[ จบแล้ว ] ผ ม อ ย า ก ไ ด้ พี่ - Hate to love you

ตอนที่ 11 : EP. 10 วันครบรอบเขาทำอะไรกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

EP.10 วันครบรอบเขาทำอะไรกัน

    


[ ขนุน X น้ำเหนือ ]




1 เดือนผ่านไป

 

วันนี้เป็นวันครบรอบที่ฉันกับพี่เทคบกันได้หนึ่งปี ซึ่งตรงกับวันศุกร์พอดี พี่เทวาเลยจะมาหาฉันที่บ้านในช่วงเย็น หลังจากเลิกเรียนฉันก็รีบกลับบ้านมาอาบน้ำแต่งตัวในชุดสบายๆเพราะเราไม่ได้มีแพลนจะไปไหนกัน แค่ได้เจอกันก็พอแล้ว

 

ฉันเดินออกมารดน้ำต้นไม้หน้าบ้านอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้พึ่งสี่โมง แมงมุมกับขนุนเลยยังไม่กลับ พูดถึงเด็กนั่นก็น่าหงุดหงิดชะมัด เด็กมันยังทำตัวเหมือนที่เจอฉันวันแรก แทบจะพูดกับฉันนับคำได้ รวมๆแล้วไม่ถึงสิบคำด้วยซ้ำ ส่วนใหญ่จะมีคำว่า อืม กับพยักหน้าให้เท่านั้น เวลามันเรียกฉันมันก็เรียกแค่คำว่า 'พี่' ไม่เรียกพี่น้ำเหนือเหมือนเมื่อก่อน ฉันว่าฉันต้องเคลียกับขนุนมันแล้วล่ะ เพราะทนบรรยากาศอึดอัดนี่ไม่ไหวแล้ว

 

พูดถึงก็มาพอดี

 

               "วันนี้เลิกเรียนไวหรอเจ้" แมงมุมเอ่ยทักฉัน ส่วนคนข้างๆก็ตีหน้านิ่งตามเคย

 

               "อืม" ฉันพยักหน้าให้แมงมุมแล้วรดน้ำต้นไม้ต่อ

 

               "ทำไมวันนี้อาบน้ำไว ปกติเห็นใช่ชุดนักศึกษาจนดึกจนดื่น" แมงมุมก้มมองชุดฉัน

 

               "ก็ไม่ทำไมอะ อยากอาบน้ำไวบ้างไม่ได้หรือไง" มันมาจับผิดอะไรฉันอีกเนี่ย

 

               "ไม่ทำไมหรอก มันแค่ผิดสังเกต นัดกับพี่เทวาไว้หรือไง" นั่น รู้อีก

 

               "อืม"

 

               "นั่นไง ว่าละ ฉีดน้ำหอมซะฉุนเชียว"

 

               "ฉุนบ้าไร ออกจะหอม ฉันฉีดแค่ทีเดียวเอง" ฉันดึงคอเสื้อขึ้นมาดม "ก็ไม่เหม็นนี่"

 

               "รู้ ว่าเจาะสะดือ ไม่ต้องโชว์ก็ได้เจ้" ฉันมองตามสายตาแมงมุมเลยเห็นว่าเสื้อตัวเองเลิกขึ้นจนเห็นสะดือที่ใส่จิวสีเงินคล้องไว้ พอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับสายตาของเด็กขนุนที่มองมาเช่นกัน ฉันรีบปล่อยมือจากเสื้อทันที รู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเพราะสายตาเด็กนั่นที่จ้องซะจนฉันทำตัวไม่ถูก "ปกติพี่เทวาไม่เคยมาวันธรรมดานี่ ทำไมวันนี้ถึงโผล่มาได้" แสนรู้จริงๆยัยนี่

 

               "วันนี้ครบรอบหนึ่งปี" ฉันบอก

 

               "อ้ออออ แล้วมีของขวัญอะไรให้พี่เขาล่ะ"

 

               "ถามทำไมเนี่ย รีบเข้าบ้านไปสิ จะมายืนจับผิดพี่ทำไม" ฉันจับสายยางแล้วเดินหนีมาอีกทาง อยู่ๆเกิดอยากรู้เรื่องฉันทำไมเนี่ย เรื่องของขวัญที่แมงมุมถามฉันไม่มีหรอกนะ ก็พี่เทบอกว่าจะขอเอง ฉันเลยให้เขาบอกเองดีกว่าว่าอยากได้อะไร กลัวซื้อของมาให้แล้วจะไม่ถูกใจ

