คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

{one piece}: The Nightmare?

ตอนที่ 9 : NIGHTMARE?: CHAPTER 5


     อัพเดท 4 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคอื่นๆ
Tags: onepiece one piece zoro nami luffy sanji robin zoronami movie วันพีช นามิ โซโล หมวกฟาง
ผู้แต่ง : jb-imchz ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jb-imchz
My.iD: https://my.dek-d.com/jb-immature
< Review/Vote > Rating : 72% [ 5 mem(s) ]
This month views : 44 Overall : 10,452
145 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 182 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
{one piece}: The Nightmare? ตอนที่ 9 : NIGHTMARE?: CHAPTER 5 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1196 , โพส : 11 , Rating : 67% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


CHAPTER 5


 "ไม่รู้รัตติกาลล่วงเลยไปเท่าไหร่...
...หรือความเป็นจริงเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน
....ทั้งตราบใดในยามนี้ย่อมไม่สำคัญ
เท่าในใจเรายังไม่เปลี่ยนแปลง....
"





หญิงสาวทั้งสองอยู่ในชุดเครื่องแบบลูกน้องคิซึ สูทสีดำตัดเย็บพอดีตัด เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว กางเกงสเล็คสีดำและเสื้อกั๊กพอดีตัว แต่ขนาดหน้าอกที่แตกต่างจากลูกน้องคนอื่นๆกระดุมเสื้อจึงถูกปลดลงสามเม็ด เว้าลึกเผยร่องอกนวลเนียนและก้อนเนื้อทั้งสองที่เบียดกันอยู่ เสื้อกั๊กสูทเน้นส่วนเว้าโค้งของเอว ทุกสรีระและดวงหน้าสวยที่คุ้นตายืนยันได้เลยว่าเธอทั้งสองคือตัวจริง แม้นัยน์ตาสองคู่นั้นจะไม่ได้ส่องประกายสวยงามเหมือนเมื่อก่อนก็ตาม...  ซองปืนสะพายไหล่และคาดเข็มขัดที่มีอาวุธครบถ้วน

“คุณนามิ ! โรบินจัง !

“... ทำไมถึงได้...”

“... ป่ะ เจอตัวแล้ว กลับกันเถอะ”

“มันใช่ที่ไหนล่ะโว้ย !!” ทั้งสองหนุ่มหันไปตวาดใส่กัปตันผู้ใสซื่อ

“อ้าว นั่นไม่ใช่นามิกับโรบินเหรอ?” ลูฟี่ถามหน้าตาเฉย พลางเอานิ้วแหย่จมูกตัวเอง

“ไอ้ใช่น่ะก็ใช่...” โซโลเกาหัว

“...จะอธิบายยังไงดีล่ะ” ซันจิถอนหายใจ

“ยาควบคุมประสาทงั้นเหรอ?” ช๊อปเปอร์พูด เขาเคยอ่านเจอยาชนิดนี้ในหนังสือปรุงยาขั้นสูง แต่มันเป็นยาอันตรายจึงไม่เคยคิดทำ มากกว่านั้นคือไม่เคยคิดว่ายาชนิดนี้จะเล็ดรอดสายตาของเขาไปได้จนถึงขนาดเพื่อนถูกวางยา นับเป็นความผิดพลาดร้ายแรงจริงๆ... “แต่ตอนไหนกัน?”

“เกือบถูก.. แต่นี่คือซีดีบี... ยาที่ฉันคิดขึ้นเอง มันสามารถควบคุมร่างกายของเหยื่อขณะหลับ และควบคุมความฝันด้วยนะ... ใครจะรู้ ตอนนี้สาวน้อยของฉันอาจกำลังฝันดีอยู่ก็ได้” คิซึยิ้มเยาะพลางลูบเรือนผมสีส้มของนามิผู้กำลังฉีกยิ้มกว้างไปจนถึงใบหูคล้ายรอยยิ้มของปีศาจก็ไม่ปาน

“ไม่คิดว่าตอนหลับยัยนั่นจะน่ากลัวขนาดนี้” โซโลมีอาการขนลุกขนพอง

“อย่าด่าคุณนามินะเฟ้ยมาริโมะ !!

