God Presentiment Online ภาค สงครามเทียมเทพ

ตอนที่ 21 : บทที่ 6 ตัวตน : เรื่องราวในอดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    5 ก.พ. 57

บทที่ 6 ตัวตน
ช่วงที่สาม เรื่องราวในอดีต

ความมืดสนิทในห้องนอนในคอนโดที่อยู่ใหม่ของรันถูกทำให้สว่างเรืองรองด้วยแสงสีส้มอ่อนๆจากโคมไฟข้างเตียงที่เคียงข้างด้วยเครื่องอ่านคลื่นสมองพร้อมสรรพ รันนอนมองเพดานที่ประดับประดาไปด้วยดาวเรืองแสงเต็มไปหมด วอล์คชอบนอนดูดาว นั่นเป็นอย่างหนึ่งที่เขารู้เกี่ยวกับน้องสาวของเขา คาดว่าห้องนี้แม่ของเขาน่าจะแต่งเอาไว้ให้วอล์ค รันแทบจะไม่อยากเชื่อเมื่อตอนที่เขาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับความหวังว่าจะยืมเสื้อผ้าจากเพื่อนใหม่นามริวที่หนีออกจากบ้านมา กล่องลังกระดาษสีน้ำตาลและกระเป๋าเสื้อผ้าใบโตกลับมาวางเรียงแข่งกันแย่งชิงพื้นที่ในห้องนั่งเล่นกันอย่างเงียบงัน เรื่องนี้คงต้องยกไปถามมารดาของเขาที่ย้ายของที่เป็นของเขาออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นั่นทำให้เขาต้องปัดเรื่องยืมเสื้อจากริวออกจากหัวไปแล้วทิ้งตัวมานั่งแกะกล่องกระดาษเตรียมจัดของและปล่อยให้เพื่อนใหม่ใช้ครัวได้ตามสบาย

คอนโดนี้ตกแต่งสไตล์โมเดิร์นโทนสีอ่อนเหมาะสำหรับผู้อยู่อาศัยทุกเพศทุกวัย วิวจากหน้าต่างที่กินพื้นที่ไปถึงสองด้านของผนังในห้องนั่งเล่นแสดงถึงแสงไฟจากอาคารบ้านเรือนที่เปิดขึ้นรอรับผืนไหมสีดำที่พร้อมจะปกคลุมท้องฟ้าในย่ำยามราตรี ทัศนียภาพเหล่านี้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นไม่น้อยที่ต้องจากบ้านอันเป็นที่อยู่มาเกือบทั้งชีวิตหลายสิบปีของเขา และก็เป็นไปตามคาดเมื่อเดินเข้ามาในห้องนอนที่เขาจับจองเอาไว้ เครื่องอ่านคลื่นสมองเป็นอย่างเดียวที่เขาไม่ได้รวมเอาไว้ในลังกระดาษกลับมาวางอยู่ข้างเตียงคล้ายกับว่าผู้เป็นแม่รู้ว่าเขาจะต้องนอนไม่หลับในต่างที่และเตรียมมันเอาไว้ให้เขา

มื้อเย็นแสนอร่อยจากเพื่อนใหม่และบทสนทนาทำความคุ้นเคยนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับความกังวลที่ค่อยแฝงตัวเข้าสู่จิตใจของเขา การไปโรงเรียนพรุ่งนี้เขาจะโดนอะไรบ้างนั่นคือสิ่งที่เขาคิดไว้ ถ้าหากเขาไปพร้อมกับนิเหมือนดั่งเช่นทุกวันมันก็น่าจะดีที่จะได้ไม่มีใครมาตอแย แต่นี่เขาย้ายออกมาอยู่ที่อื่นซึ่งห่างจากบ้านเก่าพอสมควร ดังนั้นเขาจึงต้องไปโรงเรียนเพียงคนเดียว จากการพูดคุยกับริวนั่นทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายเรียนจบชั้นปริญญาตรีได้เมื่อปีที่แล้ว คาดว่าคนๆนี้คงจะเรียนพาสชั้นมาตลอดเลยกระมัง? เขาเองก็อยากจะทำแบบนั้นให้เรื่องมันจบๆไป เขาไม่ได้เรียนรักษาดินแดนเหมือนกับนิ ทำไมเหรอ? ไม่ใช่ว่าเขาไม่กลัวเรื่องที่จะต้องเป็นทหารและบางทีอาจจะส่งไปใต้

ปู่ของเขาห้ามเอาไว้และบอกว่าพร้อมจะใช้เส้นที่ใหญ่เบ้อเร่อเท่อในยศนายพลของท่านลากเขาไปนั่งเป็นทหารที่ทำงานด้านเอกสารหรือไม่ก็ทหารรับใช้ประจำตัวท่าน ตอนนั้นเขาแทบยิ้มไม่ออกที่จะไม่ได้เรียนกับเพื่อน หรือบางทีหากเขาเพียงพูดออกไปว่ามีปัญหาเกี่ยวกับอาการทางจิตคงจะเรียนรักษาดินแดนหรือเป็นทหารไม่ได้อยู่ดี แต่ถ้าเขาพูดเพื่อนๆที่เคยมีก็อาจจะหายไปหมดเหมือนที่เขากลัวว่ามันจะเกิดขึ้นพรุ่งนี้

วันรุ่งขึ้นเขาอาจจะโดนกลั่นแกล้งสารพัดสารเพจากผู้คนที่อิจฉา อาจจะโดนเพื่อนนักเรียนเข้ามาพยายามตีสนิทด้วยมิตรภาพจอมปลอมเพียงเพื่อหวังว่าจะอยู่ใกล้วอล์ค เขาควรจะพาสชั้นหนีหรือเปล่า? หนีไปจากความหวาดกลัวที่ยังไม่ทันจะตั้งเค้าก่อตัวเกิดขึ้น อะไรกันที่ทำให้เขาคิดแบบนั้นนะ?

จะว่าไปแล้ว..ริวนอนรึยังนะ?

รันยันกายลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเลิกผ้าห่มออกขยับเขากว้างลงจากเตียง ลมเย็นๆจากเครื่องปรับอากาศทำเอาเขาหนาวสั่นเข้ากระดูก สองเท้าเปล่าเปลือยเลื่อนก้าวตรงไปยังประตูไม้เงาวาวที่อยู่ไม่ไกลนักด้วยอาศัยแสงสว่างจากโคมไฟหัวเตียงนำทาง ประตูไม้เปิดออกพร้อมกับแสงสว่างจากหลอดฟลูออเรสเซนส์ดวงเล็กส่องสว่างลอดเข้ามาในห้องนอนของเขา ริวนั่งอยู่หน้าแล็ปท็อปของตนบนโซฟาตัวยาวที่บุ๋มลงไปตามน้ำหนักของคนนั่ง นัยน์ตาสีเทาขุ่นเรียวคมบัดนี้ได้ถูกแว่นสายตาบดบังเป็นปราการป้องกันแสงสว่างจากหน้าจอไม่ให้มาทำร้ายผู้สวม

ทำไมเขาถึงไว้ใจริวให้มาพักด้วยกันนะ? ไม่กลัวว่าจะโดนขโมยของหรืออะไรเถือกนั้นบ้างเหรอ?

