God Presentiment Online ภาค สงครามเทียมเทพ

ตอนที่ 89 : บทนำ เทียมเทพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 ก.ค. 57

บทนำ เทียมเทพ

“ทำไมพวกเราถึงต้องมาร่วมอีเว้นท์บ้าๆนี่แทนที่จะเอาเวลาไปสำรวจต่างทวีปกัน?”ร่างสูงในชุดคลุมสีดำกล่าวออกมากับเพื่อนร่วมทางด้านข้างที่ยืนเต๊ะจุ๊ยคาบปล้องยาสูบทำราวกับเป็นเจ้าพ่อคุมถนน เจ้าของคำถามมองอีกฝ่ายเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอีกด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยหน่ายกว่าเดิม

“ถ้าแกอยากได้อาวุธดีๆก็ให้ราชานักประดิษฐ์ทำให้ก็ได้ไม่ใช่เรอะ? งานประมูลอาวุธซีรี่ย์แบบนี้มันก็แค่งานโชว์ของเด็กเล่น อาวุธแหล่มๆย่อมมาพร้อมข้อเสียห่วยๆ ดูอย่างกรรไกรของราชินีกระต่ายสิ”ชายร่างสูงตบมือไปที่หลังของคู่สนทนาจนอีกฝ่ายสำลักควันหลากสีจากปล้องยาสูบนั่นจนน้ำตาเล็ด

“แกไม่ต้องใช้อาวุธจะไปเข้าใจอะไรวะ ไอ้บ้าแรงช้างสารที่แค่หมัดเดียวก็ล้มมังกรระดับร้อยกว่าได้แบบแกจะรู้อะไร อีกอย่าง.. ชั้นเลิกสนใจอาวุธไปแล้วล่ะ ที่มาคราวนี้ก็แค่อยากจะแกล้งคนดวงตกสักคนในงานนี่ก็เท่านั้น”ชายร่างเล็กสันทัดกล่าวออกมาด้วยเสียงเล็กที่ฟังดูเหมือนของตัวตลก และยังเป็นตัวตลกที่ชอบเล่นตลกร้ายเสียด้วย

“เหอะ ให้แกถูกปีศาจระดับเจ็ดร้อยกว่าดีดกะโหลกแตกบ้างค่อยพูดเถอะ ค่าสถานะฉันลดไปตั้งเยอะ แถมระดับก็เหลือจิ๊ดนึง จะไม่ให้ฝึกเพิ่มได้ไง?”เขาว่าพร้อมด้วยไหล่กว้างที่ไหวสั่นขนลุก ประสบการณ์การตายแบบนั้นเขาไม่อยากจะรู้สึกถึงมันอีกแล้ว ต่อให้ความเจ็บปวดลดลงมากโขแต่การถูกดีดมะกอกใส่หน้าผากจนกะโหลกแตกโพล๊ะนี่มันไม่ใช่อะไรที่น่าอภิรมย์นัก

“ก็เลยต้องไปลบอาชีพของตัวเองออกหมดแล้วไปสร้างอาชีพเองงั้นสิ?”

“อาชีพแปลกๆในเกมนี้ก็มีเยอะแยะไป แต่จะหาอาชีพที่มันถูกใจใช่เลยนี่ยากนะเว้ย ดูอย่างจอมมารสิ อาชีพแรกยังเป็นตัวโกง ส่วนขั้นสองก็เป็นจอมวายร้าย เจ๋งน่าดู..”เขาพึมพำออกมาเบาๆและมองดูมือขวาเปล่าเปลือยที่กำแน่น

“เจ๊งล่ะสิไม่ว่า สกิลดี แต่พึ่งโชคล้วนๆ ถึงมันจะโกงได้หน้าด้านๆก็เถอะ แต่ผลของสกิลที่ถูกเปลี่ยนไปมาตามความชอบใจของคนที่อำนวยการสร้างอาชีพนี้น่ะมันดูกวนประสาทไปหน่อยไหม? แถมถ้าใช้มากก็เจ็บเจียนตายแบบที่ความเจ็บปวด 1 ใน 10 ยังดูมากเกินไปเลย”ชายร่างเล็กหมุนกล้องยาสูบในมือไปมาก่อนจะเคาะขี้เถ้าในกล้องลงไปในมือของคู่สนทนา

ไม่มีซึ่งเสียงร้องหรือคำบ่นโวยวาย

ปราศจากค่าความเสียหาย

“แล้วไอ้อาชีพเส็งเคร็งที่ไม่มีทักษะโจมตีนี่มันดียังไงวะ? ถึงจะทำให้การโจมตีที่ลดเลือดได้น้อยกว่า 1% ของพลังชีวิตสูงสุดไร้ผลก็เถอะ มีแต่ทักษะสนับสนุนแบบนี้มันไม่ใช่แนวแกไม่ใช่เรอะ?”ชายร่างสูงหัวเราะเบาๆก่อนจะสวนกลับไปด้วยรอยยิ้ม

“พลังชีวิตที่มีมากกว่าร้อยล้านมันทำให้การโจมตีที่ต่ำกว่าล้านอัดไม่เข้าเลยนะ แบบนั้นมันจะไม่ดีได้ไง?”คำพูดของเพื่อนร่วมทางทำให้เขาต้องเปิดหน้าต่างปาร์ตี้ขึ้นมาดูอย่างเสียไม่ได้ หลังจากปรับอัตราการแสดงค่าพลังชีวิตให้เป็นแสดงเป็นค่าจริงๆไม่ใช่แบบเปอร์เซ็นต์แล้วเขาถึงกับเหงื่อตก

“..นี่มันโล่มนุษย์ชั้นยอด”

“ใช่ไหมล่ะ ทีนี้แกจะบอกชั้นมาได้รึยังว่าจะมางานประมูลของเล่นนี่ทำไมกัน?”และแล้วก็มาถึงจุดประสงค์ของการมายังเมืองแห่งนี้เสียที ชายหนุ่มร่างสูงมองเพื่อนร่วมทางในชุดคลุมแบบเดียวกันแล้วรอคอยคำตอบอย่างใจเย็น

