Be Your Wife ♥ ภารกิจมัดใจ ป่วนนายให้หลงรัก

ตอนที่ 5 : Chapter 4 ● ฟิชโช่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    4 เม.ย. 55
















Chapter 4

ฟิชโช่

 




โฮ่ง!”

ยังไงฉันคงไม่มีวันชินกับการกินข้าวพร้อมหมาแน่ๆ แค่สบตามันวาวของมันฉันก็ขนลุกซู่ซ่าแล้ว บรื๋อ! ส่วนคุณสามีนั้นนั่งข้างมันนี่ล่ะค่ะ ว่าง่ายๆ คือเขาอยู่ฝั่งตรงข้ามกับฉัน แต่สองตาเขาดันไม่แลฉันสักนิด กลับหันใบหน้าด้านข้างให้และเหลือบมองที่รักเป็นระยะมากกว่า

ไม่รู้จะอธิบายยังไง

ในเมื่อโจ๊กนั่นเป็นฝีมือฉัน ดังนั้นคนที่เขาควรใส่ใจก็คือฉันสิ โอ๊ย ตอนแรกกะจะหน้าด้านหน้าทนป้อนเขานิดหน่อย ทว่ามาเห็นแบบนี้ชักหมดอารมณ์จะอ่อย

พอพวกเรากินเสร็จ จู่ๆ ไซอัลก็วางช้อนลง นั่งอยู่ทำไมครับ

คะ?

อะไรวะ งง T^T

ดูที่รักซะบ้างสิ เก่งจะตาย กินเสร็จยังรู้จักทำความสะอาดเขาไม่ได้มองหน้าฉันตอนพูดแม้แต่นิด เขามองหมาค่ะ ฉันถึงไม่มั่นใจไงว่าเมื่อกี้เขาพูดกับใคร มันเป็นไปได้สูงออกนะที่เขาจะพูดกับมัน

โฮ่ง!”

แถมมันยังชูคอเห่าอีกต่างหาก สรุปเขาพูดกับฉันแน่ใช่มั้ยเนี่ย?

ทีนี้เขาเอาศอกเท้าโต๊ะ มือกุมขมับ ถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าไปมา ฉันล่ะเหนื่อยใจกับเธอจริงๆ

แต่ฉันงง T_T

หมายความว่าไง?ฉันทนไม่ไหวอ้าปากถามออกไปในที่สุด ก่อนที่เขาจะค่อยๆ เบือนหน้ามา และวินาทีนั้นล่ะฉันแทบกรี๊ด ฮือ กว่าจะยอมหันใบหน้าหวานๆ มาสบตากันได้นะคะ ปล่อยให้ฉันนั่งอึดอัดอยู่ตั้งนาน

ไซอัลเอียงคอแล้วยิ้มบางๆ ไหนตอนเช้าเธอบอกว่าอยากเป็นแม่บ้าน

“=O=”

โห อยากเป็นงั้นเหรอช่างกล้าอ่ะ!

ทั้งๆ ที่นายเป็นคนยัดเยียดตำแหน่งนั้นให้ฉันแท้ๆ เลยนะ

ไปล้างจานไปอีกอย่างแม่ฉันอุตส่าห์จ้างเธอมาตั้งแพง จะให้เธอนั่งกินนอนกินแบบนี้คงไม่คุ้มเท่าไหร่เขาสั่งพลางยกชามหมาขึ้นซ้อนชามตัวเอง จากนั้นก็เลื่อนมันมาทางฉัน ฉันก้มมองชามว่างเปล่าตรงหน้าสักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นขมวดคิ้วให้เขาไปสิ

คือ…”

ลุกครับ

คือฉันถูกจ้างมาให้จีบนาย ไม่ได้เป็นคนรับใช้นายกับหมาแบบนี้สักหน่อยนี่!