“พวกนายทุกคนก็ถูกวางยาเหมือนกัน”

!!?

“...ได้ยังไง?” ช็อปเปอร์หน้าซีดเผือด “ตอนไหนกัน?”

“เสียดายฉันลืมไปว่าสำหรับผู้ชายต้องให้มากกว่าสิบสามซีซี... ดันใส่ไปแค่เก้าเอง”

“หมายถึงยานั่นไม่มีผลกับพวกฉันเหรอ?” แฟรงกี้พูด

คิซึส่ายหน้าอย่างเสียอกเสียดาย “ถ้าเพิ่มอีกสี่ซีซีล่ะไม่แน่”

“ทำไมล่ะขอรับ?” บรู๊คถาม “ผมกลัวจนขนลุกไปหมดแล้ว”

“แกไม่มีขนโว้ย !” ทั้งสี่ตะโกนเตือน

“เอ้อ จริงด้วยสิขอรับ โยโฮโฮโฮ !

“ยังมีอารมณ์มาเล่นมุขอีกนะแก !!” ซันจิตวาด

“ก็มันจี้นี่ขอรับ โยโฮโฮโฮ !

“ไม่เคยได้ยินหรือไงว่าจิตใจผู้หญิงอ่อนไหวกว่าผู้ชายน่ะฮึ” คิซึรีบพูดก่อนที่ตนจะไม่ได้รับความสนใจ สงสัยเขาจะคิดผิดมหันต์ถึงได้หลอกแก๊งค์โจรสลัดเพี้ยนๆแบบนี้มาที่เกาะ

“...งั้นก็...ไม่มียาแก้น่ะสิ” ช็อปเปอร์เอ่ยขึ้นเมื่อนึกได้

“ก็ไม่มีน่ะสิ ก็บอกแล้วว่าฉันคิดตัวยานี้ขึ้นเอ -

“แปลว่านายจะไม่ปล่อยนามิกับโรบินสินะ?” ลูฟี่จิ้มจมูกตนพลางเอ่ยถามหน้านิ่ง

“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นล่ะนะ คิคิคิ”

“ไม่ปล่อยจริงอ่ะ?”

“ก็จริงน่ะสิ”

“...แน่ใจ?”

“หึหึ แน่สิ”

“งั้นก็อย่าอยู่เลย ~!!!!” ลูฟี่อ้าปากคำรามลั่นสุดเสียง ปลุกระดมให้หมวกฟางคนอื่นกลับมาสนใจคิซึอีกครั้ง คราวนี้คิซึเป็นฝ่ายต้องผงะและก้าวถอยหลัง ออกตัววิ่งเข้าทางลับของปราสาท ส่งตัวเองขึ้นไปชั้นบนสุดของหอคอย ขณะทิ้งให้หมวกฟางที่เหลืออยู่กับลูกน้องของเขา

“อย่าหนีนะ !!” ลูฟี่ดีดตัวลอยตามคิซึไปติดๆ ไม่ลืมหันมาตะโกนบอกลูกเรือคนอื่นๆ “ทุกคน ! ฝากนามิกับโรบินด้วยนะ !

“อื้อ !!

