fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 14 : เรียนวันแรก(รวม)1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    11 ธ.ค. 56

ยิปปี้ ในที่สุดเราก็หายเซ็ง ดราม่า และเศร้า เลยมีอารมณ์มาอัพต่อให้เหล่ารีดเดอร์ที่น่ารักของทุก

ท่านได้มาอ่านนิยายดีๆที่(อาจ)มีสาระกัน>< และขอให้ทุกท่ายอ่านนิยายอย่างสนุกนะคะ^^

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เช้าวันต่อมา...

"ห้าว~"อาสึนะตื่นขึ้นมาพร้อมยืดแขนสุดฤทธิ์เพื่อละบายความเมื่อยออกไป เธอลงจากเตียงแล้ว

หยิบเสื้อผ้า และผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำ 5นาทีผ่านไป...(ไวเกิ๊๋น= =)อาสึนะเดินออกมา

จากห้องในชุดนักเรียนเครื่องแบบโรงเรียนม.ปลายนามิโมริ ใส่ถุงเท้าสีดำที่ยาวเลยเข่าขึ้นมา

ผมถูกมัดเป็นทรงทวิลเทลโดยผูกลิปบิ้นลายสก็อตสีแดง-ดำที่เข้ากับไทน์และกระโปรงสั้นของ

เธออย่างสวยงาม อาสึนะเดินมาหยิบกระเป๋านักเรียนที่เต็มไปด้วยตำราเรียนในคาบต่างๆที่เธอ

เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน และสมุดคู่มือนักเรียนซึ่งเธอไม่ได้ยัดใส่กระเป๋าไปด้วยแต่เธอใช้วิธีถือเอา

เพื่อที่จะเอามาอ่านได้ง่ายๆ อาสึนะเปิดตู้เย็นเล็กๆในห้องของเธอที่มีข้าวกล่องและนมที่เธอเอา

มาห้อยไว้ที่กระเป๋านักเรียนแล้วเอากระเป๋านักเรียนไปวางไว้ที่โต๊๊ะกินข้าว เธอใส่ผ้ากันเปื้อน

แล้วทำอาหารมื้อเช้าของเธอเองซึ่งก็มีแต่ข้าวหน้าเนื้อเพียงอย่างเดียวพอทำเสร็จ อาสึนะก็ยก

ถ้วยมากินที่โต๊ะ ในไม่กี่นาทีต่อจากนั้นถ้วยที่เต็มไปด้วยข้าวและเนื้อก็หายเข้าไปอยู่ในกระเพาะ

ของอาสึนะหมดแล้ว เธอเดินเอาถ้วยไปล้างแล้วเอาคว่ำไว้แล้วรีบคว้ากระเป๋า หนังสือ และเสื้อ

ครุมของโรงเรียนที่มีสีดำและมีตรงปลายปกคอเสื้อเป็นเส้นลายสก็อดแดง-ดำ เธอรีบคว้ามันมา

ใส่แล้ววิ่งไปที่หน้าประตูห้องของเธอแล้วใส่รองเท้าบูดส้นตึกสีดำเงาวับที่สูงมาถึงใต้เข่า เธอ

สำรวจอุปกรณ์ต่างๆของเธอเช่นเสื้อครุมที่ต้องมีมีดสั้นของเธอซ้อนเอาไว้ และกล่องอาวุธของ

เธอ แหวนของเธอที่ห้อยอยู่ที่คอโดยใส่มาม่อนเชนเอาไว้ สายรัดต้นขาที่มีปืนแบบพิเศษซ้อน

อยู่ และยังมีกระเป๋าอุปกรณ์แพทย์ขนาดพกพา และสุดท้ายคือหูฟังทีหูของเธอเอาไว้ติดต่อกับ

คนอื่นโดยเฉพาะกับคนในกลุ่มของเธอเอง เมื่อเธอมั่นใจว่าเธอไม่ลืมอะไรแล้วเธอก็ลุกขึ้นแล้ว

เอาการ์ดห้อง แล้วเดินออกไปจากห้องแล้วมุ่งหน้าไปที่อาคารเรียนโดยไม่สนใจใยดีเหล่าผู้

พิทักษ์คนอื่นเลย เพราะเธอมั่นใจว่าพวกนั้นจะต้องตื่นแล้วต้องไปโรงเรียนทันแน่ๆ เธอเดินไป

