love of Study ★ เรียนสูตรรัก ฉบับนายเย็นชา(ตัวแสบ)

ตอนที่ 2 : chapter 2 ★ ไม่เที่ยงธรรม...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ม.ค. 55



Matesoul my
Hosting Thanks: NETHISPEED.COM








chapter 2

ไม่เที่ยงธรรม...

 










เฮ้อ !”

แกถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่แล้วชู ฉันจะกินข้าว = =” ยัยเด็กดรีมบ่นไม่หยุดกับอาการของฉัน

ตอนนี้ฉันนั่งคอตกกินอะไรไม่ลงอยู่ที่โรงอาหาร ถึงยัยดรีมจะชวนกินก็เถอะ แต่ก็กินไม่ลงอยู่ดี นึกถึงเรื่องเมื่อเช้าแล้วอยากจะทึ้งหัวตัวเองจริงๆ ฉันไปขอไอ้หน้าเจ้าชายให้สอนด้วยความอับอายรู้ไหมหมอนั่นตอบว่าอะไร

ฉันไม่ช่วยคนที่ได้คะแนนมาจากความโกงอย่างเธอ เล่นเอาฉันงงแตก ให้ตายฉันไปไม่เที่ยงธรรมคะแนนใส่ใครเมื่อไหร่ หมอนี่กล่าวหาเพราะไม่อยากสอนหรือยังไง T_T

ที่สำคัญตอนนี้ไม่ใช่เรื่องนั้น ... ต่อไปคือฉันต้องทำยังไงให้ตัวเองหลุดพ้นจากการเป็นทาสของนักเรียนห้องเด็กเรียนทั้งห้อง !

ออด!!

เสียงออกโรงเรียนดังขึ้นพอดีกับเวลาที่ยัยเด็กดรีมกินข้าวหมด กินช้าจริงอะไรจริงยัยนี่ = =

ชู ฉันต้องไปแล้วนะ T_T” = = ยัยเด็กดรีมบายมือล้ำลาฉันเป็นยกใหญ่ อะไรของยัยนี่เนี่ยไม่ได้จากกันร้อยปีสักหน่อย

ฉันบายตอบกลับยัยดรีมลวกๆก่อนจะเดินเข้าห้องเด็กเรียนเหมือนเมื่อเช้า ให้ตาย! จัดคอนเสิร์ต ผับเปิดเพลงเสียงดังไปไหม ฉันคิดว่าจะมาอ่านหนังสือเงียบๆซะหน่อย พวกนี้เอาเวลาตอนไหนไปอ่านหนังสือนะ ถึงขนาดมีเวลามาทำเรื่องอย่างนี้ แล้วยังเรียนเก่งได้ อย่างนี้ฉันจะไปชนะได้ยังไงล่ะ ฮือๆ

ฉันตัดสินใจหยิบหนังสือออกมาสักเล่มแล้วเดินหาที่เงียบๆในห้องกว้างห้องนี้ มันต้องมีสักห้องสิ

โอ๊ะ! ฉันคิดไว้อยู่แล้วว่าต้องมีห้องเงียบๆ ฉันเจอมันแล้วอย่างน้อยฉันก็ขอหนีจากบริเวณเสียงดังนี้ก่อนละกัน ไม่น่าเชื่อว่าห้องเด็กเรียนที่โรงเรียนนำเสนอจะเป็นอย่างนี้  แล้วที่อาจารย์ไม่รู้ว่าสภาพที่แท้จริงของห้องเด็กเรียนเป็นอย่างนี้ก็เพราะมีป้ายตัวหนังสือโตๆเขียนอยู่หน้าห้องว่า ห้ามอาจารย์เข้า ถ้าทำพวกเราเสียสมาธิจนคะแนนน้อยลง เราจะโทษอาจารย์ไม่มีใครกล้าเข้ามาแน่ๆ

ฉันส่ายหัวเลิกคิดเรื่องบ้าๆในหัวก่อนจะบิดลูกบิดประตูเข้าไป

= = ให้ตาย! เมื่อเปิดประตูเข้าไปฉันก็ต้องเจอไอ้หน้าเจ้าชายผู้ที่ฉันยอมเสียฟอร์มอับอายไปเมื่อเช้านั่งอยู่ในห้องนี้ อุตส่าห์เจอห้องที่สงบแล้วแท้ๆเลยนะ

ฉันรู้ความจริงของเธอ ถึงกับเดินหนีเลยหรือไง?” หมอนี่พูดขึ้นเมื่อฉันทำท่าจะเดินออกไป และมันทำให้ฉันอารมณ์เดือดทันที หมอนี่กวนประสาทฉันเล่นอยู่หรือไงกัน

ตึงๆ ปึก!