ทำอะไรอ่ะ? ดูหนังโป๊รึไง?”ผ้าขนหนูนุ่มหอมที่ริวตากจนแห้งถูกเขาคว้าขึ้นมาคลุมตัวของเพื่อนร่วมห้องหนุ่มพร้อมกับแขนของเขาที่เอื้อมไปกอดรอบคอชะโงกหน้ามองที่หน้าจอของแล็ปท็อป

เหอะๆ ถ้าฉันจะดูจริงก็คงไม่ดูให้นายเห็นหรอก ปิดตั้งแต่ได้ยินเสียงนายเปิดประตูแล้ว ทีนี้ปล่อยได้แล้ว..ฉันไม่ใช่หนุ่มวายที่จะมาพิศวาสการถูกผู้ชายด้วยกันกอดหรอกนะเสียงทุ้มดังเข้าหูพร้อมกับสันมือที่ยกขึ้นมาฟันแสกหน้าจนรันต้องทรุดตัวไปนั่งกุมจมูกกับพื้น

ให้ตายสิ..นอนไม่หลับเหรอ?”รันเหวี่ยงตัวข้ามพนักพิงไปนั่งข้างๆอีกฝ่ายและจ้องมองนิ้วมือที่รัวแป้นพิมพ์เร็วนั่นงุนงง เขากำลังพิมพ์เนื้อเพลงลงไปในแผ่นโน้ตดนตรีในคอมพิวเตอร์ จะว่าไปแล้วโน้ตที่เขาอ่านเมื่อกลางวันมันก็เป็นหมึกพิมพ์นี่นา สักพักริวกลับเปลี่ยนไปเปิดเว็บไซท์หนึ่งขึ้นมา

ก็นิดหน่อย..เลยมานั่งหาข้อมูลเกมเล่นน่ะตัวอักษรตวัดลวดลายสวยงามเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวย่อสามตัว

GPO

นายเล่นเกมนี้ด้วยงั้นเหรอ?”

รันออกปากถามอย่างอดไม่ได้ ริวพยักหน้าก่อนจะยกยิ้มเล็กๆที่มุมปาก

เล่นสิ..ฉันเป็นคนดังเลยนะจะบอกให้ ลัลลาบาย..ผู้เล่นอิสระติดโผอันดับที่ 6 ของ 10 สุดยอดผู้เล่น ถือครองอาวุธระดับเหนือกฎเกณฑ์ด้วยนะ เก่งปะล่ะ?”รันครางอือเบาๆและพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ ริวเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นเกาศีรษะ

นี่นายจะไม่ตกใจหน่อยเหรอ? ขนาดรัดเกล้าตอนมันรู้ว่าคนที่ถือครองตะเกียงจ้าวพายุยังตกใจเว่อร์ๆเลยนะ..อืม นายนี่แปลกคนจริงๆ

นายรู้จักรัดเกล้าเหรอ? ใช่รัดเกล้าอนาวิลรึเปล่า?”ริวพยักหน้า รันเองก็เช่นกันก่อนที่เขาจะถามต่อ หมอนั่นเป็นคนยังไงเหรอ? พอจะบอกฉันได้ไหม..ฉันเองก็เล่นนะเกมนี้น่ะ

กวนประสาท รักสนุกไม่เลือกที่..ฉันบอกได้แต่นั้นน่ะ ฉันกับมันเองก็ไม่ค่อยได้รู้จักอะไรกันมาก แค่รู้จักเพราะมันเป็นผู้ครอบครองอาวุธระดับเหนือกฎเกณฑ์เหมือนกันก็เท่านั้นชายหนุ่มคนฟังผงะไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่ารัดเกล้ามีความสำคัญเช่นไร

ในเกมนายชื่อลัลลาบายสินะ..ตุ๊ดจริงๆ

ไอ้นี่...ตุ๊ดไม่ตุ๊ดไม่รู้เฟ้ย จริงๆจะใช้ชื่อฮิปนอสแต่มันดันไปซ้ำกับตัวละครเอ็นพีซีในเกมเข้ามันก็เลยไม่อนุญาต น่าลำบากเวลาคิดใหม่ ฉันเลยเอาง่ายๆลัลลาบายเพลงกล่อมเด็กเนี่ยแหละ..หลับเหมือนกัน เอาให้หมัดเดียวหลับเลยอะไรประมาณนั้นริวละสายตาจากหน้าจอมามองมือตัวเองก่อนจะนำมันไปขยี้หัวแล้วเอนกายพิงพนักแหงนมองเพดาน

เกมนี้ก็เหลือเกิน เล่นอัพแพทช์ใหม่กันพรุ่งนี้..บอกล่วงหน้ากันวันเดียวเนี่ยนะ? แล้วนี่อะไร...เควสเนื้อเรื่องให้พิชิตจอมมาร อีกอย่างจอมมารเป็นผู้เล่นด้วย..อะไรจะรับประกันว่าจอมมารจะออนไลน์ตลอดฟะ? ถ้าเจอะล่ะพ่อจะซัดให้หมอบเลย ไม่บอกข้อมูลอะไรสักนิด..บอกแค่ว่ามีผู้เล่นสามคนที่เข้าไปเอี่ยว รัดเกล้าอนาวิล...ไอ้นี่แสลนหน้าไปทุกเรื่อง ทิวไผ่ไม้ไหว..ไม่เห็นชื่อมันในประกาศความยุ่งเหยิงนั่นคงไม่สะใจมัน แล้วไอ้นิรนามร้อยฝันนี่มันรูปไอ้นิชัดๆ..มันไปเปลี่ยนชื่อตอนไหนฟะ?”

เอ่อ..จอมมารที่ว่า ฉันเองแหละ..

ฮะ?”

ก๊อกๆๆ!!

คร้าบ~!!”คำบอกก่อนหน้าของรันทำเอาเขาค้างเติ่งไปหลายวินาทีก่อนจะลุกตามไปอย่างไม่รอช้าหมายจะถามถึงเรื่องราวทั้งหมดให้กระจ่าง แต่แล้วภาพตรงหน้ากลับทำเอาเขาตกตะลึงยิ่งกว่าเก่า สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือภาพของรันที่ถูกแขก(ที่ไม่ได้รับเชิญ)กดเข้ากับกำแพงแล้วละเลงจูบอย่างเร่าร้อน ถ้าเขาจำไม่ผิดและดูท่าทางแล้ว...ผมสีดำสนิทยาวถึงกลางหลังมัดไซด์เทลและใบหน้าที่อยู่บนโปสเตอร์ที่เห็นได้ทั่วไปนั่น วอล์ค!? แล้วมา..จูบกับพี่ชายแท้ๆแบบนั้นมันออกจะ..