“ชั้นก็แค่มาตามคำสั่งของท่านผู้นำ..ก็แค่นั้น”

“แล้วหมอนั่นสั่งให้ทำอะไรล่ะ?”กล้องยาสูบถูกนำเข้าปากอีกครั้งพร้อมกับชายในชุดคลุมที่ยกมือขึ้นปลดฮู้ดที่คลุมศีรษะอยู่ลง รอยยิ้มกรุ้มกริ่มฉายขึ้นบนใบหน้าคมคายติดเจ้าเล่ห์ของเขา นิยิ้มกว้างยิงฟันปล่อยให้ควันหลากสีที่สูดเข้าปอดลอยออกมาอย่างไม่คิดห้าม นัยน์ตาเรียวดุจจิ้งจอกนั้นเสมองไปยังเพื่อนร่วมทางหรือก็คือรัฐที่บัดนี้ลดฮู้ดลงมาด้วยเช่นกัน

“เขาบอกว่าให้อาละวาดในถิ่นของนภาคะนึงชาดให้เต็มที่น่ะสิ”

“ประกาศศักดาสินะ?”

รัฐถอนหายใจกับรอยยิ้มกว้างของอีกฝ่าย ผ้าคลุมสีดำของนิเริ่มปรากฏประกายรูปดาวสี่แฉกสีรุ้งออกมาที่ตรงชายเคลื่อนไหวไปมาราวกับมีชีวิต ไม่ใช่เพียงลวดลายบนผิวผ้า ส่วนของรัฐนั้นเป็นรูปวงกลมคล้ายการกระจายของหยดน้ำที่กระทบผิวน้ำ มันเป็นออพชั่นเสริมจากทวีปเกียร์ที่พวกเขาได้มา มันจะทำให้ไม่มีใครสามารถใช้ทักษะตรวจสอบพวกเขาได้เป็นผลสำเร็จ ดียิ่งกว่าผ้าคลุมทั่วๆไปที่หากมีทักษะตรวจสอบสูงพอก็ยังรู้ข้อมูลบางอย่าง..

แต่นี่ไม่.. นอกจากลวดลายที่สวยงามและบ่งบอกถึงเอกลักษณ์ของแต่ละคนแล้วมันยังช่วยซ่อนพลังพิเศษจนไม่สามารถสัมผัสได้ด้วยวิธีธรรมดาทั่วไปอีกด้วย

“งั้นเรามาถล่มเมืองนี้ให้เละกันไปเลยดีกว่า!

-สัตว์อสูร ปีศาจผู้ค้าความหายนะ นิลดีน ชั้น มหาราชา ระดับ 99 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ค่าความชำนาญการใช้อาวุธหนึ่งชนิดลดลง 10 ระดับเป็นเวลา 7 วันโดยการสุ่ม ลดระดับลง 10 ระดับและเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 10 วันค่ะ-

-สัตว์อสูร อสูรเหล็กไหล รชตะ ชั้น มหาราชา ระดับ 97 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูบริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น พลังป้องโดยรวมกันลดลง 10% ชั่วคราวเป็นเวลา 7 วัน ลดระดับลง 10 ระดับและเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 9 วันค่ะ-

“ถึงระดับพวกเราจะน้อยกว่าพวกนภาคะนึงชาด แต่ข้อดีของการเป็นผู้เล่นกึ่งสัตว์อสูรนี่มันก็คืออาณาเขตบอสสุดสยองไงล่ะ!”รัฐตะเบ็งเสียงลั่นพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง แฝงพลังเวทมนตร์ในร่างกายผลักผู้เล่นที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ใกล้ๆออกไปไกลลิบ

-ทักษะพิเศษ สวรรค์ของนักปรัชญา ทักษะพิเศษของปีศาจผู้ค้าความหายนะ นิลดีน ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน การโจมตีทางกายภาพใดๆก็ตามของผู้ที่อยู่ในอาณาเขตจะลดความรุนแรงลง 10% และเพิ่มความรุนแรงการโจมตีด้วยพลังพิเศษขึ้น 10% ค่ะ-

-ทักษะพิเศษ การขัดเกลาของยอดนักสู้ ทักษะพิเศษของอสูรเหล็กไหล รชตะ ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน 0.01% ของค่าพลังป้องกันโดยรวมของผู้ที่อยู่ในอาณาเขตจะถูกนำมาเพิ่มเป็นค่าพลังชีวิตสูงสุดให้กับ รชตะ ชั่วคราวค่ะ-

“เอาล่ะไอ้รัฐ ได้เวลาที่แกจะได้ทำหน้าที่เป็นโล่มนุษย์ที่ดีแล้ว! ถล่มนภาคะนึงชาดให้เละไปเลย!! ฮ่าๆๆๆๆ!!

 

 

“แบบนี้มันดูไม่ต่างอะไรกับการเป็นศัตรูกับคนทั้งเกมเลยนะนี่”หญิงสาวในชุดคลุมสีดำกล่าวกับเพื่อนร่วมทางอีกสองคนซึ่งหนึ่งในนั้นกำลังนั่งเลียไอศกรีมโคนที่เพิ่งไปซื้อมาอย่างสบายอารมณ์ เพียงเห็นแค่นั้นคนพูดก็หน้างอคอตกและถอยกลับไปนั่งระหว่างเพื่อนทั้งสองของเธออย่างเสียไม่ได้

“แต่มันก็สนุกดีไม่ใช่เหรอ? ถึงใครก็ไม่รู้จะออกกฎห้ามทำร้ายผู้เล่นที่ไม่ได้เป็นศัตรูกับกิลด์ก่อนก็เถอะ แต่ภารกิจพิเศษนี่มันก็ทำให้เราได้ของดีๆมาใช้ไม่ใช่รึไง?”เมื่อหันไปทางด้านขวาก็พบกับหญิงสาวสวมชุดคลุมสีดำแบบเดียวกันที่ส่งยิ้มกลับมา มันก็จริงอยู่ที่ว่าพวกเธอทำภารกิจพิเศษร่วมกับจอมมารอยู่และมันทำให้พวกเธอได้ของดีๆอย่างผ้าคลุมนี่มาใช้

นอกจากสีสวยแล้วยังคุณสมบัติดีอีกต่างหาก

“แต่ว่า...”

