God Presentiment Online ภาค สงครามเทียมเทพ

ตอนที่ 30 : บทที่ 8 ปราสาทแวมไพร์ : ดงกุหลาบทมิฬ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 ก.พ. 57

บทที่ 8 ปราสาทแวมไพร์
ช่วงแรก ดงกุหลาบทมิฬ

ช่วยตายไปที..จะได้มั้ย?”

เอ๊ะ?”เสียงเรียบเย็นเฉียบดังขึ้นมาตรงหน้าเยื้องไปทางเบื้องบน สัมผัสกายเย็นเฉียบประพรมลงที่ลำคอบางระหงแช่มช้า มือเรียวไว้เล็บยาวคมกริบของอีกฝ่ายออกแรงน้อยๆกำข้อต่อระหว่างศีรษะและร่างกายของเธอเอาไว้ด้วยรอยยิ้มเหยียดหยันราวกับผู้ล่า นัยน์ตาสีอำพันซีดภายใต้เงาของผ้าที่ปิดคลุมศีรษะส่องประกายแวววาวราวอัญมณีเลอค่า ที่พร้อมจะสูบวิญญาณของเธอไปในไม่ช้าเพียงแค่เขาออกแรง

ความตาย มันไม่เจ็บหรอกนะ ไม่ทรมานหรอก เธอไม่จำเป็นต้องกลัว เพราะฉะนั้น.. ช่วยตายทีนะ?นัยน์ตาสีอำพันหรี่ลงช้าๆก่อนจะปิดลงในที่สุดพร้อมกับแรงบีบที่เพิ่มมากขึ้นและเล็บที่ยาวจิกลงไปในก้านคอจนเลือดไหลโชกยาวลงไปเป็นทางเปรอะเปื้อนชุดสไตล์ยุโรปสีดำสนิท ริมฝีปากที่ยิ้มหยันของคนตรงหน้าค่อยๆลดลงเป็นยิ้มหวานประหนึ่งกำลังขอร้องออดอ้อน

นะ?”

ไม่เอานะ ข้า.. ใครก็ได้ ช่วยด้วย..

 

 

ก่อนหน้านั้นประมาณ 30 นาที

ลาสกับริว หน้าที่ของพวกนายคือตรึงกำลังของมัทนาทมิฬเอาไว้ให้นานที่สุด ยับยั้งการปะทะ วอล์คกับพี่รัดเกล้า ..คอยจัดการพวกที่หลุดออกมาจากพวกริว และคอยชะลอทัพของแวมไพร์เอาไว้ ถ้าหากเจอพวกตัวเก่งๆล่ะก็ ให้หนีถ้าจบการต่อสู้ไม่ได้ง่ายๆ และถ้าสู้ได้แต่ต้องบาดเจ็บสาหัสก็ให้เลี่ยง ราห์เวียกับแก้วตาคือคัวอันตราย ถ้าหนีไม่ได้ให้ขอความช่วยเหลือ อย่าสู้คนเดียว มันเป็นหลักการเอาตัวรอดที่สำคัญที่สุดในสนามรบ นี่ไม่ใช่สนามประลอง ถ้าจวนตัวจริงๆก็รุมยำพวกมันซะ โดยเฉพาะราห์เวียเสียงทุ้มต่ำเย็นเยียบราวกับลมหนาวในคืนเดือนดับทำเอาผู้ฟังต้องนิ่งค้างหนาวสันหลังไปตามๆกัน

แล้วนายล่ะ รัน?”ริวกล่าวถามขณะกระชับผ้าคลุมของตนให้เข้าที่เพื่อปกปิดชุดคนทรงภายใน นัยน์ตาสีเทาขุ่นทอแววเคร่งเครียดหากตาแฝงความสนุกคึกคักเมื่อเสมองไปด้านล่างของหุบผาที่พวกตนยืนอยู่ เปลวไฟบ่งบอกถึงจำนวนคบเพลิงมีอยู่ประปรายไปทั่วในระยะเกือบกิโลเมตร และเมื่อจำนวนคบเพลิงมากจำนวนเหยื่อที่จะสร้างสรรค์ความหรรษาย่อมมีมากไปตามกัน

ฉันไม่ไปไหนไกลหรอก ไม่ได้กะอู้นะ แต่จะคอยระวังภูติของมัทนะพาธาที่จะโผล่มาพลิกสถานการณ์ตอนไหนก็ไม่รู้ต่างหากล่ะ เกินไว้ดีกว่าขาด กันไว้ดีกว่าแก้ชายหนุ่มกระตุกยิ้มภายใต้เงาขงอผ้าคลุมที่โรยตัวลงปกปิดใบหน้า มันปกปิดทุกอย่างเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ หรือความรู้สึกของเขาในตอนนี้ ไม่มีใครทราบเลยแม้แต่น้อยว่าในตอนนี้นั้นจอมมารจำเป็นคนนี้รู้สึกเช่นไร

แล้วทำไมถึงไม่จัดการถล่มค่ายไปก่อนเลยล่ะ? ง่ายกว่ากันตั้งเยอะ ไม่ต้องรับศึกสองฝ่ายจากทั้งมัทนาทมิฬและพวกแวมไพร์ด้วย ตอนนี้ก็แค่โพล้เพล้ ยังไม่มีพวกมันหลุดรอดออกมาจากปราสาทได้จนกว่าจะมืดสนิทหรอกรัดเกล้าอนาวิลขยับยิ้มเดาะแว่นเลนส์เดียวในมือไปมาเบาๆ เสียงแค่นหัวเราะสั้นๆดังออกมาจากใต้เงานั่นเบาๆพร้อมกับนัยน์ตาคมกริบไม่สมวัยที่เปิดขึ้นมองตรงมาที่ผู้พูด

แบบนั้นมันก็ไม่สนุกน่ะสิ แต่ถึงจะเป็นการรับศึกสองฝ่ายก็ใช่ว่าเป็นฝ่ายเราที่เป็นแบบนั้นฝ่ายเดียวเท่านั้นเสียเมื่อไหร่กัน ทั้งมัทนาทมิฬและพวกแวมไพร์เองก็ต้องรับศึกสองด้านเหมือนๆกันหมด และจากข้อมูลรายชื่อผู้เล่นล่าสุดพวกที่ระดับถึงแปดสิบที่มีเพียงร้อยกว่าคนไม่น่าจะเจียดเวลามาเล่นกับสงครามเล็กๆแบบนี้ หรือบางทีถ้ามา..ถุงมือฟันดาบที่ห่อหุ้มทั้งสองมืออยู่นั่นขยับส่งเสียงเบาๆพร้อมกับเขาที่กำมือแน่น

เราก็ยังมีแต้มต่อ อย่างแรกเลยคืออาวุธระดับเหนือกฎเกณฑ์ทั้งสองชิ้นที่มีอยู่”

ริวไหวไหล่หวือก่อนจะกล่าวแทรก

“ถึงชั้นจะอัญเชิญสัตว์อสูรธาตุไฟออกมาช่วยสู้ได้แต่พวกที่เอาเด็กๆของมัทนะพาธาอยู่มีไม่ถึงครึ่งหรอกนะจะบอกให้ ถึงมันจะเสี่ยงแต่ฉันก็ไม่อยากจะเสียพวกมันไปฟรีๆเพราะยายหัวหมอนั่นหรอก”

