fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 33 : การแข่งที่ 3 เชียร์ถล่มสนาม การหายตัวไปของฮินะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ม.ค. 57


00.30น.

"นั้นมันอะไรกันน่ะ"อาสึนะในชุดนอนเดินเข้าไปในปราสาทที่แสนงดงามตระการตาแห่งหนึ่ง

"อ๊ะ นั้นมันพี่ฮินะนี่นา มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ"อาสึนะวิ่งตามฮินะที่เดินผ่านหน้าเธอไป

"ว่าไงจ๊ะสาวน้อย เจ้ากล้าดียังไงถึงได้มีความรักกับชายหนุ่มวองโกเล่ผู้นั้น"หญิงสาวในชุดเดรส

สีดำพร้อมถือคฑาที่มีหัวคฑาเป็นผีเสื้อสีส้มที่กำลังส่องแสงเฉิดฉายสง่างาม ซึ่งมันทำให้อาสึนะ

นึกถึงคฑาในมือแม่ของเธอในอนาคตที่ส่วนใหญ่จะมักถือไปไหนมาไหนด้วยเกือบจะทุกเวลา

มันคือคฑาแห่งเทพเจ้าซึ่งผู้สืบทอดของฟาร์ฟาร่าจะได้มันไว้ในครอบครองพร้อมด้วยสร้อยที่

มีจี๊รูปผีเสื้อเหมือนคฑา ถ้าให้เดาในยุกนี้คนที่จะถือครองสิ่งของทั้ง 2 ประการได้มีเพียงคนเดียว

เท่านั้น....'ฟอร์จูน ดิ ฟาร์ฟาร่า'....บอสแห่งฟาร์ฟาร่าแฟมิลี่รุ่นที่ 9 หรือคนที่มีศักศิ์เป็นยายทวด

ของเธอ แย่ล่ะ ตามประวัติศาสตร์ที่เธอพอศึกษามาเหตุการณ์ต่อไปที่จะเกิดขึ้นคือ...

"ทิ้งชายผู้นั้นซะ แล้วทำหน้าที่ของเจ้าให้สมบูรณ์"เธอคนนั้นเอ่ยขึ้น

"ทราบแล้วคะ ท่านฟอร์จูน"ฮินะที่น้ำตาอาบแก้มรับคำของฟอร์จูนอย่างก้ำกลืนฝืนทน

"ดีแล้ว...เจ้าอย่าลืมสิ ว่าวองโกเล่เคยทำอะไรกับเราไว้"ฟอร์จูนเอ่ย

"คะ เรื่องนั้นหนูไม่มีวันลืมแน่ วันที่วองโกเล่จะฆ่าพวกเรา"ฮินะเอ่ยทั้งน้ำตา

"ดี..."ฟอร์จูนเอ่ยและยิ้มอย่างพอใจ

"แต่ว่า!!!!"ฮินะเอ่ยออกมา ฟอร์จูนชายตามอง"บาจิลคุงน่ะ เขาไม่รู้เรื่องซักหน่อยทำไมต้องเอา

คนที่ไม่เกี่ยวมาเกี่ยวด้วยล่ะคะ"

"แต่ว่า พ่อแม่ของเด็กคนนี้จะต้องมีส่วนรู้เห็นกับเรื่องนี้แน่นอน บางทีเด็กคนนั้นอาจได้รับภารกิจ

ให้มากำจัดพวกเราโดยการตีสนิทก็ได้ใครจะไปรู้ เพราะฉะนั้นเราจึงต้องตัดไฟแต่ต้นลมยังไงล่ะ

จ๊ะสาวน้อย"ฟอร์จูนเอ่ยอย่างใจเย็น ในขณะที่ฮินะกำลังเดือดดานด้วยความเศร้าและความโกรธ

"ไม่หรอกคะ คนอย่างบาจิลคุงน่ะ ไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่คะ หนูมั่นใจและหนูจะไม่เลิกกับเขา

เด็ดขาดคะ!!!!!!"ฮินะประกาศลั่นก้องปราสาท อาสึนะที่ยืนหลบสังเกตการอยู่ก็ถึงกับตกใจจน

เกือบจะเผลอกรี๊ดไปแล้ว ยังดีที่เอามือมาปิดปากไว้ทันไม่งั้นมีหวังซวยแหงๆ

"อย่างงั้นหรือ งั้นเราก็คงต้องให้เจ้าไปนอนในห้องขังของแฟมิลี่จนกว่าเจ้าจะรู้ว่าอะไรถูกอะไร

