Be Your Wife ♥ ภารกิจมัดใจ ป่วนนายให้หลงรัก

ตอนที่ 2 : Chapter 1 ● ฮัลโหลมายฮัสแบน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    25 มี.ค. 55
















Chapter 1

ฮัลโหลมายฮัสแบน







กว่าฉันจะเก็บข้าวของที่จำเป็นจากอพาร์ตเมนต์สับปะรังเคนั่นเสร็จ และกว่าจะเดินทางมาถึงคอนโดก็ล่อเข้าไปสี่โมงครึ่ง อ้อ ฉันคุยกับป๊าม้าแล้วค่ะ บอกท่านว่าฉันมีการมีงานทำเหมือนกับคนอื่นเค้าสักทีแน่นอนว่าชื่ออาชีพฉันมันออกสื่อไม่ได้ เลยโกหกไปว่าฉันทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก ส่วนอายุ 24 ขวบนั้นไม่ได้บอกไป

ไม่งั้นฉันเละเป็นหมูบะช่อแน่ๆ -_-;

เอาล่ะ ตอนนี้ฉันก็มาถึงแล้ว ซึ่งคอนโดตรงหน้าฉันโอโม่มาก สูงทีเดียว แถมมีกระจกเยอะ จะอธิบายยังไงดีล่ะ แต่เอาเป็นดูแค่นี้ก็รู้แล้วว่าฐานะคนข้างในคงไม่ธรรมดา ทีนี้ปัญหางอกแล้วค่ะ นั่นคือคนเช่าอพาร์ตเมนต์กระจอกๆ อย่างฉัน จะไปทำเปิ่นใส่คุณหนูลูกคุณนายที่ไหนหรือเปล่า

ช่างเถอะ! รีบขึ้นไปดูหน้าคุณสามีดีกว่า เขาอยู่ห้อง

2116

มือฉันหย่อนคีย์การ์ดลงกระโปรง ส่วนสองขานั้นก็ก้าวเข้าไป

ก่อนที่ฉันจะใช้เวลาหาลิฟท์นานพอสมควร ทั้งที่ไม่ได้หายากอะไรเลย ว่าง่ายๆ คือฉันหลงทางค่ะ -_-; แฮ่ อาจเป็นเพราะฉันกำลังพะวงกับหน้าตาและรูปร่างคุณสามีอยู่ก็ได้ จึงทำให้ธาตุโง่เง่าเต่าตุ่นในตัวฉันแผลงฤทธิ์ แต่การสำรวจคอนโดก็ไม่ได้สูญเปล่าซะทีเดียวนะคะ อย่างน้อยๆ ฉันก็ได้รู้ว่าที่นี่เป็นธีมซินเดอเรลล่า ดังนั้นสีจึงเน้นหนักไปทางสีขาว

ขนาดลิฟท์ยังไม่หลุดคอนเซ็ปต์เลย

ติ๊ง!

อ๊ะ! ถึงชั้น 21 แล้วเหรอ

ไม่พร้อมอย่างแรง!

ฉันถอนหายใจออกมายาวๆ จับผมทัดหูนิดหน่อย ตามด้วยกระชับกระเป๋าหลุยส์ (ก็อบปี้ T^T) แล้วรีบเดินต่อ ก่อนที่ประตูลิฟท์จะหนีบ พอพ้นรัศมีมัน ฉันก็ค่อยๆ เดินเฉื่อยลง มองตัวเลขห้องตาละห้อย

ข้อมูลต่อมาคือเขาอยู่ห้อง 2116

เขาชื่อกรวีร์ รัตตินนท์

และสุดท้ายคือเขาโสดติดต่อกันถึง 8 ปีเต็ม!

ค่ะ ฟังกันไม่ผิดหรอก ซึ่งนานขนาดนั้น มันทำให้ฉันอดคิดไม่ได้นะว่าคุณสามีจะเป็นญาติห่างๆ กับลิงอุรังอุตัง! หน้าผากลึก จมูกบาน ปากกว้าง ขนเยอะ T-T ฮือ สงสัยเขามัวเสียเวลากับการนับเห็บบนหัวแน่ๆ จึงไม่มีเวลาลัลล้ากับสาวๆ ตามสไตล์หนุ่มมหาลัย ระหรือว่าเขาจะยึดติดกับรักครั้งเก่า? เจ็บ แค้น ฝังลึก ลืมไม่ลง ถึงขนาดปฏิวัติตัวเองเป็นเก้งกวาง! กรี๊ดดด! นี่ฉันกำลังจะเผชิญกับตัวอะไรกันเนี่ย?

ฮือๆๆๆ ขอยาดมด่วนค่ะ เพราะคุณสามีไม่ทราบหน้าตา เขาอยู่หลังประตูบานนี้แล้ว แค่ฉันเคาะมัน

จะเคาะแล้วนะ!

