คัดลอกลิงก์เเล้ว

สะกิดรักทักหัวใจ ผู้ชายข้างห้อง MarkBam

โดย kblack

จุดประกายคความหวังให้กับผู้ชายหน้าตาที่ธรรมดา ที่แอบรักหนุ่มหน้าตาดีเป็นที่สุด เรื่องราวจะเป็นอย่างไร

ยอดวิวรวม

95

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


95

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


9
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 เม.ย. 60 / 23:41 น.
นิยาย СԴѡѡ ¢ҧͧ MarkBam สะกิดรักทักหัวใจ ผู้ชายข้างห้อง MarkBam | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
#ชี้แจง#
1.เรื่องนี้เป็น x  
2.ไม่ได้มีเจตนาทำให้ศิลปินเสื่อมเสีย
-ฝากติดตามด้วยน้าา


cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 เม.ย. 60 / 23:41


คอนโดMTBBเป็นคอนโดแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู้ฝั่งตรงข้ามกับมหา'ลัยที่ผมศึกษาอยู่ เนื่องจากอยู่ใกล้มหา'ลัยมาก สภาพห้องก็ใหม่เอื่อมน่าอยู่และเจ๊เรย์ พี่ที่เป็นเจ้าของคอนโดก็นิสัยน่ารักเป็นกันเอง ดังนั้นผมจึงเลือกเช่าห้องจากคอนโดแห่งนี้ และใช้ชีวิตอย่าสงบสุขจนกระทั่ง...

    "54^&$@^&^(&(64^^*" เสียงอึกทึกครึกโครมดังมาจากห้องด้านข้าง ทำให้ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที อิเห้!!! ใครบังอาจมาทำเสียงกันต์พิมุกต์ผู้หล่อเหลาตื่นขึ้นมากลางดึกแบบนี้!! อย่าให้รู้นะมึงง
ผมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาดู ก่อนจะพบว่านี่มันเป็นเวลาตีสาม!! O_O โอ้ววว 
   ผมจำได้ว่าเมื่อไม่นานมานี้มีคนย้ายมาพักอยู่ที่ห้องข้างๆผมและมักจะส่งเสียงดังช่วงกลางคืนเสมอจนทำให้ผมนี่นอนไม่หลับติดกันมาหลายคืน อย่างเช่นคืนนี้เป็นต้น...นี่มันตีสามแล้วนะเฮ้ย! 
ไม่หลับไม่นอนหรือไงกัน!
   "$#$&()_-%$%@$&" เสียงยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด จนผมพลิกตัวไปมาหลายทีแล้วก็ยังหลับไม่ลง อ๊ากกกกกก  แบมจะไม่ทน!ในที่สุดผมก็ตัดสินใจเลิกพยายามนอน แล้วลุกมานั่งอ่านหนังสือสำหรับสอบพรุ่งนี้
  7:00
   ผมนั่งอ่านหนังสือจนถึงเจ็ดโมงเช้า จากนั้นจึงไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปสอบตอนแปดโมง พอลงจากลิฟต์แล้วเดินผ่านเคาน์เตอร์ ผมก็เห็นเจ๊เรย์ที่นั่งเล่นไอแพดอยู่ ทำให้ผมพลันนึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาได้จึงรีบเดินไปฟ้องเจ๊เรย์ทันที
   "เจ๊เรย์ค้าบบบT^T" ผมลากเสียงยาวเพื่อออดอ้อน
   "ว่าไงแบมแบม"เจ๊เรย์หันมาทักทายผม ก่อนจะทำหน้าตกใจ
   "นี่ไม่ได้นอนเหรอ ทำไมขอบตาดำขนาดนั้น"เจ๊เรย์ว่า
   "โหยยย จะนอนได้ไงเจ๊ ก็นายห้องข้างๆที่เพิ่งยายเข้ามาใหม่เล่นเกมแล้วส่งเสียงดังทุกคืนจนผมนอนไม่ได้เลยอ่ะT^T"
   "จริงเหรอ งั้นเดี๋ยวเจ๊จะไปเตือนให้นะ"
   "ฝากด้วยนะเจ๊ นี่ผมไม่นอนมาหลายคืนแล้วเนี่ย"
 ผมทำท่าน่าสงสารอ้อนเจ๊เรย์อีกนิดหน่อย ก่อนขอตัวไปสอบที่มหา'ลัย เพราะขืนอยู่คุยนานกว่านี้ผมต้องไปสอบสายแน่ๆ ฺ_ ฺ 





