God Presentiment Online ภาค สงครามเทียมเทพ

ตอนที่ 13 : บทที่ 4 หนทางของจอมมาร : เบิกม่าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 ก.พ. 57

บทที่ 4 หนทางของจอมมาร
ช่วงที่ห้า เบิกม่าน

รันปรือตามมองเพดานถ้ำหินสีแดงสดอย่างช้าๆ สายลมที่ไม่น่าจะมีได้สถานที่ๆใกล้กับแกนโลกได้ขนาดนี้กลับดังหวีดหวิวออกมาเข้าสู่โสตการรับรู้ นัยน์ตาทัศนาไปรอบด้านหลังจากผุดลุกขึ้นยืนเพื่อมองหาลูกบาศก์สีดำสนิท มันยังคงตั้งตระหง่านอยู่ที่เดิม

ตอนนี้สภาพร่างกายของเขาสมบูรณ์พร้อมที่จะใช้ฟริกไนท์ได้เป็นร้อยๆครั้งด้วยซ้ำ การจะใช้มันพาเขาออกไปจากที่นี่โดยไม่ต้องพึ่งวิหคเริงนภานั่นก็เป็นเรื่องง่ายเช่นกัน ทักษะวิหคเริงนภานั้นหากยิ่งสูงก็จะเปลืองพลังกายไปมากเท่านั้น รันจึงคิดจะใช้ฟริกไนท์พาตนเองขึ้นไปแทน

-ผู้เล่น รัน ได้รับทักษะ อัญเชิญเงานิรกาย ระดับ 1 ค่ะ-

หา? เงานิรกาย?”รันทวนคำฉงน เขาไม่คิดจะเปิดหน้าต่างทักษะดูเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มดีดจี้เรียกเอาฟริกไนท์มาพันแขนและขาเอาไว้ก่อนจะเอ่ยเรียกใช้ทักษะหลังจากเตรียมการเผื่อเหตุการณ์ไม่คาดฝันเรียบร้อยแล้ว

อัญเชิญเงานิรกายชายหนุ่มกวาดสายตามองไปทั่วแต่ก็ไม่เห็นสิ่งใดเปลี่ยนแปลง หากแต่สิ่งที่ปรากฏนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของเขา เงาของร่างโปร่งที่ทอดยาวมาด้านหลังกลับกระเพื่อนไหวดูราวคล้ายของเหลวก่อนที่มือเรียวบางจะโผล่พ้นขึ้นมาเกาะกุมข้าเท้าของเขาเอาไว้

รันสะดุ้งเฮือกตัวแข็งทื่อ ความเย็นดุจน้ำแข็งขั้วโลกพลันแล่นไปทั่วตัว มือไม้สั่นอย่างช่วยไม่ได้ เขาไม่ได้ขวัญอ่อนอะไรเพราะในเกมนี้ย่อมไม่มีผี แต่มันก็ยังอดกลัวไม่ได้เลยนี่นา

ไยท่านถึงได้ยืนนิ่งเสียแบบนั้นเล่า? พี่ข้าเสียงเบาๆดังขึ้นที่ข้างหู มันเป็นเสียงหวานใสไพเราะที่เขาเองก็คุ้นหู ริมฝีปากยกยิ้มขึ้นอย่างไม่รู้ตัวพร้อมกับนัยน์ตาที่เริ่มโอนอ่อน

ตะคริวกินรึไง? รันโป๊คเกอร์เฟซด้วยเหรอ? เขานึกกับตัวเองแต่ก็ยังไม่หันกลับไปดูในใจนึกกลัวว่าจะเป็นไปอย่างที่ตัวเองคิด

ไม่คิดจะหันกลับมาเคารพอาจารย์เลยเรอะ? หา! เจ้าลูกศิษย์บ้า!!เสียงตวาดดังขึ้นพร้อมกับเรียวแขนแบบบางถูกเอื้อมมากอดรัดเขาแน่นจนกระดูกแทบหัก ดูจากแขนเสื้อสีดำแบบนี้แล้วคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจะเสียงสุดท้ายที่ตะคอกใส่เขาปาวๆ

ปล่อย..ก่อน กระดูกๆ..จะหักแล้ว!!รันร้องลั่นแต่หญิงสาวกลับไม่ทำตาม มิหนำซ้ำเธอยังเพิ่มแรงกอดเข้าเสียอีก ยิ่งกับเส้นผมสั้นที่จี้คอเขาอยู่มันทำให้เขาขนลุกพรึ่บ รันมารุไม่ยอมฟังคำขอแกมบังคับของเขา แต่ก็ไม่ใช่ว่าเอจะปฏิเสธไปเสียทีเดียวเพราะว่าหญิงสาวนั้นค่อยๆผ่อนแรงลงช้าๆ

พวกเธอคือเงานิรกายงั้นเหรอ?”เขาหันไปถาม หญิงสาวทั้งสามพยักหน้าช้าๆราวกับไม่ต้องการยอมรับความจริง เขาได้แต่มองและคิด หากพวกเธอคือเงานิรกายแล้วเหตุใดเขาถึงได้ทักษะนี้มากันล่ะ?

ทำไมฉันถึงได้ทักษะอัญเชิญเงานิรกายนี่มาล่ะ?”

โป๊คเกอร์เฟซขยับยิ้มก่อนจะยกนิ้วชี้มาที่อกของเขา ริมฝีปากบางเฉียบขยับพูด

เพราะราชกกุธภัณฑ์ฟ้าดินไงล่ะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไม แต่เหมือนกับว่าพวกเราถูกผูกติดเข้าไว้กับมันซะแล้วลล่ะนะหญิงสาวอธิบายเสียงเรียบ รันยิ่งขมวดคิ้วกับคำอธิบายที่เหมือนไม่ได้อธิบายนั่นก่อนจะถอนหายใจ

เอาจริงๆสิ มันไม่มีทางง่ายแบบนั้นหรอกน่า?”

นี่เจ้าเป็นเจ้าหนูจำไมรึไง เจ้าลูกศิษย์โรคจิต เรื่องนั้นใครจะไปรู้... เอาเป็นว่าพวกข้ารู้เท่าที่เจ้ารู้ และอาจจะรู้ในบางเรื่องที่เจ้าไม่รู้แค่นั้นแหละเป็นคำแถลงไขที่กำปั้นทุบดินมากๆ ชายหนุ่มคิดพลางเดินเอื่อยๆไปที่ลูกบาศก์ฟริกไนท์

เฮ้อ... ฉันไม่รู้หรอกนะว่าพวกเธอจะตามมาอยู่กับฉันเพราะอะไร แต่ว่าในเมื่อเป็นคนในอาณัติของฉันก็ต้องทำตามคำสั่งของฉันรันเลือกที่จะเลี่ยงในการใช้คำว่า คนของฉันออกไป เพราะเขาเองก็รู้ดีว่าหากใช้คำๆนี้ออกไปปัญหาใหญ่หลายๆอย่างได้ตามมาแน่ๆ

พวกข้าเป็นอาจารย์เจ้า เจ้าต่างหากที่ต้องทำตามคำสั่งของพวกข้า

รันได้ฟังถึงกับแทบหงาย

ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่เคยเถียงผู้หญิงชนะสิน่า..