“ที่ไม่อยากออกมาอาละวาดก็เพราะว่าฆ่าไม่ได้หรือว่าไม่อยากโชว์หุ่นกันจ๊ะสาวน้อย?”คำพูดนั้นทำเอาเธอต้องสะอึกและหันไปส่งสายตาอาฆาตแค้นให้กับคนที่กำลังกลั้นขำตัวสั่นพยายามไม่ให้ไอศกรีมในโคนหล่นลงไปจนเสียของ

“พี่ไคโรก็พูดได้นี่ ชุดพี่ออกจะสวย..! ถึงตาจะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับทิวลิปแล้วก็เถอะ ต่อให้ชุดมันทั้งผ่าทั้งเว้าทั้งแหวกก็ไม่รู้สึกอะไรอยู่แล้วนี่”คำพูดของหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงกลางเรียกเสียงหัวเราะออกมาจากคนที่อายุมากกว่าได้ดีจนคนถูกพาดพิงต้องร้องแหว

“ไคโรอย่าหัวเราะนะ ชุดนักเต้นตอนปราสาทอลาสไทร์เรายังถ่ายรูปเก็บไว้อยู่นะ!

เพียงเสียงขู่ของสาวเจ้าตัวเล็กนั้นดังขึ้นเสียงหัวเราะก็ขาดช่วงลงพลัน

“ชุดนักเต้นอะไรเหรอคะ?”

“ไม่มีอะไรๆ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะตาจ๋า เนอะทิวลิป ไม่มีอะไรหรอก เนอะ?”ตาได้แต่หัวเราะแห้งๆกับไฟสงครามที่พร้อมจะเผาตัวเธอให้ร้อนรุ่ม ถึงเธอจะรู้มาก่อนคร่าวๆว่าสองคนนี้เคยฉะฝีปากกันที่ปราสาทอลาสไทร์มาก่อนแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะลามมาจนถึงปัจจุบันได้

“เอาละค่ะๆ ทำงานตามที่ท่านผู้นำสั่งให้เสร็จๆไปเลยจะดีกว่านะคะ ตาอยากกลับไปนอนจะแย่อยู่แล้ว ไหนจะต้องไปฝึกต่ออีก แง..ท่านผู้นำใจร้ายที่สุด!”แม้จะมีน้ำเสียงแง่งอนแต่ริมฝีปากที่โผล่พ้นเงาฮู้ดน้นกลับประดับไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้อีกสองสาวได้แต่มองด้วยรอยยิ้มแบบเดียวกันจนอดร้องทักแซวขึ้นมาไม่ได้โดยสัญชาติญาณ

“..ถึงร้ายแต่ก็รักมากล่ะสินะ?”

“อุ.. ไม่รู้หรอกค่ะ!

-สัตว์อสูร จ้าวกระต่ายป่าตาแดง ซิลิเซีย ชั้นมหาราชา ระดับ 101 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ค่าสถานะหนึ่งอย่าง -10 โดยการสุ่มเป็นเวลา 7 วัน ลดระดับลง 10 ระดับและเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 10 วันค่ะ-

ฉับพลันชายผ้าคลุมสีดำที่ปรากฏรูปกระต่ายสีขาววิ่งไปมาราวมีชีวิตนั้นสนิทก็หดลงร่นขึ้นมาจนเหลือแค่ตรงสะโพก เผยเรียวขาเนียนขาวที่อยู่ด้านในให้ใครๆได้ยลชม ฮู้ดถูกลดลงมาเผยให้เห็นสีหน้าไม่สบอารมณ์พร้อมด้วยสองแก้มที่แดงแจ๋ของสาวเจ้า หญิงสาวในชุดนักผจญภัยดูมากประสบการณ์พยายามดึงชายเสื้อนอกลงมาปิดหน้าท้องที่โชว์เด่นหราแต่ด้วยสรีระอันอวบอิ่มนั้นจึงทำให้มันไม่ประสบความสำเร็จ

ตาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันนึกไปถึงผู้ชายที่แอบไปตกลงกับแอนดรอยด์จากทวีปเกียร์ให้เปลี่ยนชุดของเธอเป็นแบบนี้แล้วอดแค้นไม่ได้ ของตัวเองเก็บไว้ดูคนเดียวไม่ได้รึไงกัน ทั้งๆที่เวลาอยู่กันสองต่อสองจะให้จับให้ดูตรงไหนก็โอเคแล้วเชียวนะ ทำไมต้อง.. แง!’

-ทักษะพิเศษ วงกตบิดเบือนสติ ทักษะพิเศษของจ้าวกระต่ายป่าตาแดง ซิลิเซีย ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน ผู้ที่อยู่ในอาณาเขตจะมีการรับรู้ต่อเวลาที่ผิดเพี้ยนไปตั้งแต่ 1-3 วินาทีค่ะ-

“เร็วไปสามวิฯหรือช้าลงสามวิฯ สั้น ง่ายและได้ใจความ.. เอาล่ะจ้า พ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย อีเว้นท์สัตว์อสูรบุกเมืองวันนี้นำโดยราชินีกระต่ายสุดเซ็กซี่จ้า ฮ่าๆๆๆ และตามด้วย...”ทิวลิปที่ลุกขึ้นตามมาทั้งยังมีไอศกรีมอยู่ในมือก็ร้องตะโกนออกมาก่อนจะหันไปหาไคโร

“จ้าๆ”

-สัตว์อสูร มารสยบสายลม จางลู่ชุย ชั้น มหาราชา ระดับ 103 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ลดความเร็วเคลื่อนที่โดยรวมลง 30% เป็นเวลา 7 วัน ลดระดับลง 10 ระดับและเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 10 วันค่ะ-

