Be Your Wife ♥ ภารกิจมัดใจ ป่วนนายให้หลงรัก

ตอนที่ 11 : Chapter 10 ● สิทธิ์แลกเปลี่ยนสุดคุ้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    10 ก.ค. 55


















Chapter 10

สิทธิ์แลกเปลี่ยนสุดคุ้ม





 

ฉันพยายามเอาใจไซอัลแล้วนะ!

เชื่อเถอะค่ะว่าฉันกำลังพยายามอยู่จริงๆ

ต้องขอเล่าย้อนไปเมื่อสิบนาทีที่ผ่านมาก่อนว่า หลังจากอาหารตามสั่งเกือบสิบอย่างรายล้อมรอบโต๊ะเรียบร้อย และทุกคน (แน่นอนว่าฉันรวมถึงอีกหนึ่งตัวด้วย) นั่งประจำที่เสร็จสรรพ ต่างฝ่ายต่างก็จ้วงอาหารเข้าปากทันที ดูหิวโหยมากโดยเฉพาะเจ้าที่รักบนเก้าอี้เสริมสำหรับเด็กตัวนั้น ฮึ่ม!

โอเคค่ะ

เราจะเข้าประเด็นที่ว่าฉันกำลังพยายามเอาใจคุณสามียังไงกันดีกว่า โดยเริ่มจากส่งสายตาเยิ้มๆ ใส่คนตรงข้ามเพื่อทอดสะพานก่อน จากนั้นทายสิว่าเขามีปฏิกิริยาตอบแบบไหน ถ้าไม่ใช่เสมองไปทางอื่น! TOT โฮ อันที่จริงฉันโดนเขาเมินเกินวันละสิบครั้ง จึงพอมีภูมิต้านทานอยู่บ้าง ทว่าการที่เขาเมินฉันไปต่อด้วยการตักผัดผักรวมมิตรใส่จานข้าวหมาแบบนั้นนี่สิ มันทำให้ฉันแทบจะทำช้อนส้อมร่วง! ให้ตายเถอะค่ะ!! นี่เขาบ้าหรือไม่ก็ตายด้านไปแล้วแน่ๆ ในเมื่อฉันอุตส่าห์นั่งเท้าคาง ยิ้มมุมปากแฝงความนัยขนาดนี้ เขากลับเห็นหมาสำคัญกว่าซะงั้น

โอ๊ย บ้าจัง!

ฉันลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางเหลือบมองฝั่งตรงข้าม ไซอัลกับสุนัขอันเป็นที่รักของเขานั้นนั่งข้างกัน โดยไซอัลกำลังตักหมูผัดกระเทียมให้ ฝ่ายสุนัขก็กินเอาๆ ส่วนฉันไม่ต่างอะไรกับการมาดูคู่เดตเค้าสวีทกันอย่างหวานชื่น -_-; เฮ้อออ ฉันรู้ค่ะว่าตัวเองไม่ควรยอมแพ้ ยิ่งเป็นหมาแล้วยิ่งไม่ควรใหญ่

แต่คุณลองมาเป็นฉันดูมั้ย­

ฉันลองตักกับข้าวใส่จานคุณสามีประมาณสิบรอบ แล้วคุณสามีก็นำสิ่งที่ฉันตักให้นั้นส่งให้ที่รักหม่ำอีกทีเนี่ยเป็นใครจะยอมทน! ฉันเองก็อายเป็นเหมือนกันนะ Y^Y

เช็คบิลครับน้องจู่ๆ เสียงทุ้มก็ดังขึ้น เล่นเอาฉันสะดุ้งตัวโยน ตามด้วยเงยหน้าจากจานตัวเองไปเบิ่งลูกตาจ้องคุณสามีเขม็งทันควัน เช็คบงเช็คบิลอะไรกันล่ะ­! ในเมื่อฉันยังไม่ทันกินหมดจานเลยด้วยซ้ำ กรี๊ด! พอฉันกวาดตาไปสบกับจานเปล่าสองจานตรงข้าม ก็พบว่าทั้งคนทั้งหมาต่างกินเสร็จแล้ว! แล้วฉันล่ะพระเจ้า­ นี่ฉันยังมีตัวตนสำหรับเขาอยู่รึเปล่า­ เขายังเห็นใช่มั้ยว่าฉันกำลังกินอยู่อ่ะ!

