[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 24 : EP.23 น้องมันชอบมึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.23 น้องมันชอบมึง

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]



               "อ้าว มากันแล้วหรอ" พายุพูดขึ้น มันเดินมาหยุดมองหน้าฉันแวบนึงก่อนที่จะเดินไปนั่งตรงที่ว่างข้างกะทิ กว่าจะเสด็จมาได้นะมึง

 

               "อืม มาได้พักนึงละ" กะทิตอบ

 

               "ขนุนจะมานั่งข้างกะทิไหม จะได้คุยกัน" ไอ้พาถาม มึงมาทีหลังนี่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย ฉันถอนหายใจพลางมองไปที่อื่น ไอ้พานั่งรอคำตอบจากขนุน ส่วนทุกคนบนโต๊ะก็เงียบกริบ

 

               "ให้มันนั่งตรงนั้นแหละ ผมเบื่อหน้ามัน เจอกันทุกวัน" กะทิพูดขึ้น ก็ยังดีกว่าให้ขนุนมันตอบแหละฉันว่า

 

               "ปะๆ วันนี้เฮียพาเลี้ยงใช่ปะ ยกๆๆๆ" กัสจังพูดเสริม คงกำลังพยายามทำให้บรรยากาศที่น่าอึดอัดนี้ดีขึ้น

 

               "เหนือ ให้กูไปเอาเสื้อในรถให้ไหม" ไอ้พาพูดขึ้นกลางวง จากที่กำลังจะเริ่มครึกครื้น ทุกคนก็หันไปจ้องไอ้พาอีกรอบ ทำไม แปลกหรือไง ปกติมันก็เทคแคร์ฉันดีแบบนี้

 

               "ไม่ต้องหรอก ลำบากมึงเปล่าๆ"

 

               "ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูปะ.."

 

พรึบ

ไอ้พาพูดยังไม่ทันจบ ขนุนก็ถอดเสื้อแขนยาวสีดำของตัวเองออก เหลือแค่เพียงเสื้อกล้ามสีขาวด้านในแล้วเอามาคลุมไหล่ให้ฉัน ฉันกระชับเสื้อคลุมแบบเก้อๆ พยักหน้าให้ไอ้พาเป็นเชิงว่าไม่ต้องแล้ว กูได้เสื้อแล้ว ไอ้พามันก็มองหน้าฉันสลับกับขนุนไปมา ทำไมบรรยากาศมันน่าอึดอัดแบบนี้วะเนี่ย

 

               "ขอบใจ เฮ้ย ยกดิไอ้ปลา เงียบกันทำไมล่ะ" ฉันหันไปมองหน้าทุกคนแล้วพยายามทำให้บรรยากาศกลับมาคึกครื้นอีกครั้ง ทำไมมองฉันเหมือนเป็นตัวประหลาดอย่างนั้นเล่า

 

               "เออๆ ยกๆ" ปลาดาวยื่นแก้วไปกลางวงทุกคนเลยยกขึ้นมาชน รวมถึงขนุนที่ชนเป็นคนสุดท้าย" หัดทำตัวให้ทุกคนไม่อึดอัดทีเถอะขอร้อง ฉันล่ะเหนื่อยใจ "อีเหนือไปส่งกูเข้าห้องน้ำหน่อย" หลังจากที่ชนแก้วเสร็จ ปลาดาวมันก็กระดกของเหลวในแก้วให้หมดในคราวเดียวแล้วหันมาบอกฉัน

 

               "อืม ไปดิ" ฉันเขย่งเท้าลงจากเก้าอี้ เพราะที่นั่งมันลอยขึ้นจากพื้นสูงมาก ไม่รู้ว่าทำไมต้องดีไซน์ให้ขาเก้าอี้สูงขนาดนี้ ขนาดฉันใส่ส้นสูงฉันยังลงลำบาก

 

