God Presentiment Online ภาค สงครามเทียมเทพ

ตอนที่ 69 : บทพิเศษ ถ้าหากเป็นเธอ : ยายหัวทึบเจ้าน้ำตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 เม.ย. 57

บทพิเศษ ถ้าหากเป็นเธอ
ยายหัวทึบเจ้าน้ำตา

“..But there’s no time to think..”

“..About that now...”

“There’s a voice calling for US!!”

เว็บไซต์วีดีโอแชร์ริ่งกำลังแสดงภาพของคนทั้งสองบรรเลงกีตาร์ไฟฟ้าพร้อมกับอ้าปากร้องจ่อไมค์ที่มีอยู่เพียงอันเดียวนั่น มิวสิควีดีโอซิงเกิ้ลพิเศษตัวแรกที่ฮัสกี้แร็กแยกร้องเดี่ยวให้กับเกมๆนี้ หลังจากวันนั้นที่อีเว้นท์สงครามเทียมเทพจบลงไปพร้อมกับชีวิตของจอมมาร ไอริสก็ตื่นขึ้นมาเพราะรันและกลับกลายเป็นเขาที่ต้องเกือบกลายเป็นเจ้าชายนิทราเสียเอง รันเป็นคนฉลาด..เขายื่นข้อเสนอให้เธอช่วยเขา เพียงแค่วางไวรัสในระบบที่แตกแยกออกมาของโค้ดซีโร่

เขาขอให้เธอทำเพียงแค่นั้นและเขากลับรอดมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เธอควรจะดีใจรึเปล่า? ที่เขาเลือกเธอ..แทนที่จะเป็นวอล์ค น้องสาวของเขารักเขามาก ทั้งๆที่เป็นแบบนั้นเขากลับยังพยายามดึงดันที่จะเข้าใกล้เธอ แล้วทิวลิปล่ะ ทั้งน่ารักน่าเอ็นดู อยากจะนำมาทะนุถนอมเอาไว้ราวกับตุ๊กตาที่ไม่ต้องการให้แตกหัก ฐานะหรือก็ดี หัวหรือก็ดี หรือแม้แต่ตาล่ะ สวยและฉลาด เพียบพร้อมแทบทุกด้าน ผิดกับเธอที่ฉลาด แต่ไม่ยอมเปิดเผยมันออกมา ไม่สิ..เธอเปิดเผยมันออกมาไม่ได้

เธอไม่อยากเข้าไปยุ่งกับเรื่องธุรกิจของครอบครัวอะไรนั่นอีกแล้ว อุตส่าห์กลับมาเรียนได้ปกติกับเพื่อนๆทั้งทีถึงแม้ว่าเธอจะเรียนรู้มาเกือบทั้งหมดแล้ว แต่ทำไมเธอถึงอยากกลับมาเรียนอีกล่ะ? เพราะว่าเธออยากมีเพื่อนอย่างนั้นเหรอ? ผิดถนัด..เพราะรันต่างหากล่ะ

เขาบอกเธอ..วันนั้น ก่อนที่เขาจะไปหาเอไอโค้ดซีโร่ บอกเธอหลังจากแจกแจงแผนงานที่ต้องการให้เธอทำทั้งหมดแล้ว คำพูดในวันนั้นเธอจำได้ดีไม่เคยลืมและไม่อยากที่จะลืมมัน เขาพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มหวานและมือใหญ่อบอุ่นที่ลูบหัวเธอเบาๆนั่น

เป็นอะไร? กลัวว่าฉันจะไม่กลับมารึไง? เอาน่า..ถึงฉันจะกลับมาหรือไม่มันก็ไม่น่าจะกระทบถึงเธอมากขนาดนั้นนี่นา เอ่อ..หยะ อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้นซี่ โอเคๆ..ฉันสัญญาว่าจะกลับมา เอ่อ..จะเอาอะไรมายืนยันงั้นเหรอ? งั้นถ้าฉันกลับมาได้เธอต้องทำตาที่ฉันบอกหนึ่งอย่าง..เอ้ ฉันไม่สั่งให้ไปทำอะไรน่าอายๆหรอก เป็นอันว่าตกลงตามนี้นะ โรส?”

เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงต้องมายุ่งกับชีวิตเธอมากมายขนาดนี้.. เธอเองก็เคยลองถามเขาออกไปว่าทำไมเหมือนกันนะ?

และคำตอบล่ะ มันสั้นง่ายและกำปั้นทุบดินเป็นที่สุด..

นั่นก็เพราะฉันชอบเธอไง..

เธอไม่เชื่อเด็ดขาดกับคำพูดของเพลย์บอยที่ชอบหว่านเสน่ห์โดยไม่รู้ตัวแบบนี้น่ะ แค่คำพูดกับท่าทีพวกนั้นก็ทำให้สาวๆหัวใจสั่นกันได้แล้ว แน่นอน คำพูดพวกนั้นย่อมใช้กับเธอได้ผลเช่นกัน อย่างน้อยเธอก็ยังพอเถียงเขาได้ในบางเรื่องก็เถอะ แต่ทำไมเขาถึงบอกว่าเถียงผู้หญิงไม่เคยชนะกันนะ ทั้งๆที่แค่ยิ้มๆพูดหวานๆก็ชนะแล้ว?

แต่ก็เขาไม่ได้ยิ้มและแสดงท่าทีว่าตนเหนือกว่านี่นา..

เธออมยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นภาพของรันที่ฉีกยิ้มทำหน้าตลกยั่วลูกสุนัขที่ถูกตั้งเป็นภาพพื้นหลัง เธอเลื่อนสโครลบาร์ด้านข้างลงไปเรื่อยๆเพื่อหาคลิปที่เธอพอใจ อย่างน้อยการมานั่งเล่นแล็ปท็อปในตอนเช้าก่อนไปโรงเรียนมันก็ทำให้เธอผ่อนคลายเรื่องโรงเรียนไปได้เยอะ

โรงเรียน..นั่นคือเรื่องที่รันขอ เขาอยากให้เธอไปโรงเรียน มีเพื่อนเหมือนกับคนอื่นๆบ้าง หรือว่าเขาเห็นว่าความคิดความอ่านของเธอมันแก่เกินอายุหรือไงกันถึงต้องให้เธอย้อนกลับไปเรียนเรื่องเดิมๆ ตอบคำถามเดิมๆที่เคยเห็นผ่านตามาแล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร..กลับกัน ดีเสียอีกที่มันทำให้เธอมีความสุข

ที่จะได้พบกับเขาทุกๆวัน..

เธอชอบเขางั้นเหรอ? หรือเพียงเธอแค่หลงไปตามคารมของเขาที่บอกกับเธอว่าจะเอาเธอไปเป็นของเขาในวันนั้น ดอกฟ้าเรี่ยดินกับฮัสกี้ตกอับงั้นเหรอ? นั่นทำเอาเธอหัวเราะในยามแรกที่ได้ฟัง ทำไมเขาถึงเปรียบตัวเองว่าเป็นฮัสกี้ล่ะ? ทั้งๆที่เขาเองก็พร้อมจะเป็นพญาเหยี่ยวได้ทุกเมื่ออยู่แล้วแท้ๆ และสำหรับพญาเหยี่ยวการจะเด็ดดอกไม้สักดอกที่อยู่สูงเพียงใดนั่นย่อมไม่ใช่เรื่องยาก..แล้วจะนับประสาอะไรกับดอกฟ้าเรี่ยดินที่พร้อมจะกลายเป็นดอกไม้ริมทางที่ถูกเด็ดดมแล้ววางทิ้งกัน

เธอก็แค่คล้อยตามเขา ยอมเขาเสียทุกอย่าง ทำไมกันนะ?

