fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 17 : ปาร์ตี้ชุดนอน(ฟาร์ฟาร่า,อาสึนะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 ธ.ค. 56


"เค้ก แล้วก็น้ำชา นมสด แล้วอะไรอีกนะ...."อาสึนะที่อยู่บนหอกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมของเพื่อ

ที่จะไปปาร์ตี้ชุดนอนกับพวกเคียวโกะ...แล้วห้องปาร์ตี้คือห้องใครหว่า- -^ อาสึนะที่คิดได้ดังนั้นก็

ถึงอยากจะบ้าเพราะเตรียมทุกอย่างเสร็จแล้วแต่ดันไม่รู้ว่าห้องจัดปาร์ตี้น่ะมันห้องไหน"อ้ากกกก

กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก=[]="อาสึนะร้องเสียงหลงวิ่งรอบห้องอย่างสติแตก

พอแม่นางตั้งสติได้ก็รีบวิ่งไปที่คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คที่วางอยู่บนโต๊ะทำการบ้านของเธอเอง เธอ

เซิดหาเ้บอร์โทรของเคียวโกะ โดยใช้รหัสลับที่มีเพียงคนชั้นสูงของวองโกเล่เท่านั้นที่รู้ นั้นไง

เบอร์ของเคียวโกะปรากฎอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเธอ เธอรีบคว้าโทรศัพท์ไอโฟน 5ของ

เธอมากดเบอร์ตามที่เห็นบนหน้าจอแล้วกดโทรออก

"เซนบ่งซาคุระ โยรุ นิ มากิ เระ~...."อาสึนะฟังเพลงรอสายของเคียวโกะซึ่งมันคือเพลงที่เธอรู้จัก

ดี มันเป็นเพลงของฮันสึเนะ มิคุ แห่งโวคาลอยด์2ที่เธอชอบ เพลงนีี้มีชื่อว่า เซนบ่งซากุระ ที่เธอ

ชอบไม่ใช่เพราะอะไรหรอก เพลงนี้เต้นยากจนหาคนเต้นแทบไม่ได้เลยล่ะ(ก็เพลงมันเร็ว) เธอ

ฟังไปพักนึงก่อนที่เคียวโกะจะรับสาย"สวัสดีคะ ใครคะ"เคียวโกะถามผ่านเครื่องมือสื่อสารที่มีชื่อ

ว่าโทรศัพท์มือถือของตัวเอง อาสึนะได้ยินดังนั้นก็"หนูอาสึนะเองนะคะ เอ่อ...ว่าแต่จัดปาร์ตี้ที่

ห้องของใครหรอคะ?"อาสึนะถามเคียวโกะ"ก็ห้องของอาสึนะจังไงจ๊ะ ขอโทษนะ ที่ไม่ได้

บอกก่อนน่ะจ๊ะ^^;;;;;"เคีียวโกะบอก อาสึนะสตั้นไป 3 วิ"....โอเคคะ"ว่าแล้วอาสึนะก็วางสาย แล้ว

เดินมานั่งที่เตียงเงียบๆก่อนที่จะ"อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ของก็ยังไม่ได้จัดแล้วทำไง

ดีล่ะที่นี่"นางมานั่งสติแตกอย่างไม่ต้องสงสัยเลยละ_ _^ อาสึนะรีบตั้งสติแล้วรีบวิ่งไปเตรีียมของ

ต่างๆนาๆที่ควรจัดตั้งนานแล้ว อาสึนะวิ่งวุ่นไปทั่วห้องเพื่อหาของต่างๆที่จะเอามาจัดห้องให้ดูดี

ที่สุดและเหมาะที่สุด อาสึนะขวานหาของต่างๆมาจัด และในที่สุดก็"เพอร์เฟ็กซ์"อาสึนะพูด

พร้อมทิ้งตัวลงนอนบนเตียงสีขาวของเธอด้วยความเมื่อยล้าเกินพิกัด เธอลุกขึ้นมาเพื่อไม่ให้เธอ

เผลอหลับไป เธอเดินไปคว้าผ้าขนหนูสีขาวสะอาดมาไว้ในมือพร้อมกับชุดนอนสีชมพูน่ารักตัว

โปรดของเธอ เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วมองดูตัวเองในกระจกที่อ่อนแรงจากการเตรียมของ

ต่างๆ เธอละสายตาจากกระจกบานใหญ่แล้วหันมาถอดเสื้อทีละชิ้นเริ่มจากไทน์ลายสก็อตสี

แดง-ดำและกระโปรงสั้น เธอเริ่มถอดไปทีละชิ้นแล้วลงไปในอ่างน้ำที่เธอได้เตรียมน้ำอุ่นเอาไว้

เธอลงไปนั่งในอ่างพร้อมพิงขอบอ่างแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่เพื่อปลดปล่อยเรื่องต่างๆ

และทำตัวให้ผ่อนคลายกับน้ำอุ่นๆกำลังดี เธอค่อยๆหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย เธอเริ่มสระผมสี