เรื่อยๆโดยที่ในมือก็ถือหนังสือคู่มือนักเรียนไปด้วย เธอโดนใครหลายคนทักเพราะเด็กเกินกว่าจะ

เข้าโรงเรียนนี้ได้ แต่อาสึนะไม่สนใจแล้วเดินต่อไป"นี่ เธอเห็นเด็กคนนั้นป่ะน่ารักดีนะ แต่สงสัย

จะมาผิดโรงเรียนอ่ะ"ผู้หญิงคนนึงพูดขึ้น"นั้นสิเธอ เออ นี้! ไปขอถ่ายรูปกับน้องคนนั้นมั้ยอ่ะ

หน้าตาอย่างกับไอดอลยังไงอย่างงั้นเลยอ่ะ"ผู้หญิงอีกคนนึงบอกแล้วจูงมืออีกคนนึงเดินมาหา

อาสึนะ"นี่ น้องจ๊ะ"ผู้หญิงคนนั้นสะกิดอาสึนะเบาๆอาสึนะหันหลังกลับไปแล้วทำสายตางงๆให้กับ

พี่สาวทั้งสอง"นี่น้องคะ พวกพี่ขอถ่ายรูปด้วยได้มั้ยจ๊ะ^^"ผู้หญิงคนเดิมถามอาสึนะ อาสึนะหันมา

หาพวกเธอดีๆก่อนจะตอบว่า"ได้สิคะ^^"แล้วผู้หญิงพวกนั้นก็เดินเข้ามาหาอาสึนะพร้อมแอ๊บท่า

ทางต่างๆใส่หน้ากล้องในขณะที่อาสึนะยืนอยู่เฉยๆพร้อมยิ้มบางๆใส่หน้ากล้องอย่างเรียบร้อย

พอพวกนั้นถ่ายรูปกันไปอย่างหนัมใจแล้วก็เดินมาอยู่ข้างหน้าอาสึนะแล้วถามว่า"นี่ น้องคะหนูมา

โรงเรียนนี้ได้ยังไงหรอคะ ทำไมถึงมาที่นี่ได้ล่ะที่นี่มันโรงเรีียนม.ปลายของมาเฟียนะคะ^^"

ผู้หญิงคนนั้นถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเพื่อให้อาสึนะไม่ตกใจกลัวอาสึนะยิ้มนิดๆก่อนจะตอบ

ว่า"หนูถูกเรียกตัวมาให้เรียนโรงเรียนนี้โดยทางวองโกเล่น่ะคะ^^"พอได้ยินคำว่าวองโกเล่พวก

นั้นก็ถึงกับหน้าถอดสี"งั้นหรอจ๊ะ แล้วหนูเรียนห้องไหนล่ะ"อาสึนะยิ้มอย่างสดใสในแบบเด็กๆ

ก่อนจะบอกว่า"ม.4Aคะ พอดีมีคนรู้จักอยู่ห้องนั้นเยอะน่ะคะ^^ งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอตัวนะ

คะ"อาสึนะพูดแล้วก็เดินหนีสองสาวด้วยกิริยามารยาทที่สุภาพแล้วเดินจากไป พวกเธอมองเด็ก

สาวตาค้างด้วยความอึ้งเพราะเด็กคนนี้ดันอยู่ห้องเดียวกันกับพวกเธอน่ะสิ!

---------------------------------------------ตัดฉับๆๆๆๆๆๆๆๆ-------------------------------------------------

หน้าห้องม.4A

อาสึนะเดินมาที่ระเบียงหน้าห้องก็พบกับเพื่อนๆของเธอกำลังเล่นเกมเศรษฐีกันอยู่หน้าประตู

ห้องเรียน อาสึนะเดินเข้าไปหาแล้วนั่งลงใกล้ๆแล้วมิงการกระทำของผู้พิทักษ์ของตัวเอง คุณครู

เดินผ่านหน้าพวกเธอมาแล้วมองพวกเธอด้วยสายตาอึ้งๆแล้วรีบเดินเข้าห้องไป

"สวัสดีคะทุกคน เอ่อ...มีใครรู้จักเด็กที่อยู่หน้าระเบียงบ้างมั้ยคะ"คุณครูสาวถามเหล่านักเรียนที่