ไม่เห็นเป็นไร ใกล้ตายก็เรียกกลับ ยกเลิกการอัญเชิญ แค่นั้นจบ ว่าแต่..เรียกยักษ์ออกมาได้ไหม?”รันขยับยิ้มมองหน้าริว

ถามทำไม?”ชายหนุ่มร่างสูงสวนกลับทันควัน

ตอบมาเถอะน่า ฉันถาม นายตอบ ลืมแล้วรึไง ซ-รันร้องร่าด้วยรอยยิ้มทำเอาริวต้องห่อไหล่

“โอเคๆ”

จุดอ่อนของพี่รันคือผู้หญิงนะคะ แต่ถ้ากับผู้ชายน่ะ เผด็จการดีๆนี่เองล่ะค่ะ พี่ริววอล์คตบไหล่เขาเบาๆพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ ริวถอนหายใจก่อนจะตอบคำถามของรันเมื่อครู่ออกไป

ฉันเคยฆ่าไปแค่ไม่กี่ตัว.. กฎของตะเกียงจ้าวพายุคืออัญเชิญสัตว์อสูรธาตุไฟที่เคยสังหารไปแล้วออกมาได้ไม่จำกัดจำนวนและไม่สามารถกำหนดระดับได้ ยักษ์ธาตุไฟที่ฉันเคยฆ่าไปก็มีแค่สองสามตัว ระดับ 70 กว่าๆล่ะมั้ง..ริวพยักเพยิดหน้ามองไปทางรันที่ห่อไหล่คอตก

ทำไมอ่ะ?”

“เปล่าๆ ฉันแค่คิดว่าถ้าเรียกยักษ์ที่ระดับน้อยกว่าฉันออกมาได้ ฉันจะได้สั่งใช้งานมันให้ทำนู่นทำนี่ซักหน่อย แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ฉันยังทำอย่างอื่นได้อีกเยอะ..ชายหนุ่มโบกมือไหวๆเป็นเชิงปฏิเสธก่อนจะหันไปมองดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะลับขอบฟ้า

ถ้าเก่งขึ้นได้เร็วๆก็ดีสินะ เห็นหน้าต่างภารกิจมันมีภารกิจข้างเติ่งยาวๆแบบนี้รู้สึกไม่ค่อยดีแฮะ ถึงมันจะเป็นภารกิจที่ไม่กำหนดระยะเวลาทำ แต่แบบนี้มันดูรกๆยังไงก็ไม่รู้สิ

ภารกิจเยอะสิมันถึงจะสนุก.. ยิ่งถ้าเป็นภารกิจยากๆยาวๆแล้วอาจจะมีโอกาสได้อาวุธระดับเหนือกฎเกณฑ์แบบฟูลคอร์สก็ได้นะ ฉันเองก็นั่งทำภารกิจตั้งแต่เกมเพิ่งเปิดจนได้เจ้านี่มา เป็นภารกิจที่ยาวมาก..รัดเกล้าว่าขณะส่ายหน้าหวือเมื่อนึกถึงสิ่งที่ต้องทำในภารกิจแต่กลับยิ้มออกมา แต่ผลตอบแทนดีมากเลยล่ะ ฉันถึงเพิ่มระดับมาได้มากขนาดนี้ทั้งๆที่ต้องถูกฆ่าลดระดับไปเหลือ 1 ตั้งสิบกว่ารอบ

เพิ่มได้ไวขนาดนั้นเชียวหรือ?”รันเอ่ยถาม นัยน์ตาสีทองสุกปลั่งฉายแววฉงน ลาสโลว์กลับมาเป็นผู้ชายอีกครั้งเตรียมรับศึกและคิดบัญชีแค้นส่วนตัวกับราห์เวียที่เจ้าตัวหมายจะประมือด้วยอีกครั้งเป็นนัดล้างเลือดที่เฝ้ารอคอย บางที.. พี่ข้า ภารกิจที่ได้จากมหายักษานั่น..

อา..ถึงอาจจะไม่ได้ผลตอบแทนเป็นอาวุธ แต่แค่พลังของยักษ์อัสนีขั้นราชายังเยอะอยู่.. ถ้าจบภารกิจอาจจะเก่งขึ้นมากกว่านี้ก็เป็นได้นะ ภารกิจแบบนี้มันไม่ได้มีกันให้เห็นบ่อยๆในหลายๆเกมนี่นะ..เอาล่ะ ทำงานๆๆรันบิดคอไปมาเบาๆก่อนจะดึงฮู้ดให้ลงมาปิดหน้ามากกว่าเดิมและสูดลมหายใจเฮือก

นี่คือคำสั่งของจอมมาร..สังหารมดปลวกให้สิ้น!

รับทราบเจ้าค่าสาวน้อยในชุดคลุมสีเทาตุ่นรับปากเสียงใส หางเสือลายพาดกลอนโบกไปมาเบาๆพร้อมกับมือเรียวบางสวมถุงมือยิงธนูยกขึ้นสวมฮู้ด รอยยิ้มหวานทอประกายหยาดเยิ้มตรึงใจผู้ที่ได้ชม ลาส..เรามาแข่งกัน ใครฆ่าได้เยอะกว่าได้จุ๊บพี่รัน โอเคไหม?”

โฮ่..รับทราบเลยคุณหนู หึๆยักษ์อัสนีหนุ่มชุดขาวยกหน้ากากละครโนห์ขึ้นสวมก่อนจะหันไปทางรันที่ส่ายหน้าเอือมๆ หน้าต่างสัมภาระของผู้เป็นนายถูกเปิดขึ้นมาพร้อมกับนิ้วชี้เรียวใต้ถุงมือฟันดาบวาดยาวส่งอาวุธทั้งสี่ออกมาตรงหน้าลาสโลว์

ระวังจะแพ้ก็แล้วกัน คุณหนู..ไปก่อนล่ะ

รันมองทั้งสองที่กระโดดลงจากหน้าผาไปด้วยท่าทีไร้กังวล เขามั่นใจในความเร็วของลาสโลว์ และแน่นอนเผ่าพันธุ์อย่างเสือสมิงต้องวิ่งเร็วอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเขาจึงไม่จำเป็นที่จะต้องห่วงพวกหล่อนเลยแม้แต่น้อย

ฉันเล่นด้วยสิ แต่ไม่เอาจุ๊บหรอกนะ ..แร่นั่นน่าสนใจดี ถ้าฉันจะขอยืมซักนิดซักหน่อยคงไม่ว่ากันนะ? ฮ่าๆๆรัดเกล้ากล่าวกลั้วหัวเราะ ชายหนุ่มจะควงเคียวเล่มโตในมือตนเองไปมาพร้อมกับเดินตรงไปหยุดตรงผาและกล่าวร่ายทักษะก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วดุจสายลม

แล้วไม่ไปกับเขาบ้างหรือไง? ริว..รึว่าเกิดกลัวขึ้นมา?”