แต่เพราะฉันยังคงคอนเซ็ปความเป็นสาวผู้เรียบร้อยอยู่หรอกนะ ฉันถึงยอมก้มหน้ารับคำสั่ง พยายามไม่เถียง ไม่จิกตาใส่ แม้จะเพิ่งรู้ตัวทีหลังว่าตัวเองเผลอค้อนเขาไปวงใหญ่แล้วก็เถอะ ซึ่งไซอัลไม่เห็น เขาลุกขึ้นพอดี ก่อนจะเดินนำหน้าที่รักไปยังโซฟาตัวยาว แล้วนั่งลง ต่อด้วยการเปิดทีวีดูกับมันอย่างสบายใจเฉิบ ทิ้งฉันไว้กับภาระอันหนักอึ้งอย่างชามเปล่าอีกสามชามตรงหน้า

ชัดเจนค่ะ สำหรับไซอัลหมาสำคัญกว่าเสมอ

แล้วฉันล่ะ? T^T

เป็นได้แค่แม่บ้านประจำห้อง คอยให้เขาปั่นหัวเล่นไปวันๆ งั้นเหรอไม่เอาหรอก! ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เขาคงไม่มีทางสนใจอะไรนอกจากหมาสักทีแน่ และสุดท้ายฉันก็จะแพ้ ต้องจ่ายค่าชดใช้ให้แม่เขาทั้งหมด กลายเป็นว่าฉันจะเสียทั้งเงิน เสียทั้งเวลาตอนอยู่ที่นี่กับเขาไปฟรีๆ

ถ้าไม่อยากให้ทุกอย่างจบลงแบบนี้ เห็นทีฉันคงต้องจริงจังหน่อยแล้วล่ะ!

ฉันรีบล้างชามจนเสร็จ จากนั้นก็หันหลัง ตั้งใจจะเดินไปหาคุณสามีบนโซฟาโน่น เขากำลังดูทีวีอยู่ รู้สึกจะเป็นข่าวล่ะมั้ง ช่างเถอะ ไม่ว่ายังไงฉันก็จะทำให้เขาเบนความสนใจมายังฉันให้ได้! ทว่าพอขาฉันก้าวออกไปเพียงก้าวเดียว สัมผัสนูนๆ ตะปุ่มตะป่ำก็เรียกให้ฉันชักเท้ากลับ ตามด้วยก้มมองวัตถุแปลกปลอมบริเวณพื้นทันที

เส้นฟิชโช่

นั่นก็เส้นฟิชโช่! O_O

กรี๊ด ทำไมยิ่งเดินเข้าใกล้ไซอัลมากเท่าไหร่ จำนวนปลาเส้นพวกนั้นดันเกลื่อนพื้นเต็มไปหมดเลยล่ะ!

ฉันเม้มปากพลางช้อนตามองคนผมน้ำตาลเข้ม ก่อนที่ฉันจะเห็นเขาโยนฟิชโช่ประมาณสองสามเส้นขึ้นฟ้าต่อหน้าต่อตา! นะนี่มันเรียกแกล้งกันชัดๆ! โอ๊ย ฉันเกือบถลาตัวไปคว้ารีโมทบนโต๊ะแล้วปิดทีวีทิ้งแล้ว ถ้าความคิดหนึ่งไม่ยั้งปลายเท้าเอาไว้ซะก่อน

หรือบางทีคุณสามีอาจจะชอบผู้หญิงเรียบร้อย?

แต่เมื่อกี้คือการยั่วโมโหเพื่อทดสอบความอดทน เพราะผู้หญิงเรียบร้อยจะต้องสงบเสงี่ยม เจียมตัว ไม่เถียง ใจเย็น ไม่ปรี๊ดแตกเอาง่ายๆ ใช่มั้ยล่ะ ดังนั้นเขาอาจจะชอบผู้หญิงแบบนั้นอยู่ก็ได้

งั้นฉันจะไม่หลุดบทเด็ดขาด!