จ้าๆ

เขาขานรับและยิ้มแห้งๆ รันมารุขว้างค้อนใส่เขาวงใหญ่ก่อนจะเดินตรงมาด้อมๆมองๆที่ลูกบาศก์ฟริกไนท์ เจ้านี่ก็โลภมากเหมือนกันนะ ที่คิดจะเอาขึ้นไปมากมายขนาดนี้น่ะ?”

ฮ่าๆ เธอว่าฉันไม่ได้หรอก เพราะมันจำเป็นต้องใช้.. และเธอเองก็เหมือนกันไม่ใช่เรอะ? ด้วยจี้นั่นน่ะรันหัวเราะไร้อารมณ์ก่อนจะชี้นิ้วตรงไปยังจี้โอริฮารูก้อนรูปจันทร์เสี้ยวที่คล้องคอเธออยู่ หญิงสาวเพียงสะบัดหน้าก่อนจะหันไปมองรอบกายที่เลี่ยนเตียนโล่ง เขาไม่นึกเหมือนกันว่าเธอจะทำของเลียนแบบราชกกุธภัณฑ์ขึ้นมาแบบนั้น

เจ้าเองก็เล่นซะแห้งเลยนี่ ไม่มีลาวาเหลือสักหยดรันมารุบ่นหงุงหงิงฟังไม่ได้ศัพท์ รันเพียงหัวเราะแห้งๆก่อนจะเบนสายตาไปมองลาสโลว์ หญิงสาวที่สบสายตากับเขาก็ต้องชะงักกึกแล้วต้องลอบมองตัวเองว่ามีสิ่งใดผิดปกติเป็นเหตุให้เขามองมาที่เธอ

รันละสายตาไปทันทีเมื่อหญิงสาวรู้ตัว อะไรคือสิ่งที่เขามอง...ริมฝีปากนั่น ริมฝีปากที่ชิงจูบแรกของเขาไป บางเฉียบและอิ่มเอิบเป็นสีชมพูธรรมชาติ ล่อตาล่อใจเขาราวกับเป็นขนมหวานที่ชวนลิ้มลอง

นี่เราเป็นบ้าอะไรเนี่ย นี่มันเอไอนะ!’

ถ้าเขาไม่ได้รู้สึกร้อนผ่าวแปลกๆในอกเวลามองลาสโลว์ล่ะก็นะ แต่เขาจะไปเอาจริงเอาจังอะไรกับเธอได้ เธอเป็นแค่เอไอในเกม เป็นแค่ปัญญาประดิษฐ์ ไม่มีทางจะลงเอยกับคนจริงๆแบบเขาได้เด็ดขาด

เฮ้ๆ เหล่มองลาสด้วยอ่ะ คิดอะไรรึไง...โป๊คเกอร์เฟซพูดกลั้วหัวเราะ เธอยังเหมือนเดิมไม่มีผิด ชอบเข้าข้างหลังประจำ รันตัวแข็งทื่อเมื่อรู้สึกถึงก้อนนุ่มนิ่มที่บดกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเขา ชายหนุ่มข่มอารมณ์ก่อนจะแกะมือของเธอออกอย่างยากลำบาก

พอๆ ฉันจะออกไปจากที่นี่แล้วชายหนุ่มโบกมือไหวๆ

จะออกไปอย่างไรมิทราบ เจ้าลูกศิษย์บื้อ เจ้าคงไม่คิดจะใช้ฟริกไนท์ไต่ออกไปหรอกใช่ไหม? นั่นจะทำให้นายหมดแรงร่วงตกลงมาเละคาพื้นได้นะรันเลิกคิ้วถามรันมารุกลับ

แล้วทำไมทีเธอยังออกไปได้ล่ะ?”

ข้าเป็นเงาของเจ้า ข้าไม่ได้ใช้อะไรในการควบคุมฟริกไนท์นอกจากโอริคัลคุมเลยแม้แต่น้อย ผิดกับเจ้าที่ต้องใช้พลังกายบวกกับโอริคัลคุม นั่นมันเปลืองพลังอย่างมาก ทางที่ดีให้พวกข้าพาเจ้าออกไปยังจะง่ายเสียกว่าหญิงสาวชุดดำคลี่ยิ้มเผล่มองเขาขณะนั่งอยู่บนลูกบาศก์

สุดท้ายเจ้าก็ต้องพึ่งข้า ...อ้อนวอนเสียสิ

รันกระตุกยิ้ม กล้ามเนื้อที่หางคิ้วเหมือนจะกระตุกยิกๆ

ทำไมฉันต้องอ้อนวอนเธอด้วยมิทราบ?”ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ รันดีดจี้ที่คล้องคอตนอย่างไม่เร่งรีบก่อนจะเคาะเท้าเล็กน้อยรอให้ฟริกไนท์แตกตัวออกจากลูกบาศก์มาพันแขนขาเอาไว้เหมือนเช่นเคย จะโชว์ท็อปฟอร์มล่ะนะ

ปลายนิ้วมือและเท้าปรากฏจะงอยแหลมออกมาดูคล้ายกรงเล็บ ชายหนุ่มกระโดดขึ้นลงวอร์มอัพร่างกายไปพลางและเพื่อทดสอบแนวคิดของเขาว่าจะใช้ได้จริงรึไม่นั้น มีแต่ต้องลองกระทำดู...อย่างไรเสียนี่คือเกม อะไรจะเกิดขึ้นมันก็ย่อมเกิดขึ้นได้ เขาย่อตัวลงเอามือแตะพื้นตั้งท่าออกวิ่ง

นั่นนายคงไม่...

ใช่..ฉันจะวิ่งไต่ขึ้นไป วะฮู้ว!!สายลมหวีดหวิวแล่นปราดไปทั่วทั้งบริเวณ หญิงสาวทั้งสามหยีตายกแขนขวางต้านแรงลมที่พุ่งปะทะ รันมารุมองอีก 2 ชีวิตผู้ร่วมชะตากรรมก่อนจะส่ายหัวหน่ายๆและมองตามหลังรันที่เพิ่งหายลับเข้าช่องทางสู้เบื้องบนไปด้วยแววตาตำหนิ หญิงสาวทั้งสามกลายร่างเป็นควันดำดั่งเช่นเคยก่อนจะลอยอ้อยอิ่งไปห้อมล้อมลูกบาศก์ฟริกไนท์ วัตถุสีดำทะมึนค่อยๆจางหายไปในเงานั่นก่อนที่พวกมันจะลอยขึ้นสู่ด้านบนไปอย่างรวดเร็วตามผู้เป็นเจ้าชีวิต

กึก! ปึง!

รันกระทืบเท้าที่หุ้มด้วยฟริกไนท์ลงบนพื้นมิธริลที่ห่างหายไปนาน สัมผัสของกลิ่นกำมะถันฉุนกลับลอยเข้ามาในประสาทการรับรู้ของเขาดั่งเช่นที่ไม่เคยเป็นมา แปลกมาก..กลิ่นมันต้องไม่ฉุนขนาดนี้สิ เขาคิด

ยักษ์อัสนีหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบด้านมองหาความผิดปกติที่อาจจะเกิดขึ้น ก่อนเข้าเกมมานี่เขาได้รับการติดต่อจากนิทางโทรศัพท์มือถือว่าจะเรียกรวมพลคนที่คาดว่าน่าจะยอมเข้าร่วมกับกิลด์ของเขา แต่นั่นจะเป็นสาเหคุที่กลิ่นกำมะถันพวกนี้ฉุนกึกและส่งกลิ่นจัดกว่าเดิมกระนั้นหรือ?

