fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 45 : สอบปลายภาคสุดโหด=[]=

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ก.พ. 57

1 สัปดาห์ผ่านไป...

และแล้วอาสึนะก็ได้ออกจากโรงบาลสักที= = และมันตรงกับที่ว่าวันนี้มันสอบพอดีแป๊ะ

"ออกมาปุ๊บก็สอบปั๊บเลยนะเรา= ="อาสึนะบ่น

"ทำใจเถอะครับ อาสึนะจัง^^"ไคโตะที่นั่งอยู่ข้างๆหันมาบอก

"แต่แบบนี้จะทำใจได้หรอ พึ่งออกจากโรงบาลนะ ฉันว่าวันนี้ขาดสอบหน่อยจะเป็นไรไป"เรนที่นั่ง

อยู่ข้างๆกับอาสึนะอีกฝั่งบอก

"แล้วก็นะ คนเขารู้ไปทั่วแล้วว่าพวกเราเป็นใครอ่ะ^^"คาเคริที่นั่งอยู่ด้านหน้าของอาสึนะบอก

"= ="อาสึนะมองไปทั้งห้องก็ดันได้ยินแต่เสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับเธอซะดัง อาสึนะเอาหน้าฟุบ

ลงกับโต๊ะ

"ไม่น่าเลยเรา รู้งี้ไม่ให้คนพวกนี้เห็นก็ดีหรอกT^T"อาสึนะหมอบลงไปอีกรอบหลังจากเงยหน้า

ขึ้นมาและด้วยความที่ว่ายังไม่หายสนิทเลยทำให้อาสึนะเผลอหลับไปจนได้=_=

"55555^^;;;;;"ไคโตะได้แต่หัวเราะแบบนั้น

"แต่จะว่าไปก็น่าอิจฉาแกเหมือนกันนะอาสึนะ ได้นอนอยู่เฉยๆไม่ต้องมานั่งติวสุดโหดกับพวกฉัน

อ่ะ= ="เคียวมิบอก(รู้สึกพักหลังๆมานี่ เคียวมิจะพูดมากขึ้นนะ)

"นั่นสิคะ คึหึหึ แต่ว่า...เจ้อาสึนะเองก็ไม่สบายอยู่นี่นะคะ เรื่องที่ต้องนอนพักเลยเข้าใจน่ะ

คะ^^"นามิบอก

"เฮ้อ~ ขี้เกียจแบบสุดขั้วเลย= ="เรียวนะยื้ดขี้เกียจ

"อยากกินขนมจังเลย มอ~ T_T เมื่อยจังเลย มอ~ และสุดท้าย หิวจังเลย มอ~ T0T"วัวน้อยบ่น

"หิวบ้านแกดิ= = แกพึ่งแยงขนมฉันไปกินเมื่อกี้เองนะยัยวัวบ้า= ="เรนเอายางลบปาหัววัวน้อย

แรงๆทีนึง

"แงงงงงงง เจ้เรนทำไรเนี่ยT T++"วัวน้อยหันไปโวยใส่เรน

"ก็ปายางลบใส่หัววัวไง ไม่เคยเห็นหรอ0w0"เรนกวน

"วัวก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะT0T"วัวน้อยลูบๆคร่ำที่หัว

"เดี๋ยวดิ เราลืมใครหว่า0w0"เรียวนะรู้สึกตัวขึ้นมา

"ตรูรู้และ=w="เคียวมิบอก

"who"นามิถาม

"นั่นไง=w="เคียวมิชี้ไปทางอาสึนะ

"เฮ้ย บอส เมิงอู้เรอะ=[]="DFทั้งหลายรวมใจพูดพร้อมกัน

"zzzzz"อาึสึนะไม่ตอบโต้และยังคงนอนต่อไป

"อาสึนะจังครับ"ไคโตะกำลังจะลุกออกจากโต๊ะไปปลุกอาสึนะ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อมองเห็น

คนที่เข้ามาในห้อง

"เฮ้ นายจะไปไหนน่ะ หลับมานั่งที่ซะก่อนทีหัวแกจะมีรูเพิ่มขึ้นมาอีกสักรู2รู"รีบอร์นเินเข้ามาใน