คาราเมล บราวน์ที่ยาวสลวยมาจนถึงต้นขา(จะยาวไปไหนแม่คุณ-.-) ละอองไอน้ำเกาะที่กระจก

จนภาพเบลอไปหมด อาสึนะล้างฟองออกจากผมของเธอแล้วเอาสบู่มาถูตัวจนทั่วแล้วล้างน้ำ

ออก เธอเดินออกจากอ่างน้ำอุ่นของเธอแล้วเดินไปแต่งตัวด้วยชุดนอนสีชมพูอ่อนที่คอเสื้อ

ตกลงมาจนเกาะไหล่กับกางเกงขาสองส่วนที่เข้าชุดกัน เธอเดินออกมาจากห้องน้ำก็ถึงกับงง

เมื่อเห็นของบนโต๊ะของเธอถูกจับให้ว่างผิดที่ และพอมาคร่ำๆดูที่เก้าอี้และเตียงของเธอในส่วน

ที่ผ้าปูเตียงยับก็รู้สึกว่ามันอุ่นๆ เธอมองไปรอบๆห้องก็เจอเส้นผมสีน้ำตาลเส้นหนึ่งตกอยู่ เธอ

หยิบมันของมาดมๆดู เส้นผมเส้นนี้หอมกลิ่นแชมพูอ่อนๆบ่งบอกได้โดยทันทีว่ามันดต้องเป็นของ

คนที่พึ่งสระผมมาหมาดๆและรู้สึกเย็นๆยิ่งเป็นเครื่องยืนยันชั้นดี แสดงว่าเจ้าของผมเส้นนี้ต้องอยู่

ใกล้ๆนี้แน่ๆ อาสึนะหลับตาพักนึงแล้วลืมตาขึ้นมา เธอเดินไปที่เตียงของเธอแล้วก้มลงไปมองที่

ใต้เตียงพร้อมๆกับยิ้มออกมา ปรากฎเป็นหญิงสาวสามคนนอนเรียงกันยิ้มให้เธอ อาสึนะหัวเราะ

กับการกระทำที่แสนน่ารักของทั้งสามคนแล้วกวักมือเรียกออกมาด้วยรอยยิ้ม เคียวโกะ ฮารุ ยูริ

กะคลานออกมาจากใต้เตียงอย่างช้าๆแต่ก็ยังไม่แคลวเจ็บตัว ฮารุยกหัวขึ้นจนไปชนกับเตียงเข้า

เต็มๆXP และกว่าจะคลานออกมาได้ก็นานพอดูเลยล่ะ อาสึนะนั่งรอคนอื่นอยู่ที่โต๊ะจีนที่เตรีียม

เอาไว้ ทุกคนเดินมานั่งลงที่เบาะนั่งอย่างเรียบร้อยแล้วเริ่มเปิดบทสนทนา"นี้ๆอาสึนะจัง ทำยังไง

ถึงทำแบบนั้นได้หรอ"ยูริกะถามอาสึนะ อาสึนะมองยูริกะด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความไม่

เข้าใจ"เอ๋..."ยูริกะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆอาสึนะจนอาสึนะต้องขยับหนีพร้อมยิ้มเจืองๆเหงื่อตก

หน่อยๆ"ก็เรื่องที่เธอสามารถจัดการกับพวกซาวาดะได้ไง"พอได้ยินดังนั้นอาสึนะก็ถึงกับร้องอ๋อ

"อ๋อ....ที่จริงหนูยังไม่ชนะเขาหรอกคะ....ที่โลกอนาคตก็เป็นแบบนี้..."อาสึนะพูดเสียงเบาราวกับ

กระซิบในประโยคหลัง"ห๊ะ เมื่อกี้เธอว่าไงนะ"ยูริกะเอาหูมาใกล้ๆอาสึนะ อาสึนะยิ้มนิดๆพร้อมกับ

เหงื่อตกแล้วตอบไปทันควันว่า"เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกคะ^^;;;;;"อาสึนะบอกก่อนที่ยูริกะจะกลับไป

นั่งที่เดิม"แล้วทำไมถึงว่าอย่างงั้นล่ะจ๊ะ อาสึนะจัง"เคียวโกะถามอาสึนะ อาสึนะยิ้มบางๆก่อนจะ

ตอบออกมา"ก็...เหมือนกับว่าเขาออมมือเอาไว้น่ะคะ สงสัยเขาไม่อยากฆ่าหนูล่ะมั้งคะ^^"

ทุกคนนั่งคุยกันอย่างออกรส จนกระทั่ง แอ๊ด~เสียงบานประตูห้องของอาสึนะถูกเปิดออกโดย

ฝีมือใครบางคน ปรากฎเป็นหญิงสาวสี่คนที่ยืนอยู่หน้าประตูพร้อมถือถาดขนมต่างๆอยู่ในมือ

แล้วเดินเข้ามาในห้อง"ว้าว ของกินเยอะแยะเลย มีแต่ที่น่าอร่อยทั้งนั้นเลยอ่ะ*p*"อุซางิเดินมา