การเป็นสีสันของเกม

นั่นไม่ใช่เป้าหมายของเขาในการเข้ามาเล่นเกมๆนี้ตั้งแต่แรก เขาเข้ามาอย่างไร้จุดหมายและไร้ซึ่งความอยาก เขาเข้ามาเพียงแค่เปลี่ยนบรรยากาศจากการอกหักครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่ทราบ ไม่แน่ใจเช่นกันว่าเกมมาสเตอร์วิซาร์ดเพื่อนเก่าของเขาจะเป็นผู้ดูแลของเกมๆนี้ วินาทีแรกที่ได้ยินชื่อของคนๆนี้มันทำให้เขาดีใจ แต่กลับเสียใจและตระหนกอยู่ลึกๆในจิตใจ เพราะบางทีเกมๆนี้อาจจะใช้มาสเตอร์คอมพิวเตอร์นั่นอยู่ก็เป็นได้

ยาพิษที่ชื่อว่าโค้ดวันที่เขาวางโปรแกรมไว้ให้มันทำทุกวิถีทางที่จะทำให้บริษัทนี้ล่มจม แต่มันก็ไม่นานมากนักเมื่อตอนนั้น แต่เขากลับจำไม่ได้ว่าใส่บั๊กอะไรลงไปบ้าง นานจนเขาเกือบลืมมันไปแล้วหากไม่ได้พบวิซาร์ด

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มที่มุมปาก หูทั้งสองข้างถูกเร่งเร้าปฏิกิริยาการได้ยินจนสูงสุดเท่าที่เขาจะทำได้ เสียงลมหวีดหวิวจากด้านนอกถ้ำนี้มีการสั่นไหวแปลกๆ มนุษย์ปุถุชนทั่วๆไปก็สามารถรับรู้เสียงของลมได้ แต่นั่นหมายถึงคนที่ไม่ได้เล่นเกมประเภทนี้มามากมายแบบเขา เขาสามารถรับฟังและจับจังหวะได้ด้วยซ้ำ

แต่นี่คือในเหมืองมิธริลชั้นล่างสุด มันไม่น่าจะมีลมแรงขนาดนี้ แถมยังกลิ่นกำมะถันที่มากมายกว่าเดิมคล้ายจะเป็นการประหัตประหารคร่าชีวิตของชาวมิธริลไทรบ์ ราชกกุธภัณฑ์ฟ้าดินถูกดีดเบาๆเป็นคำสั่งให้ฟริกไนท์ที่พันเท้าทั้งสองข้างยาวถึงเหนือเข่าต้องคลายออก มันหมุนรวมกันกลายเป็นหอกกากบาทยาวเกือบ 2 เมตร อาวุธที่เขาคิดว่าน่าจะทำประโยชน์ได้มากในตอนนี้

ลมหายใจปรับลงให้ผ่อนคลายพร้อมกับเท้าทั้งสองที่เริ่มย่างก้าวตรงไปยังปากถ้ำ ประสาทรับรู้ของเขานอกจากตา หู และหิวสัมผัสแทบจะมืดบอด รสเฝื่อนภายในช่องปากจากการขาดน้ำ จมูกที่รับรู้ได้แต่กลิ่นฉุนอัดจมูกของกำมะถัน

ชายหนุ่มกระตุกกายขึ้นสูดลมไปอย่างประหลาดใจ กลิ่นที่เขารับได้ไม่ใช่แค่กำมะถันในตอนนี้ มันรวมถึงควันไฟและกลิ่นคาวเลือดด้วย

-ผู้เล่น รัน ได้รับการติดต่อจากผู้เล่น นิ ต้องการรับหรือไม่คะ-

รับมันดังขึ้นมาทันทีหลังจากเขาก้าวเข้าสู่เขตที่ใกล้กับประตูทางออก หน้าจอโฮโลแกรมคุ้นตาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพร้อมกับภาพของเพื่อนรักที่มีใบหน้าโชกเหงื่อ น้ำเหนียวขุ่นสีแดงสดไหลจากขมับด้านหนึ่ง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเขาไปได้มากกว่าสภาพรอบด้าน

//ไอ้รัน ออกมาช่วยกันให้ด่วนจี๋เลย พวกมัทนาทมิฬรู้การเคลื่อนไหวของทิว มันระดมคนมาบุกพวกเราเกือบครึ่งหมื่น พวกมันรู้จุดอ่อนของมิธริลไทรบ์และใช้กำมะถันจำนวนมากโปรยไปทั่วและฉาบอาวุธพร้อมเข่นฆ่าชาวมิธริลไทรบ์ ตอนนี้รัฐยังไม่ได้มาที่นี่เพราะต้องการรวบรวมข้อมูลสำหรับการยึดเมือง ที่นี่จึงมีแค่ฉันกับทิวและอสูรอัญเชิญของคิคิโมร่าเท่านั้นที่พอจะสู้ได้ รีบออกมาช่วยเร็ว!!//ปลายสายรายงานสถานการณ์ตามแบบฉบับของตนอย่างไหลลื่น

ได้ไง? แม้แต่มิสริรุงั้นเหรอ?”

//นางบาดเจ็บ ถูกพาไปซ่อนกับพวกเดียร์แล้ว รับตี้ด้วย//

-ผู้เล่น ทิวไผ่ไม้ไหว เชิญท่านเข้าร่วมกลุ่ม ต้องการยืนยันหรือไม่คะ-

รับ..รันตอบไปอย่างไม่คิดหน้าคิดหลังกับชื่อที่ดังออกมา เขาหันหายกับดีดตัววิ่งเข้าไปด้านในทันที หญิงสาวทั้ง 3 คนที่ยืนล้อมรอบลูกบาศก์มิธริลทำให้เขาพอจะนึกวิธีกอบกู้สถานการณ์ได้ ชายหนุ่มเพียงแตะราชกกุธภัณฑ์ฟ้าดินด้วยท่าทีเร่งรีบ พลังกายของเขาถูกสูบออกไปลงสู่พื้นมิธริลเป็นสื่อกลางสู่ลูกบาศก์ฟริกไนท์

//ไอ้รัน ทำไมระดับเหลือแค่ 1 วะ!!//

 “มันฉุกละหุก หุบปากแล้วสู้ต่อไป ...รอฉันเดี๋ยวเดียวชายหนุ่มโบกมือปิดหน้าต่างสนทนาทิ้งไปอย่างไม่ใยดีสีหน้าวิตกของสหายรัก ฟริกไนท์จำนวนหนึ่งลอยออกรากลูกบาศก์มาม้วนพันรอบกายเขาก่อนจะแบ่งตัวไปตกผลึกคอยคำสั่งเกาะกุมส่วนสำคัญของร่างกายให้แน่นหนา