ทั้งๆที่เธอกลัวจะเจ็บเวลาถูกพญาเหยี่ยวทิ้งลงมา..ทำไมเธอถึงยังกล้าที่จะชูช่อรอกรงเล็บนั่นกันนะ? ทั้งๆที่ดอกฟ้านี้มีเจ้าของอยู่แล้ว..

ติ๊ดๆๆ..ตี๊ดๆ..ติ๊ดๆๆ

เสียงของนาฬิกาดิจิตอลข้างเตียงดังขึ้นบอกเวลา 7 นาฬิกาที่เธอต้องออกไปโรงเรียน ทำไมเธอถึงออกช้า? ก็คอนโดฯของเธออยู่ใกล้ๆโรงเรียนนี่เอง ก็ดูเหมือนว่าจะสะดวกไปอีกแบบ ผิดแต่ว่าเวลานี้คือเวลาที่เธอต้องออกไปหารันที่มารอไปโรงเรียนด้วยกัน

จักรยานน่ะ..

โรสคว้าเป้ขึ้นสะพายหลังก่อนจะเดินออกนอกห้องไปโดยไม่ลืมปิดคอมพิวเตอร์ รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอ แน่นอนเธอกำลังดีใจอย่างมาก ดีใจที่จะได้เจอรัน..คนที่เธอแอบรัก คาสโนว่าคนนั้น.. ใช้เวลาคิดเรื่อยเปื่อยในลิฟท์ไม่นานจากชั้น 5 ก็ลงมาสู่ชั้นล่างสุดด้วยความรวดเร็ว เธอสอดส่ายสายตามองหาเขาคนนั้นทันที

ชายหนุ่มที่เธอกำลังมองหายืนอยู่ตรงนั้น รันยืนพิงจักรยานอยู่ตรงหน้าทางเข้าคอนโดมิเนียมพร้อมกับรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม คาดว่าน่าจะมาจากสิ่งใดก็ตามที่แสดงอยู่ที่หน้าจอมือถือล่ะนะเธอว่า เขาพับหน้าจอมือถือก่อนจะนำมาแนบออกแล้วอมยิ้ม

คงจะดูรูปใครอยู่ล่ะมั้ง..เป้าหมายต่อไปแน่ๆ

โรสคิดพลางนิ่วหน้าก่อนจะเดินตรงออกไปหาเขา

วันนี้ซ้อนจักรยานนายนี่อารมณ์ไม่ดีแน่ๆ..

อ๊ะ..มาแล้วๆ เจ้าหญิงมาแล้ว..รันร้องออกมาเสียงร่าเริงหากแต่โรสกลับหลุบตามองพื้นแล้วเดินตรงมาหยุดที่จักรยานทันที รันยิ้มเผล่ก่อนจะขึ้นนั่งและตบเบาะหลังเป็นสัญญาณให้เธอขึ้นไปนั่ง โรสเองก็ทำตามราวกับไม่ต้องการพูดอะไรมาก

เป็นอะไรรึเปล่า? วันนี้เงียบๆนะ?”รันเอ่ยออกมาหลังจากเริ่มออกแรงปั่น

ชั้นก็แบบนี้ทุกวันอ่ะ..โรสบอกปัด

เอ๋? แต่ว่าเมื่อก่อนเธอร่าเริงกว่านี้นี่นา..ยิ้มง่ายกว่านี้ด้วย เป็นอะไรรึเปล่า? ปวดท้องเหรอ? หรือว่าเริ่มไม่ชอบขี้หน้าฉันแล้ว? หรือว่ามีปัญหาเรื่องเรียน? หรือว่า...

ชั้นไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นแหละน่า..แค่เบื่อเวลาที่นายมาทำเป็นตัวติดกับชั้นก็เท่านั้นหญิงสาวชิงตัดบทก่อนที่เขาจะพูดจบ เธออยากจะตบปากตัวเองเหลือเกินที่ว่าทำไมพูดออกไปแบบนั้น เธอออกจะรู้สึกดีด้วยซ้ำที่เวลามีเขามาอยู่ข้างๆแทบทุกเวลาแบบนี้ เธอดีใจที่ได้อยู่ใกล้เขา..

เน้..2 เดือนมานี่เธอเบื่อมาตลอดเลยงั้นเหรอ? ฉันผิดสิเนี่ย?”รันกล่าวกลั้วหัวเราะ ดูเขาจะไม่สนใจสักเท่าไหร่เลยนะเนี่ย ตามปกติคนเราต้องหัวเสียเวลาโดนพูดแบบนั้นใส่ไม่ใช่เหรอ? “ให้ตายสิ.. ตั้ง 2 เดือนแล้วแท้ๆ โรคปากไม่ตรงกับใจนี่ยังรักษาไม่หายเสียทีน้า ฮะๆๆ

นี่ ตาผีพนัน..

เธอไม่ได้เรียกฉันแบบนั้นมานานแล้วนะ มีอะไรเหรอ?”รันอมยิ้มบางๆถามโดยไม่หันมามอง

นาย..ไม่เบื่อบ้างเหรอ? เวลาอยู่กับฉันน่ะ?”

ฉันไม่เบื่อหรอก...เพราะฉันชอบเธอนี่ ถึงเธอจะไม่ได้ชอบฉันเลยก็เถอะรันกระตุกยิ้มก่อนจะถอนหายใจ ฉันยังคงจะยืนยันคำเดิมนะ ถึงว่าเธอจะปฏิเสธฉันยังไงฉันก็จะเอาเธอมาเป็นของฉันให้ได้ อืม..วันนี้อาจารย์ประชุมกันช่วงบ่าย เลิกเร็วด้วย..เพราะฉะนั้น ไปคาราโอเกะกันไหม?”

ตามใจนายสิ ฉันยังไงก็ได้อยู่แล้ว..

ดีใจจัง คาราโอเกะ..กับรัน โรสลอบยิ้มกับตัวเองทันทีที่ตอบรับไป เขาหัวเราะน้อยๆก่อนจะเร่งแรงปั่นราวกับต้องการจะเร่งเวลาให้ถึงบ่ายวันนี้ไวๆ..

ฉันจะร้องให้เธอฟังเต็มที่เลย..

จ้าๆ คนเก่ง..โรสตอบรับยิ้มๆ

อยากฟังเร็วๆจัง..

การเรียนภาควิชาศิลปะการแสดงดูจะยากสำรับเธอนิดหน่อยในบางเรื่อง ใช่ว่าเธอไม่กล้าแสดงออก แต่เธอไม่ชอบถูกมองหรือต้องไปอายส์คอนแท็คอะไรนั่นกับคนอื่น ถึงรันจะแนะนำว่าอย่ามองตา ให้มองที่หว่างคิ้วแทน นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอเลิกท่าทีติดๆขัดๆได้เสียเท่าไหร่ เธอเลือกสาขาการร้องเพลง เธอร้องได้แต่ไม่ค่อยถนัดนัก..อย่างน้อยก็ดีกว่าไปเลือกพวกละครเวทีล่ะนะ

วันนี้วอล์คไปไหนอ่ะ? ไม่มาเรียน..จะสอบกลางภาคแล้วนะนี่หญิงสาวเอ่ยถามคนข้างกายที่ก้มหน้าก้มตาขีดเขียนอะไรบางอย่างในสมุดบรรทัด 5 เส้น เธอถอนหายใจก่อนจะร้องเรียก

เฮ้..ฟังอยู่รึเปล่าเนี่ย? รัน...เอ่อ ทำอะไรอ่ะ?”