เฮือก...จูบเพียงไม่กี่นาทีนั่นทำเอาเขาต้องหมดลมไปเลยทีเดียว รันสูดหายใจเฮือกรับออกซิเจนเข้าปอดตาเหลือกก่อนจะหันไปมองสัตว์ร้าย(?)ที่จู่โจมโถมเข้าหาตนอย่างหนักเมื่อครู่อย่างไม่เชื่อสายตา วอล์คยิ้มร่ากำ-แบมือให้เขาคล้ายจะโบกมือทักทาย

วอล์ค...มาที่นี่ได้ไงเนี่ยรันวิ่งลิ่วไปเกาะแขนริวคล้ายหมายจะให้เพื่อนร่วมอาศัยทำประโยชน์เป็นบังเกอร์ชั่วคราวป้องกันตนจากน้องสาวร่วมสายเลือด

ตามกลิ่นของพี่รันมาไงคะหญิงสาวกล่าวพร้อมยิ้มใสซื่อ ริวชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพยายามแกะแขนเจ้าของคอนโดนี้ออกและส่งไปประชันหน้ากับน้องสาวตนและสืบเท้าไปหลบอยู่ที่มุมหนึ่งและแอบมองสืบหาความคืบหน้าเงียบๆ

ไอ้ริว อย่าทิ้งกันเซ่....รันร้องแหวก่อนจะต้องสะดุ้งเมื่อเสียงหัวเราะเบาๆดังอยู่ใกล้เพียงคืบ

หนูมาแจ้งข่าวค่ะ แล้วกะจะมานอนที่นี่ด้วยคืนนี้..เธอชูถุงกระดาษในมือขึ้นมาตรงหน้าเขาพร้อมกับรอยยิ้มหวาน หญิงสาวเดินตรงเข้าไปในส่วนของห้องนั่งเล่นอย่างไม่เกรงเจ้าของที่พักแม้แต่น้อย ของพะรุงพะรังในมือวางลงบนโต๊ะกระจกไม่ห่างจกคอมพิวเตอร์ของริวมากนัก

ข่าวอะไร?”รันถลึงตัวเข้าไปคว้าริวเอามาเป็นโล่อีกครั้งโดยที่เจ้าตัวไม่มีโอกาสแม้จะปริปากบ่นกับความแปลกประหลาดของพี่น้องคู่นี้ คนพี่ก็ดูเหมือนจะกลัวคนน้องเอามากๆ ส่วนคนน้องนี่ก็เป็นบราค่อนขั้นรุนแรงอย่างโจ่งแจ้งไม่มีปิดบัง

ก็เรื่องที่พี่ต้องย้ายโรงเรียนไงคะ หนูเอาเครื่องแบบใหม่มาให้พี่ด้วย..

ย้ายโรงเรียน..นี่มันจะสอบแล้วนะ เกิดย้ายไปแล้วพี่จะไปหาคะแนนเก็บจากที่โรงเรียนใหม่ได้ที่ไหนล่ะ?”วอล์คยิ้มกริ่มก่อนจะกล่าวต่อ

พี่รันก็แค่ทำงานนิดๆหน่อยๆ..แต่หนูว่าระดับพี่รันแล้วคงสบายๆ เนอะพี่ริว?”ริวสะดุ้งไหล่สั่นก่อนจะต้องตอบรับไปดีๆเมื่อเจอแรงบีบที่ไหล่กระตุ้นหมายจะให้ปฏิเสธ แต่เขากลับทำในทางตรงข้ามนั่นทำให้รันที่แอบอยู่ด้านหังถึงกับคอตก

ย้ายไปที่ไหนอ่ะ?”

โรงเรียนเอกชนที่เดียวกับหนูไงคะ เป็นโรงเรียนที่เน้นกิจกรรมเป็นหลัก..เรียนไม่เยอะหรอกค่ะ ถ้าเป็นสายที่แม่สมัครให้ล่ะก็นะ น่าจะเป็นสายเดียวกับหนูคือสายศิลปะการแสดง..อันนี้สำหรับพวกเราก็ง่ายหน่อย พี่ก็ออดิชั่นผ่านแล้วนี่คะ?”ทั้งรันและริวเลิกคิ้วขึ้นแปลกใจกับคำพูดของอีกฝ่าย

รู้ได้ไงหว่า?”ริวพึมพำเบาๆแต่ก็ไม่พ้นหูไอด้อลสาว

หนูเจอกับกับลุงยศก่อนจะออกจากค่ายน่ะค่ะ อ้อ..ลุงยศนี่ก็เจ้าของค่ายไงคะ ไม่ต้องทำหน้างงกันทั้งสองคนเลย ลุงยศไม่ได้บอกให้เรียกแบบนั้นเหรอคะ?”ริวส่ายหน้าหวือก่อนจะก้าวหลบเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบของรันที่น้อยลง ชายหนุ่มร่างสูงใช้จังหวะนั้นให้เป็นประโยชน์ไปคว้าเอาของๆตนแล้ววิ่งเขาห้องนอนไปทันทีด้วยไม่อยากจะขัดบทสนทนาระหว่างพี่น้องอันแสนแน่นแฟ้นและอบอวลไปด้วยไออุ่น(อันนี้เว่อร์นิดๆนะ..)

แล้วเราจูบพี่ทำไมอ่ะ?”

เอาคืนไงคะ..ที่ทำเจ้าพวกนี้ไว้กับหนูน่ะหญิงสาวคลี่ยิ้มบางพร้อมกับยกมือใช้นิ้วชี้เกี่ยวเสื้อคอกว้างนี้ลงให้เห็นรอยแดงจากริมฝีปากของผู้เป็นพี่ที่ยังตอกย้ำความเป็นเจ้าของมิได้ห่างหาย หากแต่เธอไม่ได้หยุดเพียงแค่เปิดเผยหลักฐานเท่านั้น ขาเรียวขยับก้าวตรงเข้าหาเขาก่อนจะยกสองมือดันเขาไปนอนบนโซฟา

ฮะ..ฮะๆ เฮ้..แค่นั้นก็พอแล้วมั้ง แบบนี้มันออกจะเยอะเกินไปนิดนะ..นัยน์ตาคู่สีทองกลมโตฉายแววฉงน คิ้วก่งเลิกขึ้นกลายสงสัยกับคำพูดของคนที่นอนอยู่ตรงหน้า วอล์คยังคงไว้ด้วยรอยยิ้มพราวตรงขึ้นคร่อมร่างของรันเอาไว้ นิ้วเรียวสอดลงไปยังกระเป๋ากางเกงยีนขาสั้นตัวจ้อยดึงเอาช็อคโกแล็ทเม็ดรูปหัวใจที่ขายกันทั่วไปออกมาแกะห่อ

รันพยายามลุกหนีหากแต่โดนน้ำหนักที่ไอด้อลสาวจงใจกดทับรั้งเอาไว้ไม่ให้ลุกได้

 “รอบอกหนู 80 เซนฯ จำไว้ให้แม่นนะคะรันเบิกตากว้างกับมุขใหม่ของน้องสาวตน นี่ถึงขนาดบอกรอบอกตัวเองเพื่อให้เขาชะงักค้างงั้นเหรอ นี่คงรอฉวยโอกาสเต็มที่เลยนะนี่..ที่ว่าเขารู้จุดอ่อนของวอล์คดีนั่นก็ถูก แต่วอล์คก็รู้จุดอ่อนของเขาดีเช่นกัน ถ้าได้ยินพวกตัวเลขหรือโจทย์อะไรสักอย่างเขาจะหยุดคิดถึงมันไม่ได้...แต่ถ้าเป็นสัดส่วนมันจะทำให้เขาค้างไปชั่ววินาทีหนึ่งทันที

หนูก็แค่..อยากกินช็อคโกแล็ทเท่านั้นนะคะ แค่ช็อคโกแล็ทเท่านั้น..ไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝง

ที่บอกว่าอยากกิน..แล้วเอามาใส่ปากเขาทำไมกัน!?