ผิดแล้วล่ะนะสาวน้อย ถึงเจ้าจะถูกยอมรับเป็นผู้พิทักษ์แห่งรัตติกาลรุ่นที่ 10 แล้วแต่ก็ยังไม่ถูก

แต่งตั้งอย่างเป็นทางการ และที่สำคัญบอสรุ่นก่อนจะมีอำนาจมากกว่าบอสรุ่นใหม่นักนะ เด็ก

น้อย เอาตัวนางไปขัง"ฟอร์จูนเอ่ยอย่างเกลียวกลาดอาสึนะมองฮินะตาละห้อยก่อนจะวิ่งตามฮินะ

ไป ฮินะถูกคุมตัวไปอยู่ในห้องสีขาวที่ไม่มีอะไรเลย ฮินะถูกโยนเข้าไปในนั้นอาสึนะพยายามไป

ช่วยแต่ก็ลืมไปว่านี่น่ะ มันคือความฝัน เธอไม่สามารถทำอะไรได้หรือมีตัวตนอยู่ในโลกแห่งความ

ฝันนี้

6.00น. อาสึนะจัง เด็กขี้เซาตื่นได้แล้ว! อาสึนะจังเด็กขี้เซา่ตื่นได้แล้ว!(เสียงสึนะในอนาคต)

เสียงนาฬิกาปลุก ปลุกให้เธอตื่นจากฝันร้ายอาสึนะลุกขึ้นมาจากเตียงก่อนจะเข้าห้องน้ำไป ไม่กี่

นาทีอาสึนะก็ออกมาในชุดไปรเวทสุดน่ารักและชุดนี้ก็เป็นหนึ่งในบรรดาชุดโปรดของเธอ เธอ

มัดผมทรงทวิลเทลพร้อมด้วยผูกริปบิ้นลายสก๊อตสีส้มสลับดำขอบลูกไม้สีดำแล้วเอาเอ็มพีสาม

สีขาวหนึ่งเครื่องพร้อมด้วยหูฟังอีกหนึ่งอันแล้วใส่รองเท้าผ้าใบหุ้มข้อสีขาวและตรวจเช็กอาวุธ

และยาของเธฮทั้งหลายเผื่อในยามฉุกเฉินที่อยู่ในเป้น้อยที่ติดอยู่กับสายรัดต้อนขาสีดำ เอาล่ะ

ทุกอย่างพร้อมแล้วลุย!

สนามบอลโรงเรียน ม.ปลายนามิโมริ

นักเรียนแทบทุกคนต่างมาชุมนุมที่นี้อาสึนะนั่งกินข้าวกล่องยามเช้าอยู่ที่ด้านหลังแสต๊นกับ

สตาร์ฟคนอื่นๆที่ต้องแหกตาแต่เช้าเพื่อมานั่งแต่งสวยให้บรรดาเชียร์รีดเดอร์ทั้งหลาย

"สวัสดีตอนเช้าครับชาวนามิโมริทั้งหลาย วันนี้เราก็ยังมีการแข่งขันสุดมันส์เหมือนเช่นเคยและ

เราก็ยังหยุดครึ่งวันเหมือนวันก่อนนะครับ เพื่อที่เราจะได้ทานอาหารและ

จะได้ไปชมละครในหอประชุมอเนกประสงค์ หลังจากที่เมื่อวานนี้เราได้เห็นอะไรมันส์ๆแล้ว วันนี้

เราจะเห็นอะไรสวยๆงามๆบ้างนะฮะ บรรยายโดย มายะ(ผู้ช่วยไรเตอร์)คะ^0^"มายะจังประกาศ

ก้องด้วยความคึกครื้น(เพราะวันก่อนโดนไรแยงบท)"การแข่งขันวันนี้เรามีชื่อว่า การแข่งขันเต้น

ถล่มสนามคะ ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าหมายถึงอะไร ขอเชิญตัวแทนเชียร์รีดเดอร์ทุกสีมาจับสลาก

เลือกอันดับคะ"

"พี่เคียวโกะคะ เชียร์มาครบรึยังอ่ะ"อาสึนะในชุดเสื้อสีส้มลายผีเสื้อสีขาวมีฮูดแขนกุดกระโปรงสี

ขาวสั้นโดยมีกางเกงเเล็กกิ้งซ่อนอยู่ด้านใน มีสายรัดต้นขาสีดำอยู่ที่ขาซ้ายใส่รองเท้าผ้าใบสี