               "เอาเสื้อไปด้วย" ฉันกำลังจะเอาเสื้อคลุมวางไว้ที่เก้าอี้ เพราะถ้าคลุมไหล่ไปอาจจะตกหายได้ แต่ขนุนพูดขึ้นซะก่อน

 

               "สั่งจังวะ" ฉันบ่นขมุบขมิบก่อนที่จะคว้าเสื้อมาด้วยตามที่มันบอก ยัยปลาที่ยืนรอฉันอยู่ ใบหน้ามันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามเหมือนอยากรู้เรื่องอะไรสักอย่าง

 

ทันทีที่ถึงห้องน้ำ

 

               "เหลามาเดี๋ยวนี้อีเหนือ" นั่นไง นึกละว่ามันไม่ได้ปวดฉี่

 

               "เรื่อง"

 

               "มึงกับน้องไง"

 

               "กูกับน้องเหี้ยไร ไม่มีไรให้เล่า"

 

               "กูมองออกนะ ว่ามึงกับน้องต้องมีซัมติงบางอย่าง"

 

               "ซัมติงไรมึง"

 

               "สายตาที่น้องใช้มองมึง ไม่ใช่น้องธรรมดาที่มองพี่สาว" ปลาดาวมันใช้สายตาวิบวับมองฉัน แถมยังรอยยิ้มร้ายกาจนั่นอีก

 

               "ไม่พี่สาวแล้วอะไร แม่มันหรือไง?" ฉันท้าวเอวมองหน้ามัน

 

               "มันมองมึงยิ่งกว่าแม่อีก แม่ทูนหัวอะ"

 

               "พ่อง" ฉันด่ามัน แม่ทูลหัวงั้นหรอ เอาไรมาพูด

 

               "กูพูดจริง น้องใช้สายตาแบบผู้ชายมองผู้หญิงกับมึง มึงอย่าแอ๊บไม่รู้อีเหนือ"

 

               "กูไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละอีปลา ไร้สาระ" ฉันพูดพลางหันหลังกลับไปเปิดน้ำล้างมือเพื่อเลี่ยงสายตาจับผิดของมัน

 

               "กูไม่พูดแล้วก็ได้ น้องคิดอะไรมึงรู้อยู่แก่ใจ"

 

               "คิดอะไร" ฉันมองมันผ่านกระจก

 

               "นี่มึงโง่?"

 

               "ด่ากูอีก"

 

               "กูอยากทำมากกว่าด่าด้วยซ้ำอีเหนือ น้องมันชอบมึง มึงดูไม่ออกหรอ"

 

               "ก็เหี้ยละ" ฉันหลุดด่าออกไป พลางอึ้งกับคำตอบที่มันพูด

 

               "เอางี้ น้องทำกับมึงเหมือนมึงเป็นพี่ไหม"

 

               "บางครั้งก็ทำ ... แต่บางครั้งก็ไม่" ฉันตอบพลางครุ่นคิดไปด้วย

 

               "น้องเคยทำท่าทางเหมือนหวงมึงไหม"

 

               "..." ฉันเงียบ เพราะการกระทำมันไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น ไม่รู้สิฉันก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน

 

               "น้องเคยแตะเนื้อต้องเนื้อตัวมึงไหม"

 

               "ก็.. เคย" บ่อยด้วย ท่อนหลังฉันตอบในใจ

 

               "น้องเคยทำอะไรเพื่อมึงไหม ดูแลมึงไหม"

 

               "..." เคยสิ วันที่ฉันอกหักเพราะพี่เทนั่นไง รวมถึงซื้อรถให้ฉันนั่นก็ด้วย

 

               "ตอนมึงสบตากับน้องมึงดูออกไหมว่านั่นใช่สายตาที่น้องมองพี่หรือเปล่า"

 

               "..."

