเมาเลอะเทอะก็ไปดิ เชิญ" ผมปล่อยแขนที่จับไว้อยู่นานให้เป็นอิสระ โดยใช้เรื่องน้ารานีขู่ ผมรู้ว่าพี่น้ำเหนือเกรงใจแม่แค่ไหน เธอคงไม่อยากให้ผมเอาเรื่องนี้ไปฟ้องแน่ๆ ที่ผมต้องใช้เรื่องนี้ขู่ เพราะมันเป็นทางเดียวที่จะปราบพยศคนตัวเล็กได้ในตอนนี้

 

               "อย่าเอาแม่ฉันมาขู่นะ" ใบหน้าสวยทำตาขวางมองหน้าผมเหมือนความโกรธกำลังคับอก

 

               "แล้วฟังไหมล่ะ" ผมแอบลอบยิ้มในใจ นอกจากน้ารานีแล้วใครจะรู้จักเธอดีไปกว่าผมอีก

 

               "ไอ้"

 

               "ไอ้อะไร" ผมก้าวไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียวก็สามารถเอาตัวเองเข้าไปชิดกับร่างเล็กได้ เธอจะก้าวถอยหลังตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วเพราะผมใช้มือคว้าเอวเธอไว้จากด้านหลัง

 

               "เฮ้ยๆ ทำอะไรไม่เกรงใจเพื่อนบ้างวะ" อยู่ๆเสียงมารก็ขัดขึ้น ผมเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าพวกมันยังอยู่ตรงนี้ ร่างบางรีบผละตัวออกจากผมทันที

 

               "มองเหี้ยไรมึง" ผมหันไปด่า

 

               "มองคนหลงเมีย"

 

               "เมียพ่อง" นี่ไม่ใช่เสียงผม เสียงคนข้างๆนี่ต่างหาก เธอทำตาเขียวปั้ดใส่ไอ้กัส มันนี่ปากเสียได้โล่จริงๆ แต่ผมชอบนะที่มันเรียกแบบนั้น หึ อีกหน่อยก็ได้เป็น

 

               "อุ้ย ผมขอโทษครับพี่น้ำเหนือ พอดีผมเมา" ผมรู้ว่ามันกำลังแกล้งคนตัวเล้ก จากท่าทางกวนตีนเอามือปิดปากตัวเองแบบนั้น อย่างมันหรอจะเมา

 

               "เก็บปากไว้กินข้าวเถอะกัสจัง" นั่น มีเติม'จัง'ให้ซะด้วย ผมว่าคราวนี้เธอโกรธจริงถึงได้เรียกมันแบบนั้น

 

               "โอเคครับ ผมยอมแพ้" ไอ้กัสยกมือขึ้นทั้งสองข้าง คนเหี้ยไรวะ โดนเรียกชื่อแค่นี้ก็ถอยทัพแล้ว อ่อนเป็นบ้า

 

               "จะกลับไหม ไม่กลับจะเรียกแท็กซี่กลับเอง" อ้าว ไหงมาอารมณ์เสียใส่ผมซะงั้น เรื่องวันนี้ยังไม่เคลียเลยนะ เธอทำผมโกรธตั้งหลายรอบ กลับถึงห้องต้องมีเคลียยังไม่รู้ตัวอีก

 

               "กลับครับ" 

 

               "โด่สัส ยังไม่ทันไรก็กลัวเมียซะแล้ว"

 

               "ไอ้กัส!" เสียงเล็กตะโกนขึ้นพลางจ้องหน้าไอ้กัสเขม็ง ผมพึ่งเคยได้ยินเธอเรียกเพื่อนผมว่า ไอ้’ เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ไอ้กัสนี่ก็แหย่ถูกจุดซะจนผมอดขำไม่ได้ แต่เดี๋ยวนะ ใบหน้าขึ้นสีชมพูอ่อนๆนี่เรียกหน้าแดงใช่ไหม

 

               "ฮ่าๆ ขอโทษคร้าบบบ กลับบ้านดีๆนะครับพี่เหนือคนสวย" มันยกมือขึ้นไหว้เหนือหัว แต่ร่างเล็กดันอารมณ์เสียไปแล้วไง เธอเลยสะบัดตัวแล้วเดินหนี มุ่งหน้าไปยังทางออก ผมคว้ากระเป๋าสะพายเธอที่วางอยู่บนโต๊ะแล้ววิ่งตามเธอมา ยัยพี่น้ำเหนือคนดื้อ อยากจับทำโทษซะให้เข็ด


.......