หึ! ฉันไม่ได้กลัว.. แค่คิดอะไรนิดหน่อยเท่านั้นเอง นายเนี่ยล้อมรอบด้วยสาวๆจริงๆเลยนะรัน?”ชายหนุ่มผู้มากไปด้วยความลับขยับยิ้มก่อนจะชูตะเกียงเจ้าพายุในมือขึ้นตรงหน้า เปลวไฟสีทองในตะเกียงสีขาวฉลุลายงดงามสั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่กระจกด้านหนึ่งจะถูกริวเปิดออก

เปลวไฟสีทองหลากหลายพุ่งตรงจากหน้าผาออกไปยังป่าโปร่งที่ปกคลุมไปด้วยหมอกซึ่งคั่นกลางระหว่างค่ายของมัทนาทมิฬที่เตรียมกรีฑาทัพบุกโจมตีแวมไพร์ที่เริ่มออกมาจากปราสาทแล้ว

มันช่วยไม่ได้ล่ะนะ..ฉันไม่ได้เรียกร้องเลยนะเออ เอ่อ..แต่บางทีมันก็มีพลั้งปากไปบ้างอ่ะนะรันกล่าวกลั้วหัวเราะก่อนจะยักไหล่ ริวหันมามองเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าหวือ

จะทำฮาเร็มรึไง? ทำไมถึงชอบให้โอกาสคนอื่นกันนะ?”

ริวยักคิ้วหลิ่วตาส่งมาให้

ฮ่าๆๆ..ฮาเร็มเหรอ? ไม่หรอกน่า..ฉันอกหักมาเยอะแล้ว ไม่อยากเสี่ยงหรอก ฉันเป็นพวกไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงด้วยนี่สิ สนุกให้เต็มที่ตอนยังโสดดีกว่าน่า..หรือบางทีฉันอาจจะโสดไปจนตาย แต่อย่างนั้นก็ไม่ขอซิงไปจนตายล่ะนะ ฮ่าๆๆริวหลุดหัวเราะพรืดก่อนจะโบกตะเกียงไปมาไหวตามแรงหัวเราะ

ถึงจะโสดแต่ก็ไม่ขอซิงไปจนตาย..เรอะ? เอาเถอะๆ อย่างนายซักวันก็ต้องหาใครมาได้สักคนล่ะน่า ฉันเองก็ยังไม่มีแฟนซักคน..วันๆเอาแต่เรียนๆๆ พอจบก็จะโดนจับคลุมถุงชน เฮ้อ มันน่าเบื่อนะ..ถ้าฉันเนื้อหอมแบบนายก็คงดีน่ะสิ แต่ว่ามาเป็นมือกีตาร์แบบนี้ก็มีแฟนยากแล้วมั้ง?”

ริวโบกมือไหวๆให้ร่างในชุดคลุม

แล้วฉันที่เป็นนักร้องนำมันไม่ยากกว่ารึไง? ช่วงนี้ก็ไม่มีใครเข้าตาด้วยสิ..จะให้เป็นแฟนกับน้องสาวมันก็ใช่เรื่อง ถึงยายนั่นจะโตแค่ไหนฉันก็ยังเห็นเป็นเด็กล่ะนะรันกล่าวยิ้มๆก่อนจะปลดฮู้ดลงรับลมยามกลางคืน เส้นผมสีขาวยาวระต้นคอปลิวไปตามแรงลมน้อยๆเคล้ากับแสงจันทร์ทำให้ริวต้องผิวปากหวือ

ถ้ายัยสองคนนั่นมาเห็นนายตอนนี้คงจะจับไปปล้ำเลยมั้ง? ใส่ฮู้ดต่อไปเหอะฉันว่า.. ยังไงก็คอยดูตรงนี้ให้ดีล่ะ พวกมัทนาทมิฬเริ่มเคลื่อนทัพกันแล้วถึงปากจะกล่าวว่าเช่นนั้นหากแต่เท้าทั้งสองข้างไม่มีทีท่าเลยว่าจะขยับออกไปจากจุดเดิม

แล้วไม่ไปรึไง?”รันว่างงๆ

ฉันกะจะตีแสกกลางวงซะหน่อยน่ะ..แบบนั้นมันสะใจกว่าไปยืนจังก้าแบบลาสโลว์นั่นริวกล่าวพร้อมกับพ่นลมหายใจก่อนจะหันไปมองเมื่อได้ยินเสียงย่ำเท้าของเพื่อนร่วมวงเดินเข้ามาใกล้ รันทอดสายตามองกองทัพของมัทนาทมิฬด้วยแววตาเรียบเฉยโดยไม่ใส่ใจกับเงาของตนที่ยืนจังก้ารับทัพประหนึ่งขุนพลคลั่งแห่งสามก๊ก

นายนี่น่ากลัวนะ สายตาแบบนั้นฉันไม่ค่อยได้เห็นจากใครสักเท่าไหร่ มันดูเหมือนกับว่านายเห็นเรื่องแบบนี้จนชินน่ะ ถามจริง นายเคยเล่นเกมมาเยอะแค่ไหนกัน?”

ฉันเล่นมาหลายเกมนะ เมื่อก่อนก็กิลด์วอร์ออกจะบ่อยครั้ง เห็นมันฆ่ากันแบบนี้จนชินแล้วล่ะ

จะว่าไปชื่อลาสโลว์ฉันก็เห็นในเกมเก่าๆหลายๆเกมนะ..แต่มันก็นานแล้วนี่นะ จะว่าไปแล้ว..เริ่มของเด็กสามคนนั้นนายช่วยอธิบายได้ไหม แลกกันกับเรื่องโคลอี้ที่ฉันจะบอกนายตอนออฟไลน์น่ะริวกล่าวนิ่งๆ รันหันขวับไปมองคนพูดก่อนจะไหวไหล่ด้วยความไม่ยี่หระ

เรื่องของโคลอี้มันร้ายแรงขนาดพูดในเกมไม่ได้เลยเหรอ? หรือว่ามันจะเกี่ยวกับพวกคนใหญ่คนโต? ฉันแค่อยากรู้ว่าอาการมันเป็นยังไงบ้างเท่านั้นเอง แค่อาการน่ะ..ว่าเป็นยังไง แบบพวกปวดหัว ปวดท้องอะไรแบบนั้นน่ะ..พอจะบอกตอนนี้ได้ไหม? ฉันไม่อยากรอสักเท่าไหร่ชายหนุ่มพูดออกมาเสียงนาบเนิบ

แค่อาการงั้นเหรอ? นึกว่าจะเป็นอะไรที่เจาะลึกกว่านั้นเสียอีก..

แน่สิ แต่ถ้าเรื่องอาการเจาะลึกน่ะ ฉันไม่อยากรู้หรอก ถึงยังไงฉันก็เป็นคนสร้างโค้ดวัน เรื่องข้อมูลระบบปลีกย่อยอะไรฉันก็รู้หมดทุกอย่างล่ะน่า เรื่องพวกนั้นฉันไม่ต้องการรู้หรอก..อาการของโคลอี้ในแบบเจาะลึกน่ะมันมีความลับที่เกี่ยวข้องอะไรกับ เบื้องหลังของเกมนี้ใช่ไหมล่ะ?”รันกล่าวลอยๆก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งกับพื้น ถึงจะพูดถึงเบื้องหลังแต่เขาก็ไม่รู้อยู่ดีว่ามันหมายถึงอะไรกันแน่ ในเมื่อเขาเป็นเพียงแค่โปรแกรมเมอร์ฟรีแลนซ์เท่านั้น

ฮะๆ ฉันลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปเลยนะ ก็ประมาณเลือดไหลไม่หยุดน่ะ ออกจากตา หู จมูก ปาก..ไม่หยุดเลยจริงๆ แล้วยังมีปวดหัวอีก แต่ปวดท้องนี่ฉันไม่แน่ใจนะ แต่ดูท่าทีแล้วเจ็บมากๆแน่ๆริวเสตามองรันก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ

คงจะ..ทรมานมากเลยนะนั่นนัยน์ตาสีทองทอแววหมองลงอย่างเห็นได้ชัด หากแต่รอยยิ้มเศร้าๆนั้นกลับเปลี่ยนไปเป็นรอยยิ้มสนุกตื่นเต้นได้ทันทีเมื่อเจ้าตัวยิงคำถามออกมา ริว..เคยแอบชอบใครไหม?”