ห้องด้วยท่าทางสง่างามอย่างแท้จริง-[]-

"เอิ่ม...ครับ"ว่าแล้วไคโตะก็กลับมานั่งที่ รีบอร์นหันไปมองอาสึนะที่นอนฟุบอยู่กับโต๊ะแล้วเล็งปืน

ไปหาอาสึนะ และ ปัง! ลูกกระสุนถูกส่งออกไปจนแทบมองไม่เห็นแต่แล้วมันก็ถูกหยุดโดยนิ้วชี้

กับนิ้วกลางข้างขวาของอาสึนะที่นีบมันเอาไว้

---------------------------------------------------เดี่ยวมาต่อ------------------------


"จารย์คะ= ="อาสึนะเงยหน้าขึ้นมามองรีบอร์นด้วยสีหน้าที่แสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างเห็น

ได้ชัดพร้อมความงัวเงียและหงุดหงิดปนๆกันไป

"พึ่งตื่นรึไง ยัยเด็กเวร"รีบอร์นถาม

"ประมาณนั้น และตอนนี้ยิ่งอารมณ์ไม่ดีเพราะไม่สบายอยู่ระวังหน่อยก็ดีนะคะอาจารย์= =++++"ว่า

แล้วอาสึนะก็ปาลูกกระสุนกลับไปให้รีบอร์นด้วยความเร็วเสียง รีบอร์นเอี่ยวตัวหลบทัน ส่วนอาสึ

นะก็ตื่นขึ้นมานั่งดีๆ

"เฮ้ๆคิดจะฆ่าอาจารย์เลยรึไง"รีบอร์นมองลูกกระสุนที่แถบทะลุออกไปห้องข้างๆพร้อมมีควันโชย

ออกมาอย่างหวั่นๆ

"ป่าวนะคะ0w0 หนูแค่เอาลูกกระสุนที่มีค่าส่งคืนอาจารย์เท่านั้นเองนะ แล้วก็ถ้าหนูคิดจะฆ่าอา

จารย์จริงๆก็คงทำไม่ได้อยู่แล้วล่ะ ก็อาจารย์เป็นถึง(อดีต)อัลโกบาเลโน่นี่นา-3-"อาสึนะพูด

ประชด

"แน่ใจนะว่าสิ่งที่เธอพูดมันเป็นเรื่องจริง- -;;;;;"รีบอร์นถามอย่างหวั่นๆ

"แน่นอน100%คะ0w0 ก็ในโลกอนาคตน่ะ มีคนที่หนูไม่ชนะอยู่ไม่กี่คนเองนิคะ ที่หนูไม่เคยชนะ

หรือเสมอก็คือ เจ้ริน(ลูกสาวจารย์นั่นแหละ) จารย์รีบอจี้> < ป๊ะป๋า> < ป๋าแซนแซน=.,= มันก็มีอยู่

แค่นี้แหละคะ"อาสึนะบอก

"เหอะๆๆ= = นั่นมันอนาคตนะืดูอย่างเจ้่าสึนะพ่อเธอดิ ในโลกนี้มันยังแพ้เธอเลย"รีบอร์นบอก

"ป๊ะป๋ายังไม่แพ้หรือชนะหนูได้หรอกคะ^^"อาสึนะบอกอย่างมีนัย

"อาเร๊ะ!"รีบอร์นอุทานออกมาด้วยความตกใจ ตกบันได ตก...บลาๆๆๆๆๆๆ

"ไม่ต้องมา อาเร๊ะ เลย นี่ดูไม่ออกำจริงๆหรอคะ ไม่สมกับเป็นอาจารย์ของหนูเลยนะ-3-"อาสึนะ

ว่าให้รีบอร์น

"หึ พอกันทียัยเด็กจอมกวน"รีบอร์นบอก

"หนูกวนได้มากกกว่านี้อีกนะ0w0"อาสึนะแทรก

"โอ้ยยยยยยยยย เลิกขัดฉันสักทียัยเด็กเวรนรกส่งมาเกิด= = เอาล่ะ มาสอบกันดีกว่า แจก

ข้อสอบ!"รีบอร์นวางเอกสารปึกใหญ่ลงบนโต๊ะอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ตึง! ขึ้นมา นักเรียนทุกคน