“ยังไงชุดจอมยุทธ์ก็ใส่สบายที่สุดล่ะนะ”หญิงสาวลดฮู้ดลงพร้อมหมุนตัวไปรอบด้านสะบัดผ้าคลุมที่ปรากฏลวดลายดอกลิลลี่หมุนวนและค่อยๆเลือนหายของเธอ เผยชุดจอมยุทธ์ผ้าลื่นสีดำขลิบขอบสีแดงแถมปักลายรูปเหยี่ยวสีขาวประปรายไปทั่วทั้งชุดซึ่งอยู่ภายใต้ เธอไม่รู้ว่าใครเป็นคนดีไซน์แต่เธอชอบมันมากเพราะทั้งใส่สบายและเบาจนเหมือนไม่ได้ใส่ ถึงบางครั้งมันจะทำให้เธอลืมตัวไปบ้างบางทีก็ตามที

ไคโรขยับยิ้มออกมาก่อนจะขึ้นรูปกระบี่ลมปราณในมือทั้งสองข้าง

-ทักษะพิเศษ เส้นทางของผู้ล่าสายลม ทักษะพิเศษของมารสยบสายลม จางลู่ชุย ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน ผู้ที่อยู่ภายในอาณาเขตเมื่อถูกการโจมตีจากจางลู่ชุยจะถูกลดค่าความคล่องตัวลง 0.001% และนำปริมาณที่ลดลงนั้นไปเพิ่มให้กับจางลู่ชุยเป็นการชั่วคราวค่ะ-

“..และสุดท้ายท้ายสุด!

-สัตว์อสูร มารบุพผาวิปลาส ฮานะคาโงเมะ ชั้น มหาราชา ระดับ 105 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ลดพลังป้องกันลง 10% เพิ่มพลังโจมตีขึ้น 10% เป็นเวลา 7 วัน ลดระดับลง 10 ระดับและเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 10 วันค่ะ-

ไอศกรีมในโคนถูกกัดกินไปอย่างรวดเร็วจนหมดพร้อมกับผ้าคลุมที่ค่อยๆปรากฏลวดลายกลีบดอกซากุระสีชมพูโปรยปรายขึ้นมาตรงชาย ทิวลิปสะบัดผ้าคลุมนั้นไปด้านหลังพร้อมลดฮู้ดลงให้ขนสัตว์สีขาวฟูฟ่องโผล่ออกมา เธอยังอยู่ในชุดเดิมราวกับว่ามันเป็นชุดออกรบประจำตัว เกาะอกสีดำทับด้วยเสื้อแจ๊คเก็ตเนื้อหนาหยาบสีม่วงเข้ม ส่วนด้านล่างก็เป็นกางเกงขาสั้นที่ไม่ได้รูดซิปโชว์กางเกงรัดรูปแนบเนื้อสีดำขาสั้นยาวถึงต้นขา สมแล้วที่ชุดวับๆแวมๆของตายังถูกเรียกว่าเด็กเมื่อเจอเข้ากับชุดที่เปิดเต็มๆแบบนี้

“ไอศกรีมอร้อยอร่อย! ฮ่า!

-ทักษะพิเศษ เจ้าสาวแห่งกลีบดอกไม้ ทักษะพิเศษของมารบุพผาวิปลาส ฮานะคาโงเมะ ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน ผู้ที่อยู่ในอาณาเขตเมื่อถูกการโจมตีของฮานะคาโงเมะจะถูกสุ่มติดสถานะ ชะงัก(Stun) ทุกๆ 10 วินาทีโดยมีระยะเวลาเป็นการสุ่มระหว่าง 1-5 วินาทีค่ะ-

“เอาล่ะผู้เล่นใหม่ทั้งหลาย! มาชมการต่อสู้ของฝ่ายธรรมะกับอธรรมดันดีกว่าน้า!!

..คราวนี้จะได้ถล่มให้เละ สาขาของหกขั้วอำนาจในเมืองเริ่มต้น!

 

 

“แย่แฮะ แย่จุงเบย.. โดนตามจับได้แบบนี้เนี่ย?”

เสียงบ่นพึมพำของหญิงสาวภายใต้ชุดคลุมสีดำที่มีรอยเท้าของแมวเดินเตาะแตะไปมาจนทั่วตรงชายผ้า เธอเหลียวมองรอบด้านที่เป็นพื้นที่โล่งซึ่งดูแออัดไปถนัดตาเมื่อปรากฏกองกำลังไม่ทราบฝ่ายพร้อมจะเข้าห้ำหั่นกับพวกเธอได้ทุกเมื่อ

“ทั้งๆที่ถ้าทิวไผ่ฯอยู่พวกเราคงจะหนีออกไปจากที่นี่ได้ง่ายๆเลยแท้ๆ”เพื่อนร่วมทางเพียงหนึ่งเดียวของผู้พูดคนแรกร้องออกมาทั้งยังทำแก้มป่องค้อนวงโตไปให้กับหญิงสาวอีกคนที่อยู่ในหน้าต่างสนทนา เจ้าของชื่อได้แต่ยิ้มแห้งๆและอ้างนู่นอ้างนี่สารพัดก่อนจะปิดหน้าจอหนีไปเฉยๆ

“ชิ่งไปแล้วอ่า”ผ้าคลุมที่รัดแน่นด้วยเข็มขัดหนังเส้นโตทำให้ผู้พูดได้แต่ดีดดิ้นไปมาก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียด หญิงสาวผู้พูดเป่าลมให้เส้นผมที่ยาวลงมาปรกหน้าปลิวขึ้นไปเล็กน้อยเปิดโอกาสให้นัยน์ตาสีน้ำเงินจางได้มองไปยังรอบด้าน

“วอล์คคคค จัดการไปเลยไม่ได้เหรอ? ข้าชักเบื่อแล้วนา ถึงคำสั่งของพี่ข- ท่านผู้นำจะบอกว่าห้ามลงมือกับพวกที่ไม่ได้อยู่ในหกขั้วอำนาจหรือเป็นผู้เล่นอิสระก่อน แต่ว่าแบบนี้..”ผู้พูดเอนศีรษะไปด้านข้างเล็กน้อยขณะถามด้วยความสงสัย