 

แกรบ แกรบ

เสียงเหมือนคนเหยียบใบไม้ดังขึ้นด้านหลัง

 

               "อะไรอีกแมงมุม อ้าว" ไม่ใช่แมงมุม แต่คือเด็กนั่นต่างหากที่เดินตามฉันมา แล้วแมงมุมไปไหน

 

               "..." ขนุนเดินมาจ้องหน้าฉันนิ่งๆแล้วไม่พูดอะไร แถมยังเอนหลังไปพิงต้นไม้หน้าตาเฉย

 

               "มีอะไร" ฉันถามออกไปห้วนๆ

 

               "...." เงียบ

 

               "ขนุน มีอะไรจะพูดกับพี่หรือเปล่า" ฉันจัดการวางสายยางไว้ที่โคนต้นไม้ แล้วเดินเข้าไปหาขนุน ฉันว่าฉันเคลียกับเด็กมันวันนี้เลยดีกว่า ไม่ไหวจะค้างคาแบบนี้อีกต่อไปละ "นี่เดือนนึงแล้วนะที่ขนุนพยายามหลบหน้าพี่ มีอะไรกันแน่"

 

               "..." ยังคงเงียบ นี่จะกวนประสาทฉันหรือไง ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ บอกเลยว่าได้ผล เพราะฉันเริ่มหงุดหงิดแล้ว

 

               "ไม่มีไรงั้นไปล่ะ ฝากปิดน้ำด้วย อ๊ะ" ระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินผ่านตัวขนุน เด็กมันก็คว้าแขนฉันไว้ ฉันตกใจจึงเหวี่ยงแขนไปด้านหลังแต่ก็ไม่หลุด

 

               "มีอะไรหลายอย่างเลยนะที่ผมไม่รู้เกี่ยวกับพี่" เปิดปากพูดซะทีนะ แต่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าขนุนหมายถึงอะไร แถมยังไม่เงยหน้าขึ้นมาคุยกับฉันอีก พื้นดินมันน่ามองกว่าฉันหรือไงห๊ะ

 

               "หมายถึงอะไร" ฉันถาม

 

               "เก้าปีที่ผ่านมาพี่เปลี่ยนไปเยอะเลยนะ" ขนุนเงยหน้าขึ้นมา แววตาเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น ผิดหวังหรอ เสียใจ หรืออะไรฉันมองไม่ออก แต่มันเป็นแววตาที่ไม่ได้มีความสุขนัก

 

               "...." ฉันยืนนิ่งรอฟังขนุนพูด เพราะดูเหมือนว่าเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

 

               "หมอนั่นแฟนพี่สินะ" เรียกพี่เทว่าหมอนั่นเนี่ยนะ

 

               "อืม แฟนพี่ ทำไม" ฉันพูดพลางบิดแขนตัวเองออกแต่ก็ไม่เป็นผล ทำไมแรงเยอะขนาดนี้เนี่ย เขาเด็กกว่าฉันตั้งสี่ปี แต่ทำไมตัวสูง แข็งแรงและดูโตกว่าฉันอีกล่ะ

 

               "มันดูไม่น่าไว้ใจ" อะไรกัน อยู่ๆก็มาพูดเรื่องนี้กับฉัน ทั้งๆที่ไม่เคยปริปากพูดกับฉันเลยตั้งแต่กลับมา

 

               "อะไรคือไม่น่าไว้ใจ พี่คบกับเขามาปีนึงแล้ว พี่รู้ว่าเขาดีหรือไม่ดี ขนุนไม่มีสิทธิ์มาตัดสินแฟนของพี่" ฉันชักจะเริ่มหงุดหงิดแล้ว ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครจับแขนฉันแรงขนาดนี้มาก่อน

 

               "ผมดูผู้ชายเหมือนกันออก ผมเห็นสายตาที่มันมองพี่" สายตาหรอ เขาไปเห็นตอนไหนกัน เขาเจอพี่เทแค่วันนั้นครั้งเดียวเองไม่ใช่หรอ

 