ฉันนั่งลงที่พื้นข้างๆเขา ไม่ไหวนะเจอคนอย่างหมอนี่เนี่ย นายมีดีแค่หน้าตาหรือยังไงกันนะ

จะให้ฉันบอกนายอีกสักกี่ครั้งหา! ว่าฉันไม่ได้ไปโกงคะแนนใครอย่างที่นายพูดสักนิดฉันหันไปพูดเสียงดังใส่เขา ก่อนที่เขาจะยื่นกระดาษสีขาวๆมาให้ฉันดู

เลขที่ 18 นางสาว xxx xxx ได้คะแนนอันดับสองของชั้นมัธยมปีที่หกฉันดูอย่างเต็มตา เลยที่นั่นคือเลขที่ของฉัน ชื่อนั่นไม่ใช่ของฉัน แต่ฉันรู้สึกว่ามันคุ้นๆยังไงไม่รู้ และผู้รับกรรมอันดับที่สองก็คือฉัน

ไง ถึงกับอึ้งเลยเจอความจริงเข้าไปน่ะ” = =

ฉันไม่มีส่วนในกระดาษใบนี้เลยสักนิด!” ชื่อก็ไม่ใช่ของฉันแท้ๆ ถึงฉันจะคุ้นก็เถอะ

แต่เธอดูตรงเลขที่ ผู้หญิงคนนี้เลขที่ 19 แต่รอยเลขที่ถูกลบให้เป็น 18 นั่นก็คือเลขที่เธอ!”

นายกำลังบอกว่าฉันเป็นคนลบหรือไง

ก็รู้นี่ ถ้าไม่ใช่เธอจะใคร เพราะเธอคือคนที่รับตำแหน่งเลขที่สองในตอนนี้!”

ถ้างั้นนายก็เอาใบนี้ไปให้อาจารย์เลยสิ! ฉันจะได้ไม่ต้องมาอยู่ห้องๆนี้

ตอนแรกฉันก็จะทำอย่างนั้นให้เธอถูกทำโทษไปซะเลย!”

แล้วทำไมไม่ทำซะล่ะ อย่างกับฉันอยากอยู่ห้องนี้ตายนักล่ะ!”

คิดๆดูอีกที ดูเธอกลายเป็นทาสของพวกเราคงจะสนุกกว่าเยอะ หึ!” หมอนี่ ร้ายกว่าที่ฉันคิดเยอะ นายมันเป็นจอมมารมากกว่าจะเป็นเจ้าชายแล้วล่ะ!

เรื่องอะไรฉันจะต้องยอมนายล่ะ!” ฉันพูดจบก็ยื่นมือไปฉกกระดาษใบนั้นจากมือเขาทันที แต่เขาไว้กว่าฉัน  = = ยื่นกระดาษใบนั้นไว้เหนือหัว แต่ฉันไม่ยอมง่ายๆหรอก ถ้าฉันได้กระดาษใบนั้นฉันก็จะได้กลับไปห้องตัวเองแล้วไม่ต้องเป็นทาสใครด้วย

คิดได้อย่างนั้นฉันก็กระโดดไปมาเพื่อแย่งกระดาษใบนั้นต่อ แต่ความสูงของฉันกับเขา... มันช่างต่างกัน T_T

เฮ้ย! O.O ฉันกระโดดพลาดท่าเสียหลักจากที่แย่งกระดาษจากมือเขาอยู่ดีๆ กลายเป็นว่าฉันถลาเข้ามาในอ้อมอกของคนข้างหน้าแทน

