เอ๊ะหน้าอย่างผมเนี่ยนะมีฮาเร็มแถมยังน่ารักอีกก็ดีนะถ้าผมไม่ได้เป็นรับ(ฮาเร็มyaoi)

ตอนที่ 2 : ผมเข้าโรงเรียนใหม่วันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 ก.ค. 61




กริ้ง~กริ้ง~กริ้ง~~~~~~

ณ เช้าวันใหม่ที่มีเด็กหนุมคิ้วหนาตัดผมหัวเห็ดคนหนึ่งนอนอุตุถูกปลุก

ด้วยนาฬิกาปลุกก็สะดุ้งตื่นทันที

"หาววววเอ๊ะนี่กี่โมงแล้วนะ"เด็กหนุ่มตื่นขึ้นแล้วพูดและดูนาฬิกาพบว่า...

...ว่า......ว่า......ไม่นะครับ!!!สายแล้วววว!!!

อ่าาามาแนะนำตัวก่อนดีกว่านะครับ

ผมชื่อ ร็อก ลี เรียก ลีเฉยๆเถอะครับ วันนี้ผมต้องย้ายโรงเรียนใหม่ครับ

เดี๋ยวแปปนะครับผมขออาบน้ำก่อนเจอกันนะครับท่านผู้อ่าน

_____________________________7.00น.__________________________________

พออาบน้ำเสร็จผมก็ใส่ชุดนักเรียนของโรงเรียนใหม่

ชุดนักเรียนประมาณว่าผมต้องใส่

เสื้อสีขาวติดกระดุมและผมต้องใส่เนคไทสีดำอมน้ำเงินๆหน่อยๆมีตรา

โรงเรียนสีขาวเป็นทรงวงกลมเล็กๆมีรูปดาวสีน้ำเงิน

และกางเกงสีดำอมน้ำเงินหน่อยๆสีเหมือนเนคไทผมใส่เข็มขัดสีดำด้วยมีตราโรงเรียน

สีขาวเป็นรูปดาวสีน้ำเงินดูรวมๆแล้วผมก็ว่าดูดีนะครับ.....

โรงเรียนที่ผมจะย้ายไปเรียนเป็นโรงเรียนนานาชาติที่ต้องนอนค้างในโรงเรียน

ครับอ่าาจริงสินะครับผมต้องทานข้าวซะก่อน


"ลีคุง เสร็จหรือยังลูกแม่ มาทานข้าวเร็ว"เสียงหวานของแม่พูดกับผม...ผมจึง

รีบวิ่งลงบันไดมาทานข้าวพร้อมแม่

"ครับแม่เสร็จแล้วผมมาแล้วครับ"ผมพูดกับแม่แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ไม้สีสวย

