fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 35 : 1วันก่อนบุกของชาวดีเอฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ม.ค. 57

"อืม...ปรับตรงนี้อีกหน่อยดีมั้ยนะ อ๊ะ จริงด้วยสิ"เสียงของจางนีนิบ่นพึมพำๆกับการสร้างเครื่องมือ

สื่อสารที่จะใช้ในการบุกของพวกวองโกเล่และดีเอฟ อาสึนะที่เดินตามระเบียงเพื่อหาห้องของ

จางนีนิพร้อมถือแซนวิชใส้ทูน่า(ที่ใส่ยานอนหลับ)มาให้จางนีนิ

"ขออนุญาตนะคะ"อาสึนะพูดพร้อมเดินเข้ามาในห้อง

"เชิญครับ"จางนีนิบอก อาสึนะเดินมาดูจางนีนิที่กำลังประดิษฐ์อุปกรณ์สื่อสารไร้สายอยู่

"คุณจางนีนิคะ นี่คะ ถ้าหากไม่ทานตอนนี้ยาที่อยู่ในนี้จะไม่ได้ผลนะคะ"อาสึนะบอก

"ยา...ยาอะไรหรอครับ ท่านอาสึนะ"จางนีนิหันมาถาม

"อ๋อ~ ยาที่ช่วยให้สมองแล้นน่ะคะ"อาสึนะพูดพร้อมยิ้มอย่างจริงใจ

"งั้นหรอครับ ขอบคุณนะครับท่านอาสึนะ ง่ำๆๆอร่อยมากเลยล่ะครับ"จางนีนิบอกพร้อมรับเเซน

วิชมากินหลายๆคำ อาสึนะยืนมองพรางยิ้มสยอง(แบบในใจ)และแล้วยาก็เริ่มออกฤทธิ์

"ท่านอาสึนะใส่อะไรลงไปในนี้กันแน่ครับเนี่ย"ฟุบ จางนีนิสลบเหมือดอาสึนะยืนมองให้แน่ใจก่อน

แล้วส่งสัญญาณให้พวกไคโตะเข้ามา

"เอาล่ะ ก่อนอื่นเอาคุณจางนีนิไปซ่อนก่อนเร็ว"อาสึนะบอกทุกคน ทุกคนพยักหน้ารับทราบแล้ว

จัดการเก็บจางนีนิมัดแขนมัดขาแล้วยัดใส่ล็อกเกอร์ไว้

"เฮ้อ~ แล้วไงต่อจ๊ะแม่คุณอาสึนะ"เรนถามอาสึนะที่กำลังจ้องมาที่เครื่องอุปกรณ์สื่อสารที่เป็นหู

ฟังไร้สายสีขาวที่จางนีนิยังประกอบไม่เสร็จพรางวิเคราะห์

"อืม....นี่ พวกเรามาช่วยกันแยกส่วนประกอบหน่อยสิ"อาสึนะบอก

"ส่วนประกอบอะไรหรอคะ คึหึหึหึ"นามิเดินมาหาอาสึนะแล้วถาม

"ก็เจ้าเครื่องพวกนี้ไง"อาสึนะจับหนึ่งในหูฟังทั้งหมดมาให้พวกเรนดูพร้อมกับยิ้ม"ช่วยทีนะจ๊ะทุก

คน^^"

"รับทราบ"ว่าแล้วทุกคนก็จับมาคนละ2เครื่อง(เพราะมันมีอยู่16เครื่อง)แล้วเอามานั่งแยกส่วน

ประกอบ

3 ชั่วโมงผ่านไปไวเหมือนนิยาย(ก็นี่มันนิยายอ่ะ)

"เฮ้อ~ ในที่สุดก็เสร็จสักที"อาสึนะมองดู(ซาก)เครื่องสื่อสารแยกส่วนที่อยู่ในมือพรางนั่งมอง

ไปเห็นเวลา"12.30"