น่า(เตะ)รักด้วยคำสุภาพ พวกสึนะพากันยกมือขึ้นแล้วสึนะก็บอกกับครูว่า"เอ่อ...'จารย์ครับ เห็น

แบบนั้นพวกนั้นก็เทพนะครับ เห็นรีบอร์นบอกว่าไม่ต้องเข้าโรงเรียนนี้พวกนั้นก็สามารถอยู่ใน

โลกมาเฟียได้แบบสบายๆโดยเป็นนักฆ่าในสังกัดของวองโกเล่น่ะครับ- -;;;"สึนะพูดแค่นั้น

อาจารย์คนสวยถึงกับหน้าถอดสี อาสึนะที่เห็นปฏิกิริยาของคุณครูที่ทำท่าจะเป็นลมอยู่รอมร่อก็

เดินเข้าไปในห้องด้วยความเป็นห่วง"เป็นอะไรรึป่าวคะ เห็นเดินเซๆ^^;;"อาสึนะเดินมาจับแขน

อาจารย์พร้อมพยุงอาจารย์ไปด้วย สายตาของทุกคนในห้องโฟกัสลงมาที่อาสึนะอาสึนะเหงื่อตก

นิดๆแล้วอาจารย์ที่ถูกเธอพยุงไว้ก็เป็นลมจริงๆ"เฮ้ย! นี่ๆ'จารย์คะเป็นอะไรรึป่าว"อาสึนะเขย่า

อาจารย์ที่สลบให้รู้สึกตัวแต่ไม่ได้ผล อาสึนะเลยวางอาจารย์ลงกับพื้นแล้วยัดยาอะไรบางอย่าง

เข้าปากอาจารย์ไปแบบไม่ปรึกษาใคร ทุกคนมองอาสึนะตาค้างไม่นานอาจารย์ก็ตื่นขึ้นมา อาสึ

นะยิ้มให้อาจารย์ในแบบของตัวเองแล้วถามถึงอาการด้วยความเป็นห่วง"เป็นอะไรมั้ยคะ^^"

อาจารย์เห็นหน้าอาสึนะเลยขอบคุณ"ข...ขอบใจนะจ๊ะ^^;;; ว่าแต่เธอคือ...?"คุณครูมองมาทาง

อาสึนะอย่างตั้งคำถาม"อาสึนะ หนูชื่อโซระ อาสึนะคะ ตั้งแต่วันนี้ไปพวกหนู(รวมถึงพวกข้าง

นอกด้วย)จะมาเรียนที่นี้นะคะ^^ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยแล้วกันนะคะ"พูดจบอาสึนะก็โค้งงามๆหนึ่ง

ที โกคุที่มีแต่คำถามอยู่ในหัวทนไม่ไหวเลยถามอาสึนะออกไป"นี่ื ยัยเด็กเวรเธอเอาอะไรให้อา

จารย์กินน่ะ"ได้ยินดังนั้นอาจารย์ถึงกับเหงื่อแตกแล้วหันมาหาอาสึนะ"ก็แค่ยาแก้เป็นลมเองอ่ะคะ

ไม่มีผลข้างเขียงกับร่างกายด้วยนะขอบอก^w^b"อาสึนะพูดอย่างมั่นใจ"คงไม่ใช่ว่า เธอเอา

อาจารย์เป็นหนูทดลองเหมือนพวกฉันหรอกนะ"ยามะถามอาสึนะด้วยรอยยิ้มขี้เล่น อาสึนะก็ยิ้ม

กลับแล้วตอบว่า"ไม่ต้องห่วงคะ เพราะยาตัวนี้น่ะ ผ่านการทดลองมาแล้วไม่เหมือนกับของที่หนู

ให้พวกพี่กินหรอกคะ^^ ยาตัวนั้นน่ะหนูพึ่งคิดออกไม่กี้วันเองแล้วลองปรุงดูมันเลยได้ แล้วพอ

เอามาทดลองมันก็ได้ผลด้วยอ่ะ ฉะนั้นไม่ต้องห่วงหรอกค่าาาาาาา^w^"อาสึนะอธิบายยาว

เหยียดทุกคนในห้องมองไปหาพวกสึนะ พวกสึนะฟุบลงกับโต๊ะเมื่อนึกถึงตอนนั้น(ใครไม่รู้กรุณา