หญิงสาวเริ่มโน้มกายลงต่ำมาหาเขาช้าๆ...

กรุบ..

เวรเอ้ย! แต่เดี๋ยวนะ รสชาติแบบนี้?’

รันรีบยกนิ้วชี้ขึ้นจิ้มหน้าผากและดันศีรษะของน้องสาวออกไปทันทีพร้อมกับชันกายลุกขึ้นไปคร่อมอีกฝ่ายไว้แทนและคลี่ยิ้มมีเลศนัยออกมาหยั่งเชิงคนด้านใต้

ช็อคโกแล็ทนี่..ใส่เหล้า กินมาเยอะแล้วใช่ไหม? ไปเมามาล่ะสิ?”หญิงสาวยิ้มแหยๆหัวเราะเสียงแห้ง รันส่ายหน้าหน่ายใจก่อนจะลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจแล้วจึงหันมาถาม

แล้วทำไมถึงจะมานอนที่นี่ด้วยล่ะ? กระเป๋านั่น..

หนูอยากเป็นของพี่งาย~”หญิงสาวตอบกลับมาพร้อมลากเสียงยาวอารมณ์ดี

เอาดีๆ ยัยเบ๊อะ..รันเสตามองวอล์คที่ลุกขึ้นนั่งอย่างตำหนิ สาวเจ้ายิ้มแหยก่อนจะสารภาพออกมาด้วยท่าทียอมจำนนกับแววตาคมกริบจากพี่ชายที่ส่งมาคาดคั้น

ก็พรุ่งนี้หนูจะไปโรงเรียนด้วยไง..ไม่งั้นพี่รันจะไปถูกเหรอ? อีกอย่างนี่มันก็ใกล้จะสอบแล้ว..ถึงหนูจะเก่งยังไงแต่ถ้าไม่เข้าไปดูแนวข้อสอบมันก็เหลวนะคะ หนูไม่ใช่อัจฉริยะแบบพี่รันนี่นา..จริงมะ?”รันพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะนั่งลงที่โซฟาข้างๆวอล์คและแหงนหน้ามองเพดาน

พี่ก็ไม่รู้นะว่าแม่ทำแบบนี้ทำไม...ว่าแต่พ่อรู้เรื่องนี้รึเปล่า?”รันเบนหน้าไปถาม วอล์คนอนแผ่แขนแบหลาทำท่าคล้ายจะจมสู่ห้วงนิทราเสียให้ได้ ซึ่งนั่นขัดต่ออารมณ์ของเขาเป็นอย่างมาก เฮ้..ตื่นมาคุยกันก่อนสิ พี่รู้นะว่าแกล้งหลับน่ะ ให้ตายสิ

รันไสเส้นผมที่ปรกหน้าของตนขึ้นไปอย่างเอือมระอา ในหัวพลางคิดหาวิธีลงโทษน้องสาวที่หนีเขาไปนอนก่อนทั้งๆที่เขานอนไม่หลับ แต่แล้วมุมปากกลับยกยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมกับมือทั้ง 2 ข้างที่เอื้อมไปยกตัวน้องสาวที่เบาหวิวเหมือนตุ๊กตาขึ้นมานั่งตักตนและหันมาเผชิญหน้ากัน

เขาไม่รู้หรอกนะว่าวอล์คหลับจริงหรือแกล้ง..แต่เห็นแบบนี้แล้วมันน่าหมั่นไส้ ถ้าเอาไปนอนเตียงเดียวกันแล้วตื่นเช้ามาจะทำหน้ายังไงกันนะ..ชักอยากเห็นแล้วสิ

แต่ยังไงเขาก็นักน้องสาวของเขาแค่แบบพี่น้องอยู่ดี...ถึงแม้ว่าเขาจะมั่นใจสุดๆแล้วว่าเธอพร้อมที่จะจับเขามาเล่น H ทุกเมื่อๆมีโอกาสก็ตามทีเถอะ คิดๆแล้วก็น่าหวาดเสียว...ไปนอนดีกว่า ได้หมอนข้างมาน่าจะหลับลงล่ะนะ ก็นิ่มเสียขนาดนี้นี่นา

แต่จะว่าไปแล้วถ้าเขาหาข้อมูลจากโรสเพียงฝ่ายเดียวมันก็เหมือนฟังความข้างเดียวว่าไอริสนั้นเลวจับจิต แล้วถ้าหากลองถามคนในครอบครัวอย่างทิวลิปดูล่ะ เขามีเบอร์เจ้าหล่อนอยู่แล้วนี่ รันคิดพลางอุ้มวอล์คพาดบ่าอย่างเบามือเดินตรงไปเปิดประตูห้องนอนตนและปิดเงียบไป ซึ่งการกระทำทั้งหมดของพี่น้องคู่นี้อยู่ในสายตาของริวหมดแล้ว!!

นี่มันพี่น้องจริงๆเหรอเนี่ย..ถ้าบอกว่าเป็นแฟนกันยังจะน่าเชื่อถือกว่าอีก...แล้วนอนห้องเดียวกันด้วย ได้ข่าวว่ามันมีห้องนอนว่างเหลืออยู่อีกหนึ่งห้องไม่ใช่หรือไงกันหนอ?’

รันวางวอล์คลงบนเตียงก้อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาทิวลิป ในหัวพลางคิดหาวิธีที่จะกล่าวขอโทษกับเธอที่โทรมารบกวนกลางดึก

//สวัสดีค่ะ ไม่ทราบใครพูดคะ?// หวานมาเชียว...

ฉันเอง รัน.. รับสายนี่ไม่ได้ดูเบอร์เลยเหรอ หืม? หรือว่าไม่ได้เมมฯ? น้อยใจนะนี่ชายหนุ่มค่อยๆนั่งลงที่ปลายเตียงหมายไม่ให้น้ำหนักของตนทิ้งลงไปจนปลุกน้องสาวคนนี้ตื่นและนำความวุ่นวายมาให้

//เอ๋? รันเหรอ? อ่า โทษทีๆๆ// ทิวลิปดูจะประหลาดใจเอามากอยู่เหมือนกันหากฟังจากเสียงเมื่อรู้ว่าคนที่โทรมารบกวนกลางดึกเป็นใคร

รันหลุบตามองพื้นพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ฉันมีอะไรอยากจะคุยด้วยหน่อยน่ะ”

//เรื่องแพทช์เหรอ? อันนั้นเราบอกไปแล้วนี่นา//

เรื่องไอริส..