“ตามมันไป คุ้มกันบอส ! ฆ่ามัน !” หุ่นยนต์ตัวหนึ่งออกคำสั่งให้ลูกน้องตัวที่เหลือบรรจุกระสุนใส่ปืนลูกซอง กระโดดดีดตัวเป็นนินจาตามหลังลูฟี่ไป ดูเหมือนจะเป็นอุปสรรคขัดขวางไม่ให้กัปตันหมวกฟางเข้าถึงตัวคิซึได้ หมวกฟางที่เหลือกำลังว่างงาน พวกเขารู้หน้าที่ดีว่าต้องทำยังไง

บรู๊คกระโดดก้าวยาวตามฝูงชายชุดดำไปติดๆ

“โยโฮโฮ รอกระผมด้วยสิขอรับ” เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

จัดการตัวประกอบแค่นี้... เรื่องจิ๊บๆ

จำนวนมาก... ก็แค่เสียเวลามากขึ้นเล็กน้อย

เหลือหมวกฟางห้าคน กับอีกสามคนเป็นศัตรู

“ทำไงดีล่ะ...”

“ช็อปเปอร์ตั้งสติหน่อย !” อุซปเขย่าตัวคุณหมอจนคอโยก “เราต้องทำยาแก้นะ !

“ฉันไม่มีตัวยานั้นนี่ เราต้องมีตัวยา...” ช็อปเปอร์พูดอย่างลุกลีลุกลนก่อนเอะใจขึ้นได้... “...แลปไง !

“แลปของคิซึสินะ !” อุซปทุบกำปั้นลงฝ่ามือ เข้าใจสถานการณ์ทันท่วงที

“อื้อ ! เราต้องหาแลปนั่นให้เจอ”

... แม้ปราสาทมันจะซับซ้อนนักก็เถอะ

“งั้นไปกันเถอะ !

“โซโล ! นายห้ามไปไหนนะ” อุซปไม่วายไม่ลืมหันเตือนเพื่อน

“รีบๆไปเลยโว้ย !!

“อื้อ งั้นไปล่ะ !” อุซปกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอ

ทั้งสองหมุนตัวกลับ วิ่งตรงไปยังทางออกของห้องโถง... ฉับพลันหุ่นยนต์กอริลล่าถลามาปิดทางออกไว้เสียก่อน พร้อมทั้งเล็งบาซูก้าที่ไหล่มายังพวกเขาทั้งสอง “คิดว่าจะไปได้ง่ายๆเรอะ?”

“ซุปเปอร์ ~!!!!

เสียงนำมาแต่ไกล แต่อีกฝ่ายไม่ไวพอจะหลบหมัดยักษ์ของแฟรงกี้ได้

เป้ง !!!!

“ว้ากกก !! นิ้วฉัน !!

เหล็กปะทะเหล็ก ส่งเสียงดังสนั่นเหมือนเคาะระฆังผิดวิธี ความแรงส่งผลให้ร่างลิงยักษ์ปะทะกำแพงพังจนทะลุออกไปด้านนอก ไถลร่างลงเนินเขาโดยมีแฟรงกี้ติดลงไปด้วย... ดูเหมือนนิ้วของเขาจะติดอยู่ที่รอยแยกระหว่างกรามของเจ้าหุ่นยนต์นั่น คนสร้างช่างสร้างมันได้ไร้ความปราณีตสุดๆ... แฟรงกี้อดตำหนิไม่ได้เลยจริงๆ

“แตงกิ้วนะแฟรงกี้ !!” อุซปตะโกนไล่หลังร่างหุ่นยนต์ทั้งสองที่กลิ้งลงเขาไปอย่างสวยงาม ก่อนพยักเพยิดหน้ากับช็อปเปอร์วิ่งออกจากห้องโถงไป

เหลือหมวกฟางสองคน กับอีกสองคนที่กลายเป็นศัตรู

“โรบินจัง คุณนามิ...” ซันจิทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เสียให้ได้ “ฉันทำไม่ได้ !! จะให้ทำร้ายสุภาพสตรีได้ยังไงกัน !! ไม่ด้ายยย !!” เขาทึ้งหัวตัวเองเหมือนคนเสียสติ พลางวิ่งหนีไปอีกทาง... “ฉันทำไม่ด้ายยยยย !!