ขาวหุ้มข้อเอ่ยถาม

"ยังจ๊ะ ฮินะจังยังไม่มาเลย"เคียวโกะตอบ

"โทรหารึยังคะ"อาสึนะถามต่อ

"โทรแล้วจ๊ะ แม่ของฮินะจังบอกว่าฮินะจังหายไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วแต่ไม่ได้มาโรงเรียนน่ะ

จ๊ะ"เคียวโกะตอบเสียงใส

"งั้นหรอคะ งั้นพี่เคียวโกะไปจับสลากก่อนเถอะเดี๋ยวหนูจะไปตามหาพี่ฮินะเองคะ"อาสึนะว่า

แล้วก็วิ่งไป

"อาสึนะจัง จะไปไหนหรอ ผมไปด้วยสิ"ไคโตะวิ่งตามอาสึนะ

"จะมาด้วยได้ไง เธอเป็นผู้ชายนะไคคุงที่ๆฉันจะไปน่ะผู้ชายห้ามเข้านะ!!!!"อาสึนะวิ่งไปบอกไป

"ทำไม ที่นั้นมันเป็นห้องน้ำหญิงรึไง"ไคโตะประชด

"ยิ่งกว่าห้องน้ำหญิงซะอีก"อาสึนะพูด

"หรือว่าจะเป็นที่ปราสาทฟาร์ฟาร่า"ไคโตะถามพร้อมทำหน้าจริงจัง

"ถูกต้องจ๊ะ"อาสึนะบอก

"บรื๋ย นี่ผมต้องแต่งหญิงอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ยT_T"

"พูดอีกก็ถูกอีก มานี่เลย ไคคุง"อาสึนะฉุดไคโตะเข้าพุ่มไม้ที่อยู่ข้างๆทาง พุ่มไม้นั้นขยับไปมา

เสียงดังซ่าๆของใบไม้ที่กระทบกันในพุ่มดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเหมือนกับว่ามีคนที่กำลังโดนข่มขืน

อยู่หลังพุ่มไม้นั่น และในเวลาไม่นานไคโตะก็เดินออกไม้ในชุดเด็กผู้หญิงปล่อยผมอย่างน่ารัก

ตามรูป


(กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ ไคคุงน่าร้ากกกกกกกกกกก><)

"เอิ่ม...นี่มันชุดบ้าอะไรเนี่ย!!!!! ทำไมให้ผมโชว์นี่ล่ะครับ"ไคโตะถามอาสึนะเป็นชุด

"ทำใจเถอะไคคุง ถ้าเธออยากไปกิบฉันเธอก็ต้องใส่ชุดนี่ไปก่อนนะ จะฉีดกระโปรงทิ้งน่ะได้ไม่ว่า

แต่ระวังจะเห็น กกน.นะจ๊ะ"อาสึนะเดินตามไคโตะออกมาจากพุ่มไม้พร้อมพูดแหย่ไคโตะเล่นๆ

ที่จริงเธอไม่ได้ถอดบ๊อกเซอร์ไคโตะสักหน่อย แค่แกล้งทำป็นว่าถอดออกมาเท่านั้นเอง หุหุหุ

=w= 

"แล้วจะไปยังไงต่ออ่ะครับ-_- อาสึนะจัง"ไคโตะถาม

"ก็เทเลไปสิจ๊ะ>w0 ไคคุงช่วยหน่อยนะ ถ้าขื่นฉันใช้เวทเอาตรงนี้อ่ะ ความลับก็แตกหมดน่ะสิน่า

นะคนดี เดี๋ยวจุ๊บแก้มทีนึง"อาสึนะบอก

"เฮ้อ~ เอางั้นก็ได้ครับ แต่อย่าผิดคำสัญญาล่ะ"ไคโตะพูดอย่างปลงๆก่อนที่จะเทเลไปที่ต้นไม้

ใกล้ๆหน้าปราสาทฟาร์ฟาร่า

"เฮ้อ~ มาถึงซะที"อาสึนะจ้องๆมองๆปราสาทฟาร์ฟาร่าอยู่ที่ต้นไม้ต้นนั้น

"สัญญา"ไคโตะเตือน

"จ๋าๆ"ว่าแล้วอาสึนะก็จุ๊บที่แก้มของไคโตะอย่างนุ่มนวน ส่วนไคโตะก็ดีอกดีใจ

"แค่นี้ก็พอแล้วใช่มั้ย"อาสึนะถาม

"ครับ"ไคโตะบอกพร้อมยิ้มหน้าบาน

"เอาล่ะไคคุงเราไปกันเถอะ แล้วก็อย่าลืมเรื่องนั้นเชียวนะ"อาสึนะเตือน

"รับทราบแล้วล่ะคะ อาสึนะจัง^^"ไคโตะดัดเสียงเหมือนผู้หญิงแล้วตอบ

"ดี"อาสึนะพูดก่อนจะเดินไปเจรจากับยามเฝ้าหน้าประตู(ซึ่งมีแต่ผู้หญิง)