ร่างเล็กนั่งเงียบ ไม่พูดไม่จากับผมเลยตลอดทาง งอนทีไรเป็นแบบนี้ทุกที แล้วนี่ไม่รู้ว่างอนเรื่องที่ผมบังคับกลับบ้านด้วยกันหรือว่างอนเรื่องที่ไอ้กัสแซวกันแน่ ผมยังจำใบหน้าขึ้นสีเป็นสีชมพูอ่อนๆนั่นได้ดี มันน่ารักเป็นบ้าตอนที่เธอโกรธและเขินไปด้วยแบบนั้น

 

แต่เอาเรื่องเมื่อเช้าก่อน ผมงอนเธอเธอยังไม่รู้ตัวเลยว่าผมงอน คนอุตส่าห์หวังดีซื้อรถให้ขับยังจะมาวีนใส่ผมอีก แถมยังไอ้ชุดบ้าๆนั่นก็ด้วย ความยาวเลยขามาแค่ไม่กี่คืบ ถึงแม้มันจะไม่ได้โป้อะไรมากเหมือนที่เธอบอก แต่มันก็โชว์ให้เห็นเรือนร่างสมส่วนของเธอเป็นอย่างดี เอวเป็นเอว อกเป็นอกซะขนาดนั้น ยิ่งชุดตอนนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง สายเดี่ยวรัดรูปที่เห็นไปถึงไหนต่อไหน ถ้าผมไม่ให้เธอใส่เสื้อแขนยาวคลุมไว้ ผู้ชายทั้งผับคงได้นั่งน้ำลายหกกันเป็นแถว ผู้หญิงอะไรตัวเล็กนิดเดียวแต่ตรงนั้นดันโตเป็นบ้า ก็ดูฉายาที่ไอ้กัสตั้งให้ดิ

 

'พี่เหนือนมสวย'

 

คิดว่าผมชอบมากหรอที่คนอื่นมองเธอแบบนั้น แต่ผมจะทำอะไรได้ล่ะ ขนาดห้ามเธอยังไม่ฟัง มันก็จริงที่เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมเลยไม่มีสิทธิ์จะห้าม แต่อย่าให้ได้เป็นนะ แม่งจะจับขังให้ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลยถ้ายังจะใส่ชุดแบบนี้ออกไปล่อเสือล่อตะเข้อีก

 

เรื่องไอ้พี่พายุนั่นก็ด้วย ผมอุตส่าห์นั่งรอเธอเลิกงานทั้งวัน สุดท้ายมันก็มาโฉบเธอตัดหน้าผมไป ที่ผมไว้หน้าไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามไปเพราะเห็นว่ามันเป็นพี่ไอ้ทิหรอกนะ แต่ถ้ามันมากไปกว่านี้ผมไม่ยอมแน่ อย่าให้ผมรู้แล้วกันว่าไอ้พี่พายุมันคิดอะไรกับพี่น้ำเหนือของผม

 

               "นี่ ขับให้มันเร็วๆหน่อยไม่ได้ไง๊" ร่างเล็กที่เงียบอยู่นานบ่นขึ้นพลางทำหน้าหงิกมองตรงไปยังถนน ผมขับรถแค่เก้าสิบเพราะวันนี้ดื่มมา กลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุ แค่ผมอะไม่เป็นไรหรอก แต่ข้างๆผมมีคนที่ผมห่วงไง เลยต้องขับช้าๆ

 

               "จะรีบไปไหนล่ะครับ ห้องไม่หนีไปไหนหรอก"

 

               "อย่ามากวน" น้ำเสียงขุ่นเคืองพูดขึ้น ป่านนี้แล้วยังไม่เลิกงอนอีก ไม่รู้ว่างอนไรนักหนา ผมไม่รู้วิธีง้อด้วยสิ ไม่เคยง้อใครมาก่อน

 

               "โมโหอะไร ที่ไอ้กัสกวนเมื่อกี้หรอ" ผมถาม

 

               "เปล่า อยากนอน ไม่ต้องพูดมากขับๆไป ไม่ขับก็ได้นะกลับเองได้" อ้าว โดนเป็นชุดซะงั้น ผมทำอะไรผิดวะเนี่ย

 

               "ครับๆ ไม่พูดก็ได้ รูดซิบปากแน่นเลย" ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ผมก็ยังหันไปสังเกตคนข้างๆอยู่ดี แวบนึงผมแอบเห็นว่าเธออมยิ้มก่อนที่จะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

 

               "อย่าไปถือที่ไอ้กัสมันพูดเลย"

 

               "ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่แล้วไม่เห็นต้องเดือดร้อนเลย"

 