 

               "เงียบแบบนี้แสดงว่าที่กูพูดมันจริงทั้งหมดสินะ" ฉันจ้องหน้ามันเงียบๆไม่รู้จะพูดอะไรออกมา จะเถียงก็เถียงไม่ได้เพราะขนุนเป็นแบบนั้นจริงๆ "ฟันธงอีเหนือ น้องชอบมึง"

 

               "มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงวะ กูโตมาด้วยกันนะเว๊ย"

 

               "มึงรอดูต่อไปแล้วกัน น้องมันไม่ใช่เด็กอีกแล้ว มันโตแล้ว กูว่าอีกไม่นานมันรุกมึงแน่"

 

               "ไม่จริงอะอีปลา มึงมาเป่าหูกูทำไมเนี่ย กูเริ่มกลัวแล้วนะ นั่นน้องนะน้อง" ฉันพูดกับมันแต่เหมือนฉันกำลังย้ำกับตัวเอง ถ้าเรื่องที่อีปลามันบอกคือเรื่องจริงแล้วฉันต้องทำตัวยังไงกันล่ะ แถมเราต้องอยู่คอนโดเดียวกันอีก ถึงแม้จะนอนแยกห้องก็เถอะ

 

               "กลัวทำไมวะ มึงก็ลองเปิดใจให้น้องดิ"

 

               "ไม่ได้" ฉันโพล่งออกมา

 

               "ทำไมไม่ได้ หรือว่ามึงยังไม่ลืมไอ้พี่เท"

 

               "ไม่ใช่แบบนั้น มึงก็รู้ว่าแม่กูรักขนุนเหมือนลูกแท้ๆ กูจะทำแบบนั้นได้ไง"

 

               "ดีซะอีก คราวนี้แม่มึงจะได้ขนุนมันมาเป็นลูกจริงๆ"

 

               "ก็เหี้ยละ"

 

               "กูพูดจริง แล้วอีกอย่างน้องมันก็หล่อด้วย ออร่าหน้าตี๋ซะขนาดนั้น มึงไม่เอาก็โง่แล้วอีเหนือ...อ้อ อีกอย่างนะ กูว่าน้องเวอร์จิ้น" มันกระซิบตอนประโยคสุดท้าย

 

ผลั้วะ

 

               "โอ้ย ตบหัวกูทำไมเนี่ย"

 

               "ก็มึงปากดี พูดมั่วซั่ว"

 

               "ก็มันจริง"

 

               "พูดอีกเดี๋ยวมึงโดนกลางหลังอีปลา" ฉันง้างมือพลางก้าวเข้าไปหามัน

 

               "เออ กูไม่พูดแล้ว มึงรอดูแล้วกัน" มันพูดยิ้มๆอย่ามีเลศนัยแล้วเดินนำหน้าฉันออกไปทันที ฉันส่ายหัวพลางพยายามลืมเรื่องที่มันพูดแล้วเดินตามมันออกมา

 

มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ไง มันเป็นไปไม่ได้ ไร้สาระน่า


.....


ขณะที่ฉันกำลังจะเดินกลับ จวนจะถึงโต๊ะอยู่แล้ว อยู่ๆก็มีผู้ชายคนนึงเดินมาดักหน้าฉันไว้ซะก่อน ไอ้หมอนี่น่าจะใช่คนเดียวกันกับที่มองฉันเมื่อกี้ ปลาดาวมันเดินนำฉันไป เลยไม่ทันมองว่าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ จะเรียกก็ไม่ทันแล้วด้วย

 

               "ไปไหนมาครับคนสวย" ผู้ชายคนนั้นเอ่ยทักขึ้น ฉันไม่อยากมีเรื่องเลยตอบคำถามมันส่งๆไป

 

               "ห้องน้ำ ขอทางหน่อยค่ะ"

 

               "เดี๋ยวก่อนสิครับ ยังไม่ได้คุยกันเลย ยืนรอตั้งนาน" อะไรกัน นี่มันมาดักรอฉันงั้นหรอ

 

               "เราไม่รู้จักกันนะคะ แล้วฉันก็รีบค่ะ หลีกทางด้วย" ฉันพยายามเดินเลี่ยงแต่มันก็เดินมาดักหน้าไว้อีก

 

               "จะรีบไปไหนครับน้อง อยู่คุยกับพี่ก่อน" ใครน้องมึง ฉันกร่นด่าอยู่ในใจ ถ้ามันทักเฉยๆฉันไม่ว่าอะไรหรอก แต่มันเล่นกวาดสายตามองเรือนร่างของฉัน ดีที่ฉันถือเสื้อมาด้วยเลยพอปิดส่วนขาได้บ้าง

 

               "ขอตัวกะ..."

