[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 19 : EP.18 ดีใจที่กลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    1 มี.ค. 62


EP.18 ดีใจที่กลับมา

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]






ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาก็ต้องพบกับความแปลกใจ

 

               "ไง" ร่างสูงที่นั่งพิงหัวเตียงเงยหน้าจากพื้นขึ้นมาทักทายฉัน

 

               "ขนุน?" น่าแปลก ขนุนมาทำอะไรที่ห้องฉัน

 

               "กว่าจะมานะ" ริมฝีปากบางเฉียบอมชมพูนั่นพูดขึ้น ขนุนมีใบหน้าที่โตขึ้นพอสมควรเลย ส่วนต่างๆเริ่มคมชัดขึ้น ดูเหมือนขาที่พาดอยู่ล่างเตียงนั่นก็ยาวขึ้นด้วย แค่ปีเดียวโตถึงขนาดนี้เลยหรอเนี่ย

 

               "หมายถึงกลับบ้านหรอ ใช่ ไม่ได้กลับนานเลย" ฉันพูด

 

               "อื้ม" พูดจบ ขนุนก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงเข้ามาหาฉัน

 

ควับ

 

ยังไม่ทันได้พูดอะไร ขนุนก็คว้าตัวฉันเข้าไปกอดโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว แถมยังกอดแน่นอีกต่างหาก

 

               "กอดพี่ทำไมขนุน" ฉันดิ้นขลุกขลักอย่างไม่เข้าใจ

 

               "รู้ว่าจะกลับ เลยมารอ ทั้งๆที่ไม่ว่าง" มารอฉันงั้นหรอ

 

               "ระ หรอ" ฉันพูดตะกุกตะกักทำไมเนี่ย

 

               "ไม่เอาแล้วใช่ไหมห้องนี้ ไม่เอาแล้วขอนะ"

 

               "ได้ไง" ฉันเบี่ยงตัวออกมาแล้วมองหน้าขนุน ทำไมเด็กนี่สูงขึ้นเยอะขนาดนี้เนี่ยสูงจนฉันต้องเงยหน้าขึ้นมอง สูงกว่าไอ้พาอีก

 

               "ได้ดิ ก็ไม่กลับมาหามันเลยนี่"

 

               "มันไหน หมายถึงห้องหรอ" ฉันตอบพลางจ้องหน้าขนุนอย่างงงๆ

 

               "เปล่า หมายถึงผม" สายตาเฉี่ยวคมจ้องลึกเข้ามาในตาฉันอย่างเปิดเผย ผมที่ยาวปรกคิ้วพาดเฉียงลงมาที่ดวงตายาวรีดุจเหยี่ยว กลิ่นหอมอ่อนจากกายเด็กนี่โชยเข้ามากระทบจมูกจนรู้สึกวิงเวียนอย่างบอกไม่ถูก ฉันรู้สึกแปลกๆกับร่างกายตัวเองตอนนี้ จะบอกว่าตื่นเต้นก็อาจจะใช่ หรืออะไรก็แล้วแต่ รู้แค่ว่าไอ้ก้อนในอกมันกำลังเต้นตึกตักประท้วงอย่างหนักหน่วง

 

               "ล้อเล่นใช่ไหม ฮ่าๆ" ฉันแกล้งหัวเราะ

 

               "ผมเคยล้อเล่นกับพี่หรอ?" แต่ขนุนกลับส่งสายตาจริงจังกลับมา อะไรของมันเนี่ย

 

               "ไอ้หนุนนนนน"

 

ผลัก

 

ฉันผลักหน้าอกขนุนให้ออกห่างจากตัวทันทีที่ได้ยินเสียงแมงมุมตะโกนใกล้เข้ามา ฉันเผลอคุยกับขนุนนานจนลืมไปว่ามันกอดฉันอยู่ ถ้าช้าอีกนิดแมงมุมคงได้เห็นภาพที่ชวนเข้าใจผิดเป็นแน่

 

               "มึงอยู่ไหนไอ้หนุน" เสียงเปิดประตูห้องตรงข้ามดังขึ้นแล้วปิดลงอย่างแรงทำเอาฉันสะดุ้งโหยง

 

               "กูอยู่นี่" ขนุนพูดขึ้น แต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่ฉัน

 

ผลัก

 

               "มึงมีเรื่องอะไรจะสารภาพกับกูไหม" แมงมุมผลักประตูเข้ามาพร้อมกับถือกระดาษแผ่นนึงในมือ"

 

               "เรื่อง?" ขนุนเบนสายตาจากฉันไปมองแมงมุมแล้วพูดขึ้น

 

               "นี่มันอะไร มึงไปสมัครเรียนที่นี่ได้ไง" แมงมุมเดินเข้ามายัดกระดาษใส่มือขนุน

 

               "กูก็อยากเรียนที่นั่น"

 

               "แล้วทำไมมึงไม่บอกกู!"