“แต่พวกเขาดูเหมือนว่าไม่ได้มาร้ายนะลาสโลว์?”วอล์คว่าแล้วจึงหันไปหาอีกฝ่าย

“ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ แต่ข้าสัมผัสพวกที่หน่วงมหาเวทรอเอาไว้แล้วได้ด้วยนะ? ลองอ่านใจพวกมันแบบสุ่มๆแล้วบอกข้ามาทีว่าพวกไหนคิดร้ายบ้าง ข้าจะจัดการเป่าพวกมันไปเกิดใหม่เอง”หญิงสาวในชุดคลุมที่ถูกมัดด้วยเข็มขัดหนังหลายเส้นบิดตัวไปมาก่อนจะหัวเราะคิก “ข้าว่า.. ต่อให้เวทมนตร์ของพวกมันแข็งแกร่ง แต่ก็คงเทียบไม่ได้กับเวทของริวหรอกใช่ไหม? หึหึ”

-สัตว์อสูร ราชินีปีศาจไสยเวท ลาสโลว์ ชั้น มหาราชา ระดับ 99 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ระดับทักษะลดลง 10 ระดับโดยการสุ่มเป็นเวลา 7 วัน ระดับลดลง 10 ระดับและเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 10 วันค่ะ-

-ทักษะพิเศษ มนตรารวมศูนย์ ทักษะพิเศษของราชินีปีศาจไสยเวท ลาสโลว์ ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน ผู้ที่อยู่ในอาณาเขต เมื่อร่ายเวทมนตร์หรือใช้ทักษะพิเศษ จะถูกระบุที่อยู่ได้ในทันทีไม่ว่าจะซ่อนตัวหรือหลบอยู่ในที่ใดก็ตามค่ะ-

เข็มขัดหนังที่รัดพันร่างกายของลาสโลว์อยู่ค่อยๆถูกปลดออกโดยมือที่มองไม่เห็น ทว่าแทนที่ผ้าคลุมจะคลายออกตาม มันกลับระเบิดออกจนขาดเป็นริ้วเผยเรือนร่างบอบบางอ้อนแอ้นภายใต้ผ้าพันแผลสีดำดุจมัมมี่ให้ได้เห็น ประกายสายฟ้าสีน้ำเงินที่แล่นปลาบไปทั่วนั้นคือเวทมนตร์เข้มข้น ยักษ์อัสนีผู้ผันตัวเองกลายเป็นเงาปีศาจใช้เวลาในการเก็บกักพลังงานเวทมนตร์ไว้ในร่างกายมากจนเกินพอ เวทมนตร์ที่เธอจะใช้ต่อจากนี้มักมีความรุนแรงเป็นสองเท่า

“ถึงชั้นจะไม่ค่อยเข้าใจรสนิยมพี่รั- ท่านผู้นำ แต่ว่า.. ลาสโลว์ หุ่นเธอนี่น่าหม่ำชะมัด”เจ้าของหุ่นน่าหม่ำที่ว่าหันขวับไปหาผู้พูดขนหัวลุกกับสายตาที่มองมา มันไม่ต่างอะไรกับสายตาของผู้เป็นพี่ชายที่มองมาเวลาต้องการอะไรบางอย่างจากเธอเลยแม้แต่น้อย

“แต่ก็นะ.. หุ่นเช้งขนาดนั้นใครเป็นเจ้าของเขาก็ต้องอยากโชว์ ถึงเจ้าคนอยากโชว์จะไม่ได้เป็นคนโชว์เองก็เถอะ คิกๆ”หญิงสาวหัวเราะคิกคักพร้อมปลดฮู้ดลง หน้ากากสีขาวประดับขนนกที่เคยปิดทั้งใบหน้าช่วงบนในตอนนี้ปิดเพียงช่วงบนซีกขวา ราวกับว่าใครบางคนต้องการชื่นชมความงามยามที่เธอขยับยิ้มห้ำหั่นกับศัตรู เป็นอีกครั้งที่เธอไม่เข้าใจในตัวของชายคนนั้น...

“หึๆ ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันนะเจ้าที่ร้องไห้จ้าวิ่งมาหาข้าเพราะโดนฮูกินน์กับมูนินน์แกล้งจะพูดแบบนี้ไปได้ซักกี่น้ำ ไว้ถึงคิวเจ้าโดนเปลี่ยนชุดบ้างล่ะข้าจะขำให้ฟันหัก”ดอลล์เอ็มเพรสสาวขยับหางเสือสีขาวของตนไปมาก่อนจะปล่อยมันลู่ลงเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้

“ไม่เอานะ แบบนั้นลาสโลว์ต้องช่วยชั้นนะ!

“ฮ่า! แบบนั้นแหละที่ข้าชอบ.. ยิ่งเจ้าแต่งตัวยั่วมากเท่าไหร่สโนว์ก็ยิ่งติดเจ้ามากขึ้นเท่านั้น ข้าก็จะได้ตั๋วชมมวยแถวหน้าติดขอบเวทีระหว่างพี่ติดน้องกับทาสติดนาย ฮ่าๆๆ!”วอล์คได้แต่ทำแก้มป่องไม่พอใจกับเนื้อความของอีกฝ่าย แต่แล้วเธอก็ต้องหลุดยิ้มออกมาเมื่อจินตนาการถึงอาการของพี่ชายผู้เป็นที่รักและทาสผู้ซื่อสัตย์ของเธอ

“แบบนั้นก็น่าสนุกดีนะ ชั้นว่า..”