กรี๊ด! ยัยเอ๋อเอ๊ย กริ่งก็มีทำไมไม่กด U_U

ว่าแล้วฉันก็ยกแขนขึ้น ก่อนจะพบว่ามือตัวเองสั่นอย่างน่ากลัว ฉันชะงักมือกลางอากาศ ตั้งจิตให้มั่นพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสะกดจิตว่าจะต้องไม่ตื่นเต้น! เธอต้องทำได้ ไฟท์ติ้งยัยหมวยลี่ ก่อนค่อยๆ เอานิ้วกดกริ่งโอ๊ย ฉันกดแล้ว! ส่วนเขาคงกำลังเดินมา เดินมา ไม่สิ เขาอาจเพิ่งตื่น กำลังลุกขึ้นจากเตียง (ตอนสี่โมงเย็น T^T) ฉันยืนลุ้นแทบไม่ติดพื้น หัวใจกำลังเต้นตุบตับๆ ขณะที่ในหัวกำลังอิมเมจิ้นสารพัดว่าเขาจะเป็นยังไง

จะอ้วน จะเตี้ย จะสูง จะล่ำ จะดำ จะขาว

และทันทีที่ประตูเปิด

คุณมาพบใครฮะ? นายหนวดหัวฟู ใส่แว่นกันแดดอันใหญ่ขนาดปิดรูจมูกได้นี่น่ะเรอะคือสามีฉัน!!? เขาเกาหัวแกร็กๆ พร้อมกับเอียงคอใส่ ท่าทางเหล่านั้นทำฉันเกือบหงายท้องตึง! เฮือก ทั้งที่เตรียมใจมาดีว่ามันอาจเป็นแบบนี้ แต่ความจริงมักโหดร้ายกว่าที่คิดเสมอ ฉะฉันรับไม่ได้ค่ะ ฮือ TOT เสื้อยืดธรรมดากับกางเกงชมพูจ๊ะจ๋าของเขานี่มันอะไรกัน? ฉันกำลังอยู่ในคณะละครสัตว์?

ฉันกลืนน้ำลายลงคอคุณคือกร…”

โย่ว~”

เอ๊ะ? -_-; เสียงแหลมๆ นี่ผู้หญิงแน่นอน ฉันพอเดาได้ แต่ปัญหาคือเสียงที่ว่าดันดังมาจากในห้อง ส่วนคุณสามีเลิกเกาหัว ก่อนจะบอกฉันว่ารอสักครู่แล้วหันหลังกลับไปในห้องสีขาวนั่น ใช่ค่ะ ฉันเห็นแค่ว่ามันเป็นสีขาว ก่อนที่เขาจะทำฉันเกือบหงายท้องอีกครั้ง ด้วยการกลับมาพร้อมกับผู้หญิงอีกคน! แถมโอบไหล่อีกต่างหาก

นี่มันหมายความว่าไงยังไง?

เขาไม่เห็นจะเมินสาวอย่างที่ท่านผู้บริหารบอกสักนิด

และฉันเกลียดผู้ชายเจ้าชู้สุดๆ เลย รู้ไว้ด้วย!!

ผู้หญิงผมส้มคนนั้นใส่แว่นกันแดดใหญ่พอกัน และเธอกำลังยกมือขึ้น เพื่อทำท่าจวกตับเป็ดกิน โย่ว +O+”

ค่ะฉันไม่รู้จะเอ่ยอะไรกับเธอนอกจากคำคำนี้แล้วจริงๆ บางทีคุณสามีอาจไหวตัวทัน จ้างยัยฮิพฮอพนี่มาต่อกรกับฉันก็เป็นได้ เอาล่ะก่อนอื่นฉันต้องถาม จะได้แน่ใจว่าผู้ชายติสต์แตกตรงหน้า คือคนที่ฉันจะต้องอยู่ร่วมชายคาด้วยถึงสามเดือน ซึ่งถ้าใช่ สงสัยฉันคงอดทนไม่ไหว จบด้วยการลงไปซื้อยาระงับประสาทกินแน่ๆ คุณผู้ชายคะ คุณคือคุณกร…”

อ่าฮะ โย่วๆ

ฉันกลอกตาทำเป็นไม่สนใจ คุณคือกรวีร์รึเปล่าคะ?

ว่าไงนะฮะ? ผมไม่ได้ยิน

โย่วอ่าฮะ

คุณชื่อกรวีร์รึเปล่าคะ?ฉันเร่งเสียงเพิ่มขึ้นอีกหน่อย พยายามไม่ตะโกนออกไป แม้จะหงุดหงิดขนาดไหน แล้วเขาทำยังไงกับฉันรู้มั้ย? เขาโยกตัวพร้อมกับเอียงคอใส่ ขณะที่ผู้หญิงข้างๆ ยังคงทำท่าจวกตับเป็ดกินไม่หยุด

ฮะ?

โย่วๆ

ฉันเม้มปาก อยากจะเอาหลุยส์เก๊ฟาดปากทั้งคู่ใจจะขาด แต่ต้องห้ามใจเอาไว้ ไม่งั้นงานฉันคงพังยับค่ะ T^T และมันจะต้องส่งผลต่อความพึงพอใจของท่านผู้บริหารอีกทอดหนึ่งแน่นอน

ฮือ อยากจะบ้าตาย

สักครู่นะฮะจู่ๆ คุณสามีก็พูดเสียงแผ่ว หยุดโยกตัว ก่อนจะดึงบางสิ่งบางอย่างออกจากหู ถ้าให้เดาคงเป็นเฮ้อ! หวังว่าหลังจากนี้เราคงคุยกันรู้เรื่องสักทีนะ อ่ะคุณพูดอีกรอบสิ

คุณชื่อกรวีร์รึเปล่าคะ?