"เอ่อ...ขอโทษนะคะ หนูมาจากโรงเรียนม.ปลายนามิโมริน่ะ เอ่อ...คือว่าเมื่อคืนนี้พี่ฮินะได้เข้ามา

ที่นี่มั้ยคะ"อาสึนะถามพร้อมตีหน้าเหมือนเด็กใสซื่อธรรมดาๆ

"อ๋อ ฮินะจังน่ะหรอ อืม...แล้วพี่ฮินะเขาต้องไปทำอะไรที่โรงเรียนม.ปลายนามิโมริหรอจ๊ะ"ยาม

เฝ้าประตูถาม

"เอ่อ...คือว่าพี่ฮินะเป็นเชียร์สีหนูน่ะคะ แล้วก็เราจะขาดพี่ฮินะไม่ได้เลยด้วยน่ะคะ เพราะพี่ฮินะอยู่

ตำแหน่งที่สำคัญที่สุดแล้วจะหาคนแหน่งตอนนี้ก็ไม่มีแล้วด้วยอ่ะคะ ยังไงหนูก็ต้องให้พี่ฮินะเขา

ไปจริงๆอ่ะคะ นะคะหนูขอร้องล่ะ"อาสึนะทำหน้าบ้องแบ๋วสุดฤทธิ์เพื่อให้ 2 สาวยามเฝ้าประตูใจ

อ่อน

"ยังไงก็ไม่ได้หรอคะ@-@"อาสึนะถาม

"จ๊ะ ยังไงเราก็ให้เธอเข้าไม่ได้หรอกนะจ๊ะ^^;;;;"ยามเฝ้าประตูบอก

มะนาวนั้นที่ฉันทำหล่นเอาไว้เก็บหน่อยได้มั้ย~ พี่มากขา~ ไม่รู้เธออยู่ที่ไหน~ อยู่ไกลแสนไกล~

แต่ใจอยู่ใกล้กับเธอ~ พี่มากขา~ เธอรู้มั้ย ว่าใจฉันอยู่กับเธอ~ คิดถึงเธอ~ ทุกวัน~ และทุกคืน~

เสียงเพลงโทรศัพท์ของอาสึนะดังขึ้น(อินกับเพลงมะนาวนั้นล่ะสิ-__-)

"สวัสดีคะ อาสึนะพูดคะ"อาสึนะรับสาย

"อาสึนะจังหรอจ๊ะ นี่พี่เคียวโกะเองนะ คือว่าเราจะต้องลงสนามกันในอีก15นาทีแล้วนะจ๊ะ

หาเจอรึยัง"เคียวโกะถามอาสึนะ

"เจอที่น่าสงสัย 1 แห่งคะ พี่เคียวโกะงั้นแค่นี้ก่อนนะคะหนูมีธุระ"อาสึนะพูดพร้อมตัดสายทิ้งแล้ว

หันมามองสองสาว ตาของอาสึนะเปลี่ยนเป็นสีส้มพร้อมมีในตาเป็นผีเสื้อ



ตามรูป

"เอาแล้วไง มันเริ่มแล้ว"ไคโตะบ่นพึมพำๆอยู่ด้านหลังอาสึนะ

"จงเปิดจางให้เราซะ และบอกที่ขังของคิระ ฮินะให้เราด้วย"อาสึนะบอก นี้คือการสกดจิตของฟาร์

ฟาร่าซึ่งจะทำให้คนที่โดนสะกดจิตจะจำอะไรไม่ได้

"ทราบแล้วคะ องค์หญิง"ว่าแล้วยามทั้ง 2 ก็หลีกทางให้กับอาสึนะ อาสึนะจับมือไคโตะเดิน

เข้าไปในปราสาทพร้อมใช้เวทมนสร้างร่างลวงยามเฝ้าประตูทั้ง 2 ว่าตนเองกลับไปแล้ว

เมื่อผ่านไป 2 นาที 2 สาวก็หลุดพ้นจากมนสะกด หญิงสาวคนนึงมองหา 2 สาวน้อย(1หนุ่มน้อย

แต่งหญิง)

"หรือว่าเด็ก 2 คนนั้นจะเข้าไปด้านในแล้วนะ"หญิงสาวมองหา

"จะบ้าหรอ เด็กสองคนนั้นน่ะไปนู้นแล้ว"ยามเฝ้าประตูอีกคนหนึ่งชี้ไปที่เด็กทั้ง 2 คนที่กำลังเดิน

จูงมือกันกลับไป

ด้านเคียวโกะ...