กลับไปดูตอนที่ 1)โกคุเตรียมไดนาไมเตรียมขว้างใส่อาสึนะ ยามะจับชิงูเระคินโทคิ สึนะเตรียม

ถุงมือและยาดับเครื่องชน สามหนุ่มพยักหน้าให้กันก่อนที่จะพุ่งเข้าไปหาอาสึนะ"ตายซะเถอะ ยัย

เด็กเวร!!!"โกคุตะโกนก่อนจะโยนระเบิดใส่อาสึนะ อาสึนะหลบอย่างสบายๆ"ฮ่าๆๆๆๆ แค่นี้น่ะ ไม่

ได้แอ้มหนูหรอก โฮะๆๆๆๆ"อาสึนะพูดไปหลบไปโกคุทำท่าเจ็บใจแล้วก็กระหน่ำโยนระเบิดใส่

อาสึนะเยอะขึ้นอีกจนเกิดเป็นกลุ่มควันในไม่กี่วิ อาสึนะก็มาปรากฎตัวอยู่ด้านหลังโกคุแล้วจัดการ

สับท้ายทอยจนโกคุสลบไป ยามะเห็นดังนั้นเลยเอามีดฟันอาสึนะแต่ ชิ้ง เสีียงของมีสั้นของอาสึ

นะักับดาบของยามะกระทบกันยามะแสะยิ้มก่อนจะพูดว่า"เก่งเหมือนกันนี่ อาสึนะ"อาสึนะ

กระโดดถอยลงไปแล้วยิ้มก่อนจะตอบว่า"ขอบคุณที่ชมนะคะ คุณยามาโมโตะ"พร้อมส่งรอยยิ้ม

สดใสให้ ยามะพุ่งมาอีกรอบแต่อาสึนะหลบทันแล้วเอากำปั่นอัดเข้าไปเต็มๆท้องของยามะ ยามะ

ทรุดลงก่อนจะล้มลงไปนอนกองกับพื้น สึนะเห็นดังนั้นก็กลืนยาดับเครื่องชนแล้วพุ่งมาหาอาสึนะ

ด้วยความเร็วสูง สึนะปล่อยไฟออกมาใส่อาสึนะจนเกิดเป้นกลุ่มควันบางอย่าง เมื่อกลุ่มควันจาง

ไปก็ปรากฎร่างของอาสึนะอยู่ในวงรอมของมีดสั้น(คล้ายๆเบล)และเข็มทั้งหลายซึ่งชี้ปลายมา

ทางสึนะที่บินอยู่ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ สึนะหลบได้หลายอันแต่ว่า...ฉึก มีดสั้นเล่มหนึ่งแทงสึนะที่

ท้องอย่างแรงจนเลือดออก สึนะมองไปที่อาสึนะที่ยืนอยู่อย่างผู้มีชัยและมีฉากหลังคือจิตสังหาร

อ่อนๆที่แผ่ออกมาเป็นรูปจิ้งจอกเก้าหาง ก่อนที่สึนะจะหมดสติไปทุกคนในห้องถึงกับอึ้งค้างเมื่อ

คนที่เก่งที่สุดของห้องถูกจัดการไปได้แบบสบายๆ อาสึนะดีดนิ้วดังกร๊อบ!ให้ทุกคนในที่นั้นหลุด

จากภวัง อาสึนะเดินมานั่งจิ้มๆเขี่ยๆพวกสึนะเหมือนกับอาราเล่จิ้มอุนจิอย่างน่ารัก แต่มันจะน่ารัก

กว่านี้ถ้าสิ่งที่เธอกำลังเขี่ยอยู่ไม่ใช่บอสและผู้พิทักษ์ของวองโกเล่ที่ยิ่งใหญ่อาสึนะจิ้มไปบ่นไป

ต่างๆนาๆเกี่ยวกับความบกพร่องของคนทั้งสาม"ให้ตายสิ ทำไมคนพวกนี้ชอบเปิดช่องวางกันจัง

หึ! ที่น่แหละแม่จะฝึกให้เชี้ยวเลยคอยดู!..."แล้วนางก็บ่นไป...จนรีบอร์นกระโดดขึ้นมาบน

หน้าต่างของห้องเรียนจนทุกคนหันไปมอง รีบอร์นมองดูสารรูปพวกสึนะที่ไปนอนอยู่บนพื้นแล้ว