หืม? ทำไมถึงถามกัน..? ไม่มีหรอก..

นายโกหก หลบตานะ..รันหันไปมองตรงเบื้องหน้าทันทีแต่ก็ยังไม่วายเหล่ตามามองคนข้างๆ มีสินะ..แล้วได้บอกชอบหรือสารภาพรักอะไรแบบนั้นออกไปรึเปล่า? ฉันสาบานด้วยเกียรติของไอ้แห้วที่อกหักซ้ำซากเลยว่าจะเหยียบมันไว้ตรงนี้ไม่เอาไปพูดที่ไหน

นัยน์ตาสีเทาขุ่นเสมามองเล็กน้อยด้วยความอึ้งก่อนจะหลุบลงต่ำก็ทำได้แค่แอบชอบล่ะนะ สำหรับฉันแล้ว.. มันมีสิทธิ์คิดแต่ว่าไม่มีสิทธิ์คบ คนอย่างฉันไม่มีทางจะคู่ควรกับคนๆนั้นหรอก ก็ในเมื่อแม่เจ้าประคุณเธอสูงส่งซะขนาดนั้น เหมือนว่าจะมีคนที่ชอบแล้วด้วยสิ? อกหักแหละ

แล้วยอมแพ้เหรอ?”รันถามออกไปอย่างใคร่รู้

เธอเป็นนักร้องดังน่ะ ..ฉันออดิชั่นเพราะหนีงานแต่ง แต่นั่นก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งด้วยเหมือนกัน ต่อให้ไม่อาจยืนอยู่ข้างๆได้ก็ขอยืนอยู่ในระดับเดียวกัน.. ทีนี้เห็นฉันยอมแพ้ไหมล่ะ?”ริวขยับยิ้มก่อนจะลุกขึ้นยืน เขาไม่ได้หันกลับไปมองรันแต่อย่างใด นัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่มผู้มากความลับยังคงจับจ้องไปยังสมรภูมิโดยไม่ได้ไหวหวั่น

พอมาคิดๆดูแล้วทำไมฉันต้องบอกนายด้วยกัน? นี่มันเรื่องส่วนตัวนะ เอาล่ะทีนี้ก็ถึงคราวของนายแล้วล่ะเพื่อนยาก เรื่องของเด็กผู้หญิงสามคนนั่น อธิบายมาได้แล้ว

อืม จ้าๆ แต่ฉันเองก็ไม่รู้รายละเอียดอะไรนอกเหนือจากที่นายรู้นักหรอกนะ ฉันพอจะปะติดปะต่อเรื่องได้นิดหน่อย ว่ากันตามตรงเลยก็คือเด็กสามคนนั่นคือเงาของฉัน คิดว่าเป็นเอไอของระบบในเกมก็ได้ เป็นสัตว์อสูรพิเศษที่ชื่อเงานิรกาย เรื่องที่ออกไปข้างนอกได้ยังไงนั้นฉันยังสงสัยอยู่.. แต่อาจจะเป็นโคลน และเท่าที่ฉันจำได้ฉันไม่เคยไปเหลือดีเอ็นเอทิ้งไว้ที่ไหน หวีก็ไม่ค่อยได้ใช้นั่นไม่มีทางเลยเรื่องเศษผม และยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เพราะช่วงนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรให้เหลือสิ่งที่พอจะเป็นดีเอ็นเอไว้ได้ คงไม่มีใครดอดเข้ามาดึงผมฉันตอนหลับในห้องได้หรอก?”

รันยักไหล่ไม่ยี่หระ

โคลน.. แล้วการใช้รหัสดีเอ็นเอล่ะ วิทยาการสมัยนี้มันก้าวไกลแล้วนะเพื่อน นี่มันยุคคลื่นสมองนะ เลือดที่ไหลในเกมนี้มันบันทึกรหัสดีเอ็นเอเอาไว้ด้วยนา ..เอ่อ นี่เป็นเรื่องหนึ่งที่ฉันรู้ตอนที่เห็นโคลอี้บาดเจ็บน่ะ หน้าต่างแปลกๆกับกราฟอะไรไม่รู้เด้งออกมาเพียบเลยคำพูดของริวทำเอารันต้องลูบคางนึกคิด

กราฟ..สีน้ำเงิน ลัญจกรน้ำเงิน อืม ฉันไม่รู้นะว่าใครเป็นคนสร้างยายพวกนี้ออกมา แต่ต้องเป็นเทคโนโลยีที่สูงอยู่พอสมควรเพราะการสร้างโคลนก็นับว่าใช้เงินทุนมากแล้วยังจำเป็นต้องมีอุปกรณ์ที่ทันสมัยและครบครัน เป้าหมายบางทีอาจจะไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดนะ ..แต่ต่างหูที่เรียกลาสโลว์ออกมาคือลัญจกรน้ำเงิน กราฟที่ฉันเห็นสีน้ำเงินมันแทบชิดเพดานแต่กราฟสีอื่นยังอยู่ในระดับกลางๆ มันอาจจะเกี่ยวกับการที่ลาสโลว์เข้ามาในนี้ได้ก็เป็นได้นะ?”รันกล่าวออกมา ริวยกยิ้มก่อนจะบิดขี้เกียจเล็กน้อยและเปิดหน้าต่างสัมภาระออกมา

ฉันว่าแพทช์ใหม่มันออกจะสมจริงไปนิดนะ..ฝนมัน จะตกแล้วนี่..ริวแหงนหน้ามองฟ้าที่เริ่มมืด เมฆฝนสีดำสนิทตั้งเค้ามาแต่ไกลค่อยๆลอยเข้าสู่เขตป่าและแผ่ขยายอาณาเขตปกคลุมโดยรอบ ฉันว่านี่น่าจะเหมาะกับนายตอนเป็นผู้หญิงนะ? แหะๆ

รันเลิกคิ้วมองร่มกระดาษสีม่วงที่ถูกยื่นออกมาตรงหน้าเขา ที่ปลายด้ามไม้ไผ่เป็นมือของริว คนที่เขาไม่คิดว่าจะมอบของแบบนี้ให้ ชายหนุ่มคลี่ยิ้มก่อนจะรับมันเอาไว้และยกฮู้ดขึ้นคลุมหัวเหมือนเดิม

ฉันไปนะ..ริวว่าพร้อมยิ้ม

ก็ไม่ได้ห้ามนี่.. โชคดีก็แล้วกัน อย่าตายกลับมาให้เห็นล่ะรันโบกมือมองส่งร่างของริวที่ทะยานตรงดิ่งหายลับไปในแนวป่า ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างปาร์ตี้และหน้าต่างแผนที่ขึ้นมาทันทีโดยไม่ลืมที่จะเปิดหน้าต่างข้อมูลทักษะอัญเชิญเงาสีครามขึ้นมาดูสถานะของลาสโลว์ด้วย