ไม่นานนักเด็กชายตัวสูงจนฉันต้องแหงนมองก็เดินมา ให้เดานะ ฉันว่าเขาต้องเป็นนักบาสฯ ของโรงเรียนเป็นแน่ หกร้อยเจ็ดสิบบาทฮะ

ไซอัลยกมือขึ้นเป็นเชิงให้รอสักครู่ พลางเขาผงกหัวลง ขณะที่มืออีกข้างนั้นล้วงเข้าไปเพื่อหยิบกระเป๋าสตางค์นานมาก! เอ่อมันไม่นานเท่าไหร่หรอกค่ะ แต่ฉันว่านานเกินไปถ้าหากสิ่งที่เราต้องการนั้นมันอยู่ในกระเป๋ากางเกงจริงๆ

ฉันช่วยหามั้ย­ฉันอดไม่ได้ที่จะถามแสดงความมีน้ำใจออกไป ทำให้อีกฝ่ายหยุดชะงัก เงยหน้าขึ้นพลางเลิกคิ้วข้างหนึ่ง

เธอจะช่วยฉันล้วง ตรงนี้ หรือไง เขาตบหน้าขาเบาๆ ไม่ดีมั้ง

อ่า…” ฉันเค้นคำโต้ตอบได้แค่นั้นแหละ

ไม่น่าเสนอตัวเองเลยจริงๆ! ทั้งที่ฉันอยากช่วยเขาใจจะขาด เพราะตอนนี้เหงื่อเขาเริ่มไหลเยิ้มแล้ว แถมเยอะเอาการด้วย บางทีอาจใช่ว่าอากาศมันร้อน แต่ฉันว่าสาเหตุหลักคือเขากำลังหงุดหงิดมากกว่า ฉันกลอกตาไปมาเมื่อคุณสามีไม่มีทีท่าจะเจอกระเป๋าเงินสักที อีกอย่างสภาพเขาก็เปลี่ยนจาก เหงื่อตกเป็นเหงื่อแตกเรียบร้อย เฮ้อออ เอาจริงๆ นะ ฉันไม่ชอบเวลาเขาเหงื่อออกมากๆ เอาซะเลยมันทำให้ผมน้ำตาลเข้มเขาลู่ลงติดแหง็กกับซอกคอน่ะ

เข้าใจที่ฉันกำลังสื่อใช่มั้ย­

ใช่ค่ะ เขาจะสลัดคราบเทพบุตรเดินดินเป็นผู้ชายเซ็กซี่ทันทีเวลาผมเปียก -.,-

แล้วฉันก็ไม่พอใจอย่างแรงที่ตัวเองดันเคลิ้มไปกับภาพเหล่านั้น

จะเอายังไงฮะพี่­ หนุ่มน้อยที่ยืนข้างๆ ปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์ผมรู้สึกคล้ายว่าพี่กำลังมีปัญหา

ไซอัลหัวเราะร่วนอย่างพยายามตลก ซึ่งฉันว่าเขากำลังพยายามกลบเกลื่อนมากกว่า อ้อ! ไม่มีนี่

แล้วเขารู้ตัวมั้ยเนี่ยว่าตัวเองโกหกได้ไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่เลย! ไม่มีใครโง่เชื่อหรอก! ทั้งฉันและเด็กเก็บเงินคนนั้นนั่นแหละ ฮ่าๆ =O=; ซวยล่ะ! ดูจากสายตาที่ไซอัลมองมาทางนี้ ก็รู้ทันทีว่ามันเป็นสัญญาณ SOS เขากำลังขอความช่วยเหลือบางอย่างโดยการบุ้ยปากใส่ฉัน อย่างกับต้องการให้ฉันจัดการ­

จัดการอะไรเล่า!

ฉันกลอกตากลับไป ก่อนที่ไซอัลจะทุบหน้าผากของเขาแรงๆ แล้วตวัดตาดำขึ้นข้างบนต่อด้วยลงล่าง เอิ่มขอบคุณ! นี่ช่วยบอกทีว่าเรากำลังคุยกันทางจิตหรือไง­ ฉันไม่เก็ทอ่ะเข้าใจมั้ย TOT

เขาขยี้หัวจนฟู สงสัยจะหมดความอดทน เธอจ่าย!”