//เอ๊ะ?// ทิวลิปร้องเบาๆก่อนจะเงียบไป รันเองก็ไม่แม้แต่จะปริปากพูดหมายจะให้หญิงสาวที่ปลายสายเตรียมใจที่จะบอกเล่าเรื่องราวของพี่ชายตน //อยากรู้ไปทำไม?//

ฉันแค่กำลังจะพิสูจน์ว่าพี่ชายเธอไม่ได้เลวอย่างที่ใครๆเขาว่ากัน...ก็เท่านั้นหญิงสาวเงียบไปอีกครั้งพร้อมกับเสียงสูดลมหายใจที่ดังลอดออกมา

//พี่ไอริสเป็นคนดี แต่พี่เขาป่วยมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว..//

ป่วย?”รันทวนคำ

//คล้ายๆกับอาการป่วยทางจิตน่ะ ตะ..แต่พี่ไอริสไม่ได้บ้านะ แต่ประมาณว่า..มีสองบุคลิกน่ะ// ถ้าหากสิ่งที่ทิวลิปบอกมามีเค้ามูลความจริง นั่นแสดงว่าการสันนิฐานของเขามีความน่าเชื่อถือสินะ ไอริสอาจจะทำตามเสียงในหัวที่สั่งให้นำพาเกมสู่ยุคมืดอะไรนั่น //พี่ไอริสเป็นคนดีนะ เขาใจดีกับเรามากๆเลย..อ่อนโยนมาก ทำขนมใช้เรากินตลอดเลย เราไม่มีทางเชื่อหรอกว่าพี่ไอริสจะทำแบบนั้นจริงๆน่ะ//

แล้วอยากให้ไอริสตื่นรึเปล่า?”ทิวลิปสูดหายใจเฮือกก่อนจะส่งเสียงอือมาเบาๆ แค่นั้นก็มากพ่อสำหรับคำสั่งแล้ว เจ้าหญิง..ว่างๆเธอน่าจะมาคุยกับวอล์คนะ ฉันว่าพวกเธอเหมือนกันแหละ...ติดพี่น่ะ ฮะๆๆ

//ฮะๆ..ไว้..ว่างๆ....ล่ะนะ//เสียงพูดขาดห้วงของเธอทำให้เขาแปลกใจ

เป็นอะไรรึเปล่า? หรือว่าฉันมากวนเวลานอน?”

เขาถามออกไปด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงอย่างไม่ปกปิด

//เปล่า ..เราแค่ เราแค่ไม่อยากแพ้โรสน่ะ//

เอ๋? แข่งอะไรกันงั้นเหรอ?”

//รัน..วันนี้ในเกม นายบอกรักโรสใช่ไหม?//ลมจากเครื่องปรับอากาศแสนเย็นเฉียบยังไม่สู้ความเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วสันหลังเมื่อได้ฟังประโยคนี้จากทิวลิป เธอรู้ได้ยังไงกัน?

//เราไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังหรอกนะ ..แต่เราได้ยินบทสนทนาทั้งหมดของรันกับโรส เรา..เราไม่อยากให้รันกับโรส ตอนที่ได้ยินมันเหมือนกับว่ามีมือที่มองไม่เห็นมาเค้นที่กลางอกเลยนะ ช็อคเลยล่ะที่ได้ยินแบบนั้น... เราแค่อยากรู้ ว่ารัน..รักโรสรึเปล่าก็เท่านั้น บอกเราได้ไหม? รัน..//

ถึงตรงนี้เขาแทบกระอัก เธอรู้และเธอได้ยิน...คำพูดพวกนั้นที่เขาไม่ได้ตั้งใจพูดออกไป..

ฉัน..ไม่รู้

//รัน..ไม่รู้งั้นเหรอ? ถ้าเป็นแบบนั้นแสดงว่าโรสยังไม่ได้ชนะสินะ...เรายัง มีโอกาสใช่ไหม?// เมื่อ้กี๊ทิวลิปพูดว่าอะไรนะ? เรายังมีโอกาส...งั้นเหรอ? ยัยนี่ชอบเขาจริงๆงั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้น่าตกลงว่าเดตนั่นเธอจริงจังอย่างงั้นเหรอ? เขาไม่ได้เนื้อหอมอะไรสักนิดเลยนะ แล้วนี่มันอะไรกันน่ะ? มีสาวสองคนมาแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งว่าชอบเขาแบบนี้เนี่ยนะ?

 “ฉันไม่รู้...ฉันกลัวว่าจะทำให้ใครเจ็บ แม้แต่ตอนที่ฉันพูดแบบนั้นกับโรสไป...สิ่งที่ฉันคิดในใจตอนนั้นก็แค่อยากจะปลอบไม่ให้ร้องไห้แค่นั้น แบบนั้นมันเรียกว่าชอบเหรอ? ที่จะบอกว่ารักใครได้น่ะ...ถึงฉันจะมีแฟนและถูกบอกเลิกมานักต่อนัก แต่ฉันว่า...ฉันไม่เคยมีความรักจริงๆเสียทีรอยยิ้มเศร้าผุดพรายขึ้นบนใบหน้าของเขา

//งั้นถ้าเราจะชอบรัน...จะอนุญาตไหม?//

ไม่ต้องขอหรอก..จะทำอะไรก็ตามใจเธอเถอะ เหวอ...!!รันร้องลั่นเมื่อโทรศัพท์มือถือในมือตนถูกมือเรียวนุ่มของอีกหนึ่งสาวที่ควรหลับอุตุอยู่ด้านหลังเขาแย่งไปพร้อมกับน้ำหนักไม่มากนักที่ถาโถมเข้ามาที่ช่วงกลางลำตัว โทรศัพท์มือถือในมือวอล์คถูกกดเปิดลำโพงอย่างรวดเร็วและวางลงบนอกของรัน ชายหนุ่มพยายามใช้มือเอื้อมไปหยิบมันแต่น้องสาวของเขาก็ไวผิดคาดเอื้อมมือมากดข้อมือเขาเอาไว้แนบเตียง

//รัน?..เป็นอะไรรึเปล่า?//

หนู..ไม่ยกพี่รันให้ใครหรอก พี่รันน่ะเจ็บมามากพอแล้ว ไม่ว่าจะมีแฟนกี่คน พี่รันก็ถูกทิ้งไปหมด..อยากจะทำร้ายพี่รันไปมากกว่านี้รึไงกัน!?”เสียงหวานตวาดลั่นพร้อมกับคิ้วโก่งเรียวเช่นคันศรที่ขมวดมุ่น และนั่นทำให้เขารู้สึกไม่ดี แม้นั่นจะไม่เท่านัยน์ตากลมโตสีทองที่ปริ่มไปด้วยน้ำตาก็ตามที แสงไฟสีส้มอ่อนสะท้อนเข้ากับหยดน้ำตาแพรวพราวราวกับเม็ดอัญมณีที่ร่วงหล่นลงบนอกของเขา มันทำให้เขารู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ..กับน้ำตาของน้องสาวคนนี้

วอล์ค...