"เฮ้ย เที่ยงแล้วหรอเนี่ย"อาสึนะตกใจเมื่อมองนาฬิกาที่อยู่ในห้องแล้วหันไปหาพวกเรนที่ตั้งหน้า

ตั้งตาแยกส่วนประกอบอย่างเอาเป็นเอาตายกันอยู่(เพราะถ้าทำพลาดศพไม่สวยแน่)

"เออนี่ พวกเรา เสร็จแล้วไปกินข้าวได้เลยนะ ฉันไปก่อนล่ะ"ว่าแล้วอาสึนะก็เดินออกไปจากห้อง

ของจางนีนิไปอย่างสบายอกสบายใจ(เพราะมันมีคนเฝ้าอย่างเคียวมิให้คราวนี้แหละ ได้เข้าห้อง

ไอซียูแน่)

พวกที่ยังแยกส่วนประกอบไม่เสร็จออกตั้งหน้าตั้งตาทำต่อไป

"แงๆๆๆๆๆๆ วัวชักจะหิวแล้วนะT^T"วัวน้อยบ่น

"ใจเย็นๆน่าวัวรีบๆทำให้เสร็จแล้วพวกเราจะได้ไปกินข้าวกัน"เรียวนะบอก

"พลังหิวข้าวววววววววววววววววววววววว=[]="วัวน้อยร้องพร้อมแยกส่วนประกอบอย่างรวดเร็ว

คนที่เหลือมองมาที่วัวน้อยก่อนที่เคียวมิจะเอาทอนฟาฟาดหัววัวน้อยไปทีนึง

"เงียบๆหน่อยยัยเด็กบ้า คนเขากำลังใช้สมาธิกันอย่าส่งเสียงดัง-*-"เคียวมิบอกวัวน้อยที่พึ่งโดน

ทอนฟาฟาดหัวไป 2 ทีเนาะๆ วัวน้อยได้แต่ทำหน้าอมทุกข์แล้วพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะมานั่ง

แยกส่วนประกอบต่อ


"เสร็จแล้วx3"3ศรีไคโตะ เรน คาเคริพูดขึ้นพร้อมกันแล้วพากันเดินออกจากห้องของจางนีนิไป

เคียวมิยืนกินขนมปังที่อาสึนะเอาให้ก่อนที่อาสึนะจะออกไปพรางมองพวกไคโตะแล้วหันกลับมา

ดูพวกที่มันยังแยกส่วนประกอบไม่เสร็จต่อไป

"คึหึหึหึ ในที่สุดก็เสร็จสักที เอาล่ะ ทีนี้ก็ได้เวลาข้าวเที่ยงแล้ว คึหึหึ  วันนี้ข้าวเที่ยงจะเป็นอะไร

นะคึหึหึ ชักอยากจะรู้ซะแล้วสิ ต้องไปรีบไปแล้ว"นามิพูดพรางเดินไปที่ประตูที่มีเคียวมิเฝ้าอยู่

และที่แน่ๆนางไม่ได้ดูทางเลย เคียวมิมองคนที่กำลังจะเดินออกจากห้องแล้วเอาขายื่นออกมา

กั้นประตูเอาไว้พร้อมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วกินขนมปังต่อไป นามิเดินมาก็ถึงคราวสดุดจนเกือบล้ม

หน้าทิ่ม นามิมองเคียวมิด้วยสายตาอาฆาตก่อนจะเหลือกมาเห็นขาของเคียวมิที่ยื่นออกมาแล้ว

พึ่งเอากลับเข้าที่

"ไม่มีอะไรทำรึไงกันคะ คึหึหึหึหึหึ"นามิถามเคียวมิที่ยืนอยู่ที่ประตู

"..."เคียวมิไม่พูดอะไรแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้พร้อมกินขนมปังต่อไป นามิเอาสามง่ามออกมา เคียว

มิชายตามองนามิแล้วเอาทอนฟาออกมา เคียวมิและนามิเข้าปะทะกันวัวน้อยกับเรียวนะมองหน้า