 

               "มาทำอะไรอยู่ตรงนี้" เสียงเข้มดังขึ้นข้างหู พร้อมทั้งมืออุ่นที่ดึงฉันเข้าหาตัว ฉันหันไปมองเจ้าของมือหนาก็เจอกับใบหน้าของขนุน แถมตอนนี้ลำตัวเรายังแนบติดกันระยะห่างเป็นศูนย์ เด็กนี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่

 

               "กะ กำลังจะไปแล้ว" ที่พูดตะกุกตะกักไม่ใช่อะไร ฉันแค่ทำตัวไม่ถูกที่ตอนนี้ตัวเราติดกันซะจนแมลงไม่สามารถผ่านไปได้ แถมใบหน้าขนุนยังก้มลงมาอยู่ใกล้ซอกคอฉันอีกต่างหาก

 

               "มีผัวแล้วก็ไม่บอก" ฉันลืมไปเลยว่าไอ้หน้าหม้อนั่นยังอยู่ตรงนี้ แต่ทำไมพูดจาแมวๆแบบนั้นล่ะวะ

 

               "รู้แล้วก็ไสหัวไป ก่อนที่จะโดนตีน" สายตาเฉี่ยวคมเหมือนเหยี่ยวจ้องมองที่ใบหน้าไอ้บ้านั่น มันมีท่าทางรนๆแถมยังหลบสายตาขนุนแล้วรีบเดินกลับไป คงเพราะไม่อยากจะมีเรื่อง ขนุนมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือไงถึงได้รีบแจ้นไปซะขนาดนั้น 

 

               "เอ่อ ขอบใจ ออกไปได้แล้ว" ฉันพูดแล้วพยายามแกะมือขนุนที่วางอยู่ที่หน้าท้องตัวเองออก ผัวงั้นหรอ หึ ฉันรู้ว่าขนุนมันแกล้งยอมรับเพราะไม่อยากให้ไอ้บ้านั่นมายุ่งกับฉัน เพราะงั้นฉันเลยไม่ได้โวยวายอะไรออกไป

 

               "บอกแล้วไม่ใช่หรอว่าอย่าใส่สั้น" ร่างสูงพลิกตัวฉันหมุนกลับไปประจันหน้ากับเขา สายตาดุคมมองมาที่ฉันเหมือนกำลังโกรธ

 

               "กะ ก็ ปลาดาวมันให้ใส่มา" สายตาขนุนทำให้ฉันเถียงไม่ออก เพราะตอนนี้มันน่ากลัวมากซะจนฉันไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว

 

               "ใส่เสื้อคลุม" น้ำเสียงเข้มกึ่งบังคับพูดขึ้น ฉันเลยรีบใส่เสื้ออย่างลวกๆเพราะไม่อยากมีปัญหา "อย่าไปไหนคนเดียวอีก" พูดจบขนุนก็คว้าข้อมือฉันให้เดินตาม สายตาคมที่ออกคำสั่งกับฉันเมื่อกี้คืออะไรกัน แล้วทำไมฉันถึงเชื่อฟังมันง่ายดายขนาดนี้ ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

 

               "อ้าวนี่ไง มากันแล้ว" ปลาดาวพูดขึ้น พายุที่ยืนอยู่มองหน้าฉันทันทีที่มาถึง

 

               "กูกำลังจะไปตาม หายไปตั้งนาน" พายุพูด

 