แล้วลงมือก้มหน้าก้มตาทานข้าวทันที

ก็นะครับ...อาหารฝีมือคุณแม่อร่อยที่สุดแล้วครับ

"หึๆๆ กินช้าๆก็ได้ลูก"แม่พูดเสียงหวานพร้อมยิ้มและหัวเราะกับผมที่กินอาหาร

เร็ว

พอผมทานเสร็จผมก็เดินตามแม่ที่เดินนำมาแล้ว

อ่าๆวันนี้แม่ของผมจะส่งผมที่โรงเรียนแม่ของผมมาหยุดที่รถบิ๊กไบท์สีดำคันสวย

ก็นะแม่ของผมเขาก็เป็นงี้แหละ

"ขึ้นมาเร็วครับลูกแม่"แม่ของผมพูดขึ้นพร้อมตบเบาะรถเบาๆแม่สวมหมวกกันน๊อค

สีดำอันสวยและส่งหมวกกันน๊อคสีดำอีกอันมาให้ผม

ผมรับอย่างว่าง่ายแล้วก่าวขาขึ้นนั่งบนรถ

แม่ของผมขี่รถบิ๊กไบท์ด้วยความเร็วจนผมคิดว่าถ้าทะลุมิติได้คงทะลุไปนานแล้ว


_______________________7.30น.โรงเรียนใหม่__________________________________

พอรถบิ๊กไบท์มาจอดที่โรงเรียนใหม่ผมแถบจะกรี้ดเลยแหละครับมันเป็นโรงเรียนที่ใหญ่

มากๆครับและทรงความสวยงามไว้มากเลยครับ

จริงสิโรงเรียนใหม่นี้ชื่อโรงเรียนว่า....โรงเรียนโคโนฮะ..ชื่อแปลกดีใช่ไหมหล่ะครับ

แต่ก่อนที่ผมจะเข้าไปในโรงเรียน


จุ๊บ

ผมจุ๊บแม่ที่แก้มเนียนๆของเธอแล้วพูดว่า

"รักแม่นะครับ"ผมบอกกับแม่

"ครับคนเก่งของแม่ดูแลตัวเองด้วยอย่าให้ใครล้อหละ"

เฮอออแม่หนอแม่ผมไม่เด็กแล้วนะนะครับเฮออออ

"ครับ"ผมบอกกลับพร้อมทำสีหน้าเซ็ง

แล้วผมก็เข้าโรงเรียนพร้อมกระเป๋าใบใหญ่มาก

พอมาถึงก็เข้าไปห้องปกครองซะก่อนครับ

"เธอคือเด็กที่ชื่อ ร็อก ลี สินะเธออยู่ห้อง6/2นะส่วนกระเป๋าใบนั้นฉันจะเอาไปไว้ในห้อง

ให้และนี่กระเป๋านักเรียนของเธอ พอเธอเรียนเสร็จห้องของเธออยู่หมายเลข409้ชั้น3นะ

นายจะมีรูมเมจด้วยเตรียมตัวให้ดีส่วนหอของเธอชื่อหอหยกนิลนะ"โอโฮ้!!พอมาถึงก็พูด

ใหญ่เลยนะครับผมเกือบฟังไม่ทันแหนะไม่ใช่แค่พูดด้วยสิครับหยิบนูนหยิบนี่มาให้ผม

ใหญ่เลยด้วย

"ครับ"ผมต้องรักษามารยาทครับโวยวายไม่ได้

ผมไม่พูดคำหยาบติดปากครับได้แต่คิดในใจที่จะพูดหยาบๆออกมาแต่บางครั้งผมก็พูด

แบบนี้แหละครับ

"เดินไปอาคาร6ขึ้นบันไดอีก2ชั้นเลี้ยวขวาเดี๋ยวก็ถึง"พอเขาพูดเสร็จผมก็ได้แต่

"ครับ"แบบนี้แหละครับผมเดินไปที่อาคาร6เป็นอาคารที่

มี4ชั้นผมเดินขึ้นไปจนถึงห้องที่ผมควรจะอยู่เจอครูประจำชั้นพอดี

"อ้าวอยู่นี่เอง ลี ใช่ไหม"เขาถามและมองมาที่ผม

"ครับผม ลี ร็อก ลี หน่ะครับ"ผมตอบ

"งั้นเข้ามาแนะนำตัวกับเพื่อนเร็ว"เขาบอก

"ครับ"แล้วผมก็เดินเข้าห้องพวกเขามองมาที่ผม ผมก็อดตื่นเต้นไม่ได้

แต่พวกเขาไม่ได้สนใจอะไรกับผมมาก(ก็ผมหน้าตาธรรมดาจืดชืดไงครับ)ผมเหลือบไป

เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเธอมีผมสีชมพูใบหน้าสวยราวกับนางฟ้า ตึกตัก ตึกตัก สวยจังผมว่า