-สัตว์อสูร ราชินีสมิงมนตรา เรนเกล ชั้น มหาราชา ระดับ 100 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ลดความรุนแรงในการโจมตีด้วยพลังพิเศษลง 10% เป็นเวลา 7 วัน ลดระดับลง 7 ระดับ และเพิ่มเวลารอกิดเป็น 10 วันค่ะ-

-ทักษะพิเศษ โรงละครหุ่นเชิดไร้ชีวิต ทักษะพิเศษของราชินีสมิงมนตรา เรนเกล ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน ผู้ที่อยู่ในอาณาเขตจะไม่สามารถซ่อนตัวด้วยทักษะพิเศษและหลบหนีออกจากอาณาเขตได้โดยเด็ดขาดค่ะ-

“หนีไม่ได้ซ่อนไม่ได้ จะส่องก็ตามสบายเลยนะลาสโลว์ ชั้นไม่อยากลงมือเท่าไหร่”

ทว่ายังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะตอบ เสียงระเบิดกึกก้องกลับดังมาจากใจกลางของกลุ่มกองกำลังไม่ทราบฝ่ายนั้นทันที เป็นจังหวะเดียวกับเสียงประกาศจากระบบที่ดังขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

-สัตว์อสูร นักวานิชแห่งทุ่งกลืนตะวัน เม็ง ชั้น มหาราชา ระดับ 109 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกริบทรัพย์สินทั้งหมด สูญเสียอาวุธยุทธภัณฑ์ 2 ชิ้น ถูกเปิดเผยข้อมูลในหน้าต่างทักษะ หน้าต่างข้อมูลผู้เล่น หรือหน้าต่างสัมภาระโดยการสุ่ม ลดระดับลง 10 ระดับ และเพิ่มเวลารอเกิดเป็น 10 วันค่ะ-

-ทักษะพิเศษ ข่าวพิเศษราคาสิบล้าน ทักษะพิเศษของนักวานิชแห่งทุ่งกลืนตะวัน เม็ง ทำงาน เมื่อทักษะถูกใช้งาน ผู้ที่อยู่ในอาณาเขตสามารถเลือกได้ว่าจะรับค่าความเสียหายจากการโจมตีใดๆก็ตามหรือเลือกที่จะสูญเสียเงินเป็นหน่วยเหรียญทองเพื่อหลีกเลี่ยงค่าความเสียหายนั้นค่ะ-

“ผู้ผดุงความยุติธรรมมาแล้วจ้า!!

แสงสว่างสีทองพุ่งตรงมาจากวงล้อมของผู้เล่นตรงมาหาเธอทั้งสองพร้อมด้วยค่าความเสียหายหลักแสนที่ลอยขึ้นมาเป็นแถบ เม็งในตอนนี้ยังสวมเสื้อผ้าของพ่อค้าแต่เป็นของชั้นสูงที่ดูหาค่าไม่ได้ แม้จะดูกรุยกรายรุ่มร่ามทว่าความเร็วของเด็กสาวตรงหน้านั้นไม่ได้ถูกจำกัดเลยแม้แต่น้อย ผ้าคลุมสีดำของเธอมีลายรูปดอกทานตะวันเล็กๆน่ารักหมุนวนไปมาตรงชายพลิ้วไหวไปพร้อมกับการหมุนตัวดูร่าเริงราวกับเด็กน้อย

“เม็งจ๊ะ ตอนนี้เราเป็นฝ่ายอธรรมนะ ฝ่ายเดียวกับจอมมารน่ะ”

เด็กสาวผู้มาใหม่เอียงคอมองวอล์คครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มเผล่

“งั้นเม็งเป็นผู้ทำลายความยุติธรรมก็ได้จ้ะ!

“แต่อาณาเขตบอสของเม็งนี่ขูดเลือดขูดเนื้อดีนะข้าว่า แถมความเสียหายที่พวกของเราทำได้แต่ละคนก็ใช่ว่าจะน้อยๆ ถ้าเลือกเสียเงินล่ะก็กระเป๋าฉีกแน่นอน”ลาสโลว์บนพึมพำออกมาขณะมองดูผู้เคราะห์ร้ายที่เลือกจ่ายเงินแทนรับความเสียหายซึ่งกำลังปล่อยโฮน้ำตาร่วง

“ก็เป็นทักษะที่พี่รัดเกล้าตั้งใจเลือกมาให้นี่จ๊ะ แต่ดูเหมือนว่าจะใช้กับพี่จอมมารไม่ได้เลยนี่สิจ๊ะ ถึงจะได้เงินมาที่ละมากๆก็เถอะ แต่พอพี่เขาเลิกใจบุญแล้วก็ลบอาณาเขตเม็งออกไปเฉยเลย”สองสาวผู้ฟังคำบ่นได้แต่ยิ้มแห้งๆกับอาเสี่ยเงินถุงเงินถังที่ทำธุรกิจส่งออกวัตถุดิบจากทวีปเกียร์ออกมาขายได้วันละหลายแสนเหรียญทอง

“เดี๋ยวนะ.. คนพวกนี้ไม่ใช่ศัตรูนี่?”

ทั้งเม็งและลาสโลว์หันขวับไปหาวอล์คที่กำลังถือกริชกากบาทอยู่ด้วยความตกใจ นั่นทำให้พวกเธอต้องเงี่ยหูฟังดีๆถึงเสียงร้องคร่ำครวญของคนที่โชคร้ายนอนกองกับพื้นอย่างน่าสงสาร และสิ่งที่พวกเธอได้ยินนั่นถึงกับทำให้พวกเธอต้องรีบขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่..

“ท่านวอล์ค... ได้โปรด ขอลายเซ็นด้วย....”

 

 

“คิดว่าใช้วิธีนี้จะได้ผลเหรอ?”เสียงทุ้มดังออกมาจากปากชายคนหนึ่งในชุดเสื้อเชิ้ตปอนๆทับด้วยเอี๊ยมสีน้ำตาลเก่าๆเหมือนของช่างกล ทว่าเครื่องมือเครื่องใช้ที่จับจองที่ของตัวเองอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องนั้นกลับดูมากมูลค่าผิดกับการแต่งตัวของชายคนนี้

“แต่การจะรวบรวมผู้เล่นให้สามัคคีกันเป็นปึกแผ่นเพื่อรับมือกับโซโลมอนมันก็ดูจะมีวิธีนี้วิธีเดียวที่ได้ผลที่สุดนี่ จะให้ออกไปป่าวประกาศกับผู้เล่นทั่วไปตรงๆเลยใครจะไปเชื่อ พวกเราในตอนนี้คือผู้ร้ายนะ”ชายอีกคนในชุดชาวบ้านดูธรรมดาสามัญกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงคัดค้านเต็มที่ หางจิ้งจอกสีดำทั้งเก้าที่ด้านหลังสะบัดไปมาบ่งบอกถึงอารมณ์ที่เริ่มคุกรุ่นเมื่อนึกถึงประสบการณ์ที่ผ่านมา

“.....”