เออ!

บอกมาตั้งแต่แรกก็จบค่ะ! ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วต้องสะกดจิตตัวเองอย่างหนักเพื่อไม่ให้เผลอกระแทกช้อนส้อมใส่จาน ฉันไม่ใช่คนโมโหง่าย ฉันควบคุมอารมณ์เก่งพอควร ใช่ ฉันรู้ แต่ให้ตายดูเขาสิ! เขาทำหน้าเหมือนรำคาญฉันงั้นแหละ กรี๊ด! ไม่รู้รึไงว่าฉันเองก็หงุดหงิดเป็นเหมือนกันน่ะ! มันคงเสียฟอร์มมากมายหรอกนะ กะอีแค่เอ่ยปากให้ฝ่ายหญิงออกค่าอาหาร

ฉันถอนหายใจซ้ำอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้งก่อนคว้ากระเป๋าสตางค์ออกมา

เอ่อเท่าไหร่นะ­

หกร้อยเจ็ดสิบบาทฮะ

ฉันคงทึกทักไปเองล่ะมั้งว่าคีย์หนุ่มน้อยคนเดิมมันต่ำกว่าตอนแรกเยอะทีเดียว คงข่มเสียงไม่ให้เผลอตะคอกแน่ๆ ซึ่งเป็นใครก็คงเซ็งแหละเนอะ เล่นยืนรอรับเงินลูกค้าเกือบตั้งครึ่งชั่วโมง (คุณสามีถ่วงเวลาไปสิบนาที ส่วนที่เหลือเป็นฉันเอง T^T) ทว่าหนุ่มน้อยคนนั้นพลาดไปหนึ่งอย่าง นั่นคือสำหรับอาชีพค้าขายแล้ว ลูกค้าคือพระเจ้าเชียวนะ! ไม่ว่ายังไงก็ต้องยิ้มเข้าไว้สิ ไม่ใช่มองตาเขียวปั๊ดแบบนั้น ฮือๆ เอาเหอะ ฉันละสายตาจากสิ่งอื่นกลับมาสนใจกระเป๋าเงินต่อ

ก่อนจะพบว่าฉันมีแบงค์ร้อยด้วย!

หนึ่ง

สอง

สอง

สอง

ไอ้หยา!!

ทำไมนับกี่ครั้งก็มีแค่สองใบล่ะ­! YOY โอเคสำหรับอาชีพนี้ลูกค้าคือพระเจ้าก็จริงอยู่ค่ะ แต่คงไม่ใช่พระเจ้าที่เงินไม่พอจ่ายอย่างฉันแหงๆ โอ๊ย อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก อยากหัวเราะยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ จะทำอย่างไรดีล่ะเนี่ย!­

ฉันยิ้มแหยให้ไซอัลเพื่อให้เขาตีความเอาเองว่า นายหวังพึ่งผิดคนแล้วล่ะ จากนั้นฉันก็ไม่แปลกใจเลยเมื่อมุมปากเขาบิดขึ้นเป็นรอยยิ้มซาตาน หาใช่รอยยิ้มของเทวดาไม่

คงรู้สินะว่าเธอควรทำยังไง­

ฉันทำหน้างงใส่เขาทันที

กรี๊ด! อะไรอ่ะ­ ไม่ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้นว่าตัวเองสมควรทำยังไง T^T หรือถ้าเขาหมายถึงให้ฉันไปล้างจานเพื่อชดใช้ค่าอาหารงั้นก็ต้องทำด้วยกันสิ! ไหงเขาพูดเป็นเชิงคล้ายจะทิ้งฉันให้ทำคนเดียว­ นี่มันไม่แฟร์เลยนะ อย่างน้อยฉันก็กินน้อยสุด ส่วนหมาเขาน่ะกินมากสุดด้วยซ้ำไป ดังนั้นหมาเขาจึง

เฮ้ย!!

ที่รักหาย!!

บ้าน่า สาบานได้ว่าเมื่อกี้ฉันเห็นกับตาว่ามันยังนั่งตาแป๋วอยู่ตรงนี้!