//วอล์ค? รันอกหักมามากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?//

เสียงของทิวลิปเริ่มสั่นพร่า

เจ็ดครั้ง..ถึงพี่รันจะไม่เคยบอกใครและพยายามลืมมัน แต่หนูก็รู้ ...ทั้งที่เป็นฝ่ายขอคบหรือถูกขอคบ ความรักจอมปลอมนั่นทั้งหมดกลับจบลงที่พี่รันเป็นฝ่ายเจ็บ เคยคิดบ้างไหมเวลามาขอคบน่ะว่าถ้ามาคบเล่นๆแล้วทำให้คนอื่นเจ็บเขาจะรู้สึกยังไง!!นิ้วเรียวขาวจิกลงที่เสื้อยืดสีดำของเขาแน่นพร้อมกับริมฝีปากที่เบ้ออก มือเขาถูกปล่อยเป็นอิสระตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ กว่าจะรู้ตัวนั่นก็เมื่อเขายกมันขึ้นไปเช็ดน้ำตาให้เธอเท่านั้น

//เรา...//

ถ้าจะแข่ง...หนูจะแข่งด้วย แล้วจะแย่งพี่รันมา..พร้อมกับสอนพวกคุณให้รู้ว่าความรักมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆที่จะได้เห็นเป็นของเล่น ฝากบอกคุณโรสอะไรนั่นด้วยนะคะวอล์คกดตัดสายทันทีก่อนจะจับมือของรันที่เช็ดน้ำตาเธออยู่มาไว้แนบอก

วอล์ค..ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?”หญิงสาวเม้มปากเรียบเป็นเส้นตรงพร้อมกันเอนกายลงไปนอนเคียงข้าง เรียวแขนทั้งสองโอบกอดรอบแขนของเขาเอาไว้แน่นราวกับไม่ต้องการให้หนีไปอีก

หนูเอาจริงนะคะ..ถึงเราจะเป็น 'พี่น้อง' กัน แต่หนูก็ไม่เคยคิดกับพี่แค่คำสองคำนั้น...

เอ๋?”รันเบ้หน้าหันมามองน้องสาวตนด้วยท่าทีแปลกใจราวกับว่าเมื่อครู่ตนนั้นหูฝาด

นอนได้แล้วค่ะ..ต้องตื่นแต่เช้า

แล้วจะไม่อาบน้ำเหรอ?’

เขาคิดในใจแต่ก็ต้องยอมหลับตาแต่โดยดีเมื่อคำสั่งของอีกฝ่ายในตอนนี้คือคำขาดสำหรับเขา แต่นอนด้วยกันแบบนี้คงไม่เป็นอะไรล่ะนะ

ก็พี่น้อง..อีกอย่างคือวอล์คหลับไปแล้วนี่

เร็วมาก...ฝันดีนะน้องรัก

 

 

อ้าว..วันนี้มาเรียนด้วยเหรอ วอล์ค?”เสียงหวานเรียกขานเจ้าของชื่อดังขึ้นเหนือศีรษะ วอล์คที่นอนฟุบหน้าอยู่กับโต๊ะเรียนเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มให้เพื่อนสาวที่ยืนเท้าแขนอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาสีทองกลมโตปรือลงเล็กน้อยก่อนจะปิดลงในที่สุดพร้อมกับฟุบหน้าลงไปเช่นเดิม

เฮ้..เป็นอะไรอ่ะ งานหนักหรือไง? หรือเมื่อคืนเจอศึกหนัก?”เพียงแค่คำพูดของเจ้าของนัยน์ตาสีพรายน้ำดังออกมาเข้าหูเธอไอด้อลสาวกลับคล้ายรู้สึกเหมือนได้รับยาชูกำลังอันเลื่องชื่อทำให้เธอเงยหน้าส่งยิ้มให้เพื่อนสาวได้อย่างเป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น

ว่างั้นก็ได้มั้ง ยัยโอแก้มนวลป่องขึ้นมาพร้อมกับอากาศที่ถูกเจ้าตัวอมเข้าไปหมายกลบรอยยิ้มที่อาจจะเผลอเผยออกมาเมื่อไหร่ก็ตามที่มีโอกาส เพื่อนสาวเกาหัวเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ข้างที่นั่งของวอล์คอันเป็นที่ประจำของเจ้าตัวมานั่งประจำที่ ผมสั้นยาวระต้นคอถูกขยี้จนยุ่งเมื่อนึกถึงใครบางคนนั่นทำให้วอล์คสงสัย

เป็นอะไรอ่ะ?”

ฉันอยากเจอพี่ชายแกอ่ะ วอล์ค...หล่อมาก เสียงก็ดี ตาก็คม ขี้เล่นด้วย...เพอร์เฟ็คเหมาะจะเป็นเจ้าชายในฝันส้มโอเผยยิ้มหวานเมื่อฝันถึงชายที่ตนปลื้ม หลังจากวันที่รันขึ้นร้องเพลงคู่กับวอล์ค เรื่องที่สาวๆหันมาซุบซิบในช่วงนี้คือพี่ชายของไอด้อลสาวผู้น่ารัก รันคอมเพล็กซ์เริ่มตั้งเค้าขึ้นมาจนเธอแทบจะหวาดกลัวว่าใครจะมาแย่งพี่ชายสุดที่รักของเธอไป

เดี๋ยวก็ได้เจอ...วอล์คพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกับยันกายขึ้นนั่งหลังตรงเมื่อออดเข้าเรียนดังออกมาพร้อมเริ่มคาบโฮมรูม ประตูเลื่อนบานทึบหน้าห้องถูกเลื่อนออกมาพร้อมกับเงาร่างสูงโปร่งของอาจารย์ประจำชั้นจะก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม เป็นเรื่องแปลกประหลาดที่อาจารย์ของพวกเธอปิดประตูทิ้งไว้ไม่ปิดมันลงตามปกติ

โอเคๆ...โฮมรูมๆ วันนี้มีนักเรียนเข้าใหม่นะ..อยากเห็นหน้ากันไหมเอ่ย?”เป็นเรื่องปกติของอาจารย์คณิต ชายหนุ่มขี้เล่นเจ้าของหน้าตาหล่อเหลาดึงดูดใจสาว เขาเป็นคนอารมณ์ดีตลอดเวลาและเป็นกันเองที่สุดในสายศิลปะการแสดงนี้

อยาก!!