กันก่อนที่วัวน้อยจะบอกว่า

"เงียบๆหน่อย คนกำลังทำงาน"วัวน้อยบอกอย่างอารมณ์เสีย(ก็แน่ล่ะเขากำลังรีบนี่นา)

"หุบปาก!!!!X2"สองสาวหันมาว่าใส่วัวน้อย วัวน้อยถึงกับตัวรีบเล็กลงอย่างเห็นได้ชัดแล้วตั้งหน้า

ตั้งตาทำต่อไปส่วนคุณหญิง 2 คนนั้นก็ปล่อยให้มันทะเลาะกันไปเหอะ อย่าไปยุ่งกับเขาเลยเดี๋ยว

จะเป็นอย่างวัวน้อย

1 ชั่วโมงหลังจากนั้น

"เฮ้อ~ ในที่สุดก็ได้ไปกินข่าวสักที เอาล่ะ วัวจะกินๆๆๆๆๆให้หมดเลย"วัวน้อยพูดอย่างดีใจก่อนวิ่ง

ไปห้องรับประทานอาหารที่อยู่ชั้นล่างและก็ดันเดินสวนทางอาสึนะมอง

"แม่ๆๆๆๆๆๆๆ><จะไม่ไหนอ่ะ"วัวน้อยทักอาสึนะ

"อ๋อ จะไปทำเครื่องนั่นต่อน่ะ เดี๋ยวพวกเธอไปกันก่อนเลยเดี๋ยวฉันทำเองจ๊ะ^^"อาสึนะบอกแล้ว

เดินจากไป วัวน้อยมองตามหลังอาสึนะ

"อืม...งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะวัวฉันหิวแบบสุดขั้วแล้วล่ะ^^"เรียวนะบอกแล้วลากวัวน้อยไปที่

ห้องอาหาร วัวน้อยเอาอาหารที่อาสึนะทำเผื่อไว้ให้ออกมากินแล้วมองไปที่คนอื่นๆที่เล่นกันอยู่

"นี่ๆพ่อจ๋าเล่นไรอยู่อ่ะ"วัวน้อยสะกิดไคโตะ ไคโตะหันมาที่วัวน้อยแล้วทำหน้าแหย่ๆ

"ห๊ะ ใครพ่อเธอมิทราบ- - ส่วนนี้น่ะ เกมเต้นของออดิชันน่ะ สนุกมากๆเลยล่ะ"ไคโตะบอก

"ก็ไคโตะไงพ่อจ๋า ขอเล่นด้วยดิ"วัวน้อยพูดแล้วมาเอาไอแพดในมือไคโตะไปแต่...

"จะให้เล่นก็ต่อเมื่อเธอเลิกเรียกฉันว่าพ่อจ๋า เข้าใจ๊-*-"ไคโตะบอกพร้อมเอาไอแพดหนี วัวน้อย

ยื่ดตัวไปสุดแรงเพื่อจะเอาไอแพดแต่ไม่เป็นผล

"ก็ได้ๆ ไม่เรียกพ่อจ๋าแล้ว ไคโตะยืมเล่นหน่อยจิ0w0"วัวน้อย

"ไม่ได้ๆนี่น่ะ ของอาสึนะจังนะ=w= เสียใจด้วยนะ"ไคโตะบอก

"ง่ะ ตลอดเลยอ่ะ ไคโตะบ้าพ่อจ๋าบ้าที่สุดเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"วัวน้อยวิ่งจากไค

โตะไปในขณะที่ไคโตะกำลังเล่นเกมออดิชั่นอยู่ พอวัวน้อยวิ่งไปจนลับสายตาและแน่ใจว่าอีก

นานกว่าจะมาไคโตะก็เปิดการสื่อสารกับอาสึนะที่ใช้เน็ตบุ๊คจูนสัญญานเขาที่ตัวหูฟังไร้สายพวก

นั้นอยู่ ไคโตะก็เดินออกไปจากตรงนั้นแล้ววิ่งมาหลังหอวีไอพีซึ่งเป็นป่าและทางขึ้นเขานามิโมริ