จุดสีแดงบนแผนที่สามจุดและจุดสีน้ำเงินอีกหนึ่งจุดแสดงตำแหน่งของผู้ร่วมแผนการทั้งสี่และจุดสีขาวที่อยู่ห่างออกมาแสดงถึงที่อยู่ของเขา รันถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเรียกเอาลูกบาศก์ฟริคไนท์ออกมาทำเป็นโต๊ะและเก้าอี้พร้อมด้วยเหล้าสาเกและกับแกล้มอีกจำนวนหนึ่งที่หิ้วติดไม้ติดมือมาจากสโนว์ฮิลล์

ถ้าคิดว่าจะห้ามฉันได้ก็ลองซี่”จิบเหล้าชมจันทร์นับว่าเป็นเรื่องที่ไม่เลวนักในยามนี้ เสียงร้องเฮพร้อมกับเสียงของทักษะพิเศษทั้งหลายแหล่ดังกันให้เซ็งแซ่ รันขยับยิ้มมองหน้าต่างสถานะของลาสโลว์ที่เขาเป็นห่วงที่สุด มันไม่มีทีท่าว่าหลอดแดงจะขยับลดลงเลยแม้แต่น้อย แถมยังเสียงค่าประสบการณ์และเงินค่าหัวดังอยู่ในหัวตลอดจนเขารำคาญนี่ก็แสดงบอกได้ดีว่าสถานการณ์กำลังไปได้สวย

การสังหารผู้เล่นในเกมนี้ก็ให้ค่าประสบการณ์เช่นกัน แต่จะต้องเป็นการลงมือของผู้ที่อยู่ต่างเผ่าพันธุ์กันหรือผู้ที่มีผู้ที่อยู่ต่างเผ่าพันธุ์อยู่ในกลุ่มปาร์ตี้ แถมมันยังรายงานมาในทันทีแถมบอกชื่อผู้ที่สังหารไปด้วย แม้เขาจะรำคาญแต่ก็ไม่อาจหักห้ามใจปิดการแจ้งเตือนได้เผื่อว่าจะมีอะไรผิดไปจากที่คาดการณ์

รันนิ่วหน้าอีกครั้งเมื่อเปิดหน้าต่างภารกิจทั้งหมดขึ้นมาดู

 

ภารกิจ
-การคืนบัลลังก์ของจอมมารผู้ชั่วร้าย(พิเศษ)
-บัลลังก์แห่งสรรพสิ่ง(พิเศษ)
-รัชทายาทสู่บัลลังก์ยักษ์(ลับ)
            -ไปยังแดนอสูรและสักการะมหายักษา
            รางวัล ยังไม่ถูกกำหนด

 

“ให้ตายสิ ถึงจะมีไม่เยอะแต่ว่าเป็นภารกิจพิเศษทั้งนั้น..”

จ๋อม..

หืม?”รันหรี่ตามองจอกเหล้าในมือตนก่อนจะขยับยิ้มพราวเมื่อเห็นเงาพระจันทร์กลมโตที่เว้าแหว่งไปเหลือเพียงเสี้ยวสะท้อนอยู่บนน้ำใสๆของเหล้าสาเก ไม่ใช่เม็ดฝนที่ค่อยๆไหลรินลงมาจากฟากฟ้าที่เขาสนใจ แต่จุดแต้มสีดำเล็กๆท่ามกลางสีขาวผุดผ่องของดวงจันทร์ต่างหาก ยักษ์อัสนีเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ปกคลุมไปด้วยเมฆฝนก่อนจะผิวปากหวือ

หยาดน้ำตาฟ้าเริ่มสาดเทลงมาลงสู่ผืนดินพร้อมกับร่มกระดาษที่ถูกกางขึ้นฉับพลันพร้อมกับจานกับแกล้มและเหล้ามิรินถูกเก็บเข้าหน้าต่างสัมภาระ

ซ่า!!

รันกระตุกยิ้มมองดวงจันทร์ส่องสว่างที่โผล่มาให้เห็นท่ามกลางเมฆฝน จุดเล็กๆบนท้องฟ้านั่นยังขยับไปอย่างแช่มช้าพร้อมกับรอยยิ้มคึกคักของรันที่ค่อยๆแย้มออมา ฟริกไนท์ที่ถูกทำให้เป็นชุดโต๊ะและเก้าอี้ถูกเก็บลงหน้าต่างสัมภาระทั้งที่เขาเพิ่งจะนั่งจิบเหล้าได้ไม่นาน ส่วนหนึ่งถูกแบ่งเอาไว้มาสร้างลูกแก้วสีดำจำนวนหนึ่งส่งตรงไปหาจุดสีดำบนท้องฟ้านั่น นัยน์ตาสีอำพันทอแวววาวโรจน์เมื่อ..

อัสนีสวรรค์ไร้คะนึง...

เปรี้ยง!!!!

เปรี้ยงๆๆๆๆๆ!!

ฮ่ะ..ฮ่ะๆ ฟริคไนท์นำไฟฟ้าแฮะ..อัสนีสวรรค์ไร้คะนึงดูจะเป็นทักษะโจมตีประจำเผ่าพันธุ์ในตอนนี้ที่แรงเอาการเมื่อเขาเพ่งเห็นค่าความเสียหายแดงเถือกยาวเหยียดที่ลอยขึ้นมาติดๆกันหลายต่อหลายครั้งนั่น รันโบกมือเล็กน้อยก่อนจะกวักเข้าหาตัวเรียกให้ลูกแก้วฟริกไนท์นำตัววัตถุปริศนาสีดำๆที่คาดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่เคยบินอยู่บนท้องฟ้านั่น

 “นก?”เขาร้องออกมาเมื่อเห็นปีกประหลาดๆที่ปกคลุมไปด้วยขนของสัตว์ปีก

อ๋อย~ ฟ้าผ่าตอนฝนตก ..น่ากลัวจังเสียงหวานออกแนวแก่นเซี้ยวของก้อนดำๆตรงหน้าดังออกมาพร้อมกับร่างกายของคนโดนฟ้าผ่าไร้ที่มาที่เริ่มกระดุกกระดิก ส่วนที่คาดว่าน่าจะเป็นมือยกขึ้นรองน้ำฝนชะล้างใบหน้าของตนก่อนจะปัดป่ายรอยดำออกจนสิ้น

“...”รันยืนถือร่มมองคนตรงหน้าลุกขึ้นยืนโดยไม่พูดอะไร นัยน์ตาสีอำพันกลอกไปมาสำรวจร่างกายของสิ่งมีชีวิตตรงหน้าทันที คนตรงหน้าเป็นเด็กสาวที่ดูอายุน่าจะราวๆไม่เกิน 10 ปีเห็นจะได้ เธอสวมชุดเดรสสีน้ำตาลสลับขาวกับชายกระโปรงยาวถึงเข่าพร้อมด้วยเครื่องประดับพื้นๆปลีกย่อยที่เขาเก็บรายละเอียดได้ไม่หมด เพราะปีกรูปร่างแปลกประหลาดนั่นกำลังดึงความสนใจของเขาไปที่นั่น

อ๊ะ? ชะ..ชายชุดดำ นะ..น่ากลัว

ดูท่าจะเป็นแค่นกธรรมดาๆล่ะมั้ง?; รันคิดก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆและพูดกลับไป

ยังไม่เห็นหน้าแล้วรู้ว่าฉันเป็นผู้ชายได้อย่างไร หนูน้อย? มาเรียกชายชุดดำแบบนี้มันเหมือนว่ากันเลยนะ ใจร้ายจังริมฝีปากบางของชายหนุ่มคลี่ยิ้มคล้องกับมือที่บิดร่มหมุนไปมาอย่างอารมณ์ดี นกน้อยเบื้องหน้าขยับแสดงสีหน้าไม่ไว้วางใจออกมาชัดเจนจนเขาต้องลอบหัวเราะ

 “มะ..มัทนะพาธาบอกว่าห้ามคุยกับคนแปลกหน้า..ตะ ต้องไปแล้วปีกทรงประหลาดขยับไหวเล็กน้อยก่อนจะกระพือพาร่างเล็กจ้อยขึ้นสู่อากาศ รันเลิกคิ้วเมื่อได้ยินชื่อของคนที่เพิ่งถูกเพิ่มเข้ามาในบทสนทนา ร่มกระดาษหุบเก็บก่อนจะหวดไปที่ศีรษะของเด็กสาวตัวจ้อยให้ร่วงลงมาที่พื้นอีกครั้ง

เมื่อกี๊พูดว่ามัทนะพาธางั้นเหรอ?”

ศัตรู..เด็กสาวปริศนาเผ่านกร้องออกมาเบาๆ ทว่ามันกลับไม่เข้าหูเขาเลยแม้แต่น้อยเมื่อรันในตอนนี้ตกอยู่ในห้วงความคิด บางทีเด็กคนนี้เป็นกำลังเสริมของมัทนาทมิฬไม่ที่มัทนะพาธาส่งมาก็เป็นได้ ภูติของมัทนะพาธางั้นหรือ?

ชิลฟ์?”

ข้าไม่ใช่ชิลฟ์...ข้าชื่อพารุ ถ้าเจ้าคิดจะสู้..ขอบอกไว้ก่อนนะว่าข้าถึกมากๆเลยนะจะบอกให้เด็กสาวกำมือขึ้นขวางหมัดเตรียมใจพร้อมสู้เต็มที่ เขาเชื่อล่ะว่าเธอถึกจริงเพราะค่าความเสียหายเมื่อครู่ต้องหลักล้านเป็นอย่างต่ำ แต่เธอกลับรอดมาได้ด้วยรอยดำตามตัวเท่านั้น

อยากโดนฟ้าผ่าอีกสักรอบไหมล่ะ? ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก แต่นั่งพักหน่อยจะเป็นไรไป ฝนตกแบบนี้อากาศไม่ค่อยน่าขึ้นบินเท่าไหร่หรอกนะว่ากันตามจริงแล้วเขาทำไม่ได้หรอก เพราะทักษะอัสนีสวรรค์ไร้คะนึงมีเวลาคูลดาวน์ถึง 10 นาทีแต่ถ้านับจากเวลาที่ลดลงจากทักษะติดตัววัชระประทานพรก็จะเหลือเพียง 5 นาทีแต่มันก็ไม่ทันอยู่ดีและถ้าเขาจะใช้โจมตีอีกก็คงจะเป็นทักษะอื่นที่แรงพอกัน ถึงผลกระทบจะได้ไม่ค่อยเหมือนกันก็เถอะ แต่นั่นก็น่าจะพอแล้วสำหรับคำขู่..เขาว่านะ

รันขยับยิ้มกางร่มขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะยื่นไปเหนือหัวของอีกฝ่าย

แสร้งเป็นคนดี.. ก็ใช่ว่าเขาไม่ใช่คนไม่ดีนี่?

อ.. ข้านึกว่าฝีมือเจ้าซะอีก”นกน้อยกระพริบตาปริบๆมองรอยยิ้มภายใต้เงาดำด้วยสายตาฉงน

แหม่.. คนที่จะทำแบบนั้นได้ต้องเก่งพอดีล่ะ ฉันเป็นแค่นักเดินทางธรรมดาๆ ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนกน้อย”เขากล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา หน้าเนื้อใจเสือ ใครจะว่าเขาแบบนั้นในตอนนี้เขาไม่สนใจ เพราะดูเหมือนว่าเด็กสาวที่ชื่อพารุคนนี้ดูจะหลอกง่ายเอาการเสียด้วย

ก็ได้..ข้าจะอยู่ตรงนี้แหละ ข้าไม่อยากโดนฟ้าผ่าอีกแล้ว

ดีที่ยายหนูนี่ไม่เห็นว่าฟริกไนท์ที่เราพาตัวลงมาตรงนี้ทำให้สายฟ้าชิ่งไปมาสร้างความเสียหายเพิ่ม หรือบางทีเธออาจจะเห็นแต่หัวทึบพอๆกับชิกิลจนไม่ได้สังเกต?

ดีแล้วๆ อยู่เป็นเพื่อนพี่ชายก่อน ข้างหน้ามันมีสงคราม ไปไหนมาไหนไม่สะดวกเลย ว่าแต่นกน้อยมาทำอะไรที่นี่งั้นเหรอ? มาทำงานรึเปล่า? ฉันไม่ได้รบกวนใช่ไหม? ก็ตอนฝนตกฟ้าผ่ามันอันตรายจริงๆนี่นา”พารุเลิกคิ้วมองเขาก่อนจะถอนหายใจส่ายหน้าไหวๆกับความเป็นห่วงคนแปลกหน้าไม่เข้าท่านี้ เด็กสาวเดินตรงเข้ามาใกล้เขาต้องการหลบอยู่ใต้ร่มเดียวกัน

ข้าก็แค่มาส่งข่าวเท่านั้นเองรันเลิกคิ้วมองนกน้อยเบื้องหน้าด้วยความสงสัย

บอกหน่อยได้ไหม..? อ่า แต่ดูท่าจะเป็นข่าวสำคัญ ฉันขอโทษด้วยนะที่รั้งตัวเอาไว้แบบนี้..

บอกไม่ได้หรอก มัทนะพาธาห้ามเอาไว้ ถ้าไม่ใช่ราห์เวียบอกไม่ได้เด็ดขาด เพราะฉะนั้นข้าบอกไม่ได้เธอส่ายหน้าหวือก่อนจะยกมือขึ้นกอดอก รันอ้าปากกว้างเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแหยตามแผนการ ถึงเขาจะไม่เก่งกับผู้หญิง แต่ถ้าเป็นเด็กล่ะก็หวานหมู..

“อ่า ฉันขอโทษจริงๆนะ..”

ด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิดสุดๆพร้อมกับไหล่ที่ลู่ลง

อึก.. บอกแล้วๆๆ ข้ายอมบอกแล้ว อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ.. มัทนะพาธาบอกว่าให้ราห์เวียสังหารแก้วตาซะ รวมถึงผู้เล่นที่จงรักภักดีกับแก้วตาด้วยเพราะว่าตอนนี้ชื่อเสียงของกิลด์เบนไปในทางเสื่อมเสียจนแทบกู่ไม่กลับแล้ว ถ้าสังหารแก้วตาแล้วไล่ออกจากกิลด์ไปได้อะไรๆคงจะดีขึ้นมากเด็กสาวหลับหูหลับตาพูดพร้อมสองมือที่โบกไปมาอย่างเหลืออด

มีอีกรึเปล่า?”