เสียงโห่ร้องดังก้องไปทั่วพร้อมกับรอยยิ้มของอาจารย์คณิตกลับยิ้มกว้างขึ้น

โอเค เด็กใหม่...เข้ามาแนะนำตัวหน่อย อาจจะเคยเห็นหน้ากันมาแล้วแต่ก็แนะนำตัวอีกครั้งไม่น่าจะเสียหายนะน้ำเสียงเริงร่าของอาจารย์ที่ปรึกษาไม่ได้ทำให้ความใคร่รู้ของหนุ่มสาวในห้องลดลงแม้แต่น้อย แต่มันกลับยิ่งทวีขึ้นเมื่อร่างนั้นก้าวเข้ามาในห้อง

ถุงเท้าสีดำนำมาก่อนไร้ซึ่งรองเท้าเนื่องจากไม่อนุญาตให้ใส่ขึ้นอาคาร ตามด้วยกางเกงขายาวลายสก็อตสีเทาอันเป็นเครื่องแบบของนักเรียนชายทั่วไป เสื้อเชิ้ตสีขาวปักตราโรงเรียนที่อกซ้ายเข้าคู่กับเนคไทสีดำที่คล้องเอาไว้หลวมๆ แต่เรือนร่างสูงโปร่งราวร้อยแปดสิบนี่ไม่ได้ทำให้คนทั้งห้องสนใจได้เท่ากับนัยน์ตาสีทองคมกริบเหมือนกับอีกหนึ่งสาวในห้องนี้ที่เผยยิ้มร่า

รณวรรธน์ นพอัฐ...รันครับสีหน้าเรียบเฉยนั่นดูเย็นชาดุจรูปสลักหากแต่นัยน์ตาสีทองคู่คมเรียวนั่นหาได้เย็นเยือกเหมือนสีหน้าไม่ มันทำหน้าที่กวาดมองไปทั่วห้องเพื่อละลายใจสาวโสดอย่างรวดเร็ว หากแต่นั่นไม่ใช่จุดประสงค์หลักในการกวาดตามอง เขากำลังมองหาวอล์ค..เธอกำ-แบมือมาทางเขาเหมือนที่ทำให้เมื่อคืน

โอเค....วันนี้โฮมรูมแค่นี้แล้วกัน มีข่าวอะไรเดี๋ยวจะแจ้งมาทางหัวหน้าห้องตามเดิม..ขอไปอู้ เอ้ย...เตรียมการสอนก่อนล่ะ โชคดีนะเด็กใหม่...ทำตัวดีๆล่ะอาจารย์คณิตตบไหล่เขาแปะคล้ายจะโยนภาระหน้าที่รับมือกับนักเรียนหนุ่มสาวยี่สิบห้าคนนี้ให้เขา อ้อ...ที่นั่งว่างตรงด้านหลังวอล์คนั่นนั่งได้ตามสบายเลยนะ

ครับ..รันรับคำสั้นๆก่อนจะเดินตรงไปยังที่นั่งนั้นอย่างรวดเร็ว ทันทีที่อาจารย์ประจำคาบโฮมรูมเดินออกนอกห้องความวุ่นวายก็ปรากฏขึ้นที่รอบตัวเขากับบรรดาเพื่อนร่วมชั้นที่วิ่งกรูเข้ามาถามคำถามเขาสารพัด สายตาเห็นอกเห็นใจส่งมาจากวอล์คนั่นทำให้เขาต้องมองค้อนอยู่เนืองๆก่อนจะยกยิ้มและพูดประโยคเด็ดออกไป

ถ้าอยากรู้อะไรเกี่ยวกับฉันก็ถามวอล์คเอาก็แล้วกัน..ต้องการความสงบนิดนึง เมื่อคืนวอล์คก็นอนกับฉัน..ยัยนั่นคงจะรู้ดีที่สุดทุกเรื่องราวกับเป็นสตอล์คเกอร์ น่าจะตอบได้แทบทุกคำถามล่ะนะ...รันหลุบตาลงก่อนจะเอนกายพิงพนักดันเก้าอี้ให้หงายไปนั่งเพียงสองขา วอล์คที่หน้าเหยเกทันทีเมื่อรู้ตัวว่าถูกโยนภาระมาให้กันซึ่งๆหน้า

นอนกับคุณวอล์ค!?”

งั้นท่าทีอิดโรยของวอล์คเมื่อเช้าก็....

โอ้ว!! รักต้องห้ามระหว่างพี่น้อง!!!รู้สึกอยากยำตีนไอ้คนที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาตงิดๆ รันคิดพลางหรี่ตาขึ้นมองวอล์คที่ยิ้มเก้อเขินกับคำพูดพวกนั้น แต่ก็ดูเหมือนสาวเจ้าจะตอบคำถามได้ดีนะ

ว่าแต่ทั้งคู่เป็นฝาแฝดกันจริงๆเหรอ? หน้าไม่ค่อยเหมือนกันเลยนา..ถึงจะมีเค้าอยู่บ้างก็เถอะ แต่ถ้ามองผ่านๆนี่ไม่ไฃใกล้เลยนะเสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งในหมู่คนมุงดังขึ้นมาเข้าหูของวอล์ค และนั่นเป็นเหตุให้เจ้าตัวคว้าเขาเข้าไปกอดและเอาคางมาเกยบ่าเทียบหน้า

ฝาแฝดไข่คนละใบเจ้าค่า..วอล์คคลี่ยิ้ม

การเรียนการสอนเป็นไปอย่างเรียบง่ายพร้อมกับแนวทางข้อสอบที่อาจารย์หลายท่านออกจะใจดีมาบอกกันสดๆ สำหรับเขาแล้วมันดูจะง่ายมากผิดกับวอล์คไม่เข้าใจในบางเรื่อง และที่ไม่เข้าใจหนักที่สุดเห็นคงจะเป็นส่วนของฟิสิกส์นิวเคลียร์ แต่มันก็แค่คำนวณเลขอะตอมอะไรง่ายๆ(สำหรับแกคนเดียวอ่ะสิ..) ทำไมถึงไม่เข้าใจกันนะ? ส่วนของภาคเช้าสี่คาบไม่รวมโฮมรูมนั้นหมดไปโดยเร็วและก็ใกล้ได้เวลาที่เขาต้องตรงไปหาเจ้าของค่ายผู้มีน้ำเสียงกวนประสาทนั่น

จะไปแล้วเหรอคะ?”เสียงหวานดังมาจากด้านหน้า เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองละจากการเก็บของลงกระเป๋าเป้ก็เห็นน้องสาวตัวดีลุกขึ้นยืนพร้อมกับสะพายกระเป๋าเป้ของตนขึ้นหลัง

อืม..แล้วเก็บของจะไปไหนอ่ะ? ไม่ไปกินข้าวรึไง..นี่ก็ไปกันหมดแล้วนี่..รันสาดสายตามองไปรอบห้องที่ร้างผู้คน เวลาพักรวมของที่นี่คือสิบเอ็ดโมงและนั่นหมายถึงสงครามการแย่งชิงพื้นที่ในโรงอาหารระหว่างแผนกศิลปะการแสดง สายบริหารธุรกิจ และสายวิศวกรรมของแผนกมัธยมปลาย

ลุงยศนัดหนูไปพบตอนเที่ยงตรงน่ะค่ะ ว่าแต่พี่จะไปไหนล่ะคะ? ลุงยศนัดเหมือนกันเหรอ?”วอล์คถามออกมาแววตาฉายแววสงสัยเสียเต็มประดา รันพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะสะพายเป้