               "อย่าทำตัวเหมือนตัวเองโตกว่าพี่ไปหน่อยเลย เรามันแค่เด็กม.6 แต่พี่เรียนใกล้จบแล้ว พี่รู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร ไม่ต้องมาบอกพี่ อ๊ะ" ฉันนิ่วหน้าเมื่อขนุนจับแขนฉันดึงเข้าหาตัว เป็นบ้าอะไรอีกล่ะเนี่ย แขนฉันคงเป็นรอยหมดแล้ว

 

               "เลิกเรียกผมว่าเด็กสักที ไม่เห็นหรอว่าผมตัวโตกว่าพี่อีก ผมทำอะไรเหมือนพี่ได้หมดทุกอย่าง ผมไม่ใช่เด็ก" สายตาขุ่นเคืองมองฉันอย่างเยือกเย็น ทำไมเด็กที่ฉันลูบหัวมาตั้งแต่เด็กถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

 

               "นายไม่ใช่ขนุน" ฉันหลุดปากพูดออกมาตามความรู้สึก

 

               "...." ใบหน้าบึ้งตึงแปรเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วสงสัยกับคำที่ฉันพึ่งพูดออกไป

 

               "นายไม่ใช่ขนุนที่พี่เคยรู้จัก เด็กนั่นไม่เคยทำร้ายพี่แบบนี้" พูดจบฉันก็ดึงแขนตัวเองออกมาจากมือเขาอย่างแรง

 

พรึบ

 

               "อ๊ะ" ความรู้สึกแสบพุ่งแปร๊บเข้ามาที่ข้อมือ เพราะฉันสะบัดแขนอย่างแรง เลยทำให้เล็บของขนุนขูดเข้ากับหลังมือฉัน ไม่น่าเชื่อว่ามันจะแสบขนาดนี้แถมยังมีเลือดซึมออกมา

 

               "พี่น้ำเหนือ" ขนุนทำท่าทางตกใจ แถมยังเรียกชื่อฉันเหมือนตอนเด็กๆ คงจะเผลอเรียกสินะ

 

               "หึ ทำฉันเจ็บอีกจนได้ สะใจนายรึยัง" ฉันกัดปากล่างสบถกับตัวเองแล้วเงยหน้าจ้องขนุนด้วยความโมโห ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองเป็นคนทำให้เกิดแผล แต่ก็ไม่วายพาลใส่ขนุนอีกจนได้ เพราะส่วนนึงมันก็เป็นเพราะเด็กนี่อีกนั่นแหละ 

 

ขนุนทำท่าจะเดินเข้ามาจับแขนฉัน แต่ฉันก้าวถอยหลังหนีจนเขาชะงักไป สายตาขนุนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

 

               "ผมขอโทษ" ขนุนมองหน้าฉัน

 

               "ไม่ต้องมายุ่งกับพี่" ฉันหันหลังพลางก้าวเดินเพื่อหนีจากเด็กนี่ แต่ขนุนพูดบางอย่างออกมาซะก่อน

 

               "มีอย่างนึงที่พี่ยังเหมือนเดิม"

 

กึก

ฉันหยุดเดินเพราะอยากรู้ว่าขนุนจะพูดอะไร

 

               "พี่ยังไม่แคร์ผมเหมือนเดิม ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้" หึ ไม่แคร์งั้นหรอ ฉันเนี่ยนะไม่แคร์ แล้วเลโก้ที่อยู่ในลิ้นชักมันหมายความว่าไง

 

ก็แล้วแต่จะคิดแล้วกัน

 

....


[ขนุน บรรยาย]

 

สุดท้ายผมก็ทำเธอเจ็บ ไม่รู้ว่าแววตาที่มองมานั่นมันคือความเกลียดชังหรือเปล่า แต่หัวใจผมมันเจ็บปวดไม่น้อยเลยที่ได้เห็นแววตาคมของพี่น้ำเหนือแสดงออกมาแบบนั้น

 

ขนาดผมพูดประชดไปแบบนั้น เธอยังไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง สมกับเป็นพี่น้ำเหนือจริงๆ ผมอ่านใจเธอไม่ออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว บางครั้งเหมือนเธออยากทำดีกับผม แต่ปากเธอกลับปฎิเสธอยู่ตลอดเวลา มันเลยทำให้ผมไม่แน่ใจว่าเธอเกลียดผมหรือเปล่า แต่มันจะมีเหตุผลอะไรล่ะ