"ฮาฮิ เคียวโกะจังเราจะทำยังไงดีคะ นี่ก็ใกล้เวลาแข่งทุกทีแล้วนะคะ"ฮารุถามเคียวโกะอย่าง

ร้อนรนเหมือนไฟกำลังจะเผาหัวใจดวงน้อยของเธอ

"นั้นสิเคียวโกะ มันก็เริ่มเข้ามาใกล้ขึ้นทุกทีแล้วนะ จะให้รอเด็กคนนั้นอยู่แบบนี้น่ะหรอ"ฮานะเริ่ม

เซ็ง

"คุณเคียวโกะคะ"อี้ผิงที่ภายนอกดูเหมือนใจเย็นเริ่มออกอาการร้อนรน

"เฮ้อ~ แล้วจะมาทันจริงๆหรออย่างเด็กพวกนั้นน่ะ"ยูริกะถาม

"เราต้องเชื่อในตัวอาสึนะจังกับไคโตะคุงสิจ๊ะ เด็ก 2 คนนั้นต้องทำได้แน่"เคียวโกะพูดพร้อมยิ้มสู้

"อ้าว ยูริ เธอยังไม่ไปเต้นอีกหรอ แต่เธอใส่ชุดแบบนี้ก็น่ารักเหมือนกันนะ"ยามะเดินมาหายูริกะ

พร้อมชม

"เชอะ! อย่ามาทำเนียนใส่ฉันเฉียวนะยะ อีตาปลาใหลชุบน้ำมันใส่สเก็ตติดเทอร์โบว์!!!"ยูริกะเดิน

ออกห่างยามาโมโตะ

"เฮ้อ~ ฉันว่าเราทำใจไว้หน่อยก็คงไม่เสียหายใช่มั้ย เคียวโกะ"อุซางิถาม

"อ่า...จ๊ะ^^;;;;;"เคียวโกะบอกพร้อมยิ้มเจืองๆ

ด้านอาสึนะ

ตอนนี้อาสึนะอยู่หน้าฟอร์จูน ดิ ฟาร์ฟาร่า ทั้ง 2 คนจ้องกันตาไม่กระพริบ และแล้วฝ่ายที่ทนไม่

ไหวก็เริ่มพูดก่อน

"ว่าไงจ๊ะ สาวน้อยที่เจ้าเข้ามาในปราสาทนี่ได้เจ้าคงเก่งน่าดูไม่งั้นก็คงมีพลังวิเศษในการ

กำหราบคนของเราได้หรอก เอาล่ะ เด็กน้อยเจ้าต้องการอะไรถึงได้มาที่นี่ล่ะจ๊ะ ว่าไง..."ฟอร์จูน

ชมพร้อมถามอาสึนะ อาสึนะนั่งลงคุกเข่าทำความเคารพในแบบมาเฟียก่อนที่จะเอ่ยสิ่งที่ตนต้อง

การ

"สิ่งที่หนูต้องการก็คือ การปล่อยตัวคิระ ฮินะ ให้เป็นอิสระคะ"อาสึนะเอ่ยออกไป

"เรื่องนั้นเราคงทำให้เจ้าหรอก หาก...ไม่มีข้อแลกเปลี่ยน"ฟอร์จูนเอ่ย อาสึนะกับไคโตะช่วยกัน

คิดอยู่ครู่นึงก่อนที่อาสึนะจะหันมาตอบ

"ได้เราตกลง ถ้าหากท่านยอมปล่อยคิระ ฮินะ ใหเป็นอิสระ ข้อแลกเปลี่ยนก็คือ เราจะนำตัว

ทายาทแห่งฟาร์ฟาร่ามาให้ท่านโดยให้คิระ ฮินะเป็นคนพามาภายในวันนี้"อาสึนะบอก ไคโตะ

หันไปมองอาสึนะด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำถึงขนาดนี้ แต่ว่า...เธอต้องมีแผนอะไร

อยู่แน่ๆ

"55555+ เจ้าจะทำได้จริงๆหรือสาวน้อย เอาล่ะ เราตกลงรับข้อเสนอของเจ้า เอาล่ะ ไปพาตัว

คิระ ฮินะมาให้เด็กคนนี้ซะ"พอพูดจบ คนของฟาร์ฟาร่าก็พอตัวฮินะในสภาพที่เรียกได้ว่า่


...ย้ำแย่มาก...