หะ..ให้จับบริจิดเป็นสัตว์เลี้ยงซะรันมุ่นคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ชายหนุ่มยกมืออีกข้างที่ว่างจากร่มกระดาษขึ้นลูบผมสีน้ำตาลเข้มของอีกฝ่ายเล็กน้อยจนเธอต้องครางฮือออกมาเบาๆพร้อมกับหูสัตว์รูปร่างประหลาดที่กระดิกไปมา

“มาบอกข่าวสำคัญกับจอมมารแบบนี้จะดีแล้วเหรอนกน้อย?”

พารุสะดุ้งเฮือก คิ้วเรียวโก่งของนกน้อยตรงหน้าขมวดมุ่นก่อนที่ริมฝีปากบางจะเบ้ออกเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าตนนั้นได้หลงกลของอีกฝ่ายเข้าให้เสียแล้ว มิหนำซ้ำข่าวที่มัทนะพาธาฝากมาให้บอกกับราห์เวียนั้นกลับถูกศัตรูตัวฉกาจล่วงรู้ไปเสียอีก

จอมมาร? งั้นสายฟ้าเมื่อกี้ก็..!”รันหัวเราะร่วนและยังคงยีหัวอีกฝ่ายไม่ยอมเลิกราแม้เธอจะเริ่มขัดขืนแล้วก็ตามที รันลดมือลงมาก่อนจะปลดฮู้ดลงให้พารุเห็นหน้าชัดเจน นกน้อยเบิกตากว้างกับภาพลักาณ์ของบุคคลปริศนาที่แปลกไปจากมนุษย์ปุถุชนทั่วไป เส้นผมสีขาวโทนเหลืองเหมือนกระดูกที่ละเอียดปลิวลู่ไปกับลมแรงในยามพายุเข้า นัยน์ตาสีอำพันเหลือบทองที่มองมายังเธอนั้นแลดูอ่อนโยนเกินกว่าจะเป็นของคนที่ถูกเรียกว่าจอมมาร ส่งผ่านความจริงใจและเห็นใจมาได้ดีจนเธอต้องชะงัก..

เท่จัง..อ๊ะ! ไม่ใช่สิ ต้องไปรายงานราห์เวียเรื่องนี้!”เธอหันหลังกระวีกระวาดรีบกระพือปีกส่งร่างตัวเองขึ้นฟ้าไปในทันทีด้วยความรีบร้อน รันได้แต่ยิ้มแหยๆแล้วตะโกนไล่หลังไปทีเล่นทีจริง

ระวังโดนฟ้าผ่านะพารุจัง!

 

 

ตูม!! ตูม!! ตูม!!

ซวย..ซวยๆ..ซวยเป็นที่สุดเจ้าของเสียงทุ้มบ่นพึมพำขณะเหม่อมองภาพเบื้องหน้า นัยน์ตาสีเทาขุ่นทอประกายกังวลยิ่งเมื่อเห็นว่าผู้เล่นของฝ่ายมัทนาทมิฬมีฝีมือมากกว่าที่คิด

พวกระดับ 80 ทำไมถึงมากันเยอะแบบนี้นะ? แล้วแบบนี้ลาสโลว์ที่ระดับแค่ 43 จะเป็นอะไรไหมเนี่ย..

เพลิงนรกอณูวิญญาณเปลวไฟสีทองในตะเกียงจ้าวพายุกลับกลายเป็นสีดำก่อนที่จะละลายกระจกรอบด้านออกไปจนหมดสิ้น ชายหนุ่มร่างสูงเหวี่ยงตะเกียงเงื้อแขนสุดล้า เปลวเพลิงสีดำพวยพุ่งออกไปเป็นแนวโค้งเผาผลาญชีวิตของผู้เล่นที่ไม่ได้ตั้งตัวทันที สอกับคำร่ำลือว่าเป็นทักษะสายไฟชั้นสูงที่มีพลังโจมตีอยู่ในระดับต้นๆของเกมเท่าที่มีอยู่ในตอนนี้

อัญเชิญ..ฮึ่ย คงต้องปล่อยให้พวกมันอาละวาดกันเต็มที่แล้วมั้ง? อัญเชิญฟินิกส์อสูรฟินิกส์อสูร นกฟินิกส์ที่ขึ้นชื่อเรื่องสายเทคนิคและตายง่ายที่สุด อยู่กันนอย่างสันโดษและให้ค่าประสบการณ์น้อย มันจึงเป็นสัตว์อสูรที่ดูจะไม่ต่างจากสไลม์ในสายตาของผู้เล่นระดับสูง แต่ที่ไม่มีใครไปยุ่งกับมันมากเพราะ..เมื่อมันตาย มันจะเกิดใหม่ทันทีด้วยพลังที่มากเป็นสองเท่า

และเขาก็เป็นคนหนึ่งที่เคยฆ่ามันและถูกมันฆ่ามาแล้ว..

นกฟินิกส์ขนาดเท่าเหยี่ยวจำนวนมากลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือป่าโปร่งที่บัดนี้เหลือเพียงตอดำๆของอดีตต้นไม้เท่านั้น ริวแย้มยิ้มแหยก่อนจะหันไปมองแสงสีของทักษะพิเศษจากด้านในของป่าที่ยังไม่ถูกเผา ที่นั่นคือตำแหน่งของลาสโลว์ เขาควรจะไปช่วยดีไหม?

-ผู้เล่น ลัลลาบาย ได้รับการติดต่อจากผู้เล่น รัน ต้องการรับหรือไม่คะ-

รับ

//ริว..เป็นยังไงบ้างทางนั้น?//ปลายสายออกเสียงถามไถ่

ไม่ค่อยดีนัก พวกระดับ 80 มากันเยอะกว่าที่คิดไว้มาก อีกอย่างพวกแวมไพร์ยังอยู่กันแค่ที่หน้าปราสาทไม่ฝ่าสองคนนั่นมา คงจะคิดให้เราเป็นกันชนเองแน่ๆ จำนวนห่างกันเกินไป ..จะถอยไหม?”ริวกล่าวเสียงเครียด สองมือโบกไหวราวไวทยากรควบคุมให้เหล่าฟีนิกส์อสูรโฉบลงไปโจมตีผู้เล่นอย่างรวดเร็ว ถึงเข้าจะควบคุมได้เพียงทีละสองแต่ว่าถ้าออกคำสั่งทีละสองๆอย่างรวดเร็ว จำนวนมากกว่านี้เขาก็สามารถควบคุมไหว

//ไม่..เห็นหัวราห์เวียรึยัง?//

ยัง..มีอะไรรึเปล่า? อยากล้างแค้นด้วยตัวเองรึไง?

//เมื่อกี้ฉันสอยนกร่วงมาตัวหนึ่ง..ปีกแปลกๆ ชื่อพารุ..เป็นภูติของมัทนะพาธามั้ง? ซักแล้วบอกว่ามาส่งข่าวให้ราห์เวียสังหารแก้วตาและจับบริจิดเป็นสัตว์เลี้ยง เราควรจะรามือออกมาอยู่วงนอกแล้วรอจังหวะให้พวกของแก้วตาถูกฆ่าไปแล้วค่อยเข้าเสียบแทน ทำได้รึเปล่า?//รันกล่าวเสียงเรียบ หากแต่ริวกลับนิ่วหน้าตอบกลับหวาดวิตก

พารุ นกกระจิบไร้เดียงสา ..เด็กๆของมัทนะพาธางั้นเหรอ? ฆ่าไปรึเปล่า?”