ใบหน้าของฉันและเขาห่างกันไม่ถึงครึ่งไม้บรรทัด สายตาของฉันกับเขาประสานกัน ราวกับว่ามีอะไรทำให้ฉันอยู่ในภวังค์ ใบหน้าของคนข้างหน้าฉันสวยจริงๆ อยู่ใกล้อย่างนี้ฉันยิ่งรู้สึกว่าเขาหล่อมากกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า

เธอจะอ่อยฉันอีกนานไหมอะ อ่อย >///<

ฉันไม่ได้อ่อยนายสักหน่อย!” ฉันตั้งสติได้ฉันก็เถียงกลับทันที พร้อมกับดึงตัวออกจากตัวเขาออกมา ยังไงซะหมอนี่ก็หล่อแค่หน้าตาล่ะ หัวใจไม่หล่อ V_V

หึ หาทางชนะให้ละกัน ถ้าเธอไม่อยากเป็นทาส แต่ฉันว่าเธอคงไม่มีทางชนะหรอกมั้ง ขนาดคะแนนที่ผ่านมาเธอยังถึงกับแย่งคะแนนคนอื่น

ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้แย่ง ฉันไม่รู้เรื่องเลยสักนิด!” ไอ้จอมมาร(สรรพนามใหม่ - -)นี่พูดไม่รู้เรื่อง

ทั้งที่หลักฐานคามือเนี่ยนะ

ฉันบอกแล้วนายไม่พอใจนายก็เอาไปให้อาจารย์ดูเลยสิ!”

ฉันก็บอกเธอแล้วว่าเธอต้องเป็นทาสพวกเรา ^^” ไอ้จอมมารยิ้ม...น่ารัก -///- มะ ไม่ใช่เรื่องนี้สิ!

เอาสิ ถ้านายไม่ให้ฉันฉันจะเอาเรื่องห้องของพวกนายไปป่าวประกาศ!” ให้มันรู้ไปสิ

“= = จะมีใครเชื่อเธอ อาจารย์ไม่เชื่อเธอหรอก คะแนนพวกเราออกจะดีขนาดนี้เขาพูดจบก่อนจะเดินออกจากห้องไปเลย ไม่ทันที่ฉันจะได้เถียงอะไรต่อ แต่ถึงเขาจะอยู่ฉันก็เถียงไม่ออกแล้ว ทำไมห้องเด็กเรียนมันถึงเป็นอย่างนี้คนไม่เป็นมิตรกันเลย ต่างจากห้องเด็กบ๊วยโคตรๆ

ฉันนั่งลงกับพื้นในความเงียบก่อนจะเปิดหนังสืออ่าน และพยายามยัด ก-ฮ ใส่สมองให้ได้มากที่สุด

จึกๆ

ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นจากการสะกิดของใครบางคน นี่ฉันเผลอหลับไปหรอเนี่ย

มานอนอะไรตรงนี้ล่ะน่ะ = =” คนตรงหน้าพูด และมันทำให้ฉันลืมตาขึ้นมองเขาได้เต็มตา หนุ่มรูปงามอีกแล้วค่ะ ใบหน้าเขาหวานมากๆ เหมือนเทวดาตัวน้อยๆเลย >,<

อะ...เอ่อ คือฉันตอบตะกุกตะกักเมื่อนึกได้ว่าเขาถามคำถาม

มาอ่านหนังสือหรอ ^^” อย่ายิ้มสิ >< มันน่ารักเกินไปแล้วนะ!

อะ อื้มคิดถึงอ่านหนังสือฉันก็นึกถึงหน้าไอ้จอมมารขึ้นมาทันที

นี่ฉันถามอะไรหน่อยสิฉันบอกเขาแล้วเขาก็พยักหน้าตกลงอย่างน่ารัก ><

นายรู้จักคนที่หน้าคมๆ หล่อๆ บลาๆๆ หรือเปล่า?” ฉันหันไปถามเทวดาหน้าหวาน และคนที่ฉันถามถึงก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจาก...ไอ้จอมมาร

อ๋อ เธอหมายถึงคนที่เดินออกไปหลังจากที่เธอเข้ามาในห้องนี้เมื่อกลางวันน่ะหรอ?” ตอนกลางวัน...อ๋อ ตอนที่ฉันเข้ามาที่สงบอ่านหนังสือสินะ

ใช่ๆคนนั้นแหละที่ฉันจะถามถึง

ชื่อไอซ์น่ะ หมอนั่นเป็นเพื่อนที่เคยสนิทของฉันเอง ^^” อา...