 “รีบไปกันเถอะ..อีกครึ่งชั่วโมง ถ้าไปตอนนี้น่าจะเหลือเวลาพอกินข้าวเที่ยง ผัดไทยไหม? ร้านที่ขอให้แม่ซื้อมาให้บ่อยๆน่ะรันถามพร้อมยกยิ้ม

 “ค่ะเพียงสิ้นเสียงตอบรับ รันก็เดินออกไปไม่ได้รอปล่อยให้น้องสาวตนตามไปเอง

 “นี่ๆ..เห็นว่าม.5 แผนกศิลปะการแสดงมีเด็กใหม่ล่ะ..หล่อด้วยเนอะ?”เสียงซุบซิบดังแว่วหลังหากแต่หาได้ถึงหูของทั้งสองที่เดินลงบันไดไปแล้วไม่

 “ใช่ๆ...ชื่อรันที่เป็นพี่ชายของวอล์คใช่ไหม?”เจ้าของเสียงเหล่านั้นยังคงคุยอย่างออกรส

 “รัน..เสียงหวานลอยไปตามลมเอื่อยๆจากเครื่องปรับอากาศ

 “มีอะไรรึเปล่า ตา?”เพื่อนสาวถามอย่างเป็นห่วง

 “อ๊ะ..เปล่า ไม่มีอะไร ไปกินข้าวกันเหอะ..หวังว่าที่ของแผนกบริหารเรายังไม่โดนฉกไปนะเด็กสาวดันเพื่อนด้านหน้าให้เดินนำไปโดยที่ตนหยุดยืนหน้าห้องของม.5แผนกศิลปะการแสดง มือเรียวขาวนวลยกขึ้นแตะริมฝีปากตนเล็กน้อยพลางนึกถึงเจ้าของชื่อที่เป็นหัวข้อสนมนาเมื่อครู่

 “จะใช่เขารึเปล่านะ..ตานั่น แต่ถ้าเป็นพี่ชายของวอล์ค...ก็ชัวร์ล่ะนะตายกยิ้มบางๆพร้อมกับสีเลือดฝาดที่ประปรายสองข้างแก้มให้น่ามอง สาวน้อยรุ่นน้องแผนกบริหารธุรกิจแบบเธอจะหวังจีบรุ่นพี่แผนกศิลปะการแสดงมันก็ออกจะ..

น่าสนใจดีนะ..

 

 

คุยกับผู้เขียนตอนท้าย

ไหนใครว่าวอล์คเพี้ยนมั่ง? ยกมือขึ้น!!! อย่าปิดบัง...เรารู้ว่าท่านชอบแนวพี่น้อง วะฮะฮ่า!!!

แต่คงยังไม่เท่าจิโตเสะ ซานะ...หรือยานางิเสะ เอย์กะ...นี่น้องสาวผู้เป็นบราค่อนตัวแม่เลยนะ

ก็คิดซะว่าเป็นเทพเจ้า 2D ที่วอล์คบูชาละกัน...ฮ่าๆๆๆ นี่ตกลงมีผู้เข้าชิงโผล่มาเป็นสามคนแล้วสินะ.....เดี๋ยวจะลองลำดับคะแนนดู รวมสาวๆที่ยังไม่เริ่มลงสนามด้วยเลย ที่คาดว่ามีสิทธิ์เป็นนางเอกตอนนี้อ่ะนะ รวมแล้วก็มีเจ็ดคนที่เราว่าน่าสนใจ..แถมสัดส่วนให้ด้วยเลยอ่ะ..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1,284 ความคิดเห็น

  1. #1193 klhru (@klairungsiam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2557 / 16:55
    ตอนที่ 21 กับ 22 เนื้อหาซ้ำกันทั้งตอนนะคะ แก้ไขด้วยค่ะ
    #1193
    0
  2. #938 WhiteAlice (@beamwanmoo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 15:40
    ไรเตอร์ดู Phantom ใช่ไหมค่ะ มีไอน์กับซไวด้วย

    สนุกดีค่ะ รังสีม่วงเริ่มมาเยือน... //หัวเราะ

    #938
    0
  3. #847 IAF (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2555 / 12:48
    ชอบอะไรที่มันกึ่งๆวายอย่างนี้นี่แหละ (จิ้นเองสะดวก555+>
    #847
    0
  4. #810 -OSH- (@martyni01) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 16:33
    โอ้ว 3 สาวพกความทรงจำเกี่ยวกับรันมาด้วยหรือนี่ 

    ว่าแต่ใครหนอสั่งให้ริวมาคอยจับตาดูรัน

    สนุกมากครับ
    #810
    0
  5. #699 ★SHIRAZ'II★ (@chwly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 00:59
     สนุกๆ
    #699
    0
  6. #368 บังเอิญอ่าน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 17:42
    ลูกของรัน ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #368
    0
  7. #367 [N]ature (@xaouiceza1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 06:40
    เมพขิงๆอีกแล้วนะรัน สร้างของซะเมพขนาด ไหนจะเดบิ้วอีก เล่นกีต้าร์ไม่เก่งยังเดบิ้วผ่าน ต้องขอบคุณเชื้อสายที่ทำให้เขาเกิดมาร้องเพลงเพราะนะเนี่ย ><
    #367
    0
  8. #366 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 14:10
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #366
    0
  9. #365 Fateจัง (@kitti741) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 03:37
     งืมๆ ตอนใหม่
    #365
    0
  10. #364 ๏•HadeS•๏ (@zerotee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 01:36
    ผมเกลียดY~~~~~~(ลากเสียงยาวๆ) 
    #364
    0
  11. #363 IAF (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 20:54
    Yไม่Yก็ไม่เป็นอะไรขอแค่เรื่องสนุกแบบนี้><

    ที่จริงแค่มีกลิ่นวายให้แฟนคลับ(??)ได้กรี้ดกร้าดพอชื่นใจก็พอค่ะ อิอิ
    #363
    0
  12. #362 u-ku (@u-ku) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 19:05
    ชอบไอริสรัน
    #362
    0
  13. #361 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 15:12
    สรุปว่าไม่วายนะคะ??

    จะได้นั่งคิดต่อไป ว่าจะให้ใครมาเป็นนางเอก ฮ่าๆๆ (ยังไง ท่าทางฮาเร็มจะดีสุด ไม่ต้องคิด)

    จะคอยติดตามต่อไปนะคะ
    #361
    0
  14. #360 Neverdie-of-Nobody (@jtr-kill) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 14:43
    มีเค้า สีม่วงนิดๆๆ นะครับเนีย ^^
    #360
    0
  15. #359 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 13:05
     เอ่อ อย่าเบี่ยงล่ะกันท่าน
    #359
    0
  16. #358 Inlove (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 10:07
    ไหงแนวเรื่องไปทางนั้นหว่า. น้องสาวก็ดีอยู่แล้วแท้ๆอิอิ
    #358
    0
  17. #357 Mr.BlackList (@tueykonon) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 10:07
    สนุกมากมายครับแต่มันคล้ายๆ Y แล้วสิ
    #357
    0
  18. #356 maplestory (@maple1150) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 09:12
    สนุกดีครับ

    แต่ว่าผมว่าเรื่องนี้วายชัวๆ

    *-*
    #356
    0