               "เออ กูมีเรื่องนิดหน่อย ขนุนไปช่วยมา" ฉันตอบพลางพยายามบิดข้อแขนตัวเองออกจากมือหนา ดีนะที่มันมืดและตัวขนุนบังมันไว้อยู่ ไม่งั้นทุกคนคงเห็นแน่

 

               "ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว นั่งๆๆ" ปลาดาวพูด

 

ขนุนนั่งลงที่เก้าอี้ก่อนฉันแต่ก็ไม่ยอมปล่อยแขน ฉันเลยต้องทำตัวติดกับมันแล้วค่อยๆเขย่งตัวขึ้นนั่งที่เก้าอี้ แขนฉันถูกปล่อยหลังจากที่ขึ้นมานั่งเรียบร้อยแล้ว แต่ที่นั่งมันดูเหมือนจะมีระยะห่างระหว่างกันน้อยลง ฉันเลยต้องนั่งเบียดกับขนุนและปลาดาวมากขึ้นกว่าเดิม

 

พอขนุนมันเห็นว่าฉันพยายามขยับตัวไปใกล้ปลาดาวเพราะฉันอึดอัด มันก็ลุกออกจากเก้าอี้ คงมีแค่ฉันคนเดียวที่กำลังมองขนุนมันอยู่ตลอดเพราะทุกคนหันไปสนใจกับวงดนตรีสดบนเวทีกันหมด ขนุนเขยิบเก้าอี้มาใกล้ฉันมากขึ้นแล้วกลับขึ้นมานั่งตามเดิม แต่มันจะไม่ติดอะไรถ้ามันไม่นั่งเอียงข้างซ้อนหลังฉันไว้ ดูจากข้างนอกเหมือนมันกำลังคร่อมหลังฉันอยู่กลายๆ ถึงแม้จะนั่งสะดวกขึ้นก็เถอะ แต่ใกล้กันแบบนี้ฉันไม่โอเคเลย

 

ให้ตายเถอะขนุน ทำบ้าอะไรเนี่ย

 

               "ขนุน เขยิบออกไปหน่อย พี่อึดอัด" ฉันหันข้างไปบอกขนุน มือข้างนึงผลักขามันให้ออกห่างแต่ไม่เป็นผล

 

               "อยากนั่งอึดอัดเหมือนเมื่อกี้หรอ" ขนุนก้มลงมาพูดข้างหูฉันเพราะเสียงเพลงมันดังมาก ต้องพูดใกล้ๆเท่านั้นถึงจะได้ยิน

 

               "ก็ทำไมต้องมานั่งซ้อนกันแบบนี้ด้วยเล่า"

 

               "นั่งนิ่งๆไปเถอะครับ จะนั่งแบบนี้หรือว่าจะกลับห้องก็เลือกเอา" ขู่ ขู่อีกแล้ว ขู่อีกแล้วโว๊ยยยยย ฉันเกลียดมัน

 

ฉันยอมนั่งนิ่งไม่พูดไม่จากับใคร ทั้งโต๊ะคงสนุกกันหมดยกเว้นแค่ฉันคนเดียว ยิ่งตอนนี้กะทิมีเพื่อนมานั่งด้วยคนนึง แถมยังเป็นผู้หญิง ไอ้พาเลยต้องเขยิบมานั่งติดกับขนุน แล้วขนุนมันก็ต้องเขยิบเก้าอี้มาติดกับฉันมากขึ้นไง เลยทำให้ตัวขนุนเบียดกับแผ่นหลังฉันไปมาตอนที่มันขยับตัวหยิบแก้วเหล้า อีปลายิ่งแล้วใหญ่ พอกินเยอะก็เริ่มเมา หัวเราะต่อกระซิกกับกัสจัง เอนหลังมาพิงฉันอยู่หลายรอบ แล้วฉันนี่แหละที่เดือดร้อนต้องเอาหลังไปชนกับหน้าอกขนุนครั้งแล้วครั้งเล่า ถ้ารู้ว่าคนจะมากันเยอะแบบนี้ฉันคงจองสองโต๊ะไปแล้ว จะได้ไม่ต้องมานั่งหายใจรดต้นคอกันแบบนี้