"อาสึนะจังทำไปถึงไหนแล้วหรอครับ"ไคโตะถามอาสึนะที่อยู่ในห้องของจางนีนิและมีหูฟังอัน

ใหญ่อยู่ที่หูของอาสึนะ

"ก็นะกำลังจูนคลื่นส่งสัญญาณเข้าตัวหูฟังอยู่น่ะ แล้วก็นะ ฉันว่าฉันต้องติดตั้งอะไรหลายๆอย่าง

เลยล่ะ"อาสึนะพูดกับไคโตะโดยที่บนหน้าจอของเธอเต็มไปด้วยโปรแกรมหลายๆอย่างที่จะเซ็ต

ลงในหูฟังสุดแสนไฮเทค

"งั้นก็สู้ๆนะครับ ทางนี้เองก็กำลังสนุกกันเลยล่ะครับ^^"ไคโตะบอก

"งั้นหรอ งั้นฉันฝากดูแลพวกนั้นด้วยนะจ๊ะ แล้วเธอไม่ไปเล่นกับพวกนั้นหรอ"อาสึนะถาม

"ไม่ดีกว่าครับ^^;;; ผมว่า ผมน่ะน่าจะอยู่ช่วยอาสึนะจังมากกว่านะครับ"ไคโตะบอก

"ฮุฮุ เธอนี่น่าจะมาเป็นแฟนฉันนะ^^;;; ขนาดกับอาจารย์ฉันหรือกับคนที่ฉันสนิทด้วยมากๆแล้ว

แถมเป็นผู้ชายยังหึงเลย มีบางทีนะที่เธอแอบหึงฉันเวลาอยู๋กับผู้หญิงด้วยกันสองต่อสองน่ะ หึง

แม้กระทั่งผู้หญิง^^;;;;;;;"อาสึนะพูดแหย่เล่นๆแต่ดูท่าทางว่าไคโตะจะเอาจริง

"งั้นมาเป็นแฟนผมเลยมั้ยล่ะครับ^^"ไคโตะถาม

"เฮ้ย อย่ามาให้ความหวังลมๆแล้งๆสิเธอ555+ พูดจริงพูดเล่นเนี่ย- -;;;"อาสึนะถาม

"พูดจริงครับ เอาจริงๆเลยด้วย^^"ไคโตะบอก

"บ้า-/////- ไม่คุยด้วยแล้ว!"ว่าแล้วอาสึนะก็ออกจากการคุยไป ไคโตะยิ้มเจืองๆพรางคิดว่า(ก็แน่ล่ะ

คนอย่างเราน่ะหรอที่เธอจะยอมเป็นแฟนด้วยน่ะ//ร้องไห้)ไคโตะคิดไปแล้วเล่นเกมออดิชั่นต่อ


ด้านอาสึนะ

"หน๊อย ตาบ้าไคโตะมาพูดอะไรแบบนั้น นายนี่มันชอบมาทำให้ฉันเสียสมาธิอยู่เรื่อยเลย-////-

"อาสึนะบ่นในขณะที่ยังคงนั่งอยู่หน้าเน็ตบุ๊คของตัวเองอยู่พรางทึ้งหัวตัวเองแรงๆทีนึง

"เฮ้อ~ นี่เราเป็นอะไรของเรากันนะ เจอหน้าหมอนั้นทีไรไม่ยิ้มให้ก็ต้องเข้าไปกระโดดกอดใส่

เขาทุกทีเลยให้ตายสิ ฉันนี่มันบ้าจริงๆน่ะ"อาสึนะว่าแล้วก็ฟุบลงไปกับโตะสีขาว หลังจากนั้นไม่

นานนักน้ำใสๆก็เริ่มไหลรินออกมาจากดวงตากลมโตของอาสึนะ

"ยัยบ้าเธอนี่มันใช่ไม่ได้เลยจริงๆ เธอจะคิดกับเขาเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อนไม่ได้นะ เขาเป็นเพื่อน