กร?

กรวีร์ รัตตินนท์ค่ะ

เขาเลิกคิ้วขึ้นสูงซะจนมันโผล่พ้นขอบแว่นกันแดด คุณมีธุระอะไรกับเพื่อนผมเหรอฮะ?

คะ?

เพื่อน? =O=

ฉันหน้าชาทันที รู้สึกเหมือนตัวเองกลายร่างเป็นตัวตลก

ใช่ฮะ ไอ้อัลพักอยู่ข้างห้องผมนี่

“=O=;”

นี่ห้อง 2117 นะคุณ



ไม่รู้จะสรรหาคำแก้ตัวยังไง นอกจากจะซ้ำเติมตัวเองว่า วันนี้ล่ะค่ะวันโง่ของฉันหลงทางไม่พอ ดันสะเออะกดกริ่งแทนที่จะรูดคีย์การ์ดเข้าไปอีก! ไม่งั้นฉันคงรู้ตัวว่าทักผิดห้องเร็วหน่อยล่ะ เพราะถ้ารูดไม่ติด ก็ต้องเอะใจแล้วว่าเอ๊ะ! มันไม่ใช่ใช่มั้ย

ช่างเถอะ เรื่องมันแล้วไปแล้ว

เหมือนกับหน้าฉันไง มันแตกไปแล้ว U_U

ฉันเงยหน้ามองตัวเลข 2116 ตรงผนัง ก่อนมองต่ำลงมาเรื่อยๆ จนหยุดที่คีย์การ์ดในมือชัวร์ รับรองว่าคราวนี้เป้าหมายไม่มีพลาด ว่าแล้วฉันก็รูดปื๊ด ทำให้ช่องไฟเล็กๆ จากสีแดงเปลี่ยนเป็นเหลือง ซึ่งนั่นจะหมายความว่ายังไง ถ้าไม่ใช่ประตูถูกปลดล็อคแล้ว!

กรี๊ดดด ดีใจประหนึ่งได้รับรางวัลโนเบล

ไม่รอช้า ฉันรีบหมุนลูกบิดทันที ตามด้วยผลักมันออก ทำให้ฉันเห็นสภาพห้องอย่างชัดเจน

ภายในห้องยังคงคอนเซ็ปต์ค่ะ ขาวเสมอต้นเสมอปลาย และฉันยืนมองเฟอร์นิเจอร์ทรงยุโรปแปลกตาแบบบ้านไม่เคยมีอยู่อย่างนั้นนิ่ง ไม่รู้นานเท่าไหร่ ก่อนที่ฉันจะสะดุ้ง รู้ตัวว่าตัวเองควรจะก้าวเข้าไปข้างในสักที โดยไม่ลืมปิดประตูอย่างเงียบเชียบ

อดชมไม่ได้ว่าฝีมือคนแต่งห้องยอดเยี่ยมจริงๆ การตกแต่งลงตัว ทุกอย่างเด่นหมด! แต่เชื่อเถอะค่ะว่าไม่มีอะไรเด่นไปกว่าโซฟานุ่มๆ ขนาดสามคนนั่งตรงหน้าแน่ๆ แหงสิในเมื่อตรงนั้นมีคนคนหนึ่งจับจองอยู่นี่นา โดยจากตรงนี้ ฉันสามารถเห็นแค่ช่วงไหล่ด้านหลังเขาเท่านั้น

อ้อ รวมถึงผมสีน้ำตาลเข้มนั่นด้วย

เขาคือกรวีรี รัตตินนท์ใช่มั้ย?

ไม่ผิดตัว?

ฮือๆ รู้สึกประหม่าชะมัด เพราะเหตุการณ์เมื่อกี้ทำฉันเสียเซลฟ์ไม่ใช่น้อย U_U แถมระดับความตื่นเต้นกับการเจอหน้าคุณสามีก็ลดฮวบๆ จนแทบไม่เหลืออีก คราวนี้ถ้าไม่ใช่นายกรบ้าอะไรนั่น ฉันคงได้แบกความอาย หนีออกประเทศจริงๆ แล้วนะ TOT

มาแล้วเหรอ

…!

ฉันสะดุ้งวาบกับเสียงทุ้มนั่น คะ?

เขาหมายถึงฉัน?