 

               "ยกดิอีเหนือ กูหมดเป็นสิบแก้วแล้วมึงพึ่งแก้วที่สาม พรุ่งนี้มึงไม่มีงานไม่ใช่หรอ" ปลาดาวหันมาดันแก้วไวน์ในมือฉัน ฉันเลยยกจิบๆไปมันจะได้ไม่พูดมาก

 

               "พอแล้วอีปลา กูไม่มีอารมณ์แดก" ฉันมองมันตาค้อน พลางพยุงตัวมันให้นั่งตรง

 

               "จะมีอารมณ์ได้ไง กูผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย มึงถึงจะมีอารมณ์อ่ะ เอิ้ก"

 

               "อีปลา ไปกันใหญ่แล้ว หุบปากไปเลย" ฉันผลักหัวมัน เมาละเลอะเทอะทุกที มีอารงอารมณ์บ้าอะไรล่ะ

 

               "ไอ้พา วันนี้มึงไปส่งกูที่ห้องด้วยนะ" ปลาดาวตะโกนขึ้นกลางวง

 

               "กูก็ต้องไปส่งมึงกับเหนืออยู่แล้ว จะตะโกนทำไมเนี่ย" ไอ้พาพูดขึ้นพลางส่ายหัวให้มัน

 

               "วันนี้มึงคงต้องไปส่งกูคนเดียวแล้วล่ะ อีเหนือมีคนไปส่งแล้ว" มันพูดพลางยิ้มแล้วทำสายตากรุ้มกริ่มมองฉันสลับกับขนุนไปมา ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ขนุนมีสีหน้ายังไงเพราะฉันไม่กล้าหันไปมอง

 

               "พูดมากอีปลา แดกๆไป พูดมากเดี๋ยวกูทิ้งไว้นี่ซะเลย"

 

               "มึงไม่รักกูแล้วหรอ" นั่น เมาแล้วพาลอีกละ

 

               "กูไม่รักมึงแล้วจะให้กูไปรักหมาที่ไหนวะ" ฉันพูดพลางยัดกับแกล้มเข้าปากมัน จะได้หุบปากซะที

 

               "ดีมากกกก" พูดจบมันก็โผตัวเข้ากอดฉัน แต่

 

               "ว๊าย" "เห้ย" ทั้งโต๊ะตะโกนขึ้นพร้อมกัน เพราะปลาดาวมันโผเข้าหาฉันโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัวเลยทำให้ฉันหงายหลัง ดีที่มีคนรับตัวฉันไว้จากด้านหลัง แต่สภาพฉันตอนนี้คือนอนหงายอยู่บนตัวของขนุนโดยที่มีอิปลาทับไว้ด้านบน ดีที่ไม่ตกเก้าอี้กันหมด

 

กัสจังรีบเข้าไปดึงอิปลาให้กลับไปนั่งท่าเดิม โดยที่ฉันพยายามจับขอบโต๊ะเพื่อประคองตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง โดยมีขนุนช่วยพยุงฉันขึ้นอีกแรง แต่มือที่จับต้นแขนฉันไว้เมื่อกี้กลับรั้งเอวฉันเข้าหาตัวทันทีที่ฉันกลับมานั่งท่าตรง เก้าอี้สองตัวเหมือนถูกรวมเป็นตัวเดียวเมื่อเรานั่งชิดกันขนาดนี้ มือหนาไม่ยอมปล่อยเอวฉัน เขากลับวางมันไว้อย่างนั้น ยิ่งฉันพยายามง้างมันออกเท่าไหร่ น้ำหนักมือก็ยิ่งกดลงที่เอวฉันมากขึ้นเท่านั้น

 

