fic reborn sweet time ปฎิบัติการย้อนเวลาจับคู่หัวใจนายมาเฟีย

ตอนที่ 10 : สาวน้อยนักกิน(อัศนี)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    8 ธ.ค. 56

หลังจากที่วัวน้อยพลัดลงกับเรียวนะเป็นเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงได้ก็เดนหาเรียวนะไปเรื่อยๆจน

กระทั่ง"โอย"วัวน้อยชนเขากับอกแกร่งของใครบางคนจนเซล้มไป ชายหนุ่มเจ้าของอกแกร่งก้ม

มองวัวน้อยพร้อมยื่นมือออกมา"เป็นอะไรมั้ยครับสาวนน้อง"ชายหนุ่มยิ้มให้วัวน้อย ส่วนวัวน้อย

ก็ทำหน้าอมทุกข์เหมือนกับจะร้องไห้อยู่รอมร่อ"T^Tแงงงงงงงงงงงงง เจ็บอ่ะ"วัวน้อยพูดน้ำตา

อาบหน้า ชายนุ่มย่อตัวลงให้เท่ากับวัวน้อยตอนนี้แล้วเอมือมาุลูบๆหัววัวน้อยน้อง"ขอโทษนะ

ครับ เอางี้มั้ยหนูอยากได้อะไรเดี๋ยวพี่ชายซื้อให้"แรมโบ้เจ้าของอกแกร่งบอก วัวน้อยตาเป็น

ประกาย"จริงหรอ"วัวน้อยถมอย่างมีความหวัง "ครับ^^::;;;" เมื่อได้ยินดังนั้นวัวน้อยก็ถึงกับเฮ

อี้ผิงที่เดินมาด้วยกันกับแรมโบ้เลยถามวัวน้อยว่า"แต่ก่อนจะไปเราต้องรู้จักกันก่อน พี่ชื่ออี้ผิง

ส่วนทางนี้ชื่อ แรมโบ้ แล้วน้องล่ะจ๊ะ ชื่ออะไร" เมื่อได้ยินคำถามวัวน้อยก็ตอบออกมาทันทีว่า

"วัวชื่อ มิโนริ หรือจะเรียกวัวก็ได้ยินดีที่ได้รู้จักตั้งแต่วันนี้ไป วัวจะมาทำหน้าที่เป็นครูพิเศษให้

พวกพี่สองคนตามคำสังของลุงรีบอร์นกับแม่><"วัวน้อยบอก แรมโบ้กับอี้ผิงมองหน้ากันแล้วมอง

มาที่วัวน้อยอย่างไม่เชื่อสายตา"จริงๆนะ แต่ก่อนอื่นวัวหิวแล้วอ่ะพาวัวไปกินข้าวหน่อยจิ"วัวน้อย

บอกพร้อมดึงเสื้อของอี้ผิงกับแรมโบ้แรงๆแล้วมาจับท้องตัวเองที่ส่งเสียงดังโคล่กคลากอยู่

อย่างนั้น อี้ผิงกับแรมโบ้ไม่มีทางเลือกเลยจำใจต้องพาวัวน้อยไปที่ร้านอาหารร้านหนึงซึ่งอยู่ไม่

ไกลจากจุดๆนั้นนัก วัวน้อยสั่งอาหารเป็นว่าเล่นพออาหารมาส่งนางก็ซัดเรียบไม่มีเหลือแถมยัง

สั่งเพิ่มมาไม่หยุดอีก แรมโบ้กับอี้ผิงเริ่มมึนกับจำนวนอาหารที่วัวน้อยยัดเข้าไปพรางคิดว่า"ตัว

เล็กๆแค่นี้เอาอาหารพวกนี้ไปไว้ไหนหว่า"และแล้วก็มีบางสิ่งที่มาขัดเวลากินของวัวน้อย

ตื้ดๆๆๆๆๆๆๆๆ

วัวน้อยจับไปที่หูฟังที่ตัวเองใส่อยู่ตั้งแต่แล้วแล้วก็เกิดเป็นภาพโพโลแกรมของเด็กผู้หญิงรุ่นราว

คราวเีดียวกับเธอขึ้นมายืนอยู่ตรงโต๊ะที่เธอนั่ง

"ไง วัวที่โทรมาไม่ใช่อะไรหรอกแค่จะมาบอกว่าหาที่อยู่ให้แล้วนะ เคียวมิจัดการให้เรียบร้อยแล้ว

เอ่อ...คุณแรมโบ้คุณอี้ผิงสามารถมาเบิกเงินค่าอาหารที่ยัยวัวน้อยมันฟาดไปกับหนูได้นะคะ^^"

อาสึนะพูดเมื่อมองเห็นสิ่งที่วัวน้อยกำลังทำอยู่แล้วเตรียมตัวจะออกจากการสนทนาแตก็โดนวัว

น้อยขัดไว้ซะก่อน"ช้าก่อนแม่"เมื่อวัวพูดคำดังกล่าวออกมาแรมโบ้กับอี้ผิงถึงกับอึ้งว่า"เด็กตัวแค่