จ้องๆมองๆที่อาหารที่วางอยู่บนโต๊ะพร้อมถือถุงขนมบางอย่างไว้ในมือ ฮานะเอาของที่ตัวเองทำ

มา มาวางไว้บนโต๊ะจีนแล้วนั่งข้างๆเคียวโกะ อุซางิกระโดดมานั่งข้างๆยูริกะ โคลมเดินเอาของ

วางไว้บนโต๊ะจีึนแล้วนั่งลงข้างๆอาสึนะ อี้ผิงเดินมานั่งข้างๆอาสึนะอีกทีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม อาสึ

นะลุกขึ้นไปรินชาให้ทั้งเจ็ดคนโดยใส่สูตรเฉพาะของที่บ้านเธอเท่านั้น อาสึนะวางถ้วยน้ำชาลง

หน้าทุกคน ยูริกะจับถ้วยชามาดื่มชาด้านในอย่างเรียบร้อยราวกับถูกสั่งสอนมาอย่างดี อาสึนะ

มองยูริกะด้วยความสนใจก่อนจะถามว่า"ไปหัดทานแบบนั้นมาจากไหนหรอคะ"อาสึนะถามไป

เรื่อย ส่วนเจ้าตัวคนถูกถามก็หัวเราะนิดๆก่อนจะบอกว่า"ที่บ้านฉันน่ะ เขาสอนทายาทแบบนี้

แหละจ๊ะ^^"อาสึนะร้องอ๋อแล้วก็ไม่พูดอะไรต่อ ทุกคนสนทนากันอย่างสนุกสนาน อาสึนะมองทุก

คนอย่างมีความสุขเพราะเธอถูกสอนมาให้เป็นบอสโดยเฉพาะและจะมีความสุขจากการให้

มากกว่าความสุขจากการรับ และอีกหลายอย่างที่เธอถูกสอนมามันมารวมตัวกันที่ทำให้เธอเป็น

เธอในตอนนี้ อาสึนะลุกขึ้นไปหยิบเอาเค้กที่เธออบไว้ในตู้เย็นมาให้ทุกคน ตั้งแต่คำแรกที่ทาน

เข้าไปสาวๆถึงกับน้ำตาเล็ดด้วยความปลื้มปิติกับรูปรสของขนมที่อาสึนะทำจนต้องหันมา

อ้อนวอนให้ทำมาอีกเยอะแต่อาสึนะก็ทำมากไม่ได้เพราะวัตถุดิบมีอยู่อย่างจำกัด เธอเดิน

ไปทำให้หลายครั้งจนครั้งสุดท้ายเธอจำใจใส่ยานอนหลับเข้าไป พวกเคียวโกะกินกันอย่าง

อเร็จอร่อยโดยไม่รู้เลยว่ามันมียานอนหลับอยู่ไม่นานนักพวกเคียวโกะก็ฟุบลงไปกับโต๊ะ ส่วน

อาสึนะที่นอนรอเวลานี้อยู่แล้วก็หลับไปด้วยความเมื่อยล้าตั้งแต่ทำชิ้นสุดท้ายเสร็จแล้ว

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
มาอัพแล้วนะตัวเธอว์ โอะโฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(ไม่ใช่ละ-_-;)

แหม่....วันนี้ไปซ้อมกีฬาสีมาอ่ะเลยอัพช้าหน่อยอ่ะนะ แบบว่า เหนื่อยจุงเบยเลยเปิดเพลงแก้

เคลียดไปด้วย ก็แหม่...ถ้าถามว่าทำไมถึงต้องเคลียดด้วยแค่กีฬาสีเอง ขอโทษคะ ปีก่อนสีพวก

ดิฉันได้ที่ 1 (ห่างแถว)อ่ะคะท่านผู้ชม-0- ปีนี้เลยเอาเป็นเอาตายมากเลยอ่ะ อีกสัปดาห์นึงก็จะ

แข่งแล้วเลยต้อง ซ้อม ซ้อม ซ้อม และซ้อม ไม่เว้นวันหยุดราชการด้วยนะเออ เพลงก็เพิ่มขึ้นมา

ทุกวันจนเราจำแทบไม่ได้แล้ว ไหนเราจะต้องไปแข่งวิ่งตรง100เมตรกับวิ่งผลัดอีก80เมตรอีก

เหนื่ิยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยอ่ะ ฉะนั้นเม้นเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์หน่อยนะคะ บาย

 

Rasp Free Theme dek-d By i'nutberry


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #145 Miyakojung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 19:01
    อาสึน้าาาาาา เค้าอยากกินมั้งอ่าาาาา มาคะทำให้กินหน่อยสิ *^*(อ่าว ไหงมาลงที่ผมล่ะ เมื่อกี้ยังเรียกคุณอาสึนะอยู่เลย  = =;;)
    #145
    0
  2. #41 หนูชิ เด็กกำแพง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 11:38
    อ่า.........อาสึนะจัง =_="
    #41
    0
  3. #26 ยัยบ้าฟิค (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 01:13
    อาสึนะ เทอเมพไปป่ะ 555+
    #26
    0