เพลงน่ะ คิดออกพอดี..ช่วยรอแป๊บนะรันยิ้มบางๆส่งมาให้ก่อนจะหันไปจดโน้ตในกระดาษยิกๆ โรสเบ้หน้าเล็กน้อยก่อนจะคิดหามุขใหม่มาเรียกร้องความสนใจ

รัน..ฉันชอบนายนะ

กึก..!?

ไส้ดินสอกดที่ขีดๆลากๆอยู่บนหน้ากระดาษกลับหักลงเฉยๆพร้อมกับใบหน้าคมคายหันขวับมาหาเธอด้วยอารามมีความสุข ก่อนที่รันจะรู้ตัวว่าตนพลั้งทำสีหน้าแบบใดออกไปก็ต้องมาทนนั่งฟังเสียงหัวเราะใสๆของคนแกล้งแล้ว ชายหนุ่มนักแต่งเพลงเดาะลิ้นไม่พอใจก่อนจะหันไปจดเนื้อเพลงต่อ

ใจร้าย..อย่าแกล้งกันให้ดีใจเล่นสิ

หึๆ..นายนี่หลอกง่ายชะมัด หมดคาบพักก็เรียนอีกวิชาเดียวก็จะได้ไปเที่ยวแล้ว ว่าแต่บอกมาก่อนเลย..วอล์คทำไมไม่มาเรียนกัน หืม?”โรสคว้าไหล่รันมาประชันหน้า เธอจ้องตาเขาได้ ไม่เหมือนกับคนอื่น แปลกดีนะที่เธอกลับรู้สึกว่าอยากจะจ้องมันตลอดไปเลยด้วยซ้ำ แววตามีความสุขแบบนี้..ไม่เหมือนตอนนั้น

ทำไมอ่ะ? กลัวจะมีก้างขวางคอตอนไปเที่ยวกันรึไง? ยายนั่นมีคิวไปแจกลายเซ็น กว่าจะกลับมาก็เย็นๆนู่น..ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ ไม่มีใครมาขัดคอเราแน่นอนเนอะ? ที่ร้าก?”รันฉีกยิ้มกว้างจนตาปิด ชายหนุ่มลูบหัวเธออย่างที่เคยทำทุกวัน แต่คราวนี้เธอกลับปัดมือเขาออก

อย่า..เล่นหัวชั้นเสียงหวานดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

 “เอ๋?”

ที่ผ่านมานี่เราคบกันมา 2 เดือนหลังจากตอนนั้น นายบอกว่าชอบชั้นมา 42 ครั้ง.. แต่พอฉันบอกชอบนายแค่ครั้งเดียวนายกลับคิดว่ามันเป็นมุขตลกจริงๆโดยไม่ท้วงถาม น่าเสียใจจัง..โรสถอนหายใจก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะปล่อยให้รันมองมาที่เธอด้วยสีหน้าเหวอตกใจสุดขีด

เอ่อ..เมื่อกี๊เธอพูดจริงเหรอ?”

เปล่า ชั้นล้อเล่นเธอหลบตาเขา ใครมันจะกล้าบอกชอบคนที่แอบชอบต่อหน้าเพื่อนทั้งห้องแบบนี้กัน..ก็เธอไง แต่เอาไว้อยู่เงียบๆกันสองคนในที่เงียบๆแล้วค่อยบอกอย่างจริงจังมันไม่ดีกว่ารึไง? หญิงสาวลอบสังเกตท่าทีของเขาทันที รันได้แต่ยิ้มแหยๆก่อนจะหันไปเขียนงานของตนต่อด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป คิ้วเรียวของสาวเจ้าขมวดมุ่นพร้อมกับเสียงกริ่งเริ่มคาบที่ดังขึ้น

คาบเรียนสังคมผ่านไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับความกังวลในจิตใจของเธอที่เริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ไม่เป็นอันเรียนเอาเสียเลย..หญิงสาวนิ่วหน้าน้อยๆ ตาของเธอยังคงเอาแต่มองเขา สีหน้าของเขาหมองลงไปเล็กน้อย หัวคิ้วก็มุ่นเข้าหากันมากกว่าปกติ...นี่เธอสังเกตถึงขั้นนี้เลยงั้นเหรอเนี่ย?

อนาคตสตอล์คเกอร์แฮะเรา..หรือว่าเป็นอยู่แล้วกันนะ?’

50 นาทีผ่านไปเหมือนสายลมพัดผ่าน สีหน้าของรันกลับมายิ้มแย้มอีกครั้งพร้อมกับหันมาเอ่ยชวนเพื่อเลือกหาที่ทานอาหารเทียง โรสช้อนตามองเขาเล็กน้อยก่อนจะคว้ากระเป๋าตนขึ้นสะพายเดินตามเขาไปเงียบๆ

นี่ เป็นอะไรรึเปล่า? เงียบๆตั้งแต่เมื่อกี๊แล้วนะ..ทั้งคาบเลยรันเลิกคิ้วถามเธอ

นายแคร์รึเปล่า ที่ชั้นเอ่อ.. พูดออกไปแบบนั้นน่ะ คือ.. ชั้นเห็นนายดูหมองๆไปแป๊บนึงก็เลยกังวลน่ะ เอาเป็นว่า นายแคร์ที่ชั้นพูดว่าล้อเล่นนั่นรึเปล่า..คืออันที่จริงแล้วชั้นไม่ได้จะพูดแบบนั้น ตะ..แต่ว่ามัน..เอ้อพวงแก้มของหญิงสาวแดงเรื่อขึ้นมาอย่างไรสาเหตุ รันอมยิ้มก่อนจะลูบหัวเธอเบาๆและคว้ามือเดินเข้าห้องน้ำอาจารย์แถวๆนั้นไป มันเป็นห้องน้ำที่ไม่ค่อยมีใครมาใช้เท่าไหร่นัก..นี่แหละเหมาะแล้ว เขาคิด..

เอ่อ..นาย นายพาฉันเข้ามาทำไมน่ะ..?

จะเค้นความจริงจากผู้ต้องหาคดีร้ายแรงแถวนี้แหละ..รันว่ายิ้มๆก่อนจะหันไปล็อคประตูห้องน้ำและเอี้ยวตัวมาขยับฝาชักโครกลงปิดก่อนจะนั่งลงไป ไม่วายฉุดข้อมือเธอให้มานั่งคร่อมบนตักของเขาด้วย ผู้ต้องหาคดีปล้นชิงทรัพย์ ต้องการแก้ตัวอะไรไหมครับ?”

เอ๋? ปะ..ปล้นชิงทรัพย์?”หญิงสาวพยายามขืนมือของเขาที่จับมือของเธอขึ้นมาหอม

อ้อ..เพิ่มอีกกรณี ดูหมิ่นเจ้าหน้าที่..ไม่สิ อีกกระทงเลย ทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ด้วยครับพอถึงตรงทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ เขากลับจับมือของเธอลงไปทาบที่อก แรงไหวเบาๆที่กระทบมาจากก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจนั้นรัวเร็วแบบที่เธอไม่เคยสัมผัส

มันควรจะเต้นเร็ว..ขนาดนี้เลยเหรอ?