ผมชอบเธอเข้าซะแล้วแหละครับ เธอมองมาที่ผมแล้วยิ้มน่ารักส่งมาให้ผม ผมรู้สึกได้ถึง

ความร้อนที่หน้าของผมตอนนี้หน้าของผมคงจะแดงมากแล้วแน่เลยสินะครับ

 อร๊าย~~~น่ารักอ่ะคนอะไรก็ไม่รู้มองมุมไหนก็น่ารักยิ่งยิ้มยิ่งน่ารัก

"สะสวัสดีครับ ผะผมชื่อ ร็อค ลี เรียก ลี ก็ได้ครับ"ผมแนะนำตัว

ทุกครั้งที่ผมมองไปหาผู้หญิงผมชมพูคนนั้นหน้าผมก็ร้อนขึ้นมาทุกทีเลยครับ


" คิ้วหนาด้วย น่ารักดีนะ555+"มีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งมีผิวขาวซีด

ผมดำหน้าสวยสรุปสวยมากครับแต่มาว่าคิ้วของผมไม่ได้นะครับพ่อของผม

ท่านอุส่าห์ให้คิ้วผมมา//กระซิกๆผมซึ่งโต้แย้งไม่ได้ก็น้อยใจแหละครับ

"เอออไปหาที่นั่งนะ ลีคุง "คุณครูประจำฉันบอกผมแล้วชี้ให้ผมไปนั่งใกล้

ผู้ชายผมยาวหน้าหวานๆที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ...ฮือออผมอยากร้องไห้จริงๆ

ทำไมไม่ให้ผมไปนั่งใกล้ๆผู้หญิงผมชมพูนะ ให้ผมไปนั่งใกล้ผู้ชายที่หน้าตาไม่เหมือน

ผู้ชายเลยเนี่ยนะครับ//กระซิกๆ

ผมเดินไปจนถึงโต๊ะที่ผมจำเป็นต้องนั่งครับ

ผมควรต้องทักทายเขาหน่อยสินะครับ

"เออออ นาย นี่นาย นาย ขอโทษนะ นายชื่ออะไรหรอ"

ผมพูดทักทายเขาไปแต่เขานี่สิดูไม่สนใจผมสักนิด

"หึ นายไม่จำเป็นต้องรู้นิ จริงไหม"เสียงหวานๆพูดแนวหยิ่งๆพร้อมเชิดหน้าขึ้นสูง

เอ๋!!ผมว่าผมทักเขาดีๆแล้วนี่ครับ

"ผมว่าไม่จริงครับ ผมควรรู้จักชื่อและเป็นเพื่อนของคุณครับ"ผมพูดหนักแน่น

"เฮอะ ฉันไม่อยากรู้จักนายนี่"หนุ่มหน้าหวานเบะปากใส่ผม

"ตะแต่ ผมอยากรู้จักนายนี่ครับ"ผมพูดคือผมทักทายเขาดีๆแล้วนะ

"รู้จักผมแทนก็ได้นะคร๊าบบ"ผมสะดุ้งกับน้ำเสียงร่าเริงที่ดูเจ้าเหล่มากกว่า

ผมหันหน้าไปก็ต้องร้องจ๊ากออกมา

"อ้ากก คุณ คุณ อย่าเอาหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้สิครับ ผมตกใจนะ"

ผมร้องออกมาด้วยอาการตกใจ จะไม่ให้ตกใจได้ไงครับ

ผู้ชายผิวซีดหน้าสวยดันยืนหน้าเข้ามาใกล้ผมจนจมูกจะชนกันอยู่แล้วครับ

หัวใจจะวายครับ ฟริว

"5555+น่ารักดีจัง น่าแกล้งมากด้วย5555+"ผู้ชายผิวซีดหัวเราะออกมา

ทำเอาหนุ่มๆในห้องบางคนถึงกับหน้าแดงในความน่ารักของชายตรงหน้าผม

แต่คงไม่ใช่กับผมแน่นอนครับผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว คิๆ