 

               "ก็คุณน้าอยากให้มึงเรียนมหาลัยใกล้บ้านไง กูเลยไม่ได้บอก"

 

               "แล้วมึงทำไมไม่เรียนที่นี่กับกู มึงทิ้งกูไว้ที่นี่คนเดียวได้ไง"

 

               "มึงเป็นผู้หญิง จะตามพวกกูไปเรียนวิดวะได้ไง ที่นี่ไม่มีวิดวะ พวกกูเลยจะไปเรียนที่นู่น"

 

               "พวกมึง? มึงหมายถึงไอ้กัสกับไอ้กะทิด้วยงั้นหรอ?"

 

               "ก็เออ พวกกูไม่ได้ทิ้งมึงนะ คิดดูสิ ถ้ามึงตามพวกกูไปคุณน้าจะอยู่กับใคร"

 

               "แล้วพวกมึงไม่คิดบ้างหรอว่าถ้าพวกมึงไปเรียนที่นู่นกูจะอยู่กับใคร เพื่อนกูก็มีแค่พวกมึง" ฉันได้แต่ยืนเงียบฟังขนุนกับแมงมุมทะเลาะกัน โดยที่ไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมา เด็กสองคนตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว พวกเขาสามารถคิดอะไรเองได้แล้ว ฉันเลยไม่อยากเข้าไปยุ่ง

 

               "นี่ไง กูถึงบอกให้มึงคบเพื่อนผู้หญิงไว้บ้าง"

 

               "ไอ้เพื่อนเหี้ย กูไม่น่าคบกับพวกมึงให้เสียเวลาเลย"

 

ผลัก

แมงมุมเดินเข้ามาผลักขนุนจนเซไปข้างหลังแล้วสะบัดตัวออกจากห้องไปเลย

 

               "เดี๋ยวก่อนมุม" ฉันตะโกนเรียกแมงมุมแต่ก็ไม่ทันแล้ว

 

               "เห้อ" ขนุนถอนหายใจพลางเดินกลับไปนั่งที่เตียงตามเดิม เดี๋ยวก่อนนะ นี่มันห้องฉันไม่ใช่หรอ

 

               "ทำไมไม่ตามไปเคลีย" ฉันเดินเข้าไปหาขนุนที่ทำหน้ากลุ้มใจ

 

               "เดี๋ยวไอ้มุมมันก็หาย มันโกรธไม่นานหรอก"

 

               "อย่าปล่อยให้ทะเลาะกันนาน เดี๋ยวมันจะต่อไม่ติด ง้อได้ก็ง้อซะ" ฉันเดินไปนั่งข้างๆขนุนโดยเว้นระยะห่างไว้พอสมควร ยืนนานก็เมื่อยเหมือนกัน

 

               "ไม่ถามผมหน่อยหรอว่าไปเรียนที่ไหน" ขนุนหันหน้ามาถามฉัน

 

               "ที่ไหนล่ะ"

 

               "มหาลัย K"

 

               "ห๊ะ ใช่มหาลัยที่อยู่ในเมืองหรือเปล่า มหาลัยK ถนนL"

 

               "มันก็มี K เดียวนี่แหละ" ขนุนกรอกตามองฉันอย่างเอือมๆ นี่กล้าทำสายตาแบบนี้ใส่ฉันแล้วงั้นหรอ

 

               "งั้นก็อยู่ใกล้โมเดลลิ่งพี่เลยน่ะสิ" ฉันพูด

 

               "อ้อออ หรอ" ขนุนพูดเสียงยานคาง เดี๋ยวนะ ฉันแอบเห็นนะว่ามันแอบยิ้ม

 

               "ยิ้มทำไม"

 

               "ไม่อยากรู้หรอทำไมผมถึงเลือกที่นั่น"

 