สดุ้งหายใจดัง เฮือก

"มาเอาไปคนละชุด= ="รีบอร์นบอก นักเรียนทุกคนรวมถึงพวกสึนะและอาสึนะก็เดินมาเข้าแถว

กับคนอื่นๆด้วย

"ชิส์ อาจารย์ไม่มีความอดทนเอาซะเลย=3="เรนบ่น

"นั่นดิ ถ้าเจอพวกเราเข้าไปเนี่ย จะเป็นไงหว่า นี่แค่ระดับเปืองต้นเองนะ=3="เคียวมิเสริม

"นั่นสิคะ ในอนาคตมีน้ำอดน้ำทนมากกว่านี้อีกนะคะ คึหึหึหึ"นามิต่อ

"ซุบซิบอะไรกัน ยัยพวกเด็กนรก= =++++"รีบอรนถาม

"อึ๋ย~ ป่าวคะ ไม่มีอะไร^^"ทั้ง 3 บอก

"อย่าให้จับได้เชียวนะพวกเธอ= =++++"รีบอร์นบอกด้วยความโมโห

"ค่าาาาา~"3สาวพูดพร้อมกัน

"555^^"คาเคริได้แต่หัวเราะเจืองๆ

"เฮ้อ~ ทำใจเถอะครับอาจารย์ สาวๆเขาก็เป็นกันแบบนี้แหละ_ _;;;"ไคโตะพูดอย่างหมดอาลัย

ตายอยากพร้อมมีท่าทางประกอบด้วย_ _;;;;

"นั่นสินะ"รีบอร์นบอก

ภาพในหัวของทั้งคู่

"เฮ้อ~"ทั้งสองกอดคอถอนหายใจพร้อมกันอย่างหมดอาลัยตายอยาก

กลับมาที่โลกแห่งความจริง

ไคโตะมาคว้าเอาชุดเอกสารแล้วไปนั่งอ่านเล่นอยู่โต๊ะของตัวเอง

"เอาล่ะ เราจะสอบวิชาเดียวแล้วไม่ต้องสอบวิชาอื่นเลย เบ็ตเส็ต เวลาในการทำ 3.30 ชั่วโมง

ข้อสอบข้อเขียน 50 ข้อ ข้อสอบช็อย 150 ข้อ เริ่มได้"รีบอร์นประกาศ นักเรียนทุกคนนั่งทำอย่าง

เอาเป็นเอาตาย ยกเว้นแค่พวกอาสึนะที่ อ่านๆเขียนๆเหมือนกับว่าไม่ค่อยสนใจข้อสอบแต่หารู้ไม่

ว่าพวกอาสึนะตั้งใจทำเหมือนกันนะ

"อ้อ ลืมบอกอาสึนะ ถ้าแน่จริงเธอก็ทำของฉันให้ได้คะแนนเด็มสิ=w="รีบอร์นท้าอาสึนะ

"อย่ามาท้าหนูนะ"พอพูดจบอาสึนะก็ตั้งหน้าตั้งตาทำข้อสอบอย่างเอาเป็นเอาตาย โดยเริ่มจาก

ข้อเขียนก่อน

"ถ้าหากตรวจพบว่าในแฟมิลี่ของตัวเองมีผู้ทรยด และผู้ทรยดเป็นคนที่สนิทกับตัวนักเรียน

นักเรียนจะทำอย่างไร...."อาสึนะนั่งอ่านข้อสอบพึมพำๆพรางคิดไปด้วย

"เออ ใช่ นึกออกแล้วเอาแบบนี้ดีกว่า สอบถามถึงเหตุผล ถ้าเขาจำเป็นต้องทำจริงๆเช่น มีคนที่

เขารักถูกจับเป็นตัวประกันก็จะถูกทำโทษแค่ครึ่งเดียว แต่ถ้าจงใจทำหรืออยากทรยดเองก็จะ

โดนโทษไม่เนรเทศก็ฆ่าทิ้งซะ"อาสึนะนั่งเขียนอย่างเมามันพร้อมยิ้มอย่างน่ากลัวโดยที่ไม่รู้เลย

ว่าตัวเองดันเผลอปล่อยจิตสังหารขั้นรุนแรงออกมาจนฮิบาริทนแรงกดดันไม่ไหวต้องเดินมาที่

ห้องของอาสึนะ

คลื่นนนนน...