หนึ่ง…”

หา­

นะหนึ่งอะไรวะ!­

ฮือ คุณสามีได้โปรด! หากกำลังวางแผนอะไรอยู่ช่วยบอกยัยเอ๋อคนนี้ที U_U และเหมือนความคิดฉันจะส่งไปถึง ทันทีที่ไซอัลคลี่รอยยิ้มหวาน ฉันก็ใจชื้นขึ้นไม่ต่างกับต้นไม้ได้รับน้ำหล่อเลี้ยง ดีใจจัง! เขายอมฟังแล้วหลังจากที่เขม่นจ้องฉันอยู่นานแสนนาน จากนั้นฉันไม่ต้องการอะไรเลยค่ะ ขอแค่คำอธิบายจากปากเจ้าตัวอย่างเดียวว่าเขากำลังคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่ เอ่อ ฉันหมายถึงหนึ่งบ้าหนึ่งบออะไรนั่นน่ะ มันเป็นโค้ดลับอะไร­

ทันใดนั้นไซอัลก็ลุกขึ้น ไร้วี่แววว่าจะปริปากตอบในสิ่งที่ฉันต้องการ ก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะมายืนข้างฉันฉันที่กำลังยืนงงอยู่

สาม!”

อ้าว!

แล้วสองล่ะ!­ ฉันโพล่งถามออกไปโดยไม่ทันคิด ไม่สิ! นั่นไม่ใช่คำถามที่ควรถามไม่ใช่หรือไง­ สิ่งที่ฉันควรถามจริงๆ น่ะคือเขานับหนึ่งถึงสามทำไมต่างหาก (แม้จะข้ามเลขสองไปก็เถอะ!) ฉันแอบสงสัยนิดๆ ว่ามันเป็นสัญญาณเตือนหรือเปล่า­ แล้วฉันควร

วิ่งสิ!” ไซอัลร้อง คว้าข้อมือฉันมาบีบซะแน่น อยากเป็นพนักงานจำเป็นที่นี่หรือไงฮะ

แต่เรา-” ฉันเถียงแต่สองเท้าก็ซอยถี่ยิบตามแรงลากคุณสามีไปด้วย ขณะวิ่งอยู่ฉันก็ไม่วายขอเหลียวหลังมองพนักงานในร้าน ทุกคนถึงกับวางตะหลิว ไม้กวาด ชามสรุปคือทุกอย่าง! ปาใส่พื้นระเนระนาด แล้ววิ่งตามพวกเราอย่างกับกระทิง โอ๊ย น่ากลัวค่ะ ไม่ได้น่ากลัวธรรมดา ทว่าสำหรับฉันต้องเรียกว่าน่ากลัวมากๆๆๆ เนื่องจากฉันไม่เคยเจออะไรแบบนี้

บางทีฉันควรหันหลังกลับไปล้างชามชดใช้พวกเขาจริงๆ นะ T^T

แต่ได้แค่คิดเท่านั้นล่ะ ในเมื่อไซอัลจับฉันยัดเข้ารถเรียบร้อย ก่อนที่เขาจะรีบก้าวเท้ายาวๆ ไปฝั่งคนขับตามด้วยกระแทกก้นลงเบาะ จากนั้นฉันก็หมดข้อสงสัยทันทีว่าเจ้าที่รักหายไปไหน เพราะตอนนี้เสียงเห่ามันดังลั่นรถทีเดียว เฮ้อ! เอาเป็นว่าฉันจะพยายามไม่สงสัยละกันว่าไอ้หมานี่มันขึ้นรถอีท่าไหนได้ ทั้งๆ ที่มันไม่น่าเปิดประตูเป็น

ฉันเบือนหน้ามองกระจกรถด้านข้าง เห็นพนักงานในร้านอาหารกำลังยืนส่งพวกเราอยู่ (ส่งด้วยชาม จาน หรือไม่ก็แก้วอ่ะนะ) พลางตะโกนใส่เราง้องแง้งๆ ไม่เป็นภาษา ซึ่งฉันค่อนข้างมั่นใจว่าคงไม่ใช่คำอวยพรแน่ๆ มันคงเป็นคำสาปแช่งให้รถเราชนรถบรรทุกตายมากกว่า

แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธที่พวกเขาด่าสักนิด

สมควรโดนแล้วล่ะ T_T

จู่ๆ เสียงหัวเราะเบาๆ ก็ดังขึ้น ไม่ต้องเดาซะให้ยากว่าใครเป็นต้นกำเนิดเสียง คุณสามีแหงอยู่แล้ว เธอเป็นคนดีกว่าที่ฉันคิดไว้อีก

ส่วนนายก็เลวได้อย่างคาดไม่ถึงเชียวฉันหันขวับไปทางขวาและยี้ปาก การที่เขาพาฉันชิ่งหนีไปทั้งแบบนั้น มันไม่ใช่วิธีการที่คนส่วนใหญ่เลือกทำกันหรอกฉันนี่แทบช็อค

“-_-”

เอ่อ…”

ฉันเพิ่งด่าสามีตัวเองสินะ

บรรยากาศแย่ลงถนัดตา

เงียบๆ ไปเหอะน่าไซอัลตัดบทเสียงเฉียบพร้อมกับเหยียบคันเร่ง ทำให้รถทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง เร็วชนิดที่ว่าหลังฉันกระแทกกับเบาะนุ่มนิ่มอย่างจัง! โอ๊ย! สังเกตจากความเร็วของรถ แสดงว่าอารมณ์เขาต้องไม่คงที่ แล้วก็ใช่คิ้วเขางี้ขมวดเป็นปม ท่าทางคงไม่พอใจบางอย่างอยู่ซึ่งบางอย่างที่ว่านั่นคงหนีไม่พ้นฉัน! มันไม่น่าใช่หมาอยู่แล้วนี่จริงมั้ย ดังนั้นฉันจึงไม่ควรบ่นถึงการขับรถห่วยบรมเมื่อกี้ใส่เขา ไม่งั้นฉันอาจถูกถีบลงจากรถได้ง่ายๆ

ระหว่างเขาขับ ฉันกางแผนที่

โดยที่ฉันรู้แก่ใจดีว่าฉันอ่านมันไม่เอาไหน ทว่าฉันกำลังทำตัวมีประโยชน์แก่คุณสามีด้วยการหาโรงแรมสักที่อยู่ โรงแรมที่สะอาดและถูกพอ เนื่องจากได้ข่าวว่ากระเป๋าเงินคุณสามีหาย ส่วนของฉันขอไม่ขอเอ่ยถึงละกันในเมื่อจำนวนเงินเราสองคนมีจำกัด งั้นที่พักหรูๆ น่ะตกไปได้เลย ฉันเล็งไว้สองที่ซึ่งถ้าไม่นับเรื่องเกรดดาวล่ะก็นับว่า พออยู่ได้มันคืนละไม่กี่ร้อยเอง แค่ฉันไปกดเงินเพิ่มนิดๆ หน่อยๆ เดี๋ยวก็รอดแล้ว

เปลือง…” เขาบ่นพึมพำแล้วหักซ้ายจอดทันที

ฉันอดถอนหายใจยาวๆ ออกไม่ได้ คุณสามีแอบเอาแต่ใจเล็กๆ นะที่นี่มันถูกสุดแล้วว่าพลางยื่นมือถือที่เปิดเว็ปแนะนำสถานที่พักส่งให้ อ่าคือตอนแรกฉันกางแผนที่นั่นแหละ แต่ดันนึกขึ้นได้ทีหลังว่าแผนที่มันบอกเพียงเส้นทางเดินรถ -_- ฉันจึงต้องยืมมือถือเขาเพื่อสืบเสาะเอาไงไม่งั้นนายจะพักที่ไหน­ พงหญ้า­

ไซอัลไม่สนใจคำเสียดสี เขากระชากมือถือจากฝ่ามือฉันไปถือไว้ และฉันก็คิดว่าเขากำลังไล่โรงแรมดู แต่เปล่า เขากลับกดปิดมันซะงั้น! ทำให้ฉันงงสุดขีด ก่อนที่เขาจะยิ้มมุมปากพร้อมตอบว่า บ้านเธอ

ฉันเบิกตาโต หายงงทันใดเลย!

