fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 20 : ผู้จัดการชมรม!!!!!!!!!(อรุณ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 ธ.ค. 56

เลิกเรียน ณ ชมรมมวย

"ขัดพื้นให้เงาวับ จัดการทำความสะอาดอุปกรณ์ทั้งหมดภายใน 10 นาทีปฏิบัติ!!!"เรียวนะสั่ง

เรียวเฮด้วยใบหน้าเคร่งครึมทั้งๆที่ตัวเองเด็กกว่าเขาแท้ๆ- - เรียวเฮรีบปฏิบัติพร้อมกับท่องคติ

ประจำใจของตัวเองไปด้วย"สุดขั้วววววววววววววววววววววววววว!!!!!!!"พรางขัดพื้นไปเรื่อยๆ

จนมันเงาวับจนสามารถสะท้อนใบหน้าของเราให้เห็นชัดได้เลยล่ะ เรียวเฮรีบวิ่งไปขัดๆถูๆ

นวมของตัวเองจนมันสะอาดเงาวับแล้วรีบวิ่งไปทำนู้นทำนี่ตามที่เรียวนะสั่ง

1 ชั่วโมงผ่านไป.....

เรียวเฮมานอนแหมะอยู่บนสังเวียนด้วยความเหนื่อยอ่อนจากเรื่องการเรียนและการทำความ

สะอาดห้องชมรมให้สอาดอยู่เสมอ เรียวนะนั่งหอบกับการสั่งงานมอรธอนให้เรียวเฮที่แทบไม่ได้

หยุดพัก เรียวนะมองสำรวจไปรอบๆก่อนจะตรบมือแล้วพูดว่า"เพอร์เฟ็ก"แล้วก็ดันไปจ๊ะเอ๋กับป้าย

ชื่อของคนในชมรมที่มีแค่เรียวเฮกับเรียวนะเท่านั้น เท่าที่เรียวนะจำได้(โดนอาสึนะเทศมา)การที่

จะยังเป็นชมรมอยู่ได้จะต้องมีสมาชิกอย่างน้อย 5 คนขึ้นไปและถ้าเป็นชมรมที่อยู่มานานแล้วและ

เคยมีหรือยังไม่มีรางวัลอะไรก็แล้วแต่....ถ้าไม่มีสมาชิกครบตามที่กำหนดมาจนถึง 2 ปีจะต้อง

โดนยุบชมรม!!!!! เรียวนะคิดได้แบบนั้นเลยหันไปหาเรียวเฮด้วยใบหน้าแตกตื่น ตาของเรียวนะ

เบิกกว้างแล้วถามเรียวเฮว่า"ชมรมนี่มีแค่นายมากี่ปีแล้วหรอ?"เรียวเฮเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งแล้ว

ตอบว่า"ก็ปีกว่าๆจะ 2 ปีแล้วล่ะครับ อาจารย์เรียวนะ"ได้ยินแบบนั้นเรียวนะถึงกับอึ้งสนิท=[]=

อะไรว่ะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เอ็งปล่อยให้ชมรม(เกือบ)ร้างแบบนี้มาแรมปี

เลยเราะ=[]= ตายๆๆๆๆๆๆๆต้องรีบหาสมาชิกด่วนซะแล้ว ก่อนอื่นต้องผู้จัดการทีมก่อน"เรียวเฮ

ไปหาผู้จัดการที่มีความเป็นผู้ใหญ่และมีความรับผิดชอบพอที่จะมาเป็นผู้จัดการที่จะมาเป็นชมรม

ของเราด่วน!!!!!!!"เรียวนะสั่งเรียวเฮ เรียวเฮทำหน้างงก่อนจะบอกว่า"แล้วเอาใครดีล่ะอาจารย์?"

เรียวนะถึงกับปรี๊ดแตกแล้วจับคอเสื้อเรียวเฮยกขึ้นก่อนพูดว่า"ถ้าไม่รู้จะเอาใครก็เอาคุโรคาวะ ฮา

นะไปเลยสิ!"เรียวนะพูดอย่างเดือดสุดๆ ส่วนเรียวเฮก็หน้าซีดเป็นไก่ต้มก่อนที่จะรีบวิ่งไปหาเคียว

โกะ

วันต่อมา......