เมื่อตัดสินใจเสร็จสรรพฉันก็คว้าไม้กวาดแถวนั้นมาถือไว้ แล้วเดินข้ามกองขนมด้านหลังโซฟาไปยืนตรงหน้าไซอัล ก่อนกวาดมันใส่ที่โกยผงให้เขาเห็น แม้เอาเข้าจริงๆ จะกวาดไม่ไปสักเส้นเลยก็ตาม

หวังว่าเขาจะสังเกตที่ความพยายามฉันนะ T^T

หมวยลี่

กรี๊ด ในที่สุดเขาก็สนใจฉันแล้ว!

ฉันละสายตาจากพื้น ค่อยๆ เงยหน้ามองเจ้าของใบหน้าหวานด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆคะ?

เธอบังทีวีที่รักน่ะ

อ้าว

โฮ่ง!”

เจ้าพุดเดิ้ลบ้า! ดูสิ ขนาดหมายังโก่งคอเห่าขณะที่ฟิชโช่เต็มปากตอกย้ำความหน้าแตกเลยค่ะ ทำเอาหน้าฉันร้อนผ่าว รีบโน้มตัวลงนั่งยองๆ กวาดฟิชโช่บริเวณพื้นต่อเพื่อหลบสายตาทั้งคนทั้งหมาแทบไม่ทัน และเช่นเดิมแหละ กวาดโดนซะที่ไหน เอ๊ะไม่สิ อันที่จริงกวาดโดนนะ แต่เหมือนมันไม่ไปอ่ะ T_T ฮือ ฉันจึงหยิบฟิชโช่ขึ้นทีละเส้น แล้วดีดมันใส่ที่โกยผงแทน

ทว่าใครบางคนยังไม่ยอมจบ

เพราะพอฉันเก็บได้หนึ่งเส้น คนบนโซฟากลับโยนมันลงมาสองเส้น สามบ้างล่ะ บางทีหล่นใส่หัวด้วยซ้ำจนฉันชักทนไม่ไหว แบบนี้เมื่อไหร่มันจะสะอาดกัน! ก่อนที่ฉันจะใช้มือกวาดเศษขนมรอบตัวมาสะสมเป็นกองภูเขา หยิบมันแล้วกำไว้แน่น พร้อมกับยืนขึ้น ส่วนไซอัลเลิกคิ้ว ไล่สายตามองฉันหัวจรดเท้า จากนั้นก็

ฟิ้ววว~

โยนฟิชโช่อีกแล้วค่ะ!

กรี๊ด ฉันจะไม่ทนละนะ

นี่นาย!”

( -_-)

ไซอัลเบือนหน้าหนีไปหาหมาทันที โอ๊ย ได้อยากให้เก็บมากใช่มั้ย ได้!

ฉันจงใจถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะโน้มตัวลง แล้วใช้มือข้างที่ไม่ได้กำเศษขนมอยู่เก็บปลาเส้นที่เขาเพิ่งทำหล่น ถึงจะยอมก้มเก็บเหมือนครั้งก่อน ทว่าคราวนี้ไม่เหมือนเดิมซะทีเดียวนะ ไม่เหมือนตรงที่ฉันลงทุนใช้ความสาวเข้าล่อหรือถ้าจะให้ขยายความอีกที ก็คือวันนี้ฉันใส่เสื้อชีฟองเว้านิดๆ หน่อยๆ นั่นเองค่ะ ดังนั้นเวลาก้ม มันก็จะ… -.,-

กรี๊ด นี่แหละเรียกว่าเซ็กซี่ทีเผลอ

“…”

เงียบเชียวอึ้งล่ะสิอึ้ง

ฉันมีของดี ต้องมีความจำเป็นพอถึงจะโชว์หรอกนะ

ที่รักอย่าไปมอง เสียสายตาหมด

เสียงทุ้มของเขาเรียกให้ฉันเหยียดตัวตรงอย่างรวดเร็ว เขายังเบือนหน้าไปหาหมาอยู่ แต่อะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับเมื่อกี้เขาเพิ่งดูถูกฉันว่าเสียสายตางั้นเหรอ =O=! บ้าน่ะ เรื่องสัดส่วนนี่ฉันมั่นใจมากเลยนะ เล่นพูดงี้ฉันก็เสียเซลฟ์หมดสิ

โอ๊ย

งั้นล้มเลิกค่ะ!