รักของเธอนะอาสึนะ อย่าไปคิดกับเขามากกว่านั้นเชียวนะ ฮึก ฮึก เขมแข็งไว้ อาสึนะเธอต้อง

ทำได้ สูด เฮ้อ~ ใจเย็นๆไว้"อาสึนะหายใจเข้าปอดก่อนจะถอนหายใจออกมา มันเป้นเรื่องไม่น่า

ให้อภัยสำหรับเธอเลยจริงๆ การที่เธอจะรักเพื่อนของเธอไปมากกว่าเพื่อนน่ะเธอทำไม่ได้หรอ

อาสึนะปาดน้ำตาออกจากแก้มนิ่มๆของเธอ

"อาสึนะเธอจะคิดกับเข้าไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเธอไม่อยากเสียเขาไปล่ะก็...อย่าได้คิดอยากเป็นแฟน

กับเขาเชียว"นั่นคือเหตุผลที่เธอจะยอมเสียไคโตะไปไม่ได้เด็ดขาด เธอจะเสียคนที่มีค่าและเกิด

มาเพื่อเธอคนนี้ไปไม่ได้เด็ดขาดเลย แต่ว่า...มันชั่งน่าเศร้านะ ที่ไม่สามารถสมหวังในความรักได้

แบบนี้ แต่เพื่อทำให้คนที่เธอรักอยู่แบบนี้ตลอดไปเธอจำเป็นต้องทำถึงแม้ว่ามันจะต้องเจ็บแค่

ไหนเธอก็ยอมทน ถึงต้องเสียน้ำตามากขนาดไหนเธอก็จะทำ อาสึนะมองไปที่หน้าคอมของเธอ

ที่เปิดรูปเธอกับไคโตะในตอนเด็กที่เล่นด้วยกันอย่างมีความสุขที่กำลังเรื่อนไปเรื่อยๆมันฉายภาพ

ที่ทั้งตอนที่มีความสุข ความทุกข์ ความเศร้า หรือว่าความสิ้นหวัง เขาก็ยังอยู่ข้างๆเธอและยิ้มให้

เธอเสมอมา และเธอก็เผลอพูดคำนึงออกมาทั้งน้ำตา...."...Ti amo...kaito"และด้วยความเหนื่อย

ล้าสะสมบวกกับการร้องไห้เมื่อกี้ทำให้เธอเสียพลังงานมากเกินไปจนทำให้เธอเผลอหลับไป

2.00น.

"อาสึนะจังๆ ตื่นเร็วครับได้เวลาแล้วนะครับ"ไคโตะเดินมาปลุกอาสึนะที่หลับอยู่ในห้องทำงาน

ของจางนีนิ

--------------------------------------------------เดี๋ยวมาต่อ---------------------------------------------
---------------------------------------------------มาแล้วจ้า---------------------------------------------

"หะ...อ...อื้ม"อาสึนะเงยหน้าขึ้นมาเห็นไคโตะที่จับที่บ่าของเธอ

"ตื่นได้แล้วครับ คนขี้เซาผมน่ะ ยุ่งไปหมดแล้วนะ"ไคโตะพูดพร้อมมาจัดผมของอาสึนะใหม่

"อืม....แล้วอุปกรณ์สื่อสารล่ะ"อาสึนะถาม

"อ๋อ พวกเราแจกกันแล้วล่ะครับ^^"ไคโตะบอก

"งั้นหรอ...คุณจางนีนิคะ ได้แตะมันมั้ยคะ- -*"อาสึนะหันไปหาจางนีนิ

"เอ่อ...ผมไม่ได้จับเลยนะครับ ผมก็พึ่งตื่นเมื่อกี้เหมือนกันครับ"จางนีนิเกาท้ายทอยพร้อม