ฮะ!­

อย่าลืมสิว่ากระเป๋าเงินฉันหล่นหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ในนั้นมีบัตรสารพัดประโยชน์ด้วยเกลี้ยง ทั้งเนื้อทั้งตัวฉันมีแค่รถกับหมา จับจากน้ำเสียงก็รู้ว่าเจ้าตัวกำลังเสียดายขนาดไหนดังนั้นเอาบ้านเธอนี่ล่ะประหยัดสุดแล้ว

เฮ้ย!” ฉันส่ายหน้าหวือ ไม่ได้ค่ะ

ต้องได้สิครับไซอัลยืนยันเสียงเรียบ พลางดันแว่นกันแดดขึ้นจนชิดดั้ง มือจับพวงมาลัยเตรียมออกตัวต่อ บอกทางได้เลยว่าต้องไปทางไหน

ฉันแทบสำลักน้ำลาย

ให้ตาย นี่เขาพูดไม่รู้เรื่องใช่มั้ย­

ไม่ได้ๆ! ยังไงก็ไปบ้านฉันไม่ได้ค่ะ ฉันหลับหูหลับตาปฏิเสธเสียงแข็ง ที่ฟังยังไงก็ดูเหมือนแมวอ้อนเจ้าของมากกว่า ซึ่งฉันไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย เอ๊ะ! ไม่ใช่สิ กลับมาประเด็นดีกว่าคือบ้านฉันเนี่ยนะ­ จะให้ไปได้อย่างไรล่ะ เพราะฉันยังไม่ได้บอกความจริงป๊ากับม้าเลยว่าฉันทำงานกับเขา เออใช่ ฉันอธิบายไปแล้วนี่ว่าฉันทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก แต่ฉันไม่ได้บอกอายุ! ทีนี้ลองเสนอหน้าไปให้พวกท่านดูสิ พวกท่านคงถามว่า อ้าวไหนล่ะ เด็กน้อยที่ฉันต้องดูแลเท่านั้นก็เตรียมขุดดินฝังศพตัวเองได้เลยยัยหมวยลี่เอ๊ย! พวกท่านไม่อนุมัติให้ฉันทำงานจีบผู้ชายเพื่อทดแทนเงินสามแสนแหงอยู่แล้ว เดาไม่ยากว่าถ้ารู้เข้าพวกท่านคงเป็นลมภายในสามวินาที อีกอย่างคือฉันกลัวพวกท่านหลุดปากเรื่องชินออกมาด้วย คือฉัน…”

ติดปัญหาข้อเดียวคือฉันจะบ่ายเบี่ยงการไปพักบ้านตัวเองยังไง

กรี๊ด! ยุ่งยากจังค่ะ

คือฉัน…”

ครับ­ คุณสามีเอียงคอ ต้องให้บอกมั้ยว่าน่ารักมาก

ฉัน…”

โอ๊ย! คิดไม่ออก

เอางี้ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน

“=O=”

พักบ้านเธอแลกกับหนึ่งเดต

เอ๋

เดต!­

เล่นเอาฉันสะอึกทีเดียว ส่วนความกังวลเกี่ยวกับงานจีบผู้ชายกับสถานะลับๆ ระหว่างฉันกับชินจังหายวับ ก็แหมหาง่ายซะที่ไหน กับการที่คุณสามีถึงกับออกปากชวนเองน่ะ พระเจ้า ตอนแรกก็กะจะแข็งใจปฏิเสธอยู่หรอกนะ ทว่าจู่ๆ คนข้างๆ กลับชะเง้อหน้าเข้ามาใกล้ซะขนาดนี้! คางเขาแทบเกยปลายจมูกฉันเชียว ขณะที่ฉันตัวแข็งทื่ออย่างกับหินเมื่อลมหายใจอุ่นๆ รดใส่แก้มทั้งสองข้าง

สนใจมั้ยครับ­

ละเลี้ยวทำไมฉันเสียงหลงได้น่าเกลียดจัง เลี้ยวซ้ายแล้วตรงเรื่อยๆ เลยค่ะ

หลังจากได้รับคำตอบ เขาก็เขยื้อนตัวกลับไปนั่งหลังตรง ผิวปากอย่างอารมณ์ดีพร้อมเดินรถต่อ ซึ่งขนาดกลับสู่ภาวะปกติได้สักพักแล้วหัวใจฉันดันยังเต้นโครมครามไม่หยุด หน้าร้อนผ่าว คงไม่ต้องพูดถึงเฉดสีของใบหน้ามันไม่เหลือแล้วล่ะ! U////U ฮือๆ หมดกัน! ดันแพ้มารยาหมอนี่แล้วเผลอบอกทางไปบ้านตัวเองจนได้

ต่อจากนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะทำไงเล่า­

อย่างน้อยๆ การเก็บสมุนไพรครั้งนี้คงไม่ราบรื่นแน่ๆ

โธ่เอ๊ย!
