ประตูของห้องม.4Aถูกเปิดออกโดยประธานคุมกฎสุดโหดแห่งนามิโมริ ทุกคนในห้องหันไป

สนใจกับชายหน้าเป็ด(?)ที่กำลังก้าวเข้ามาในห้อง

"เฮ้ๆ ฮิบาริ ตอนนี้พวกสึนะกำลังสอบอยู่นะ"รีบอร์นบอก

"ฉันไม่สน ฉันมาตามหาคนที่ปล่อยจิตสังหารออกไปข้างนอก มัน-เป็น-ใคร= ="ฮิบาริถาม

"เอิ่ม=v=...."สึนะไม่กล้า เอ๊ะ หรือพูดไม่ออกเพราะจิตสังหารที่แผ่ออกมาทั้งจากตัวฮิบาริและตัว

อาสึนะเอง

"แฮะๆ^^;;;;;"ยามะหัวเราะพร้อมเหงื่อยตกไปพรางๆ

"โธ่ถัง นายจะมาหาทำไมล่ะ ตอนนี้พวกฉันสอบอยู่นะ ออกไปไกลๆเลยไป๊= ="อุซางิไล่ฮิบาริ

ออกไปจากห้อง

"คุณมีสิทธิอะไรมาสั่งผม อีดะ อุซางิ= ="ฮิบาริปล่อยจิตสังหารแรงขึ้น คนอื่นๆในห้องได้แต่ทำ

หน้าซีดไม่มีใครกล้าขัด

"มีสิย่ะ ก็นี่มันห้องเรียนของฉัน และที่สำคัญพวกฉันกำลังสอบอยู่โอเค๊ และนายก็กำลังรบกวน

การสอบของพวกฉันอยู่นะ!!!= ="อุซางิลุกขึ้นมาเถียงพร้อมปล่อยจิตสังหารแข่งฮิบาริ บอกได้เลย

ว่าเธอคนนี้มีจิตสังหารที่ไม่ธรรมดา

"เอาแล้วไง จะสู้กันแล้ว= =;;;;;;;"เคียวมิเหงื่อแตก

"อ...อาสึนะจังจ๊ะ^^;;;;;;"เคียวโกะกะจะหันไปพึ่งอาสึนะ แต่หาไม่ว่าอาสึนะคือตัวต้นเหตุที่ทำ

เรื่องเป็นแบบนี้ ปกติอาสึนะจะหูดีมากถ้าใครเรียกเธอจะได้ยินและขานรับทันทีแต่นี่ เธอไม่ทำ

เคียวโกะหันไปมองไคโตะที่นั่งข้างๆอาสึนะอย่างตั้งคำถามก็เจอกิริยาแบบเดียวกันกับอาสึนะคือ

เรียกแล้วไม่หัน ไม่ตอบ ไม่รับรู้ใดๆทั้งสิ้น และที่พึ่งสุดท้าย(แต่ไม่ท้ายสุด)คือ...เรน...นั่นเอง

"เรนจังจ๊ะ นี่ เรนจัง"เคียวโกะเรียกเรนเบาๆ

"ฮ...ฮืม...มีอะไรหรอคะ"เรนเงยหน้าขึ้นมาถาม

"2คนนั้นเขาเป็นไรกันหรอจ๊ะ"เคียวโกะชี้ไปทางอาสึนะกับไคโตะ เรนมองตาม

"อ๋อ สองคนนี้น่ะหรอ ก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วล่ะ ตอนนี้พวกนั้นน่ะ ทำยังไงก็ไม่รับรู้อะไรแล้ว

ยกเว้นจะไปแย้งเอากระดาษข้อสอบที่กำลังทำอยู่ออกมา แต่ว่าถ้าทำแบบนั้นมันก็เสี่ยงที่จะโดย

2คนนั้นฆ่าเอาง่ายๆอ่ะนะคะ^^;;;;a"เรนบอก

"อา...จ๊ะ^^;;;;"เคียวโกะรับก็ก้มหน้าก้มตาทำข้อสอบต่อไป

"เฮ้ๆรีบอร์น นายเป็นอาจารย์นะ ทำอะไรสักอย่างสิ"สึนะเรียกรีบอร์น

"นายก็เป็นบอสนะ จัดการลูกน้องเองสิ"รีบอร์นนั่งมองอยู่ที่โต๊ะผู้คุมสอบ

"อ้าว=[]= ไอ้ครูบ้า ปัดภาระให้ลูกศิตย์ ชิส์ งอลแล้ว หลังจากสอบปลายภาคนี้แล้วนายไม่ต้องไป