บอกอาสึนะและยิ้มเจืองๆ

"งั้้นหรอคะ...ค่อยอย่างชั่ว เฮ้อ~ "อาสึนะพูดเสียงเบา

"อะไรงั้นหรอครับ"จางนีนิเอาหูมาใกล้ๆอาสึนะ

"เอ่อ....ไม่มีอะไรหรอกคะ^^;;;;;;"เอาล่ะ เดี๋ยวหนูไปเปลี่ยนชุดก่อน เชิญไปรอกันล่วงหน้าได้เลย

คะ"อาสึนะบอกแล้วลุกออกจาก

"เอ่อ...เดี๋ยวก่อนครับอาสึนะจัง ลืมเจ้านี่น่ะครับ"ไคโตะยื่นหูฟังให้

"เอ่อ...ขอบใจจ๊ะ"อาสึนะีับมาก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป

"งั้นเราไปที่ปราสาทฟาร์ฟาร่ากันก่อนดีกว่านะ"สึนะบอก

"งั้นเดี๋ยวผมพาไปเองครับ"ไคโตะอาสา

"จะดีหรอไคโตะคุง"บาจิลถาม

"555+ เห็นอย่างนี้ผมก็เป็นผู้มีธาตุรัตติกาลเหมือนกันนะครับ ผมน่ะนะ เป็นผู้พิทักษ์รัตติกาลของ

ดีเอฟน่ะครับแค่นี้น่ะสบายมาก^^"ไคโตะบอกแล้วเทเลพวกสึนะไปที่ปราสาทฟาร์ฟาร่า

"เอ่อ...แล้วเราจะทำยังไงต่อไปล่ะ"สึนะถาม

"เรื่องนั้น...ไคโตะนายว่าไง"เรนหันไปถามไคโตะ

"อ...อะไรหรอ"ไคโตะตกใจ

"ก็เรื่องแผนไง นายลืมไปแล้วหรอว่านายเป็นผู้บัณชาการแทนอาสึนะตอนอาสึนะไม่อยู่น่ะ"เรน

เริ่มออกอาการวัยรุ่นเซ็ง

"น...นั้นสินะ เอาล่ะ เริ่มจากพวกที่บุกทลวงใต้ดินไปประจำการที่ทางแอบหนี คงรู้ใช่มั้ยว่าอยู่

ที่ไหน"ไคโตะถาม

"แน่นอน พวกเราจำได้หมดนั้นแหละ ก็อาสึนะแอบไปบอกพวกเรามาแล้วนี่นา"เรียวนะบอก

"ไปบอกกันตั้งแต่ตอนไหนงั้นหรอครับ คึหึหึ"มุคุโร่สงสัย

"เอาน่าๆ อย่าเป็นวัยรุ่นจะสนใจอะไรมากมาย ไปกันได้แล้ว555555+"คาเคริพูดแล้วลากมุคุโร่

ตามพวกเรนไป

"ต่อไปหน่วยบุกทลวงด้านหลัง...ไปรอที่ประตูหลังได้เลยครับ^^"ไคโตะบอก ฮิบาริเดินไป โกคุ

เดินตาม ยามะเดินตาโกคุเดระอีกที คุณแรมโบ้อยู่ท้ายสุด!

"ต่อไปหน่วยนกต่อ ไปสุ่มอยู่ที่ประตูด้านหน้าครับ"ว่าแล้วเรียววัวน้อยนามิ ก็เดินที่ใกล้ๆประตูหน้า

แล้วพากันปีนต้นไม้ขึ้นไปด้านบนเพื่อสุ่มรอ

"ต่อไปหน่วยสุดท้ายอยู่ที่นี่ก่อนครับ รอจนกว่าอาสึนะจังจะสั่งการลงมาครับผม"ไคโตะบอก

ด้านอาสึนะที่แต่งตัวเสร็จแล้ว...

"เอาล่ะ พร้อมลุย!"อาสึนะในชุด




ลุกขึ้นมาแล้วร่ายมนตร์...