เคยสนิท?” หมายความว่ายังไงน่ะ หรือว่าสนิทกันแต่เลิกสนิทแล้ว

ฮ่าๆ ช่างมันเถอะ

มีใครเคยบอกนายไหมตอนนายยิ้มหรือหัวเรอะ นายน่ารักมากๆ

“O.O ชมกันซึ่งๆหน้าเลยหรออ่าว ฉันทำผิดหรอ

ฉันพูดความจริงนี่นา = =”

ฮ่าๆ เธอมีอะไรจะถามอีกหรือเปล่าฉันจะกลับแล้วน่ะเทวดาหน้าหวานถามฉัน

อา...มีสิ ก่อนอื่นฉันชื่อชู ส่วนนายชื่อ?” ใช่มีอีกนิดหน่อยเรื่องที่จะถามน่ะ แต่ฉันขอรู้ชื่อนายก่อนละกัน ><

เดล ^^” ได้โปรดนายอย่ายิ้ม -///-

นายรู้จักคนที่ชื่อ xxx xxx หรือเปล่า?” เขาพยักหน้า แต่หน้าของเขาท่าทางคงจะงงว่าฉันไปรู้จักชื่อนี้ได้ยังไง

เธอเป็นแฟนเก่าของพี่ไอ้ไอซ์น่ะอ๋อ อย่างนี้นี่เอง เพราะเป็นแฟนของพี่ชาย ก็เลยโกรธไม่ฟังเหตุผลว่าฉันไม่ได้ขโมยคะแนนมาเลยสินะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนพี่ชายนายหรือว่าแฟนนายวะนั่น = =

เธอเคยอยู่โรงเรียนนี้ด้วยหรอเพราะดูจากชื่อแล้วฉันก็ค่อนข้างคุ้นมันนะ

เคยสิ = = เธอไม่รู้จักหรอทั้งๆที่อยู่ห้องบ๊วยด้วยกันแท้ๆ

อา... ฉันก็คุ้นๆชื่ออยู่ล่ะนะฉันตอบไปก่อนที่โทรศัพท์ในกระเป๋ากระโปรงของฉันจะสั่นๆ

เด็กดรีม love friend’

นึกว่าใครโทรมาซะอีก...

ว่าไงดรีม?” ฉันกรอกเสียงไปในโทรศัพท์

“(แกรู้ไหม !!! ฉันรอแกนานแล้วนะ ลงมาหาฉันที่โรงอาหารข้างล่างเดี๋ยวนี้เลย !!!)” ฉันเอาโทรศัพท์ออกห่างหูเมื่อได้ยินเสียงตัวประหลาดตะโกนอยู่ในโทรศัพท์ แอบเห็นรอยยิ้มของเดลด้วยล่ะ ><

รู้แล้วๆ เดี๋ยวฉันลงไปหานะฉันตอบแล้ววางสายไปก่อนจะเหลือบไปมองเวลาที่โทรศัพท์

’17.00’ โอ้ว ห้าโมงแล้วหรอนี่

อา...เดลฉันไม่มีอะไรจะถามแล้วล่ะ ตอนนี้เพื่อนฉันโทรมาตามน่ะ ฉันไปก่อนนะ ^^” ฉันบอกเดลก่อนจะหยิบสมุดเตรียมลุกออกจากห้อง

อืม...เหมือนกัน ^^” เขาตอบก่อนที่เราจะเดินออกมาแล้วแยกกันตรงบันได นึกว่าห้องเด็กเรียนจะไม่มีคนเป็นมิตรซะอีก แต่หนึ่งในนั้นก็ยังมีเทวดาหน้าหวานของฉันที่เป็นคนดีอยู่ ^_^

นานนนนนยัยเด็กดรีมลากเสียงยาว ก่อนจะหยุดด้วยหน้าหงุดหงิดแบบสุดๆ แต่ยัยนี่...ก็ยังน่ารัก