กรุณายอมรับความจริงด้วยครับ..คุณรักผมไหม?”นัยน์ตาสีทองนั่นคล้ายจะมองลึกลงมาในใจเธอเสียให้ได้ เหงื่อเย็นผุดขึ้นที่ขมับพร้อมกับไหลที่ไหวสั่นเล็กน้อย เธอเป่าลมออกจากปากก่อนจะเบนหน้าไปทางอื่นแล้วพูดออกมา

ชั้นรักนาย...หญิงสาวตอบหน้าบึ้ง

หวานๆหน่อยสิครับ..นะครับ คุณผู้ต้องหารันแย้มยิ้ม มันเหมือนดาบ ..เรียวคมพร้อมที่จะแทงเกราะที่เธอใช้ปิดกั้นความจริงในใจเอาไว้ ยัง..เธอยังยอมเขาไม่ได้ ถ้าพลาดไปแบบเมื่อตอนที่เขาบอกรักครั้งแรกล่ะก็เธอต้องตกเป็นเบี้ยล่างของเขาอีกแน่ๆ

ไปหาน้ำตาลมาเองสิ..รันเลิกคิ้วมองสาวเจ้าที่ยังคงหลบตาเบนหน้าหนี

ได้ครับ..ผมจะหาน้ำตาลเดี๋ยวนี้แหละ ในปากคุณนะครับ..เขาประคองใบหน้าของเธอให้หันมาหาเขา นัยน์ตาสีทองคู่คมบัดนี้ดูเหมือนผู้ใหญ่มากประสบการณ์ได้จ้องตรงมาที่เธอ ริมฝีปากบางเฉียบประทับลงบนริมฝีปากอิ่มเอิบสีธรรมชาติ มันเป็นจูบเบาๆที่เขาเพียงแตะลงมาที่ริมฝีปากเธอเท่านั้น.. แต่แล้วน้ำใสๆกลับกลับล้นปรี่และหยดร่วงลงพราวบนแก้ม มือเธอที่วางไว้บนเอาเขากลับสั่นไหวไร้ที่มา  รันขมวดคิ้วเบิกตาตระหนกมองโรสที่ร้องไห้ออกมาโดยไม่หลุดเสียงสักนิด

ชั้น..แพ้นายอีกแล้ว ต้องตกเป็นลูกไล่นายอีกแล้ว..ชั้นไม่อยากเป็นเพียงคนที่อยู่ในสายตาของนายนะรัน ถึงจะได้อยู่ในสายตาถูกนายสนใจ แต่ว่าชั้นก็เป็นได้แค่กระดาษขาวจืดชืดที่ดึงดูดนายได้ไว้ไม่นาน ฉันไม่เหมือนวอล์ค ไม่เหมือนทิวลิป ไม่เหมือนตาหรือใครทั้งนั้น..ชั้นแพ้นาย ชั้นแพ้พวกนั้น..ชั้นไม่อยากเป็นฝ่ายรักนายนะ ชั้นอยากถูกรัก..มากกว่า ชั้น...ไม่อยาก ต้องถูกทิ้งให้อยู่ลำพังอีกแล้ว..โรสกัดฟันแน่นระงับเสียงสะอื้น รันเม้มปากแน่นก่อนจะกระชับกายหญิงสาวเข้ามากอดไว้แน่น

ฉันขอโทษที่ไม่ค่อยได้สนใจเธอ ขอโทษนะที่หลังจากนั้นก็ไม่ได้โทรไปเลย..มีแต่เธอเป็นฝ่ายโทรมาหาทั้งนั้น แต่ฉันอยากให้เธอรู้ไว้นะ ..นับแต่นี้ไปเธอจะเป็นฝ่ายรักและฝ่ายถูกรัก ฉันจะไม่ทำผิดแบบนั้นอีก จะอยู่ข้างๆเธอคุยเล่นไปจนกว่าเธอจะเบื่อหน้ากันเลย ฉันบอกไปแล้วนี่ ว่าฉันรักเธอน่ะรันขยับยิ้มเอาจมูกของตนไปชนกับจมูกเชิดรั้นของอีกฝ่ายและบดดันมันเบาๆเป็นเชิงหยอกล้อ โรสชักสีหน้าก่อนจะถอยหนี

ครั้งที่ 43 ขอให้มันได้ตามที่พูดจริงๆเถอะครั้งนี้น่ะ ..พ่อคาสโนว่าเธอไม่รู้หรอกว่าอนาคตหลังจากนี้จะเป็นยังไง แต่เธอก็หวังแค่ว่าให้เขาที่เริ่มจากคนรู้จัก กลายมาเป็นคนรัก และลดลงกลายเป็นเพื่อน ก่อนจะกลับมาเป็นคนรักอีกครั้งแบบนี้จะไม่เบื่อเธอและหันไปหาใครที่ไหนเสียก่อน

สัญญาสิ..ผมจะไม่หนีไปหาใครแน่นอนครับโรส ผมมีคุณคนเดียวนะ..จมูกของเขากดลงที่แก้มของเธอก่อนจะเลื่อนขึ้นไปจุมพิตเบาๆที่หน้าผากเหมือนกับตอนนั้น

ยังจำได้อีกเหรอ..ตอนนั้นน่ะหญิงสาวก้มหน้าถามเก้อเขิน

จำได้สิครับ สาวน้อย..

มันเป็นแฮปปี้เอ็นด์ใช่ไหม? หลังจากนี้จะมีแต่ความสุขและรอยยิ้มรึเปล่า?

ใครจะไปรู้ล่ะ? นอกเสียจากพระเจ้านู่น ..ขอบคุณนะคะ พระเจ้า...ที่ทำให้เธอได้เจอเขาคนนี้..คนที่เธอรัก แต่บางทีเรื่องมันอาจจะไม่จบลงง่ายๆแบบนี้หรอกกระมัง? เพราะเธอยังมีชนักติดหลังอยู่..ยังมีเรื่องที่ไม่ได้บอกเขาอยู่

อาทิตย์หน้า.. งานหมั้นของเธอจะถูกจัดขึ้นอย่างเป็นทางการ

ระหว่างเธอกับไอริส..

รัน..มันยังไม่ใช่แฮปปี้เอ็นด์นะ ในตอนนี้..เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธอด้วยสีหน้าฉงนงงงวย

ทำไมเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?”

ชั้นกังวลเรื่องที่บ้านน่ะ เกี่ยวกับนายรันชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มเผล่ส่งกลับมาให้เธอ

เรื่องที่บ้านเธอ กลัวว่าพ่อแม่เธอจะไม่ยอมรับฉันงั้นเหรอ? ฮ่าๆๆ ไม่ต้องเป็นห่วงน่า พวกทั้งยังไม่เคยเจอฉันเลยไม่ใช่เหรอ? รับรองได้คุยกันไม่นานพวกท่านชอบฉันชัวร์เลย ฮะๆๆรันขยี้หัวร่างบางตรงหน้าด้วยความรักก่อนจะหยุดมือเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวไม่ได้มีสีหน้าดีขึ้นซักเท่าไหร่

มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นใช่ไหม?”