ครับ

กรี๊ด! เขาหมายถึงฉันจริงๆ ด้วย สะแสดงว่าคนตรงหน้านี่ก็คือนายกรวีร์ไม่ผิดเพี้ยนสินะ งั้นฉันลองประกาศใส่หลังเขาเลยดีมั้ย ว่าฉันเป็นภรรยาปลอมๆ ของเขาน่ะ ตะแต่ตลกไปมั้ง ขืนพูดอย่างนั้นออกไปมีหวังเขาคงได้ตกใจตายพอดี แบบจู่ๆ ก็มีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาขออยู่ด้วยอ่ะ เอ๊ย! ไม่สิ ในกรณีของฉันเรียกมาจีบ

เอ่อรู้สึกความอัปยสอดสูจะไม่ต่างกัน

จะยืนตรงนั้นอีกนานมั้ย? เสียงเขาทำฉันสะดุ้งอีกครั้ง ให้ตาย ฉันจะอยู่กับเขาได้เหรอเนี่ย ขนาดแค่เสียง ฉันก็เป็นซะแบบนี้แล้วมานั่งคุยกันดีๆ ดีกว่ามา

หือ!!

นั่งกับเขานี่นะ?

หรือเขารู้แล้วว่าฉันคือคนที่ท่านผู้บริหารส่งมา

ฉันยืดหลังตรงพลางเลิกคิ้ว มองผมน้ำตาลเข้มสลับกับโซฟาตรงหน้าอยู่นาน พยายามเดาแต่เดาไม่ออก ว่าคนอย่างเขาจะมาไม้ไหนให้เอาตามตรงมั้ย? คือตอนนี้ฉันชักกลัวเขาซะแล้วสิ กลัวว่าเขาจะแอบคิดมิดีมิร้ายกับฉัน T^T มันอดคิดอกุศลไม่ได้นะ ในเมื่อฉันไม่รู้เลยว่าในหัวเขากำลังคิดอะไรอยู่ คิดยังไงถึงได้ชวนผู้หญิงแปลกหน้าอย่างฉันมานั่งด้วย

แต่ถ้าปฏิเสธคงจะน่าเกลียดเกินไป แถมงานก็ไม่มีวันเดินหน้า

งั้นเอาวะ! นั่งก็นั่ง

ฉันเห็นเขานั่งอยู่ริมฝั่งซ้าย เลยกะว่าตัวเองควรจะนั่งชิดที่วางแขนฝั่งขวา จะได้เหลือช่องตรงกลางไว้เพื่อความปลอดภัยเอาล่ะ ทีนี้ฉันก็หย่อนก้นลงนั่งตามทำเลที่เลือกไว้ กำลังจะช้อนตามองหน้าอีกฝ่าย เสียงกระแอมก็ดังขึ้น

ฉันหมายถึงโซฟาตัวตรงข้ามโน่น

คะ?ฉันขานรับอย่างงงๆ ตามด้วยหันขวับ ก่อนจะสังเกตเห็นใบหน้าด้านข้างเขาในที่สุด ตาเรียวไม่ถึงกับเฉี่ยวมาก จมูกโด่งรั้นนิดๆ อย่างคนเอเชีย รวมถึงปากแดงๆ นั่น บอกคำเดียวว่าขนาดฉันเห็นแค่เสี้ยวหนึ่ง ต้องยกนิ้วและตะโกนออกมาดังๆ ว่าเขาหล่ออ่ะ! โอ๊ย! เขาเป็นคนละสไตล์กับชินเลย รายนั้นน่ะจะดุๆ เถื่อนๆ กรี๊ด! >_< ทว่าถึงฉันจะจ้องเขาตาเป็นมันยังไง เขากลับไม่ได้สนใจฉันสักนิด ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูกคือเขาไม่สนใจอะไรเลย นอกจากแล็ปท็อปในมือมากกว่า

หมวยลี่ครับ

สาบานได้ว่าถ้าคนข้างๆ ไม่พูด ฉันคงนึกว่าเขาคือรูปวาด แถมพูดเพราะอีก

เทวดาเทวดาตกสวรรค์หรือไงนะ

คะ?

เธอช่วยไปนั่งตรงนั้นนายกรวีร์เงยหน้าทำให้ฉันเห็นรูปหน้าเขาชัดเจนขึ้น โอ๊ย หัวใจจะวาย คนอะไรขนาดมองแค่ด้านข้าง ยังดูออกว่าหน้าหวานเลย ก่อนที่เขาจะผละนิ้วเรียวนั่นจากแล็ปท็อป และชี้มันไปยังโซฟาแบบนั่งคนเดียวฝั่งตรงข้าม ตัวนั้นครับ

อ๋อค่ะๆ ฉันพยักหน้า ตามด้วยย้ายสะโพกตัวเองทันที ส่วนเขากำลังก้มหยิบกาแฟจากโต๊ะที่กั้นระหว่างเราขึ้นจิบ ก่อนที่หัวใจฉันจะเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อเห็นหน้าคุณสามีแบบตรงๆ! ยิ่งเวลาปากเขาสัมผัสกับขอบถ้วยนั่น พร้อมกับเหลือบตาดำมองฉันทุกๆ อย่างต่างสะกดจนฉันนั่งนิ่งทำอะไรไม่ถูก

เอ๊ย! ไม่ได้สิ งานนี้ห้ามเผลอใจเด็ดขาด!

ฉันจะทำผิดต่อชินไม่ได้!

ฉันจะขอพูดตรงๆ เลยนะ

เสียงทุ้มเมื่อกี้ทำฉันสะดุ้ง เกือบปัดกระเป๋าสะพายบนตักตกพื้น คะ?