----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
กว่าจะมาาา 55555 ตอนแรกว่าจะยังไม่จบ กะจะต่ออีกฉากเลย
แต่คิดไปคิดมา ลงเลยเถอะ Y^Y อีกฉากไว้ต่อบทหน้าละกัน

แถมบทหน้า...ยังไงมันต้องสวีทบ้างล่ะน่า ~~
ไซอัลอุตส่าห์ชวน (แบบหวังผลที่พักฟรี) เชียวนะ หุๆ -.,-


พักนี้ฝนตกอย่างบ่อยอ่ะ เย็นดีและเป็นหวัดไปพร้อมๆ กัน เลอเลิศที่สวด
ยังไงรักษาสุขภาพกันด้วยนะแจ๊ะ

เดี๋ยวไม่คนอ่านนิยายเราล่ะยุ่งเลย (ห่วงแค่นี้­) < ล้อเล่นนะ T^T ยกโทษให้หนูเหอะ

1 เม้น = 1 กำลังใจค่า

สุดท้ายนี้รักรีดเดอร์เว่อร์ เจอกันตอนหน้าจ้า จิ๊บิ๊ๆ! 


Matesoul my
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,074 ความคิดเห็น

  1. #3038 ByChu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 03:38
    น่ารักอ่า
    #3,038
    0
  2. #3023 น้องดิพซี่เทเลทับบี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 22:16
    แลกกับเดต เหยดดดดด 
    #3,023
    0
  3. #2984 MineMinute (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 03:30
    ที่รักแสนรู้ดีนะ รู้กว่ายัยลี่อีก 555555555
    ขอกรี๊ดดังๆ ให้กับ 1 เดต  แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย >O<
    #2,984
    0
  4. #2975 rainbow-light (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2555 / 17:00
    ไซอัลกวนนนนนนน
    #2,975
    0
  5. #2941 I-nohineHori (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 15:26
    อีอัลกวนติงงงงง 55555555 แถมยังกินแล้วชวนยัยหลีชิ่งอีกต่างหาก ระวังโดนประกาศจับนะจ๊ะ ;p
    #2,941
    0
  6. #2748 koong-Gyu Hyun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 12:53
    สนุกมากกกกกค่ะ ไรเตอร์
    #2,748
    0
  7. #2689 พลอยอัญ #เกรียน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 16:04
    ที่รัก เข้าข่ายซิ่ง 
    ขอมอบถ้วย หมาที่ฉลาดแห่งปี ให้เยยยย ผ่าง ผ่าง ~~ 

    ไซอัลจะเข้าบ้านหมวยลี่แล้ว โฮ๊ะ ๆๆ 
    แอบคิดอะไรหรือเปล่า *O*  # คิดไปไหนฟร่ะเนี่ย




     
    #2,689
    0
  8. #2592 สวยฆาตรกร`® (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 14:44
    อร้ายยยยย  เขินนน55555555555555555555555
    #2,592
    0
  9. #2489 armuu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 19:58
    หนึ่งเดตมันสำคัญจริงๆ5555
    #2,489
    0
  10. #2347 brownieny (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2555 / 00:39
    ค้างคืนแลกกับหนึ่งเดท
    ฮิ้วๆๆ หมวยลี่ บรรลัยแล้วจ้ะ!
    #2,347
    0
  11. #2273 [JEEJ¥]!! (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 02:40
    น่ารัก ><
    #2,273
    0
  12. #2251 ϟแดทูบิบิ ✖✖ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 23:35
    น่ารักกก ><
    #2,251
    0
  13. #1817 *Quizz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 10:44
    >< นางเอก นอกใจแฟนตัวเองแล้วนะ
    #1,817
    0
  14. #1226 FuyloveKamiKaze (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2555 / 18:08
    น่ารักจัง อัพไวๆนะคะ
    #1,226
    0
  15. #1195 ♥eiibz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 10:35
    โอ้มายย !
    #1,195
    0
  16. #1193 Gg_Bear (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 07:59