“แต่มันก็น่าจะมีวิธีอื่นไม่ใช่รึไง? อย่างน้อยเราก็น่าจะวางตัวเป็นกลางได้ไม่ใช่เหรอ แบบนี้นี่แบกหน้าเข้าเมืองไหนไม่ได้ซักเมืองเลยนะ โดนรุมประชาทัณฑ์เอาได้ง่ายๆเลยนะ!”นักประดิษฐ์หนุ่มตบโต๊ะดังลั่นพร้อมลุกขึ้นพรวดด้วยท่าทีกระเหี้ยนหระหือรือ

“แล้วสถานะของพวกเราตอนนี้มันวางตัวเป็นกลางได้รึไงฟะ? แค่โดนจั่วหัวว่าเป็นจอมมารคนเขาก็รังเกียจชนิดวิ่งหนีเหมือนเห็นแมลงสาบตีปีกเข้ามาหาซะอย่างงั้นล่ะ!”จิ้งจอกเก้าหางส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอและเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ของตัวเองด้วยความเบื่อหน่าย

“.....”

“ก็เพราะแบบนั้นไง ทำไมเราถึงไม่ลองหาวิธีที่มันจะ-”

“ชั้นก็บอกอยู่นี่ว่าพวกเรา-”

อะแฮ่ม!

ด้วยเสียงกระแอมไอดังลั่นจนต้นเสียงต้องสำลักลมไอโคลก สงครามฝีปากของชายทั้งสองก็จบลงด้วยสีหน้าบูดบึ้งของแต่ละฝ่ายที่จำต้องยอมเลิกราไปแต่โดยดี เพราะไม่ว่าในตอนนี้ต่อให้เอาจริงขึ้นมาก็ไม่แน่ว่าหากร่วมมือกันแล้วจะเอาชนะคนๆนี้ได้หรือไม่

“ขอฉันทวนหัวข้อการประชุมครั้งนี้อีกครั้งนะ..”

“....”

“....”

ทั้งสองหรี่ตาลงพร้อมทั้งเบนสายตามองไปด้านข้างเมื่อถูกนัยน์ตาสีมรกตคู่คมมองสวนมาจนนั่งไม่ติดเก้าอี้ รัดเกล้าและริวกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าสิ่งที่พวกตนคุยกันอยู่เมื่อครู่นั้นผิดหัวข้อการประชุมไปหลายขุมจนเกือบโดนสั่งจมเรือเพราะออกอ่าวไกลเกิน

“พวกเรามาประชุมเฉพาะกิจครั้งนี้ ไม่ใช่เพื่อหาข้อยุติเรื่องธรรมะหรืออธรรม แต่เพราะเรื่องของเด็กๆที่พวกแกรับมาดูแลโดยไม่ปรึกษากันก่อนต่างหากเล่า! พวกแกคิดว่าเงือกตัวน้อยๆทั้งหลายต้องได้รับการดูแลมากขนาดไหนกัน!? ไหนจะจิ้งจอกตัวน้อยๆที่ร้องไห้งอแงตลอดแบบนั้นอีก!? หัวใจของพวกแกทำด้วยอะไรกัน! เห็นสงครามสำคัญกว่าความเป็นอยู่อันสุขสบายของเด็กน้อยตาดำๆงั้นเรอะ!!?”สิ้นเสียงตวาดของจอมมารหนุ่มในชุดคลุมสีดำ เปลวเพลิงสีเขียวมรกตพร้อมด้วยสายฟ้าสีเดียวกันก็วิ่งพล่านไปทั่วทั้งตัว ปกคลุมห้องเล็กๆแห่งนี้ไปด้วยแสงสีเขียวสว่างจากพลังด้านลบอันเป็นแหล่งพลังชั้นยอดของจอมวายร้าย

“แต่ว่ารัน..”

“พวกชั้นว่า..”

“เด็กน้อยพวกนั้นต้องมาก่อน! พวกแกคิดว่าสภาพจิตใจของนกน้อยทั้งหลายในแดนวิหคเป็นยังไงหลังจากถูกปีศาจของโซโลมอนรุกรานและเข่นฆ่าพ่อแม่ของพวกนั้นอย่างเลือดเย็น!? ฉันไม่ยอมให้เด็กน้อยพวกนี้ต้องเสียอนาคตไปเด็ดขาด! เด็กๆทุกคนในความดูแลของฉันต้องเติบโตมาเป็นคนดี แข็งแกร่ง และฉลาดหลักแหลม!

เป็นเพราะผลของทักษะหรืออะไรก็ไม่ทราบที่ทำให้ริวและรัดเกล้ามองเห็นรันตัวใหญ่ขึ้นค้ำหัวพวกเขาอย่างไม่น่าเชื่อ ทว่าพอกระพริบตาอีกคราพวกเขาก็เห็นเพียงสีหน้าบึ้งตึงของจอมมารหนุ่มผู้ห่วงใยเด็กน้อยในความปกครองของตนเท่านั้น

“เอ่อ.. นี่แกเป็นอะไรไปมากรึเปล่า ทำไมห่วงเด็กเข้ากระดูกดำถึงขนาดนี้?”