นายกรีวีร์วางกาแฟลงก่อนจะยืดหลังพิงโซฟา ที่เรียกมานั่งคุยด้วยนี่ คือฉันอยากแนะนำให้เธอตัดใจน่ะฉันฟังแล้วปากก็แข็งเป๊กเหมือนโดนแช่ช่องฟิตตัดใจ? เขาพูดประโยคแบบนั้นออกมาได้แสดงว่าเขารู้หมดสินะ ว่าฉันมาทำอะไรที่นี่ เธอไม่มีวันทำมันสำเร็จหรอก

“…”

หรือถ้ายังไม่เข้าใจ ฉันก็จะบอกให้เธอรู้อย่างหนึ่งว่าแม่ฉันส่งผู้หญิงมามากแล้ว ซึ่งถ้านับเธอ…” เขาเว้นช่วงไว้ ก่อนจะคลี่ยิ้มหวานเธอจะเป็นคนที่สิบสอง

สะสิบสอง!

ตายจริง นี่เขาไม่ใจอ่อนบ้างเลยหรือไง

แบบนี้ฉันจะทำไม่สำเร็จตามที่เขาสบประมาทไว้หรือเปล่านะ T^T

ฉันพอเดาได้ว่าเธอไม่เต็มใจทำหรอกใช่มั้ยล่ะ?เขายิ้มอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ฉันไม่ได้เคลิ้มตามความหวานหรือความหล่อเลย ในเมื่อคำพูดพวกนั้น มันเพิ่งแทงใจดำฉันอย่างจัง ใช่ค่ะ นายกรวีร์พูดถูกต้องทั้งหมดใครจะไปอยากทำงานจีบผู้ชายกัน ถ้าไม่ใช่เพราะฉันเซ็นสัญญาบ้านั่นไปแล้ว! ฮือ แถมท่านผู้บริหารยังดักทางอีกต่อหนึ่งว่า หากฉันเบี้ยวขึ้นมา ค่าเสียหายจะถูกดับเบิ้ลแบบไม่มีกรณียกเว้น TOT

หะหกแสนเลยนะ

พอๆ กับค่าเช่าอพาร์ตเมนต์เส็งเคร็งนั่นตั้งสิบปีเชียว

แม่จ่ายเธอเท่าไหร่? เดี๋ยวฉันจ่ายคืนให้

แม้เขาจะพูดเหมือนฉันขายตัวยังไงก็เถอะ แต่ฉันพยายามไม่ใส่ใจ เผื่อเขาจะยอมออกเงินให้จริงๆ เฮ้อ ฉันอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนตอบ หกแสนค่ะ

เขาทำตาโตทันทีหกแสน!!”

ค่ะ!” ฉันเผลอตะโกนใส่หกแสน

ให้ตาย ตอนแรกเขาจะเสียงดังทำไม ตกใจหมด

ขนาดคนอื่นแสนเดียวยังไม่ถึงเลย

“…”

นี่ตั้งหกแสนเธอมีอะไรดีกันนะ

ดีตรงที่ฉันเป็นหนี้แม่นายสามแสนนี่ล่ะมั้ง U_U

งั้นพยายามเข้าละกันไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่ ถึงได้ปล่อยประโยคเมื่อกี้ออกมาพร้อมกับยิ้มกว้าง ก่อนจะหยิบแล็ปท็อปบนตักขึ้นจิ้มต่อ ท่าทางแบบนั้นทำให้ฉันรู้สึกลำคอแห้งผาก อยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากความน่าอึดอัด

ดูเขาเข้าถึงยากจัง

งั้นฉันจะทำยังไงดีล่ะ

เริ่มจากการแนะนำตัวเองคร่าวๆ ดีมั้ย? เพราะอย่างน้อยๆ เราก็ควรจะทำความรู้จัก ในฐานะผู้อาศัยร่วมชายคาเดียวกัน

นายกรวีร์ฉันเรียก ส่วนเจ้าของชื่อก็ผงกหัวน้ำตาลเข้มโดยที่ตาไม่แลฉันสักนิดส่องมันเข้าไปสิเจ้าจอสี่เหลี่ยมนั่นน่ะ โอ๊ย ถ้าให้ทาย ฉันว่าคนคนนี้ต้องสอบตกวิชามนุษยสัมพันธ์เป็นแน่แท้ ฉันชื่อมะ…”

หมวยลี่ หรือนางสาวมายาวี แซ่ตั้ง อายุ 23 ปี เรียนจบคณะนิเทศศาสตร์ ปัจจุบันยังว่างงานอยู่ใช่มั้ยล่ะ เขาแทรกเสียงเนือยเล่นเอาฉันลืมบทตัวเองไปซะเรียบ ก่อนที่เขาจะเงยใบหน้าหวานๆ นั่นขึ้น พร้อมกับพูดต่อ แม่ฉันสืบมาหมดแล้วไม่หมดนายยังไม่รู้ว่าฉันไม่โสดส่วนฉัน เธอรู้แค่ว่าฉันชื่อไซอัลก็พอ