เดี๋ยว... นี่มันจะทิ้งเขาให้สู้คนเดียวเหรอ? โซโลเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบมากกว่าเดิม หันกลับไปมองหญิงสาวทั้งสอง... โรบินวาดปืนลั่นกระสุนมาทางเขา โซโลตวัดดาบกัน ก่อนหญิงสาวผมสีดำจะวิ่งฉิวผ่านหน้าเขาพร้อมเหวี่ยงขาเตะก้านคอเขา...

โซโลกระเด็นไปอีกทาง ขณะโรบินวิ่งตามหลังซันจิออกไป

“เจ็บ..ชะมัด” ชายหนุ่มสะบัดหัวไล่อาการเวียนหัวออกไป หันมองหญิงสาวอีกคนที่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

เหลือหมวกฟางอยู่หนึ่งคน กับอีกคนที่เป็นศัตรู... เป็นหมวกฟาง

นามิดึงปืนกระบอกงามจากซองปืนข้างตัว บรรจุกระสุนใส่แมกกาซีนอย่างเชื่องช้า กระชากรางเลื่อนผลักกระสุนเข้ารังเพลิงหนึ่งนัด ขึ้นเซฟแล้วเสียบปืนเข้าในซองเหมือนเดิม

ดูเหมือนเธอจะยังไม่ใช้ปืนต่อสู้กับเขา... โซโลคิดอย่างโล่งอกโล่งใจ

ซะเมื่อไหร่ หล่อนคว้าปืนกลที่ไขว่อยู่ข้างหลังมายกเล็งแล้วยิงรัวไม่ยั้ง !

“เอาจริงดิ !?” โซโลขบกรามตีลังกาม้วนหน้าตวัดดาบทั้งสองกันกระสุนไม่ยั้ง เสียงของลูกกระสุนปะทะดาบดังเคร้งระรัวไม่หยุด อะดรีนาลีนในกายเขาสูบฉีด เรี่ยวแรงเพิ่มพูนขึ้นร้อยเท่าพันทวี ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นทุกครั้งที่เขากำลังจะได้ต่อสู้กับศัตรู

...แต่นี่ไม่ใช่ศัตรู

หรือว่าความฝันนั่น...

“โซโล”

“ข้างหลัง !!!

ฉัวะ !!

“กรี๊ดดดดด !!!

หญิงสาวกรีดร้องสุดเสียงก่อนที่ร่างจะแยกออกเป็นสองส่วน ของเหลวสีแดงข้นกระจายทั่วอณู...

หรือว่านั่นจะ...

...เป็นฝีมือของเขา??

ไม่... ต้องไม่ใช่... และไม่มีวันใช่...

ไม่มีทางที่เขาจะตอบโต้กลับ ไม่ว่าทางไหนก็ตาม

โซโลกลืนน้ำลายลงลำคอที่แห้งผาก เขาต้องถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุด... จนกว่าลูฟี่จะเอาชนะคิซึได้ หรือจนกว่าช็อปเปอร์จะปรุงยาแก้เสร็จ ห้องโถงมีเพียงซากปรักหักพังที่หุ่นยนต์ลิงยักษ์ทำไว้ก่อนไหลลงเนินไปกับแฟรงกี้ ยังพอเป็นที่ช่วยกำบังได้บ้าง

โซโลสะบัดปลายดาบ กระโดดถอยหลังเบี่ยงตัวหลบกระสุนสไลด์ตัวเข้าหลบหลังซากกำแพงหนา หันหลังพิงซากแผ่นหิน คิดหาทางถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุด... แต่เขาไม่เคยทำ... ปกติเวลาสู้กับศัตรูเขามีแต่ทำเวลาจัดการกับอีกฝ่ายให้เร็วที่สุด... แต่นี่ไม่ใช่

เสียงจากปลายปืนดังถี่ยิบ เศษวัสดุปลิวกระจัดกระจายเมื่อคมกระสุนทะลวงผ่านรูปภาพบนผนัง

“ยิงได้ห่วยชะมัด !” โซโลตะโกน

เสียงกระสุนเงียบไป ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของรองเท้าส้นสูงใกล้เข้ามา

และหยุดลง...