               "หึ ยังไม่ได้เป็นต่างหาก"

 

               "อะไรคือยังไม่ได้เป็น" ร่างเล็กหันขวับมามองผม

 

               "ตามนั้นแหละ เลิกชวนคุยได้แล้วจะขับรถ"

 

               "อือ" พอทำอะไรไม่ถูกใจเข้าหน่อยก็สะบัดหน้าหนีทุกที ไม่รู้ทำไมชอบหนีนัก แต่แบบนี้แหละผมชอบ อยู่ด้วยแล้วได้หลายอารมณ์ดี เอาจริงๆถ้าคนมันชอบ ไม่ว่าพี่น้ำเหนือเธอจะทำตัวไม่ดีใส่ผมแค่ไหนผมก็ชอบอยู่ดี ไม่มีทางที่จะไม่ชอบ ผมลองพยายามไม่ชอบเธอมาก็หลายครั้ง แต่มันทำได้ซะที่ไหน การทำให้เธอมาชอบมันคงง่ายกว่าการพยายามลืมเธอ ผมคิดงั้นนะ แล้วผมก็จะไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่

 

ค่อยๆต้อนลูกหมามันให้เข้ากรงทีละนิด เดี๋ยวมันก็เชื่องเอง

 

......

 

พอลงจากรถ เธอก็เดินนำหน้าไปไม่สนใจผมที่เดินตามมาติดๆ จนกระทั่งเข้าลิฟท์ออกลิฟท์เธอก็ยังไม่ยอมปริปาก ไขกุญแจเข้าห้องเดินกระแทกส้นเท้าทำเหมือนว่าผมไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย ผมไม่ใช่หรอที่ควรจะโกรธ วันนี้เธอก่อเรื่องไว้ซะเยอะ

 

หมับ

 

ผมคว้าแขนเธอตอนที่กำลังหมุนลูกบิดเตรียมจะเข้าห้อง

 

               "อะไร" เธอหันมามองหน้าผม คิ้วนั่นทำไมถึงต้องขมวดใส่ผมตลอดเวลาด้วยก็ไม่รู้

 

               "เมื่อวานสัญญาอะไรไว้"

 

               "สัญญาอะไร?" เธอทำหน้างง

 

               "ไหนบอกจะให้หนุนตัก"

 

               "ใครสัญญา พูดเองเออเอง ฉันไปตกลงกับนายเมื่อไหร่"

 

               "ผู้ใหญ่ไม่รักษาสัญญา" ผมคว่ำปากพลางทำหน้าให้เหมือนผิดหวังที่สุด

 

               "มานอนตักอะไรเวลานี้ เป็นเด็กหรือไง"

 

               "แล้วผู้ใหญ่ไม่รักษาสัญญาแบบพี่นี่สมควรเรียกว่าผู้ใหญ่แล้วหรอ"

 

               "นี่!" ผมไม่รอให้ร่างบางโวยวายนานไปกว่านี้ ผมจัดการลากแขนเธอเดินตรงมาที่โซฟาแล้วพูดขึ้น

 

               "ผมปวดหัวจัง"

 

               "อะไร อยู่ๆมาปวดหัว" ใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยความสงสัยเพ่งมองใบหน้าผม คงต้องเล่นละครเพิ่มอีกสักหน่อยให้ดูน่าสงสาร

 

               "อยู่ๆก็ปวด ปวดมากเลย พี่มียาแก้ปวดไหม" ผมปล่อยแขนเธอแล้วนั่งลงที่โซฟา สองมือกุมหัวแล้วก้มหน้าลง เธอจะได้ไม่สังเกตสีหน้าผม ผมว่าผมเล่นไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่ กลัวว่าเธอจะจับได้ถ้าได้มองหน้ากันตรงๆ

 

               "อือมี เดี๋ยวไปเอามาให้ รอนี่"

 

...

 

               "อะยา กินๆซะจะได้นอน" มือเล็กที่ดูเหมือนจะนุ่มนิ่มยื่นยากับแก้วน้ำมาตรงหน้าผม ในใจผมคิดแค่ว่า ผมอยากจับมือนั่นแทนแก้วน้ำจัง

 

               "ขอบคุณครับ" ผมรับยามาใส่ปากแล้วกลืนน้ำตาม เอาวะ ยาแก้ปวดแค่นี้ไม่ตายหรอก อย่างน้อยก็แค่ดื้อยา

 

               "ปวดมากไหม" น้ำเสียงร่างเล็กดูอ่อนลงตอนที่ถาม ทำให้ผมรู้ว่าเธอเริ่มติดกับดักผมแล้ว

 