นั่นเจ้าคิดจะทำอะไร เจ้าลูกศิษย์บ้า!?”รันมารูร้องแหวมองตรงมาที่เขาคาดโทษ

ฉันมีเรื่องจำเป็นต้องให้พวกเธอช่วยหน่อย แปลงร่างกลับเป็นผู้ชายแล้วสวมหน้ากากออกไปอาละวาดให้เต็มที่ ทำได้ไหม? ฉันขอร้องเลยเอ้าทีนี้ชายหนุ่มพูดขณะเค้นสมองและสมาธิมากมายไปลงที่ฟริกไนท์ พยายามปรับรูปลักษณ์ของมันให้ได้มากที่สุด จากสภาพมัมมี่สีดำที่ใต้โลกนั่นทำให้เขารู้ว่าแร่ธาตุมันย้อมเป็นแร่ธาตุอยู่วันยังค่ำ  จะขยับตัวให้มันสะดวกนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด จะหัวเด็ดตีขาดยังไงเขาก็ไม่ย่อมออกไปในสภาพที่ไม่คล่องตัวแบบนั้นเด็ดขาด

ฟริกไนท์ถูกแพร่กระจายออกครอบคลุมร่างในลักษณะเส้นใยบางเบา มันสานกันจมคล้ายผืนผ้าปกคลุมร่างกายของเขาทำให้รู้สึกเบาสบายขึ้นรวมถึงสามารถขยับตัวได้ดีกว่าก่อน ฟริกไนท์ที่บ่งออกไปในตอนแรกค่อยๆไหลลงมาปกปิดจุดสำคัญ เขากำลังเค้นหัวและควบคุมสติจากการถูกสูบพลังงานไปสร้างเกราะเบา!!

ในเมื่อนี่เป็นการเปิดฉากของจอมมาร ทำไมจะต้องออกไปด้วยชุดเหมือนตัวประหลาดแบบนั้นกัน?

เขาใช้เวลาไม่นานก็เสียพลังกายมหาศาลไปอย่างไม่น่าเชื่อ แต่สิ่งตอบแทนที่ได้มาคือเกราะสีดำทะมึนและหมวกเกราะที่ออกแบบให้เป็นคล้ายศีรษะของปีศาจ เกราะนี้กลับไม่หนาหนักเหมือนเกราะทั่วๆไป เบาเสียยิ่งกว่าเกราะเบา และไม่อลังการมากเกินความจำเป็น ฟริกไนท์ส่วนที่เหลือจากการสร้างชุดเกราะถูกนำมาสานเป็นผ้าด้วยวิธีเดิมเข้าปกคลุมแผ่นหลังเป็นผ้าคลุมตัวยาวประดับขนนกสีดำที่คอ

รันมารุมองมาที่เขาด้วยแววตาชื่นชมก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างอดไม่ได้

ควบคุมฟริกไนท์ได้ดีขึ้นนี่ แล้วที่จะให้พวกข้าออกไปอาละวาดเนี่ย จริงหรือหลอกกัน?”เธอ..ไม่สิ เขาในตอนนี้ได้กลับกลายเป็นชายหนุ่มชุดดำสวมหน้ากากละครโนห์รูปยักษ์ดั่งเช่นเมื่อตอนพบเจอกันครั้งแรก รันมารุบิดคอคลายข้อต่อเตรียมพร้อมด้วยท่าทีกระเหี้ยนกระหือรือพร้อมออกรบเต็มที่

พี่ข้า หากเจ้าสั่งมาข้าก็พร้อมที่จะทำตามถึงแม้จะไม่รู้เหตุผล แต่อย่างน้อยพวกเราก็ไม่ควรออกไปมือเปล่าเพราะพวกเราไม่มีทักษะอะไรนอกจากเผ่าพันธุ์และวิธีการต่อสู้ลาสโลว์เอ่ยออกมา รันมองไม่เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากละครโนห์รูปจิ้งจอกนั่น แต่ไม่ต้องเดาก็พอจะทราบจากน้ำเสียงที่แฝงแววสงสัยเต็มประดา

เจ้าแร่สีดำที่เรียกว่าฟริกไนท์นี่ใช่ไหม? อาวุธน่ะน้ำเสียงของผู้ที่เปรียบดั่งจอมปราชญ์ดังลอดหน้ากากโป๊คเกอร์เฟซออกมานิ่งเรียบ ว่าที่จอมมารหนุ่มกระตุกยิ้มใต้หมวกเกราะ

ถูกต้อง..และหน้าที่นี้คงต้องมอบให้รันมารุล่ะนะรันควงหอกกากบาทในมือช้าๆและโยนไปให้ลาสโลว์ ยักษ์ชุดขาวเพียงหนึ่งเดียวในที่นี้ยกมือเดียวขึ้นรับจับมันมาพาดบ่า ลาสโลว์มองร่างของเจ้าชีวิตตนก่อนจะส่ายหัวหน่ายๆ

งั้นพี่ข้า เจ้าช่วยยืนยันเรื่องหนึ่งกับข้าได้รึไม่?”

เรื่องอะไร?”เขาแปลกใจไม่น้อยที่น้ำเสียงที่ได้ยินกลับมานั้นทุ้มต่ำและแปร่งๆ

นี่คือวัน..ที่พวกเราจะได้ปลดปล่อยใช่หรือไม่?”น้ำเสียงแน่วแน่ดังออกจากปากของโป๊คเกอร์เฟซที่ก้าวขึ้นมาจับบ่าของลาสโลว์ รันเพียงพยักหน้าก่อนจะมองไปยังมือที่ปกคลุมด้วยฟริกไนท์ เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะโต้คนเกือบครึ่งหมื่นตามที่นิว่านั้นกลับไปได้หรือไม่ ด้วยพละกำลังของระดับ 1 แบบเขานี้ บางทีแผนการนี้อาจจะเป็นเพียงการระบายอารมณ์ของยักษ์อัสนีทั้ง 4 ตนก็เป็นได้

นั่นหมายถึงในกรณีที่ว่าที่จอมมารคนนี้ทำงานไม่สำเร็จน่ะนะ..

 

 

เร่งหาตัวของทิวไผ่ไม้ไหวให้เจอโดยเร็ว!! คำสั่งจากมัทนะพาธาถือเป็นคำขาด เราจะชำระหนี้แค้นทั้งหมดกับมัน พวกแกลืมไปแล้วรึไงว่าสิ่งที่มันขโมยไปสร้างความเดือดร้อนให้กับพวกแกขนาดไหน!!เสียงประกาศกร้าวจากรองหัวหน้าสมาพันธ์มัทนาทมิฬดังออกมาอย่างแข็งกร้าว ชายหนุ่มผู้นั่งอยู่บนด้ามเคียวยักษ์ที่ปักอยู่บนผนังเหมืองมองไปที่ชายผู้ประกาศลั่นอย่างไม่ค่อยจะพอใจนัก

แก้วตา พวกเขาเป็นผู้เล่น ไม่ใช่เศษเดนไร้ชีวิต ทำไมถึงพูดอย่างกับว่าพวกเขาเป็นข้าทาสของนายแบบนั้นล่ะเจ้าของชื่อหันมามองผู้ที่พูดกับตนด้วยสายตาเหยียดหยาม เขากระตุกยิ้มก่อนจะสวนกลับมาด้วยวาจาที่แทบจะตัดขั้วหัวใจ

รัดเกล้าหนอ...รัดเกล้า ถึงแกจะเป็นคนที่ครอบครองอาวุธระดับเหนือกฎเกณฑ์ แต่การที่แกได้มาโดยใช้สิทธิ์ตกทอดนั่นน่ะ มันไม่ได้หมายถึงว่าแกมีฝีมือดีกว่าพวกผู้เล่นชั้นปลายแถวพวกนั้นหรอกนะชายหนุ่มเจ้าของเคียวชักสีหน้าเล็กน้อยกับคำพูดดูหมิ่นของคนตรงหน้า