ไซอัล

ดีเหมือนกัน เรียกนายกรวีร์มันยาว

เอาล่ะ ฉันควรจะเริ่มงานวันนี้เลย ซึ่งแผนที่ฉันแพลนไว้มันก็ไม่ลำบากมาก ถ้าคนตรงหน้ายอมร่วมมือเป็นอย่างดีแผนไม่มีอะไรมากค่ะ ฉันก็แค่อยากศึกษาเขา อยากรู้ว่าเขาชอบอะไร เพราะท่าว่างานนี้ฉันคงต้องทำตัวเองเป็นสินค้าหน่อยล่ะ เป็นสินค้าที่คอยพลิกแพลงคุณภาพตามความต้องการของตลาด

ฉันเปิดกระเป๋าค้นสมุดโน้ตเล็กๆ พร้อมกับปากกาออกมา เพื่อเตรียมการ เก็บข้อมูล

คุณชอบผู้หญิงแบบไหนคะ?

ไม่ต้องพูดเพราะขนาดนั้นหรอก ไซอัลโยนแล็ปท็อปใส่โซฟา ทำตัวตามสบายเถอะ ฉันไม่ถือ

ค่ะ ฉันจงใจขานรับอย่างเดิม ก่อนจะเห็นเขายิ้มมุมปาก กรี๊ด! เห็นแล้วหัวใจกระตุก นายชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอ?

ไม่เข้าหาผู้ชายก่อนล่ะมั้ง

คะ?

เปอร์เซ็นต์ความพิศวาสต่อเขาทั้งหมด พังครืนลงมาไม่ต่างกับตึกเวิร์ลเทรดถล่ม! T[]T

สิ่งที่กำลังทำอยู่นี่ใช่ว่าฉันจะชอบนะ มันจำเป็นต่างหากล่ะ!

เอาเป็นว่าเธอลองสังเกตฉันไปเรื่อยๆ แล้วกัน เขาตบท้ายด้วยรอยยิ้มแบบเดิมๆ ก่อนจะยกกาแฟขึ้นจิบ ฉันขอถามเธอบ้าง เธอคิดว่าฉันดูเป็นผู้ชายยังไงเหรอ?

ฉันเงียบไปเมื่อได้ยินคำถาม

เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวกัด

เขาคงเป็นมนุษย์เพศผู้ ประเภทที่ฉันเองก็ยังไม่สามารถหาข้อสรุปได้

คงต้องดูไปเรื่อยๆ เหมือนกันค่ะ

เขาหัวเราะเบาๆ งั้นเพื่อความสงบสุขของเราตลอดสามเดือน เธอลองบอกคุณสมบัติสามีที่ดีมาสิ เผื่อฉันจะสนใจปฏิบัติตามใบหน้าเปื้อนยิ้มทำให้ฉันชะงักเล็กน้อย แล้วกลอกตาไปรอบห้องบางทีอาจมีคำใบ้ซ่อนอยู่ในนี้ก็ได้ใช่มั้ย มีใครรู้สึกเหมือนฉันบ้างว่าคนตรงหน้าถามคำถามอย่างกับสัมภาษณ์งาน เธออยากให้ฉันเป็นสามีแบบไหนล่ะ?

ก็…” ฉันอ้ำอึ้ง

ความจริงอยู่มาปูนนี้ฉันก็เริ่มคิดแล้วนะ แต่จะพูดดีรึเปล่าเนี่ย T_T

เอาเถอะ พูดก็ได้

คือสำหรับฉันจะขอเรียกว่าคุณสมบัติสามีที่ดีในอนาคตดีกว่าค่ะสาบานได้ว่าฉันเห็นเขาสำลักกาแฟ T^T แต่ไม่เป็นไร มันไม่ได้ทำให้ไซอัลหมดหล่อเท่าไหร่ ในเมื่อคนหน้าตาดีทำอะไรย่อมไม่น่าเกลียดจริงๆ นะ คติประจำใจของผู้หญิงไทยยังใช้ได้เสมอก่อนอื่นคือสามีฉันจะต้องมีหน้าที่การงานดีค่ะ

เขากลิ้งตาดำขึ้นมองด้านบนฉันกำลังอยู่ในการรับช่วงต่อตำแหน่งผู้บริหาร อย่างนี้คงพอผ่านล่ะมั้ง

ต่อมาสามีฉันจะต้องไม่ทำร้ายฉัน ไม่ว่าจะร่างกายหรือจิตใจ

ฉันเป็นสุภาพบุรุษน่าไซอัลบอกพร้อมกับเอนหลังพิงโซฟา แน่นอนว่ารอยยิ้มหวานนั่นยังไม่จืดจางไปไหน ก่อนที่ไซอัลจะผงกหัวเป็นเชิงให้พูดต่อ

ฉันก้มมองมือตัวเองเพื่อนับนิ้ว ไม่งั้นฉันลืมแน่ๆ ข้อสามคือเมื่อเกิดปัญหา เราจะต้องพร้อมพูดคุยปรับความเข้าใจกัน

ฉันจะพยายาม…”

ต้องไม่ดื่มเหล้า ไม่เล่นพนัน บุหรี่ก็ไม่มีข้อยกเว้น

จิบไวน์นิดหน่อยก็ไม่ได้เลย?

