fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 6 : สาวเสิร์ฟตัวน้อยสุดเนียน(พิรุณ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 ธ.ค. 56

หลังจากที่ยามะแยกกับฮารุและโกคุเทระแล้ว...

"เฮ้อ~ จะไปไหนต่อดีนะ วันนี้ชมรมก็หยุดซะด้วยสิ"นายเนียนยามาโมโตะ ทาเคชิ ผู้พิทักพิรุณของ

วองโกเล่เอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีในแบบของตัวเอง วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่น่าแปลก แต่ก็หนุกสุดๆ

เริ่มจาก...มีเด็กผู้หญิงโผล่มาที่บ้านของเขาแล้วบอกว่า มาเดี๋ยวช่วย แล้วถือเอาจานจากมือเขา

ไปเสิร์ฟให้ลูกค้าหน้าตาเฉย แล้วเดินมาบอกว่าจะอยู่ที่นี้ไปอีกซักพัก แต่สิ่งแลกเปลี่ยนคือเธอ

จะช่วยงานที่ร้านเพื่อเป็นค้าที่พัก แต่ว่า...ถ้าเด็กคนนั้นจะอยู่ฟรีๆเข้าก็ไม่ว่าอะไรอยู่แล้วล่ะ ฟังๆ

ดูแล้วมันก็เรื่องปกติใช่มั้ยล่ะ แต่สิ่งที่ไม่ปกติมันอยู่ต่อจากนี้ไปต่างหาก พอถามว่าเธอชื่ออะไร

เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ตอบเอาแต่ยิ้มแล้วพูดว่า เดี๋ยวก็รู้เองแหละ อยู่นั้นแหละ แล้วพอถามว่ามา

จากที่ไหน คำตอบของเด็กคนนั้นก็ยังคงเหมือนเดิม แต่พอเห็นดาบชิงูเระโซเอ็นก็รีบวิ่งเข้าไป

กอดเลย ตอนนั้นมันทำเอาเขาแทบ อยากจะร้องออกไปให้โลกรู้ว่าสิ่งที่เด็กคนนั้นทำ ทำเอาเค้า

เสียวไส้ว่าเด็กคนนั้นจะโดนแทงอะป่าว แต่ก็ไม่โดน แล้วพอมาบ้านสึนะ ก็มาเจอเด็กผู้หญิงรุ่น

ราวคราวเดียวกันกับเด็กคนเมื่อเช้าแล้วยื่นรูปของเด็กคนเมื่อเช้าให้แล้วบอกชื่อแต่ว่า...ชื่ออะไร

หว่า ชั่งเถอะ เดี๋ยวค่อยไปถามใหม่ก็ได้ ชายหนุ่มนักเบสบอลร่างใหญ่เดินไปตามถนนเรื่อยๆจน

มาถึงร้านขายซูชิร้านหนึ่ง ซึ่งมันก็เป็นร้านของเขาเองนั้นแหละ ชายหนุ่มเดินเข้าไปในร้านก็พบ

กับเด็กผู้หญิงผมดำตาสีฟ้ากลมโตในกิโมโนประยุคต์(เขียนถูกป่ะ)สีฟ้าลายปลาทองในแบบ

เด็กๆ แต่ที่ไม่เด็กก็คือส่วนสูงของเธอที่สูงริ้วไปเลยแต่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรมากอยู่แล้วล่ะ

เด็กคนนั้นกำลังถือถาดอาหารไปส่งให้ลูกค้าในโต๊ะต่างๆ ยามาโมโตะมองซักพักก่อนจะเดินไป

ดึงเอาสาวน้อยที่ทำงานอยู่เข้าไปในร้าน...

"พ่อ ขอยืมตัวแป๊ปนึงนะ"แล้วนายเนียนยามะก็ลากตัวสาวน้อยเข้าไปในร้าน โดยที่สึโยชิผู้เป็น

พ่อของยามาโมโตะ ได้แต่ยิ้มให้โดยที่ในมือก็กำลังเร่งมือปั้นซูชิมารธอนอย่างเอาเป็นเอาตาย

ขั้นเทพเลยทีเดียว

ในตัวร้าน

"นี่ๆๆๆๆๆๆ"คาเคริสาวน้อยผมดำในชุดกิดมโนสีฟ้าจิ้มแขนของยามาโมโตะผู้เป็นบิดา(ในอนาคต)

ด้วยความสงสัยอย่างเสียมิได้ ยามาโมโตะมองคาเคริอย่างตั้งคำถามก่อนจะถามว่า"เธอเป็นใคร

กันแน่" คาเคริได้ยินดังนั้นก็ทำตาบ้องแบ๋วอย่างน่ารัก(และน่าเตะ)โดยตีหน้าใสซื่อก่อนจะตอบ

ว่า"เดี๋ยวก็รู้เองแหละคะ"คาเคริบอกแบบนั้นก่อนจะทำเนียนแล้วเดินออกไป แต่ก็โดนยามาโม

โตะจับไหลไว้ก่อน ก่อนจะบอกว่า"อย่ามาทำตัวเหมือนฉันได้มั้ย"คาเคริหันกลับไปพร้อมฉีกยิ้ม

เนียนๆก่อนจะเอ่ยว่า"พึ่งรู้ตัวหรอ"แล้วหันกลับไปมองหน้ายามาโมโตะ ถึงจะรู้สึกเหมือนโดน