“น้องรัน.. ถึงพี่จะเข้าใจว่าต่อให้นี่เป็นเกมแต่เด็กๆพวกนั้นก็มีชีวิตและมีอนาคต แต่ไม่ใช่ว่าในตอนนี้พวกเราควรจะเร่งหาทางรับมือโซโลมอนไม่ดีกว่าเหรอ?”ที่รัดเกล้าอนาวิลว่ามานั้นมีเหตุผล ทว่ารันในตอนนี้นั้นไม่ได้เห็นชีวิตใดในโลกใบนี้เป็นเพียงแค่ปัญญาประดิษฐ์ชั้นเลิศอีกแล้ว

“ฉันรู้ว่านี่คือเกม แต่เด็กๆพวกนี้ก็มีชีวิต ใครจะไปรู้ว่าถ้าหากดูแลพวกเธอดีๆ เด็กพวกนี้อาจจะรักเราและเป็นกำลังสำคัญที่ซื่อสัตย์ไม่คิดทรยศให้กับเราก็ได้นะ?”ชายหนุ่มกล่าวเปรยๆ โปรยไปให้อีกสองหนุ่มคิดไตร่ตรองไปนิ่งๆ

“แต่จุดประสงค์หลักเลยก็ยังคงเป็นสวัสดิภาพของเด็กๆอยู่ดีสินะ?”

“แม่นแล้ว!

ฉับพลันบรรยากาศรอบด้านก็เย็นลงอย่างผิดธรรมชาติ ความยุ่งเหยิงภายในนัยน์ตาสีมรกตนั้นเรียกได้ว่าสับสนอลหม่านเสียยิ่งกว่าท้องทะเลในคืนพายุเข้า แม้รอยยิ้มจะยังคงอยู่บนใบหน้าของผู้พูดเมื่อครู่ทว่าความรู้สึกที่แสดงออกมานั่นไม่ใช่ร่าเริงเหมือนเก่า

“พี่รัดเกล้าช่วยจัดการแผนผังเมืองให้พร้อมด้วยนะครับ ริว.. แกดูแลจิ้งจอกทั้งหลายในสังกัดของแกด้วยก็แล้วกัน ตอนนี้ฉันมีธุระด่วนที่สำคัญมากต้องไปทำ”ชายหนุ่มเจ้าของนัยน์ตาสีเขียวสดขยับกายลุกขึ้น เพียงขยับตัวบรรยากาศรอบด้านพลันหนักอึ้งราวเพิ่มน้ำหนักขึ้นเป็นพันเท่า ชายทั้งสองมองดูผู้พูดด้วยความหวั่นเกรงอย่างไม่ทราบสาเหตุ

และมีเพียงคนที่สนิทที่สุดอย่างริวเท่านั้นที่ออกปากถามถึงธุระนั้น

“เกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นเหรอ? หรือว่าศัตรู..?”

“เปล่าน่ะ..”รอยยิ้มบางๆที่ให้ความรู้สึกของคนที่มองทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความเอ็นดูราวกับเป็นผู้สร้างทุกสิ่งนั้นหายไปและเหลือเพียงรอยยิ้มแหยๆของคนที่พยายามหาข้อแก้ต่างพาตัวเองให้พ้นจากสถานการณ์อันคร่ำเครียดนี้

“..คือ ฉันต้องรีบไปก่อนที่ลูกสาวจะตื่นจากนอนกลางวันน่ะ แหะๆ ไปนะ”

ว่าแล้วร่างของ ท่านผู้นำ ก็หายวับไปด้วยทักษะเทเลพอร์ทที่สิ้นเปลืองพลังงานมากในทันที ริวและรัดเกล้านิ่งมองตรงจุดที่ชายคนเมื่อครู่นั่งอยู่แล้วร้องแหวออกมาเมื่อรู้ว่าคนที่เพิ่งจากไปทิ้งอะไรเอาไว้ให้ บนโต๊ะเบื้องหน้าของพวกเขานั่นคือเอกสารกองโตที่มีรอยขีดเขียนวาดรูปเล่นเป็นเด็กประถมเต็มไปหมด และสาเหตุที่ทำให้พวกเขาทั้งสองต้องร้องลั่นนั่นก็เพราะว่า..

เจ้าคนที่ตีหน้าเครียดสั่งงานราวกับเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่เมื่อครู่มันดันทิ้งเอกสารงบประมาณและเอกสารการจัดการภายในของ เมือง ใหม่แห่งแรกที่ผู้เล่นสร้างขึ้นเอาไว้กองเป็นภูเขา! สั่งให้พวกเขาทำงานงกๆแล้วตัวเองดันหนีไปเสวยสุขกับใครที่ไหนก็ไม่รู้!

“ว้อย! อย่าให้จบสงครามนะ! พ่อจะทำเกมโอเวอร์จนมันกลับไปเหลือเวลหนึ่งเล้ย!

“เย็นไว้..ริว ใจเย็นๆ ต่อให้กวนประสาทยังไงน้องรันก็ยังเป็นท่านผู้นำของฝ่ายเราอยู่ดี เย็นไว้โยม ใจร่มๆไว้ แล้วอย่าไปพูดแบบเมื่อกี้ให้ใครได้ยินล่ะ เดี๋ยวพวกเราจะตายแบบหาศพไม่เจอ”รัดเกล้าปรามเสียงค่อยและกดไหล่เพื่อนต่างวัยให้นั่งลงเหมือนเดิม

เขาไม่ได้กลัวคนที่ถูกกล่าวถึงเลยแม้แต่น้อยนิด ทว่า..

สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง ด้วยความเจ้าชู้ที่ระดับซูส มหาเทพแห่งโอลิมปัสยังต้องยอมสยบนี่ต่างหากที่เขาต้องหวั่นเกรง เพราะแต่ละนางที่มาหลงเสน่ห์ท่านผู้นำจอมทิ้งงานคนนี้ไม่ธรรมดาสักคน ไม่ว่าจะฝีปาก ฝีมือ หน้าตา หรือฐานะ

แต่ละคนนี่เรียกได้ว่าหากหมายหัวใครเมื่อไหร่ล่ะก็รับรองหาศพไม่พบ

“...จริงของพี่”

“ใช่ แค่คิดก็...”

“สยองแล้ว x2

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,284 ความคิดเห็น

  1. #964 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2556 / 22:52
    สรุปว่าพวกริวมันจะหักหลังรันทีหลังเรอะ งั้นไปตายก่อนเลยดีกว่าไหม แต่ล่ะตัวหาประโยชน์เข้าตัวทั้งนั้น คงไม่ถึงรัน วอร์คจะเล่นก่อนอ่ะดิ เหอะๆๆ
    #964
    0