"เทเล...จงพาเราไปปราสาทแห่งผีเสื้อทั้งปวง"ทันใดนั้นก็มีผีเสื้อสีชมพูมาล้อมตัวของอาสึนะ

กลุ่มผีเสื้อฝูงใหญ่เริ่มเบาบางลงและในที่สุดอาสึนะก็หายไป

ณ ปราสาทฟาร์ฟาร่า

กลุ่มผีเสื้อสีชมพูปรากฎขึ้นอยู่ตรงหน้าพวกสึนะ ทั้งสึนะและบาจิลต่างตกตรึงไปตามๆกันส่วนไค

โตะก็จ้องมองผีเสื้อกลุ่มนั้นด้วยสายที่คาดการไม่ได้ ไม่สิต้องพูดว่า ไม่ได้คิดอะไรเลยต่างหาก!

ผีเสื้อกลุ่มนั้นเบาบางลงและปรากฎร่างของอาสึนะที่อยู่ท้ามกลางมวลหมู่ของผีเสื้อนับสิบตัว

"ว่าไง ให้ทุกคนกระจายไปรึยังจ๊ะไคคุง^^"อาสึนะยิ้มให้ไคโตะ

"ก็แยกย้ายไปกันหมดครบทุกคนแล้วนะครับ"ไคโตะบอก

"อื้มๆ เหลือแต่รอฟังสัญญาณจากฉันล่ะสินะ ไคคุง อ่ะ คุณสึนะคุณบาจิล เป็นอะไรไปคะ สีหน้าดู

ไม่ดีเลยนะ"อาสึนะถาม

"เมื่อกี้"สึนะเอ่ยออกมา

"เมื่อกี้?"อาสึนะเอ่ยตามอย่างงงๆ

"เมื่อกี้เธอทำได้ยังไงอ่ะ"บาจิลต่อ

"อ๋อ..."อาสึนะเอามือแบบแล้วเอาอีกมือทุบลงไป"...เรื่องนั้นเองหรอคะ มันเป็นเวทมนตร์น่ะคะ^^"

"ห๊ะ!!! เวทมนตร์x2"สองหนุ่มร้องออกมาพร้อมกัน อาสึนะกับไคโตะวิ่งไปปิดปากทั้งสองคนเอา

ไว้

"อย่าส่งเสียงดังสิครับ โธ่เอ๊ย"ไคโตะกระซิบข้างหูบาจิล

"อื้มๆๆ อ้อยอันอ๊ะ><"บาจิลกับสึนะพูดไม่เป็นภาษา(เป็นสิ ภาษามนุษย์ต่างดาวไง) ไคโตะกับ

อาสึนะมองหน้าก่อนจะยักไหลแล้วปล่อยมือออกจากปากของทั้ง 2 คน

"เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว เริ่มได้จ้า"อาสึนะจับที่หูฟังเพื่อสั่งการไปยังพวกที่สุ่มอยู่ที่ประตูหน้าเอาล่ะ

งั้นเรามาเริ่ม สงคราม กันเลยดีกว่า

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เม้นจเจ้าคะ เม้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ไม่เม้นเค้าไม่รักนะ<3




P S พุยพุย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #158 Miyakojung (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:39
    นี้ๆๆๆๆๆๆ สึนะบาจิลสอนฉันพูดภาษาต่างดาวหน่อยสิ *^*(ไม่ใช่และ)
    #158
    0
  2. #89 หนูชิ เด็ก My.iD (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 22:44
    สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ><
    #89
    0
  3. #83 akimoto gumiko (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 12:20
    อยากได้จัง*0*//รองเท้าบินด้ายยยยย
    #83
    0
  4. #82 akimoto gumiko (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 12:18
    ถ้าจางนีนิแตะแม้เพียงนิดล่ะก็....= =
    #82
    0
  5. #69 onlymyid (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:35
    ว้าว สึนะ กะ บาจิล พูดภาษาต่างดาว
    #69
    0
  6. #68 Sono Chieri (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 18:48
    หนุกๆมากๆเลยจ๊ะชอบมากๆเลย
    #68
    0