ไม่เจ้าชู้

ฟังกันบ้างมั้ยเนี่ย

ไม่เห็นแก่ตัว

“…”

มีทัศนคติที่ดีต่อการใช้เงินค่ะ คือรู้จักเก็บออมและแบ่งมาให้ฉันใช้บ้าง

“…”

สุดท้ายง่ายมาก คือรักเด็กว่าจบฉันก็ช้อนตาขึ้น ก่อนจะพบว่าไซอัลทำปากเบี้ยวซะแล้ว อะไรกัน คุณสมบัติสามีฉันมันวุ่นวายตรงไหน U_U เอ่อเพื่อความสงบสุขตลอดสามเดือน นายพอจะทำได้สักสามข้อเป็นอย่างต่ำหรือเปล่า?

มุมปากเขาคลี่ออกทันที เทวดาแล้วล่ะครับ

นายไงนายไงเทวดา

เฉพาะหน้าตานะ ส่วนนิสัยชักจะไม่

ขอตัวก่อนนะ ทันใดนั้นเขาก็หุบยิ้มและลุกขึ้น ทำให้ฉันสะดุ้งนิดๆ เกือบทำสมุดกับปากกาหลุดมือ “ส่วนคุณสมบัติภรรยาที่ฉันต้องการตลอดสามเดือน เธอก็ลองเดาเอาเองแล้วกัน ไม่งั้นคงทำฉันตกหลุมรักไม่สำเร็จแน่เขาว่าพลางโน้มตัวลงหยิบถ้วยกาแฟ ก่อนจะตั้งท่าเดินจากไปที่ไหนสักแห่ง เล่นเอาฉันใจหายวาบ

นะนายจะไปไหนเหรอ?

ขอตัวนั่งเงียบๆ คนเดียวน่ะ

กรี๊ด! T^T

สงสัยเมื่อกี้ฉันคงจะเรื่องมากเกินไป จนทำให้เขารู้สึกไม่พอใจสินะ

ฮือ ไม่น่าเลยวันแรกก็ถูกหักคะแนนซะแล้ว

ไว้เราค่อยคุยกันอีกทีตอนกินข้าวเย็น จู่ๆ ไซอัลก็เอ่ยเสียงเนือยๆ ฉันเลยเลิกเล่นบทโศกกับเล็บตัวเอง ก่อนจะเบือนหน้ามองแผ่นหลังกว้าง ตะกี้เขาเพิ่งพูดถึงมื้อเย็น? และเมื่อถึงตอนนั้น เธอช่วยโชว์ฝีมือทำอาหารสำหรับภรรยาที่ดีหน่อย

เขากำลังให้โอกาส? O_O

เยี่ยมไปเลย! เพราะถ้าเป็นการทำอาหารล่ะก็ ฉันจะไม่ให้เสียชื่อลูกพ่อครัวเด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นเต้าหู้ทอด ไก่แช่เหล้า ผักกวางตุ้งผัดหมูกรอบ เป็ดปักกิ่ง กุ้งอบวุ้นเส้น! โอ๊ย นี่แค่ยกตัวอย่างนะ ยังมีอีกเยอะ หึ แล้วฉันจะสอนให้เขาได้รู้ซึ้งถึงคำว่าเสน่ห์ปลายจวักเอง! รับรองต้องกวาดคะแนนที่เสียไปคืนได้แน่ๆ

นายอยากกินอะไร?

เขาหมุนตัวกลับมายิ้มหวาน รีซอตโต้เห็ดป่า

คะ?!”

มันเรียกว่าอะไรนะ!!!?










----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมวยลี่ทำเป็นแค่อาหารจีน...แต่รีเควสจากคุณสามี
คืออาหารอิตาเลียน 5555555555
เวรกรรม คนละแนวเลยเฮ้ย แล้วแบบนี้เธอจะไหวมั้ยเนี่ย?
เห็นไซอัลคุยกับเธอด้วยนี่ ใช่ว่าจะง่ายๆ นะเออ เห็นมั้ยหมวยลี่เป็นผู้เข้าชิงคนที่เท่าไหร่
12 แล้ว! O_O
สมกับความถึกที่ไซอัลโสดสนิทมา 8 ปีเต็มจริงๆ -_-;
ไซอัลคนนี้อาจจะไม่เหมือนเดิมนะ ตอนนั้นพี่แกยังเด็ก แถมนั่นก็มีคนรักอยู่ด้วย
การอกหัก ด้วยเวลานานขนาดนั้น เปลี่ยนคนไปเลยจริงๆ 55555

เรื่องนี้พระเอกไม่นิ่ง ไม่กวน
สรุปคือไม่รู้ 5555555555 ไม่สิ
สรุปคือเขาคือผู้ชายคนหนึ่ง ที่ต้องแกล้งหมวยลี่ให้ออกไปจากชีวิตเท่านั้นเอง (นิสัยไม่ดี ขี้แกล้ง)
เม้นเอาใจช่วยยัยหมวยลี่ต่อไป แม้พระเอกจะน่ารักขนาดไหนก็ตาม -.,-

ตอนหน้า
ตัวละครใหม่โผล่! รับรองเดา
กันไม่ถูกแหงๆ

เพราะว่าเขาไม่ใช่คน!