หันไปถามคนที่กำลังจิ้มดหล่าลูกศิษย์ของตัวเองว่า"อาสึนะ เธอไปทำอะไรเจ้าพวกนี้อีกล่ะ"

อาสึนะหันไปแล้วตอบว่า"แค่ประลองกันนิดหน่อยเองคะ"พร้อมยิ้มให้รีบอร์นนิดๆ"แล้วคิดว่าเจ้า

พวกนี้เป็นไง"อาสึนะหันไปมองพวกสึนะอีกรอบก่อนจะบอกว่า"อ่อน"คำเดียวย้ำๆเน้นๆทำเอาทั้ง

ห้องถึงกับช็อค นั้นนักเรียนระดับV.I.P.เชียวนะ=[]= หล่อนยังกล้าบอกว่าอ่อนอยู่อีกเรอะ"แล้วข้อ

บกพร่องล่ะ"รีบอร์นถามอาสึนะในขณะที่ไปนั่งยองๆเหมือนอาสึนะ"เปิดช่องวางมากเกินไปน่ะสิ

แต่หนูคิดว่าเขายังสู้กับหนูไม่เต็มที่มากกว่า"อาสึนะตอบ"ทำไมล่ะ"รีบอร์นถามอาสึนะที่เริ่มเซ็ง

"น่าจะเป็นเพราะเห็นหนูยังเด็กมั้งคะ เลยไม่เอาจริงอ่ะ"อาสึนะตอบรีบอร์น อาจารย์คนสวยหัน

ออกไปข้างนอกเจอกับเพื่อนของอาสึนะก็เลยแทรกการสนทนาของทั้งสอง"เอ่อ...ขอโทษนะคะ

เด็กพวกนั้นเป็นเพื่อนของเธอใช่มั้ยจ๊ะ^^;;;;"คุณถามอาสึนะพร้อมเหงื่อตกไปพรางๆ อาสึนะมอง

ออกไปที่ประตูก่อนจะตอบว่า"ก...ก็ใช่น่ะนะคะ^^;;;"อาสึนะตอบ"แล้วทำไมไม่เรียกเข้ามาล่ะ

จ๊ะ^^;;;;"คุณครูถามมันเลยพึ่งทำให้อาสึนะนึกได้เลยเรียกแก๊งของตัวเองเข้ามา เพื่อนของอาสึ

นะวิ่งเข้ามาดูอาการเหล่าผู้พิทักษ์ในขณะที่คนอื่นในห้องไม่กล้าขยับไปไหนเลย"อาสึนะ แกเล่น

แรงไปป่ะ"เรนถามอาสึนะในขณะที่กำลังพยุงโกคุอยู่ อาสึนะหันหน้าไปก่อนจะตอบว่า"เอ๋...มันก็

เท่าๆกับที่ฉันทำกับพวกเธอนะ"ดีเอฟมองหน้ากันก่อนบอกว่า"งั้นพวกนี้ก็อ่อนเอง

แหละ=_=;;"ทุกคนพูดอย่างพร้อมเพรียงแล้วเอาศพของชายหนุ่มทั้งสามไปที่ห้องพยาบาล แล้ว

ก็วิ่งกลับมา อาสึนะที่นั่งรออยู่หลังห้องก่อนแล้วก็ส่งข้อความทางสายตาให้ทุกคนไปนั่งประจำที่

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ทุกคน:เม้นด้วยนะ

เหมียว หง่าว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น

  1. #138 Miyakojung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 04:44
    สึนะ!!!!!!!! อย่าเป็นอะะไรไปนะ!!!!! อาสึนะนั้นพ่อเธอนะ!!!!!!!!!! เธอจะฆ่าพ่อตัวเองรึไง!!!!!!!(ใจเย็นๆค่ะคุณน้อง = =;;//พี่สาว)
    #138
    0
  2. #53 fa-immoral (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 21:40
    อาสึนะสุดยอดดดดดด!
    #53
    0
  3. #40 หนูชิ เด็กกำแพง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 11:15
    สึนะอย่าตายนะ (เอ่...แต่ถ้าตาย ฟิคนี้ก็จบสิ 555)

    #40
    0
  4. #23 ยัยบ้าฟิค (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 01:02
    โหดจิงไรจิง ขอคารวะ สาวๆค่ะ
    #23
    0