               "ยังเลย พี่นั่งลงหน่อย" ผมเงยหน้ามองเธอด้วยสายตาอ้อนวอน เหมือนเด็กเป็นไข้ที่กำลังอ้อนแม่

 

               "ทำไมต้องนั่ง" เธอถาม แต่ผมเงียบแล้วใช้สายตาแบบเดิมมองเธอ เอาดิ ไม่ใจอ่อนให้มันรู้ไป

 

ฟึบ

หึ พี่ใจร้ายกับผมไม่ได้นานหรอก

 

               "นั่งแล้ว จะให้ทำไร"

 

               "งั้นขอหนุนตักนะครับ ปวดหัวมากเลย ไม่รู้ว่าเอาเหล้าอะไรให้ผมกิน"

 

               "ตอแหลปะเนี่ย" ตากลมโตหรี่ตามองหน้าผมเหมือนกำลังจับพิรุธ

 

               "เห็นผมเป็นคนแบบนั้นหรอ"

 

               "เออๆ จะนอนก็นอน ให้นอนพักแปปเดียวนะ เมื่อย"

 

               "ครับ" ผมทำสีหน้าสลดแต่ในใจเหมือนมีดอกไม้บานเต็มไปหมด แต่ขณะที่กำลังจะล้มตัวนอนอยู่นั้น

 

ฟึบ

 

               "ตัวก็ไม่ร้อนนี่ แต่อุ่นนิดนึง" มือเล็กยื่นมาสัมผัสหน้าผากผม ดวงตากลมโตประสานเข้ากับนัยน์ตาผมอย่างอัตโนมัติ เธอมองผมตาใสแป๋ว เธออาจไม่ได้คิดอะไรกับสถานการณ์ตรงหน้า แต่ผมรุ่มร้อนอยู่ในอกราวกับมีกลองนับร้อยกำลังตี มือนุ่มที่ผมไม่คิดว่าจะสัมผัสตัวผมตอนนี้มันวางอยู่ที่หน้าผากผมแล้ว

 

หมับ

ก่อนที่มือเล็กจะผละออกไป ผมก็คว้ามือเธอไว้

 

               "เช็ดตัวให้ผมหน่อยได้ไหมครับ"


.................




โง้ยยยย นี่สินะเขาถึงบอกว่า ได้คืบจะเอาศอก บอกว่าง้อไม่เก่งแต่อ้อนเก่งงงง 55555 'เช็ดตัวให้ผมหน่อยได้ไหมครับ' โดนอิพี่มันสัมผัสนิดสัมผัสหน่อยทำเป็นตื่นเต้นไปได้ แถมยังโลภอยากโดนเขาถูกเนื้อต้องตัวอีก5555 โคตรร้าย #เด็กหนุนมันร้าย 



เจิมจ้าาา รักคนเม้น ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากๆเลย เรามีแรงแต่งต่อ มีแรงอัพลงเพราะทุกคนเลยนะ < 3 วันหยุดก็ยังมาอัพให้จ้าา 










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #470 StronglyLoaom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 16:32
    ร้ายกาจ
    #470
    0
  2. #186 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 13:00
    อ้อนเก่ง
    #186
    0
  3. #57 napapha2006 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 13:02
    ขนุนมันร้ายยยยยย
    #57
    0
  4. #56 kookie_pp_tt (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 06:34
    ้เด็กมันร้ายยย
    #56
    1
    • #56-1 mybearpp(จากตอนที่ 25)
      9 สิงหาคม 2561 / 00:18

      ร้ายมากค่ะ 5555
      #56-1
  5. #55 0680 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 23:35
    ร้ายเกินไปแล้วขนุน
    #55
    1
    • #55-1 mybearpp(จากตอนที่ 25)
      9 สิงหาคม 2561 / 00:24
      ร้ายมากกกก 😆
      #55-1
  6. #54 -cheezeeck- (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 23:04
    อ้อนเก่ง แสดงเก่งงงง แกมันร้ายนังหนุน
    #54
    0
  7. #53 comtoontrans (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 22:23
    เด็กก็งี้แหละสกิลการอ้อนเบอร์แรง
    คนตามไม่ทันงิหลง ไม่ทันเด็ก55555
    #53
    0
  8. #52 -cheezeeck- (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 06:36
    จะทำโทษไรอ่ะ อยากใส่ใจจุง55555555
    #52
    0
  9. #51 comtoontrans (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 22:10
    วรั๊๊ยยยยยยย. เด็กมันร้ายเนอะไรท์5555
    ทำโทดไรอะ ขอเผือกด้วยคนดิ55555
    #51
    0