เธอพยักหน้าก่อนจะเอ่ยตอบ

อังคารหน้าฉันอาจจะ..ไม่สิ อังคารหน้าฉันไม่มาเรียนนะรันโรสลุกขึ้นจากตักของเขาก่อนจะวิ่งออกจากห้องน้ำไปด้วยความรีบร้อน ทิ้งให้เขานั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นและถอนหายใจเฮือกใหญ่

อังคารหน้ามันทำไมกันนะรันถอนหายใจก่อนจะคว้ามือมือถือของตนมาเปิดดู ภาพหน้าจอของเขาเป็นภาพที่เขาดูอยู่เมื่อเช้าตอนที่รอเธอ เป็นภาพที่เขาพยายามแทบตายกว่าจะถ่ายมาได้ ภาพของเธอตอนที่ไม่ระวังตัวสุดๆ

ยังไงๆยัยนั่นตอนหลับก็น่ารักสู้ตอนที่ทำท่าโก๊ะๆไม่ได้สินะเขากระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปากก่อนจะคว้ากระเป๋าที่ตกอยู่บนพื้นเดินออกจากห้องน้ำอาจารย์ไปอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดที่จะมองหาคนที่ออกมาก่อน สำหรับผู้หญิงคนนั้นถ้าไม่อยากให้ตามเขาก็จะไม่ตาม..เพราะที่พูดออกมาแบบนั้นเธอคงไม่อยากพูดกับเขาไปสักพักล่ะนะ

ครืด..

เอ๊ะ?”

Iris [Wed 16/02/20xx 12:02]

non title

วันที่ 22 งานหมั้นฉัน..มาเป็นสักขีพยานให้ได้นะเพื่อน!

วันนี้..16 อังคาร..22 ลืมไปสนิทเลย โรสกับไอริส..บ้าน่า เอาจริงเหรอเนี่ย?”ใจเขาสั่นวูบ ทั่วร่างเย็นเฉียบ ความรู้สึกเหมือนถูกยัดน้ำแข็งก้อนโตลงกระเพาะคือสิ่งเดียวที่พอจะอธิบายความรู้สึกของเขาตอนนี้ได้ เขาลืมไปสนิทเลยว่าโรสมีไอริสอยู่แล้ว..

นิ้วหัวมือกดหมายเลขสิบตัวที่จำขึ้นใจทันที..

Iris >>> dialing…

รันยกมันขึ้นแนบหูก่อนจะหลับตายืนทำใจอยู่นานจนกระทั่งเสียงรอสายหายไปและแทนที่ด้วยเสียงทุ้มที่กล่าวทักทายอย่างเป็นกันเอง

//โอ้ ว่าไงเพื่อนยาก โทรกลับมาเร็วจังนะ ฮ่าๆๆ//

ไอริส ฉัน..อยากจะคุยกับนายหน่อยน่ะ พอจะมีเวลาว่างรึเปล่า? ตอนนี้เลยได้ไหม?”เสียงของเขาที่เมื่อครู่ยังดูอารมณ์ดีบัดนี้กลับฟังดูเศร้าหมองลงถนัดหู บางทีสำหรับผู้ชายแล้ว..กับเรื่องรักๆใคร่ๆก็อาจจะทำให้ทำเรื่องโง่ๆออกไปได้ก็ได้..เหมือนอย่างเขานี่ไง

//ได้สิ ทำไมเหรอ?//

เรื่องของโรส..ที่ร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามบริษัทนายปลายสายเผยเสียงสะอึกออกมาเบาๆ มันไม่ได้รอดหูเขาไปไหน ไอริสรู้ว่าเขาชอบโรส และเขาก็รู้ว่าไอริสชอบโรส มันคงไม่จบง่ายๆด้วยการคุยเพียงไม่กี่คำหรอก

//อืม ไว้เจอกัน//

 

 

เสียงเพลงทำนองช้าๆดังออกมาเบาๆเคล้าไปกับกลิ่นกาแฟและน้ำตาลที่หอมอบอวลไปทั่วร้านเล็กๆแห่งนี้ แก้วกาแฟสีขาวตรงหน้าใส่กาแฟดำที่เย็นชืดไม่ได้ร่อยหรอไปจากตอนแรกที่ถูกนำมาเสิร์ฟเลยแม้แต่น้อย พื้นผิวกาแฟดำทำหน้าที่ราวกระจกบางใสสะท้อนภาพนัยน์ตาสีเทอร์คอยส์ที่หมองหม่น มือเรียวกอบกุมแหวนเงินวงเกลี้ยงแน่น แหวนแบบเดียวกับที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของคนที่เขารัก

นัยน์ตาสีทองฉายแววตาเป็นกังวลจนแทบปิดไม่ไหวเมื่อสบเข้ากับแหวนในมือของคนตรงหน้า ลำคอแห้งผากแต่สมองกลับไม่สั่งให้หยิบแก้วน้ำเบื้องหน้ามาดื่ม น้ำแข็งในแก้วละลายไปจนหมดเหลือเพียงความเย็นที่ทิ้งไว้กับหยดน้ำพราวที่นอกแก้ว ริมฝีปากบางเฉียบเม้มแน่นไม่ใส่ใจกับสายตาของผู้คนรอบกายที่จับจ้องมาที่เขาบ้างถ่ายรูปเขาบ้าง

30 นาทีของความเงียบที่ไม่มีแม้เสียงพูดคุยมากเกินไปกว่าคำว่า สวัสดีทำให้คนทั้งสองแทบจะบ้าตายไปกับเพลงที่ขับกล่อมออกมาเบาๆ ไอริสนั่งอยู่ตรงหน้าเขา รันกุมขมับนิ่งในใจพลางพร่ำคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้

เขาไม่อาจทำใจได้แน่นอนหากผลในการเจรจาหัวใจครั้งนี้ออกมาดังคาด..

ไอริส..เรื่องของโรสความเงียบพังทลายลงด้วยคำพูดของรัน

ฉันรู้ รัน..เสียงทุ้มตอบกลับมาทั้งยังไม่สบสายตา

นายชอบเธอ/นายชอบเค้ายิ่งคำของคนทั้งคู่ที่เอ่ยมาทำหน้าที่เป็นดั่งตะปูดอกยาวที่ตอกย้ำซ้ำๆลงที่กลางอก รันหัวเราะออกมาเบาๆด้วยขอบตาที่ร้อนผ่าว มือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนตักยกขึ้นมาปิดปากเท้าโต๊ะ นัยน์ตาวาวไปด้วยแสงที่สะท้อนจากน้ำตาที่เอ่อนองถูกกลอกขึ้นไปมองเพดาน “...และนายก็ได้เธอไป ฉันไม่ขออะไรมากหรอกไอริส แค่นายอย่าทำให้เธอเสียใจก็พอ..ฉันขอแค่นั้น

แต่เธอชอบนาย..

แต่นายได้เธอไปแล้ว ฉันไม่คิดจะแย่งเธอมาจากนายหรอก..ฉันไม่

เคร้ง..

เท่าที่ฉันรู้จักนายมา มันนาน...นานมากแล้ว เราได้มาคุยกันอีกทีก็สองเดือนก่อน เท่าที่ฉันรู้จักนาย..นายไม่ใช่คนโง่ที่จะร้องไห้และยอมรับกับสิ่งที่ยังมีหนทางหลงเหลืออยู่ นายไม่ใช่คนแบบนี้รัน..ถ้าเป็นนายจริงๆ ตอนนี้นายคงขุดคุ้ยเอาทุกวิถีทางเพื่อแย่งโรสไปจากฉัน!รันมองใบหน้าคมคายของไอริสที่อยู่ห่างกันเพียงคืบด้วยท่าทีตกใจ ไม่ต่างจากคนทั้งร้านที่หันมามองพวกเขา หันไปซุบซิบกระซิบกระซาบ ถ่ายรูปบ้างล่ะ โทรบอกใครบ้างล่ะ พรุ่งนี้ข่าวคงดัง..นักร้องดังถูกซีอีโอบริษัทเกมดังขยุ้มคอเสื้อทั้งน้ำตา

หลายครั้งแล้วนะ.. ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันไม่กล้าพอแล้ว..