พักร้อนเลย=)3="สึนะพูดอย่างงอลๆแล้วหันไปหาอาสึนะก็พบสัจธรรมข้อหนึ่งที่ว่า คนมีสมาธิมัก

ไม่สนสิ่งภายนอก=v=(มันมีข้อนี้ด้วยหรอว่ะ=[]=) และก็หันมามองหน้ารีบอร์นอีกทีพร้อมพูดว่า...

"แล้วฉันจะเพิ่มงานให้นายอีก100เท่า= ="สึนะบอกกับรีบอร์น รีบอร์นได้ยินแล้วหันมาหาลูกศิตย์

ที่น่ารักของตัวเองด้วยแววตาบ่องแบ๋วปนด้วยแววตาแห่งการอ้อนวอนอย่างสุดฤทธิ์ส่วนสึนะก็

ทำหน้าไปรู้ไม่ชี้

"-3-"

"บู้ๆๆๆ=3=p"รีบอร์นทำหน้าไม่พอใจ แต่มันก็ไม่ได้กระทบอะไรกับสึนะที่ดันก้มหน้าก้มตาสอบไป

ซะดื้อๆ

กลับที่สองศรีสามีภรรยาในอนาคตที่ตอนนี้กำลังสู้กันเลือดสาดอย่างเมามันกันเลยทีเดียว

รีบอร์นหันไปมองพร้อมโดนเลือดสาดใส่หน้าพรางคิดว่า(เมื่อไหร่มันจะเลิกสักทีว่ะ= =)

"โอ้ว ลั้ลลา~ ในที่สุดก็ทำเสร็จจนได้> <"และแล้วเสียงแห่งความหวังก็ดันขึ้นเมื่ออาสึนะยื่ดตัว

บิดไปมาหลังจากที่ก้มหน้าทำข้อสอบมานานจนมันเมื่อยไปหมดทั้งตัวแล้ว

"โฮะๆๆๆๆๆ มีตัวช่วยแล้วตรู=w="รีบอร์นหัวเราะอย่างชั่วร้ายในขณะที่อาสึนะที่ไม่สนใจใยดี 2 ศรี

สามีภรรยาคู่นี้สักเท่าไหร่ก็เลยอยู่ในอิริยาบทที่กำลังจะเดินออกประตูหลังห้องไป

"สตอปปุปะแปะโปะ หยุดเดี๋ยวนี้นะยัยเด็กเวร=w="รีบอร์นเรียกอาสึนะ อาสึนะหันมามอง

"ว่า= ="อาสึนะถาม

"จัดการคู่นี้ให้หน่อยสิ=w="รีบอร์นพูดพร้อมชี้ไปที่สองศรี

"ทำเองสิ ไปล่ะ หิวแล้ว=3="พอพูดจบอาสึนะก็เดินออกไปจากห้องโดยที่รีบอร์นเองก็หยุดไว้

ไม่ทัน

"อ้าว เฮ้ย นังเด็กนี่ มันวอนซะแล้ว=w=+++"รีบอร์นเอ่ย

"จะวอนไม่วอนก็รีบทำอะไรสักทีสิเจ้าครูบ้า= ="สึนะบอก

"อ้าว นายก็เอากับเขาด้วยหรอสึนะ= =++++"รีบอร์นมองสึนะด้วยสายตาเคืองๆ

"งาน100เท่าจะเอาหรอ???"สึนะถาม

"ชะ!!=v=;;;;;"รีบอร์นชะงักเพราะเถียงไม่ได้ สึนะก้มหน้าก้มตาทำต่อไป

"หึ เธอมันก็ไม่เลวนี่นา"ฮิบาริเอ่ยด้วยเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยบาทแผลที่เกิดจากการสู้กับอุซางิ

"เหอะ นายเองก็ใช่เล่นนะ สมกับคำล่ำลือจริงๆ"อุซางิชมฮิบาริด้วยสภาพที่แทบไม่ต่างไปจากฮิ

บาริ

"หึ ขอบใจ"พอพูดจบทั้งคู่ก็พุ่งเข้าหากันและต่อสู้กันอยู่นานรีบอร์นจึงตัดสินใจยิงปืนลงพื้นหนึ่ง

นัด ปัง!