"ฉันชื่อ โอโรจิมารุ น้าาาา ลีจัง"โอโรจิมารุพูดแล้วใช้มือหยิบแก้มผม

หง่าาาผมเจ็บอ่ะ

"ผะผมเจ็บนะครับ โอโรจิมารุคุง"ผมปัดมือที่หยิกแก้มผมออกแล้วจับหน้าตัวเอง

ที่แดงตามตามรอยหยิกโอ๊ยเจ็บโอ๊ยเจ็บหยิกจนหน้าผมแดงเลยอ่ะ

"นี่ๆ โอโรจิมารุ นายกลับไปนั่งที่ของนายซะสิ"ผู้ชายหน้าหวานพูด

"อะไรๆ เนจิซัง นี่นายกะจะเอา ลีจัง ไปครองคนเดียวรึไง"ทันทีที่คำพูดของ

โอโรจิมารุกล่าวจบทำให้หน้าของเรจิขึ้นริ้วแดงๆจนมันแดงไปทั้งหน้าว่าแต่ทำไมถึงเน้นคำว่า 'เอา' หล่ะครับเนี่ย

"อะ อะไรของแก โอโรจิมารุ ไปไกลๆเลยไป๊"เรจิพูดรู้สึกคู่นี้เขาน่ารักดีเนาะ

ผมเหมือนตัวปลากอบเลยหง่ะ

"คร๊าบๆไปนะครับ ลีจัง ฟอด"โอโรจิมารุพูดพร้อมมาหอมแก้มของผม

เห๋!!!!!!มะเมื่อกี้มันอะไรกันเนี่ย!!!!

"เห๋!!!คุณโอโรจิ---"ก่อนผมจะพูดจบโอโรจิมารุก็กลับไปนั่งที่ของตัวเองแล้ว

โถ่ๆแก้มของผม ผมกะว่าจะเอาไว้ให้ผู้หญิงผมชมพูคนนั้น

เฮอออ

"นี่ นายหน่ะ ชื่อ ลี สินะ"เรจิถามทั้งๆที่แก้มยังขึ้นริ้วๆจางๆ

"ใช่แล้วครับ เรจิคุง"ผมพูด

และต่อจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลย

และผมก็ตั้งใจฟังบทเรียนอย่างตั้งใจผมต้องทำให้ได้เกรดดีๆให้ได้

พอจบคราบเรียน

อยู่ๆ

"ลีคุง หวัดดีจะเราชื่อ ซากุระนะ"ผู้หญิงผมชมพูที่รักของผม

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจผมเต็นรัวๆใบหน้าแสนสวยของซากุระยิ้มหวานมาให้ผม

อึก นะน่ารัก ผมหน้าร้อนผาวขึ้นอีกครั้ง

"คะครับ ซะซากุระจัง "ผมพูดตะกุกตะกัก

"นี่ๆนายๆเราชื่อเทนเทนนะ"และอีกครั้งก็มีผู้หญิงที่มัดผมคล้าย

ทรงผมของอาหมวยผู้หญิงจีน

"ครับเทนเทน"ผมพูดแต่พอจะหันไปหาซากุระก็พบว่าเธอออกจากห้องไปซะแล้ว

"ปะไปกินข้าวกัน นาย..ก็ด้วยเนจิ"เทนเทนพูดกับผมก่อนจะหันไปพูดกับเนจิ

ด้วยแต่รู้สึกเทนเทนหน้าแดงนะๆเวลาอยู่ใกล้เนจิฮืมมม

"เออๆ"เนจิพูดแบบขอไปทีแต่มันทำให้เทนเทนหน้าแดงนะ

เอ๋ๆเทนเทนร้อนรึเปล่าน้าาา

พวกเราทั้งสามเดินไปที่โรงอาหารขนาดใหญ่โอโห๋~ใหญ่เป็นบ้า

พอไปถึงพวกเราก็แยกย้ายไปหาอะไรกิน

"ป้าครับ ผมขอราเมงชาม1ครับ/ป้า ผมเอาราเมง1ชาม"