อาสึนะกับไคโตะรีบวิ่งไปหาฮินะที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้วยความเป็นห่วง

---------------------------------------------เดี๋ยวมาต่อจ้า----------------------------------------------

"พี่ฮินะ เป็นอะไรรึป่าวคะ"อาสึนะวิ่งถลามาดูอาการของฮินะโดยมีไคโตะวิ่งตามมา อาสึนะกับ

ไคโตะช่วยพยุงฮินะที่ล้มอยู่

"พี่ไม่เป็นอะไรมากหรอกจ๊ะ แล้วเรื่องที่พูดน่ะ ทำได้จริงๆหรอ"ฮินะถามอาสึนะ

"ทำได้สิคะ....เพราะหนูรู้อยู่แล้วล่ะ ว่าใครคือทายาทของฟาร์ฟาร่า"อาสึนะกระซิบข้างหูของฮินะ

"เอ๋...จริงๆหรอจ๊ะ"ฮินะถามเพื่อความแน่ใจ

"คะ ไคจังเทเลด่วนเลยจ๊ะ"อาสึนะสั่งไคโตะ

"รับทราบจ๊ะ อาสึนะจัง"ว่าแล้วไคโตะ(ในคลาบผู้หญิง)ก็ใช้ไฟรัตติกาลเทเลพวกอาสึนะมาที่หลัง

แสต๊น

"แฮ่กๆๆๆๆ โอ๊ย ออกมาจากเจ้าปราสาทนั่นจนได้ อาสึนะจังผมขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ ใส่แบบนี้

แล้วมันอายอ่ะ"ไคโตะบอกแล้วเดินจั้มอ้าวหายไปในห้องน้ำชายพร้อมถือกระเป๋าของตัวเองไป

ด้วย

"เอาล่ะ พวกเราทีนี่...มาแปลงโฉมให้พี่ฮินะกันเถอะ"ว่าแล้วเหล้าสตาร์ฟก็เข้ามารุมล้อมฮินะ

พร้อมแต่งหน้าแต่งตา แปลงโฉมให้กับฮินะอย่างสุดฤทธิ์

"การแสดงชุดต่อไปคือสีชมพูคะ ให้เวลาสตาร์ฟแสต๊นบาย 5 นาทีคะ"มายะประกาศ สตาร์ฟทุก

คนมองหน้ากันก่อนที่หัวสมองของอาสึนะจะประมวลผลแล้วพูดออกมาว่า"พวกเธอไปแสต๊นบาย

เถอะ เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง"

สตาร์ฟทุกคนพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะวิ่งออกไปแสต๊นบายทีี่กลางสนาม เหลือเพียงแค่อาสึนะ

กับพวกเชียร์รีดเดอร์ที่กำลังตั้งแถวกัน ส่วนฮินะก็โดนอาสึนะจับแปลงโฉมยกใหญ่จนเสร็จ

สมบูรณ์ทันท่วงที

"เอาล่ะ เสร็จแล้วคะ ไปตั้งแถวได้คะ"อาสึนะพูดออกมาเมื่อฮินะแต่งตัวเสร็จและสวยโดนใจใคร

หลายๆคน(โดยเฉพาะบาจิลที่มองตาเป็นประกาย) ฮินะวิ่งเข้าแถวกับพวกเชียร์คนอื่นๆแล้วเดิน

ออกไปกลางสนาม คนบนแสต๊นต่างร้องกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม เมื่อเพลงเริ่มเปิดรีดเดอร์ทุกคน

ก็เริ่มอกเสต็บที่ซ่อมกันเอาไว้อย่างงดงามและมีพลัง มีบางเพลงที่ให้คนบนแสต๊นร้องช่วย ทุก

คนบนแสต๊นต่างสนุกสนานกับการเล่นอุปกรณ์บนแสต๊นตามที่สตาร์ฟสั่ง ส่วนอาสึนะที่อยู่หลัง

แสต๊นก็คงไม่แคลวเต้นตามจังหวะเพลงที่สนุกสนานเหมือนกับสตาร์ฟคนอื่นๆที่อยู่หลังแสต๊นกับ

เธอด้วยเช่นกัน

"และเราขณะสีชมพู ก็ขอจบการแสดงเพียงเท่านี้ ขอบคุณม๊ากมากคะ"พอพูดจบเหล่า

เชียร์รีดเดอร์ก็เดินมาตั้งแถว 2 แถวเตรียมจะกลับเข้าหลังแสต๊น แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

เมื่อมีแฮรีคอปเตอร์ลำใหญ่บินเข้ามาในสนามเหล่าเชียร์รีดเดอร์พากันวิ่งหนีกันจนวุ่นวายไปหมด

และคนที่ออกมาจากแฮรีคอปเตอร์เป็นคนแรกแทบทำให้อาสึนะอยากจะบ้า คนๆนั้นก็คือ

ฟอร์จูน!!!!!