"จะหยุดกันได้รึยัง อุซางิอีกไม่นานก็จะหมดเวลาแล้ว จะไม่ทำข้อสอบต่อหรอ= =++++"รีบอรืน

ถาม

"อ๊ะ จริงด้วยสิ แย่แล้วๆ"พอพูดจบอุซางิก็รีบวิ่งมานั่งที่ที่นั่งของตัวเอง ส่วนฮิบาริก็....

"เหอะ หมดสนุกแล้ว ไปดีกว่า"พอพูดจบheก็เดินออกจากห้องไปซะดื้อๆ= = และแล้วห้องก็กลับ

มาสงบสุขอย่างเช่นเคย

หลังจากสอบเสร็จ...

"งือT_T"

"อุซางิจังเป็นอะไรหรอจ๊ะ^^"เคียวโกะถามด้วยความเป็นห่วง

"ฮาฮินั้นสิคะ สีหน้าไปดีเลยนะคะ"ฮารุถามสมทบ

"จะอะไรซะอีกเล่า คงเป็นเพราะทำข้อสอบไม่เสร็จล่ะสิ= ="ฮานะเอ่ยขึ้น

"เอ๋...จริงหรอ อุซางิ"ยูริกะถาม

"งื้มๆT_T"อุซางิพยักหน้า

"555 ก็ช่วยไม่ได้นิคะ^^;;;;"โคลมยิ้้มให้

"เป็นเพราะตาบ้านั่นแท้ๆเลย ฉันเกลียดนายที่สุดเลย ตาบ้าฮิบาริ เคียวย้าาาาาาาาาาาาาา"อุซางิ

ตะโกนไปด้านหน้าซึ่งเป็นรั่วโรงเรียน

"หึ เกลียดฉันงั้นหรอ อีดะ อุซางิ=w=++++"ฮิบาริเดินออกมาจากหลังกำแพง อุซางิหน้าซีด

"อึ๋ย แย่ล่ะสิฉันTT"อุซางิชะงัก

"หึหึหึ มากับผมเดี๋ยวนี้อีดะ อุซางิ"พอพูดจบฮิบาริก็มาลากอุซางิไป

"ไม่ๆๆๆๆ ฉันจะไม่ไปกับนายเด็จขาดเลย ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน ฉันบอกให้ปล่อยไงตาบ้าหน้า

เป็ด= ="อุซางิดิ้นไปมา

"หึ ดิ้นดีนักนะ มานี่เลย= ="พอพูดจบฮิบาริก็จับอุซางิขึ้นมาพาดหลังซะงั้นแล้วก็แบกไปงั้นแหละ

"กรี๊ดดดดดดดดดดด กระโปรงฉันนนนนนนนนน"อุซางิรีบปิดกระโปรงสั้นๆด้านหลังของเธอ

"เหอะ กางเกงในลายกระต่ายน้อยสีชมพูงั้นหรอ เด็กจังนะ"ฮิบาริพูด

"แล้วไงล่ะ อีตาบ๊อกเซอร์นกเหลืองหน้าเป็ด"อุซางิว่ากลับ

"เธอ...ทำไมเธอถึงได้...-////-"ฮิบาริหน้าแดงพูดไม่ทันจบก็โดนอุซางิดักคอไว้ก่อน

"ฉันรู้แล้วกันน่า อีตาหน้าเป็ด=w="

"เหอะ ยัยโรคจิต=////="ฮิบาริว่าให้อุซางิ

"ถ้าฉันโรคจิต นายก็คงวิตฐานแหละตาบ้า=////="อุซางิส่วน

"หึ งั้นเธอคงต้องไปทำงานกับฉันแล้วล่ะ ยัยกระต่ายเลี้ยงไม่เชื่อง"ฮิบาริบอก

"ต๊ายยยย ฉันเชื่องนะ แต่ไม่เชื่องกับคนใจร้ายอย่างนายหรอกย่ะ ตาบ้าโรคจิต"อุซางิว่าฮิบาริ