นั่นแสดงว่านายไม่ได้รักเธอจริง! รัน! อย่าหลบตาฉัน! ฉันรู้จักนายตั้งแต่ยังเด็ก นานพอๆกับวิซาร์ด ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าเวลานายรักใครนายให้เธอไปหมดทั้งใจ นายต้องทวงเธอคืนไปจากฉัน! วันอังคาร..ฉันจะสวมแหวนให้เธอตอน 10 โมง.. อย่าลืม!”

ไอริสปล่อยมือออกจากคอเสื้อของเขาก่อนจะเดินไปจ่ายเงินค่ากาแฟและก้าวเท้าออกจากร้านไปโดยไม่เอ่ยคำลา รันปาดน้ำตาหยดเล็กๆที่ไหลออกมาลวกๆก่อนจะคว้ากระเป๋าตัวเองและยกนาฬิกาขึ้นมองก่อนจะออกจากร้านนั้นไป

โทรศัพท์มือถือถูกยกขึ้นโทรออกอีกครั้ง

//ฮัลโหลรัน ว่าไง?//

ริว..คิวคอนเสิร์ตที่ฉันบอกให้ปฏิเสธไปเมื่อเช้านั่น ยื่นเรื่องปฏิเสธไปหรือยัง?”ปลายสายครางฮือในลำคอก่อนจะตอบกลับมาเป็นคำถาม

//รัน เป็นอะไร? เสียงนายดูสั่นๆนะ//

ฉันถาม..นายตอบ

//ยังไม่ได้บอกยกเลิกไป..ทำไมล่ะ? เกิดอะไรขึ้น? นายร้องไห้? เพิ่งโดนทิ้งมารึไงกันหา ให้ตายสิไอ้เพื่อนบ้าเอ๊ย หันหน้ามาทางขวาเดี๋ยวนี้เลยนะ!//

หา?”รันเลิกคิ้วฉงนแต่ก็ยังคงทำตาม จนกระทั่งพบรถคันคุ้นตานั่นที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอด..

//ขึ้นรถเลย.. ถ้าจะไปตามคิวงานเมื่อเช้าล่ะก็เราจะไปเก็บของกัน//ริวกดวางสายไป รันส่ายหน้าเบาๆก่อนจะเดินข้ามถนนไปเปิดประตูขึ้นรถไปทันทีและหันไปมองเพื่อนร่วมวงด้วยสีหน้าซึมกะทือ ริวยกมือขึ้นลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆคล้ายจะปลอบโยนและพูดออกมา

ตาแดงเลย ถึงจะร้องแต่ก็เพิ่งร้องนี่ใช่ไหม? ไม่ได้ร้องหนักด้วย..จมูกก็ยังแดงอยู่เลยรันยิ้มขำกับท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของอีกฝ่ายก่อนจะปล่อยน้ำตาที่ฝืนเอาไว้ออกมา

ร้องหนักเลยทีนี้ เฮ้อ..ริวถอนหายใจเบา รถยนต์เคลื่อนตัวออกไปช้าๆก่อนจะแทรกตัวเข้าไปในการจราจรได้อย่างไม่ยากเย็นนัก นัยน์ตาสีเทาหม่นยังคงลอบมาสังเกตเพื่อนร่วมทางอยู่เนืองๆพลางนึกในใจถึงอะไรก็ตามที่ทำให้คนอย่างรณวรรธน์ร้องไห้ออกมาได้ น่าสรรเสริญยิ่งนัก

เกือบจะอกหักว่ะ ริว

แต่ก็แค่เกือบ..แกยังไม่อกหักนี่หว่าไอ้รัน แล้วสาวที่ไหนมาหักอกแกวะ?”

โรส..

ฮะ? ก็รักกันดีไม่ใช่เรอะ.. เดี๋ยวสิ เมื่อกี้ฉันเพิ่งรู้จากไอน์ ไอริสกับโรสจะจัดพิธีหมั้นกันอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 ที่จะถึงนี่..เพราะเรื่องนี้ใช่ไหม เวียร์?”รันยกมือขึ้นปิดตาตนก่อนจะส่งเสียงตอบไปเพียงสั้นๆ คิดจะทำอะไรกันอีกล่ะพ่อคนหัวหมอ.. คิวคอนเสิร์ตที่ว่านี่เล่นที่พัทยาเลยนะ แถมยังเป็นคิวยาว 5 วันเลยนะ

ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้นก่อนที่รันจะตอบกลับไป..

นั่นล่ะแผน ซไว ของขวัญหมั้นน่ะ และฉันจะตอบแทนใครบางคนด้วยที่ทำปกคอเสื้อฉันยับ

เหอะๆ เอาเถอะ..หวังว่าของหมั้นคงจะถูกใจโรสก็แล้วกันริวหันไปมองรันที่เปิดกระเป๋าหยิบสมุดจดโน้ตดนตรีขึ้นมาเปิดอ่านและจดอะไรบางอย่างลงไปขยุกขยิก

ถูกใจจนน้ำตาต้องตกเลยล่ะ..เพราะฉันตั้งใจทำมันสุดฝีมือเลย

 

 

นี่โรส เธอมั่นใจจริงเหรอว่าจะหมั้นกับพี่ไอริสอ่ะ เราว่าน้า.. รันต้องเสียใจแน่ๆเลยถ้ารู้เรื่องแล้วเธอไม่บอกเขาอ่ะเสียงเจื้อยแจ้วของเพื่อนซี้ดังออกมาถามความต้องการอันแท้จริงของเธอทั้งนัยน์ตาสีม่วงพรายนั่นยังจับจ้องอยู่ที่หน้าจอแล็ปท็อป

นั่นแหละที่ฉันเครียดอยู่. .หมอนั่น หลังจากวันนั้นฉันก็ไม่เจอเขาเลยอ่ะ โทรเข้ามือถือก็ไม่รับด้วย เขาโกรธฉันแน่ เขาเกลียดฉันแน่ๆเลยอ่ะแก ช่วยฉันทีสิ ทิวลิป!”ทิวลิปทำหน้าเหลอหลาส่ายหน้าหวือ

ม่าย เรายอมยกรันให้ก็ถือว่าช่วยแค่ไหนแล้ว..นี่ยังเหลือวอล์คกับตาอีกนะ เฮ้อ..แล้วยังสามสาวในเกมนั่นอีกด้วย ไม่ใช่ง่ายๆเลยนะกว่าจะมาถึงเราอ่ะ พลาดไปแล้วจะเสียใจ ฮึ!ทิวลิปเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอ

เว็บวีดีโอแชร์ริ่งยังทำหน้าที่ได้สุดยอด..เหะๆ สาวเจ้ายิ้มแสยะ

เราไปดูพี่ไอริสก่อนนะ เล่นคอมเราก็ได้..ไม่ว่าหรอก เหะๆเด็กสาวยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะเดินตรงออกจากห้องไปโดยไม่หันมามองซักนิด โรสที่นั่งๆนอนๆอยู่บนพื้นก็ต้องลุกพรึบไปประจำที่หน้าแล็บท็อปทันทีที่ได้โอกาส แต่สิ่งที่แสดงอยู่บนหน้าจอกลับทำให้เธอชะงัก

Huskyrag – YOU (คอนเสิร์ตส่งท้ายลมหนาว พัทยา รันร้องสด!!!)