ขอโทษนะ พอดีมีเรื่องนิดหน่อยเดี๋ยวเล่าให้ฟัง ว่าแต่คืนนี้จะไปนอนกับฉันหรอฉันถามเด็กดรีม เพราะถ้าวันไหนยัยนี่รอฉันถึงเย็นนั่นหมายความว่า ยัยนี่จะไปนอนกับฉัน เรื่องอย่างนี้มันเป็นเรื่องปกติ

อื้ม ^^” อารมณ์ฟื้นฟูเร็วจริง = =

 

บันไซ !” พ่อกับแม่ฉันถึงขั้นดีใจเป็นภาษาญี่ปุ่น = =

เบาๆก็ได้ค่ะฉันไม่ดีใจหรอกนะ กับไอ้ที่สองนั่นน่ะ แต่เล่นสั่งพิซซ่าเอย เคเอฟซีเอย เว่อร์ไปนะคะแม่

แกคงกลัวต้องไปทำนาสินะ ><” แม่กระดี๊กระด๊าไม่หยุดกับคะแนนอันดับสองของฉัน แม่รู้ความจริงแล้วจะอึ้งนั่นไม่ใช่คะแนนของฉันสักหน่อย - -

งั้นมั้งคะ ฉันตอบอย่างลวกๆ ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินต่อ

แหมะ! อยู่ดีๆเม็ดข้าวก็ลอยมาตกที่ข้างๆตัวฉัน ไม่ต้องเดาเลยว่ามาจากไหน

ดรีม เมื่อไหร่แกจะโตเนี่ย = =” ฉันหันไปดุยัยเพื่อนตัวแสบ กินข้าวครั้งไหนไม่เคยที่จะไม่หก!

แหะๆ ขอโทษนะๆ ^^” เห็นแก่ความน่ารักของแกหรอกนะ ฉันถึงยอม - -

อ้อ! จริงสิ ลูกจำได้ไหมเพื่อนข้างบ้านคนที่เคยเล่นกับลูกตอนเด็กๆน่ะ เขาจะย้ายกลับมาอยู่ข้างบ้านแล้วนะ” เพื่อน?

            "เพื่อนไหนอ่ะแม่"

"เพื่อนที่แกไปเล่นด้วยกันหลังหมู่บ้านบ่อยๆไง แถมแกยังเคยสารภาพว่ารักเขาด้วยนะ" อ๋อเพื่อนคนนั้น

"แม่มั่วแล้ว ไม่ได้บอกว่ารักสักหน่อย แค่บอกว่าชอบ  = ="

พรุ่งนี้เขามาแม่จะฝากอะไรไปให้เขาหน่อย

ทำไมแม่ไม่ไปเองอ่ะ ใช้แรงงานเด็ก

เอ๊ะ! ลูกคนนี้ แม่สั่งก็ทำตามสิ!” T_T เผด็จการ

           
อาๆ ก็ได้ค่ะ หลังจากนั้นฉันก็รอให้ยัยเด็กดรีมกินข้าวเสร็จก่อนจะขึ้นมาบนห้อง แล้วฉันก็จัดการถามถึงแฟนเก่าพี่ชายของไอ้จอมมารไอซ์ทันที เธอเคยอยู่ห้องบ๊วยด้วยนี่นา

อ๋อ! คนนั้นนี่เองแล้วกว่ายัยนี่จะเข้าใจอะไรก็ปาไปเกือบหนึ่งชั่วโมง - -’’

รู้สึกจะชื่อแพนอะไรนี่ล่ะ เธอโดนใช้งานบ่อยเก็บตัวเงียบๆหลังห้องตลอดก็เลยไม่ค่อยมีใครสนิทแล้วยัยนี่ไปรู้มาได้ไงล่ะน่ะ

พอดีฉันเคยไปคุยด้วยอะ แต่แพนดูเงียบๆเลยไม่กล้าเข้าไปอีกเลย T_T” อ๋อ เด็กกลัวความเงียบ = =

แล้วเธอไปไหนแล้วอะ มาทิ้งให้ฉันตกที่นั่งลำบากรับอันดับสองนี่น่ะแถมยังเขียนเลขที่ผิดอีกนะเธอ

ลาออกไปแล้ว เห็นว่าแพนพยายามเข้าไปอยู่ห้องเด็กเรียนให้ได้เพราะชอบไอซ์อะไรนี่ล่ะ แต่เธอต้องไปเรียนต่างประเทศ ด้วยปัญหาทางครอบครัวก็เลยย้ายออกอา...เป็นอย่างนี้นี่เอง เฮ้ย! เดี๋ยว