               "เป็นอะไรรึเปล่าเหนือ ทำไมทำหน้าแบบนั้น" พายุถามฉัน คงเห็นว่าฉันหน้าถอดสี แต่ถ้าฉันพูดออกไปว่าขนุนมันกอดเอวฉันอยู่ ทุกคนคงรู้กันหมดโต๊ะแน่ มีทางเดียวก็คือเงียบไว้นี่แหละ อย่าให้กลับถึงห้องนะ ฉันจัดการกับมันแน่ กล้าดียังไงมาแตะตัวฉันแบบนี้

 

               "นั่งดีๆ เดี๋ยวตก" เสียงเข้มก้มลงมากระซิบใกล้หูฉัน ยังจะมีหน้ามาพูดอีก

 

               "เงียบไปเลย" ฉันพูดพลางบิดแขนข้างที่ขนุนจับเอวฉันไว้ ขนาดบิดแขนมันขนาดนี้แล้วมันยังไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย คนข้างนอกที่เดินผ่านไปผ่านมาคงคิดว่าขนุนกอดฉันอยู่ ดีที่สปอร์ตไลท์มันไม่ได้สว่างเท่าไหร่นัก ไม่งั้นคงได้เห็นกันหมดทั้งโต๊ะ

 

               "ไม่ได้อยากจับหรอกครับ กลัวลงไปกองกันที่พื้นต่างหาก คราวนี้ผมอาจไม่ทันรับตัวพี่ไว้เหมือนเมื่อกี้แล้วนะ"

 

               "ตกก็เรื่อ..."

 

               "สองคนนี้ทำอะไรกันยุกๆยิกๆตั้งนานละ" อยู่ๆเสียงที่มาจากคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็พูดขึ้น ฉันรีบหันขวับไปมองทันที เสียงเพลงมันดังจนฉันไม่แน่ใจว่ามันคือเสียงของกะทิหรือกัสจัง คราวนี้ทุกคนเลยมองมาที่ฉันกับขนุนกันหมดเลย

 

               "ปะ เปล่านี่" ฉันตอบโดยที่ไม่กล้าสบตาไอ้เด็กสองคนนั้น แกล้งยกแก้วขึ้นดื่มทีเดียวหมดแก้ว ขนุนนะขนุน เกือบทำฉันเดือดร้อนแล้วไหมล่ะ

 

               "มึงอะไอ้หนุน กูเห็นมองแต่พี่ไม่สนใจพวกกูเลย" คราวนี้กะทิพูดขึ้น ฉันรีบหันหน้าไปมองคนข้างหลังทันที แล้วก็พบกับสายตาเฉี่ยวคมที่มองมาที่ฉันอยู่ก่อนแล้วเหมือนที่กะทิมันว่า

 

               "ทำไม กูมองไม่ได้หรอ" ขนุนมองฉันครู่นึงก่อนที่จะละสายตาไปมองกะทิ หน้าท้องฉันเริ่มเกรงไปหมดเมื่อรู้สึกถึงมือหนาที่วางอยู่ที่เอวขยับไปมา ขนุนมันกำลังแกล้งฉัน!

 

               "มองอะมองได้ แต่ไม่ใช่มองแบบจะกินเข้าไปทั้งตัวขนาดนั้น" ฉันเบิกตาโพลงทันทีที่กะทิพูดจบ ไอ้เด็กนี่ก็คงเมาแล้วเหมือนกันถึงพูดอะไรแบบนี้ออกมา ฉันหันไปหาตัวช่วยก็เห็นไอ้ปลาฟุบกับโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนพายุก็มองหน้าฉันเหมือนกำลังสงสัยอะไรบางอย่าง

 

               "แดกๆไปไอ้สัส เลอะเทอะ ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ" ขนุนเลี่ยงที่จะตอบคำถามกะทิแล้วกระดกเหล้าเพียวๆเข้าปาก แล้วนี่ใครสั่งใครสอนให้มันกินเยอะวะ