...ความเงียบปกคลุมในห้องโถง

เสียงกริ๊กปริศนา...

...หัวใจที่เต้นระรัว

เสียงวัตถุแหวกอากาศใกล้เข้ามา...

...การตัดสินใจที่ไม่แน่นอนทำให้หยุดนิ่ง

เสียงวัตถุตกลงข้างกายเขา

...ช้าไป

ควันสีเทาเข้มพวยพุ่งขึ้นจนตลบอบอวล ร่างสูงรีบลุกขึ้นตั้งดาบตามสัญชาตญาณ แต่แล้วก็ลดปลายดาบลงตามสัญชาตญาณเช่นกัน... ดาบมีไว้สู้กับศัตรู เขาบอกตัวเองอย่างนั้น เขาอาจเผลอทำร้ายเธอได้ และเรื่องนั้นเขาจะไม่ให้อภัยตัวเองเลยจริงๆ

ปัง !! ปัง !! ปัง !! ปัง !! ปัง !! ปัง !!

ลูกกระสุนพุ่งตรงเข้ามา แม้จะหลบได้เฉียดฉิวแต่คมกระสุนก็สร้างบาดแผลเป็นรอยเฉี่ยวเลือดซิปไหลตามร่าง พูดได้ว่ากระสุนทุกนัดที่หล่อนยิงมาโดนเขาหมด ความเผลอไผลทำให้เขาไม่ทันตั้งดาบขึ้นกัน หนำซ้ำเมื่อรู้สึกถึงฝีเท้าที่เร่งถี่ยิบตรงเข้ามาจึงโยนดาบทิ้งไปอีกทาง

โซโลรู้ดีว่าทำอะไรไป เขาต้องมั่นใจว่าในสถานการณ์ที่มองไม่เห็นแบบนี้จะไม่เผลอตวัดดาบโดนเธอเข้า...

ปัง !! นัดนี้สัมผัสได้เลยว่ามันเฉียดใบหน้าเข้าไปเพียงเสี้ยวเดียว เลือดนักสู้ตอบสนองให้เขายกกาดขึ้นปะทะมือเจ้าของปืนสุดแรง ได้ยินเสียงวัตถุตกลงพื้น ปืนหนึ่งกระบอกหลุดจากมือไปแล้ว...

ผัวะ !!

กำปั้นเล็กแหวกอากาศชกเข้าที่หน้าเขาอย่างจัง กำปั้นครั้งสองตามมาแต่โซโลเบี่ยงตัวหลบทันพร้อมทั้งคว้าข้อมือหล่อนไว้ได้ เขาเข้าล็อคด้านหลังร่างบาง หวังจะจับกุมเธอให้นานที่สุด

“ตั้งสติหน่อยสิยัยบ้า !

แต่ไร้ประโยชน์ ไม่รู้นามิเอาเรี่ยวแรงมหาศาลนั้นมาจากไหนหรือเพราะยานั้นทำให้เธอมีพละกำลังมากกว่าปกติ... เธอสะบัดแขนเหวี่ยงตัวออกได้ มือฉวยปลายปืนขึ้น ด้ามปืนตบเปรี้ยงเข้าที่ใบหน้าอีกฝ่าย โซโลหน้าสะบัดตามแรงกระแทก เสียงดังพล่อกลั่นเปี๊ยะในหู หางคิ้วข้างหนึ่งแตกเป็นทางยาว เลือดทะลักออกจากบาดแผล ไหลเยิ้มลงบนคอ สาบานได้ว่าแก้วหูจะแตกจริงก็คราวนี้ล่ะ...