               "ก็ที่นี่ไม่มีวิศวะ" ฉันตอบตามที่ได้ฟังขนุนกับแมงมุมคุยกัน

 

               "นั่นมันก็ใช่ แต่มันก็แค่ส่วนนึง"

 

               "แล้วอะไรล่ะ"

 

               "ก็พี่ไง" แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันทำหน้างง "ผมไปเรียนที่นั่นก็เพราะพี่" ขนุนพูดช้าๆชัดๆอีกครั้ง

 

               "ทำไมต้องเพราะพี่" ฉันไม่เข้าใจที่ขนุนพูดอยู่ดี

 

               "พี่เรียนจบมาได้ไงเนี่ย ทำไมโง่งี้"

 

               "ไอ้เด็กบ้านี่ อยู่ๆก็มาด่าฉัน ออกไปเลยไป" ฉันถลึงตาใส่มันแล้วหยิบหมอนมาปาใส่

 

               "ฮ่าๆ ปล่อยให้ไม่รู้อยู่แบบนี้แหละดีแล้ว ผมไปนะ ไปง้อไอ้มุมก่อน" ขนุนลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปที่ประตู แต่ก่อนที่จะปิดประตูลง ขนุนชะโงกหน้าเข้ามาในห้องอีกครั้ง "ผมดีใจมากนะที่พี่กลับมา"

 

แล้วประตูห้องก็ปิดลง ทิ้งให้ฉันอยู่กับประโยคเดิม 'ผมดีใจนะที่พี่กลับมา ผมดีใจนะที่พี่กลับมา ผมดีใจนะที่พี่กลับมา' เสียงดังก้องวนอยู่ในหัวฉัน ทำไมฉันต้องเก็บเอาประโยคแค่นี้มานั่งคิดด้วยเนี่ย

 

......

 

19.00

-Line กลุ่ม3 แซ่บ-

 

       Pla Dao : กลับบ้านทั้งที ไปก๊งกัน

 

       PA YU : ให้กูได้อยู่กับแม่บ้างเถอะ

 

       Pla Dao : มึงกลับบ้านทุกเดือนห่า ยังเจอไม่พออีกหรอ

 

       PA YU : เหนือว่าไง

 

       Pla Dao : เออ อีเหนือ ไปไหม ปลดปล่อยบ้าง

 

       PA YU : ถ้าไม่ไปก็ได้นะ เหนือไม่ไปกูก็ไม่ไป

 

       Pla Dao : เห้ย ได้ไง นานๆจะได้หยุดพร้อมกันแบบนี้ plsss กูขอร้อง

 

       PA YU : มึงอยากไปก็ไป จะชวนพวกกูไปด้วยทำไม เพื่อนมึงก็เยอะ

 

       Pla Dao : แต่กูอยากแฮงก์เอาท์กับพวกมึงบ้าง

 

       PA YU : .....

 

       Nam Nuea : เออๆ ไปก็ไป

 

       Pla Dao : เย้ งั้นกูไปล่ะ ขอแต่งตัว 1 ชม. ไอ้พามารับกูบ้านด้วย เคนะอีเหนือ บรัย

 

       PA YU : เบื่อมึง

 

       Pla Dao : :P

 

จบการสนทนา

 

 

-Line-

PA YU

 

       PA YU : ไปได้?


       Nam Nuea : อืม ไปดิ อยากไปฟังเพลงเหมือนกัน


       PA YU : แน่ใจ?


       Nam Nuea : อืม เลิกห่วงกูได้ละ อกหักแค่นี้ไม่ตาย


       PA YU : เมื่อวานกูนึกว่าจะตายแล้วซะอีก


       Nam Nuea : ตบปาก


       PA YU : ฮ่าๆ เคๆ เดี๋ยวไปรับ เจอกัน


       Nam Nuea : อืม

 

......