ยายนั่น..จงใจชัดๆ

//..อันที่จริง เพลงนี้ก็เพิ่งแต่งอ่ะนะครับ ซ้อมกันมาได้ 2-3 วันเอง ได้เล่นที่นี่ที่แรกเลยนะเนี่ย ฮ่าๆๆ แต่จะว่าไปแล้วเพลงๆนี้มันมีความหมายนะ ผมแต่งให้คนๆนึงล่ะ..ตอนแต่งก็อยู่กับเค้าตลอดอ่ะนะ วันนี้..ก็อยากจะให้เป็นของขวัญล่วงหน้าสำหรับวันสำคัญของเค้า เพลงนี้...YOU ครับ//

รอยยิ้มของเขาในคลิปนี่..มันเหมือนว่าเขากำลังจะร้องไห้อยู่รอมร่อ เธอเจ็บ..ตอนนี้ เธอเจ็บที่กลางอกจนอยากจะร้องไห้ออกมาเลยทีเดียว

//Cannot find - find the strength to forget you...Cannot find - find the way to detain you...Cannot find - find someone to replace you...Cannot find - find the one to be like you // เสียงของมือเบสที่เธอพอจะรู้ว่าชื่อปายดังขึ้นมาเป็นอินโทร

ก็เพราะดี..เพลงที่รันแต่งน่ะเพราะทุกเพลงแหละ ถึงนี่จะเป็นเพลงช้าที่แต่งให้เธอก็เถอะ แต่รู้สึกว่ารันจะไม่เคยแต่งเพลงช้าเพลงอื่นนอกจากที่แต่งกับวอล์คนี่นะ

//The ice-cold raindrops falling from the sky...They try to melt away all my broken scars...The shining afterglow gently caught my eyes...with someone's smiling face hidden deep inside...//เสียงของเขาทำให้เธอแทบหยุดหายใจ โรสเสตามองมือตัวเองที่จู่ๆก็สั่นขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล

// As the time is passing by, we find the strength inside...The beautiful lies are not so hard to tell as before...And in the past I've had to taste so many different pains...Sometimes I still hear them knocking on my door...//

// You're fading away...No way for you to see the tears in my eyes...In this sentimental glowing twilight...nobody is here...hear me cry // เขาหันหน้าหนีออกจากไมค์ก่อนจะปาดน้ำตาที่รื้นอยู่หางตาออกไปพร้อมกับรอยยิ้มเศร้าๆ รัน..ร้องไห้เหรอ?

เสียงคอรัสดังขึ้นมาเนืองๆพร้อมกับดนตรี โรสกลืนน้ำลายอึกใหญ่ไหลผ่านลงลำคอที่แห้งผาก เสียงของเขาเมื่อครู่มันสั่นมาก ใจหนึ่งเธอก็ไม่อยากฟังมันต่อจนจบ แต่อีกใจหนึ่งกลับอยากรู้ทุกเนื้อหาของมัน ทำไงดี?

// Please take a look inside of me...all the scars you've given me...I can't go on, not taking one more step...They're taking all of me...//

//...."Please disappear, I don't want you here"...I look at you and pray like this...But tell me why...I can't go on...I'm holding onto you so deep inside..// หญิงสาวยกมือขึ้นกุมอกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ ทุกครั้งที่ได้ยินเขาร้องออกมา..เธอเจ็บที่กลางอกเสมอ เหมือนว่าช่วงคอรัสสั้นๆจะเป็นช่วงพักใจที่ดีที่สุดของเธอ แต่ดูเหมือนว่าเธอยังพักตอนนี้ไม่ได้กระมัง?

//I just can't hide/ I just can't hide~"

"เอ๊ะ?"โรสละสายตาออกจากหน้าจอแล็ปท็อป เธอหันไปมองที่บานประตูของห้องก่อนจะหรี่ตาลงด้วยความกังวลและความแปลกใจ เธอหูฝาดไปเองหรือว่าเธอได้ยินเสียงเขาจากหลังประตูนั่นจริงๆ?

//Now it's time for you to walk the distance...Nothing is left for me but only silence...In this sentimental glowing twilight...you're falling away...Alone I face the night //

//..."You will stay forever deep inside of me"...Just my stupid little childish fantasy...In this sentimental glowing twilight....I'm falling apart without you...//

“…Without you~”

เธอไม่ได้คิดไปเองสินะ?

//Can you wipe away all my tears?//

“Ah...I just cannot feel”

//Can you fight away all my fears?//

“No, No...”

//Reaching out my hands //

“If I could turn back time”

//trying to hold on to the you//

“I would never ever let you go”

//that I don't want to lose...//

“Sorry, Sorry...”

ฮึก...ท่อนหลังจากนั้นจะเป็นยังไงเธอไม่สนใจแล้ว เขาอยู่หลังประตูนั่นแน่นอน คนอย่างรันเขาไม่ชอบทำอะไรที่มันง่ายๆอยู่แล้ว ความรู้สึกแบบนี้มันเหมือนตอนนั้นเลย..ตอนที่เขาสารภาพรักกับเธอตอนนั้น ถึงจะมารู้ทีหลังว่ามันเป็นเพียงการรีดเค้นข้อมูล..แต่มันก็ทำใจเจ็บไม่ลง เหมือนกับตอนนี้ที่เธอโกรธเขาไม่ลงเลยแม้แต่น้อย

รัน!! ฮือ...รันเธอโผเข้าหาแผ่นอกกว้างทันทีที่เห็นว่าเขายืนอยู่ตรงนั้น

นึกว่าจะไม่เปิดประตูซะแล้วนะท้องแขนแข็งแรงทั้งสองโอบรับเธอไว้ปล่อยให้ความเปียกชื้นซาบซึมเข้าที่ผืนอกกว้าง ไหล่บางไหวสั่นระริกอยู่ในอ้อมอกของเขา ริมฝีปากอิ่มเบะกว้างปล่อยโฮออกมาไม่มียั้ง เขายิ้มบางก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัวร่างบางด้วยเบามือ

ขอโทษนะที่หายไปแบบนั้น..คือ กลัวของขวัญหมั้นจะไม่ถูกใจน่ะ

รัน ฮือ...รัน ชั้นขอโทษ..ชั้นต่างหากที่ต้องขอโทษ ขอโทษๆๆ..จะกี่ร้อยกี่พันครั้งฉันก็จะพูด แค่นายหายโกรธเรื่องที่ชั้น ฮึก..ไม่บอกนายเรื่องไอริส วันนี้...ชั้นเกลียดวันนี้ที่สุดเลย ฮือ...ชั้นขอโทษ ขอโทษจริงๆ..ที่หลงรักนายหญิงสาวรัวความรู้สึกที่อัดอั้นในใจออกมาจนเขาต้องโคลงศีรษะ

ฉันไม่ได้โกรธ..