//ปล่อยไปน่ะ ดูไม่น่าจะอันตรายอะไร..ยังไงก็เป็นแค่นกอ่ะนะ//

 “ไม่ได้บอกว่าจะมาช่วยสู้ใช่ไหม? ส่งข่าวอย่างเดียวใช่ไหม? ถ้าใช่ก็ดี เพราะยายเด็กนั่นแข็งแกร่งกว่าที่เห็นภายนอกมาก นกกระจิบกลางคืนระดับเฉียดร้อยแบบนั้นถ้าเกิดมาช่วยสู้ล่พก็ชิบหายวายป่วงกันหมดแน่นอนริวหันไปมองทางที่ลาสโลว์อยู่ทันทีโดยไม่ใส่ใจเสียงของรันที่ท้วงกลับมาถึงระดับของพารุที่มากเกือบร้อย ชายหนุ่มกัดฟันแน่นเมื่อรับรู้ได้ถึงบรรยากาศรอบดายที่อึดอัดแปลกๆ

เปรี๊ยง!!!

//ลาสโลว์..เลือดลดไปครึ่งหลอดเลย เกิดอะไรขึ้น?//

ราห์เวีย แสงจ้าแบบนั้นไม่มีทางเป็นคนอื่นได้ ต้องไปช่วยแล้ว ระดับมันมากถึง 80 ลาสโลว์ที่มีระดับแค่นั้นยันเอาไว้ได้ไม่นานแน่นอน ต้องรีบเข้าไปขวาง!”

//ฮะ..เฮ้ เดี๋ยวสิ..!!//ริวไม่สนใจเสียงของรันอีกแล้ว เขาปิดหน้าต่างสนทนาก่อนจะกระโดดออกจากยอดไม้สูงที่ตนยืนอยู่ไปทางแสงสีเมื่อครู่ทันที ทำไมเขาถึงต้องห่วงเอไอแบบนั้นนะ? หรือว่ามันจะมีเหตุผล..คงไม่หรอกมั้ง?

ดูแลให้ดีเหมือนคนเป็นแฟนเขาทำกัน..งั้นเหรอ? ไม่ใช่แฟนแล้วดูแลไม่ได้รึไงฟะ?’

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1,284 ความคิดเห็น

  1. #879 preaw231 (@preaw231) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2555 / 18:39
    เขียนนิยายรักเถอะอ่านแนต่ละตอนมดไต่เต็มเลย
    #879
    0
  2. #819 -OSH- (@martyni01) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 16:37
    อ่ะนะ วอร์คนี่บราค่อน แต่ไอริสนี่ ซิสค่ิอนสินะ

    ไรเตอร์เหมาะกับนิยายรักมากกว่ามั้งเนี่ย กำลังอ่านอยู่นี่ต้องคอยปัดมดออกตลอดเลยครับ 
    #819
    0
  3. #780 Pi@rO (@darkgod1998) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 22:11
     หลังจากอ่านแล้ว เกิดอยากถามว่า.......
    (ไรเตอร์จะเขียนนิยายรักมั้ย จะสร้างบ้านรออ่าน = w =)
    #780
    0
  4. #708 ★SHIRAZ'II★ (@chwly) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 02:08
     หวานอีกละ เลือกไม่ถูกอ่ะ :P
    #708
    0
  5. #515 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2554 / 03:00
    นี่สรุปว่าไรเตอร์เอาฉากจบมาให้คนอ่านเลือกใช่ไหมค่ะเนี่ย ฮะๆๆ
    #515
    0
  6. #514 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 21:22
     อ๊ายยยย กับโรสน่ารักจัง
    อิอิ

    คาสโนวาชัด ๆ อยากเห็นตอนทิวลิปอ่ะ !!!!!
    #514
    0
  7. #513 Fateจัง (@kitti741) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 21:20
     งืมๆ มีฉากจบหลายแบบเหมือนเกมส์จีบสาวเลยอะ
    #513
    0
  8. #512 dark-karo (@peezxcv111) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 19:26

    อิอิตอนจบของเรื่องแบบจริงๆเลยอยากได้เป็นแต่งงานหมู่อะเข้าโบสถ์พร้อมกันเลยอิอิอิชายหนึ่งหญิงเจ็ด

    #512
    0
  9. #511 ๏•HadeS•๏ (@zerotee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 01:01
    เง้อน่ามีหลังจากนี้ต่อนะ เหอๆ
    #511
    0
  10. #510 ๏•HadeS•๏ (@zerotee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 20:47
     ไรเตอร์ไม่เล่นfacebookหรอ
    #510
    0
  11. #509 [N]ature (@xaouiceza1) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 17:12
    หึหึ รู้ก็ดีแล้ว เย้ย!! ไม่ช่ายย!! ชอบเหมือนกันคร้าฟโรส อย่าพึ่งงอลสิ TT
    #509
    0
  12. #508 snowdream_fafaza (@snowdream) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 16:57
    ไม่ซึ้งเท่าไหร่แต่ก็มีความหมายนะ
    #508
    0
  13. #507 klhru (@klairungsiam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 16:56
    จบแบบเดี่ยวแล้ว ขอแบบเหมาด้วยนะ ^^
    #507
    0
  14. #506 Master Of Dragon Knight (@foam0147) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 16:54
     ใครเลือกคนไหนผมไม่สนแล้ว ผมจะอ่านของทุกคนเลย
    #506
    0
  15. #505 gokutara (@pigpig808) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 16:53
    ฮาเร็ม ง่ายดี
    #505
    0
  16. #504 >lNuTl< (@nutjan) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 15:59
    ไม่เชียร์ใครทั้งสิ้น จะให้รันเหมาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #504
    0
  17. #503 -[-Mo-]- (@winterfield) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:56
    ชอบอ่ะ ^^
    #503
    0
  18. #502 FinalXtreme (@devotion-fx) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:45
    ซึ้งไม่เท่าของวอล์คแฮะ
    อันนี้เหมือนจะเรื่อยๆเฉื่อยๆอ่ะ
    #502
    0
  19. #501 Horiel (@horza) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:39
    อ่านแล้วสงสารคนที่เหลือ TT.TT เป็นฮาเร็มไม่ได้หรอจะได้ {Happy Ending} อ้ากรักพี่เสียดายน้อง*.*
    #501
    0
  20. #500 Horiel (@horza) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:38
    อ่านแล้วสงสารคนที่เหลือ TT.TT
    เป็นฮาเร็มไม่ได้หรอจะได้ {Happy Ending}
    อ้ากรักพี่เสียดายน้อง*.*
    #500
    0
  21. #499 12Asura (@asurashadow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:24
    ศรัทธาใน ฮาเร็มมมมม
    #499
    0
  22. #498 นิรนาม (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:17
     ถ้าจะแต่งใหม่ขอเป็นแบบแฟนตาซีพระเอกเทพนะครับ(ฮาเร็มยิ่งดี)
    #498
    0
  23. #497 xeliilex (@xeliilex) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:12
    เอาแบบฮ าเลมซิครับ แถมแบดเอ้นด้วย
    #497
    0
  24. #496 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:04
    มีฉากจบเจ็ดแบบเหรอเนี่ย

    นี่มันเกมส์จีบสาวหรือป่าว
    #496
    0
  25. #495 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 13:03
    มีฉากจบเจ็ดแบบเหรอเนี่ย

    นี่มันเกมส์จีบสาวหรือป่าว
    #495
    0