แค่นี้มันก็ชัดเจนละว่าผู้หญิงเรียบร้อยอย่างผ้าพับไว้นั้นไม่ใช่สเป็คของเขาแม้แต่นิด ซึ่งนั่นหมายความการทดลองครั้งนี้ล้มเหลวล้มเหลวไม่ว่า กลับถูกเขาฉีกหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แถมยังตอบโต้อะไรไม่ได้อีก ไม่เอาแล้วแม่สาวกุลสตรี เข็ดค่ะ! เห็นทีฉันคงต้องพลิกแผ่นดินหาคาแรคเตอร์ใหม่ๆ อีกรอบซะแล้ว

แต่จะเป็นสาวแบบไหนดี?

หมวยลี่

ฉันสะดุ้งโหยงกับเสียงเรียก มือพลางกำเศษขนมไว้แน่น แล้วช้อนตามองคนบนโซฟา ไซอัลกำลังหรี่ตาลงพร้อมกับระบายยิ้มหวาน เหอะ อยากละลายอยู่หรอกค่ะ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ท่าทางจะเป็นรอยยิ้มอันตรายมากกว่าคะ?

ตรงนี้ยังไม่สะอาดเลยนะ

ฟิ้ววว~

-_-!

แหมะ

โยนฟิชโช่ลงพื้นต่อหน้าต่อตา แล้วยังมีหน้ามาบอกอีกว่ามันยังไม่สะอาด!

เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะแสร้งทำตาโต อ้อ

อะไรอีกคะ?

อย่าบังทีวีด้วย

กรี๊ด!

ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะไม่สิ ความจริงมันหมดไปตั้งนานละล่ะ! ในเมื่อตอนนี้ฉันสลัดคราบผู้หญิงเรียบร้อยออกไปหมดแล้ว ดังนั้นขอแกล้งคืนหน่อยเถอะ อยากให้เป็นแม่บ้านนักเหรอ อยากให้ทำความสะอาดมากใช่เปล่า กลัวไม่คุ้มเงินหกแสนใช่มั้ย

จัดไป!

มือฉันรีบคว้าไม้ขนไก่ข้างทีวี ขณะที่คุณสามียังนั่งเอ้อระเหยอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าตัวเองกำลังตกเป็นเหยื่อเคราะห์ร้ายหลังจากวินาทีนี้เป็นต้นไป! ก่อนที่ฉันจะสาวเท้ายาวๆ ไปยืนตรงหน้าเขา จากนั้นก็ใช้อาวุธ (ไม้ขนไก่นั่นแหละ) ปัดหัวน้ำตาลไหม้ทันที

เฮ้ย! ทำอะไรเนี่ย?!”

ขนมเลอะ

จะบ้าเหรอ!” ไซอัลพยายามเงยหน้าขึ้น แต่เสียใจที่มันไม่สำเร็จ เพราะฉันกำลังใช้ไม้ขนไก่โจมตีอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากก้มหัวรับกรรมท่าเดียว โอ๊ย สะใจค่ะ มือเขานั้นลอยเคว้งไปมา เนื่องจากกำลังตามจับไม้ขนไก่ฉันอยู่ ซึ่งไม่มีวันจับได้หรอก ถ้าเขายังมัวแต่ก้มหัวหลบมันอยู่แบบนี้ พอได้แล้ว!”

ไม่

โอกาสเอาคืนอยู่ตรงหน้า มีเหรอที่ฉันจะปล่อยให้มันหลุดลอย

ทันใดนั้นไซอัลก็โพล่งขึ้น ที่รักช่วยด้วย!”

อ้าว O_O!

ทำไมนายถึงต้องขอความช่วยเหลือจากหมาบ้าด้วยเล่า ขี้โกงนี่นา ทว่าฉันก็โล่งอกไปหมาไม่สนใจค่ะ มันกำลังง่วนกับการกินขนมนานาชนิดบนโซฟาอยู่ ดังนั้นอย่าหวังว่า

กรี๊ด!”