ผัวะ ! ด้ามปืนหวดกลับมา เร็วจนแม้จะหลบ ด้านปืนยังคงกระแทกเข้าที่หัวอย่างจัง เลือดบนหัวไหลโกรกอีกครั้ง แต่เปิดช่องโหว่งให้โซโลแย่งปืนและปาไปอีกทางได้

“นามิ !

หวืด !

“ได้ยินไหมเนี่ย !

หวืด !

หญิงสาวปล่อยทั้งหมัดฮุกซ้ายฮุกขวา เหวี่ยงขาเตะทั้งสูงต่ำ พานโซโลทั้งเบี่ยงทั้งโก่งตัวหลบทุกขณะ การต่อสู้ระยะประชิดทำให้โซโลหาทางหนีทีรอดไม่ได้นอกจากหลบตาต่อตาฟันต่อฟันไปเรื่อยๆ

ผู้หญิงคนนี้เก่งขนาดนี้เลยเหรอ ??!






END CHAPTER 5



------------------

จบกันไปอีกตอนและใกล้จบเรื่องนี้แล้วด้วย วะฮ่า
บอกแล้วว่าแต่งสั้น T^T โซซอรี่จริงๆนะคะ
สำหรับคนที่ถามมาว่า หนังสือไลท์โนเวลของเจบี ซื้อย้อนหลังได้ไหม?
คำตอบคือ ได้ แน่นอนค่ะ ทั้งทางไปรษณีย์และตามงานการ์ตูน ^^
เมื่อวานงานแคปซูลก็ผ่านไปแล้ว ก็นับว่าหนังสือขายได้ดี ดีใจไม่เล็กล่ะค่ะ โคตรเลย 55
สำหรับฟิคเรื่องนี้ที่กำลังใกล้จะปิดเรื่อง เจบีก็แต่งเรื่องใหม่มาบ้างแล้ว จบแล้วด้วย 555
แต่พล็อตค่อนข้างรุนแรงแหกโค้ง ชนิดตบด้วยปืนแทงด้วยมีดจ้วงด้วยจอบเลยทีเดียว
หากใครสนใจอยากอ่านฟิคก็รีเควสกันมาเยอะๆนะคะ เพราะเรื่องหน้ายังไม่คิดจะเอาลง
ยังอยู่ในช่วงตัดสินใจ 55555
ขอบคุณที่อ่านเรื่องนี้ค่ะ ^^/




:) Shalunla


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
{one piece}: The Nightmare? ตอนที่ 9 : NIGHTMARE?: CHAPTER 5 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1196 , โพส : 11 , Rating : 67% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 11 : ความคิดเห็นที่ 133
โอํ๊ยย สู้สุดใจมากค่ะแม่ เลือดโชกหมดแล้ว สงสารโซโล มีทางเลือกอะไรนอกจากโดนสาวที่รักซ้อมอีกล่ะ
ซันจิ .... คือนายนี่มัน (555555555555 เอาจริงขำมาก สะดีดสะดิ้งวิ่งหนีหน้าตาเฉยหมั่นไส้)
บรู๊คไปช่วยลูฟี่ นี่ก็ได้แต่หวังว่าผู้ใหญ่คนนี้จะัเอาเด็กอย่างลูฟี่อยู่ค่ะ
แฟรงกี้.. เรื่องพละกำลังเราไว้ใจนายมาก แต่ถ้าได้จัดการโรบินเองก็ดีเนอะ ฟฟฟฟ
เอาใจช่วยช็อปเปอร์กับอุซปให้ปรุงยาสำเร็จ
ตอนนี้มันมากก เอาใจช่วยโซโลต่อไปนะ 
PS.  Sassy Prince [BJ] , Maple Sonata [FF] , Secret Diary [3996] , Once Promise [XS] Copyright © 2009-2015
Name : ด อ ก แ อ้ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ด อ ก แ อ้ [ IP : 124.122.129.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2559 / 16:18
# 10 : ความคิดเห็นที่ 118
ซันจิ นิก็อาการหนักนะ สุภาพบุรุษเกินไปแล้ววววว~5555😂😆😭✌️
PS.  รัก 1886 ที่สู๊ดดดด>,.<
Name : haruhi_1886>< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ haruhi_1886>< [ IP : 1.4.129.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2557 / 17:14
# 9 : ความคิดเห็นที่ 117
โดยเฉพาะ โซโล มีการทิ้งดาบเพื่อไม่ให้โดนตัวเธอต้วย อร๊ายยยย☆*:.。. o(≧▽≦)o .。.:*☆ฟิน เบาๆ//ไม่เบาละนั้น-.,-"
PS.  รัก 1886 ที่สู๊ดดดด>,.<
Name : haruhi_1886>< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ haruhi_1886>< [ IP : 1.4.129.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2557 / 17:12
# 8 : ความคิดเห็นที่ 116
พออ่านจบปุ๊ป รู้สึกว่าผู้ชายทุกคนในหมวกฟ่างสุภาพบุรุษเอามากๆ ถึงออกจะ รั่ว และต๊องบ้างก็เถอะ-.,-"
PS.  รัก 1886 ที่สู๊ดดดด>,.<
Name : haruhi_1886>< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ haruhi_1886>< [ IP : 1.4.129.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2557 / 17:09
# 7 : ความคิดเห็นที่ 83