หลอกด่า แต่ไม่เป็นไรหรอก ก็ตายด้านตั้งนานแล้วนี่หว่า

"มีอะไรหรอ^^"คาเคริถามพร้อมรอยยิ้มในแบบ้านยามาโมโตะแท้ๆ ยามาโมโตะมองคาเคริซัก

พักก่อนจะบอกว่า"ฉันเจอบอสของเธอแล้ว"ได้ยินดังนั้นาเคริก็ถึงกับหุบยิ้มแทบจะทันที จาก

สายตาขี้เล่นอย่างกวนประสาทกลายเป็นสายตาที่ดูจริงจังขึ้นมาทันที ตอนนี้บรรยากาศทุกอย่าง

อยู่ในความเงียบและความกดดันอย่างน่าประหลาด คาเคริเริ่มถามยามะว่า"ยัยนั้น บอกอะไรกับ

คุณบ้าง"ยามะมองคาเครินิ่งๆก่อนจะตอบว่า"ยัยนั้นบอกว่า เธอเป็นครูพิเศษคนใหม่ของฉัน แต่

ว่า..."พอมาถึงตอนนี้คาเคริก็ถึงกับลุ้นสุดๆจนหัวใจแทบหยุดเต้นและแล้วคำที่กำลังลุ้นอยู่ออก

มา"...ฉันลืมชื่อเธออ่ะ" ตึง!!! คาเคริถึงกับหงายหลัง ก่อนจะบอกว่า"แค่นี้เอง...ทำไมไม่ถามดีๆ

ตั้งแต่แรกล่ะ^^;;;;;;"คาเคริถามไปอย่างงั้นโดยลืมไปว่า"ถามยังไงเธอก็เอาแต่ตอบว่า เดี๋ยวก็รู้

อยู่นั่นแหละ"ยามาโมโตะบอก คาเคริเหงื่อตกเป็นทางก่อนจะตอบว่า"ง่ะ...งั้นจะบอกให้รู้เดี๋ยวนี้

แหละ"ก่อนจะพูดประโยคต่อไป คาเคริถอนหายใจเพื่อปลดปล่อยจากแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามา

คาเคริมองไปที่ยามาโมโตะก่อนจะบอกว่า"ฉันชื่อ ยามะ เอ้ย อาเมะ คาเคริ"คาเคริพูดพร้อมยิ้ม

เจืองๆพรางคิดในใจว่า เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ คาเคริเหงื่อตกจนเกือบจะผิดสังเกตตอนนั้นมันทำให้

คิดถึงอาสึนะบอสที่น่ารักของเธอเอง ทีี่ตีบทแตกตลอดไม่ว่าจะเป็นบทดราม่า บทหวานเยิมหยด

ยอย บู้ ฮา ซ่า เกรียน เทพ นี่คงจะเป็นบทนิยามของแม่นางอาสึนะที่ภายนอกดูเป็นเด็กเรียบร้อย

น่ารักน่ากอดเหมือนตุ๊กตา แต่ภายในเนี่ยหัวโจกแก๊งเด็กซ่าสุปเปอร์เกรียนของวองโกเล่เลย ถึง

แม่นางจะถูกสอนมารยาทให้เป็นบอสโดยสมบูรณ์แบบก็ตามที แต่ว่ายังไงซะ อาสึนะก็ยังเด็กนะ

จะซ่า จะแสบก็คงไม่แปลกหรอก:) แต่ว่า...นะ คาเคริมองหน้ายามาโมโตะที่เอาหน้าจ้องเข้ามา

ก่อนจะดันหน้ายามาโมโตะออก "งั้นหนูขอไปทำงานต่อก่อนนะคะ"พูดจบ คาเคริก็เดินไปทำงาน

ต่อที่หน้าร้าน ยามะมองตามคาเคริอย่างสงสัยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากแล้วเดินไปเปลี่ยนชุดเพื่อ

เดินไปทำงานช่วยพ่อที่หน้าร้าน คาเคริที่เดินออกไปได้ซักพักแอบมองเข้ามาด้านในด้วยสายตา

ที่บ่งบอกถึงความไม่ไว้ใจเท่าไหร่เพราะยามะหรือก็คือพ่อของเธอเอง ถ้าเธอโกหกไม่เนียนพอ

ก็จะโดนจับได้แล้วจะโดนลงโทษสุดโหด เช่น ฝึกเพลงดาบข้ามวันข้ามคืน หลบลูกระเบิดที่ใช้

เครื่องฝึกตีเบสบอลเป็นแรงส่ง และบลาๆๆๆๆๆๆๆๆ ซึ่งแต่ละอย่างก็มีแต่โหดๆทั้งนั้น และเธอก็

เกือบจะทำพลาดไปแล้วด้วยสิ ยามาโมโตะเดินออกมาจากในร้านก็เดินไปที่เคาร์เตอร์เพื่อรับ

ออเดอร์สั่งอาหารต่อไป

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ยามะ: ฮ่าๆๆๆๆๆ ช่วยกันเม้นหน่อยนะ^[++++]^
 
เหมียว หง่าว
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #140 Miyakojung (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 16:10
    เนียนทั้งพ่อทั้งลูกเลย = = (แต่ทำไมลงโทษโหดอย่างนี้ = =;;/มาค่ะ)
    #140
    0
  2. #7 ยัยบ้าฟิค (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 23:21
    เนียนกันทั้งตระกูลป่ะเนี่ย 555+
    #7
    0