Be Your Wife ♥ ภารกิจมัดใจ ป่วนนายให้หลงรัก

ตอนที่ 9 : Chapter 8 ● Ms. Mishell

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    17 มิ.ย. 55
















Chapter 8

Ms. Mishell

 




ฉันไม่ตกบันได!

แอบประหลาดใจนิดๆ ว่าตัวเองพ้นจากสถานการณ์บ้าๆ นี้ไปได้ยังไง แต่ตอนจบคือฉันไม่พลาดตกส้นสูงแล้วกันค่ะ (แม้เขาจะพยายามดันหลังพร้อมกับเหยียบเท้าฉันมากถึงห้ารอบก็ตาม) ชิ แล้วเธอจำไว้เลยนะหมวยลี่ ว่าเห็นหน้าตาหล่อเทวดาแบบนี้อย่าวางใจเด็ดขาด หมอนี่มันเทวดาขี้แกล้งชัดๆ T^T

เราต้องพาคนคนหนึ่งไปส่งที่บริษัทก่อน แล้วเธอถึงเริ่มงานได้ เสียงเนิบดังอยู่ด้านหลังครู่หนึ่ง ก่อนที่ไซอัลจะสาวเท้าตรงเข้ามายืนข้างๆ ตกลงมั้ย?

ความจริงฉันเริ่มงานเดี๋ยวนี้เลยก็ได้นะ

เพราะฉันอยากรับใช้เขาเต็มแก่แล้วล่ะ!

ทันใดนั้นไซอัลก็หันขวับมาขมวดคิ้วใส่ พร้อมกับตอบเสียงลอดไรฟันออกมาว่าไม่ ทันที นั่นทำให้ฉันรีบก้มหน้ามองเล็บตัวเองเพื่อหลบนัยน์ตาสีดำคู่นั้น โอ๊ย เอาใจยากจัง ในเมื่อฉันอุตส่าห์ออกปากว่าอยากช่วยเขา ณ บัดนาวแล้วเชียว แต่เขากลับเฮ้อ นี่เขาไม่ชอบคนขยันหรือไงนะ

บอกให้เริ่มงานตอนไหนก็เริ่มตอนนั้นเถอะน่า

“…ค่ะ

โอเค ฉันจะจำเอาไว้ว่าคุณสามีชอบคนขี้เกียจ -_-

หลังจากตกลงเรื่องงานกันเสร็จสรรพ คุณสามีก็อธิบายให้ฉันฟังคร่าวๆ ว่าคนที่เรากำลังจะไปหาอยู่นั้น เป็นลูกสาวของเพื่อนแม่เขาชื่อ มิเชลล์’ …เอ๊ะ! ฉันควรบอกใครมั้ยนะว่าฉันรู้สึกคันยิบๆ อย่างบอกไม่ถูกพอได้ยินชื่อนี้ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นว่าเธอเพิ่งเรียนจบจากลอนดอนมาก็แล้วกัน และรู้มั้ยว่าฉันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ตอนได้ยินว่าสถานที่แรกที่คุณเธอมาเหยียบหลังจากลงเครื่องคือโรงพยาบาลรัตตินนท์

พระเจ้าช่วย!

ฉันว่าคุณมิเชลล์ควรกลับบ้านไปกอดแม่มากกว่ามานั่งเอ้อระเหยในโรงพยาบาลแบบนี้นะ =_= ยกเว้นในกรณีที่แม่เธอจะทำงานอยู่ที่นี่

กึก!

ฟังประวัติเธอพลางก้าวเท้าตามไซอัลไม่ทันไร จู่ๆ ไซอัลก็หยุดเดินกะทันหันทำให้ฉันเบรกฝีเท้าตาม ซึ่งเบรกไม่ทันอีกต่างหาก จมูกฉันจึงฝังลงในแผ่นหลังเขาเต็มๆ! กะกรี๊ด >///< กลิ่นลาเวนเดอร์ชัดๆ! ปลื้มค่ะปลื้ม ไม่คิดเลยว่าคุณสามีจะใช้กลิ่นที่ฉันชอบด้วย

เอ่อ

มันใช่เวลาสนใจกลิ่นตัวเขารึไงเล่า! ฉันเพ้ออีกแล้วหรือเนี่ย ให้ตายเถอะ TOT

ฉันรีบชักใบหน้ากลับมายังหนทางตรงหน้าดังเดิม ก่อนที่สติตัวเองจะไหลไปไหนต่อไหนมากไปกว่านี้ จากนั้นฉันก็รู้ว่าไซอัลหยุดเดินทำไม