    สิทธิ์แลกเปลี่ยนแบบนี้ยอมค่ะ 55555

    คุ้มยิ่งกว่าคุ้มเลยล่ะแบบนี้

    ไม่อยากจะเชื่อว่าไซอัลจะหนีออกมาจากร้านโดยไม่จ่ายเงิน

    ร้ายกว่าที่คิดอีกนะ (พยายามเลี่ยงไม่ใช่คำว่าเลว 5555)

    #1,193
    0
  17. #1164 B@m฿oO~ > (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2555 / 19:23
    ไปหลงกลพระเอกกก 5555 >< แต่น่ารักจริงงงง
    #1,164
    0
  18. #1160 Shubu" (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2555 / 17:43
    ที่รักเซนส์ดี 5555
    #1,160
    0
  19. #1149 RACCOON_HAUTO (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 / 01:08
    หมาไปก่อนอ่ะ ฮาโคด ด ด ด ด  ด

    เหอะๆ ไซอัล ร้ายลึก
    สเป็ก!!!! ขอนะ ^^
    #1,149
    0
  20. #1071 หมวย'เหม่ง :) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 20:58
    ไซอัลล ชิ่งง ~~~

    อั๊ยยะ พัก แลก เดต >//<

    หมวยลี่ถึงกับเสียงหลง

    เล่นซะลืมเรื่องที่กังวลไปเลย
    #1,071
    0
  21. #1066 makok_num (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 18:33
    ฉันไม่คิดเลยนะว่าเฮียไซจะเป็นคนอย่างนี้ =_=
    แกเล่นชิ่งค่าข้าวเลยเรอะ! เหลือเชื่อเลยผู้ชายคนนี้
    แถมตอนท้ายมีโปรยเสน่ห์ใส่ยัยลี่อีก เอาแต่ใจที่ซู้ดดด~ >.<

    #1,066
    0
  22. #1053 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2555 / 22:48
    ค้างคืน = หนึ่งเดต
    ค้างคืน = หนึ่งเดต
    ค้างคืน = หนึ่งเดต
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    นี่มันได้กับได้เชียวนะ
    (ถ้าไม่นับสารพันปัญหาและเหตุผลที่ไซอัลไม่ควรไปบ้านหมวยลี่อะนะ)
    ได้พาหนุ่มหล่อเข้าบ้าน แถมยังได้ไปเดตอีก
    หว่าๆๆ อะไรมันจะโชคดีอย่างนี้
    แต่ในสถานการณ์ของหมวยลี่ อย่างว่าแหละ
    คนความลับเยอะย่อมกังวลเป็นธรรมดา หุหุ
    ยิ่งต้องเจอพ่อแม่ที่บ้านด้วย จะอธิบายไงดีละที่นี้

    ฮาตอนชักดาบวิ่งหนีนี่ละ
    ไม่นึกว่าไซอัลมันจะเล่นแผนนี้
    ไ อ้เรานึกว่าจะมีแผนเล่ห์กลๆ อะไรลึกลับๆ
    กลายเป็นวิ่งหนีตรงๆ เสียได้ ๕๕๕
    ไซอัลลืมกระเป๋าไว้ที่ไหนละนี่ ลืมได้ไงหา
    ไม่ใช่ว่ามีใครแอบขโมยไปนะ O_O
    #1,053
    0
  23. #1050 -Me:Dream- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2555 / 21:10
    โหยย ไซอัล มารยาร้อยเล่มเกวียนเลยนะ ฮ่าๆ
    #1,050
    0
  24. #1014 Kikyou (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2555 / 20:06
    ถ้าไซอัลจะเป็นคนแบบนี้...55555 กระเป๋าตังค์หายแน่ๆ เลย ชัวร์! =..= (หรือเปล่า T^T) นางเอกนี่ก็ดั๊นไปบอกทางซะอีก จะทำยังไงละเนี่ยยยย
    #1,014
    0
  25. #52 YositaAomAom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2555 / 17:23
    น่ารัก ! ><
    #52
    0