แก้วตา..ผู้เล่นที่ปั่นระดับขึ้นมาจนถึง 80 ได้ด้วยเวลาเพียง 1 อาทิตย์ นักเล่นเกมมืออาชีพที่ไม่เคยแพ้ใคร เขาเห็นผู้คนที่มีระดับไม่ถึง 80 เป็นเพียงข้าทาสที่เขาสามารถใช้งานได้ตามประสงค์หากยังอยู่ในกฎเกณฑ์ของกิลด์ น่าเสียดายที่เขาไม่มีโอกาสได้ดวลกับคนๆนี้เพื่อที่จะได้ให้ประจักษ์กันไปว่ามีระดับถึง 80 ก็ใช่ว่าจะแน่

รัดเกล้าคิดพลางลอบถอนหายใจ เขาเป็น 1 ใน 2 ผู้ครอบครองอาวุธระดับเหนือกฎเกณฑ์ มันไม่ใช่เคียวนี่หรอก... แต่เป็นอาวุธที่มีข้อจำกัดบานตะไทเลยทีเดียว มีแต่กฎข้อบังคับ นี่น่ะหรือเหนือกฎเกณฑ์ เขาเพียงจับพลัดจับผลูได้มันมาครอบครองจาก NPC เท่านั้น ไม่ใช่ว่าได้มาด้วยฝีมือใดๆ นั่นทำให้เขาต้องอยู่ในฐานะลูกกิลด์เช่นเดิมอย่างช่วยไม่ได้ เพราะอาวุธนี้ไม่สามารถส่งต่อหรือแลกเปลี่ยนให้ใครได้ เพราะนั่นเป็นกฎของอาวุธชิ้นนี้

ฟูลคอร์ส อาวุธที่ครอบครองความรู้และความสามารถในการประดิษฐ์มากมายสุดขอบหล้า..

ถ้าไม่ติดว่าเขาเป็นญาติกับหัวหน้ากิลด์คงโดนฆ่าลดระดับไปจนถึง 1 แล้วกระมัง ก็เขาเป็นคนไม่ชอบสู้ใครนี่? ที่มาที่นี่ครั้งนี้ก็เพื่อจะมาดูหน้าของทิวไผ่ไม้ไหว ผู้เล่นสายโจรที่ขโมยสิ่งประดิษฐ์ของเขาไปก็เท่านั้น

แต่หลังจากกิจกรรมเมื่อสามวันก่อนนั้นทำให้เขาเริ่มสังเกตเห็นว่าการกระทำผิดวิสัยของญาติตัวดีหัวหน้ากิลด์ของเขานี้มันออกจะรุนแรงไป(ไม่)นิด

//พบตัวทิวไผ่ฯแล้วครับ!!//เสียงรายงานจากหน้าต่างสนทนากิลด์ดังออกมา รัดเกล้าแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะได้พบกับผู้ที่ขโมยผลงานของเขาไปได้ ไม่ใช่ว่าเขาแค้น แต่เป็นเพราะเขาอยากชื่นชมต่างหาก ก็ผลงานที่คนๆนี้ขโมยไปเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีพลังงานมากล้นจนไม่อาจแตะต้องได้อย่างไรล่ะ

และเขาอยากรู้..

ว่าคนๆนี้นำมันไปได้เช่นไร?

ชายหนุ่มยกมุมปากขึ้นคล้ายจะยิ้ม รัดเกล้าลุกขึ้นยืนเหยียบเคียวด้ามยักษ์ปล่อยให้ชุดยาวรุงรังลู่ลงแนบตัวขณะทอดสายตามองไปยังสมรภูมิที่เรียกได้ว่า 1 ต่อ 100 เบื้องหน้า พวกเขากระทำเกินเหตุ ทั้งยังเช่นฆ่าสัตว์อสูรทั้งที่ไม่มีความจำเป็น

กิลด์นี้ถึงจุดต่ำสุดแล้ว..

นัยน์ตาสีดำสนิทวาววับทอประกายวาวโรจน์เมื่อพบเป้าหมายที่ตนค้นหา บุรุษในชุดคลุมปกปิดหน้าตากับอาวุธประชิดหน้าตาแปลกประหลาดสีขาวนั่น

นักประดิษฐ์หนุ่มไม่รอช้า เขาไม่ฟังแม้แต่คำสั่งของใคร ในกิลด์นี้ไม่มีใครออกคำสั่งเขาได้ เพราะทุกๆคนล้วนเป็นหนี้บุญคุณเขา ทุกอย่างที่พวกเขาใช้รบล้วนมาจากมือของรัดเกล้าผู้นี้ทั้งนั้น

รัดเกล้า! นั่นแกจะไปไหน! อย่าเห็นว่ามัทนะพาธาออกคำสั่งเด็ดขาดว่าห้ามยุ่งกับแกแล้วล่ะก็อย่าคิดว่าฉันจะไม่กล้าฆ่าแกนะโว้ย!!โซ่ที่คล้องด้ามเคียวอยู่ถูกมือหนากระตุกจนลอยหวืออกจากกำแพงตามผู้เป็นนายมา รัดเกล้าเหยียบพื้นโล่งโดยสวัสดิภาพและยื่นมือรับเคียวที่ตกตามลงมาได้อย่างเหมาะเจาะ

ไปเรื่อยๆ เหนื่อยเมื่อไหร่ก็พัก..ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างหลังจากพูดโดยไม่หันไปมองสีหน้าของอีกฝ่าย ต่อให้ไม่เห็นก็ต้องรู้ว่าแก้วตาตอนนี้ต้องโมโหโกรธเกรี้ยวเป็นฟืนเป็นไฟเป็นแน่ รัดเกล้าสะกิดเท้าทะยานตัวไปด้วยทักษะประดิษฐ์ของตนเอง

Light-Speed God Wind!!

ทักษะประดิษฐ์ของเคียวล่ามรสุมระดับสูง อาวุธ 1 ในเซ็ทการสะสมของเขาที่สร้างออกมาได้สมบูรณ์แบบ ความเร็วของประสาทสัมผัสทั้ง 5 เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวพร้อมกับพลังกายมากมายมหาศาลและความเร็วที่เสือชีต้าร์ยังตามไม่ทัน

Cheetah Long-Run!!

ทักษะประดิษฐ์ที่ 2 ของเคียวล่ามรสุม มันจะเพิ่มความเร็วของผู้ใช้งานอีก 20 % แต่มีข้อจำกัดในการควบคุมทิศทาง แต่มันก็ทำให้เขาในตอนนี้วิ่งได้เร็วพอที่จะไต่กำแพงได้เลยด้วยซ้ำ เป้าหมายคือร่างของคนในชุดคลุมนั่น

มหาโจรนาม ทิวไผ่ไม้ไหว!!