เป็นเพราะคุณมิเชลล์อยู่ตรงหน้าฉันแล้วค่ะ

เห็นคร่าวๆ ว่าเธอผอม สูงไม่เบา แถมเธอกำลังเดินมาซะด้วยสิ ตายแล้วๆ! ฉันไม่ควรเล่นซ่อนแอบกับเธอโดยการหลบอยู่ข้างหลังคุณสามีแบบนี้สินะ คิดได้ดังนั้นฉันจึงก้าวขาออกไปยืนข้างคุณสามีแทน แล้วยืดอก เหยียดขาตึงพลางยิ้มบางๆ ไม่ต่างกับพนักงานต้อนรับตรงหน้าประตูงานเลี้ยงสักงาน

ไม่เข้าใจสักนิดว่าตัวเองจะยิ้มอะไรนักหนา

แต่เอาน่าฉันยิ้มสวยนะ

จะยิ้มทำไมครับ?

“…”

-_-^

ไซอัล!

ฮือออ นายนี่มันชอบทำให้คนอื่นเค้าเสียเซลฟ์ทุกทีเล้ย! โอ๊ย ได้ค่ะ ฉันหุบยิ้มก็ได้ ก่อนจะเบือนสายตาไปมองหุ่นบางๆ ดูไร้กระดูกนั่นอีกรอบ ซึ่งคุณมิเชลล์กำลังสาวเท้าเข้ามาใกล้ทุกทีทุกที ขณะที่ฉันหรี่ตาลง ตามด้วยเม้มปากแน่นเมื่อรู้สึกจี๊ดเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่างกาย

บ้าน่า

ทะทำไมฉันไม่เฉลียวใจบ้างนะ!

รูปหน้าค่อนข้างกลม ประกอบด้วยดวงตาโต๊โตแบบสาวแบ๊ว แถมจมูกเล็กๆ กับปากบางเฉียบนั่นไม่ใช่ก็ต้องใช่! นั่นมันยัยคู่อริตัวแสบของฉันนี่! พระเจ้า ก่อนจากเมืองไทยตอน ม.6 เธอดำและเตี้ยแค่ไหล่ฉันเองนะ ทว่าตอนนี้กลับทั้งขาว ทั้งสูง ทั้งกรี๊ด! ฉันเชื่อละล่ะว่ากาลเวลาสามารถเปลี่ยนคนได้จริงๆ

เปลี่ยนทีเล่นเอาซะแบบคู่แข่งอย่างฉันอยากจะดำนาหนี

สวยกว่าเธอเยอะเลย

คะ?

เมื่อกี้เขาบอกว่าใครสวยกว่าใครนะ?

คงไม่ใช่บอกว่าฉันทุเรศกว่าหรอกใช่มั้ย T_T

ฉันบอกว่ามิเชลล์สวยกว่าเธอมาก

“…=O=”

หรือไม่จริง?

มะไม่จริงย่ะ!

แล้วจะไม่มีวันจริงด้วย! โฮฮฮ~ สำหรับฉันกับยัยนั่น ความสวยความงามเป็นเรื่องอันดับหนึ่งที่เราจะประชันกันเชียวนะ ดังนั้นคุณสามีจะมาตัดสินง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด! ม่ายด้ายยย!! อย่างน้อยวันนี้ก็เป็นวันหนึ่งที่เราควรยกเว้นล่ะ เนื่องจากยัยนั่นโบ๊ะหน้าหนามาจัดเต็ม ผิดกับฉันซึ่งไม่ได้เมคอัพเลยแม้สักกระจึ๋งเดียว และเชื่อมั้ย? ถ้าฉันกรีดตาคมเข้มเสริมลุคเฉี่ยวให้ตัวเอง ตามด้วยทาลิปแดงฉานสักหน่อยนะ

ชนะเลิศเห็นๆ ค่ะ!

เอ๊ะ?

งั้นนี่แสดงว่าฉันกับยัยนั่นก็ต้องขึ้นรถไปบริษัทคุณสามีด้วยกันน่ะสิ!

โอ้วจอร์จ ฉันสัมผัสได้ถึงวันโลกาวินาศ

สวัสดีค่ะพี่อัล~” ยังไม่ทันตั้งตัวใดๆ ทั้งสิ้น มิเชลล์ก็ดัดเสียงหวาน พลางเดินนวยนาดมายังพวกเราด้วยรอยยิ้มปานนางสาวไทย โอ๊ยแหวะ! ฉันอยากจะอ้วกอาหารเช้าออกมาจังค่ะ พี่อัลคะ พี่อัลขา โธ่เขาอายุมากกว่าพวกเราแค่ปีเดียวเองนะ ไม่เห็นจะต้องเรียกยกย่องขนาดนั้นเลย ขณะที่มิเชลล์ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นฉัน จากนั้นมุมปากเธอก็ค่อยๆ เหี่ยวลง