     ผมมาถึงห้องสอบก่อนเวลาเพียงไม่นาน หลังจากที่ผมไล่หาเลขที่นั่งสอบของตัวเองเจอแล้วก็เดินไปนั่งอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็กวาดสายตารอบห้องมองหาว่า 'เตนล์' เพื่อนสนิทของผมนั่งอยู่ส่วนไหนของห้อง แต่สายตาดันไปสะดุดกับผู้ชายใบหน้าเรียว ผมซอยสั้นสีน้ำตาลเข้มที่นั่งข้างๆผมซะก่อน...
 ดะ..เดี๋ยวนะ! นี่มัน มาร์ค นี่น่าาาาา! O_O
  มาร์คเป็นผู้ชายที่ผมแอบชอบมาตั้งแต่เข้าเรียนวิชานี้ครั้งแรก นอกจากหน้าตาดีแล้ว เขายังเรียนเก่งอีกด้วย ไม่ว่าอาจาร์ยจะถามอะไร เขาก็ตอบได้หมด เล่นกีฬาก็เก่งเหมือนกัน เขาเป็นสมาชิกชมรมบาสเกตบอลด้วย เวลาที่เขามีแข่งทีไร ผมก็ชอบแอบไปนั่งดูเขาข้างๆสนามเสมอ แถมนิสัยดี เพื่อนเยอะ เข้ากับคนง่าย เป็นคนที่เพอร์เฟกต์อย่างกับหลุดมาจากในนิยายอย่างงั้นแหละ  แต่ถึงจะชอบเขามากแค่ไหน ผมก็ไม่เคยคุยกับเขาหรอกนะ ได้แค่แอบมองอยู่ห่างๆ เท่านั้นแหละ ก็เขาเพอร์เฟ็กต์ขนาดนั้นเหมือนอยู่คนละโลกกับผมเลยนี่น่า...
    
   แต่ว่าวันนี้...เป็นเพราะพรมลิขิตแน่ๆ เขาถึงได้นั่งสอบข้างผม กรี๊ดดดด! ฟินที่สุด>///<
    
   "ที่โต๊ะมีข้อสอบวางไว้อยู่แล้ว นักศึกษาเช็กกระดาษคำถามให้เรียบร้อย ข้อสอบมีทั้งหมด 3 หน้าได้เวลาทำข้อสอบแล้ว ลงมือทำได้ สามารถเอาหนังสือขึ้นมาเปิดได้นะ แต่ห้ามปรึกษาคนข้างๆ" พออาจาร์ยพูดจบ เพื่อนในห้องก็ส่งเสียงกันใหญ่ ยกเว้นผมคนเดียวที่นั่งอึ้งอยู่
     เปิดหนังสือได้? เป็นข้อสอบแบบ Open Book (คือข้อสอบแนววิเคราะห์ ไม่มีคำตอบตายตัวตามหนังสือ) งั้นเหรอแต่นอกจากความคิดอันน้อยนิดในหัว ผมก็พกติดตัวมาแค่ปากกาอีกสองแท่งเท่านั้นเองอ่ะ ฮือออ โอ้ยย ชีวิตกันต์พิมุกต์T_T
   "เอ่อ..เป็นอะไรรึเปล่า" น้ำเสียงนุ่มทุ้มดังมาจากโต๊ะด้านข้างดึงดูดความสนใจของผม ผมหันไปหามาร์คที่มองมาอย่างเป็นห่วง ถ้าเป็นเวลาปกติ การได้คุยกับมาร์คแบบนี้ผมคงจะกรี๊ดไปแล้ว แต่ตอนนี้ผมไมีมีแม้แต่อารมณ์จะตอบมาร์คด้วยซ้ำT_T
    เมื่อเห็นผมไม่ตอบอะไร เขาก็ละสายตามามองบนโต๊ะของผมก่อนจะถามขึ้น
   "นายไม่ได้เอาหนังสือมาเหรอ" 
   "อืม ฉันไม่นึกว่าจะเป็นข้อสอบแบบOpen Book น่ะเลยเอาหนังสือไว้ที่คอนโด" พูดแล้วก็เศร้า ยังไม่ทันทำข้อสอบแต่ผมก็รู้แล้วว่าคะแนนตัวเองไม่ผ่านคะแนนเฉลี่ยแน่ๆ ฮือออออ  //พูดอย่างเจ็บปวด
  " อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" เขาพยักหน้าให้ก่อนจะยื่นหนังสือของเขามาให้ผม
  "เอาหนังสือฉันไปใช้สิ"
  "หา?" ผมเงิบไปสองวินาที ก่อนจะรีบปฏิเสธเขาเป็นพัลวัน
  "มะ..ไม่เป็นไร อะ..เอ่อ นายเอาไปใช้เองเถอะ เมื่อคืนฉันก็อ่านมาแล้ว น่าจะพอตอบได้บ้าง..."
  "ฉันอ่านมาดีแล้วล่ะ ยังไงก็ไม่ใช้หนังสืออยู่แล้ว" เขายักไหล่อย่างไม่ยี่ระ ก่อนจะโน้มตัวมาวางหนังสือไว้บนโต๊ะของผมพลางส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยนทำเอาผมรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบที่หน้า    ใครปิดแอร์ว่ะ ทำไมร้อนจัง
  "นายเอาไปใช้เถอะ"
  "ตะ..แต่ว่า.." ผมยังคงลังเล ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าเขาฉลาดถึงขั้นไม่ต้องใช้หนังสือ แต่ผมก็เกรงใจเขาอยู่ดีอ่ะ แต่ทว่ายังไม่ทันที่ผมจะได้ปฏิเสธ เสียงของอาจาร์ยคุมสอบก็ดังมาจากข้างหน้าห้องเสียก่อน...
"นักศึกษาตรงนั้นคุยอะไรกันน่ะ!"

------------------------------
เดี๋ยวมาต่อให้น้าา

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ kblack จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 เมษายน 2560 / 12:23
    รอนะไรททท์
    #1
    0