จริงนะ!?”โรสเงยหน้าขึ้นสบตาเขา รันอมยิ้มน้อยๆก่อนจะล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเช็ดใบหน้ามนที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำมูกน้ำตาของตน แต่วันนี้..วันหมั้น ชั้นไม่อยากหมั้นกับไอริส..ถึงหมอนั่นจะจองเอาไว้แล้ว..แต่มันยังไม่เป็นทางการจนกว่าจะผ่านวันนี้ไป เพราะฉะนั้น..รัน นายรักชั้นไหม?”

หืม? รักสิ

งั้นพาชั้นหนีนะ ชั้นจะไม่หมั้นกับไอริส..จะอยู่กับนายตลอดไปเลย ไม่หนีไปไหนแล้วโรสร้องจ้าคว้าไหล่เขาเขย่ามันจนเขาเริ่มมึน รันคว้าตัวของเธอเอาไว้ก่อนจะยิ้มเศร้าออกมา

จริงๆแล้ววันนี้ฉันไม่ได้มาพาเธอหนีหรอกนะ ไอริสบอกให้ฉันมา..เป็นเพื่อนน่ะ เป็นสักขีพยานในการหมั้นของเธอกับเขานิ่งสนิท หัวใจเธอกระตุกวูบ..นิ่งสนิทจนแทบหยุดเต้น เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเธออย่างนั้นหรอกหรือ?

แข้งขาเธออ่อนวูบ เรี่ยวแรงหายไปจนหมดสิ้น ร่างบางทิ้งตัวลงนั่งคุดคู้อยู่กับพื้นตรงหน้าเขา

นายเกลียดชั้น..นายเกลียดชั้นแล้วจริงๆ ถ้านายไม่ได้มาที่นี้เพื่อพาชั้นหนีการหมั้นแล้วนายจะมาเพื่ออะไร คืนดีงั้นเหรอ? แค่นั้นงั้นเหรอ? ถ้าแบบนั้นจะมาทำไม! มาร้องเพลงหลังประตูแบบนั้นทำไม! มาทำให้ชั้นรักนายมากขึ้นไปอีกทำไม! มันเจ็บนะรู้ไหม..ที่มาหลอกกันแบบนี้ นายไม่เคยรักชั้น.. ชั้นเกลียดนาย! เกลียดนายมากๆเลย!! เกลียดนายที่สุดเลย!!!

ฉันเคยบอกเธอตอนไหนกันยัยหัวทึบขี้แย ฮะ? ว่าฉันไม่ได้มาเพื่อเธอน่ะหา? โธ่เอ๊ย..ฉันแค่บอกว่าไม่ได้มาพาเธอหนี ฉันกำลังจะบอกอยู่นี่ไงฉันพาพ่อแม่ฉันมาคุยกับพ่อแม่เธอเรียบร้อยแล้ว เรื่องฐานะเงินทองน่ะไม่ต้องห่วง เรื่องสินสอดนี่ขี้มด เฮ้อ..ชิงร้องไห้ก่อนซะได้ เบ๊อะเอ๊ย!

รันทรุดตัวลงคว้าเอาร่างบางเข้าไปกอดแน่น

เอ๋?”

งั้นเธอลองคิดบ้างสิ.. ไอริสรู้ว่าฉันรักเธอและเธอรักฉัน ทำไมหมอนั่นยังปล่อยให้ฉันเข้ามาและส่งข้อความไปหาฉัน บอกให้ฉันมาที่นี่ มันไม่กลัวว่าฉันจะพาเธอหนีหรือไง? หมอนั่นอยากให้เธอมีความสุขต่างหากเล่า!

ฉันรักนาย..รันเธอกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความสุข

เช่นกัน ยัยบ๊องเธอกอดตอบเขาเบาๆ นี่เป็นสัญญาณแล้วใช่ไหมว่านี่คือแฮปปี้เอ็นด์

จบลงด้วยดี..ล่ะนะ

 

 

นี่ๆ พี่ไอริส..พี่คิดอย่างที่รันว่าจริงเหรอ?”สาวจิ๋วตัวแสบกล่าวถามกับพี่ชายของเจ้าหล่อนขณะที่กำลังแอบดูเลิฟซีนของคู่รักข้าวใหม่ปลามันอยู่ที่หลังประตูของห้องด้านตรงข้าม

หืม? ไม่อ่ะ ตอนแรกก็แค่อยากให้มันมาด้วยจริงๆ..แต่พอนึกๆดูแล้วแบบนี้มันก็ดีทั้งสองฝ่ายอ่ะนะ วินวินกันทั้งคู่นี่แหละที่อยากได้เสียงทุ้มกล่าวตอบคนตัวเล็ก ทิวลิปเบ้หน้าสวนกลับไปอย่างที่ตนคิดเห็น

วินวินยังไง? เราเห็นพี่มีแต่เสียกับเสีย..แล้วก็เสียอีก

แล้วเราที่ว่านั่น..ทิวลิปคนเดียวหรือว่ารวมไอเรียด้วย หืม?”

ว่าเสร็จก็คว้าคนตัวเล็กเข้าไปหอมแก้มเสียหนึ่งฟอดใหญ่เต็มๆให้ชื่นใจ

ก็รู้ดีนี่ ว่าหนู...เรา เอ้อ..เอาเถอะ ทั้งหนูทั้งไอเรียก็คิดเหมือนกันนั่นแหละน่า ไม่งั้นจะออกมาเป็นเรางั้นเหรอ พี่ไอริสนี่ ถามอะไรแปลกๆ บู้~ น่าเบื่อที่สุด!สาวเจ้าเบ้หน้าหลบตาหันมองพื้นลูกเดียวไม่ปล่อยให้เขาได้ง้อคืน เธอไม่ได้อยู่คนเดียวอีกแล้ว.. หลังจากเรื่องทุกอย่างจบลงไอเรียก็กลับมาอยู่กับเธออีกครั้ง ถึงเธอจะไม่รู้เลยว่าพยาบาลสาวที่คอยดูและเธออยู่ไม่ห่างนั้นแท้จริงแล้วคือพี่สาวของเธอเองก็ตามที

แต่ในตอนนี้มันก็จริงอย่างที่พี่ชายเธอว่า..

วินวินทั้งสองฝ่ายอยู่แล้วล่ะ..

เอาน่า..ยังไงพี่ก็รักทั้งทิวลิปทั้งไอเรีย ยังไงก็ได้ทั้งขึ้นทั้งล่องล่ะนะ..ถึงไอเรียจะเช้งกว่าก็เถอะ

ไอ้พี่บ้า! เราไม่ยุ่งด้วยแล้ว!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1060 เคลวินน้อย (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 09:06
    มันๆๆมีฉากจูบกับเเย่งรันชอบมากกฮาเร็ม!!! เต็ม 100 ให้ 1000 เบยย
    #1060
    0
  2. #887 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2555 / 21:07
    โอ้หลอกเด็กสาวเปล่านิรัน
    #887
    0
  3. #883 kwang (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 19:17
    ได้โล่เรยงานนี้

    555+

    #883
    0
  4. #882 [~ZanLighT~]! (@kitijung) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 12:50
    แกหลอกทิวลิปได้ไงฟระ(ถ้าเป็นผมในสถานการณ์นั้นก้อทำเหมือนกัน เอิ้ก)
    #882
    0
  5. #881 Fateจัง (@kitti741) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2555 / 22:42
    งืมๆ ไม่ได้อ่านนานเลย
    แต่รันพูดแบบนี้ทำให้คิดนะเนีย
    #881
    0
  6. #880 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2555 / 21:43
    บักรัน เจ้าทำอะไรอีกล่ะ
    #880
    0