สงสัยจ๋อยค่ะ

ในเมื่อศัตรูตัวฉกาจอย่างฉันกำลังยืนข้างๆ เทวดาสุดหล่ออยู่นี่! โฮะๆ ว่าแล้วฉันก็เอนคอไปซบไหล่ไซอัลเพื่อยั่วโมโหคนตรงหน้าเล่น ทำเอามิเชลล์ถึงกับหน้าเบี้ยว จมูกย่น แถมคิ้วทั้งสองข้างยังชนกันตามลำดับ และเพียงสามวินาทีเท่านั้นหน้าเธอก็กลับมาสวยเด้งดังเดิม

ให้เด็กอนุบาลทายยังรู้เลยว่ายัยนี่สนใจไซอัลไม่น้อย -_-

เฮ้อออ เห็นทีฉันคงต้องเตรียมรับมือกับศึกชิงสามีแล้วล่ะว่ามั้ย

เห็นบ่าฉันเป็นของสาธารณะรึไง ถึงอยากคิดพิงเมื่อไหร่ก็พิงได้น่ะฮะ?

อุ๊ย!

ฉันสะดุ้งโหยงพลางชักหัวกลับมาตั้งตรงทันที ตามด้วยเหลือบตามองคนข้างตัวก็พบว่าเขากำลังจ้องฉันเขม็ง โอ้ว ผู้ชายประสาอะไรไม่รู้หวงตัวชะมัดยาด ทั้งๆ ที่มีผู้หญิงมาคอยกระแซะๆ น่าจะรู้สึกดีด้วยซ้ำไปทว่าเขาดันด่ากลับนี่นะ?

ไอ้ประหลาด! T^T

ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ

แต่จงใจเลยต่างหากชิ ส่วนยัยมิเชลล์กำลังปิดปากหัวเราะอยู่ หล่อนหัวเราะจนไหล่บางๆ นั่นสะเทือนเกือบหลุด เอิ่ม มันน่าตลกตรงไหนไม่ทราบฮะ โดนสามีตัวเองดุเอานี่มันน่าตลกตรงไหน ฮือๆ เอาเป็นว่าอย่าให้ถึงทีเธอหน้าแตกบ้างแล้วกัน! ก่อนที่คุณสามีจะถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา

คุณแม่ผมคงรอนานแล้ว เชิญทั้งสองคนที่รถเลยครับ กล่าวจบคุณสามีก็กลับหลังหันไปทางบันได แล้วกรี๊ด! ตาเบื๊อกนี่ บทจะไปก็ไปแบบไม่มีรอเลยอ่ะ

รอด้วยสินาย!”

ได้โปรดอย่าทิ้งฉันอยู่กับมิเชลล์ตามลำพัง TOT

ฉันกลอกตาขึ้นบนลงล่างแล้วสองเท้าก็เร่งสปีดสุดชีวิต และในที่สุด! แฮ่กๆ ใช้เวลาไม่นานฉันก็สามารถวิ่งตามเขาทันจนได้ ต้องยอมรับล่ะนะว่าเขาเป็นคนเดินเร็วเว่อร์คนหนึ่ง เร็วพอๆ กับชินจังเชียวแหละ ทว่าทั้งคู่ต่างกันนิดหน่อยตรงที่ชินจะวิ่งพร้อมกับจับมือลากฉันไปด้วยก็เท่านั้น

แต่จะยังไงก็เอาเถอะ!

ไม่มีเวลาสำหรับการคิดนอกเรื่องสักหน่อย ฉันนี่มันน่าตีจริงๆ เล้ย! ไม่เห็นรึไงว่าไซอัลหยุดยืนตรงหน้าลิฟท์แล้ว และเขาก็กำลังยืนรอฉันกับยัยหน้าแบ๊วตรงนั้น!

รึเปล่า?

O_O!

โอ๊ย ฉันมองผิดไปหรือไงเนี่ย เขาไม่ได้ยืนรอสักหน่อย เขากดปุ่มลงลิฟท์เรียบร้อยแล้วต่างลากล่ะ YOY

ให้ตายเถอะๆ! เขารู้จักคำว่า รอ มั้ยฮะ ฮือ! ไหนวันแรกที่เราเจอกัน เขาบอกฉันว่าเขาเป็นสุภาพบรุษพอไงแล้วนี่อะไร? มันต่างจากคำว่าเจนเทิลแมนอย่างมากมายมหาศาลเลยนะ!