 

ที่ผมไม่ยอมคุยกับเธอเป็นเพราะผมกลัวใจตัวเอง กลัวว่ามันจะถลำลึกไปมากกว่านี้ ผมอยากตีตัวออกห่างออกมาบ้าง เผื่อความชอบมันจะน้อยลง แต่ไม่เลย ยิ่งออกห่างกลับยิ่งต้องการ ยิ่งพยายามหลบหน้ากลับยิ่งอยากเจอ 

 

ตอนที่พี่น้ำเหนือเดินหนีออกมาจากแมงมุม ผมมองตามเธอจนลับตา รู้ตัวอีกทีผมก็เดินตามพี่น้ำเหนือมาแล้ว แต่เรากลับยิ่งทะเลาะกันมากกว่าเดิมเพราะไอ้บ้านั่น ที่ผมบอกพี่น้ำเหนือว่าผมมองมันออก ผมหมายถึงแววตาที่มันส่งให้พี่น้ำเหนือ มันไม่ใช่แววตาที่รักผู้หญิงคนนึงอย่างสุดหัวใจ มันเหมือนมีความลังเลอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ พี่น้ำเหนือไม่เห็น แต่ผมเห็นตอนที่มันมาส่งเธอวันนั้น หลังจากที่พี่น้ำเหนือเข้าบ้านไป ไอ้เทวาอะไรนั่นมันยืนพิงรถเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในใจ ผมดูออก

 

Line Line Line~~


อยู่ๆเสียงไลน์ก็ดังขึ้น ผมจึงล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาดู

 

Gathi :      ถึงบ้านยัง

 

Khanoon :  อืม ทำไม

 

Gathi :      มาเล่นเกมที่บ้านเป็นเพื่อนกูหน่อย

 

Khanoon :  ไม่อะ

 

Gathi :      โด่ อะไรวะ ทีเมื่อก่อนอ่ะแย่งกูเล่น

 

Khanoon :  มึงก็ชวนพี่มึงเล่นดิ

 

Gathi :      พายุอะนะ มันไม่เล่นกับกูหรอก วันๆขลุกอยู่แต่ในห้อง

 

Khanoon :  ชวนไอ้กัส

 

Gathi :      มันบอกจะดูหนังโป้อยู่บ้าน

 

Khanoon :  ไอ้เหี้ย

 

Gathi :      เออๆ แค่นี้แหละ พรุ่งนี้เจอกัน

 

Khanoon :  อืม

 

Gathi :      Gathi send a sticker

 

Khanoon :  เดี๋ยว

 

Gathi :       ว่า?

 

Khanoon :  ปกติวันครบรอบผู้ชายกับผู้หญิงเขาทำอะไรกันวะ

 

Gathi :      ถามอะไรของมึง

 

Khanoon :  ก็ที่กูถามอะ ตอบมาดิ

 

Gathi :      มีเซ็กส์มั้ง

 

Khanoon :  ไอ่เหี้ย

 

Gathi :      ไม่เชื่อกูอีก ช. ญ. 50% ก็มีเซ็กซ์กันครั้งแรกวันนี้ทั้งนั้น ไม่รู้หรอ เขาเรียกวันเสียซิงอะ

 

Khanoon :  เหี้ย

 

Gathi :      ด่ากูทำไม

 

Khanoon :  เปล่า กูไม่ได้ด่ามึง ไปล่ะ กูมีเรื่องต้องทำ

 

จบการสนทนา


......................




GATHI


น้องมันจะไปไหนนน พอได้ยินว่าเขาทำอะไรวันครบรอบก็รีบเชียว อิพี่มันก็ไม่รู้เรื่องว่าของขวัญที่พี่เทอยากได้คืออะไร แล้วมันจะตรงกับที่กะทิพูดไหม อันนี้ต้องติดตามตอนต่อไปจ้าาา


1 เม้น = 1 กำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

488 ความคิดเห็น

  1. Columnist
    #265 yingzazaza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:58
    หรือพี่เทจะมีคนอื่นนน
    #265
    0
  2. #35 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:11
    น้องต้องขัดขว้างนะลูก
    #35
    0