"นี่ๆ ฮานะจัง"เคียวโกะเดินมาที่โต๊ะของฮานะพร้อมจับมืออาสึนะกับฮารุมาด้วยโดยมีเรียวนะเดิน

ตามมา ฮานะมองเห็นอาสึนะกับเรียวนะโรคประจำตัวก็กำเริบทันที!!!!!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด เอาเด็กออกไปจากฉันน้าาาาาาาาาาา"ฮานะรีบถอยออกจากอาสึนะ

และเรียวนะ อาสึนะกับเรียวนะมองหน้ากันก่อนจะนึกได้ว่า..."แม่เจ้เป็นโรคเกลียดเด็กนี่หว่า

เกือบลืมไปเลย- -;;a"อาสึนะส่งซิกส์ให้เรียวนะ เรียวนะพยักหน้าอย่างเสียมิได้แล้วหันกลับมา

มองที่ฮานะที่ผื่นขึ้นเต็มตัวอยู่แบบนั้น อาสึนะมองอยู่เฉยๆก่อนที่อยู่ๆก็หายไปแล้วไปปรากฎตัว

อยู่ด้านหลังของฮานะแล้วจับฮานะฉีดยาบางอย่าง ฮานะมองในสิ่งทีอาสึนะได้ทำไปโดยใช้เวลา

เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น แล้วอาสึนะก็กลับไปยืนอยู่ที่เดิมแล้วก็ยิ้มบางๆออกมา ฮานะรู้สึกไม่ไว้

ใจอาสึนะขึ้นมาตงิดๆเลยหันไปมองอาสึนะด้วยสายตาไม่ไว้ใจ อาสึนะยิ้มก่อนจะบอกว่า"ไม่ต้อง

ห่วงคะ นั้นน่ะมันวอคซีนที่จะช่วยรักษาโรคเกลียดเด็กของคุณให้หายเป็นปริดทิ้งเลยล่ะคะ^^ แต่

ว่ายานี่มีฤทธิ์แค่ 1 ชั่วโมงน่ะคะ แต่ถ้าได้รับยาต่อเนื่องก็จะสามารถหายขาดได้คะ"อาสึนะตอบ

แล้วผลักเรียวนะให้ไปจับมือฮานะ ฮานะสดุ้งนิดๆก่อนจะดูผลที่ออกมาผื่นของเธอเริ่มหายไปที

ละนิดจนหายไปหมด เรียวนะถอยออกห่างจากฮานะมาอยู่ในระดับเดียวกันกับอาสึนะ

"เอาล่ะ เข้าเรื่องกันสักที คือว่าเราอยากให้คุณคุโรคาวะมาเป็นผู้จัดการชมรมมวยให้หน่อยน่ะ นะ

ขอร้องล่ะ"เรียวนะโค้งงามๆให้ฮานะ 1 ทีเป็นการขอร้อง

"นะจ๊ะ ฮานะจังช่วยทีนะจ๊ะ"เคียวโกะและคนอื่นๆโค้งให้ฮานะจนยากจะปฏิเสธ ฮานะพยักหน้า

ตกลง อาสึนะที่แอบมองดูก็ถึงกับเฮออกมาแล้วกระโดดกอดกับเรียวนะ






"และด้วยเหตุนี้ฉันถึงได้มาเป็นสมาชิกของชมรมมวยในฐานะผู้จัดการ ฝากตัวด้วยนะ"ฮานะโค้ง

ให้กับเรียวเฮและเรียวนะ เรียวเฮร้องลั่นดีใจวิ่งรอบห้องชมรมไปทั่ว ส่วนเรียวนะก็มาเช็คแฮนกับ

ฮานะแต่ว่า..."อ๊ายยยยยยยยยยยยย คันๆๆๆๆๆๆๆๆ"ฮานะรีบสลัดมือออกจากมือของเรียวนะ

เพราะว่ายาของอาสึนะมันหมดฤทธิ์ไปหลายชั่วโมงก่อนแล้วไงล่ะ!!!!!T^T

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ในที่สุดก็ทำเสร็จวันนี้อัพช้าเพราะโดนแม่แยงเล่นอ่ะT^T แต่ยังไงก็มาอัพแล้วก็เม้นให้ด้วยแล้ว

กันนะคะ

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 
Mysweet

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #148 Miyakojung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 19:38
    อุ๊บ....หึหึ..(หยุดเลยนะครับ น่าสงสารคุณเรียวเฮออกนะครับ/มาคะ/อุ๊บ..จ้าๆ/มิยะ)
    #148
    0
  2. #29 ยัยบ้าฟิค (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 16:41
    555+ ชีวิต สุดจะรันทด จะสงสารหรือ จะหัวเราะดีเนี่ย
    #29
    0