เดี๋ยวค่ะพี่อัล

จู่ๆ เสียงโทนหวานก็ดังจากด้านหลัง ทำให้ฉันเพิ่งนึกขึ้นว่าเราเกือบลืมใครบางคนไป และใช่พอฉันมองข้ามไหล่ตัวเองก็พบว่ามิเชลล์กำลังยืนหอบอยู่ แก้มหล่อนแดงระเรื่ออย่างน่าอิจฉาเชียวล่ะ ก่อนที่เสียงติ๊งของประตูลิฟท์จะเรียกให้ฉันหันหน้าไปหามันดังเดิม ขณะที่ร่างสูงตรงหน้ายังยืนนิ่ง จนกระทั่งประตูลิฟท์ปิดโดยอัตโนมัติเมื่อไม่มีใครใช้บริการมันสักคน

เยี่ยมค่ะ

ทีตอนฉันตะโกนบอกให้เขารอปากเปียกปากแฉะ คุณสามีดันไม่มีทีท่าว่าจะหยุดรอฉันทว่าพอเป็นยัยนี่ เขากลับเลือกที่จะรออย่างง่ายดาย โอ๊ย! โชคดีนะที่ฉันไม่ใช่คนน้อยใจเก่งเท่าไหร่

มะไม่น้อยใจเลยสักนิด U_U

ขอเวลาให้มิสทักทายเพื่อนเก่าหน่อยนะคะ มิเชลล์พูดเสร็จก็กระแทกส้นสูงมายืนข้างฉัน ก่อนจะจีบปากจีบคอทักทายเป็นการใหญ่ ฉันค่อนข้างแปลกใจว่าเธอมาอยู่กับลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลได้ยังไง แต่เอาเป็นว่าเซย์ฮายแล้วกันจ้ะหมวยลี่

สวัสดีค่ะ

ฉันตอบกลับไปด้วยประโยคออริจินัลสุดๆ

สาบานได้ว่าต่อให้เอามีดสั้นมาจ่อคอกลางหน้าผา ฉันก็ไม่มีวันจะทักหล่อนกลับไปว่า เซย์ฮาย เด็ดขาด ไหนจะเรียกตัวเองว่า มิสแทนชื่อเต็มอีกล่ะ ให้ตายสิ ไปเรียนลอนดอลไม่กี่ปียัยนี่กระแดะขึ้นเป็นบ้า

อ้าว นี่รู้จักกัน?

ค่ะฉันพยักหน้าตอบคุณสามี จากนั้นก็เบือนหน้าไปยิ้มให้คนข้างกายฉันรู้จักคุณมิเชลล์ดีทีเดียวกล่าวถึงตรงนี้ เจ้าของชื่อก็สะดุ้งนิดๆ ทว่าริมฝีปากเจ่อๆ นั่นยังคงคลี่ยิ้มอยู่ได้ เอาล่ะ ไหนก็ไหนๆ ฉันขอทักทายยัยนั่นบ้างตามประสาคู่ปรับที่ไม่ได้เจอกันหน่อยจะเป็นไรไป ฉันรู้จักเธอตั้งแต่สมัยมัธยมต้นแล้วค่ะ รู้จักกันนานมากจนรู้ว่าชื่อจริงของเธอคือมิเชลล์ ส่วนชื่อเล่นเธอนั้นคือหอย

 เฮ้!”

หล่อนถลึงตาใส่ทันควันดังที่คิดไว้ ฉันจึงแสร้างเบิกตาโตตามแล้วรีบพูดต่อทันที อ้าว ตายจริง เชลล์ไม่ได้แปลว่าหอยเหรอคะ -O-”

เชลล์ฉันสะกดไฮโซจ้ะ ซี-เอช-เอ-อี-แอล!”

กรี๊ด! ตะโกนเสียงดังซะจนน้ำลายเธอกระเด็นเข้าเบ้าตาฉันแล้วยัยบ้า -_-^ ฉันกัดฟันแน่นตามด้วยใช้นิ้วแตะบริเวณหัวมุมตาเล็กน้อย เมื่อสายตาสามารถมองเห็นได้เป็นปกติ ฉันก็พยายามฉีกยิ้มก่อนจะกระทำการกวนประสาทเธอต่อ

ว่าแต่เมื่อกี้พูดถึงไหนนะ?

ใช่เรื่องตัวสะกดของชื่อเธอหรือเปล่าอ้อ! ใช่แหละ

สะกดเชลล์ (shell) แบบนี้นี่นา ฉันจำไม่น่าผิดนะ

ผิดถนัดย่ะ!!”

ผิดตรงนะ…”

โอเคมั้ยครับพวกคุณสองคนปากฉันไม่ทันหุบด้วยซ้ำ คุณสามีก็แทรกขึ้นก่อนจะกระชากต้นแขนฉันให้ออกห่างจากยัยมิเชลล์ไกลเป็นเมตร อะโอ๊ย! หมอนี่นึกว่าฉันจะวางมวยกับหล่อนในไม่ช้าหรือไงนะ ในเมื่อคนที่นายสมควรระวังคือยัยหน้าใสแต่หัวใจยักษ์นั่นต่างหากล่ะ TOT คิดจะตีหัวงูพิษสักตัวยังตีผิดเลยไอ้ซื้อบื้อเอ๊ย! “นั่นแขกคุณแม่ฉันนะ อย่าก่อเรื่องนักสิ

“…!”