"ทำไม ทำไมกันล่ะ นี่ท่าน แอบตามหนูมาหรอ"อาสึนะไม่เชื่อสายตาตัวเอง

"แหม่...เจ้าเนี่ยเล่นละครตบตายามเฝ้าประตูได้เก่งจังเลยนะจ๊ะสาวน้อย แต่เจ้าไปอาจหลอกเรา

ได้หรอกนะ แต่ว่าเราต้องขอบใจเจ้านะที่ช่วยหาทายาทของเราจนพบ เอาล่ะ พาตัวเด็กพวกนี้

กลับไปที่ปราสาทเดี๋ยวนี้เลย"ฟอร์จูนสั่งลูกน้องของเธอ ลูกน้องของเธอวิ่งไปจับตัวพวกเคียว

โกะแล้วจับขึ้นแฮรีคอปเตอร์ไป พวกสึนะพยายามที่จะช่วยพวกเคียวโกะออกมา แต่ทำยังไงก็ไม่

เป็นผล อาสึนะยืนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเอาริปบิ้นของนักยิมนาสติกออกมาแล้วรัดแฮรีคอปเตอร์

เอาไว้ไม่ให้สามารถไปไหนได้ ด้วยแรงของเธอที่ดันมีเยอะเกินเด็กอายุ 12 ทำให้เครื่องบินไม่

อาจทยานขึ้นสู่ฟ้าไปได้ ฟอร์จูนหันไปทางอาสึนะที่มองพวกเธอด้วยสายตาอาฆาตแค้น ฟอร์จูน

ยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนที่จะลองเจรจากับอาสึนะดูก่อน

"ไง แม่สาวน้อย เจ้าต้องการอะไรถึงได้ทำกับเราแบบนี้"ฟอร์จูนถามอาสึนะ อาสึนะกัดฟันกลอด

อย่างอดกลั่น

"เอาพวกพี่เคียวโกะคืนมา"อาสึนะตอบ ฟอร์จูนมองอาสึนะด้วยแววตาที่แสดงถึงความไม่พอใจ

แล้วลองเจรจาต่อไป เด็กแบบนี้น่ะ คงไม่ฉลาดเท่าไหร่หรอก

"เรื่องแบบนั้นเราคงทำไม่ให้ไม่ได้หรอกนะ เจ้าลองเอาอย่างอื่นเถิด เจ้าจะเอาบ้าน ที่ดิน รถหรู

คนใช้ หรืออะไรก็ได้ที่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าขอไปเมื่อครู่"ฟอร์จูนเสนอ อาสึนะยืนคิดอยู่ครู่นึงแล้วเอ่ยคำ

ที่ทำให้ฟอร์จูนแทบลืมหายใจ

"งั้น...หนูขอให้ฟาร์ฟาร่า แฟมิลี่ ยกเลิกกฎที่มีอยู่ว่า ห้ามให้คนของฟาร์ฟาร่า แฟมิลี่มีความ

สัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับคนของวองโกเล่นอกจากพี่น้องเด็ดขาดคะ"อาสึนะบอกอย่างห้าวหาญ

ฟอร์จูนถึงกับสะอึ้กกับคำขอของอาสึนะ

"เอาอย่างอื่นมิได้หรือ"ฟอร์จูนถาม

"ก็ท่านบอกว่าจะขออะไรก็ได้แต่ไม่ใช้การให้เอาพวกพี่เคียวโกะคืนพวกหนูนิคะ เ็ป็นบอสมาเฟีย

หากผิดสัจจะจะไม่มีคนนับถือเอานะคะ"อาสึนะบอก นี่คือหนึ่งในสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ในตอนที่ถูก

สอนให้เป็นบอสโดยเฉพาะในสมัยเด็กเพราะ คนในโลกมาเฟียจะถือสัจจะมากกว่าชีวิตของ

ตนเองเสียอีก ฟอร์จูนคิดอยู่ครู่นึงก่อนจะคิดอะไรดีๆออก

"นั่นสินะจ๊ะ เด็กน้อย แต่ว่าเราจะให้ทั้ง 2 อย่างกับเจ้าเลยก็ได้นะ..."ฟอร์จูนพูดถึงแค่นี้ เอลล่าผู้พิ

ทักษ์วายุของเธอก็ขัดขึ้นมา

"บอสคะ จะทำจริงๆหรอคะ"ฟอร์จูนเอามือปรามเอลล่าเอาไว้ก่อนจะพูดต่อ"...ถ้าหากเจ้าสามารถ

มาเอาเด็กพวกนี้ไปได้ใน 7 วันนับจากนี้ได้น่ะนะ"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้พวกสึนะและอาสึนะก็ถึงกับอึ้ง 7 วันมันจะไปทำอะไรได้ล่ะเนี่ย โธ่เอ๊ย บ้าบอ

ที่สุด!