ผมหันไปหาผู้ชายที่สั่งอาหารอย่างเดียวกันกับผม

เขาเป็นผู้ชายหน้าหวานๆตัวเล็กๆแต่ดูนักเลงๆ

"แหมๆจร้าๆ"คุณป้าส่งมาให้ผมกับผู้ชายตัวเล็กคนนั้น

ผมก็ไม่สนอะไรเลยไปหาโต๊ะนั่งแต่พอไปนั่งผมก็เห็นไอผู้ชายตัวเล็กคน

เดิมนะ

"อ่าาขอโทษนะครับ ขอนั่งด้วยนะครับ"ผมบอกตามมารยาท

"เชิญ"ผู้ชายตัวเล็กพูดทั้งที่ตัวเองยังก้มหน้าก้มตากิน

ผมเลยนั่งเลยครับผมก้มหน้าก้มตากิน

"แค่กๆ แค่กๆ แค่กๆ"ผมสำลักน้ำราเมง

อ้ากกผมว่าผมลืมซื้อน้ำมาแหละครับทำไงดีหล่ะครับทีนี้

"เอา นี่น้ำ"ผู้ชายตัวเล็กส่งน้ำมาให้

"ขอบคุณครับ"ผมรับน้ำจากเขาและรีบดื่มทันที

ฟริว ค่อยยังชั่ว

"ขอบคุณ???ขอบคุณอะไรกันนายติดหนี้ฉันตะหาก"ผู้ชายตัวเล็กพูด

อะเด๊ะ

"อ่าว??"ผมพูดยังงงอยู่เลยนะเนี่ย

"จำไว้นะ ฉันชื่อ นารูโตะ"นารูโตะพูด

"ครับๆ"อยู่ๆผมก็ติดหนี้เขาเฉยผมเลยซึมๆหน่ะ

"แล้วผมต้องใช้หนี้ยังไงครับ"ผมพูดออกไป

"ฮืมม งั้นเอาเป็นว่านายต้องทำตามที่ฉันบอกเริ่มตั้งแต่วันนี้"

นารูโตะพูด

หง่ะขนาดนั้นเลยงั้นหรอครับเนี่ย

"อ่าาาคะครับ"ผมพูดแบบไม่เต็มใจนัก

"งั้นนายต้อ--"ก่อนที่นารูโตะจะพูดจบก็มีเสียงหญิงสาวดังขึ้น

"นารูโตะ นายเห็นซาสึเกะบ้างไหมอ่ะ"ซากุระพูด

เฮือก ซะ ซา กะ กุ ระ จัง ผมหน้าร้อนขึ้นมาอีกครั้ง

"อ่าวลีคุง"ซากุระทักมาที่ผม

โอ๊ย~อย่ามองครับ ผมเขิล

"คะครับคุณซากุระจัง"ผมพูดตะกุกตะกัก

"เน่ๆฉันยังอยู่ตรงนี้นะ ซากุระ ซาสึเกะมันจะไปไหนแล้วเกี่ยวอะไรกับฉั--"

และอีกครั้งที่นารูโตะกำลังจะพูดจบก็มีเสียงผู้ชายดังขึ้น

"นารูโตะ~~"ผู้ชายน่ารักพูดขึ้นว่าแต่โรงเรียนนี้ผู้ชายหน้าหวานเยอะดีจังนะครับ

"ซาสึเกะคุง"ซากุระพูดแถมแก้มของเธอยังขึ้นสีแดงๆด้วย

ฮืมมมผมไม่ชอบมันเลยครับ

"นารูโตะนี่เราซื่อไอติมมาฝากด้วยแหละนะ"ซาสึเกะเมินคำพูดของ

ซากุระและไปพูดกับนารูโตะพร้อมยื่นไอติมไปให้นารูโตะ
ทำให้ซากุระเศร้าหน่อยๆ
เห๊ะ!!!!!ทำแบบนี้กับคุณซากุระจังของผมได้ยังไงกัน!!!(=0=)
.
.
.
.
.
.
70%
.
.
.
เดี๋ยวมาต่อที่เหลือนั้นกันเยอะๆนะ





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Smr78nkr (@Smr78nkr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 23:45

    รอนะคะ
    #3
    1
    • #3-1 Satar night (@mx5409t) (จากตอนที่ 2)
      24 กันยายน 2561 / 07:23
      อ่าาคะ^w^ดีจริงๆมีคนมาให้กำลังใจแว้วว
      #3-1