เมื่อกี้ไซอัลโน้มคอลงมากระซิบแผ่วเบาข้างใบหูฉันด้วย! เฮือก ตกใจหมดเลย ทว่าเหนือสิ่งอื่นใดเสียงกระซิบของเขาช่างมีเสน่ห์จริงๆ นะ

ว่าง่ายๆ แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย

O_O///

นะน่ารัก?

กรี๊ด เขาชมฉันอ่ะ!

ทันใดนั้นมิเชลล์ก็ทำท่าคล้ายจะพูดบางอย่างออกมา พูดว่าเดี๋ยวๆ รถๆ สักอย่างนี่แหละ เป็นเวลาเดียวกับที่ไซอัลกระแอมขัดขึ้นพอดีทำให้หล่อนปิดปากฉับ ต้องบอกไว้ก่อนว่าผมมีรถสำหรับนั่งไปบริษัทแค่คันเดียวเท่านั้น ดังนั้นถ้าใครนั่งด้วยกันแล้วอึดอัด อยู่ไม่ได้จนอยากแยกไปบริษัทรัตตินนท์ด้วยวิธีอื่น ผมก็ไม่ว่าอะไรครับ

ไม่ว่าอะไร?

จริงเหรอ?

คะคือฉันเองนี่แหละ คนที่อึดอัดใจหากต้องนั่งรถคันเดียวกับยัยนั่น U_U ฮือ และฉันก็เชื่อว่ามิเชลล์คงไม่ต่างกับฉันนักหรอก นั่นไง ฉันพูดผิดตรงไหน ยัยมิเชลล์เลิกคิ้วสูงก่อนจะทวนคำถามทันที

วิธีอื่นเหรอคะ?

ครับ ไซอัลตอบพลางยิ้มหน้าระรื่น เช่นจ้างวินมอเตอร์ไซค์สักคันเป็นต้น

วะวินมอเตอร์ไซค์! =O=

จะบ้าหรือเปล่า! ระยะทางนี่มันไม่ใช่จากบ้านฉันถึงแฟมมิลี่มาร์คหน้าปากซอยสักหน่อยนะ ถึงจะขี่ไอ้สองล้อนั่นไปถึงบริษัทรัตตินนท์ได้โดยสวัสดิภาพน่ะ ในเมื่อจากโรงพยาบาลถึงบริษัทแม่นายนั่นมันห่างเป็นห้า-หกกิโล!

ตกลงจะไปพร้อมกันมั้ยครับ?

ฉันมองหน้ามิเชลล์เพื่อสังเกตว่าหล่อนจะตอบคุณสามียังไง แม้ความจริงฉันจะไม่จำเป็นต้องลุ้นด้วยซ้ำ เนื่องจากคำตอบมันเด่นชัดอยู่แล้ว

ปะไปค่ะ T_T”



ครั้งแรกสำหรับการมาเยือนบริษัทของโรงพยาบาลรัตตินนท์ และครั้งแรกสำหรับการชงกาแฟให้คนอื่น! ซึ่งจะเป็นใครได้ล่ะ ถ้าไม่ใช่คุณหอยเชลล์ ยัยแขกกิตติมศักดิ์นั่น! กรี๊ด เชื่อมั้ยว่าทันทีที่เท้าทั้งสองของฉันเหยียบถึงพื้นห้องท่านผู้บริหาร มิเชลล์ก็กระแทกบั้นท้ายน้อยๆ นั่งลงบนโซฟา แล้วบ่นจนปากฉีกว่าอยากกินน้ำสักแก้วทันใด

ทีนี้ใครกันหนอที่จะซวยรับหน้าที่เป็นสุนัขรับใช้?

ฉันไง! YOY

ได้เวลาเริ่มทำงานแล้วหมวยลี่ โชว์ฝีมือของเธอให้ดูหน่อยสิ

ย้ากกก!

ฉันแทบจะกระแทกช้อนสแตนเลสใส่แก้วกาแฟแน่ะเมื่อกี้ ฮือ ให้ตายประโยคของคุณสามียังตามมาหลอกหลอนอีกเหรอ นี่ถ้าหลอนอยู่อีกครั้งล่ะก็รับรองได้ว่าฉันจะนึกเสียใจอย่างมหาศาลแน่ๆ ที่เสนอตัวเองไปเป็นผู้ช่วยของเขาโอเคค่ะ ต้องขอบอกก่อนล่ะว่างานผู้ช่วยนี่มันง่ายมาก โดยเฉพาะงานชงกาแฟเนี่ย หมูๆ แต่มันยากตรงที่ฉันจะต้องชงให้กับใครบางคนต่างหาก โฮ รู้ทั้งรู้นะว่าฉันกับยัยนั่นไม่กินเส้นกัน เขากลับยังบังคับให้ฉันทำแบบนี้อีก

ใจร้ายมากกก!