มือไซอัลคว้าข้อมือฉันได้แล้วให้ตาย!

ไม่น่าสนใจแต่หมาเลย U_U

เรียบร้อยทีนี้เขาแหงนหน้าขึ้นสบตาพร้อมยิ้มหวาน เล่นเอาฉันปั้นหน้ากลับไปไม่ถูก ได้แต่ยืนตัวเกร็ง ขณะที่ทุกๆ อย่างมันรู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด โดยเฉพาะมือข้างขวา

นิ้วเขาอุ่นมากจริงๆ นะ

ชะชักหัวสมองชักตื้อแล้วสิ

ฉันพยายามสะบัดมือออก ปล่อยค่ะ

ไม่ปล่อย

“T_T”

พะพูดเฉยๆ ก็ได้นี่ ไม่เห็นจะต้องยิ้มมุมปากแบบนั้นเลย

หึๆ

หัวเราะทำไมอ่ะ TOT

แล้วทำไมต้องเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆ ด้วย! รู้มั้ยว่ามันทำให้ฉันเห็นดวงตาสีดำเขาชัดขึ้น แถมจมูกเขายังโด่งมากอีกต่างหาก ส่วนปากอ๋า ไม่สิ ฉันจะต้องสะบัดมือเขาออก ตะแต่ทำไมมันไม่ออกสักทีล่ะ? ออกสิ! ฮือ ตัวฉันสั่นจนไม้ขนไก่เกือบจะหลุดมืออยู่แล้วนะ ดังนั้นถ้าเขายังไม่เลิกแกล้งกันล่ะก็ สาบานได้ว่าฉันจะ…!

กรี๊ดดด!”

ทันใดนั้นข้อมือฉันก็ถูกเขากระชากไปหา ใจฉันเต้นรัวไปพร้อมๆ กับร่างกายที่กำลังเซไปข้างหน้า ไม่นะ! ด้วยความตกใจ ฉันเลยตัดสินใจใช้มือที่กำลังกำฟิชโช่อยู่เต็มเหนี่ยว มาใช้เป็นเครื่องมือทรงตัวทันที

ทว่ามันเกิดการผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อยค่ะ เอ่อคือว่าเมื่อกี้ฉันเพิ่งเอามือข้างนั้นกระแทกใส่ปากเขาเต็มๆ

แค่กๆๆ

ฮือ ไซอัลสำลักใหญ่เลย

สำลักออกมาเป็นปลาเส้นซะด้วย ตายล่ะ U_U

ฉันรีบเด้งตัวกลับมายืนตรง มือก็โยนไม้ขนไก่ทิ้งไปที่ไหนสักแห่ง ขอโทษ

ไม่รู้จะเอ่ยคำไหนออกมาแล้วจริงๆ

ก่อนที่ไซอัลจะหยุดสำลัก พลางจ้องฉันตาเขียวปัด ส่วนปลายจมูกกับใบหูนั้นแดงแปร๊ดเชียว สงสัยคงเป็นเพราะสำลักมากแน่ๆ ฮือ ขอโทษ แม้ความจริงเขาเองจะมีส่วนผิดเหมือนกันก็เถอะ อยากแกล้งกันก่อนทำไมล่ะ

“…”

เงียบจัง T^T

ชวนคุยดีกว่า

คือ…” พอฉันเริ่มเกริ่น ดวงตาน้ำตาลจากคนบนโซฟาก็ตวัดมองอย่างรวดเร็ว ฉันกลืนน้ำลายอึก รีบหลบตาเขาไปจ้องเล็บตัวเองคือถ้านายอยากกินอะไรเป็นข้าวเที่ยง บอกฉันได้เลยนะ

เธอล่ะ

ฉันเงยหน้าทันที คะ?

งงอ่ะ มาย้อนถามทำไมเนี่ย

เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นเช็ดมุมปากนิดหน่อย เธอล่ะอยากกินของตกพื้นบ้างมั้ย?