รัดเกล้าวิ่งตัดฝ่ากลุ่มผู้เล่นในสังกัดกิลด์ตนที่กำลังรบรากับสัตว์อสูรมิธริลที่ขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่ง ถึงแม้พวกเขาจะใช้กำมะถันทำให้พวกมันอ่อนกำลังลงได้แล้วก็ตาม พวกมันก็ยังคงแข็งแกร่งสมคำร่ำลือ..หากเขาได้พวกมันมาเป็นวัตถุดิบคงจะดีไม่น้อย

แต่นี่ไม่ใช่เวลาล่าวัตถุดิบ สิ่งที่เขาต้องการคือประมือกับคนๆนี้ดูสักครั้งและถกกันเรื่องสิ่งประดิษฐ์ มหาโจรมากเล่ห์ที่หลอกล่อผู้เล่นได้เกือบทั้งทวีป เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่เขาก็ไม่แน่ใจ แต่ต้องเกี่ยวข้องกับอดีตผู้เล่นระดับสูงจากกิลด์กาฬสิงหะที่เพิ่งจะลาออกอย่าง นิ มหาราชย์เพลงธงแน่นอน

จะว่าไปแล้ว...

ยื่นเรื่องลาออกจากกิลด์

-ผู้เล่น รัดเกล้าอนาวิล ลาออกจาก สมาพันธ์มัทนาทมิฬ เรียบร้อยแล้วค่ะ-

ชายหนุ่มขยับยิ้มโล่งใจคล้ายอกเขาพระสุเมรุออกจากอกได้เป็นผลสำเร็จ เคียวในมือยกขวางขึ้นกันพร้อมกับสายโซ่คล้องใบมีดจันทร์เสี้ยวที่ถูกสะบัดมาพันแขนกันเหตุการณ์พลิกผัน บุคลิกใต้ชุดคลุมเหมือนจะตระหนกเมื่อตนซัดผู้เล่นหน้าด้านหน้าทนที่โหมบุกอย่างไม่คิดชีวิตออกไปได้และพบกันมิสไซล์ภาคพื้นดินไร้วิถีอย่างเขาในตอนนี้

ด้ามเคียวอัดกระแทกไปที่กลางลำตัวอย่างไม่ยั้งแรงจนผู้ถูกโจมตีโดยไม่ได้ตั้งตัวต้องกระอัก เสียงร้องอ่อนไหวของคนตรงหน้าทำให้รัดเกล้าต้องชะงักกึก นักประดิษฐ์หนุ่มเดินเครื่องสมองในกะโหลกของตนเต็มที่ขบคิดปัญหาตรงหน้าให้แตก

ทิวไผ่ไม้ไหวเป็นผู้หญิง?

เธอ?”

ฉันเป็นผู้ชาย!ไม้ศอกสั้นทำจากโลหะสีขาวทั้งสองในมือยกขึ้นหมายจะทุบลงที่ไหล่ทั้ง 2 ของเขา หากแต่ความเร็วของรัดเกล้าในตอนนี้ทำให้กว่าที่ร่างภายใต้ชุดคลุมจะได้ลงมือ ก็จำต้องกระแทกกับผนังมิธริลไปก่อน

ไม่ๆ เธอ.. ผู้หญิงแน่ๆคำพูดของยอดนักประดิษฐ์ทำให้มหาโจรต้องเหลืออด ทิวไผ่ไม้ไหวกัดฟันกระชากฮู้ดลงให้เห็นใบหน้ากันชัดๆบ่งบอกสถานภาพของตน นั่นไง...ผู้หญิงชัดๆ

ฮะ?”ดูเหมือนว่าเจ้าตัวเพิ่งจะรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของตนเอง ทิวไผ่ฯยกมือขึ้นจับใบหน้าของตัวเองก็พบว่าแก้มกลับนิ่มประหลาดแตกต่างจากที่เคยเป็น แล้วยังเสียงที่แปลกไปซึ่งเขาไม่ได้สังเกต

ไอ้คำสาปนรก!! เอาอีกแล้วงั้นเรอะ!? เพราสิ่งประดิษฐ์บ้าบอของแกนั่นแท้ๆเลยเชียว ถ้าแกไม่สร้างมันออกมาฉันคงไม่ต้องไปขโมยมันมา และถ้าฉันไม่ขโมยมันมาฉันก็ไม่ต้องใช้ทักษะแปรลักษณ์ปรับผล แล้วถ้าฉันไม่ใช้ทักษะฉันก็ไม่ต้องอยู่ในสภาพน่าอดสูแบบนี้!!!

อา..นี่สินะที่เรียกว่าตัดไฟแต่ต้นลม แต่แบบนี้มันโบ้ยกันชัดๆ? นักประดิษฐ์หนุ่มคิดกับตนเองก่อนจะตวัดเคียวเกี่ยวร่างของสาวน้อยไม่ยอมรับในตนเองตรงหน้าเข้าไปด้านในของเหมืองให้ลึกเข้าไปอีก

แก!! มาบุกที่นี่ทำไม? ถ้าต้องการตัวฉันจะฆ่ามิธริลลิสท์ทำไม!? พูดสิ..แล้วฉันจะยอมตามไปแต่โดยดี!!!เรือนผมสีเงินยวงของเธอเข้าคู่กับตาสีเงินนั่นทำให้เขาไม่มีอารมณ์สนกับคำประกาศกร้าวนั่น รอยยิ้มพราวผุดขึ้นบนใบหน้าของรัดเกล้าอย่างเงียบงัน

อยากให้ฉันช่วยรึเปล่า?”นัยน์ตาคู่สวยถึงกับหรี่ลงอย่างแคลงใจ ทิวไผ่ฯโต้กลับทันทีด้วยอารมณ์คุกรุ่น

มาบุกคนอื่นเขาแล้วเสนอความช่วยเหลือเนี่ยนะ!? ตบหัวแล้วลูบหลังนี่หว่า!!มหาโจรต้องคำสาปต้องใช้เท้าทั้งสองยันกายกับผนังดีดตัวกลับเข้าหารัดเกล้าที่รอรับด้วยความยินดี

แล้วรับไหม?”เขาถามด้วยรอยยิ้ม

รับ!!!!นักประดิษฐ์หนุ่มแค่นยิ้มกว้างขึ้นอีกหลังจากได้ยินคำตอบ คนตรงหน้าค่อยๆร่วงลงมาตามหลักแรงโน้มถ่วงของโลกใช่ว่าทิวไผ่ฯแพ้ให้กับแรงดึงดูดของโลก มหาโจรมากเล่ห์กำลังทำคอมโบโจมตีประสานกับชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันได้ไม่ถึง 5 นาทีผู้เสนอหยิบยื่นความช่วยเหลือให้

รองเท้าสีดำของทิวไผ่ฯเหยียบลงบนด้ามเคียวที่วาดขึ้นในแนวขวางตั้งมั่นเป็นฐานส่งให้ตนกระโดดได้สูงขึ้นไปอีกอย่างน่าหวาดหวั่น

Fallen Meteor-Fall!!

มหาโจรมากเล่ห์ประสานมือเข้าเปรียบดั่งค้อนเงื้อขึ้นสุดแขน วงกลมไสยเวทสีขาวเรืองแสงสีดำอ่อนๆปรากฏที่เพดานเหมืองมิธริลสูงใหญ่ พลันทิวไผ่ฯตวัดแขนลง อุกาบาตสีเงินคับคล้ายเห็นเป็นโลหะพากันร่วงกรูลงมาบดอัดร่างของศัตรูหมายให้ปราชัย ทว่ากลับกวาดพวกดื้อด้านนี้ได้ไม่หมด

Kamikaze!!!