บ่นไปฉันก็ตักน้ำตาลใส่ถ้วยชาแบบอังกฤษไปพลาง โอ๊ย ยิ่งได้ยินเสียงพวกเขาคุยกันอย่างออกรสในห้อง ฉันก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอกมากเข้าไปทุกที (ทั้งๆ ที่เป็นอยู่แล้ว ฮึก) ทว่าหากพวกเขาจะคุยกันมันส์ มันก็ไม่แปลกหรอก ในเมื่อมิเชลล์เป็นถึงลูกสาวของเพื่อนแม่ไซอัลนี่ ความสนิทสนมย่อมล้นฟ้าอยู่แล้ว

อ่าโปรดกลับมาที่กาแฟค่ะ

ก่อนที่ยัยมิเชลล์จะสำลักน้ำตาลตาย หรือไม่ก็ตรวจเลือดแล้วพบว่าตัวเองเป็นโรคเบาหวาน ดังนั้นฉันควรจะหยุดการตักน้ำตาล ณ บัดนี้ ไม่งั้นมันล้นถ้วยในไม่ช้าชัวร์ -_-; แล้วฉันก็ไม่อยากใช้น้ำตาลฆ่าคนด้วยค่ะ มันเสียศักดิ์ศรีเกินไป อีกอย่างคุณสามีจะต้องคิดว่าฉันไม่เหมาะสมกับหน้าที่ผู้ช่วยเขาเป็นแน่ ขนาดชงกาแฟยังไม่ได้เรื่องเลยอะไรทำนองนั้น

แต่เอ๊ะ!

มันก็คุ้มไม่ใช่เหรอถ้าฉันจะฉวยโอกาสนี้แก้เผ็ดยัยนั่นคืนด้วยรสชาติกาแฟสุดพิเศษ?

หึๆ

ฉันอดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มมุมปากสำหรับแผนใหม่ไฉไลกว่าเก่า ก่อนจัดการเทน้ำตาลในถ้วยออก ขณะที่มือขวาพลางคว้าขวดน้ำปลาตราปักเป้าทะเลมาบีบปรื๊ดแทน จนน้ำสีดำมันทะลักออกมาเป็นสาย โอ้วงดงามค่ะ หลังจากนั้นไม่เกินสิบวินาที ทุกๆ อย่างก็พร้อมเสิร์ฟ! โดยที่ฉันแอบเหยาะน้ำหอมกลิ่นเค้กช็อกโกแลตลงไปเพื่อดับกลิ่นด้วย (พอดีฉันพกแค่กลิ่นเดียว) กลายเป็นกาแฟดำรสเค็มกลิ่นเค้กช็อกโกแลต!

อืมพนันกันมั้ยว่ายัยนั่นจะต้องท้องพังภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นอย่างช้า =O=;

หลังจากนั้นฉันก็แลซ้ายแลขวาสำรวจพนักงานแถวนี้

เลิศ!

รับประกันเลยว่าคงไม่มีใครเห็นการลอบวางยาครั้งนี้แน่นอน เนื่องจากแต่ละคนยังคงง่วนกับกองเอกสารบนโต๊ะอย่างหน้านิ่วคิ้วขมวด โฮะๆ พอมั่นใจว่าทางสะดวกฉันก็รีบเร่งฝีเท้าตรงไปยังห้องผู้บริหารทันที หัวใจเต้นรัวแทบคลั่งเมื่อมือฉันค่อยๆ เลื่อนประตูออกเพื่อเปิดมัน และพระเจ้า! ฉันไม่เคยทำชั่วแล้วตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อนเลยล่ะสาบานได้

เอ๊ย!

ไม่สิ

ฉันไม่ใช่คนทำชั่วบ่อยนักหรอกนะถ้าไม่ใช่ว่ายัยนั่นแกล้งฉันก่อนน่ะ!

พรุ่งนี้ดีไหม?

O_O

หืม!?