โอ๊ย เจ้าคิดเจ้าแค้นจริงๆ เลย TOT

คะคือฉันไม่ได้ตั้งใจ

สรุปว่าเธออยากกินมั้ย?

จะอยากรู้อะไรนักหนา

นายจะคายออกมาให้ฉันกินหรือไงเล่า!”

เขากระตุกมุมปากแทนคำตอบ และแม้มันจะไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ ในเมื่อหน้าเขาออกหวานซะขนาดนั้น แต่ยังไงฉันขอถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่างหน่อยดีกว่า อารมณ์เขาตอนนี้เป็นอะ

ติ๊งต่อง~

ว้าย!”

แค่เสียงออดยังตกใจ เธอนี่นะ…” ฉันเบ้ปากมองไซอัล เขากำลังชะเง้อคอมองข้างหลังซึ่งเป็นประตูอยู่ ส่วนฉันถอนหายใจออกมายาวๆ พลางทอดสายตามองตาม โอ๊ย ใครมากดออดตอนนี้กันนะ เล่นเอาตกอกตกใจหมด เธอไปดูสิว่าใครมา

ฉันขมวดคิ้วนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้ารับทราบ ค่ะ

ตกลงฉันอยู่ในฐานะภรรยาเขาจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย T^T

ใช้เวลาไม่นาน เท้าทั้งสองข้างก็พาฉันมาหยุดยืนตรงหน้าประตูได้ในที่สุด ฉันยืนคิดสักพัก ก่อนจะตัดสินใจได้ว่าตัวเองควรจะต่อความสูงด้วยการเขย่งขาขึ้นเพื่อส่องตาแมว เผื่ออีกฝ่ายเป็นโจรหรือผู้ร้ายฉันจะได้หนีทันไง ถึงแม้มันจะเป็นไปได้ยากมากก็ตาม ก่อนที่ฉันจะพบว่าคนหลังประตูนั้นมีอยู่สองคน และใส่แว่นกันแดดทั้งคู่ ซึ่งฉันรู้ทันทีว่าพวกเขาไม่ใช่คนแปลกหน้าสักนิด

หลังจากนั้นฉันก็ปิดประตู

โย่ว!”

และนั่นคือคำแรกที่ฉันได้ยินจากแม่สาวฮิพฮอฟ

เที่ยงนี้ขอฝากท้องด้วยได้มั้ยฮะ

ส่วนนี่คือคำทักทายจากแฟนหนุ่มหน้ามึนของเธอ

ฉันกลอกตาไปมา พลางเปิดประตูให้กว้างมากกว่าเดิม ก่อนจะผายมือเป็นเชิงให้เพื่อนไซอัลเข้าไปด้านในเชิญค่ะ

โย่ว

ขอบคุณฮะ

ให้ตายสิรู้สึกเหมือนมีลางยังไงไม่รู้ว่าต่อจากนี้ประมาณครึ่งชั่วโมง ห้องมันจะต้องเละ! เละ! เละ! จนฉันรับไม่ได้แน่ๆ



มือฉันขยุ้มผ้าเช็ดตัวบริเวณหัวเพื่อซับน้ำหลังจากที่เพิ่งสระผมเสร็จไปหมาดๆ เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ ค่ะ พวกเขาทั้งสามคนทำห้องรกซะจนฉันต้องเสียเวลาจัดเกือบครึ่งวันแน่ะ -_-; ไม่รู้ร้องคาราโอเกะอีท่าไหนกัน หมอนอิง ไมค์ และขนมถึงได้ลอยตลอดเวลา นี่ดีนะที่ยังมีสติพอที่จะไม่โยนถ้วยกาแฟ

ไม่งั้นฉันจะเฮ้อ! ถอนหายใจก่อนจะจำใจกวาดมันล่ะมั้ง

ทำได้แค่นั้นแหละ T_T

ตอนนี้คุณสามีอยู่ในห้องเขาเรียบร้อยค่ะ ส่วนที่รักแน่นอนว่าหลับปุ๋ยตั้งหลายชั่วโมงก่อนหน้าแล้ว โอ๊ย อิจฉา สุดท้ายคนอย่างฉันก็คงต้องนอนโซฟาต่อไป U_U แม้ไซอัลจะยื่นข้อเสนอให้ฉันไปนอนกับเขาก็เถอะ แต่จะบ้าเหรอพูดอะไรไม่คิดเลย