TBC...
PS.  ...ไม่ว่ายังไงก็จะไม่ทิ้งผองเพื่อนเด็ดขาด เพราะว่าเมื่อพวกเรารวมตัวกันจะไม่มีอะไรทำร้ายพวกเราได้ทั้งนั้น "ขอให้คำมั่นสัญญากับพวกเธอทุกคนว่าชั้นจะเป็นบอสที่ดีตลอดไป"...
Name : ReMi MicHelLe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ReMi MicHelLe [ IP : 58.9.164.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2556 / 18:11
# 6 : ความคิดเห็นที่ 73
อัพพพพพ
PS.  
Name : mintty555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mintty555 [ IP : 58.64.63.7 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 13:55
# 5 : ความคิดเห็นที่ 44
เอาลงเถิด ฮี่ฮี่
งานการ์ตูนวันไหนบอกด้วยเน้อ
PS.  เค้าร้ากกไรเตอร์
Name : Fariy piece < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fariy piece [ IP : 27.130.18.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กรกฎาคม 2555 / 14:31
# 4 : ความคิดเห็นที่ 38
จะรอเมื่องานการ์ตูนมาถึง...
PS.  ดีใจที่เราได้พบกันนะ
Name : parkman < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ parkman [ IP : 223.205.2.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2555 / 19:44
# 3 : ความคิดเห็นที่ 30
มันส์มากกกกกกกกกกกกกกก
เอาลงเลยค่ะ ขอของนามินะ ชอบบบ

ปล.งานการ์ตูนไหนมีขายอีกบอกด้วยเน้อ พอดีช่วงนี้ไม่ได้ตามงานการ์ตูนเลย TT'

PS.  Don't waste another day. Don't waste another minute ♥
Name : {Guide✖Book} < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ {Guide✖Book} [ IP : 101.51.218.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2555 / 17:27
# 2 : ความคิดเห็นที่ 29
เอาลงเลยก็ได้นะค่ะ เพื่อแฟนๆ
 5555+ (อยากอ่านล่ะสิไม่ว่า)

PS.  ไม่มีการ์ตูนชีวิตก็ขาดสีสันสิวะ!!!!!!!! Love one piece & Katekyo Hitman Reborn!
Name : Supernovas < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Supernovas [ IP : 171.97.28.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2555 / 17:39
# 1 : ความคิดเห็นที่ 28
เอาลงเถอะค่ะ -3-
รอรอรอ 55555
PS.  LADYFIRST
Name : iamearn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iamearn [ IP : 101.109.193.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2555 / 22:39
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android