แต่เป็น...?
.
.
.
.
วิญญาณ OoO
บ้า
โปรดลุ้นตอนหน้า ~~

1 เม้น = 1 กำลังใจ


Matesoul my 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,074 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #3029 ByChu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 02:38
    รีซอสโต้เห็ดป่า?
    #3,029
    0
  3. #3012 Sweet _Juicy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2556 / 21:43
    เราอิจฉาหมวยลี่น้ะ สามีน่าตาดีขนาดนี้
    #3,012
    0
  4. #3008 • 나 영. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 01:00
    แกน่ารักเกินไปว่ะไซอัล > หมวยลี่ครับ ว๊ายยย! สุภาพเหลือเกินพ่อรีชอตโต้เห็ดป่า XD
    บางทีก็อยากจิเข้าโรง'บาล... แล้วเจอบิลสามแสน
    เพื่อให้ได้พบปะผู้ชายหล่อๆ แบบนี้บ้างอ้ะ 55555555555555.

     ปล่ำดงอุน.  อ่านตอนดึกแล้วโคตรหิวเลยให้ตายเหอะ U_U
    #3,008
    0
  5. #2967 << Mr.O>> (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 21:34
    ไซอัล
    #2,967
    0
  6. #2931 ploynis (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 19:21
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #2,931
    0
  7. #2921 rainbow-light (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2555 / 18:34
    บุคลิกไซอัลน่าตบตีมาก
    แต่ว่ามันก็น่ากรี๊ดอ่ะฮะ 
    #2,921
    0
  8. #2870 J3B1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 20:11
    เอ รีช็อตโต้ ปาป้า เอ่อ 555555 มันคืออะไรน่ออ 5555555 
    #2,870
    0
  9. #2797 kik (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 / 22:54
    เพิ่งได้มาอ่าน แต่ขอบอกว่า ฮามาก >.< แต่งเรื่องได้น่ารักมากๆ
    #2,797
    0
  10. #2752 {ณ บัดนาว} (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 13:52
    ต๊ายยย ทำไมเรื่องนี้ไซอัลร้าย
    ทั้งๆ ที่เรื่องก่อนออกจะแสนดี๊ แสนดี -.-
    แต่ถึงจะร้ายก็ร้ายแบบน่ารักเนอะ
    หมวยลี่ก็แบบ จะว่าไงดี
    เจอคนหล่อแบบนี้ ไม่น่าสงสารแล้วแหละ
    น่าอิจฉามากกว่าม้าง -3-
    #2,752
    0
  11. #2709 koong-Gyu Hyun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 16:57
    น่าติดตามมากๆค่ะ
    #2,709
    0
  12. #2694 I-nohineHori (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 10:27
    ลี่เม่ง คุณสมบัติสามีเยอะ อีตาชินเป็นแบบนั้นปะเนี่ย ??? น่าคิดจริงจัง
    #2,694
    0
  13. #2570 ooiidd4 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 03:35
    น่าติดตาม เอาใจช่วยหมวยลี่
    #2,570
    0
  14. #2562 สวยฆาตรกร`® (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2555 / 21:46
    อรึ้ยยยยแว้บไปอ่านตอนต่อไปครุคริ ♥ 
    #2,562
    0
  15. #2337 brownieny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2555 / 23:53
    ดูเป็นงานเป็นการมากเลยอ่ะหมวยลี่ =_=;
    #2,337
    0
  16. #2305 Snow-Ball (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 09:49
    น่ารักอ่าาา  :D
    #2,305
    0
  17. #2265 [JEEJ¥]!! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 01:52
    อ๊ากกก โคตรจะชอบ >O<
    #2,265
    0
  18. #2137 อออออ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 12:34
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2,137
    0
  19. #2115 tanyapat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 14:08
    น่าติดตามมากค่า
    #2,115
    0
  20. #1881 Taetaew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2555 / 03:24
    แหมม เจอแบบนี้ใจนึงอยากจะกรี๊ดเพราะน่ารัก ใจนึงอยากจะงับคอเพราะหมั่นใส้จริงๆเลย 55
    #1,881
    0
  21. #1786 *Quizz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 22:10
    หนุกอ่า ><♥
    #1,786
    0
  22. #1785 *Quizz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 22:10
    หนุกอ่า ><♥
    #1,785
    0
  23. #1752 aim13542 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กันยายน 2555 / 16:21
    กินข้าวไข่ดาวแทนได้ป่ะ>o<
    #1,752
    0
  24. #1626 eu_lala (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 18:30
    ฮีนิ่งไป!!
    #1,626
    0
  25. #1573 คุณนายควอน* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2555 / 19:24
    เอ่อ... ถ้าเราเป็นหมวยลี่ ขอเอาหัวโขกกำแพงตาย 555
    รีเควสเมนูได้เลวร้ายมาก 55555
    #1,573
    0