ฉันทิ้งตัวลงนั่งโซฟา กำลังจะหยิบรีโมทเปิดทีวีดูนิดหน่อย ทันใดนั้น

¯~

เสียงเรียกเข้าทำฉันสะดุ้งเบาๆ วางรีโมท ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าหลุยส์เก๊คู่ใจมาควานหาโทรศัพท์ เอ๊ะ? แปลกจัง ชินจังไม่น่าโทรเข้าเอาป่านนี้นี่นา ในเมื่อเขาได้โทรหาฉันตอนบ่ายแล้ว (ต้องหนีไปคุยกันข้างล่างเลยทีเดียว) หรือจะเป็นป๊าม้า? แต่ว่าฉันเพิ่งวางสายท่านไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเองนะ

และเมื่อฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตัวอักษรบนจอก็ไขความข้องใจทุกอย่าง

ท่านผู้บริหาร

คงโทรมาถามความคืบหน้าเช่นเคย

ฉันเอนหลังพิงเบาะพลางกดรับสาย สวัสดีค่ะ

[เป็นไงบ้างจ๊ะ?]

อยากจะตอบจริงๆ ว่าเกือบตาย

สบายดีค่ะ

[สถานการณ์เป็นปกติดีใช่มั้ย? หมายถึงไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยเอ่ย?]

ฉันกลอกตาไปมา ค่ะ

ความจริงมันไม่ปกติตั้งแต่ลูกคุณแล้วล่ะ

[ไซอัลมีทีท่าว่าจะปิ๊งหนูบ้างหรือยัง?] ท่านผู้บริหารยิงคำถามเสียงนุ่ม เล่นเอาฉันเงียบไปอึดใจ เพราะตอบคำถามข้อนั้นได้ไม่ค่อยเต็มปากเท่าไหร่รู้สึกคำตอบมันช่างห่างไกลกับคำว่า ปิ๊งเหลือเกิน Y^Y [ว่าไงจ๊ะ?]

ฉันกลั้นใจก่อนตอบ ยังค่ะ

[แล้วหนูจะทำยังไงต่อ?]

ก็…”










----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ชื่อตอนแบบว่าสิ้นคิดได้ใจอ่ะ 5555555
แต่ไซอัลแสบจริงๆ นะ -_- โตยังวะ ไม่มั่นใจ.
เล่นโยนขนมเล่นแบบนั้น เสียดายของตายเลย
และสุดท้ายก็ต้องมาลุ้นกันต่อเนอะว่าสุดท้ายหมวยลี่จะเป็นสาวอะไร -..-

ตอนนี้มาช้าหน่อย ไม่ใช่อะไรหรอก...เพราเราต้องเรียนพิเศษแล้ว แต่วันนี้โดดมาเพื่อปั่นโดยเฉพาะ ฮ่าาา
เชื่อมะ? เชื่อเถอะ รถมันติด T_T

สุดท้ายนี้เกลียดรีดเดอร์ทุกคน เช่นเคย ก่อนจากกันอย่าลืมคอมเม้นต์นะ >_<
[สุขสันต์วันโกหก 
]
แต่ที่บอกว่าเรียนพิเศษนั่นของจริงนะ

Matesoul my
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,074 ความคิดเห็น