นักประดิษฐ์แสนกลเงื้อเคียวไปด้านหลังก่อนจะตวัดออกในแนวนอน เขาปล่อยด้ามออกก่อนจะเลื่อนมือมาจับไว้ที่ปลายสุดของโซ่ที่คล้องด้ามเคียวเหวี่ยงตวัดมันวกกลับมาควงเร็วคนดูคล้ายเป็นภาพติดตา พริบตาที่เขาปล่อยมือออกจากโซ่ข้างหนึ่งแล้วพลิกตัวเบี่ยงมุมการหมุนของเคียวให้ปะทะพื้น

ทันทีที่เคียวล่ามรสุมปักลงกับพื้น สายลมหอบใหญ่ก็พัดจากด้านหลังเข้ากระแทกอีกฝ่ายราวกับกระทิงเปลี่ยวจำนวนมากที่พร้อมพลีกายถวายชีวิตกับการลากอีกฝ่ายไปลงนรกด้วยกัน

อดีตพรรคพวกของเขากระเด็นถอยไปร่วม 100 เมตร จะว่าไปแล้วสถานที่แห่งนี้ก็กว้างมากพอจะเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านๆหนึ่งได้เลยด้วยซ้ำ พวกเขาที่เพียงได้รับข่าวจากบอร์ดสื่อสารว่ามีคนพบเห็นแม่จอมโจรมากเล่ห์ที่คลี่ยิ้มเผล่อยู่ตรงนี้ตรงมาที่นี่ เขาเคยได้ข่าวว่าทิวไผ่ไม้ไหวเป็นผู้ชาย แต่มาเจอเอาอย่างนี้ก็ช็อคพอดู แต่เมื่อเขาเปิดหน้าต่างระบบตรวจสอบคลังข้อมูลส่วนตัวที่มีข้อมูลจากทั่วทุกสารทิศก็พบว่า

ทักษะแปรลักษณ์ปรับผล เป็นทักษะชั้นสูงที่แทบจะหาผู้ใช้ไม่ได้แล้วในโลกใบนี้ มีเพียงเผ่าพันธุ์ไบคอร์นสายหมอกเท่านั้นที่สามารถใช้ได้บางตน มันจะทำให้ผลของการกระทำใดๆที่มีผลต่อตนเองเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น ซึ่งแน่นอนในลักษณะนี้สิ่งที่มหาโจรมากเล่ห์โดนคือคำสาปกลับตาลปัตรที่จะเปลี่ยนเพศของผู้ที่ถูกคำสาป

น่าตกใจว่าขนาดเป็นผู้หญิงยังมีหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มน่าทะนุถนอมแบบนี้ ตอนเป็นผู้ชายที่ไม่ถูกคำสาปจะเป็นแบบไหน หน้าตาเป็นเช่นไร หล่อเหลาหรือติดหวาน? แค่คิดถึงสภาพของคนตรงหน้าในตอนนี้ก็ทำเอาเขายิ้มไม่หุบ

ครืนนนนน!!!

หึๆ จอมมารของเราออกมาแล้ว..ฝุ่นตลบฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณบดบังทัศนียภาพของเขาและจอมโจรสาว(?)ตรงหน้า รัดเกล้าหรี่ตามองไปยังเงาตะคุ่มๆที่พอเห็นรางๆ ถ้าไอ้รัฐมาเห็นภาพนี้มันคงปลื้มลูกพี่มันไปอีกนาน เหอะๆ

ภาพเบื้องหน้าคือสิ่งที่ทำให้เขาต้องลอบขนลุกเกรียว เงาร่างทั้ง 4 สายเดินทอดออกมาจากฝุ่นควันอ้อยอิ่ง ที่นำมาก่อนคือร่างสูงของชายหนุ่มผู้ครอบครองเรือนผมยาวระต้นคอสีดำแซมเงิน ใบหน้าถูกปิดบังด้วยหน้ากากสีขาวสะท้านขวัญที่มีรอยตาและปากเป็นเส้นโค้ง ชุดดีลเลอร์ติดตาที่เขาเห็นในคลิปแอบถ่ายจากรอยัลคาสิโน เจ้าของสมยานามสุดโหดจากผู้เล่นเริ่มต้น มรณะ 4 กร ยมทูตผู้ถืออาวุธยาวสีดำ 4 ชี้นที่บัดนี้ถูกพาดไว้บนบ่าทั้งคู่

ผู้ที่เดินตามมานั้นแม้เขาไม่รู้จักแต่รังสีฆ่าฟันที่รุนแรงไม่แพ้คนแรก หน้ากากละครโนห์รูปยักษ์ที่มีเขาโง้งที่ขมับสีฟ้าแยกเขี้ยวกระตุกขวัญ ชุดสีดำทั้งตัวดูราวกับอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้กับเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย เรือนผมสีฟ้าแกมขาวยาวประบ่า ถึงแม้ว่าจะไม่มีชื่อในโลกหล้า แต่หวังว่าคงจะได้ประจักษ์กันในวันนี้ด้วยอาวุธสีดำในมือ

ส่วนอีกหนึ่งที่ตามมาสร้างชื่อในฐานะสัตว์อสูรลับรัชทายาทยักษาสูร ชุดสีขาวปลอดประดับขนสัตว์สีเดียวกันที่คอ ชายเสื้อนอกยาวลากพื้นกับบรรยากาศรอบตัวที่มืดมนตงิดๆ ความเก่งฉกาจแสดงให้เห็นแล้วด้วยการจัดการปิดกิจกรรม 1 ใน 4 ไปได้อย่างรวดเร็วชนิดที่ว่าไม่มีใครได้ทำคะแนน เขาเดินมามือเปล่าไม่ถืออาวุธอะไรทั้งนั้น มิหนำซ้ำยังไม่มีเขาผุดออกมาท่ามกลางเรือนผมดำขลับอย่างที่เคยอีกด้วย

ท้ายสุดคือบุคคลในชุดเกราะสีดำเงาวาวที่แผ่รังสีอำมหิตตลอดเวลา เสื้อเกราะคล้ายเกราะเบาไม่หนาเทอะทะทำให้เคลื่อนไหวสะดวก ไม่เปิดเผยแม้แต่หน้าตาหรือแม้แต่สิ่งที่พอจะบ่งบอกตัวตน หมวกเกราะถูกทำขึ้นมาให้คล้ายกับใบหน้าแยกเขี้ยวขู่ของปีศาจร้ายที่แฝงความงดงามทางศิลปะเอาไว้ เดิมมาตัวเปล่าไร้อาวุธอีกเช่นกัน หากแต่ผ้าคลุมสีดำประดับขนสัตว์สีเดียวกันกลับทำให้คนผู้นี้ดูคล้ายผู้ที่มหาโจรเบื้องหน้ากล่าวถึง...

ว่าเป็นจอมมาร...