"เอิ่ม...อุซางิจังจ๊ะ ไว้เจอกันนะจ๊ะ^^;;;;"เคียวโกะโบกมือให้อุซางิ

"อ่ะ จ้า เคียวโกะจัง"อุซางิโบกมือลาเคียวโกะ

"หึ ทียัยนั่นน่ะ เชื่องด้วยจังนะ"ฮิบาริพูดด้วยน้ำเสียงดูน้อยใจหน่อยๆ

"ก็แน่ล่ะ นั่นน่ะบอสที่แสนดีของฉันเชียวนะ และก็นะ นายเป็นใครถึงมาทำกับฉันแบบนี้!!!!"อุซางิ

ถาม

"หึ ฉันก็คือฮิบาริ เคียวยะ กรรมการคุมกฎแห่งเมืืองนามิโมริ ผู้กุมชีวิตของเธออยู่งในกำมือไง

ล่ะ"ฮิบาริบอก

"ต๊ายยยย ยังไงของนายน่ะ ที่บอกว่ากุมชีวิตฉันมันหมายความว่าไงย่ะ"อุซางิถาม

"แล้วเธอรู้รึป่าว ว่าฉันจะพาเธอไปที่ไหนน่ะ"ฮิบาริถาม อุซางิเงียบไปสักพัก

"นาย....อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอล่ะ"อุซางิขอร้อง

"หึ ก็ได้นะ แต่ว่า..."ฮิบาริเปิดเข้าห้องประธานกรรมการคุมกฎเข้าไป

"เธอต้องจัดการกองเอกสารพวกนี้ให้เสร็จภายในวันนี้"ฮิบาริเอาอุซางิลงมาแล้วบอก

"ใครจะไปทำได้ย่ะ ตาบ้า=[]="ภาพตรงหน้าของอุซางิคือ ภาพกองเอกสารที่สูงเป็นภุเขาจนไม่รู้

ว่ามันจะล้นลงมาทับคนตายตอนไหน

"หึ หรือว่า..."ฮิบาริดึงไทน์ที่คอออกพร้อมด้วยปลดกระดุมด้านบน 2 เม็ดแล้วดึงแขนอุซางิจนอุ

ซางิไปนอนอยู่บนโซฟาแล้วก็โดนฮิบาริขึ้นคล่อม

"น...นายจะทำอะไรฉันน่ะ-////-"อุซางิถาม

"แล้วอยู่แบบนี้คิดว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ"ฮิบาริย้อน

"อย่าทำอะไรฉันนะ"อุซางิบอก

"หึ ถ้าเธอยอมทำตามที่ฉันสั่งน่ะนะ"ฮิบาริยิ้มเจ้าเล่ห์

"คะ...ค่าาาเข้าใจแล้ว แต่ลุกออกไปสักทีเหอะT///^////T"

"หึ"พอพูดจบฮิบาริก็ลุกขึ้น

"เฮ้อ~"อุซางิลุกขึ้นมานั่งแล้วหายใจอย่างโล่งอก

-------------------------------------------------------------------------------------

 
ทำไมรู้สึกว่าตอนนี้แต่งเยอะกว่าปกติหว่า- -^

แต่ยังไงก็เม้น+โหวตด้วยนะตัว0w<

Mysweet
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #166 Miyakojung (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 23:21
    สึนะเถียงได้โหดดีนะ =w=b
    #166
    0
  2. #129 Hydrangea (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 20:19
    สึนะนายแน่มาก
    #129
    0
  3. #108 Sono Chieri (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:02
    555 น่ารักจังคู่นี้
    #108
    0
  4. #107 หนูชิ เด็ก My.iD (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:14
    โห๋ สึนะเถี๋ยงกับอาจารณ์ตัวเอง สุดยอด +_+
    #107
    0
  5. #103 Sono Chieri (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 22:43
    ต่อๆๆไวไวนะจ๊ะ
    #103
    0
  6. #22 akimoto gumiko (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 07:29
    สึนะเดี๊ยวนี้กล้าเถียงรีบอร์นด้วยละ อาสึนะกะไคโตะก็สมาธิดีเยี่ยมเหลือเกิน อุซางิ มิโกะเห็นด้วยเลย ฉันเกลียดนาย ฮิบาเระ เคี้ยวย่าาาาาาาาาาาาา//ว่าแล้วก็เอาเป็ดไปโยนใส่หัวเคียวยะ
    #22
    0