  1. #3032 ByChu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 02:58
    สู้ๆๆๆๆ 
    #3,032
    0
  2. #3015 Sweet _Juicy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2556 / 22:22
    เกือบฟิน 
    #3,015
    0
  3. #2971 << Mr.O>> (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 23:38
    ><
    #2,971
    0
  4. #2935 I-nohineHori (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 14:32
    5555555 ไซอัลเม่งกวนวะ เดี๋ยวโยนๆ เดะก็จับยัดใส่ปากซะ
    ความจริงจับขื่นใจซะก็หมดเรื่องแล้วนะลี่ เรียบร้อยเร่งด่วนทันใจ ฮาๆ
    #2,935
    0
  5. #2924 rainbow-light (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 19:01
    หมวยลี่น่าสงสารจริงๆ
    แต่ไซอัลก็น่ารักนะ 
    #2,924
    0
  6. #2721 koong-Gyu Hyun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 17:16
    สนุกมากๆค่ะ
    #2,721
    0
  7. #2582 สวยฆาตรกร`® (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 09:49
    สงสารนางเอกกกกกกกกกกกก.
    #2,582
    0
  8. #2340 brownieny (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 00:01
    ขี้แกล้งเกินไปม้ายยย
    โอเค เราตกหลุมรักไซอัลละ น่ารักเกินไป ♥_♥
    #2,340
    0
  9. #2268 [JEEJ¥]!! (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 02:09
    ปากคอเราะร้ายมากเลย =__+ว
    #2,268
    0
  10. #1790 *Quizz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 23:05
    สมหุๆ ได้ฟิชโช่ตกพื้น
    #1,790
    0
  11. #1577 คุณนายควอน* (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 19:54
    T_T เอ่อ... ไซอัลนายมัน...
    #1,577
    0
  12. #1459 YositaAomAom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2555 / 16:41
    ><
    #1,459
    0
  13. #1325 Miss World (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2555 / 15:58
    ไซอัลใจร้ายอ่าา สงสารหมวย TT
    #1,325
    0
  14. #1269 Texiora (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 00:03
    'ที่รักอย่าไปมอง เสียสายตาหมด'
    555555 ประโยคนี้เด็ดสุด
    ถึงกับสูญเสียความมั่นใจเลยทีเดียว
    #1,269
    0
  15. #1141 t_g_k (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 17:40
    สนุกค่ะ=^^= แต่งน่ารักจังเลย
    #1,141
    0
  16. #1025 SNSD❤SJ~4ever😘 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2555 / 23:33
    สงสารหมวยลี่อ่ะ ถ้าไซอัลจะสนใจแค่หมากับขี้แกล้งขนาดนี้หน่ะนะ--
    #1,025
    0
  17. #988 Independent (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 21:01
    หมวยหลี่อีกสักหมัดไหมลูก 555+
    #988
    0
  18. #902 ฺLionSugar (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2555 / 21:26
    ถ้าไซอัลจะกวน เเละเเกล้งหมวยลี่ขนาดนี้ล่ะก็... :(
    นายเอาเเต่สนใจหมา หมวยลี่ทนได้ไงอะ 55+
    #902
    0
  19. #816 bra-bra!! (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2555 / 19:00
      น่าสงสารไซอัลโดนฟิชโชไปเต็มๆๆ (แอบสะใจ หุหุ =w=)
    #816
    0
  20. #716 RoMEo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 20:28
    น่าจะหยิบถุงฟิชโช่โยนใส่ที่แซะผงเลยหมวยลี่ 55 สะใจนิดๆ
    #716
    0
  21. #698 ♥eiibz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2555 / 08:01
    เหมือนเด็กกันจริงๆ 5555
    #698
    0
  22. #564 ฮันนี่พาย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 10:37
    หมวยลี่ทนได้ไงเนี่ย อึดมาก
    #564
    0
  23. #531 ☀Relax☀ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 21:43
    หมวยยย หนูทนได้ไง T^T
    #531
    0
  24. #520 makok_num (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 11:54
     หมวยลี่น่าสงสารมากอ่ะ ถ้าเป็นฉันคงไม่ทนแล้ว (เอ๊ะ หรือทน...ก็ไซอัลหล่ออ่ะ T^T)
    ไฟติ้งนะจ๊ะ นางเอก >.
    #520
    0
  25. #499 Eres (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2555 / 19:43

    สงสารนางเอกสุโค้ย 5555

    #499
    0