รันมารุ โป๊คเกอร์เฟซ...ไปปัดกวาดเสียหน่อยไป พวกเศษขยะมันช่างรกหูรกตาเสียจริง..ชายหนุ่มสวมหน้ากากในชุดดีลเลอร์จากรอยัลคาสิโนค้อมกายลงเล็กน้อยก่อนจะหายวับไปจากตรงนั้นด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ หากแต่อีกหนึ่งบุรุษร่างเล็กชุดดำกลับมีท่าทีอิดออดแต่เมื่อเจอกับแรงกดดันจากชายชุดขาวก็จำต้องไปจัดการตามสั่งโดยสดุดี เจ้าของนามรันมารุกลายเป็นเงาแตกซึมกระจายไปตามพื้นหายวับไป

เสียงร้องของอดีตพรรคพวกของเขาดังออกกลายๆและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จอมมารที่ว่าเบนหันมามองเขาและมหาโจรมากเล่ห์ผ่านทางนัยน์ตากลวงโบ๋ดำมืดของหมวกเกราะ

มหาโจรมากเล่ห์ ทิวไผ่ไม้ไหว ขอน้อมรับใช้ท่านจอมมารด้วยวาจาสัจจริง..เจ้าตัวเอ่ยขอคารวะด้วยรอยยิ้มกริ่มก่อนที่หางตาจะเบนมาสบกับรัดเกล้าเป็นท่าทีเย้ยหยัน เขาไม่ได้คิดจะโต้ตอบใดๆเพราะอย่างไรเสียคนตรงหน้านี้ก็คือผู้เล่น เพราะหากเป็นสัตว์อสูรมันก็ต้องมีประกาศเตือนแล้วสิ และคาดว่าลาสโลว์คงเป็นสัตว์เลี้ยงหรือไม่ก็ผู้ติดตามของเขาคนนี้

นักประดิษฐ์แสนกล รัดเกล้าอนาวิล ขอมอบกายถวายหัวรับใช้ท่านจากใจ..เขาเลือกที่จะเล่นละครตามน้ำของคนตรงหน้าไปอย่างจนใจ เนื่องด้วยหากเขาตั้งตนเป็นศัตรูคงไม่ได้คายดีด้วยฝีมือยักษ์สุดโหดนี่

ฮะๆๆๆ ปล่อยให้รอเสียนานเลยนะ ท่านจอมมาร...นักสู้พเนจร นิรนามร้อยฝัน ยินดีรับใช้!!ไม่ยักกะรู้ว่ามันไปยื่นเรื่องเปลี่ยนชื่อกับทางอาคารจัดการของระบบตั้งแต่เมื่อไหร่แต่จากข้อมูลที่เขาได้รับมานั้นคนๆนี้ใช่ชื่อในเกมว่านิแน่นอน แต่จะประกาศชื่อโก้ๆหน่อยไม่เห็นจะเป็นไรไป.. เจ้าของชื่อเท่ในตอนนี้กำลังเดินตรงมาหาพวกเขาในสภาพสะบักสะบอม แต่แล้วธงพลิกฟ้า สิ่งที่ขึ้นชื่อเรื่องการฟื้นฟูและพลังทำลายนั้นทำหน้าที่ฟื้นฟูร่างกายของเจ้าของมันอย่างรวดเร็วจนเหมือนไม่เคยผ่านการต่อสู้มาก่อน

ทิวไผ่ไม้ไหว รัดเกล้าอนาวิล นิรนามร้อยฝัน ดี...ดี!! นับแต่นี้นี่คืองานชิ้นแรกของพวกเจ้า!! จงทำทุกวิถีทางเพื่อบดขยี้และทำลายพวกมดปลวกไร้สามัญสำนึกที่อาจหาญทำร้ายผู้อยู่ใต้อาณัติข้าให้สิ้นไปเสีย!!!

รับทราบ!!สามเสียงกล่าวขานรับพร้อมกัน ถึงแม้ว่าหนึ่งในนั้นจะไม่ได้ถูกตระเตรียมกันมาก่อนก็ตามที.. และแล้วการเบิกม่านโหมโรงการปรากฏตัวของตัวโกงจำเป็นก็เริ่มขึ้นแล้ว!!!

 

 

คุยกับผู้แต่ง

สวัสดีอีกครั้งครับผม! อีกไม่กี่ตอนก็ออกจากเกมแล้ววว ตอนหน้าแล้วนี่หว่า 55+ เตือนไว้ก่อนนะครับว่าไรเตอร์ติดเกมมาก ภาวนาว่าอย่าให้มีเกมใหม่ๆออกมาก็แล้วกันนะครับ ส่วนหลายๆท่านที่เข้ามาอ่านใหม่แล้วอ่านต่อจากตอนรีไรท์ไปยังตอนล่าสุดเลยก็... ไม่รู้จะยังไงล่ะครับ เนื้อเรื่องมันเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกัน ฮ่ะๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

1,284 ความคิดเห็น

  1. #891 OniHinO (@onihino) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2555 / 16:15
    ฮามากๆ เลยครับตอนนี้
    #891
    0
  2. #800 -OSH- (@martyni01) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2555 / 19:42
    แหม 3 คน นี่ นิสัย 3 ด้านของรัน้ลยนะเนี่ย เงานี่เก่งกว่าตัวจริงมากมายเลย

    หลังฝึกเสร็จคงเทพขึ้นเยอะ
    #800
    0
  3. #692 ★SHIRAZ'II★ (@chwly) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 00:05
     สนุกๆ
    #692
    0
  4. #264 บังเอิญอ่าน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2555 / 23:17
    นิสัยคล้ายตัวจริงมากอ่ะ คนนี้
    #264
    0
  5. #263 Aburame_Shino (@Nara_nicharee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 19:51
     เละมาก แต่นิสียเด็กจัง 55 คนสุดท้ายเนี่ยยยยยยยยยยยยย(ญ)
    #263
    0
  6. #262 [N]ature (@xaouiceza1) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 06:30
    ฝันแบบนี้...ก็รู้ความในใจหมดสิครับพี่รัน :) แต่โดนทารุณขนาดนี้ บ่อยๆแบบนี้...เดี๋ยวก็ติดเป็นนิสัยหรอกครับพี่ ^^
    #262
    0
  7. #261 ๏•HadeS•๏ (@zerotee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 01:50
    หนุกๆ มันส์ๆ เสียดายถ้า3คนนั้นไม่ใชเงาเราเชียร์เลยนะนั่น เหอๆ
    #261
    0
  8. #260 Dexsar (@dexsar) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 10:01
    ชอบมากเลย เรื่องนี้  รีบ มาอัพ นะครับ
    #260
    0
  9. #259 AkEn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 18:52
    สนุกมากคร้า
    #259
    0
  10. #258 Fateจัง (@kitti741) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 18:26
     งืมๆ ตอนใหม่
    #258
    0
  11. #257 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 16:09

    ดีครับสนุกดี

    #257
    0
  12. #256 ILC-Pam (@May-Pangpinart2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 13:42
     สนุกมากเลยตร่าา

    ตัวหนังสือแค่นี้สบายตาแล้วล่ะค่ะ
    #256
    0
  13. #255 gokutara (@pigpig808) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 10:54
    ถ้าปรับแล้วจะอ่านง่ายค่ะ
    ไม่เมื่อยสายตา>___<


    แต่รันเอ๋ย~ เรื่องอื่นน่ะเก่งไปหมด
    ทำไมเรื่องแค่นี้ล้มพับไปง่ายๆเน้อ~เฮ้อ~
    #255
    0
  14. #254 DarkKnight01 (@darkdark01) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 00:35
    สนุกมากคับไรเตอร์ ก็ดีนะคับ สบายตาดี สำหรับผมอะนะ คนอื่นไม่แน่ใจ -3-
    #254
    0