จู่ๆ เสียงหวานทว่าทุ้มต่ำก็ดังขึ้นเล่นเอาฉันผงะหงายหลัง ขณะที่กาแฟเกือบรดโดนมือ! กรี๊ด ก่อนที่ฉันจะพยายามตั้งสติ แล้วล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไปข้างใน พร้อมกับสไลด์ขาทั้งสองข้างมาแอบฟังข้างประตูแทน

เมื่อกี้น่าจะเป็นเสียงท่านผู้บริหาร

ถ้าจำไม่ผิดนะ

ซึ่งอันที่จริงก็ไม่น่าจำพลาดอยู่ละค่ะ ในเมื่อก่อนนอนทุกคืน ฉันจะต้องโทรรายงานความคืบหน้าเรื่องจีบคุณสามีนี่นา YOY ฮือ แน่นอนว่าเปอร์เซ็นต์การจีบคุณสามีติดนั้นเท่ากับศูนย์อยู่ร่ำไป หมวยลี่นึกแล้วก็อยากร่ำไห้ ที่ต้องทำให้ท่านผู้บริหารถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนวางสายทุกที U_U

เอ๋?

นี่ฉันพล่ามนอกเรื่องอีกแล้วหรือเนี่ย!

แม่อยากให้เราไปทำงานที่ต่างจังหวัดให้หน่อย ทันใดนั้นแม่ไซอัลก็กล่าวอีกครั้ง ส่วนฉันก็เขยิบตัวเข้าไปเบียดกับเนื้อไม้ของประตู พลางเงี่ยหูฟังอย่างสุดฤทธิ์ เอ่อมันจะเรียกว่างานก็ไม่เชิงหรอกนะ เอาเถอะ

อะไรวะ?

ตอนแรกท่านบอกให้ไปทำงาน ทว่าตอนหลังกลับบอกว่ามันไม่ใช่งาน

สงสัยท่านผู้บริหารคงพักผ่อนไม่พอแหงๆ ค่ะ -_-

ผมปฏิเสธได้มั้ยครับ

ไซอัลสินะเสียงนี้

คำตอบนั้นลูกคงรู้อยู่แก่ใจ

“…”

รายละเอียดลองคุยกับน้องเราดูแล้วกันจ้ะ














----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เอาล่ะ! แล้วเราจะพบกับซิแอล น้องชายผู้น่ารักของคุณสามีตอนหน้าแล้ว เย้เย~
จะว่าไป...ตัวร้ายเรื่องนี้ ไม่ร้ายอย่างที่คิดเลยเนอะ

กะว่าจะให้กัดกันไปมา น่ารักๆ แบบนี้แหละ
คนแต่งไม่เครียด 55555555 อีกอย่างหมวยลี่ก็แสบใช่เล่นนะเออ
เจอน้ำปลาทั้งถ้วยแบบนั้นไปอ่ะ...น่าสงสารน้องเชลล์มากๆ -_-


แล้วภารกิจต่อไป ก็ต้องตะลุยต่างจังหวัด มาลุ้นกันว่าจะไปที่ไหน และงานคืออะไร?
เกี่ยวอะไรกับนังซิแอล?

และ! อย่าลืมนะอย่าลืมม~
1 เม้น = 1 กำลังใจ
ขอบคุณค่ะ ตอนหน้ามาช้าหน่อยนะ เราจะไปปั่นนิยายสำหรับประกวดนักเขียนหน้าใส
อยากติดกับเค้าบ้าง เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ
จุ้บบบบบ!!


Matesoul my
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,074 ความคิดเห็น

  1. #3036 ByChu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 03:26
    ชอบค่ะๆๆๆ สนุกๆ
    #3,036
    0
  2. #3021 น้องดิพซี่เทเลทับบี้ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 21:43
    น้องหอย หอย 555555555555
    #3,021
    0
  3. #2961 rainbow-light (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 16:04
    มิเชลล์และดูน่าหมั่นไส้อ้ะ -_-^
    #2,961
    0
  4. #2939 I-nohineHori (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 15:12
    อะ...อ้าววววว ตอนหน้าาา ซิแอลโผล่มาเรอะ ????
    แล้วน้องขนมปังจะมาด้วยม้ายยยยยยยย มาชนกับยัยหลีเร็ว (มันเกียวกันมั้ยอะ 5555)
    #2,939
    0
  5. #2726 koong-Gyu Hyun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 17:41
    สงสารนางเอกจังโดนแกล้งตลอดเลยอ่ะ
    #2,726
    0
  6. #2590 สวยฆาตรกร`® (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 12:10
    พระเอกไม่ใจอ่อนเลยหยอออTT
    #2,590
    0
  7. #2481 armuu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 19:42
    ชชื่อหอยมา ตกใจเลยยย555555
    #2,481
    0
  8. #2345 brownieny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 00:36
    หอย 555555
    ชื่อนี้ดูเป็นมงคลดีนะ
    กรี๊ด ไซอัลชมด้วยอ่ะ เขิน ///
    #2,345
    0
  9. #2249 ϟแดทูบิบิ ✖✖ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 23:20
    หอยยยยย 555555555
    #2,249
    0
  10. #2018 คุณนายควอน* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2555 / 10:07
    =[]=!! หะ...หอย หมดคำพูดเลยจ้า 555555
    #2,018
    0
  11. #1837 KillHunter (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 09:33
    สนุกมากก ครับ O.o
    #1,837
    0
  12. #1815 *Quizz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 10:31
    คุณหอย 555+
    #1,815
    0
  13. #1777 ญิ๋งโก๊ะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 19:13