 

3 ทุ่ม @ JK ผับ 

 

               "เดี๋ยวๆอีปลา ค่อยๆกินก็ได้" ฉันว่าพลางลูบหลังให้มันเพราะมันทำท่าจะสำลัก

 

               "ก็กูเก็บกดอะ ไม่ได้ก๊งมานาน ไอ้พาชนๆ อีเหนือชน" ดูมัน

 

               "วันนี้กูต้องแบกมึงกลับอีกแล้วใช่ไหม" ไอ้พาทำหน้าเอือม เรานั่งกันที่เก้าอี้กลมทรงสูง โดยนั่งล้อมโต๊ะกันสามคน มีเหล้ากับโซดาวางอยู่บนโต๊ะเต็มไปหมดราวกับมากันเป็นสิบ

 

               "แดกไม่เมาจะแดกทำซากอะไรวะ" ฉันส่ายหน้ากับท่าทางของมัน สงสัยจะเก็บกดจริง ก็ตอนที่ฝึกไม่ได้เที่ยวไม่ได้ออกไปไหนเลย สายเที่ยวแบบมันมันคงอึดอัดไม่น้อย

 

               "งั้นแดกๆไป แดกไปให้หมดนี่แหละ เวียนหัวแล้วอย่ามาบ่นให้พวกกูฟัง" พายุพูด

 

ฉันละสายตาจากพวกมันมองไปยังเวทีที่มีดนตรีสดและคนพลุกพล่าน ที่นี่เป็นร้านเหล้ากึ่งผับร้านใหญ่ในย่านนี้ เมื่อก่อนปลาดาวมาบ่อย เรียกว่าเป็นถิ่นมันเลยล่ะ เป็นร้านเหล้าที่บรรยากาศเย็นสบาย เปิดเพลงคลอเบาๆ ดึกๆจะเป็นเพลงแดนซ์

  

               "อีเหนือ คนนั้นคุ้นๆว่ะ" ปลาดาวที่เริ่มตาปรือชี้ไม้ชี้มือไปตรงทางเข้าร้าน ฉันหันไปมองตามมือมันก็ต้องเบิกตาโพลง

 

               "พี่เท"

 

               "ใช่มะ นั่นพี่เทแฟนเก่ามึง"

 

               "ไอ้ปลา" เสียงพายุเอ่ยปรามพลางดึงแขนปลาดาวลง

 

               "กูจะกลับ" ฉันหยิบกระเป๋าสะพายแล้วลุกขึ้นจากโต๊ะ

 

               "เดี๋ยวไปส่ง" พายุลุกขึ้นตาม

 

               "อ้าว แล้วกูล่ะ พวกมึงจะทิ้งกูหรอ" ปลาดาวเงยหน้ามองพวกเราสองคน มันเมาขนาดนี้ฉันคงให้มันอยู่ที่นี่คนเดียวไม่ได้

 

               "ไอ้พามึงอยู่เป็นเพื่อนอีปลาเถอะ เดี๋ยวกูโบกแท็กซี่กลับ ไม่ต้องห่วง"

 

               "ได้ไง ไม่ต้องแดกแล้วไอ้ปลา กลับกัน" พายุพูด อีปลาหน้าหงอยไปเลยทันที

 

               "พวกมึงไม่ต้องๆ พึ่งมากันเอง อย่าหมดสนุกเพราะกู ไม่ต้องห่วงกูจะไลน์เข้ากรุ๊ปตลอดทางโอเคนะ ไอ้พามึงนั่งลง" ฉันหันไปสั่งมัน

 

               "แต่.."

 

               "ไม่มีแต่ กูไปล่ะ" ฉันเดินออกมาจากตรงนั้นทันที แต่เดินไวไปหน่อยเลยชนเข้ากับอกแกร่งของผู้ชายด้านหน้า

 

ปึก

 

               "ขอโทษค่ะ" "ขอโทษครับ" ฉันกับผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นพร้อมกัน แต่เสียงนี้คุ้นชะมัด พอฉันเงยหน้าขึ้นมองคนที่ฉันเดินชนก็ต้องเบิกตาโพลง

 

               "ขนุน มาได้ไง"


....................


น้องมาค้าาาา น้องเข้าร้านเหล้าได้แล้วค้าาา 55555 ใช่ย่อยซะที่ไหน อย่าลืมนะว่าน้องจบม.6แล้ว ก็ต้องมาร้านแบบนี้เป็นธรรมดา แล้วถ้าพี่เทตามมาเจอพี่น้ำเหนือของน้อง น้องจะทำยังไงนะ อันนี้อยากรู้ต้องเม้นเจิมจ้าาา รัก<3



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

489 ความคิดเห็น

  1. #180 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 12:25
    น้องโตแล้ว
    #180
    0
  2. #11 pcyckk (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 04:28
    รออออออ นังหนุน แกมันร้ายยย
    #11
    0