" 3 วัน นับจากวันนี้เราจะบุกปราสาทฟาร์ฟาร่าในอีก 3 วันให้หลัง"อาสึนะพูดขึ้นพวกสึนะเริ่มโวย

"โธ่เอ๊ย ขนาด 7 วันก็จะตายอยู่แล้ว แล้ว 3 วันมันจะไปไหวหรอ ยัยเด็กนรกแตก"โกคุโวย

"สนใจเรื่องนี้ด้วยหรอคะ"อาสึนะแหย่โกคุ

"คึหึๆ ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องให้ผมไปด้วยล่ะสินะครับ ผมจะได้ไปช่วยนางิของผมด้วย คึหึๆ"มุคุรั่ว

เอ๊ย มุคุโร่เอ่ยขึ้น(เวลาแบบนี้ยังจะมารั่วอีกนะเธอ= =)

"คะ เราต้องใช่กำลังของวองโกเล่และดีเอฟในการจู่โจมครั้งนี้คะ เราจะเข้าไปกัน 3 รอบคะ"อาสึ

นะบอก

"ทำไมต้อง 3 รอบด้วยล่ะ 555555+"ยามะถาม

"เพราะหนูเป็นผู้หญิงนับ 3 0w0"อาสึนะตอบกวนๆ

"เกรียนอีกแล้วบอสตรู"เรนบ่น

"เคียวมิ ไปบอกทางโรงเรียนให้ด้วยนะว่าให้ยกเลิงานโรงเรียนในครั้งนี้ไปก่อนน่ะ"อาสึนะสั่งเคียว

มิ

"แล้วทำไมฉันต้องทำด้วยล่ะ โซระ อาสึนะ"เคียวมิถาม

"ไม่ต้องถ่วนชื่อฉันก็ได้ ฉันจำได้น่า บอกให้ทำอะไรก็ไปทำเหอะอย่าเรื่องมาก"อาสึนะบอก เคียว

มิไม่พูดอะไรเพราะรู้อยู่แล้วว่าเถียงยังไงก็เถียงไม่ชนะอาสึนะหรอกได้แต่ทำตามที่อาสึนะสั่ง

เท่านั้นและยังไม่ลืม ดึงฮิบาริไปด้วย

"เออ ทุกคน อีก 2 ชั่วโมงต่อจากนี้ให้มารวมตัวกันที่ห้องโถงในหอ V.I.P.นะคะ คุณโกคุเดระไป

ตามคุณเบียงกี้กับคุณฟูตะมาด้วยนะคะ เรามีเรื่องที่ต้ิองให้ทั้ง 2 คนนั้นช่วยด้วยน่ะคะ"อาสึนะบอก

"แล้วทำไมต้องเป็นฉันล่ะ ยัยเด็กบ้่า!!!!"โกคุโวยอีกรอบ

"หรืออยากจะโดนกรอกยาพิษล่ะคะ^^"อาสึนะยิ้ม โกคุหน้าซีดนิดๆก่อนจะรีบวิ่งไปหาเบียงกี้และ

ฟูตะทันที

"ส่วนคนอื่นๆก็ตามอัธยาศัยคะ"อาสึนะบอก แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไป

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เม้นนนนนนนนนนนนนนน

 
:)  Shalunla  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #156 Miyakojung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:12
    ไคจังน่ารักกกกก >,.< อยากจับคนข้างๆมาแต่งหญิงมั้ง//มองมาคะ (อย่าแม้แต่จะคิด = =;;;;/มาคะ/มาคะจัง~ มาให้ฉันแต่งหญิงชะดีๆ ^^/มิยะ/ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย/มาคะ)
    #156
    0
  2. #79 akimoto gumiko (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 12:16
    ไคจังน่ารักมากกกก-..-
    #79
    0
  3. #66 Sono Chieri (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 23:00
    อยากรีบๆต่อจังกำลังสนุกเลยทีเดียว
    #66
    0