 

               "ทำไมกินเข้มแบบนั้นขนุน เดี๋ยวเมา" รู้ตัวอีกทีมือฉันก็ไปดึงแก้วเหล้ามาจากขนุนอย่างอัตโนมัติ ลืมเรื่องที่พูดกันเมื่อกี้ไปซะสนิท ไม่ใช่แค่ทุกคนกำลังงงกับการกระทำบุ่มบ่ามของฉัน ฉันเองก็งงเหมือนกัน กลายเป็นว่าฉันไม่สนใจอย่างอื่นแต่มาสนใจเรื่องที่ขนุนมันชงเหล้าเข้มเนี่ยนะ เออ ฉันบ้าไปแล้วจริงๆ

 

หรือฉันเมาแล้ววะ

 

               "ไอ้พากลับ!!"









มีความเผลอดุน้องดื่มเหล้าเข้ม นี่หรอที่บอกว่าไม่สนใจน้องเกลียดน้อง  555 แถมยังชวนคนอื่นกลับอีก แล้วแบบนี้น้องมันจะยอมไหม

ไม่มีอะไรมาก อยากเกิดเป็นน้ำเหนือ5555 ชอบน้อง ตอนต่อไปยิ่งชอบบบบ เพราะน้องจะแซ่บบบ




Next:

               "มองเหี้ยไรมึง" ผมหันไปด่า

               "มองคนหลงเมีย"


กรี้ดดด
เจิมๆๆๆจ้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. #459 NonlapanMungmat (@NonlapanMungmat) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 20:46
    เมจที่เป็นพี่น้ำหวาน คือใครหรอคะ ชื่อไรอ่า
    #459
    5
    • #459-2 FareeyaWriter (@mybearpp) (จากตอนที่ 24)
      20 มีนาคม 2563 / 11:13
      เมจพี่น้ำเหนือของเราชื่อ Shin Eunsoo ค่าาา
      #459-2
    • #459-5 FareeyaWriter (@mybearpp) (จากตอนที่ 24)
      20 มีนาคม 2563 / 11:35
      รับแล้วจ้าาาาา
      #459-5
  2. #185 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 12:53
    หึ้ยยยยพี่เหนือ
    #185
    0
  3. #97 jubjib28 (@jubjib28) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:14

    รอค่ะ อิอิ


    #97
    0
  4. #50 0680 (@0680) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 11:16
    อยากเป็นน้ำเหนือนอยากได้ขนุน
    #50
    0
  5. #48 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 01:12
    มีๆๆๆกอดเว้ยเห้ย อิพี่ ยอมๆน้องงานดี๊ดี เป็นเรานี่ แก้เองชงเองเว้ยถ้าน้องมัน งานดีขนาดเน้
    สปอยซะอยากต่อเลยไรท์5555
    #48
    0
  6. #47 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:26
    แหนะๆๆๆๆ มีลูบองลูบเอวพี่นะขนุนนนน
    #47
    0
  7. #46 gunnyza (@gunnychanyanuch) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 01:29
    เจิมมมม
    #46
    0
  8. #44 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 22:59
    รอคร๊า ชอบอิหนุนมาก มันทั้งแซ่บทั้งดุดัน อิน้องมันมะยอมเลย ออกตัวชัดเจนว่าอยากได้อิพี่ 55555ชอบอะ
    อยากเป็นยัยเหนืออีกคนค่ะไรท์ อยากโดน อิหนุนกดคาเตียง คิดแร้วอ๊ายยยยย ฟินแน่นอน
    #44
    0
  9. #43 pcyckk (@-cheezeeck-) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 22:27
    รออีก60นะคะะะะ ชอบความหวงอิพี่ แต่อิพี่ไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้นี่ดิ
    #43
    0
  10. #42 napapha2006 (@napapha2006) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 22:21
    555 รอดูค่าา เจิมมมต่อฮะะะ อยากอ่านอีกก555
    #42
    0