นี้เป็นแม่คนแล้วเรอะ=[]="อาสึนะที่เ็นปฏิกิริยาของทั้งสองเลยต้องจัดการแถลงไขให้หายข้องใจ

กันไปเลย"เอ่อ...คือว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ หนูกับวัวแค่ชอบเรียกหนูเฉยๆไม่ได้เป็นแม่ลูกกัน

จริงๆหรอกคะ แถมไม่ได้มีการเกี่ยวข้องในสายเลือดของกันและกันด้วย และหนูก็นับถือความซิง

ยิ่งชีพนะคะ ฉะนั้นตัดเรื่องที่หนูจะมีลูกก่อนแต่งงานออกไปได้เลย"แรมโบ้กับอี้ผิงพยักหน้าแล้ว

มองไปที่วัวน้อย"แล้วที่อยู่ที่แม่ว่าอ่ะ มันที่ไหนเหยอ"วัวน้อยถาม ซึ่งมันก็เป็นคำถามแรกเลยที่

ยัยวัวไม่ได้หวังของกิน"ที่โรงเรียนม.ปลายนามิโมริน่ะ ทำไมหรอ?"อาสึนะถามอย่างแอบตื้นตัน

อยู่ในใจ"แล้วอาหารที่นั้นอร่อยป่ะ* *"วัวน้อยถามด้วยแววตาเป็นประกาย ในหัวใจของอาสึนะ

ความตื้นตันทังหมดพังทลาย โอเค! ยังไงยัยน้องวัวนี้ก็คงจะไม่ถมอะไรที่มันพ้นจากเรื่องของกิน

หรอก อาสึนะก็ได้แต่ทำใจและน้ำตาตกในนิดๆแล้วตอบออกไปว่า"เรื่องนั้นฉันเองก็ไม่รู้เหมือน

กัน ไม่เคยกินน่ะ"แล้วแม่คุณอาสึนะก็ตัดสายไปเลย โอ้ว บร๊ะเจ้า ทำไมเด็กนี้มันกินเก่ง

จังT[]Tกินเอาๆไม่รู้จักพอเป็นซักที และแล้วในที่สุดวัวน้อยก็กินอิ่มพนักงานถือบินคิดเงินออก

มามันทำให้ทั้งอี้ผิงและแรมโบ้ถึงกับหน้าซีดเมื่อเห็นจำนวนเงินที่ต้องชำระ เด็กคนนี้มันตัวพรา

เงินชัดๆT[]T เมื่อชำระเงินหมดแรมโบ้กับอี้ผิงเลยต้องรีบพาวัวน้อยออกมาจากร้านแล้วพากลับ

โรงเรียนแล้วเอายัยเด็กเวรนี้คืนให้เพื่อนซักที ในระหว่างทางมีการแข่งขันกินจุชิงรางวัลไป

ตลอดทางเลยได้โอกาสเอาเด็กคนนี้ไปแข่งและแน่นอนว่าวัวน้อยต้องกินหมดแน่ๆ ร้านแล้วร้าน

เล่าก็ถึงกับต้องร้องไห้เพราะจะเจ็งอันเนื่องมาจากการกินจุของวัวน้อย และอี้ผิงกับแรมโบ้ก็หน้า

ชื่นตาบานเมื่อได้ของรางวัลมากมายมาหอบเอาไว้ แต่เพราะว่าของมันเยอะเกินไปเลยทำให้มี

ของรางวัลเยอะเกินกว่าจะแบกไหวเลยเอาของรงวัลบางส่วนให้คนที่อยกได้ แต่ก็ไรที่ตัวเองอย

ได้ก็เก็บเอาไว้เอง พอคิดไปคิดมาเอาเด็กคนนี้มาอยู่ด้วยดีกว่าเป็นประโยชน์ได้มากเลยล่ะ แต่ก็

ต้องเอากลับแล้วพราะรู้สึกว่ากระเพาะของเด็คนนี้ก็เต็มเป็นเหมือนกัน พอกลับมาถึงเคียวมิก็เดิน

มาหาวัวน้อย"มิโนริ ไปทำอะไรของเธอมาเนี่ย= ="เคียวมิมองสภาพของมิโนริ แต่พอเคียวมิเห็น

สีหน้าของอี้ผิงกับแรมดบ้อย่างตั้งคำถามเลยจัดการแถลงไขให้จบๆไป"ฉันชื่อเคียวมิ เป็น

กรรมการคุมกฏโรงเรียนม.ปลายนามิโมริ ยินดีที่ได้รู้จัก"เมื่อได้ิยินคำว่ากรรมการคุมกฏแค่นั้น

แหละทังแรมโบ้ทั้งอี้ผิงถึงกับหน้าถอดสี เคียวมิให้คนมาพาวัวน้อยไปที่ห้องของตัวเองแล้วเดิน

จากไป ส่วนสองศรีเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อกับจูงมือกันขึ้นหอ(พัก)ไปอย่างแฮปปี้เอ็นดิ้ง

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


แรมโบ้:เม้นให้ด้วยนะครับ

เหมียว หง่าว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

178 ความคิดเห็น