         
    ยู้ฮู อยากจะรู้จัง ว่าตอนที่คิดชื่อของตัวละครนี่ เธอใช้เวลาคิดนานไหมยัยดองดี้
    แต่ว่า อ่านชื่อแล้วเหมือนไอโซ แต่พอยัยลี่สะกดคำว่าเชลล์ปั๊บ
    ความไฮโซหดหายเลย เศร้า....
     ยัยลี่นี่ก็แสบเนอะ ถ้ายัยหอยนี่ได้กินกาแฟใส่น้ำปลาลงไป
    มีหวังไตวายเฉียบพลันแน่ๆเลย
    แล้วน้องชายไซอัลหล่อไมอ่า
    ขอจองเลยได้ไหม ก๊ากกกกกกกกกกกกกก
    ไปดีกว่า เดี๋ยวว่างๆมาอ่านต่อนะ

    #1,777
    0
  14. #1630 eu_lala (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 19:10
    หอย 5555
    #1,630
    0
  15. #1158 Shubu" (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2555 / 17:34
    มิเชลล์กับหอย ต่างกันราวกับฟ้ากับดิน 555555
    คิดมุกนี้ได้ สุโค่ย <3
    #1,158
    0
  16. #1101 Tjazy ferkylll (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2555 / 15:24
    กรี๊ดกร๊าด~ ~ น้องหอยยย ~
    #1,101
    0
  17. #1031 ♥eiibz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2555 / 12:35
    เริ่มมัน! 5555
    #1,031
    0
  18. #1030 SNSD❤SJ~4ever😘 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2555 / 12:07
    นางเอกของเราแซ่บเวอร์ออ่ะ><
    #1,030
    0
  19. #995 # IS_tangma (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 21:11
    โหยยยยยยยยยยยยยยย
    ไซอัลแอบแรงอ่ะ
    ตอนที่พูดว่า มิเชลล์สวยกว่าหมวยลี่อ่ะ
    กรี๊ดดดดดดด
    ถ้าเราเป็นหมวยลี่นี้
    จะเสียใจมากเลยอ่ะ
    TOT

    ส่วนมิเชลล์
    ก็แรงตั้งแต่บทเปิดตัวเลยนะยะ
    รู้สึกว่า แอบหมั่นไส้ชีเล็กๆ และแอบฮาชีน้อยๆ

    อั๊ยยะ
    ถึงจะบอกว่ามิเชลล์สวยกว่าหมวยลี่
    แต่ไซอัลก็แอบน่ารัก
    ชมหมาวยลี่ด้วยอ่ะ
    กรี๊ดกร๊าดดดดด
    ดีใจแทนเธอด้วยนะหมวยลี่ ^^
    #995
    0
  20. #992 MineMinute (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 13:34
    นักเขียนหหน้าใส สู้ๆนะจ๊ะยัยดอง ^O^
    #992
    0
  21. #941 ฺLionSugar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2555 / 20:24
    หมวยลี่ เธอเเอบกัดเจ็บนะเนี่ย ฮ่าๆๆ
    #941
    0
  22. #882 makok_num (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 16:57
    อา...ยัยหอย เจอหมวยลี่เข้าไป พูดไม่ออกเลยสิหล่อน
    แต่ไซอัลใจร้ายกะยัยลี่มากเลยอ่า ทำไมดูไม่ค่อยสนใจเลย ใจร้าย T^T

    #882
    0
  23. #846 RACCOON_HAUTO (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2555 / 00:29
    ไม่ได้แปลว่าหอยเหรอคะ นึกสีหน้าแบบซื่อๆ แล้วโคดเจ็บ ฮ่าๆๆๆๆ
    #846
    0
  24. #843 White,Black (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2555 / 22:11
    ^^ หมวยลี่่.....
    คุณร้ายจริงๆนะครับเนี่่ย 
    #843
    0
  25. #838 Kikyou (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 21:49
     ขำยัยหอยเชลล์มากๆ น่าหมั่นไส้ชะมัด! ยัยหมวยลี่ก็แสบใช่เล่น แกล้งแรงด้วย แต่ถ้าเป็นหนูหนูก็ทำนะ เพราะหนูก็นิสัยราวๆ หมวยลี่ 555555555555555555
    ชอบมากค่า อัพเร็วๆ ้นา ^^
    #838
    0