แกบอกว่าแพนชอบคนชื่อไอซ์?” ไหนเดลบอกว่าแพนเป็นแฟนเก่าของพี่ชายไอซ์ไง

อืม...ก็รู้มาแค่นั้นนะอา... ยัยแพนอะไรนี่เป็นพวกรักพี่เสียดายน้องซะมั้ง หรือว่าน้องก็มีใจด้วย = =

 

ปึกๆ ปักใครมาทำเสียงดังเนี่ยคนจะหลับจะนอน วันนี้เป็นวันเสาร์อันแสนสุขของฉันนะ

ปึก!’ โอย ไม่ไหวแล้วนะ

ฉันคิดก่อนจะลุกจากเตียงด้วยความงัวเงีย ยัยเด็กดรีมเอาแขนมาพาดคอฉันอีกแล้ว ปวดคอเลย T_T

ปึก!’ ฉันเดินลงไปข้างล่างเพื่อดูว่าเสียงดังลั่นที่มากวนเวลาหลับเวลานอนของฉันมันคือเสียงอะไร ไม่รู้หรอว่ามันกวนชาวบ้าน

เพื่อนที่ฉันเล่นด้วยตอนเด็กๆที่แม่พูดถึงย้ายมาจริงๆด้วยฉันเห็นรถจอดอยู่ด้วยล่ะ ก่อนที่ฉันจะชะโงกหน้าไปดูว่าเสียงดังๆพวกนี้มากจากไหน

O.O เทพบุตร... เมื่อฉันมองออกไปข้างบ้านฉันก็เจอกับเทพบุตรใบหน้าคมใส ที่เดินมากับ...จอมมาร = = ฉันหลอนจนเห็นหมอนั่นหรือเปล่าเนี่ย

ฉันขยี้ตาและมองไปที่เดิมก็พบว่ามันไม่ใช่เรื่องหลอนๆ แต่มันเป็นเรื่องจริง ไอซ์กำลังอมยิ้มเล่นกับเทพบุตรข้างๆเขา

และเป็นเรื่องปกติที่เวลาเราถูกมองแล้วเราจะต้องมองกลับไปที่สายตาที่จ้องมา...

ยัยตัวโกง = =”

ให้ตายเถอะ เพื่อนที่เคยเล่นกันตอนเด็กๆอะไรนั่น คนที่ย้ายบ้านมาอยู่ข้างบ้าน อย่าบอกนะว่าเป็นไอซ์!







สวัสดีค่าาา ^0^ เค้ามาแล้วๆๆ
ตอนนี้นางเอกได้รู้จักหนุ่มรูปงาม
ตั้งสองคนแน่ะ อิจฉา (ได้ข่าวว่าเธอแต่ง ฮา!)
แถมยังมีเฉี่ยวๆเทพบุตรของเค้าด้วยอ่ะ! ><

วันนี้เค้าเพิ่งสอบย่อยไป เล่นเอางงแตก
กันทั้งห้อง ฮ่าๆ

ตอนนี้วางพล็อตไว้อย่างดี แต่ไม่รู้
คิดไปเองหรือเปล่า รู้สึกพล็อตมันจะสนุกกว่า
แต่เค้าก็พยายามใส่อารมณ์สุดๆเต็มที่แล้ว V_V

คิดว่าตอนหน้าอาจจะไม่ได้อัพวันเสาร์นี้นะคะ
เพราะต้องพาพี่ไปสอบมหา'ลัยนเรศวร
ไม่มีเน็ตค่ะ T_T ฮือๆ
เอาเป็นว่าคงมาได้อัพเย็นๆวันจันทร์นะคะ
(ทอล์กซะยาวเลย แหะๆ)

ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ


พูดคุยหลังไมค์ได้เสมอ


My ID :
nu-jakung
>>facebook<<
     



1 เม้น 1 กำลังใจ
เพิ่มกำลังให้อัพหน่อยนะคะ
(19/1/55)



รักเธอมากมายยยย จุ๊บๆ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

32 ความคิดเห็น